ወላጆቼን መጎብኘት — ተጨማሪ አገልግሎት

ከተወደዱት እኅቶች አንዳንዶቹ አብረውኝ ወደ ፍላትቡሽ ሄዱ፤ በዚያም በጫካ ውስጥ በተደረገ ስብሰባ አገለገልሁ። ጌታ በታላቅ ኃይል ከሕዝቡ ጋር ተገናኘ፤ በዚያ ስብሰባ ምክንያት ዛሬ በክብር ሆነው እግዚአብሔርን የሚያመሰግኑ ብዙ ነፍሳት እንዳሉ አልጠራጠርም።

ከዚያ ስፍራ በኒው ዮርክ ግዛት በቢንግሃምተን ወደሚገኘው ወደ አባቴ ቤት ሄድሁ። ከስድስት ዓመት መለየት በኋላ እንደ ገና ከእነርሱ ጋር በመሆኔ በደስታ ተሞሉ። እናቴ አቅፋኝ ሳለች፦ «እንግዲህ ሰባኪ ሆነሻል ማለት ነው?» አለች። እኔም፦ «ሰዎቹ እንደዚያ ይላሉ» ብዬ መለስሁ። እርሷም፦ «እንግዲህ ጁሊያ፣ ሰባኪ መሆንሽን መጀመሪያ በሰማሁ ጊዜ፣ ይህን ከምሰማ ሞተች ብሰማ ይሻለኛል አልሁ» አለች። ይህ ቃል ሳልጠብቀው ከእናቴ አፍ በመውጣቱ ልቤን በጭንቀት ሞላው። በዚህም ደግሞ ተቃውሞ ሊገጥመኝ ነውን? እናቴ ግን እንባዋ እየፈሰሰ እንዲህ ቀጠለች፦ «የምወድሽ ልጄ ሆይ፣ ያ ሁሉ አሁን አልፏል። ስብሰባዎችሽን ከተካፈሉ ሰዎች ጌታ ለአንቺ ያደረገልሽን ሰምቻለሁ፤ ልቤም ረክቷል።»

በቢንግሃምተን የነበረኝ ቆይታ ለብዙ ወራት ተራዘመ። በከተማውና በዙሪያው ስብሰባዎችን አደረግሁ፤ ሕዝቡም በደስታ ተቀበላቸው፤ ለእግዚአብሔርም ክብር እንደ ሆኑ ተስፋ አደርጋለሁ። የምሄድበት ጊዜ በደረሰ ጊዜ ሥራዬ ሁሉ ለጌታ እንደ ነበረ ፈጽሞ ረካሁ፤ ነፍሴም ስለ መዳን በደስታና በምስጋና ተሞላች። ከመሄዴ በፊት ወላጆቼ ወደ ቦስተን ለመዛወር ወሰኑ፤ ብዙም ሳይቆዩም እንዲሁ አደረጉ።

በ1855 ፌብሩዋሪ መጀመሪያ ላይ ከቄስ ሄንሪ ጆንሰንና ከሚስቱ ጋር ቢንግሃምተንን ትቼ ወደ ኒው ዮርክ ግዛቷ ኢታካ ሄድሁ፤ በዚያም ለአጭር ጊዜ አገለገልሁ። ከአፍሪካ ሜቶዲስት ኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያን ባለ አደራዎች ከአንዱ ተቃውሞ ገጠመኝ። ሴት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ መስበክ የለባትም አለ። ወዳጆቼ ሆይ፣ የምናመልከው አምላክ ውጊያዎቻችንን ሁሉ ይዋጋልናል፤ ከዚያ ስፍራ ከመሄዴ በፊትም ያ ባለ አደራ በስብሰባዎቼ ላይ ከሁሉ ይበልጥ ታማኝ ከሆኑት አንዱ ሆነ፤ ኢታካን ትቼ ስሄድም በጉዞዬ ሊረዳኝ እጅግ ደግነት አሳየኝ። በኦዊጎ በወንድም ሎይድ ቤት አንድ ሌሊት አደርሁ፤ በኦኖንዳጋም ለጥቂት ጊዜ ቆየሁ፤ ፌብሩዋሪ 14 ቀን ወደ ኢታካ ተመለስሁ፤ እስከ ማርች 7 ቀንም በዚያ ቆየሁ። በዚያ ጊዜ ውስጥ የጸጋ ሥራ እጅግ ታደሰ። አንዳንዶች አመኑ፤ ወደ ሙሉ መዳን ዕረፍትም ገቡ፤ ብዙዎች ተለወጡ፤ ወደ ኋላ ያፈገፈጉ በርካቶችም ተመለሱ። ከቤት ወደ ቤት የጸሎት ስብሰባዎችን አደረግሁ። እኅቶቹ የሴቶች የጸሎት ስብሰባ አቋቋሙ፤ መላይቱ ቤተ ክርስቲያንም ለክርስቶስ በአንድነት የምትሠራ መሰለች።

ማርች 7 ቀን ወደ ጄኔቫ በፈረስ ሰረገላ ሄድሁ፤ በሌሊት ዘግይቼ ስለ ደረስሁ ወደ እንግዶች ማረፊያ ገባሁ። በማለዳ ወንድም ሮዜል ጄፍሪ ወደ ቤቱ ወሰደኝ፤ ከሚስቱም ጋር ተወኝ። እርሱ ቀናተኛ ክርስቲያን ነበረ፤ እርሷ ግን በሃይማኖት ታፌዝ ነበር፤ በቤተሰብ አምልኮ ጊዜም ትስቅና ትቀልድ ነበር። አላውቅም፤ ነገር ግን ከዚህ ጊዜ በፊት በክርስቶስ ዓላማም ሆነ በተከታዮቹ ማፌዝን ትታ እንደ ሆነ ተስፋ አደርጋለሁ። ከቀኑ በኋለኛው ክፍል ወንድም ኮንዴል መጥቶ ወደ ቤቱ ጋበዘኝ። ሚስቱ ደስ የምትል ክርስቲያን ሴት ሆና አገኘኋት። በሰንበት ከሰዓት በኋላ በወንድም ኮንዴል ቤት ስብሰባ አደረግሁ። ጥቁሮቹ ነጮቹ የሰጧቸው አንድ ቤተ ክርስቲያን ነበራቸው። ይህም ሜቶዲስቶችና ባፕቲስቶች ሰንበት እየተፈራረቁ የሚጠቀሙበት የጋራ ቤተ ክርስቲያን ነበረ።

በስምምነቱ መሠረት በዚያ እሑድ ምሽት ቤተ ክርስቲያኑን የሚጠቀሙት ሜቶዲስቶች ነበሩ። የካናንዴጓው ቄስ ዳውሲ ተራውን ለማገልገል መጣ፤ ወደ ቤተ ክርስቲያኑ በደረስን ጊዜ ግን የባፕቲስቱ አገልጋይ ዊልያም ሞንሮ በዚያ ምሽት በቤቱ ውስጥ ስብሰባ እንዳናደርግ ተቃወመ፤ አባላቱም በዚህ ክርስቲያናዊ ባልሆነ አካሄዱ ከእርሱ ጋር ተባበሩ። ጠብ ከሚነሣ ብለን ወደ ወንድም ኮንዴል ቤት ተመለስን። አገልጋዩ ሰበከ፤ እኔም አጭር ምክር በመስጠት ተከተልሁ። ጌታ ሊባርክ በዚያ ነበረ። በሚቀጥለው ማክሰኞ ምሽትም በጋራው የስብሰባ ቤት እንድሰብክ ቀጠሮ ያዙልኝ።

ሰኞ ምሽት ከእኅቶቹ አንዳንዶቹ ጋር ወደ ቤተ ክርስቲያኑ ሄድሁ፤ በዚያም የግብረ ገብ ተሐድሶ ማኅበር ለማቋቋም ስብሰባ ነበረ።

ከስብሰባው በኋላ ወንድም ኮንዴል በሚቀጥለው ምሽት በቤተ ክርስቲያኑ እንድናገር ቢፈቀድ ተቃውሞ ይኖራቸው እንደ ሆነ ባለ አደራዎቹን ጠየቀ። ለዚህም አገልጋዩ ሞንሮና ሌላ አንድ ሰው — በሰው አምሳል ያለ ርኩስ መንፈስ ልለው ትንሽ ቀረኝ — ሴት መስበኳን እንደማያምኑበትና በቤተ ክርስቲያኑ ውስጥ አንዲትንም እንደማያስገቡ መለሱ፤ ከእነርሱም አንዱ ቅዱስ ባልሆኑ እጆቹ በያዘው መጽሐፍ ቅዱስ ራሳቸውን ለማጽደቅ እጅግ ይጣጣሩ ነበር።

ለመናገር ተነሣሁ፤ አቶ ሞንሮ ግን አቋረጠኝ። ጥቂት ቃላት ከተናገርሁ በኋላ ከቤቱ ወጣሁ። በማግሥቱ ከሰዓት በኋላ ከእኅቶቹ በአንዲቱ ቤት ሻይ ስጠጣ ሳለሁ፣ አገልጋዩ ሞንሮ ገብቶ ወንድሞቻችን «ደም ማፍሰስ» ቢኖርባቸው እንኳ ቤተ ክርስቲያኑን ለእኔ እንደሚያገኙ ተናግረዋል ብሎ እንደ ሰማ ነገረኝ። እንዲህ ባለው ጠብ ውስጥ መግባት እንደምፈልግ ጠየቀኝ። እኔም እንዲህ ብዬ መለስሁ፦ «የምዋጋበት የጦር ዕቃ ሥጋዊ አይደለም፤ ወደ አንድ ስፍራ ሄጄ እግዚአብሔር የሰጠኝን የጦር ዕቃ እንድጠቀም ብጋበዝ ግን ለክብሩ ልጠቀምበት ይገባኛል።»

እርሱም፦ «እንግዲያስ በጠዋቱ ሰዓት መድረኩ ላይ እሆናለሁ፤ ራሴን ቢፈነክቱኝ እንኳ ከዚያ አልወርድም» አለ።

እኔም፦ «አቶ ሞንሮ፣ እግዚአብሔር ራስህን ሳይፈነክት ከመድረኩ ሊያወርድህ ይችላል» አልሁት። በዚህ ጊዜ እጅግ ተቈጣ፤ እንደ እብድም ይለፈልፍ ጀመር። ለሁለት ሰዓት ሙሉ እየተናገረና እያነበበ በክፍሉ ውስጥ ወዲያ ወዲህ ተመላለሰ። አንድም መልስ አልሰጠሁትም፤ ልብ ላለማለትም ሞከርሁ፤ በመጨረሻም ትቶኝ ሄደ።

በተወሰነው ሰዓት ወደ ቤተ ክርስቲያኑ ሄድን። ቤቱ ሞልቶ ነበር፤ ሁሉም ነገር ግን ተተረማምሶ ነበር። አቶ ሞንሮ መድረኩ ላይ ነበረ። እንዲህ ባለ ሁከት መካከል እግዚአብሔር ሊከብር እንደማይችል ወዲያውኑ አየሁ፤ ስለዚህ ወዲያውኑ ወጣሁ። ከምሽቱ አራት ሰዓት በኋላ ድረስ ክርክራቸውን እንደ ቀጠሉ ተነገረኝ። አቶ ሞንሮ በዚያ ስፍራ እንዳልሰብክ ባለ አደራዎቻችን እንዲናገሩ እጅግ ጣረ፤ እነርሱ ግን እንዲህ ያለ ቃል አልሰጡትም።

ሌሎች ቀጠሮዎቼን ለማሟላት በጥቂት ቀናት ውስጥ መሄድ ስለ ነበረብኝ፣ ወንዶቻችን አንድ ትልቅ ቤት አገኙ፤ በዚያም በሚቀጥለው ምሽት ስብሰባ አደረግሁ። የተገኙት ሁሉ ጸጥ ያሉና ሥርዓት ያላቸው ነበሩ፤ አንድ ሰውም እንዲጸለይለት ተነሣ።

አሁን በወንጌል ሥራ ላይ ያላችሁ የተወደዳችሁ እኅቶች ሆይ፣ ጊዜያችሁ ከባድ እንደ ሆነ ታስቡ ይሆናል፤ ነገር ግን ልንገራችሁ፦ ከሃያ አምስት ወይም ከሠላሳ ዓመት በፊት ከነበረው ሁኔታ ጋር ሲነጻጸር፣ አሁን አንበሳውና በጉ አብረው የተኙ ያህል ይሰማኛል። አዎን፣ አዎን፤ አምላካችን ወደ ፊት እየገሠገሠ ነው። ለስሙ ክብር ይሁን!