ወንጌልን እንድሰብክ የተሰጠኝ ጥሪ

ከቤት ወደ ቤት በምጐበኝበት ጊዜ ሰዎችን እንድመክርና ከእነርሱ ጋር እንድጸልይ ለወራት ውስጤ ይገፋፋኝ ነበር፤ በስብሰባዎችም ነፍሴ ሁሉ ለነፍሳት መዳን የተሳበች ትመስል ነበር። በውስጤ ያለው የክርስቶስ ፍቅር ወሰን አልነበረውም። አንዳንድ የተሳሳቱ ወዳጆቼ ከልክ በላይ ወደ ፊት ትገፊያለሽ አሉኝ፤ ነገር ግን ለጌታዬ የመሥራትና በነፍሳት መዳን የመንግሥቱን ክብር የማስፋፋት ምኞት ለምስኪኗ ነፍሴ ምግብ ነበር።

በአንድ ልዩ አጋጣሚ እግዚአብሔር ለአንድ የተወሰነ ሥራ ሲጠራኝ «አይሆንም ጌታ ሆይ፣ እኔን አይደለም» አልሁ። እግዚአብሔር በወይኑ አትክልቱ ውስጥ እንድሠራ እንደሚፈልግ ቀን በቀን ይበልጥ ተሰማኝ። እኔ — እንዲህ ደካማና አላዋቂ የሆንሁት — ለመስበክ ተጠርቼአለሁ ማለት ሊሆን አይችልም ብዬ አሰብሁ። ቢሆንም በእግዚአብሔር ዘንድ ሁሉ እንደሚቻል አውቅ ነበር፤ በዚህ ምድር ሞኝ ነገሮች ጥበበኞችን እስከ ማሳፈር ድረስ። ሆኖም በውስጤ ወደ ኋላ የማለት ስሜት ነበር።

ጥርጣሬዬንና ፍርሃቴን ሁሉ በጸሎት ወደ ጌታ አቀረብሁ፤ በዚያን ጊዜ መልአክ የሚመስል ተገለጠ። በእጁ የተጠቀለለ ጽሑፍ ነበረ፤ በእርሱም ላይ እነዚህ ቃላት ተጽፈው ነበር፦ «ሳትዘገዪ ወንጌሌን እንድትሰብኪ አንቺን መርጬሻለሁ።» ዓይኖቼ እንዳዩት በልቤ ላይ የታተመ መሰለ። መልአኩ በቅጽበት ተሰወረ፤ እኔም በጭንቀት «ጌታ ሆይ፣ ይህን ማድረግ አልችልም!» ብዬ ጮኽሁ። ጊዜው ረፋድ፣ ከቀትር አንድ ሰዓት በፊት ነበር፤ ቢሆንም ሁሉ ነገር እንደ ሌሊት ጨለመ። ጨለማው እጅግ ታላቅ ስለ ነበር ከቦታዬ ለመንቀሳቀስ ፈራሁ።

በመጨረሻ «ማም» ራይሊ ገባች። እርሷ ስትገባ ክፍሉ ፈካ፤ እኔም ከተንበረከክሁበት ተነሣሁ። ልቤ እጅግ ከብዶ ስለ ነበር መናገር እንኳ አቃተኝ። ውድ «ማም» ራይሊ ጭንቀቴን አየች፤ ብዙም ሳትቆይ ትታኝ ሄደች።

ከዚያን ቀን ጀምሮ የምግብ ፍላጎቴ ጠፋ፤ እንቅልፍም ከዓይኖቼ ሸሸ። እንደ ተሠቃየ ሰው ሆንሁ። ጸለይሁ፤ ግን ምንም አልተሻለኝም። በጣም የምወዳቸው የእኅቶች ቡድን አባል ነበርሁ፤ ለእነርሱም ልቤን በከፊል ገለጥሁላቸው። ከእነርሱ አንዷ ሁኔታዬን ወዲያው የተረዳች ትመስል ነበር፤ እግዚአብሔር ያዘዘኝን እንዳደርግ፣ አለዚያ በዚህም ዓለም ሆነ በሚመጣው ከቶ ደስተኛ እንደማልሆን መከረችኝ። ነገር ግን እጅግ ከባድ መሰለኝ — እጅ ሰጥቼ መታዘዝ አልቻልሁም።

አንድ ሌሊት ይህን ሸክም ከእኔ እንዲያነሣልኝ ውድ ጌታን እያለቀስሁና እየለመንሁ ተኝቼ ሳለሁ፣ ቀድሞ ወደ እኔ የመጣው ያው መልአክ ተገለጠ፤ በደረቱም ላይ እነዚህ ቃላት ነበሩ፦ «የእግዚአብሔርን የጽድቅ ትእዛዛት ካልታዘዝሽ ጠፍተሻል።» ጽሑፉን አየሁ፤ ያም በቂ ነበር። ራሴን ተከናነብሁ፤ ከጥቂት ቀናት በፊት የተመለሰውን ባሌንም ቀሰቀስሁት። ለምን እንዲህ እንደምንቀጠቀጥ ጠየቀኝ፤ እኔ ግን ልመልስለት አቅም አልነበረኝም። እስከ ንጋት ድረስ በዚያው ሁኔታ ቆየሁ፤ ጠዋት ተነሥቼ የዘወትር ሥራዬን ልሠራ ሞከርሁ፤ ነገር ግን እጅግ ታምሜ ነበር። ከዚያም ባሌ ሐኪም ጠራ፤ ሐኪሙም መድኃኒት አዘዘልኝ፤ ነገር ግን ምንም አልጠቀመኝም።

ሴቶች መስበካቸውን ሁልጊዜ እቃወም ነበር፤ ያለ መሠረት እንደ ነበረ ባምንም በዚህ ላይ ተናግሬም ነበር። ይህ እንደ ተራራ በፊቴ ተነሣ፤ ሰባኪ ሴቶች ሃይማኖተኛ ነን ከሚሉትም ከማይሉትም የሚገጥማቸውን ችግር ሳስብ ወደ ኋላ አፈገፈግሁና «ጌታ ሆይ፣ መሄድ አልችልም!» ብዬ ጮኽሁ።

ከማይጠፋው እሳት ሊጠብቀኝ ሰማያዊ አባቴ ምን ያህል እንደ ደከመ እርሱ ብቻ ያውቃል። ባሌና ወዳጆቼ በቶሎ አንድ በጎ ለውጥ ካልመጣ እንደምሞት ወይም እንደማብድ ተናገሩ። ብርሃን እንደ በራልኝና ሰማያዊውን ስጦታ እንደ ቀመስሁ እያወቅሁ፣ ሞቼ እንደምጠፋ ጠብቄ ነበር። የዕብራውያንን ስድስተኛ ምዕራፍ ደጋግሜ አነበብሁ።