ቀድሞ ወደ ጎተራ የገባ ፍሬ

ወደ ቦስተን ከሄድሁ በኋላ ስለ አማኞች መቀደስ በጸሎት እጅግ ተሳብሁ። ጠላት የጸጋን ሥራ ለማሰናከል በልዩ ልዩ መንገድ ቢደክምም፣ ጌታ በብዙዎች ላይ አስደናቂ ለውጥ አደረገ።

የወዳጄ እናት አዲስ ጥምቀት ተቀበለች፤ ጌታን እያመሰገነችም ወደ ብርሃን ተመለሰች። ጸሎቴ መንፈስ ቅዱስ ውድ «ማም» ራይሊን እስከ ሞት ድረስ በንጽሕና እንዲጠብቃት ነበር።

የውድ ወዳጄ የወይዘሮ ሲምፕሰን ጤና በፍጥነት መድከም ጀመረ። አንድ ጠዋት ስለ ጤናዋ ስጠይቃት እንዲህ አለችኝ፦ «ውድ እኅቴ፣ ሌሊቱን ሙሉ በብርቱ ሕመም ውስጥ ነበርሁ፤ ነገር ግን ታውቂያለሽ፣ ኢየሱስ ‹አልለቅህም ከቶም አልተውህም› ብሏል። በሌሊቱ ጨለማ ውስጥ በታላቅ ምሕረት ከእኔ ጋር ለነበረው ለእግዚአብሔር ምስጋና ይሁን።» በሚቀጥለው ሌሊት አብሬያት አደርሁ፤ በሥቃይ ውስጥ እንደዚያ ያለ እርጋታ፣ ትዕግሥትና ራስን ለፈቃዱ መስጠት ከቶ አይቼ አላውቅም። ወደ ንጋት ገደማ ሕመሙ ቀለል አለላት፤ ባሏንም አስጠራች።

እርሱም በመጣ ጊዜ አቀፈችው፤ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎችን ደገመችለት፤ ቀደም ብላ ብዙ ጊዜ እንዳደረገችውም እግዚአብሔርን በሙላቱ እንዲቀበል መከረችው።

በዚያ የሞት ክፍል ውስጥ፣ በሌሊቱ ጸጥታ፣ ሰውነቱን ሕያው መሥዋዕት አድርጎ እንዲያቀርብ ለዚያ ለሃይማኖተኛና ለአርአያ ለሆነው ሰው ጸለይን። መንፈስ ቅዱስ በጥልቅ ስላነቃነቀው ነጻ እንዲወጣ በታላቅ ድምፅ ጮኸ፤ ነገር ግን ወዲያው ማለት ይቻላል መጠራጠር ጀመረ፤ ክፍሉንም ትቶ ወጣ። ሚስቱ ስለ ኢየሱስ እንዳነብላትና እንዳነጋግራት ለመነችኝ፤ እኔም እንዲሁ አደረግሁ፤ እርሷም በሰማያዊ ደስታ ተሞልታ እንዲህ ብላ በታላቅ ድምፅ ጮኸች፦ «ኦ፣ ደሙ፣ የኢየሱስ የከበረ ደም አሁን ያነጻኛል!»

በአጠገቡ ባለ ክፍል ተኝታ የነበረችው እናቷ በጩኸቱ ነቅታ ገባች፤ ስትገባም፦ «ይህ ክፍል በእግዚአብሔር ክብር ተሞልቷል። ሃሌ ሉያ! አሜን» አለች።

ሲነጋ ወይዘሮ ሲምፕሰን ለብዙ ሰዓታት በቆየ ጸጥ ያለ እንቅልፍ ተወሰደች። ስትነቃም እንዲህ እያለች ትዘምር ነበር፦

«አዳኛቸውን የሚታዘዙ፣ ሀብታቸውንም በላይ ያከማቹ፣ እንዴት ደስተኞች ናቸው!»

በጣም ደካማ ብትሆንም ለብዙ ቀናት ከሕመሟ በአንጻሩ ተገላገለች። ሊጠይቋት ለመጡት ሁሉ ስለ ነጻና ሙሉ መዳን ትነግራቸው ነበር። በምድር ላይ የመጨረሻዋ ጠዋት ደረሰች። ፊቷ ላይ ሰማያዊ ፈገግታ ነበረ፤ ሰላምና እርጋታም ነበራት። እንድጸልይ ለመነችኝ፤ እኔም እንባዬ እየፈሰሰና ድምፄ እየተንቀጠቀጠ ጸለይሁ። ከዚያም «የታላቁን ቤዛዬን ምስጋና የምዘምርበት፣ ኦ፣ ሺህ ልሳን ምነው በኖረኝ» የሚለውን መዝሙር እንድንዘምር ጠየቀችን።

ከብዙ ቀናት ወዲህ ከተናገረችበት ድምፅ እጅግ በበረታ ድምፅ አብራን ዘመረች። የመጨረሻውን ስንኝ ስንዘምር በአልጋዋ ላይ ቀና ብላ እጆቿን አጨበጨበች፤ እንዲህም ብላ ጮኸች፦ «እስረኛውን ነጻ ያወጣል! ክብር! ክብር! ነጻ ወጥቻለሁ! ሊወስዱኝ መጥተዋል!» ወደ ምሥራቅም አመለከተች። እናቷ ማን እንደ መጣ ጠየቀቻት።

እርሷም፦ «ሠረገላውንና ፈረሶቹን አታዪም? ክብር! ለደሙ ክብር ይሁን!» አለች።

ወደ ትራሷ ተመልሳ ወደቀች፤ አለፈችም። እኛ ልናየው ያልቻልነውን ሠረገላ ተሳፍራ ሄደች፤ እሳቱ ግን ተሰማን።

በክፍሉ ውስጥ የነበሩ ብዙዎች ሲያለቅሱ፣ እናቷ አንዲት እንባ እንኳ አላፈሰሰችም፤ ይልቁንም «ለእግዚአብሔር ክብር ይሁን!» ብላ ጮኸች። ከዚያም በገዛ እጆቿ አስከሬኑን አስተካክሎ ለቀብር በማዘጋጀት ረዳች። በዚህ ሁኔታ ሌላዋ የተቀደሰች ቅድስት ወደ ዘላለም ሕይወት ገባች። በቅድስና የኖረችበት ዘመን አጭር ቢሆንም በከበረ ፍሬ የተሞላ ነበር።