እንደ መጽሐፍ ቅዱስ የቆየ ሃይማኖት

አንድ ቀን የቤተ ክርስቲያናችን መጋቢ እርሱ «አዲሱ ሃይማኖትሽ» ብሎ ስለ ጠራው ነገር ሊያነጋግረኝ ወደ እኔ መጣ። መጽሐፍ ቅዱሴን ይዤ ከምወዳቸው ክፍሎች ብዙዎቹን አነበብሁለት፤ ለምሳሌ፦ «እግዚአብሔርን የምትፈሩ ሁሉ፥ ኑ ስሙ፥ ለነፍሴ ያደረገላትን እነግራችኋለሁ» (መዝሙር 66:16)፤ «መተላለፉ የተሰረየለት ኃጢአቱም የተከደነለት ብፁዕ ነው» (መዝሙር 32:1)። ይህን ቁጥር ሳነብ ሁለንተናዬ በእግዚአብሔር ክብር እጅግ ስለ ተሞላ እንዲህ ብዬ ጮኽሁ፦ «ለኢየሱስ ክብር ይሁን! ከኃጢአት በደል ነጻ አውጥቶኛል፤ ኃጢአትም ከእንግዲህ አይገዛኝም፤ ክርስቶስ ደስተኛ ብቻ ሳይሆን ቅድስትም ያደርገኛል።»

ደግሞም ከሕዝቅኤል 36 እነዚህን ቃላት አነበብሁ፦ «ጥሩ ውኃንም እረጫችኋለሁ እናንተም ትጠራላችሁ፤ ከርኵሰታችሁ ሁሉ ከጣዖቶቻችሁም ሁሉ አነጻችኋለሁ። አዲስ ልብ እሰጣችኋለሁ፥ በውስጣችሁም አዲስ መንፈስ አኖራለሁ፤ የድንጋዩንም ልብ ከሥጋችሁ አወጣለሁ የሥጋንም ልብ እሰጣችኋለሁ። መንፈሴንም በውስጣችሁ አኖራለሁ፥ በትእዛዜም እንድትሄዱ፥ ፍርዴንም እንድትጠብቁ እንድታደርጉትም አደርጋችኋለሁ።»

ማንበቤን አቁሜ ሰባኪው እነዚህን የመጨረሻ ቁጥሮች እንዲያብራራልኝ ጠየቅሁት። እርሱም፦ «ሁሉም መልካም ናቸው፤ ነገር ግን ከአንቺ በዕድሜ የሚበልጡትን ሰዎች ለማስተማርና ለማዘዝ ገና እጅግ ልጅ መሆንሽን ማስታወስ አለብሽ፤ በቤተ ክርስቲያንም ውስጥ ብዙዎች በምትናገሪውና በምታደርጊው ነገር ቅር ተሰኝተዋል» ብሎ መለሰልኝ። ይህን ሲመልስልኝ ጌታ ለልቤ ተናገረ፤ ክብርም ነፍሴን ሞላ። እኔም፦ «ውድ አገልጋዬ ሆይ፣ ሁሉም በጸሎትና በእምነት ወደ ኢየሱስ ቢሄዱ ምንኛ ደስ ባለኝ! እኔን እንዳስተማረኝ እነርሱንም ያስተምራቸዋል» አልሁት። አገልጋዩ ትቶኝ ሲሄድ ሳላስበው በምስጋና ፈነዳሁ፦

«ነፍሴ በክብር ተሞልታ አንደበቴን ታነሣሣለች፤ መላእክትን ባገኝ ኖሮ መዝሙር እዘምርላቸው ነበር።»

ስጦታዎቼ ጥቂት ቢሆኑም ሰዎች ምንም ቢያስቡ ወይም ቢሉ ሊያናውጡኝ አልቻሉም።

ቀን በቀን፣ ወር በወር፣ እርሱ በብርሃን እንዳለ በብርሃን እየተመላለስሁ፣ ከሥላሴና ከእነዚያ ሽማግሌ ቅዱሳን ጋር ኅብረት እያደረግሁ ቀጠልሁ። የኢየሱስ ክርስቶስ ደም ከኃጢአት ሁሉ አነጻኝ፤ በስደትም ደስ እንዲለኝ አስቻለኝ።

ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ባርኪ፤ ስለዚህ ድንቅ መዳን ባርኪው — እኔን፣ ምስኪኗንና ያልተማረችውን ልጅ እንኳ ከእሳት እንደ ተነጠቀ ትንታግ ስለ ነጠቀኝ መዳን!

ለእኔ ያደረገውን ለሁሉ አያደርግምን? አዎን፣ አዎን፤ እግዚአብሔር ለሰው ፊት አያደላም፤ የኢየሱስ ደም ኃጢአትህን ሁሉ ያጥባል፤ ከበረዶም ይልቅ ነጭ ያደርግሃል።