አለመታዘዝ፣ ግን አስደሳች ፍሬ

በመጨረሻም ከዚያ በፊት ከቶ ያላደረግሁትን አንድ ነገር አደረግሁ፦ እናቴን ሆን ብዬ አልታዘዝኋትም። ልቤ የሚሰበር ያህል እያለቀስሁ እነዚያን ሽማግሌ ቅዱሳን ሄጄ ጠየቅኋቸው። በረጋሁ ጊዜ ችግሮቼን ሁሉ ነገርኋቸው፤ ከእነርሱ ለመገላገል ምን ማድረግ እንዳለብኝም ጠየቅኋቸው። እነርሱም ቅድስና ለሽማግሌዎች ብቻ ሳይሆን ለወጣት አማኝም እንደ ሆነ ነገሩኝ። ይህ ቃል በጊዜው የተሰጠኝ ምግብ ሆነልኝ። ለረጅም ጊዜ ከተነጋገርን በኋላ፣ ከጸለዩልኝም በኋላ ወደ ቤት ተመለስሁ፤ ገና ግን አልረካሁም ነበር።

ከአንድ ሳምንት በላይ በዚህ ሁኔታ ቈየሁ፤ በቤታችን ሰገነት ውስጥ ከጭስ ማውጫው በስተ ጀርባ ወዳለው ወደ ስውሩ የጸሎት ስፍራዬ ብዙ ጊዜ እሄድ ነበር። በዚህ መንገድ ካለፉ ሰዎች በቀር የሕይወቴ እያንዳንዱ ቅጽበት ምን ያህል መከራ እንደ ነበረ ማንም አያውቅም። የምሞት መሰለኝ። ነገር ግን በእውነት እግዚአብሔር ታናናሾቹን የሚያገለግሉ መላእክት ያደርጋቸዋል — በፍቅርና በምሕረት ተልእኮ ይልካቸዋል። እንዲሁም በሜይ ወር በአንድ ውብ ማለዳ በእስራኤል ዘንድ እንደ እናት የምትቈጠረውን ያችን ውድ ሽማግሌ ሴት ወደ እኔ ላካት። ባየኋት ጊዜ ልቤ በውስጤ የቀለጠ መሰለ፤ ጉብኝቷ ያልጠበቅሁት፣ ቢሆንም እጅግ የናፈቅሁት ነበርና። ኦ፣ ስለ ተቀደሱ ወንዶችና ሴቶች ጌታ ይባረክ!

ከታናናሾቹ ልጆች በቀር በቤት ማንም አልነበረም፤ ስለዚህ መገናኘታችን ያለ ማቋረጥ ሆነ። ብዙ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎችን አነበበችልኝ፤ አብራራችልኝም፤ ለምሳሌ ዮሐንስ 17፤ 1ኛ ተሰሎንቄ 4:3፤ 5:23፤ 1ኛ ቆሮንቶስ 6:9-12፤ ዕብራውያን 2:11፤ ሌሎችንም ብዙ — በመጽሐፍ ቅዱሴ ውስጥ በጥንቃቄ እያመለከተች። ይህ ሁሉ እስከዚያ ጊዜ ድረስ ለእኔ እንደ ታተመ መጽሐፍ ነበር። ለኢየሱስ ክብር ይሁን! ማኅተሞቹ ተሰበሩ፤ ብርሃንም ከዚያ በፊት አይቼው በማላውቀው ሁኔታ በተባረከው የእግዚአብሔር ቃል ላይ ማብራት ጀመረ።

ያቺ መንገደኛ ከጎበኘችኝ በኋላ በሁለተኛው ቀን ጌታን እየጠበቅሁ ሳለሁ፣ በውዱ አዳኜ በማመን ታላቁ ምኞቴ ተፈጸመልኝ። የእግዚአብሔር ክብር ወደ ወለሉ የሚጥለኝ እስኪመስል ድረስ ወረደብኝ። በእርግጥም የክብር ብዛት በላዬ አርፎ ነበር። በፍጹም ልቤ፦ «ለረጅም ጊዜ የፈለግሁት መንገድ ይህ ነው፤ ስላላገኘሁትም አዝኜ ነበር» ብዬ ዘመርሁ።

ለአብ ክብር ይሁን! ለወልድ ክብር ይሁን! ለመንፈስ ቅዱስም ክብር ይሁን! እርሱ ከእሳት እንደ ተነጠቀ ትንታግ ነጥቆኛልና፤ ለዘላለም ሕይወትም አትሞኛልና። ከእንግዲህ ክብርን ተስፋ ብቻ አላደረግሁም፤ ሙሉ ማረጋገጫው ነበረኝ እንጂ። እንደ ጳውሎስ ላለ እምነት ጌታ ይመስገን! «ከክርስቶስ ጋር ተሰቅዬአለሁ፤ እኔም አሁን ሕያው ሆኜ አልኖርም ክርስቶስ ግን በእኔ ይኖራል።» የዘወትር ጸሎቴ ይህ ነበር፤ እርሱም ተመለሰልኝ፦ በውስጠኛው ሰውነቴ በመንፈሱ በኃይል እጠነክር ዘንድ፤ በፍቅርም ተተክዬና ተመሥርቼ፣ ስፋቱና ርዝመቱ ከፍታውና ጥልቀቱ ምን ያህል እንደ ሆነ ከቅዱሳን ሁሉ ጋር እረዳ ዘንድ፣ ከመታወቅም የሚያልፈውን የክርስቶስን ፍቅር አውቅ ዘንድ፣ እስከ እግዚአብሔርም ፍጹም ሙላት ድረስ እሞላ ዘንድ።

ስለ መቀደስ እንደምጸልይ ለእናቴ ለመንገር ፈርቼ ነበር፤ ነገር ግን «አሮጌው ሰው» ከልቤ ተጥሎ ፍጹም ፍቅር በያዘው ጊዜ ፍርሃቴ ሁሉ ጠፋ። በቀጥታ ወደ እናቴ ሄጄ እንደ ተቀደስሁ ነገርኋት። እርሷም ተደነቀች፤ አባቴን ጠርታ ያልሁትን ነገረችው። እርሱም እንዲሁ ተገረመ፤ ነገር ግን አንድም ቃል አልተናገረም። ወዲያውኑ ከመጽሐፍ ቅዱሴ ለእነርሱና ለሌሎችም ብዙ ሰዎች ማንበብ ጀመርሁ፤ በየዋህነቴ ወዲያው አምነው ያንኑ በረከት የሚቀበሉ መስሎኝ ነበር። ለእግዚአብሔር ክብር ይሁንና አንዳንዶቹ አመኑ፣ ዳኑም፤ ብዙዎቹ ግን ከአንዲት ልጅ ለመማር እጅግ ጠቢባን — ከዚያ በላይ ለመሻሻል እጅግ ደጎች — ነበሩ።

ከዚህ ጊዜ ጀምሮ የቅርብ ወዳጆቼ የነበሩና እንደ ክርስቲያን ይቈጥሩኝ የነበሩ ብዙዎች ተቃወሙኝ፤ የምናገረውን እንደማላውቅ፣ በዚህ ሕይወት መቀደስና ቅድስና የሚባል ነገር እንደሌለ፣ ዲያብሎስም አታልሎ ወደ ራስ ጽድቅ እንደ ወሰደኝ ተናገሩ። ብዙዎቹ ኃጢአትን ከተዋጉት ይልቅ በበለጠ ቅንዓትና ብርታት ቅድስናን ተዋጉ። በዚህ ሁሉ መካከል አእምሮን ሁሉ የሚያልፍ ያ ጣፋጭ ሰላም ማቋረጥ እንደሌለበት ምንጭ በነፍሴ ውስጥ ይፈልቅ ነበር — ለኢየሱስ ውድ ደም ክብር ይሁን!

«የሰማይና የምድር ንጉሥ ከሟቾች ጋር በዚህ ሊያድር ራሱን ዝቅ ያደርጋል።»