Wanawake Wanaoleta Tofauti

Kama mjuavyo, kichwa cha leo ni wanawake wanaoleta tofauti, na katika hotuba yangu ya kwanza ningependa kuzungumza juu ya vyombo vya kupokea nguvu. Kuleta tofauti maana yake nini? Hatutaleta tofauti yoyote Atlanta wala mahali pengine popote kwa jitihada zetu wenyewe, kwa nguvu zetu wenyewe. Sina shaka kwamba wako wanawake wengi hapa leo wenye mioyo mizito, wengi wenu mmevunjika, mmechanganyikiwa, mnahangaika, mmekata tamaa, na hamjui la kufanya.

Na nina hakika kwamba wengi wenu mna furaha sana leo, mnajisikia wachangamfu na wazima kabisa, na mnatumaini kwamba haitakuwa hadithi za machozi tupu na mazungumzo juu ya mateso peke yake. Lakini inavutia sana kuona Biblia inasema nini juu ya nguvu, nayo inasema mambo ya kushtua sana na ya kimapinduzi. Nilipokuwa mwaka wa mwisho chuoni nilikuja nyumbani kwa likizo ya Krismasi, nikaingia jikoni, na pale, ameinama juu ya sinki, alikuwepo bibi mmoja mdogo mzee mwenye kibyongo.

Sikuwa nimewahi kumwona kabla, lakini nilikuwa nimesikia mengi juu yake kwa sababu mama yangu alikuwa akiandika habari za Bi. Kershaw katika barua zake kwa familia. Na Bi. Kershaw alikuwa amesimama pale akiosha vyombo. Dada yangu alikuwa amesimama upande wa pili wa jiko, nami nikamsalimu Bi. Kershaw, lakini hakutikisika, hakugeuka.

Na dada yangu akaniambia, ni kiziwi. Nami nikasema, unamaanisha hasikii kitu chochote? Akasema, hakuna kitu kabisa. Nikasema, hata ukipiga kelele? Na Ginny akasema, hata ukipiga kelele.

Basi nikaenda nikamgusa Bi. Kershaw begani, naye akanigeukia uso wake unaong'aa, akitabasamu tabasamu kubwa kuliko zote, akanena kwa ile namna yake ya ajabu kidogo, kwa sababu hakuweza kuisikia sauti yake mwenyewe, akasema, loo, ni yule binti. Naye alikuwa amesikia habari zangu, bila shaka. Basi, ninapomkumbuka Bi. Kershaw, nawakumbuka wanawake wanaoleta tofauti.

Alikuwa maskini. Alikuwa mjane. Aliishi katika nyumba kuukuu, mbovu, kubwa, tupu, inayotikisika ovyo, yenye samani chache sana ndani yake.

Aliishi peke yake. Alikuwa na kadi mlangoni iliyosema, tafadhali nitafute. Nimo nyumbani.

Hukuweza kubisha mlango, hukuweza kupiga kengele ya mlango, hukuweza kupiga simu. Kwa hiyo ilikubidi kuingia tu na kumtafuta. Na bila shaka, mtu yeyote angeweza kuingia, akamkuta, akamfanyia lolote alilotaka.

Lakini siku zile hatukuwa na wasiwasi sana juu ya mambo kama hayo, naye alimtumaini Bwana tu. Naye alikuwa kama mnara wa nuru nyumbani kwetu. Alikuwa amekuja kumsaidia mama yangu, naye alikuja kila siku.

Hakuishi mbali sana, lakini mtu fulani alikwenda kumchukua na kumleta nyumbani. Na mchana kutwa aliosha vyombo, akaoka biskuti, akazungumza na bibi yangu wa kambo, ambaye naye alikuwa kiziwi sana, kwa hiyo mnaweza kuwaza jinsi baadhi ya mazungumzo hayo yalivyochekesha. Naye aliimimina tu maisha yake kwa ajili ya familia yetu kwa malipo kidogo sana.

Hakuacha kamwe kutabasamu. Hakulalamika kamwe juu ya jambo lolote. Hatukuwahi hata mara moja kusikia neno la manung'uniko.

Nami nawakumbuka wanawake wanaoleta tofauti, na ninakumbuka jinsi Yesu alivyosema, yeye atakaye kuwa mkuu katika ufalme wa mbinguni sharti awe mtumwa wa wote. Naye alikuwa hivyo hasa kwetu, akatubariki kwa njia ambazo Mungu peke yake ndiye awezaye kuzilipa. Si kusudi langu hapa asubuhi hii kuwafanya mfikiri kama Elisabeth Elliot, bali kuwaongoza kwa Bwana ambaye atawaonyesha kweli yake kwa kadiri mlivyo tayari kuitii.

Ninaamini kweli kwamba Roho Mtakatifu ametolewa ili atuongoze na kututia katika kweli yote, lakini anaweza kutuongoza tu katika kile ambacho tuko tayari kukitii. Wala sijui Mungu ana kweli gani kwa ajili yako leo, ni eneo gani la utii ambalo huenda anaweka kidole chake juu yake maishani mwako, lakini natumaini kwamba leo itakuwa zeri kwa baadhi ya majeraha yenu, faraja kwa huzuni zenu, na labda nuru kwa baadhi ya mambo yanayowatatiza. Na kwa wale kati yenu mnaopenda kuandika kumbukumbu, niruhusuni niulize maswali matatu ambayo mnaweza kuyaandika.

Hii si sehemu ya swali, hii ni utangulizi. Naamini kwamba kila mwanamke Mkristo ameitwa kushiriki katika kazi tukufu ya Kristo ya ukombozi. Kila mwanamke Mkristo ameitwa, na bila shaka kila mwanamume Mkristo ameitwa, kushiriki katika kazi tukufu ya Mungu ya ukombozi.

Swali la kwanza, je, unastahili? Swali la pili, kwa sababu nitadhani kwamba wengi sana kati yenu mmejiambia mioyoni mwenu, hapana, sistahili. Basi swali la pili, visingizio vyako, makanusho yako na pingamizi zako ni nini? Visingizio, makanusho, pingamizi. Na la tatu, je, unataka kujifunza nguvu ya Kristo? Je, unataka kujifunza nguvu ya Kristo? Sasa, nilipokea barua kutoka Mississippi kwa Bi. Daniel, Francis Daniel, akisema kwamba alipokuwa akiwaalika watu kuja hapa leo, wengi sana kati yao walisema, loo, natumaini atatusimulia habari ya jinsi Mungu alivyokutana naye katika wakati ule wa huzuni kuu huko Amerika Kusini.

Watakuwepo wengi sana ambao hawajawahi kusikia juu ya sehemu hiyo ya maisha yako. Nami nawaambia kwamba Bi. Daniel aliniandikia barua hiyo kwa sababu, ninapowasimulia kidogo habari hiyo, si kwa sababu nataka kusimulia habari yangu mara moja zaidi. Siku zote huwa na haya sana kuisimulia, kwa sababu nadhani kiburi huingia katika kusita kwangu, kwa kuwa sitaki watu waseme, je, hilo ndilo tu bibi huyo analoweza kuzungumzia baada ya miaka yote hii? Na niliposikia kwamba Corrie Ten Boom angekuja katika mji wetu miaka kadhaa iliyopita, nilifurahi sana, na mara moja nikatumaini kwamba angezungumza juu ya maisha yake gerezani.

Kisha mara moja nikajiwazia, kwa nini nitarajie hilo? Imepita zaidi ya miaka 30 tangu apitie jambo hilo. Na hivyo, kwa furaha yangu kubwa, nilipata nafasi ya kuzungumza naye muda mfupi baadaye. Nami nikamwuliza swali hili.

Nilisema, je, huwa unasita kurudia habari ile ambayo inawavutia watu wengine hivyo? Naye akasema, ndiyo. Kulikuwa na nyakati nilipomwambia Bwana, lazima niwe na jambo jipya. Naye akasema, Bwana aliniambia, nilikupa habari hiyo.

Isimulie habari hiyo. Basi kwa sababu kumekuwa na maombi, nataka kweli kuwasimulia kidogo habari yake, si kwa kusudi la kufanya mafundisho kutokana na uzoefu wangu, bali kwa kusudi la kuyaeleza mafundisho kwa mfano wa uzoefu wangu. Na mifano yenu itakuwa tofauti, bila shaka.

Sisi wanawake tuliumbwa, dhahiri na bila ubishi, tuwe wapokeaji. Hivyo ndivyo mwili wa mwanamke unavyoashiria, sivyo? Sisi ni wapokeaji, wabebaji, wachukuzi, walezi. Iwe Mungu anatupa watoto kwa maana ya kimwili au la, hiyo bado ndiyo asili yetu.

Hiyo ndiyo asili ya kike kama ilivyokusudiwa iwe. Kwa vyovyote vile, katika asili yetu ya dhambi hatuko tayari sikuzote kuwa wapokeaji na wabebaji na wachukuzi na walezi na waitikiaji kwa wale wanaume ambao huenda Mungu amewaweka juu yetu. Lakini hicho ndicho kiini cha uanamke.

Na Mariamu, ambaye aliudhihirisha kwa uzuri mkubwa hivyo, jambo ambalo Hawa hakulifanya, alisema, Tazama, mimi ni mjakazi wa Bwana; na iwe kwangu kama ulivyosema. Hiyo ndiyo inayopaswa kuwa nia ya kila mmoja wetu, sivyo? Sisi ni wapokeaji. Tarehe 27 Februari 1955, nilipokea mtoto.

Binti yangu Valerie alizaliwa. Na katika muda wa siku chache sana, au saa chache, nilijikuta nimelemewa kabisa na utambuzi wa jinsi nisivyotosha hata kidogo kuwa mama. Nilikitazama kifurushi kile kizuri, kidogo mno, cha kustaajabisha, cha kimuujiza, nikasema, Bwana, siwezi.

Siwezi kumlea mtoto huyu kama mama jinsi anavyostahili. Sina uwezo huo ndani yangu. Mimi sitoshi kwa mambo hayo.

Nikafikishwa mahali pa kulia machozi ya kutojiweza. Nami nilijua kwamba ili nimpe Valerie kile ambacho mama anapaswa kumpa binti yake, ingenibidi nipokee kile kilichohitajika. Na kama nilivyosema muda mfupi uliopita, sina kitu chochote ambacho sikufundishwa.

Sina kitu chochote ambacho sikupokea. Na hapa palikuwa na ukumbusho mmoja wa kushtua wa kazi ambayo Mungu alikuwa amenikabidhi, ambayo nisingeweza kabisa kuifanya kwa nguvu zangu mwenyewe. Nami niliomba kwamba Mungu anipe nguvu, uwezo, hekima, neema, upendo, rehema, upole, na kila kitu kingine kinachohitajika ili kuwa mama mwema kwa Valerie.

Kwa maneno mengine, udhaifu wangu ndio uliokuwa sifa yangu hasa ya kustahili kuwa chombo cha kupokea nguvu. Nimeipa hotuba yangu kichwa, vyombo vya kupokea nguvu. Chochote kilichokujia akilini mara moja nilipouliza swali, je, unastahili, yaelekea sana baadhi yenu mlifikiria sifa mbalimbali ambazo ulimwengu ungezitambua, mambo ambayo mngeyaandika katika wasifu wenu au jalada lenu, na pengine mara baada ya hapo mkawaza, aa, bila shaka hicho sicho anachokizungumzia, na kwa hakika hicho sicho ninachokizungumzia.

Kisha kutoka hapo tunaendelea kutambua kwamba kwa kweli sisi ni dhaifu sana na hatujiwezi kabisa na hatuna kitu cha kutoa. Na maskini mimi, mnajua, nilikuwa nyuma ya mlango walipokuwa wakigawa vipawa vyote, na walipotaja pua nilidhani wametaja maua ya waridi, nikasema nipeni moja kubwa jekundu, na mizaha yote ile ya zamani, kuna mfululizo mrefu wa hiyo. Lakini sisi hatuwezi, hatuwezi kusimama hapa mbele na kuongoza uimbaji jinsi Cora Bell Morgan alivyofanya, wala hatuwezi kufanya hili kama fulani anavyofanya, wala hatuwezi kamwe kuwa mwenyeji hodari kuliko wote.

Na hivyo tunatumbukia katika kinamasi cha kujionea huruma sana na kumkasirikia Mungu kidogo kwa sababu hakutupa vipawa vyote tunavyodhani tungepaswa kuwa navyo, badala ya kumshukuru Mungu kwamba ametupa hasa vipawa vinavyofaa kwa kazi ambayo Mungu ametuita tuifanye. Hakuna visingizio, hakuna makanusho, hakuna pingamizi. Andika orodha ya udhaifu wako.

Andika orodha ya mapungufu yote uliyoteseka nayo maishani mwako, na mambo yote unayodhani ungepaswa kuwa nayo ambayo huna. Na utazame kila mojawapo kama chombo cha kupokea nguvu ya Mungu. Chochote unachodhani ndicho kinachokufanya usistahili zaidi ya vyote.

Ikiwa unaona kwamba kinakuzuia kufanya jambo lile unaloamini Mungu anataka ulifanye, tambua kwamba katika udhaifu huo huo Mungu anataka kuidhihirisha nguvu yake. Anataka uwe mpokeaji wa nguvu kwa sababu ya udhaifu huo huo. Basi je, unataka kujifunza nguvu ya Kristo? Ninyi akina mama, je, yuko mama yeyote ambaye angeweza kusema kwamba anafanya kazi nzuri kupita kiasi ya kuwa mama? Nayaona machozi anayoyamwaga binti yangu Valerie.

Nadhani anafanya kazi nzuri, lakini bila shaka tathmini ya mama juu ya utendaji wa binti yake huenda haina thamani kubwa hata kidogo. Sembuse tathmini ya bibi juu ya ukamilifu wa wajukuu wake. Lakini sisi kama akina mama ni washiriki na watenda kazi pamoja na Mungu katika kazi ya ukombozi.

Unapopewa mtoto kwa maana ya kawaida ya kimwili ya kuwa mama, tumepewa katika jukumu hilo wito ambao hakuna ulio juu kuliko huo, ambao hakuna ulio mtakatifu kuliko huo. Ni nini kingeweza kuleta tofauti kubwa zaidi ulimwenguni kuliko familia inayomcha Mungu? Sasa sizungumzi tu na akina mama ambao ni mama kwa maana ya kimwili, bali nataka kuzungumza na kila mmoja wenu kama mama kwa maana ya kiroho, kwa sababu ulimwengu una uhitaji mkubwa mno wa wanawake watakaokuwa wapokeaji, vyombo vya kupokea nguvu, ili kuulea ulimwengu wote uliobaki kama mama. Na ulimwengu una uhitaji mkubwa mno wa akina baba na akina mama.

Watu watakaowalea na kuwaongoza na kuwapatia mahitaji yao na kuwatunza na kuwafikia na kuwasaidia. Ninapomtazama Valerie katika kazi yake, na mtoto wake wa kwanza ana miaka 14, amekuwa akiwafundisha wote nyumbani hadi mwaka huu. Yule mwenye miaka 14 ameanza sasa hivi shule ya sekondari ya umma.

Lakini ninaona kwamba kazi hiyo ni kupatikana tu na kusaidia. Ni kila dakika. Mama, unaweza kutengeneza lori hili? Mama, unaweza kurudisha gurudumu hili? Mama, naweza kupata sharubati? Mama, unaweza kunisomea hadithi? Mama, unaweza kunivua suruali? Mama, unaweza kunivalisha suruali? Mama, tafadhali mwambie aache kunitania, na mambo haya yote. Naye anajaribu kuendesha nyumba iliyo shwari na yenye utaratibu na yenye amani na yenye furaha, na ni nani atoshaye kwa mambo hayo?

Na bado Mungu ametuita sisi sote kushiriki katika kazi ya ukombozi, kushiriki katika wito ule mtukufu na wa juu. Je, tunastahili? Hakika sivyo. Si ndani yetu wenyewe.

Na bado, ikiwa tuko tayari kujifunza, Mungu anaweza kutupa mchango wa maana kupita kiasi wa kutoa kwa ulimwengu huu unaoteseka, ulioanguka, uliovunjika, uliopotoka. Basi, hiyo ilikuwa tarehe 27 Februari 1955. Mnamo Januari 1956, ukafika wakati kwa wanaume watano ambao walikuwa wakishiriki katika kitu kilichoitwa Operesheni Auca, mpango wa kudondosha zawadi kutoka angani kwa kabila moja la wenyeji wa Enzi ya Mawe.

Wakati ukafika wa wao kujaribu kukutana na watu hao uso kwa uso, ardhini. Tuliijua sifa ya Waauca, kwamba walikuwa watu wa Enzi ya Mawe. Hawakuvaa nguo, nao waliwaua wageni.

Kwa kweli hatukujua mengi zaidi juu yao. Na makabila mengine yote yaliyowazunguka yalikuwa yakiwaepuka zaidi na zaidi, kwa sababu kila mtu aliwaogopa Waauca kupindukia. Watu walikuwa wameingia huko wakitafuta mafuta na mpira na dhahabu, na hakuna aliyewahi kusikika tena.

Basi tulijua kwamba ilikuwa hatari. Tulijua pia kwamba kile ambacho Jim alikiita amri isiyo na masharti kilikuwa, Enendeni ulimwenguni mwote, mkaihubiri Injili kwa kila kiumbe. Na katika kitabu cha Ufunuo tunasoma kwamba kila jamaa na kabila na lugha na taifa watamwimbia Mungu sifa.

Kwa hiyo wale wanaume walikwenda polepole sana, kwa tahadhari kubwa, katika maandalizi yao. Wao, na sisi wake zao, kwa hakika tulikuwa na bidii nyingi katika maombi yetu ya kuomba hekima, uongozi, ulinzi, hatua moja baada ya nyingine. Mnamo Januari 1956, siku ya Mwaka Mpya, wanaume hao walikutana pamoja kwa mara ya mwisho kabla ya kuingia katika nchi ya Waauca.

Waliimba pamoja wimbo mkuu wa Edith G. Cherry, Twakutegemea Wewe, Ngao Yetu na Mlinzi Wetu. Hatuendi peke yetu kumkabili adui, tu hodari katika nguvu zako, salama katika ulinzi wako mpole. Twakutegemea Wewe, na kwa jina lako twaenda.

Nao wakaenda kwa ndege ndogo sana ambayo iliweza kubeba mtu mmoja tu kwa wakati mmoja, kwa sababu uwanja wa mchanga kando ya Mto Curaray ulikuwa na urefu wa mita 200 tu, kipimo cha chini kabisa ambacho Nate Saint angeweza kutua ndege yake ndogo. Naye akampeleka kila mmoja wa wanaume hao huko, wakatua salama, jibu lingine la maombi, nao wakaweka kambi, wakaomba kwamba Waauca waje kwao, badala ya wao kuvamia moja kwa moja nyumba za Waauca, jambo ambalo walidhani lingeweza kuwaudhi. Walikuwa ukingoni mwa nchi ya Waauca, nasi tuliwajua wenyeji vya kutosha kujua kwamba, karibu kama mbwa, hakuna mtu angeweza kukanyaga nchi yao bila wao kuhisi.

Na kweli, baada ya siku tano za kungoja na kuomba, pakawa na mkutano wa kirafiki sana. Waauca watatu walio uchi, wanawake wawili na mwanamume mmoja, wote wamevaa vazi rasmi la Kiauca, ambalo lilikuwa kipande cha uzi kiunoni na labda kipande cha uzi kwenye mkono wa juu au gotini, walitoka ghafla msituni wakizungumza lugha ambayo hakuna hata mmoja wa wanaume hao aliyeielewa. Wanaume hao walijaribu lugha mbalimbali za wenyeji walizozijua, na hakuna hata moja iliyofaa.

Na hivyo ikawa alasiri ya kuvutia sana. Wenyeji hao walionyesha kuwaamini kabisa wanaume hao, kwa lolote ambalo wangewafanyia. Walikula hamburger yenye haradali na sosi ya nyanya ndani ya mkate, mnaweza kuwaza, ilhali hawakuwahi kuona kitu chochote hata kinachofanana kidogo na vitu hivyo.

Na walikunywa maji ya limau, kisha yule mwanamume wa kikundi hicho akaonyesha kwa ishara kwamba angependa kupanda ndege. Basi wakampa nafasi hiyo. Nate akaruka naye juu, akapita naye juu ya nyumba yake mwenyewe.

Aliweza kuwaonyesha watu wake kwamba yeye yumo. Waliruka chini kiasi kwamba aliweza kuziona nyuso zao nao wakaweza kuuona uso wake. Na kila kitu kilikuwa cha kusisimua na cha kufurahisha tu.

Nao wakatoweka baadaye alasiri ile, wakarudi msituni, na wale wanaume wakatupigia redio wakisema kwamba walifurahi sana kwamba Mungu alikuwa amejibu maombi yao ya kukutana kwa urafiki, na kwamba hilo lilikuwa limetukia, nao walitumaini kwamba huenda ujumbe mwingine ungekuja na labda kuwakaribisha waende kwenye nyumba zao. Na Jumapili alasiri, Nate alipiga redio kwamba ilionekana hilo lilikuwa karibu kutukia, kwa sababu alikuwa ameona hivi punde ujumbe wa Waauca kumi wakielekea kambi ya wanaume hao. Naye akasema, tutawapigia redio tena saa 10:30 alasiri ya leo.

Na saa 10:30, mimi sikuwepo pale, kwenye kituo cha usafiri wa anga cha wamisionari, lakini Marge Saint alikuwa amekaa ameganda kwenye redio, kama mnavyoweza kuwaza, na hapakuwa na ujumbe wowote. Hakuna kitu chochote kilichokuja, na yeye pamoja na wajane wengine, wanawake ambao hawakujua kwamba walikuwa wajane wakati huo, walikuwa wakingoja pamoja naye. Mimi nilikuwa kwenye kituo changu mwenyewe, bila kujua habari za mikutano hiyo.

Na usiku kucha, hakuna kilichotukia. Asubuhi iliyofuata, rubani mwingine alikwenda, akaruka juu ya eneo hilo, akapiga redio kwamba ameikuta ndege ikiwa imechunwa kitambaa chake, lakini hapakuwa na dalili yoyote ya wanaume hao. Basi, mimi nilikuwa kwenye kituo changu, nasi tulikuwa na mawasiliano ya kawaida ya asubuhi, tuliyaita mawasiliano ya msituni, ambapo kila kituo kiliipigia redio kambi kuu ya wamisionari, na Marge akaniambia, Johnny ameruka juu ya eneo hilo sasa hivi na amegundua kwamba ndege imechunwa kitambaa chake.

Hatujasikia lolote kutoka kwa wanaume hao tangu jana alasiri. Na Mungu akanikumbusha mara moja maneno kutoka Isaya 43, mstari wa 2, Upitapo katika maji, nitakuwa pamoja nawe; na katika mito, haitakugharikisha; utembeapo katika moto, hutateketea; wala mwali wa moto hautakuwaka juu yako, kwa maana mimi ni Bwana, Mungu wako.

Nami nikatambua kwamba Mungu alikuwa akiniambia wakati huo, si kwamba angemrudisha Jim akiwa hai, bali kwamba ningepita katika maji marefu na katika moto mkali. Upitapo katika maji, nitakuwa pamoja nawe. Si Jim, bali Mimi. Sasa, bila shaka, sikujua kwamba Jim alikuwa amekufa, nami niliendelea kutumaini hata pasipo tumaini kwamba hakuwa amekufa, na nikawaza kwamba hakika haiwezekani afe.

Kama mtu mwingine yeyote, mambo kama haya hayatupati sisi, huwapata watu wengine. Nami nikasimama pale kando ya redio yangu, bila shaka, nimeshikwa na hofu. Itakuwaje kama hatarudi? Nasi tulikuwa tumelizungumza jambo hili kwa urefu mkubwa hapo kabla.

Upitapo katika maji, nitakuwa pamoja nawe. Ni nini kingine kilicho na maana kweli? Nami nikawaza mambo yote ambayo hili lingeweza kumaanisha ikiwa sasa nilikuwa mjane na binti yangu angekuwa yatima wa baba. Nikakumbuka jinsi nilivyomngoja Jim Elliot kwa miaka mitano na nusu.

Tulikuwa tumependana tukiwa chuoni, na Mungu hakutuleta pamoja mpaka kila mmoja wetu alipokuwa amekaa kama mmisionari kwa mwaka mzima katika misitu ya Ekwado. Mimi katika msitu wa magharibi, magharibi ya milima ya Andes, Jim katika msitu wa mashariki. Kisha akaniposa, tukafunga ndoa huko Quito, na kufikia wakati huu tulikuwa tumeoana kwa miezi 27.

Mnaweza kuwa na hakika kwamba wakati huo sikuwa nikiwaza juu ya matamanio yangu yote na miradi yote ambayo mimi na Jim tulikuwa tumekusudia kuifanya, mambo ya ajabu ambayo tungemfanyia Mungu kule msituni. Tulikuwa tutaleta tofauti kati ya wale wenyeji wa Quechua. Lakini, nilipotulia na kuanza kufikiri na kuomba, nilikuwa nikiwaza juu ya kusudi la maisha yangu.

Na mojawapo ya maelezo ya kusudi hilo liko katika Wafilipi 3, ambapo Paulo anazungumza juu ya sifa zake; alikuwa wa ukoo bora sana, alikuwa na nasaba ya kupendeza mno. Naye anasema, kama mtu yeyote anadhani kujenga madai yake juu ya mambo ya nje, mimi ningeweza kujitetea kwa hoja yenye nguvu zaidi, naye anaendelea kuwaorodheshea baadhi ya madai yake. Lakini, mstari wa 7, rasilimali hizo zote nimezifuta kwa ajili ya Kristo.

Tena nasema zaidi, nahesabu kila kitu kuwa hasara tupu, kwa sababu vyote vimezidiwa mbali na faida ya kumjua Kristo Yesu Bwana wangu, ambaye kwa ajili yake kwa kweli nilipoteza kila kitu. Nimevihesabu kuwa takataka tu, ili nimpate Kristo na kujikuta nimeunganishwa ndani yake, bila haki yangu mwenyewe, bila unyoofu wa kisheria, bali ile haki itokayo kwa imani katika Kristo, inayotolewa na Mungu kwa kujibu imani. Na hapa anaeleza tamaa yake kuu maishani.

Mstari wa 10, Wafilipi 3, ninachojali tu ni kumjua Kristo, kuujua kwa kuonja uweza wa kufufuka kwake, na kushiriki mateso yake, nikizidi kufananishwa na kifo chake. Nami najiuliza, je, kweli hilo ndilo ninalolijali kuliko kitu kingine chochote duniani? Na Mungu alikuwa akisema, nataka upokee jambo hili kama sehemu ya jibu, kwa sababu nilikuwa nimeomba nilipokuwa na miaka 12 kwamba Mungu atimize mapenzi yake yote maishani mwangu kwa gharama yoyote. Nami nilikuwa nikiomba kwamba nimjue Kristo zaidi na zaidi na kutembea pamoja naye, kwa sababu kwa kweli nilitaka kuleta tofauti ulimwenguni na katika maisha ya watu wengine.

Na hapa, mtu yule aliyekuwa ameleta tofauti kubwa kuliko wote katika maisha yangu mwenyewe huenda alikuwa amekufa. Ilituchukua siku tano kujua kwamba wanaume wale watano wote walikuwa wamekufa kweli. Na nilipopata ujumbe ule wa redio, Mungu akanikumbusha wakati huo shairi moja, ambalo nitawapa ubeti wake wa mwisho.

Hata hivyo silijui shairi zima kwa moyo; ni shairi refu liitwalo Mtakatifu Paulo, la F. W. H. Myers, nami sikuwa nimelikariri lote, lakini sehemu yake nilikuwa nimeikariri, na Mungu akanikumbusha ubeti wa mwisho, akasema hivi ndivyo unavyosema: basi katika uzima, katika mauti, katika huzuni, na katika kutenda dhambi, Kristo atanitosha, kwa maana amenitosha. Kristo ndiye mwisho, kwa maana Kristo alikuwa mwanzo. Kristo ndiye mwanzo, kwa maana mwisho ni Kristo.

Nilikuwa mjane. Binti yangu alikuwa yatima wa baba akiwa na umri wa miezi 10. Je, jambo hilo lina maana kubwa kuliko kumjua Kristo, kuuonja uweza wake, na kushiriki mateso yake? Sasa hilo la mwisho ndilo siri nzito kuliko zote ninazozijua.

Sijui mengi juu yake hata kidogo, na kwa hakika sidai kwamba naweza kulieleza, lakini tena na tena katika maandiko tunaambiwa kwamba tunaweza kuwa na sehemu katika mateso ya Kristo, lakini hilo halitatukia isipokuwa kwa njia ya mateso. Vinginevyo vipi? Vinginevyo tungewezaje kumjua, kuuonja uweza wake, na kushiriki mateso yake? Hakuna njia nyingine. Watu wameniuliza, wewe unazungumza sana juu ya mateso, hakuna jambo lingine la kuzungumzia? Basi, bila shaka yako mambo mengine mengi ya kuzungumzia, lakini hakuna njia nyingine yoyote ya kumjua na kuuonja uweza wake na kushiriki mateso yake.

Je, unataka kumjua Yesu Kristo? Ikiwa nitakuwa chombo cha kupokea nguvu yake ili niwafikie wengine na kuleta tofauti, angalau nyumbani mwangu, angalau katika familia yangu, angalau kati ya jamaa zangu, labda pia kati ya majirani zangu, rafiki zangu katika kanisa langu na katika mji wangu, sitaweza kulifanya bila kumjua Kristo. Sitaweza kuleta aina ile ya tofauti ambayo tuko hapa leo kuizungumzia. Aina nyingine zote za tofauti, ndiyo, labda, lakini si ile iliyo na maana, na mambo hayo matatu, kumjua Kristo, kuuonja uweza wake, na kushiriki mateso yake, hayatengani kabisa wala hayafumuliki.

Lazima tuyajue mateso yake ili tuujue uweza wa kufufuka kwake, wala hatuwezi kumjua Kristo bila kuujua uweza wa kufufuka kwake na ushirika wa mateso yake. Basi je, mnaelewa, akina mama wapendwa, rafiki wapendwa, kwamba hasara yenyewe ndiyo iliyokuwa sharti la kumiminiwa ufahamu wa kiroho? Kufiwa na mume wangu hakukuwa hata kidogo hasara ya kwanza niliyoipitia, nami nilikuwa tayari nimepewa mafundisho magumu sana katika mwaka wa kwanza wa kazi yangu ya umisionari, kabla hata sijachumbiwa na Jim Elliot.

Baadhi yenu mnaijua sehemu hiyo ya habari yangu, ambayo imesimuliwa katika kitabu kiitwacho These Strange Ashes. Sitaingia kwa undani, lakini nilikuwa nikifanya kazi katika msitu wa magharibi, kama nilivyotaja, na kabila liitwalo Wakolorado, watu walioitwa hivyo kwa sababu neno hilo la Kihispania linamaanisha wekundu, nao walijipaka rangi nyekundu kuanzia kichwani hadi miguuni, nyekundu inayong'aa. Nilipokuwa nikifanya kazi nao, mtu aliyekuwa akifanya kazi pamoja nami kunisaidia kuiandika lugha ile isiyokuwa imeandikwa alikuwa Mkristo.

Alijua lugha mbili, kwa hiyo tuliweza kufanya kazi kwa Kihispania na pia kwa lugha yake, jambo ambalo lilikuwa faida kubwa mno. Aliweza kunitafsiria, naye alikuwa tayari kufanya kazi kwa malipo niliyoweza kumpa, naye alikuwa mtu mvumilivu sana, na inahitaji mtu mvumilivu sana kumfundisha mgeni mjinga, anayeonekana kuwa na akili pungufu, lugha ambayo kwake yeye ni lugha rahisi kuliko zote duniani. Na ikiwa ni lugha isiyoandikwa, basi njia pekee ya kujifunza ni kukaa chini na kujaribu kuiga hasa jinsi mtoto mchanga afanyavyo, lakini tatizo ni kwamba ukishafikisha miaka mitatu umepoteza uwezo ule, ule uwezo wa kimuujiza alio nao mtoto mchanga wa kujifunza lugha.

Na hivyo mtu huyu alikuwa mtu mvumilivu sana, mwenye sifa zote zinazowezekana za kazi hiyo, lakini aliuawa muda mfupi sana baada ya kuanza kufanya kazi pamoja, wala hapakuwa na mtu mwingine yeyote aliyezungumza lugha ile. Nami nikasema, kwa nini, Bwana? Naye akasema, niamini. Kisha majira ya joto yaliyofuata, nilipokuwa nimeliacha kabila la Wakolorado na kuwaachia vifaa vyangu vyote vya lugha wanawake wawili Waingereza waliokuwa wakifanya kazi pale, nikahamia msitu wa mashariki, ambapo Jim Elliot alikuwa ameniomba nianze kujifunza Kiquechua, kwa sababu alisema, nataka uwe mke wangu, na sitakuoa mpaka ujifunze Kiquechua.

Basi ilinibidi kuanza chini kabisa katika ngazi ya lugha ya tatu, nami sikuwa nimekaa pale muda mrefu nilipopata habari kwa redio kutoka kwa Jim, katika kituo chake, kwamba kituo kizima alichokuwa akifanyia kazi kilikuwa kimebomolewa na mafuriko. Vyote vilichukuliwa na mto hadi Amazon katika usiku mmoja, majengo yote matano. Muda mfupi baada ya hapo nilipata habari kutoka kwa mmoja wa wale wanawake Waingereza waliokuwa na vifaa vyangu vya lugha ya Kikolorado, akiniambia kwamba vyote vilikuwa vimeibwa.

Hiyo ilikuwa kazi ya mwaka mzima, na hapakuwa na nakala kwa sababu siku zile hapakuwa na mashine za kunakili wala vinasa sauti. Na Mungu alikuwa akinikumbusha ahadi niliyokuwa nimeiweka nikiwa na umri wa miaka 12. Bwana, naacha mipango na makusudi yangu yote, tamaa na matumaini yangu yote, nayakubali mapenzi yako kwa maisha yangu.

Najitoa nafsi yangu, maisha yangu, vyote nilivyo navyo, kwako kabisa, niwe wako milele. Unijaze na kunitia muhuri kwa Roho wako Mtakatifu. Unitumie upendavyo.

Unitume utakako. Utimize mapenzi yako yote maishani mwangu kwa gharama yoyote, sasa na hata milele. Naye alikuwa akisema, je, unataka kunijua? Je, utaifanya hasara hii kuwa chombo cha kupokea nguvu yangu? Lakini Bwana, sioni utakavyoweza kufanya hivyo.

Naye Bwana anasema, si shauri lako jinsi nitakavyolifanya. Niamini. Jim alipokuwa akitujengea nyumba kule msituni na kuiwekea samani za kienyeji sana, za kutumika tu, nilikuwa nikizunguka mara kwa mara, nikiinamia bega lake, nikitazama alichokuwa akifanya na kusema, sasa hiki ni kitu gani hapa, na kwa nini unakiweka pale, na kwa nini unafanya hivi kwa namna hii, na kwa nini usifanye hivi na hivi.

Na Jim angeniambia, hebu nenda zako tafadhali. Najua ninachokifanya, na nikimaliza utaelewa. Je, hivyo sivyo Mungu anavyotuambia wewe na mimi sikuzote? Tunajua Warumi 8:28 inasema nini.

Kila jambo litokealo hushikamana katika mpango wa mema kwa wale wampendao Mungu. Na ni mara ngapi, maelfu ya mara, mmesikia watu wakisema, lakini sioni jinsi jambo hili linavyoweza kushikamana katika mpango wa mema. Hatuhitaji kujua jinsi gani; tunajua tu kwamba ndivyo lilivyo.

Nani anayeusimamia mpango huo? Basi, mstari wa pili, mstari unaofuata Warumi 8:28, mstari wa 29, unatuambia mojawapo ya sababu zake: ili tufananishwe na mfano wa Kristo. Ikiwa wewe na mimi, katika uzoefu wetu wa hasara, wa kufiwa, wa kutojiweza, tutakuwa vyombo vya kupokea neema ya Mungu. Basi uzima wa Yesu utadhihirishwa ndani yetu kwa namna ambayo italeta tofauti.

Tarehe 8 Oktoba 1958, niliwapa tarehe ya kuzaliwa binti yangu mwaka 55, na kifo cha Jim mwaka 56 tarehe 8 Januari, kisha tarehe 13 Januari habari ya mwisho kwamba amekufa, kisha tarehe 8 Oktoba 1958 jambo la kustaajabisha sana likatukia. Niliweza kwenda kuishi na wale wenyeji waliomuua mume wangu, na Rachel Saint, dada yake Nate yule rubani, na mimi, na binti yangu mdogo Valerie, aliyekuwa na miaka mitatu wakati huo, tuliingia tukaishi na watu hao katika kile walichokiita nyumba. Ilikuwa nguzo nne au sita zenye paa la nyasi, na kama kuna mtu yeyote aliyewahi kujisikia kutojiweza na kutofaa kitu na kama samaki nje ya maji, ni mimi, nikiishi mahali pale, na wakati huo kifungu hiki cha 2 Wakorintho 4 kikawa na maana kubwa sana na kunihusu moja kwa moja.

Sisi si bora kuliko vyungu vya udongo vyenye kuhifadhi hazina hii, na hili linathibitisha kwamba uweza huo upitao kiasi hautoki kwetu, bali ni wa Mungu peke yake. Daima, naruka mistari michache katika 2 Wakorintho 4, mstari wa 11, daima, tungali hai, tunatolewa mikononi mwa mauti kwa ajili ya Yesu, si ili tuwe wafu tu, lakini sikilizeni hili, ili uzima wa Yesu nao udhihirishwe katika mwili huu wetu wa kufa. Tunatolewa mikononi mwa mauti ili uzima wa Yesu udhihirishwe, ufunuliwe, katika mwili huu wetu wa kufa.

Wanawake wanaoleta tofauti watakuwa wale waliopokea nguvu ya Kristo, na maandiko yanaweka wazi kabisa kwamba njia ambayo kwayo tunapokea nguvu hiyo ni kupitia hasara. Paulo anasema, nimepata hasara ya vitu vyote na kuvihesabu kuwa takataka. Ninachojali tu ni kumjua Kristo.

Utupu, kutojiweza, hasara, maumivu, vinavyoweza kugeuzwa kwa ajili ya uzima wa ulimwengu. Mungu awabariki.