Tamthilia ya Maisha katika Sehemu Tatu

"Mtu mmoja alikuwa na wana wawili." — Luka 15:11.

Mada yangu usiku huu ni Tamthilia ya Maisha katika Sehemu Tatu. Bwana Yesu Kristo ndiye mtunzi wa Tamthilia hii, nayo inapita kitu chochote kilichowahi kuonyeshwa jukwaani kwa ufupi, kwa ukali wa ujumbe, kwa kimo na kina, na kwa ukamilifu; na kwa uzuri wa maana, kwa kugusa moyo na kwa nguvu. Wahusika wa tamthilia hii ni wanne—Mungu, watu wawili na Ibilisi. Tamthilia hii ina sehemu tatu: Sehemu ya Kwanza, Kutangatanga; Sehemu ya Pili, Ukiwa; na Sehemu ya Tatu, Kurudi kwa Mtangatanga. Ipo Sehemu ya Nne, lakini hiyo haituhusu usiku huu.

1. SEHEMU YA I — KUTANGATANGA; AU ASILI YA DHAMBI

Katika sehemu ya kwanza kuna maonyesho mawili:

Onyesho la 1. — Nyumba nzuri, jumba pana la fahari, lenye kila kitu cha kukidhi kila tamaa ya mioyo ya wakazi wake. Baba mzee, ambaye uso wake umejaa uungwana, na hekima, na wema, mchanganyiko wa ajabu wa nguvu na upole. Yuko katika mazungumzo mazito na mdogo wa wanawe wawili. Mwana huyu mdogo amechoshwa na mipaka ya nyumbani. Amesikia habari za sherehe na anasa katika nchi ya mbali, naye anatamani kuvunja vifungo vya ulinzi na uangalizi wa baba yake, akaone mambo ya ajabu na kufurahia anasa za nchi hii mpya. Naye analia kwa kukosa subira, "Baba, nipe sehemu ya mali iliyo haki yangu." Sura ya uchungu usioneneka inapita juu ya uso mpole wa baba mzee, lakini analikubali ombi la mwanawe.

Onyesho la 2. — Kuagana, kuondoka nyumbani. Mwana mdogo ameikusanya mali yake yote pamoja, ameigeuza kuwa katika hali iliyo rahisi kubebeka kadiri iwezekanavyo, naye anasafiri kwenda nchi ya mbali. Ni asubuhi nzuri ya majira ya kuchipua, ndege wanaimba kwa utamu, hewa inanukia harufu nzuri ya maua ya majira ya kuchipua, sauti ya kijana imejaa furaha na uchangamfu, na kwa hatua nyepesi za kurukaruka anashuka kufuata

barabara yenye miti itokayo katika nyumba ya zamani, bila kumfikiria hata kidogo baba anayemtazama kwa macho yenye machozi na moyo wa upweke anapopita katika lango la mbele na kutoka kuingia katika ulimwengu wa uongo na uovu.

Katika maonyesho haya mawili tunayo picha ya asili, mwanzo na ukuaji wa dhambi. Baba katika tamthilia ni Mungu; mwana ni mwanadamu anayetangatanga mbali na Mungu. Mwana alitaka kufuata njia yake mwenyewe; alikuwa amechoshwa na mipaka ya mamlaka ya baba yake. Alitamani kujitenga mbali na baba yake ili afanye apendavyo. Hapo ndipo dhambi inapoanzia—katika tamaa ya kujitegemea bila Mungu, katika tamaa ya kufuata njia yetu wenyewe, katika tamaa ya kufanya tupendavyo. Kiini cha dhambi ni tamaa ya kufanya tupendavyo, badala ya kumtazama Mungu daima na kumwuliza ni nini kinachompendeza Yeye. Je, yupo mwanamume au mwanamke yeyote hapa usiku huu anayetaka kufanya apendavyo? Mtu huyo ana mwanzo wa dhambi moyoni mwake. Basi, kile unachopenda kufanya kinaweza kuwa cha unyofu, kinaweza kuwa cha maadili mema, kinaweza kuwa cha adabu nyingi sana, lakini tamaa ya kufanya mapenzi yako mwenyewe ndiyo moyo na kiini na uhalisi wa dhambi. Kuna aina mbalimbali za wenye dhambi na namna mbalimbali za dhambi. Ipo dhambi iliyo ya kishenzi, na ipo

dhambi iliyo ya ustaarabu. Ipo dhambi iliyo duni na ya kihuni, na ipo dhambi iliyo ya kiungwana na ya madaha. Lakini dhambi yote ni moja katika kiini chake. Ni mwanadamu akitafuta kujitegemea bila Mungu, mwanadamu akitafuta kufuata njia yake mwenyewe; hapo ndipo dhambi inapoanzia, hicho ndicho kiini hasa cha dhambi.

Onyesho la pili linatuonyesha ukuaji wa dhambi. Mwana hakuondoka nyumbani mara moja. Moyo wake ulikuwa tayari katika nchi ya mbali, lakini bado alikaa nyumbani. Lakini si kwa muda mrefu. Siku chache baadaye miguu yake ilifuata pale ambapo moyo wake ulikwisha kwenda. Hiyo ndiyo habari ya dhambi katika kila hali. Mtu anapoanza kutembea katika njia ya dhambi, anapoanza kufuata njia yake mwenyewe, haachi ushirika wote na Mungu mara moja. Bado huenda kanisani mara kwa mara, husoma Biblia yake mara kwa mara, huomba mara moja moja, lakini kidogo zaidi na zaidi kadiri siku zinavyopita, hata mwishowe anaanza kujiuliza kama kweli yupo Mungu, anaanza kusikiliza sauti zinazosema hakuna Mungu, na mwisho kabisa, bila haya yoyote anapiga kelele, "Hakuna Mungu, hakuna Kristo wa kiungu, hakuna Biblia iliyovuviwa, hakuna Mungu!"

Umefika umbali gani katika njia hiyo ya dhambi? Je, ndiyo kwanza unaanza? Je, unatafuta anasa zako mwenyewe, lakini bado unadumisha namna fulani ya ushirika na Mungu, bado unahudhuria Nyumba ya Mungu mara moja moja, unafungua Biblia mara moja moja, unaomba mara moja moja, lakini kidogo zaidi na zaidi; au umekwenda mbali zaidi katika njia hiyo, huko chini ambako hupatikani kamwe katika Nyumba ya Mungu, husomi kamwe Biblia yako, humwendei Mungu kamwe kwa maombi? Au umekwisha kwenda mbali kabisa katika nchi ya mbali, ambako unasema, "Hakuna Mungu, Biblia si Neno la Mungu, Yesu Kristo si Mwana wa Mungu?" Umefika umbali gani katika njia ya dhambi?

Kabla hatujaiacha Sehemu hii, je, mtaona kwamba baba alilikubali ombi la mwana mdogo? Alijua jinsi kijana yule angezitumia zile fedha, lakini alijua pia kwamba njia pekee ya yeye kujifunza hekima ilikuwa katika shule chungu ya uzoefu. Hivyo ndivyo hasa Mungu anavyotutendea. Mtu akitamani kuishi kwa kujitegemea bila Mungu, Mungu humwacha afanye hivyo. Mungu hamlazimishi mtu kuishi maisha ya ushirika pamoja Naye, na ya kumtegemea Yeye kwa kujua; hutupa uhuru wa kuchagua na hutupa uwezo wetu wa kujipatia riziki, na kama tunataka kuishi bila ushirika Naye, hutuacha tufanye hivyo. Ikiwa tunaweza kujifunza upumbavu wa kuishi mbali na Mungu kwa njia ya uzoefu mchungu tu, Mungu hutuacha tuupate uzoefu huo.

2. SEHEMU YA II — UKIWA; AU, MATUNDA YA DHAMBI.

Onyesho la 1. — Ni onyesho la shangwe. Kijana amefika katika nchi ya mbali, na maisha ni mzunguko usiokoma wa anasa—dansi za kifahari, karamu za mvinyo za usiku, mashindano ya farasi, vikao vya kucheza karata, majumba ya maigizo, michezo ya opera, burudani za kila aina, zisizo na hatia na zenye dhambi, ndizo desturi ya kila siku. Kila siku ni siku ya karamu na kila usiku ni usiku wa ufisadi, na kijana huyu anafurahia maisha kama mfalme kweli kweli. Mara nyingi anayakumbuka maisha matulivu ya nyumbani. Aa! jinsi yalivyokuwa ya kuchosha; jinsi anavyomwonea huruma kaka yake mkubwa aliyebaki nyumbani kule katika maisha yale yote ya kuchosha!

Onyesho la 2. — Mandhari yanabadilika. Bado yuko mjini, lakini zile siku za neema zimekoma ghafla; nyakati ngumu zimefika, watu hawana kazi, njaa inazurura barabarani. Katika kila kona kuna vikundi vidogo vya watu waliovaa matambara, wenye nyuso zilizokondeana, njaa ikichungulia machoni mwao, wamesimama huku na huko wakijaribu kupata senti ya bahati kwa vibarua vya hapa na pale, na rafiki yetu yumo miongoni mwao. "Njaa kuu ikaingia katika nchi ile, naye akaanza kuhitaji.".

Onyesho la 3. — Mandhari ya shambani, lakini si ya kupendeza. Malisho mapana, lakini hakuna hata unyasi mmoja. Katika ukame huu wa muda mrefu kila jani la nyasi limenyauka. Katikati ya shamba umesimama mti mmoja wa mkarobu, peke yake, ambao kutoka kwake yananing'inia maganda marefu yaliyofunikwa na vumbi; kundi la nguruwe waliokonda, wenye njaa, wanachakura mchangani kwa pua zao, wakitafuta mbegu za mkarobu zilizotawanyika. Rafiki yetu amesimama chini ya mti akiyatazama juu kwa hamu maganda ya mkarobu, kwa maana "alikuwa akitamani kujishibisha kwa maganda waliyokula nguruwe." Mwishowe, akisukumwa na njaa, lakini wakati huo huo akiwa amedhoofishwa nayo, anaupanda mti kwa uchovu, na kuutikisa hata maganda yanaanguka kutoka matawini, lakini nguruwe wameyala kabla hajafika chini. Tena na tena anaupanda mti, lakini matokeo ni yale yale, na mwishowe anaanguka chini kwa kukata tamaa, akifa njaa, "wala hakuna mtu aliyempa kitu." Katika maonyesho haya ya mfano, tulitoa picha ya matunda ya dhambi. Tunda la kwanza la dhambi ni anasa; kijana anafurahia maisha mwanzoni. Wapo wanaotuambia kwamba hakuna anasa katika dhambi, lakini mimi sitawaambia hivyo; kwanza, kwa sababu hamngeniamini kama ningesema hivyo. Mmeijaribu dhambi na kupata anasa ndani yake. Sitawaambia kwamba hakuna anasa katika dhambi, kwa sababu najua si kweli. Niliijaribu dhambi na kupata anasa ndani yake. Sitawaambia kwamba hakuna anasa katika dhambi, kwa sababu Biblia haisemi hivyo. Ni kweli kwamba Biblia inasema "Hakuna amani kwa wabaya," nanyi mnajua hilo ni kweli, au, kama hamlijui sasa, mtalijua kabla haujapita muda mrefu. Lakini Biblia haisemi kwamba hakuna anasa katika dhambi. Kinyume chake, Biblia inazungumza katika Waebrania 11 juu ya "anasa za dhambi." Bila shaka inaongeza kwamba ni "kwa kitambo" tu, za muda mfupi sana. Kuna anasa katika dhambi. Mtu mmoja amesema, nadhani alikuwa Mark Guy Pearse, kwamba Ibilisi si mpumbavu kiasi cha kwenda kuvua samaki bila chambo. Anasa za dhambi ni chambo cha Ibilisi. Lakini kumbukeni, chambo cha Ibilisi sikuzote kina ndoano ndani yake. Anakining'iniza chambo chake mbele ya baadhi yenu hapa usiku huu. "Lo," anasema, "usiwe Mkristo; itakubidi uache hiki; ukumbi wa dansi, tazama hiki; jumba la maigizo, tazama hiki; kikao cha karata na anasa zake, tazama hiki." Na usiku huu, ukikinyakua chambo cha Ibilisi, kabla hujatambua utakuwa na ndoano ya Ibilisi matamvuani mwako, nawe utakuwa sakafuni mwa mashua ya Ibilisi, chini ya jua lisilo na huruma, ukielea juu ya bahari ya umilele usio na tumaini.

Tunda la pili la dhambi ni uhitaji. "Akaanza kuhitaji." Hilo sikuzote ndilo tokeo la pili la dhambi—uhitaji, njaa, kufa njaa. Mara nyingi huja kwa namna halisi kabisa. Ni watu wangapi walioko London usiku huu wasio na koti la heshima mgongoni, wasio na mlo tumboni, wasio na mahali pa kulaza vichwa vyao, ambao zamani walikuwa na vingi. Rafiki yangu mmoja alinionyesha mtu mmoja usiku mmoja huko Chicago. Akasema, "Unamwona yule maskini pale amejikunja karibu na duka, mwenye nywele zisizochanwa na nguo zilizochanika? Mtu yule alikuwa Mbunge wa Kongresi wa wilaya hii." Nyakati za anasa hufuatwa na nyakati ngumu. Lakini si sikuzote huja kwa njia hiyo. Wapo watu wengi wanaoishi dhambini walio na fedha nyingi, chakula kingi, kinywaji kingi, mavazi mengi, kila kitu cha kimwili kwa wingi; hata hivyo, uhitaji unakuja. Ipo njaa nyingine zaidi ya njaa ya kimwili. Upo ufukara mwingine zaidi ya kufa njaa kimwili. Mtu ana nafsi kama vile ana tumbo, ingawa watu wengi kabisa huko London wanaishi kana kwamba hawaamini hivyo; lakini ni kweli. Nafsi ya mwanadamu ni kubwa mno, pana mno, tukufu mno, hata Mungu peke yake ndiye awezaye kuijaza, na mbali na Mungu kuna njaa. Augustino alikuwa sahihi aliposema, "Wewe, Ee Bwana, umetuumba kwa ajili yako, na nafsi yetu haitosheki kamwe hata itakapopumzika ndani yako." Mbali na Mungu kuna ukame, mbali na Mungu kuna utupu unaouma, mbali na Mungu kuna shimo lisilo na mwisho la tamaa isiyoshibishwa; mbali na Mungu kuna ole, ole, ole! Mtazame kijana yule anapoketi pale katika matambara yake na nywele zisizochanwa, njaa ya tumbo lake ikichungulia kutoka katika macho yake yaliyokaribia kuwa ya kichaa, uone katika mpotevu yule mnyonge picha ya nafsi yako, picha ya kila nafsi katika ukumbi huu usiku huu iliyo mbali na Mungu.

Nakumbuka vizuri sana mchana mmoja na usiku mmoja katika maisha yangu mwenyewe. Nilikuwa nimetoka mchana mmoja ili kutumia mchana na usiku kwa anasa. Pamoja na kikundi kidogo cha wenzangu niliowachagua nilikuwa katika ukumbi uliokuwa umetengenezwa kwa gharama kubwa kwa ajili ya anasa. Kwa dakika chache niliwaacha wenzangu wale wa shangwe, nikasimama kwa mbali nikiegemea nguzo na kuwatazama kule. Na lo, kulikuwa na kilio kama nini, utupu unaouma kama nini, kukata tamaa kwa siri kama nini moyoni mwangu, hata nikaegemea nguzo ile ya ukumbi ule wa fahari nikaugua katika uchungu wa roho yangu. Nilikuwa nikifa njaa. Mnadhani nilifanya nini? Niliyakung'uta yote hayo nikarudi moja kwa moja kuutumia mchana na usiku ule kama nilivyokuwa nimekusudia kuutumia. Nilikuwa mpumbavu kama nini!

Tunda la tatu la dhambi ni kudhalilika na utumwa. "Akaenda akashikamana na mwenyeji mmoja wa nchi ile, naye akampeleka shambani kwake ili alishe nguruwe. Akawa akitamani kujishibisha kwa maganda waliyokula nguruwe, wala hakuna mtu aliyempa kitu." Yesu alikuwa akizungumza na Wayahudi, na kama ipo kazi yoyote iliyo duni na ya kudhalilisha machoni pa Myahudi, ni ile ya mchunga nguruwe. Kristo alimaanisha hivi, kwamba mimi na wewe tuna uchaguzi kati ya kuwa wana wa Mungu na kuwa wachunga nguruwe wa Ibilisi. Huo ndio uchaguzi ulio wazi kwa kila mtu hapa usiku huu. Kijana yule angeweza kuwa mwana katika nyumba ya baba yake, katika utumishi wa furaha, wenye kuinua na wenye malipo mema, lakini badala yake yeye ni mchunga nguruwe wa mgeni. Iko wazi kwako njia ya kuwa mtoto wa Mungu katika kujisalimisha kikamilifu na kwa furaha kwa mapenzi Yake, katika utumishi wa furaha na wenye kuinua na wenye malipo mema, au ya kuwa mchunga nguruwe wa Ibilisi. Watu husema, "Sitakuwa Mkristo. Nataka njia yangu mwenyewe." Huwezi kuipata; hakuna mtu anayepata njia yake mwenyewe—Ni njia ya Mungu au ni njia ya Ibilisi. Huwezi kuwa na njia yako mwenyewe—isipokuwa uifanye njia ya Mungu kuwa yako mwenyewe. Kijana, utachagua lipi usiku huu? Kuwa mtoto wa Mungu, au kuwa mchunga nguruwe wa Shetani?

3. Sehemu ya III — KURUDI KWA MTANGATANGA; AU, DAWA YA DHAMBI.

Sasa tunafika kwenye sehemu ya tatu na ya mwisho ya tamthilia. Kuna maonyesho mawili. Onyesho la kwanza ni lile lile shamba la upweke. Kijana ameketi chini ya mkarobu, uso wake mikononi mwake, amekata tamaa. Anaanza kufikiri. Maono ya nyumba ya zamani yanamjia. Anamwona baba yake mwungwana; anaiona meza iliyojaa vyakula; anawaona watumishi walioshiba vizuri, na kwa uchungu analia, "Watumishi wa kuajiriwa wa baba yangu ni wangapi, wana chakula cha kuwatosha na kusaza, na mimi (mwanawe) hapa ninakufa kwa njaa!" na uso wake unazama zaidi mikononi mwake. Kisha anainua kichwa chake, nuru ya tumaini jipya machoni mwake, naye analia, "Nitaondoka, nitakwenda kwa baba yangu, nami nitamwambia, Baba, nimekosa juu ya mbingu, na mbele yako; sistahili kuitwa mwana wako tena; nifanye kama mmoja wa watumishi wako wa kuajiriwa." Akaondoka akaenda kwa Baba yake. Hii ndiyo picha ya Mungu ya dawa ya dhambi. Angalieni ni nini. Kwanza kabisa alianza kufikiri—hapo ndipo wokovu unapoanzia, katika kufikiri. Watu husema kwamba Ukristo ni imani ya kipofu; si hivyo hata kidogo. Ukristo ni imani yenye akili itokanayo na kufikiri kwa unyofu, kwa uwazi na kwa makini. Alianza kufikiri. Mara nyingi watu huniambia, "Mimi si Mkristo, kwa sababu ninajifikiria mwenyewe." Rafiki yangu mpendwa, wewe si Mkristo kwa sababu hujifikirii mwenyewe. Hufikiri, nawe unajua kwamba hufikiri. Kwa kila mtu mmoja asiye Mkristo kwa sababu anajifikiria mwenyewe, nitawaonyesha mia moja wasio Wakristo kwa sababu hawajifikirii wenyewe na hawataki kujifikiria wenyewe. Tatizo lenu ni nini ninyi mlio nje ya Kristo? Tatizo, kwa urahisi, ni kwamba hamtaki kufikiri. Mmekata shauri kutofikiri. Kwa makusudi mnakataa kusoma kila kitabu ambacho kingewafanya mfikiri. Mnakwenda kusikiliza mihadhara fulani ya makafiri kwa sababu mnadhani hiyo itawazuia kufikiri, kwa sababu wanawajaza upuuzi usio na akili. Katika mkutano kama huu mtatoka nje mahubiri yanapokuwa makali mno nanyi mnalazimika kufikiri; baadhi yenu mngefanya hivyo sasa hivi kama mngethubutu. Kama ningeweza kuwafanya ninyi wanaume na wanawake mlio nje ya Kristo mfikiri kwa dakika thelathini mfululizo, ningewaona mkiokolewa. Tatizo ni kwamba mmekata shauri kutofikiri. Kukataa kwa ukaidi kufikiri kunawapeleka makumi ya maelfu ya watu wa Uingereza chini katika upotevu.

Alifikiri juu ya hali ya watumishi wa baba yake ikilinganishwa na hali yake mwenyewe katika nchi hii ya mbali. Hali ya mtoto, au hata mtumishi, wa Mungu ikilinganishwa na ile ya mtumishi wa Ibilisi; hilo ndilo jambo la kufikiri. Laiti ningeweza kupata mtumishi mwema na mwaminifu wa Kristo na mtumishi mwaminifu wa Ibilisi wasimame pamoja kwenye jukwaa hili usiku huu, niwaache tu mwatazame wote wawili. Mchagueni mtumishi bora zaidi wa Ibilisi mnayemjua huko London, kisha mchagueni mtumishi mwaminifu zaidi na aliyejitoa zaidi wa Yesu Kristo mnayemjua; kisha mwatembelee wote wawili siku ile ile, mkazichunguze nyuso zao. Kama hilo halitakufanya kuwa Mkristo, ni kwa sababu hutaki kuiacha dhambi. Linganisha hali ya mtoto wa Mungu na ile ya mtumishi wa Ibilisi.

Lakini, rafiki zangu, hakuishia katika kufikiri tu; wazo lake likang'aa hata likawa uamuzi. Alisema, "Nitaondoka, nitakwenda." Haitoshi kufikiri, lazima uamue; wapo watu hapa usiku huu ambao wamelifikiri swali hili mara nyingi na wanaojua vizuri kama ninavyojua mimi kwamba wanapaswa kuwa Wakristo, lakini hawafikii kamwe hatua ya kuamua. Katika uchungaji wangu wa kwanza kulikuwa na mmoja wa watu wetu mashuhuri katika biashara na siasa ambaye nilimjua vizuri sana. Nilimwambia, "John, unapaswa kuwa Mkristo." "Najua," akajibu. "Ningetoa kila kitu duniani ili niwe Mkristo. Najua kwamba ninyi mko upande wa haki, na upande ulio bora, nami ningependa kuwa Mkristo!" "Basi," nikasema, "John, nipe mkono wako juu ya jambo hili, umpokee Yesu Kristo sasa hivi." Lakini hakukubali kamwe kufikia hatua ya kuamua. Usifikiri tu; amua! Uamue nini? "Nitaondoka, nitakwenda kwa Baba." Hilo ndilo jambo lenyewe; njoo kwa Mungu, kwa Baba yako. Njoo moja kwa moja Kwake.

Lakini angalieni jinsi ya kuja; njoo ukiwa na maungamo, useme, "Nimekosa." Hiyo ndiyo njia pekee ambayo mwenye dhambi anaweza kumjia Mungu—akiwa na maungamo. Mungu yu radhi kumpokea mwenye dhambi aliye mbaya kabisa duniani atakayekuja akiwa na maungamo midomoni mwake.

Hatua ya mwisho ni "Akaondoka akaenda kwa Baba yake." Aliyapa kisogo maganda na nguruwe na njaa, akaugeuza uso wake kuelekea nyumbani. Sasa tunafika kwenye onyesho la mwisho. Kijana anakaribia nyumbani. Sijui mawazo yake yalikuwa nini njiani. Huenda alikuwa na mashaka na hofu, huenda alijiuliza jinsi atakavyopokelewa, huenda hata aliwaza, "Laiti ningejitengeneza vizuri zaidi kabla ya kurudi nyumbani." Lakini alikuwa na akili ya kutosha kuja kama alivyokuwa, akaendelea kujikokota safarini, na sasa yuko maili chache tu kutoka nyumbani. Mbali kule - juu ya kilima, jua lilipokuwa likizama, amesimama mtu, mzee, katika miale ya mwisho ya jua linalozama, akikodoa macho kuelekea magharibi. Mara nyingi amekuwa pale hapo kabla; ni baba akitazama kuelekea magharibi, akingoja kurudi nyumbani kwa kijana ambaye hakurudi kamwe. Baba mwenye upendo yupo pale tena, kwa maana upendo hauchoki kamwe, akitazama kuelekea magharibi. Mbali kule kuelekea upeo wa macho anaona kitone. Je, yawezekana ni kijana wake? Kinazidi kuwa kikubwa na kikubwa; kinachukua umbo na sura ya mtu, lakini si kabisa yule kijana aliyeondoka nyumbani; si tena ule mwili mnene, si tena ule mng'ao angavu wa ujana usoni mwake, si tena zile hatua nyepesi za kurukaruka. Ni umbo la mtu aliyezeeka kabla ya wakati wake, mwenye mashavu yaliyobonyea na mwili uliokonda, amevaa matambara, miguu yake ikiwa na vidonda, akichechemea polepole barabarani. Lakini macho yale ya uzee, ingawa yamefifia kwa umri, ni makali kwa upendo. Sikia kilio kile, "Mwanangu, mwanangu!" Miguu ile mizee inasahau udhaifu wake—Mzee anakimbia, anamwangukia shingoni na kumbusu. Mwana anaanza kuyasema maungamo yake kwa kigugumizi: "Baba, nimekosa juu ya mbingu, na mbele yako; sistahili kuitwa mwana wako tena." Lakini baba hataki kusikia neno jingine. Analia: "Leteni vazi lililo bora, mkamvike; na pete mkononi mwake, na mavazi miguuni mwake; mleteni hapa ndama aliyenona, mkamchinje; tule, tufurahi, kwa kuwa huyu mwanangu alikuwa amekufa, naye amefufuka; alikuwa amepotea, naye ameonekana." Hii ni picha ya nini? Ya Mungu—mtazamo wa Mungu kwa mwenye dhambi. Ingawa mwana alikuwa amemsahau baba, baba hakuwa amemsahau mwana. Kwa miaka mingi umemsahau Mungu, lakini Mungu hajakusahau kamwe. Hujamfikiria Mungu kwa siku nyingi sana, lakini haijapita siku moja ambayo Mungu hakukufikiria, akingoja kuona dalili yoyote ya kurudi kwako nyumbani. Ukiipa kisogo dhambi yako usiku huu, ukiyapa kisogo maganda, nguruwe na njaa, ukaugeuza uso wako kumwelekea Mungu; ungali mbali sana, Mungu atakimbia kukulaki; na hapo kutakuwa na vazi lililo bora la haki ya Mungu mwenyewe ndani ya Kristo la kukuvika, pete kwa kidole chako, rehani ya kuwa kwako mwana; busu la upatanisho kwa shavu lako, viatu vya utayari tupatao kwa Injili ya amani kwa miguu yako, na ndama aliyenona, mfano wa karamu kuu ya furaha na shangwe katika Yesu Kristo. Wanaume na wanawake, rudini nyumbani usiku huu.

Miaka mingi iliyopita nilisikia hadithi ambayo sijaisahau kamwe. Msichana mmoja alikuwa amepotea njia na kuondoka nyumbani kwao kwenda jiji kubwa. Kwa muda fulani aliendelea kumwandikia mama yake, lakini baada ya muda barua zake zikapungua, na mwishowe zikakoma kabisa. Mama akashuku jambo baya kuliko yote, akaja jijini kumtafuta binti yake aliyepotea. Alimwendea bwana mmoja aliyefanya kazi katika mitaa duni ya jiji akamwuliza, "Je, unaweza kunipatia binti yangu?" "Naam," akajibu, "nadhani naweza, lakini itakubidi ufanye sawasawa na ninavyokuambia." "Nitafanya lolote ili nimpate binti yangu," akajibu. "Basi," akasema yule mmisionari, "nenda kwa mpiga picha ukapigwe picha; ipigwe kwa ukubwa mkubwa, uchapishe nakala mia moja, uniletee." Baada ya muda mama akaja, akileta zile picha mia moja. "Sasa," akasema, "keti uandike chini ya kila picha maneno haya mawili tu, 'Njoo nyumbani,' " naye mama akaketi akaandika. "Sasa," akasema yule mmisionari, "je, naweza kuzipeleka picha hizi chini katika mitaa duni ya jiji na kuzibandika katika vilabu vya pombe na mahali pa aibu?" Lilikuwa jambo gumu kumwomba mwanamke safi, kwamba picha yake ibandikwe ili itazamwe na waliotengwa na waovu. Lakini upendo wa mama ulisema "Ndiyo"—lolote ili kumpata binti yake. Mtu yule akazichukua akazibandika katika mapango mia moja ya aibu. Kisha akamwambia mama, "Sasa nenda moja kwa moja nyumbani ukangoje." Siku chache baadaye usiku, kikundi cha walevi wa sherehe kiliingia katika mojawapo ya mahali palipotundikwa picha ya mama miongoni mwa kikundi hicho alikuwemo yule binti aliyepotea; naye, akitazama upande wa pili wa kilabu, akaiona picha ile ukutani. Ilionekana kama anaifahamu. Alipoisogelea, akaona kwa mwandiko wa mama yake yale maneno mawili, "Njoo nyumbani." Alijua maana yake; yakauvunja moyo wake; akakimbia kutoka kilabuni akapanda gari-moshi la kwanza kwenda nyumbani, na baada ya saa chache alikuwa amekumbatiwa mikononi mwa mama yake.

Hivyo ndivyo Mungu alivyofanya katika sura hii ya kumi na tano ya Luka. Ametuma chini picha Yake mwenyewe, picha ya moyo Wake wa upendo, ya upendo Wake kwako na kwangu, na chini yake Mungu ameandika, kana kwamba kwa mwandiko Wake mwenyewe, maneno haya mawili, "Njoo nyumbani."

Je, utakuja usiku huu?