Mwenye Pepo wa Gadara

“Hata alipotoka pwani, alikutana na mtu mmoja wa mji ule, mwenye pepo; na tangu siku nyingi hakuvaa nguo, wala hakukaa nyumbani, ila makaburini.”

Nadhani mwenye pepo huyu hakuwa tu mtu wa kuhurumiwa, bali kwa kweli alikuwa kitisho katika nchi ile. Sura yake ilikuwa ya kutisha mno, makelele yake ya kuogofya na ya kuchukiza mno, na mwenendo wake wa kishenzi ulikuwa wa hatari, wa kutisha na wa kuchukiza kiasi kwamba wanawake wote wa eneo lile waliingiwa na hofu kubwa hata hakuna hata mmoja wao aliyethubutu kwenda sokoni.

Na kilichomfanya awe wa kutisha zaidi ni mahali alipokaa: Hapakuwa mjini, ambapo huenda pangekuwa na kiasi fulani cha utaratibu na adabu—(ingawa nyakati nyingine alizurura hata kuingia mjini kama ilivyokuwa katika habari hii.) Hapakuwa katika mji mdogo, wala kijiji, wala nyumba yoyote ile, ambapo msaada ungepatikana wakati wa shida; bali palikuwa makaburini, na nyikani—ila, hata hivyo, si mbali sana na barabara kuu ya ushuru. Hakuna aliyeweza kujua kama asingewarukia kama chui, na kuwatisha hata kufa. Giza na huzuni ya mahali pale ilipafanya pawe pa kuogofya zaidi na pa kicho. Palikuwa makaburini—ambapo, kwa maoni ya watu wengine, wachawi wote, mienge ya maiti, na mazimwi hukaa.

Hata hivyo, siku moja Mary aliazimu kwamba kero kama hiyo isivumiliwe tena katika nchi ya Wagadara. Mtu yule lazima avikwe nguo, ingawa alikuwa amerukwa na akili na mwenye kichaa. Na kama wakati wowote ujao angejivua nguo, akazifunga kifurushi, akazitupa mtoni, na kuziambia ziende kumwona Ibrahimu, basi lazima afungwe na kutunzwa. Basi, hili lilikuwa sawa kabisa—mara likasemwa na mara likatendeka. Lakini, mara tu yule mtu alipofungwa kwa minyororo na pingu, kama Samsoni, alivikata vifungo, wala hakuweza kufugwa.

Wakati huo, Ibilisi aliwakasirikia Wagadara, na kwa kununa akamchukua yule mwenye pepo, akamfukuza nyikani. Alidhani Wagadara hawakuwa na haki ya kuingilia na kujishughulisha na mali yake; kwa maana yeye ndiye aliyemmiliki mtu yule. Naye alijua kwamba “ndege mmoja mkononi ni bora kuliko wawili kichakani.” Huenda alitaka kumpeleka nyumbani; kwa maana hapakuwa na kujua nini kingeweza kutokea siku hizi. Lakini kulikuwa na maada mengi mno kwake hata asiweze kumpeleka jinsi alivyokuwa; kwa hiyo, aliona njia bora ingekuwa kumshawishi ajiue kwa kujikata koo. Lakini hapa Shetani alikwama—kamba yake ilikuwa fupi mno—Hakuweza kujifanya mnyongaji yeye mwenyewe, kwa kuwa hilo lisingetimiza lile kusudi alilonalo, anapotaka watu wajiue; kwa maana tendo hilo lingekuwa dhambi yake mwenyewe wala si ya mtu yule. Kwa hiyo, yule maskini mwenye pepo ilimbidi azunguke akitafuta jiwe lenye makali, au kitu chochote alichoweza kupata. Huenda alikuwa akitafuta kitu kama hicho, aliporudi kutoka nyikani kuingia mjini, alikotoka alipokutana na Mwana wa Mungu.

“Yesu alimwamuru yule pepo mchafu amtoke mtu yule. Naye alipomwona Yesu, akapiga kelele, akaanguka mbele yake, akasema kwa sauti kuu, Nina nini nawe, Yesu, Mwana wa Mungu Aliye juu? Nakuomba usinitese.”

Huu ndio ungamo la imani la Ibilisi. Mashetani nao waamini na kutetemeka, wakati wanadamu huidhihaki dhambi, na kucheza ukingoni mwa maangamizi ya milele. Kwa wengi wa jamii ya wanadamu, Kristo huonekana kama mzizi katika nchi kavu. Hawaoni ndani yake umbo wala uzuri, wala hana uzuri wowote hata wamtamani. Wengine walisema yeye ni mwana wa seremala, wakakataa kumwamini; wengine walisema ana pepo, na kwamba alitoa pepo kwa Beelzebuli mkuu wa pepo; wengine walipiga kelele, Na asulubiwe—na asulubiwe; na wengine walisema, Damu yake na iwe juu yetu na juu ya watoto wetu. Kama vile Wayahudi wasivyotaka awatawale; vivyo hivyo wengi, wanaojiita Wakristo, husema kwamba yeye ni mwanadamu tu; na kwa hiyo hana haki ya kutawala dhamiri zao, na kudai utii wao, ibada yao, na sifa zao. Lakini Diabolus anajua vizuri zaidi—Yesu ni Mwana wa Mungu Aliye juu.

Wengi wa watoto wa Ibilisi, ambao kazi zake wanazifanya, hutofautiana sana na baba yao katika maoni yao kuhusu nafsi ya Kristo.

“Yesu aliliamuru jeshi la pepo wachafu limtoke mtu yule.” Walijua kwamba lazima watoke. Lakini walikuwa kama Waskoti—hawakupenda hata kidogo kurudi katika nchi yao wenyewe. Walipendelea kuingia katika ngozi za nguruwe kuliko kurudi katika nchi yao wenyewe. Naye akawapa ruhusa kuingia katika kundi la nguruwe. Naona kana kwamba mmoja wa watu waliowalisha nguruwe, aliyekuwa akichunga kwa makini kuliko wenzake, alisema, “Nguruwe wana nini? Kaeni macho huko, vijana—wazuieni—tumieni vizuri mijeledi yenu. Mbona hamkimbii? Lo, nasema kweli, mmoja wao ameporomoka genge! Huyo anakwenda mwingine! Warudisheni.” Hapajawahi kuwa na kukimbia kama huko, na kucharaza mijeledi, na kupiga makelele; lakini nguruwe wanaporomoka chini, kabla hawajatambua. Mmoja wao akasema, “Wote wamekwisha kwenda!” “La, hakika si wote wameingia baharini!” “Ndiyo, kila mmoja wao, hata yule nguruwe mweusi na wote! Wote wamezama!—Ibilisi yumo ndani yao! Tufanye nini sasa?—tutawaambia nini wenye nguruwe?” “Tutasema nini?” akasema mwingine. “Lazima tuseme kweli—basi ndiyo hivyo. Tulijitahidi kadiri tulivyoweza—yote yaliyokuwa ndani ya uwezo wetu. Mtu yeyote angeweza kufanya nini zaidi?”

Basi wakaenda zao mjini, kuwaambia mabwana zao yaliyotokea. “John, unakwenda wapi,” akasema kwa sauti mmoja wa mabwana. “Je, bwana, ulimjua yule mwenye pepo aliyekuwa makaburini kule?” “Mwenye pepo wa makaburini! Nguruwe umewaacha wapi?” “Yule mwendawazimu, bwana—” “Mwendawazimu!—Mbona unarudi nyumbani bila nguruwe?” “Yule mtu wa porini mwenye ukali, bwana, ambaye bibi alikuwa akimwogopa sana—” “Ala, John, nakuuliza swali wazi na rahisi—mbona hunijibu? Nguruwe wako wapi?” “Yule mtu aliyekuwa amepagawa na pepo, bwana—” “Ala, hakika wewe una kichaa!—unaonekana kama mwendawazimu!—niambie habari yako, kama unaweza, iwe vyovyote itakavyokuwa.” “Yesu Kristo, bwana, amewatoa pepo wachafu katika yule mwenye pepo; wameingia katika nguruwe; nao wote wamezama baharini; kwa maana niliuona mkia wa yule wa mwisho!” Wagadara wakatoka kwenda kuona lililotendeka, nao walipokuta kwamba ndivyo ilivyokuwa, wakaogopa, wakamsihi Yesu aondoke kwao.

Jinsi gani ilivyo ya kutisha hali ya watu wale wanaopenda mambo ya ulimwengu huu kuliko Yesu Kristo!

Yule mtu aliyetolewa pepo wachafu alimsihi Yesu ili akae pamoja naye. Lakini yeye alimwambia arudi nyumbani kwake, akaonyeshe jinsi Mungu alivyomtendea mambo makuu. Naye akaenda zake akihubiri katika mji wote wa Dekapoli, jinsi Yesu alivyomtendea mambo makuu. Tendo la Yesu la kumtoa pepo wengi namna hiyo lilitosha kumthibitishia kwamba Yesu alikuwa Mungu na pia mwanadamu.

Nadhani namwona akipita mjini, akipaza sauti—“Sikilizeni! Sikilizeni! Sikilizeni!—Tafadhali niangalieni, mimi yule mwenye pepo wa makaburini. Mimi ndiye yule mtu aliyekuwa kitisho kwa wenyeji wa mahali hapa—yule mtu wa porini, ambaye hakutaka kuvaa nguo, na ambaye hakuna mtu aliyeweza kumfunga. Mimi hapa, sasa, nina akili zangu timamu. Yesu Kristo, rafiki wa wenye dhambi, alinihurumia. Alinikumbuka nilipokuwa katika unyonge wangu—wakati hapakuwa na jicho la kunihurumia, wala mkono wa kuniokoa. Aliwatoa pepo na kuikomboa nafsi yangu na uharibifu.”

Mshangao wa watu lazima ulikuwa wa ajabu mno, kusikia tangazo kama hilo. Wanawake wakikimbilia madirishani, mafundi viatu wakitupa kalibu zao upande mmoja na vitobolea vyao upande mwingine, wakikimbia nje kumlaki na kuongea naye, ili wapate kuhakikisha kwamba hapakuwa na udanganyifu, nao wakakuta ni jambo la kweli lisiloweza kukanushwa. “Ee, ajabu kuliko maajabu yote! Halijawahi kutokea jambo kama hili!”—nadhani hayo lazima ndiyo yaliyokuwa mazungumzo ya kila mtu.

Na wakati wakizungumza, na kila mtu akiwa na la kusema, mtu yule anaelekea nyumbani. Mara tu anapoanza kuonekana kutoka nyumbani, nadhani namwona mmoja wa watoto akikimbia ndani, akilia, “Ee, mama! baba anakuja—atatuua sote!” “Watoto, ingieni wote ndani ya nyumba,” asema mama. “Tufunge milango. Nadhani hakuna huzuni kama huzuni yangu!” asema yule mwanamke aliyevunjika moyo. “Je, madirisha yote yamefungwa, watoto?” “Ndiyo, mama.” “Mary, mpenzi wangu, toka dirishani—usisimame pale.” “Lakini, mama, siwezi kuamini kuwa ni baba! Mtu yule amevaa vizuri.” “Ee ndiyo, watoto wangu wapendwa, ni baba yenu mwenyewe. Nilimtambua kwa mwendo wake mara nilipomwona.” Mtoto mwingine akisogea dirishani, asema, “Lakini, mama, sijawahi kumwona baba akija nyumbani kama anavyokuja leo. Anatembea kwenye njia ya miguu na kuzunguka kona ya ua. Zamani alikuwa akija moja kwa moja kuelekea nyumba kama mstari, akiruka nyua, mitaro, na vichaka vya mpakani; tena sijawahi kumwona akitembea polepole kama anavyotembea sasa.”

Lakini, baada ya muda mfupi, anafika mlangoni pa nyumba, kwa hofu kuu na mfadhaiko wa wote waliomo ndani. Anaujaribu mlango taratibu, na kukuta hawezi kuingia. Anasimama kidogo, anasogea dirishani, na kusema kwa sauti ya chini, thabiti, na tamu—“Mke wangu mpendwa, ukinifungulia niingie, hakuna hatari. Sitakuumiza; nawaletea habari njema ya furaha kuu.” Mlango unafunguliwa kwa kusita, kana kwamba kati ya furaha na hofu. Akiisha kuketi kwa utulivu, asema: “Nimekuja kuwaonyesha jinsi Mungu alivyonitendea mambo makuu. Alinipenda kwa upendo wa milele. Alinikomboa katika laana ya torati na vitisho vya haki ya kulipiza. Aliniokoa kutoka katika nguvu na utawala wa dhambi. Aliwatoa pepo katika moyo wangu, na moyo ule, uliokuwa pango la wanyang’anyi, akaufanya hekalu la Roho Mtakatifu. Siwezi kuwaambia jinsi ninavyompenda Mwokozi. Yesu Kristo ndiye msingi wa tumaini langu, kiini cha imani yangu, na kitovu cha mapenzi yangu. Naweza kuikabidhi nafsi yangu isiyokufa kwake. Yeye ni rafiki yangu aliye bora kuliko wote. Yeye ni mzuri kabisa—mashuhuri kati ya elfu kumi. Yeye ni hekima yangu, na haki, na utakaso, na ukombozi. Ndani yake mna vya kutosha kumtajirisha mwenye dhambi maskini, na kumfurahisha mwenye dhambi aliye na taabu. Mwili wake na damu yake ndicho chakula changu—haki yake ndiyo vazi langu la arusi—na damu yake ina uweza wa kunisafisha dhambi zangu zote. Kwa yeye naweza kupata uzima wa milele; kwa maana yeye ni mng’ao wa utukufu wa Baba, na chapa ya nafsi yake: katika yeye unakaa utimilifu wote wa Uungu kwa jinsi ya kimwili. Anastahili heshima yangu ya juu kabisa na shukrani zangu za moyo wote. Kwake yeye aliyenipenda kwa upendo wa milele, na kuniosha katika damu yake mwenyewe, kwake uwe utukufu, na ukuu, na uweza, hata milele na milele! Kwa maana ameiokoa nafsi yangu na kuzimu. Alininyakua kama kinga kilichotolewa motoni. Alinitoa katika matope ya utelezi, na katika shimo la uharibifu; akaisimamisha miguu yangu mwambani, akaziimarisha hatua zangu, akatia kinywani mwangu wimbo mpya wa sifa na utukufu kwake! Utukufu kwake milele!—Atukuzwe Mungu juu mbinguni!—Utukufu kwa Mungu milele na milele! Dunia yote na imsifu!—Naam, watu wote na wamsifu!”

Uwezo wa mawazo yenye nguvu kuliko yote hauwezi kuifikiria furaha na shangwe ya jamaa hii. Furaha ya wasafiri wa baharini walioponyoka kuvunjikiwa na merikebu; furaha ya mtu aliyeokolewa kutoka katika nyumba inayoungua; furaha ya mshtakiwa kizimbani asipopatikana na hatia; furaha ya mhalifu aliyehukumiwa anapopokea msamaha; furaha ya mfungwa wa vita anapopata uhuru, si kitu ikilinganishwa na furaha ya yule aliyeokolewa asishuke katika shimo la maangamizi ya milele. Kwa maana ni furaha isiyoneneka, yenye utukufu.