Upatanisho wa Yesu Kristo

Tunamaanisha nini tunaposema Upatanisho? Neno lenyewe kwa urahisi lina maana ya kufanywa-kuwa-kitu-kimoja, yaani kuunganishwa kwa viumbe wawili waliokuwa wametengana au mbali mmoja na mwingine. Katika lugha ya kila siku neno hili hutumiwa kumaanisha jambo analolifanya mkosaji ili kufidia madhara aliyowatendea wengine. Katika dini neno Upatanisho hutumiwa kumaanisha dhabihu ambayo Yesu Kristo aliitoa kwa ajili ya dhambi zetu kwa kifo chake Msalabani, na kwa sadaka hiyo kupatanishwa kwa Mungu na mwanadamu kukawezekana.

Kuna mawazo fulani yasiyo sahihi yanayoshikwa kuhusu baraka zitokazo katika Upatanisho. Mabishano juu ya tabia na kipimo cha baraka zinazotokana na dhabihu ya Kristo yamekuwa mengi na machungu, ingawa ukali wa hisia zilizoamshwa na tofauti hizi umepungua sana katika miaka ya karibuni.

Ingawa mabishano ya siku hizi yanahusu pande za jambo hili zilizo tofauti na zile za nyakati za zamani, maoni ya siku zile bado yanatetewa kwa bidii kiasi fulani. Katika sehemu fulani za ulimwengu jambo hili ni dhahiri zaidi kuliko katika sehemu nyingine. Kwa hiyo ni muhimu maofisa wawe na mawazo sahihi juu ya maoni hayo tofauti ni yapi. Juu ya mitazamo kadhaa ya fundisho hili, inayoshikwa na Makanisa fulani, sisi tunapinga kwa nguvu.

Wanajeshi wa Wokovu wanapinga mtazamo kwamba Kristo kwa dhabihu yake aliufanya Wokovu uwezekane, au uwe hakika, kwa sehemu teule tu ya jamii ya wanadamu, akiwaacha waliosalia nje ya uwezekano wa Wokovu huo. Fundisho hili kwa kawaida hufafanuliwa kwa maneno "uteule" na "kukataliwa," na hujulikana zaidi kama Ukalvini. Hulieleza imani kwamba sehemu moja ya wanadamu imeteuliwa na Mungu kwa Uzima wa Milele, na sehemu iliyosalia imekataliwa kwa mauti ya milele. Fundisho hili linahukumiwa na Wanajeshi wa Wokovu kwa sababu mbalimbali:

Linapingana na matamko ya wazi kabisa ya Biblia kwamba Kristo alikufa kwa ajili ya watu wote. "Maana neema ya Mungu iwaletayo wokovu wanadamu wote imefunuliwa" (Tito 2:11). Na tena: "ili yeye, kwa neema ya Mungu, aionje mauti kwa ajili ya kila mtu" (Waebrania 2:9).

Linapingana na yale tunayoyajua juu ya tabia ya Mungu, kama ilivyoelezwa katika Maandiko. Katika Biblia Yeye anaelezwa kuwa Mwenye haki na Mwenye wema, jambo ambalo fundisho hili laonekana kulikana kwa nguvu kabisa.

Linapingana na hisia yetu ya asili ya haki. Kwamba makundi makubwa ya wanadamu yawe yamewekwa kuteseka mauti ya milele, bila kujali uchaguzi wowote au tendo lolote lao wenyewe, ni jambo linalochukiza mawazo yetu juu ya lililo haki na lililo baya, bila kutaja huruma yetu ya asili kwa wanaoteseka.

Wala hatumaanishi kwa Upatanisho, kama wanavyoshikilia baadhi ya Wanatheolojia, kwamba Yesu Kristo, kwa dhabihu yake, alikutana na madai ya Sheria ambayo mwanadamu aliivunja na kuyatimiza, hata utii wowote zaidi kwa Sheria hiyo, kwa jamii yote ya wanadamu, usiwe wa lazima tena. Mtazamo huu wa Upatanisho unamaanisha kwamba kila mtu unayekutana naye - kama unamkuta amelewa katika baa, au akigaagaa katika uchafu wa danguro, au akilipia makosa yake ya uuaji juu ya mti wa kunyongea - yuko njiani kwenda Mbinguni, kwa kuwa adhabu ya dhambi zake imekwisha kuchukuliwa na Yesu Kristo Msalabani. Wazo kama hilo linakanushwa kwa nguvu na matamko yaliyo wazi kabisa ya Biblia. Kwa maana Biblia haina maana yoyote kama haifunui tofauti katika hatima ya mwisho ya wema na waovu - ya "Waliookolewa" na "wasiookolewa."

Adhabu ya waovu iwe ya namna gani, Biblia inasema mara kwa mara, waziwazi na kwa msisitizo kwamba itadumu milele. Inasema kwamba waovu "watakwenda zao kwenye adhabu ya milele; bali wenye haki kwenye Uzima wa Milele."

Mtazamo wa tatu wa Upatanisho ambao Jeshi halikubaliani nao unashikilia nadharia kwamba Yesu Kristo alilipa deni letu; na kwa hilo inamaanishwa kwamba alitimiza madai ya Sheria iliyovunjwa kwa ajili ya kila mwanadamu, na akaupata Wokovu wa watu wote - kwa sharti hili rahisi tu kwamba waiamini habari njema. Huu hujulikana kama "nadharia ya kulipwa kwa deni" au "amini tu nawe utaokolewa."

Mtazamo huu wa Upatanisho, nadhani, utaonekana kuwa usiowezekana. Kama ungekuwa kweli, ungehakikisha kuingia Mbinguni kwa kila mwanadamu; kwa sababu kama Kristo ametimiza madai yote ambayo Sheria inayo juu ya wale walioivunja, ni lazima awe ametimiza pia dai lililomo katika kutoamini kunakoshikwa hadi dakika ya mwisho ya maisha. Kwa hiyo, "kama deni limelipwa, wajibu umeondolewa, na mdaiwa yu huru." Ingefuata bila shaka kwamba, niwe naamini habari njema au la, kutoamini kwangu hakuwezi kuligusa jambo hilo; na uovu wowote uliomo katika kukataa kwangu kuamini, uovu huo wenyewe pia umelipiwa kama deni langu lote limeondolewa - mimi ni huru.

Kama wimbo uimbwao na waaminio fundisho hili usemavyo:

Malipo ya deni langu hayawezi kudaiwa mara mbili;

Kwanza mkononi mwa Mdhamini wangu, kisha mkononi mwangu.

Mtazamo mwingine usio sahihi juu ya baraka zitokazo katika dhabihu ya Kristo, ingawa hauhusu moja kwa moja kifo cha Mwokozi, unahusiana nacho kwa karibu; huu hujulikana kama fundisho la "haki iliyohesabiwa." Wazo hili linasema kwamba Yesu Kristo, kwa kujiweka kwa hiari yake chini ya Sheria ambayo mwanadamu alikuwa chini yake, akiitii Sheria hiyo kikamilifu, na kuutia utii huo muhuri kwa Damu yake mwenyewe, hakununua tu kwa njia hiyo msamaha wa dhambi kwa ajili ya wale aliowakomboa, bali pia kwa utii wake alitustahilia haki kamilifu; wakiwa wamevikwa haki hiyo watu wake watasimama mbele ya Kiti cha Hukumu, nayo itakuwa si maandalizi tu kwa ajili ya Mbinguni bali pia haki ya kuingia humo.

Fundisho hili linatangaza kwamba haki ya Kristo inahesabiwa kwa wale wanaoliamini jina lake, si tu ili kufidia udhalimu wao wenyewe, bali ili kuumba haki ambayo ingehesabiwa kuwa yao wenyewe. Ingawa wao hawakuitii Sheria, Kristo ameitii kwa niaba yao, na kwa hiyo wanastahili baraka zile zile hasa kana kwamba wao wenyewe wameitii. Sihitaji kusema kwamba hili ni wazo lisilo sahihi, kwa kuwa kiumbe mmoja hawezi, kwa maana hii, kuitii Sheria kwa niaba ya mwingine. Kila kiumbe Mbinguni na duniani amewekwa chini ya ile Sheria ya Wema ambayo inadai upendo wote na utumishi wote anaoweza kuutoa, kwa kadiri ya uwezo wa asili yake - kama ni ya Malaika, ya mtu, au ya mtoto mdogo.

Alipofanyika mwanadamu, Yesu Kristo kwa hiari yake alijiweka katika kiwango kile kile, kwa jambo hili, kama Petro na Yohana; yaani, Sheria ilidai kutoka kwake, kwa kweli na kwa hakika kama ilivyodai kutoka kwao, upendo wote na utumishi wote ambao uwezo wake ulimwezesha kuutoa. Kiasi cha uwezo wa Mwokozi kiliamua kiasi cha wajibu wake. Kwa kuwa alikuwa na uwezo usio na mipaka, alikuwa na wajibu wa kupenda na kutumikia kwa kiwango kisicho na mipaka.

Lakini ingawa kuhusu Upatanisho hatushiki mawazo hayo, tunaamini kwamba Yesu Kristo, kwa kifo chake, alitoa dhabihu kwa ajili ya dhambi za wanadamu yenye thamani ya kutosha kufidia madhara yaliyofanywa kwa heshima ya Sheria kwa uasi wa mwanadamu. Jambo hili lilimwezesha Mungu kuzisamehe dhambi za wote wanaotubu kweli na kumwamini Mwanawe na kuazimia kuishi maisha ya imani na utii. Nasi tunaamini kwamba, kwa nguvu ya dhabihu hii, msamaha kamili unaweza kutolewa kwa mkosaji, bila kupunguza kwa njia yoyote, machoni pa wanadamu, heshima ya Mungu aliyemkosea, utukufu wa Sheria aliyoivunja, wala ubaya wa dhambi aliyoitenda. Kwa mpango huu wa Kimungu Mungu anaweza kuwa mwenye haki, na bado kuwa mwenye kumhesabia haki yeye amwaminiye Yesu.

Sasa nataka kutaja baadhi ya sababu zinazotolewa za kukataa kulikubali fundisho la Upatanisho kwa namna yoyote. Ya kwanza kati ya hizo inadai kwamba fundisho hili ni dharau kwa haki na wema wa Mungu. Wale wanaoleta pingamizi hili husema kwamba ingawa Biblia na silika zetu za asili zinamwonyesha Mungu kuwa Baba mwenye upendo na mwema, fundisho hili linamwonyesha kuwa Kiumbe mkali na mwenye hasira, asiyeweza kumsamehe mwenye dhambi maskini bila Mwanawe kushuka kutoka Mbinguni kuteseka aibu na uchungu wa Msalaba. Lakini huo ni uwakilishi wa uongo wa jambo hili; si fundisho la Biblia, wala si fundisho la Jeshi la Wokovu. Fundisho la kweli ni kinyume kabisa cha hilo. Upatanisho haukuhitajika ili kuzaa huruma kifuani mwa Mungu kwa mwanadamu aliyepigwa na dhambi; ilikuwa huruma ya Mungu iliyouzaa Upatanisho. Dhabihu ya Msalabani haikutolewa ili kuituliza ghadhabu kali ya Baba; ilikuwa katika kifua chenye huruma cha Baba ndimo dhabihu ya Msalaba ilimozaliwa.

Dhabihu ya Kristo ilibuniwa ili kudumisha heshima ya Sheria ambayo mwanadamu aliivunja, na wakati huo huo kumwokoa mwanadamu kutoka katika adhabu aliyojiletea. Kwa hiyo, badala ya Upatanisho kuwa dharau kwa haki na wema wa Mungu, huenda ndio ushahidi mkubwa kuliko wote tulio nao wa haki yake isiyoyumba na wa upendo wake usio na mipaka.

Pili, wapinzani hawa wanatangaza kwamba Upatanisho haukuwa wa lazima. Pingamizi hili linatolewa kwa misingi mitatu: Wapinzani wanakana kwamba katika mwenendo wa mwanadamu kosa lolote zito limetendwa. Wanadai kwamba hakuna lililofanyika ambalo lingeweza kuitwa kwa usahihi dhambi -wakimaanisha kwa dhambi kuivunja Sheria ya Kimungu. Wanasema kwamba makosa ambayo Biblia inayaita dhambi si dhambi kweli hata kidogo, bali ni mapotoko tu yatokanayo na makosa ya kufikiri; au kwamba hayakusudiwi, ni matokeo ya asili ya mwanadamu isiyo na uwiano, au kwamba ni matunda yasiyoepukika ya mwelekeo au tabia fulani ya kurithi ambayo mtu binafsi hawezi kwa haki kuhesabiwa kuwa na hatia nayo.

Hebu tuliangalie kwa makini dai hili kwamba hakuna dhambi halisi iliyotendwa, tukichukua kuwa kweli mambo kadhaa rahisi, ambayo sidhani wapinzani hawa wangeyapinga Mungu ni, kama sisi sote tuaminivyo, Kiumbe mwema, na Muumba wa kuwako kwetu. Kwa kuwa ameandaa kuja kwetu ulimwenguni, Mungu lazima atamani ustawi wetu. Akijua kwamba ustawi wetu lazima utegemee sana mwenendo wetu, na akijua aina ya mwenendo ambao kwa hakika zaidi utaelekea kwenye maisha yenye furaha kuu na manufaa makuu, ni hakika kwamba Mungu angependa tuifuate njia hiyo ya mwenendo. Mapendeleo na maamuzi haya kuhusu mwenendo wa maisha yetu Mungu ameyaandika katika vitabu vya Maongozi yake, vya dhamiri na vya Maandiko; nayo ndiyo kanuni, yaani Sheria, ambazo kwazo anatafuta kuuongoza mwenendo huo.

Kuvunjwa kwa Sheria hizi ndiko dhambi - ambayo, kwa hiyo, ni kosa si juu yetu wenyewe tu na jirani zetu, bali juu ya Mungu. Katika mauti ya milele yanayotangazwa katika Biblia unayo adhabu ambayo Mungu ameiunganisha na kuvunjwa kwa Sheria yake. Katika kutolewa kwa Yesu Kristo unayo kielelezo cha shauku ya huruma ya Mungu ya kuwaokoa wanadamu kutoka katika adhabu iliyo matokeo ya matendo yao mabaya. Na katika mateso na kifo cha Yesu Kristo unao Upatanisho, ambao kwa tendo hilo alionyesha heshima yake kuu kwa Sheria ambayo mwanadamu aliivunja, chuki yake kuu juu ya dhambi, na huruma yake isiyo na mipaka kwa mkosaji. Upatanisho unamwezesha wakati huo huo, bila kujipinga, kuwaokoa wote wanaotimiza masharti yaliyounganishwa nao kutoka katika hukumu waliyojitia ndani yake.

Hoja ya pili ya kuunga mkono pingamizi kwamba Upatanisho haukuwa wa lazima ni hii: "Kama Mungu ni Mungu wa rehema kama anavyoelezwa kuwa, na kama mwanadamu amemtenda dhambi, kama anavyosemwa kuwa ametenda, na kama Mungu kweli alimhurumia mwanadamu, kama Biblia isemavyo alifanya - kwa nini hakuweza kumsamehe tu, na kuziondoa adhabu zilizounganishwa na matendo yake mabaya bila unyenyekevu wote na mateso yote yanayomaanishwa katika fundisho la Upatanisho?"

Kwa hili najibu: Kuna tofauti halisi kati ya lililo haki na lililo baya, na tofauti hii ni shimo lenye upana usio na mipaka na kina kisicho na mipaka - shimo lililo pana sana na refu sana hata wanadamu, wala malaika, wala hata Mungu mwenyewe hawezi kulipuuza. Kwa maana Mungu, ingawa ni mweza wa yote na mwenye hekima, hawezi kufanya haki kuwa baya wala baya kuwa haki. Juu ya tofauti hii ya msingi kati ya lililo haki na lililo baya ndipo jengo lote la Sheria ya maadili ya ulimwengu mzima limejengwa. Hivyo Mungu lazima awe chini ya wajibu mzito kuliko wote wa kufanya yote yaliyo katika uwezo wake ili kudumisha, mbele ya viumbe wote walio chini ya uangalizi wake, uhaki ulio dhahiri wa lililo haki na ubaya ulio dhahiri wa lililo baya. Lengo hili Mungu analitafuta kulitimiza kwa kuiweka Sheria - tangazo la lililo haki na lililo baya katika mwenendo wa mwanadamu, na dai la utii juu ya wote ambao Sheria inawahusu.

Heshima inayohitajika kwa Sheria, na umuhimu wa kuitii, vinalindwa kwa kutoa adhabu yenye uwiano fulani na ukubwa wa kosa. Na Sheria inapovunjwa, kutolewa kwa adhabu lazima kufuate bila kuepukika. Katika habari ya dhambi ya mwanadamu, adhabu ilijumuisha hukumu ya milele kama watenda maovu, na kutengwa na Mungu milele. Yawezekana kabisa, naam, huenda ndivyo, kwamba adhabu ile ile au inayofanana nayo inamhusu kila avunjaye Sheria ya Kimungu katika kila sehemu ya ulimwengu mzima, kwa kuwa Sheria ya Kimungu ni kielelezo cha asili na mapenzi ya Mungu. Ni dhahiri kwamba, ingawa Mungu ni mkuu, haikuwezekana kwake kimaadili kuiondoa adhabu iliyostahili dhambi bila kupatikana dhabihu fulani ambayo ingefanya Sheria ionekane yenye heshima, na kosa lionekane la kutisha, kama ambavyo ingekuwa kama adhabu ingetolewa.

Basi, moyo wa Mungu ulimtamani mwanadamu katika uasi wake, ukimsukuma kutamani mwanadamu aokolewe kutoka katika matokeo ya uasi huo. Wokovu huu ungepatikanaje? Kitu fulani kilipaswa kufanywa ambacho kingeacha katika akili ya mwanadamu, juu ya umuhimu wa kuishika Sheria na ubaya wa kuivunja, mvuto ule ule ambao kutolewa kwa adhabu iliyostahili kungeacha; na ambacho wakati huo huo kingeamsha ndani yake hisia ya aibu na hatia ya uasi wake, na shauku ya kuacha kutotii kwake. Jambo hili lilifanywa kwa maisha na kifo cha Yesu Kristo, hata sasa kila mwenye dhambi atakaye, kwa masharti ya Mungu, kuupokea wokovu ulioandaliwa kwa ajili yake, anaweza kwenda huru.

Pingamizi la tatu juu ya ulazima wa Upatanisho linatangaza: "Kama kosa la mwanadamu lilikuwa ovu zito kama mnavyodai, na kama Mungu hakuweza kulisamehe kosa hilo bila kuingilia kati kwa namna ya ajabu kwa upande wa Kiumbe fulani mkuu ambaye angekuwa kielelezo cha ajabu cha kuwa huru mbali na dhambi, na bado kuteseka kwa ajili yake - basi je, hatuna haki ya kuamini kwamba maisha matakatifu ya Yesu Kristo na kifo alichokistahimili vilitosha kuwaachia wanadamu hisia inayohitajika ya thamani ya Sheria, na ubaya wa kosa lililotendwa juu yake, bila sisi kutakiwa kumwona kuwa Kiumbe wa Kimungu? Yaani - je, hangeweza kutoa dhabihu iliyohitajika bila kuwa zaidi ya mwanadamu?"

Hapana! Hatudhani angeweza. Kama asingekuwa zaidi ya mwanadamu, lazima yeye mwenyewe angekuwa mvunjaji wa Sheria, kwa kuwa "wote wamefanya dhambi, na kupungukiwa na utukufu wa Mungu" (Warumi 3:23), na kwa hali hiyo angehitaji dhabihu kwa ajili ya dhambi zake mwenyewe. Hata kama shida hiyo ingeshindwa, lakini Yesu Kristo angekuwa mwanadamu tu, isingewezekana kwake kutoa ustahili wa kutosha kukidhi mahitaji ya ulimwengu wa wenye dhambi. Tena, katika kazi yoyote yenye ustahili aliyoifanya Yesu Kristo, au mateso yoyote aliyoyastahimili, kama angekuwa mwanadamu tu, badala ya kuwa Mwokozi wa ulimwengu, kama anavyoelezwa kuwa, angekuwa tu mmoja wa waokozi wa ulimwengu.

Kama hakuwa zaidi ya mwanadamu, ulimwengu wa Kikristo umedanganywa kwa miaka elfu mbili kuhusu thamani ya Damu aliyoimwaga, maombezi aliyoyafanya na ibada aliyotolewa. Kama kazi yake kwa ajili yangu haikuwa zaidi ya kile hekima ya kibinadamu ilichobuni, na shauku ya kibinadamu ilichoshurutisha, na asili ya kibinadamu ilichostahimili, basi naweza kuikubali au kuikataa kama nionavyo vema, bila hukumu kutoka kwa mtu yeyote. Kama Yesu Kristo hakuwa Nafsi ya Kimungu, kusingekuwa na kitu zaidi cha kunifanya nijihukumu kwa kutomkubali kuwa Mwokozi wangu kuliko kukataa kwangu kumwamini mfadhili mwingine yeyote wa kibinadamu. Mwisho, kama hakuwa zaidi ya mwanadamu, na kama maisha yake na kifo chake havina uhusiano zaidi na hatima yangu kuliko vile vya mfadhili yeyote wa kibinadamu, basi madai yake hayana msingi, na matumaini yaliyoamshwa nayo ndani ya nafsi yangu ni udanganyifu: lazima alikuwa ama mkuu wa wadanganyifu au, kile alichokuwa kwa kweli, Bwana wa mabwana, Mfalme wa wafalme, Mwokozi wa wanadamu.

Wapinzani tunaowazungumzia wanahoji zaidi kwamba jambo kama Upatanisho halielekei kuwa kweli. "Mungu angewezaje," wanauliza, "kulia na kuhuzunika moyo, na kujiona ameachwa, na kufa, kama Biblia inavyomwonyesha kuwa alifanya?" Wapinzani hawa wanaona vigumu kuamini kwamba mambo haya yalitukia, na kwa hiyo wanaona vigumu kuzitegemeza nafsi zao juu yake.

Hata hivyo, kama tungefika hata kukiri kwamba habari ya Upatanisho ina sura ya kutoelekea kuwa kweli, hilo lisingekuwa ushahidi kamili wa kukanusha ukweli wake. Mambo mengi yanatukia daima mbele ya macho yetu wenyewe, ambayo tungedhani hayaelekei kabisa kutukia na tungekataa kuyaamini, kama tusingekuwa na ujuzi fulani wa sisi wenyewe wa kutukia kwake hasa.

Inahojiwa zaidi kwamba ni mpango usio wa haki kwa Kiumbe mmoja kutolewa dhabihu kwa manufaa ya mwingine, kama ilivyo katika habari ya Upatanisho.

Kwangu inaonekana ajabu kabisa kwamba pingamizi kama hilo linatolewa katika ulimwengu uliojaa dhabihu kila upande unaogeukia ndani yake. Tunapotazama kotekote kutuzunguka, inaonekana kana kwamba katika maisha haya dhabihu ni Sheria ya kuwako. Inaonekana kana kwamba tunaweza kuwa na furaha tu kama matokeo ya huzuni za wengine, kana kwamba tunaweza kuwa na uhai tu kwa kifo chao.

Ulimwengu wa vitu umejaa dhabihu. Maada hutolewa dhabihu ili kuzalisha na kutegemeza kila aina ya uhai wa mimea na pia wa wanyama. Makaa ya mawe lazima yachomwe ili kutoa joto, kuandaa chakula na kutoa nguvu za kusukuma mitambo. Ulimwengu wa mimea hutolewa dhabihu ili kutegemeza uhai wa wanyama. Na ulimwengu wa wanyama hutolewa dhabihu, tena kwa wingi mno, kwa ajili ya kudumisha uhai wa wanadamu.

Waume hujitoa dhabihu kwa ajili ya wake zao, au ndivyo iwapasavyo. Wake hutolewa dhabihu kwa ajili ya waume zao. Wazazi hutolewa dhabihu kwa ajili ya watoto wao. Wazalendo hutolewa dhabihu kwa ajili ya nchi yao. Na katika baadhi ya nchi za Mashariki mwanadamu mmoja hukubaliwa kama dhabihu kwa ajili ya mwingine.

Kwa upande mmoja, sifa kuu kabisa ya watu wa kila hali hutolewa kwa wale wanaotoa dhabihu maslahi yao au hata nafsi zao wenyewe kwa ajili ya mema ya wengine. Kwa upande mwingine, ubinafsi - kujishughulikia mwenyewe, na kuwaacha watu wengine wateseke au waangamie, wakati mwingine kwa sababu ya kutotaka kwako kuteseka kwa ajili yao - unadharauliwa kila mahali; ingawa, ole! ole! Unatendwa sana na wale wale wanaoudharau hivyo.

Na tunapofika katika ulimwengu wa dini tunaona dhabihu ikifundishwa kila mahali. Hakuna dini yenye kuwashika watu kwa nguvu isiyokuwa na dhabihu kama kanuni ya utendaji wake, kama si sababu kuu ya kuwako kwake. Bila dhabihu dini isingekuwa dini hata kidogo.

Basi kwa nini ihesabiwe kuwa mpango usio na akili au usio wa haki kwa Mwana wa Mungu kukaa katika mwili wa kibinadamu kwa muda ili apate kuwa Mtu wa huzuni nyingi na kufa kifo cha mateso, ili kutoa dhabihu kwa ajili ya dhambi zetu na kutuachia kielelezo cha kuiga?

Pingamizi jingine juu ya fundisho la Upatanisho linadai kwamba baraka zitokazo katika Dhabihu hiyo hazilingani na kiasi cha unyenyekevu na mateso ambayo Yesu Kristo aliyastahimili.

Kwa kujibu pingamizi hili hebu tufikirie baadhi ya baraka zitokazo katika Upatanisho, na kuonyesha kwamba ni sababu zisizoweza kupingwa kwa nini sisi Wanajeshi wa Wokovu tulishike fundisho hili kwa nguvu zetu zote.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ya ufunuo wa ajabu unaoutoa wa upendo wa Mungu kwa mwanadamu.

Unao ufunuo wa upendo huo katika Uumbaji, katika maandalizi yaliyofanywa kwa ajili ya afya na furaha ya mwanadamu.

Unao ufunuo wa upendo huo katika Maongozi ya Mungu. Mambo yote hufanya kazi pamoja kwa ajili ya mema yetu. Kwamba hatuelewi kwa nini mambo yanayoonekana kupingana na ustawi wetu yanatujia hakukanushi ukweli huo.

Unao ufunuo wa upendo huo katika Biblia. Ni nani ambaye angewahi kuota mambo mengi tunayoyajua juu ya Mungu kama yasingefunuliwa humo?

Unao ufunuo wa upendo huo katika Neema. Neema ni ishara ya huruma, upendo na uzuri wa Mungu usio na mipaka katika kuongoka, kutakaswa, kuhifadhiwa na kutumiwa kwa watu wake, na katika ushindi wao wa kiwana juu ya mauti na kuzimu.

Lakini katika Kristo - katika kuning'inia kwake, katika kufa kwake Msalabani - tunao udhihirisho wa moyo wa upendo uliofanya haya yote yawezekane, na ambao, kwa umuhimu, unayapita yote kwa mbali.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ni kichocheo kikubwa kwetu kumpenda Mungu kwa kurudisha.

Ninapopiga magoti mbele ya umbo lake linalotoka damu, na kukumbuka alikuwa nani, na kwa nini alikuja pale, siwezi kufanya jingine ila kusema, kutoka vilindi vya nafsi yangu:

Kama viumbe vyote vingekuwa mali yangu,

Vingekuwa zawadi ndogo mno;

Upendo wa ajabu hivi, wa Kimungu,

Wadai roho yangu, maisha yangu, vyote.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ya picha linaloionyesha ya utukufu wa Sheria ya Kimungu, na umuhimu wa kuidumisha.

Ninapomtazama Kristo anayeteseka, si tu kwamba nalazimika kufikiri juu ya thamani kuu ambayo Mungu anaiweka juu ya Sheria inayoushika ulimwengu mzima katika utaratibu, bali moyo wangu unarukaruka kuitii Sheria hiyo.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ya ufunuo linaloutoa wa ubaya wa dhambi.

Kama ningeruhusiwa kushuhudia taabu zenye maumivu makali ambazo dhambi huwaletea wanadamu katika maisha haya; kama ningeweza kuzunguka katika viwanja vya vita na kupita katika mitaa ya mabanda na magereza na hospitali na makao mengine ya maovu na uhalifu na misiba ya wanadamu - bila shaka ningepata wazo hafifu la jinsi lilivyo jambo ovu na chungu kumtenda Mungu dhambi. Kama ningeruhusiwa kushuka kuzimu yenyewe, na kushuhudia mateso ya kutisha na kusikiliza majuto yenye uchungu ya waliopotea, ningepata wazo zaidi la matokeo ya kutisha yanayofuata kuvunjwa kwa Sheria takatifu ya Mungu. Lakini, kwa ujumla, nisingepata kielelezo chenye nguvu hivyo cha asili ya kutisha ya dhambi kama ninachokiona ninapolitazama umbo linaloteseka la Mwokozi wangu - Mwana wa milele wa Mungu juu ya Mti wenye damu, na kujua kwamba ni dhambi iliyompigilia misumari pale.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ya mlango wa rehema ambao unaufungua kwa upana na kwa utukufu kwa ajili ya wanadamu wote.

Mamilioni wameingia katika malango yaelekeayo kwenye Mji wa Mbinguni wakiwa na wazo hilo mioyoni mwao ambalo sisi Wanajeshi wa Wokovu tunalieleza kwa wimbo wetu, "Damu yake yaweza kumtakasa mchafu kuliko wote." Mamilioni juu ya mamilioni zaidi watafika kwenye Barabara ya Dhahabu ambao hawakuwahi kulisikia jina lake la thamani kabla ya kufika Pwani za Mbinguni. Nafsi za kweli ambazo, kwa kuishi kulingana na nuru waliyo nayo, zinathibitisha kwamba kama wangepata nafasi wangejilaza miguuni pa Mwokozi, hawatalazimika kuteseka kufukuzwa kwa sababu ya kutojua kwao. Mtakumbuka kwamba Paulo anasema, "katika kila taifa mtu amchaye na kutenda haki hukubaliwa na yeye" (Matendo 10:35). Hili linaonyesha kwamba Mungu atawatendea watu kwa kadiri ya unyofu wao. Kama wanatii yale wanayoyasikia, kutakuwa na Wokovu kwa ajili yao; na kama hawakuwahi kusikia lakini wangetii kama wangesikia, hawatakataliwa.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu linatupa haki ya kuamini kwamba makundi makubwa ya watoto wadogo ambao hawakuwahi kulisikia jina lake hapa chini wanahamishwa kwenda Pwani za Mbinguni.

Zaidi ya nusu ya jamii ya wanadamu hufa wakiwa wachanga na, wakitazama vielelezo vitakatifu wanavyowekewa mbele yao na jeshi la Mbinguni, hukua hata kufikia ukomavu wa kimbingu katika Kanaani ya Mbinguni.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ya kielelezo ambacho Mwokozi mwenyewe anakitoa ili kiigwe.

Hakuna mahali popote katika historia ya jamii ya wanadamu, tangu Adamu hadi saa hii, tulipo na kiumbe yeyote, mpaka tufike kwa Yesu Kristo, ambaye tunaweza kumwonyesha kwa uhakika na kusema, "Chukueni si maagizo ya kinywa chake tu kama kiongozi chenu, bali pia kielelezo cha maisha yake na kifo chake." Thamani ya kielelezo kama hicho ni kubwa, sihitaji kusema, kuliko chochote ambacho binadamu au malaika anaweza kukikadiria.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ya baraka za kimwili, za kiakili, za kimaadili na za kiroho zinazobubujika kutoka ndani yake kuingia katika ulimwengu wetu wenye giza na ukiwa.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ya moto wa huruma na upendo kwa miili na nafsi za wanadamu zinazotenda dhambi na kuteseka, ambao unauwasha mioyoni mwa wale wanaojitoa kwa uvutano wake.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ya utimilifu wa uvutano wa Roho Mtakatifu ambao unauwezesha kwa wanadamu.

"Nami nitamwomba Baba, naye atawapa Msaidizi mwingine, ili akae nanyi hata milele; ndiye Roho wa kweli" (Yohana 14:16-17).

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ya maandalizi kwa ajili ya Mbinguni ambayo unayahakikisha kwa wale wanaoupokea.

Fikirini ule mkutano mkubwa ambao hapana mtu awezaye kuuhesabu, ambao tayari wanakusanyika katika Nyanda za Mbinguni, ambao wamefua mavazi yao, na kuyafanya meupe katika damu ya Mwana-Kondoo, na makundi mengi zaidi ambao wamejipatia maandalizi yale yale na wanakuja nyuma yao.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ya uthibitisho unaoutoa wa unabii, ahadi na maneno ya jumla ya Biblia.

Kuuondoa Upatanisho katika Biblia kusingekinyang'anya tu kitabu hicho kitakatifu jambo lake kuu la kuvutia, kama si la kuvutia kabisa, bali kungeuharibu sana uwezo wake wa kuzibariki nafsi za wasomaji wake. Kwa kweli, bila Upatanisho Biblia ingekoma kuwa mojawapo ya nuru za ulimwengu, na ingetoweka upesi duniani katika giza ambalo lingeizunguka.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu kulipoteza kungewanyang'anya makundi makubwa ya wanaume na wanawake wanyofu kichocheo chenye nguvu kuliko vyote cha usafi wa moyo na wa maisha.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ndilo silaha yetu yenye nguvu kuliko zote katika vita dhidi ya makundi yasiyomcha Mungu.

Iwe katika Makanisa, masokoni, majumba ya maigizo, kumbi za muziki, baa, madanguro, nyumbani mwao au mahali pengine, kifo cha Yesu Kristo ndicho kelele yetu ya vita ya ushindi. Kristo akilia, akiteseka, akifa kwa ajili yao, na akingoja kuziosha dhambi zao katika Damu yake, ndicho kichocheo chenye nguvu kuliko vyote cha kujitiisha kwa Mungu mara moja, kuipokea rehema yake na kuanza maisha mapya yenye kumpendeza, yenye kuiendeleza furaha yao wenyewe na hatimaye kuwafikisha Mbinguni, Bila kivutio hiki maneno yetu yangepoteza uvutano wake juu ya dhamiri za wanadamu, na benchi la toba lingefukuzwa ulimwenguni milele.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu kulipoteza kungeharibu kila wimbo tuuimbao.

Kama kusingekuwa na Upatanisho, tungeacha upesi kuimba sote pamoja. Ondoa Msalaba, na mto wa amani yetu ungekoma kutiririka; furaha ya dini yetu ingefikia mwisho.

Lazima tulishike fundisho la Upatanisho kwa sababu ndiyo kweli kuu kuliko zote, yenye uvutano mkubwa kuliko zote na yenye kuichochea nafsi kuliko zote katika ulimwengu mzima. Tungekuwa wapi bila Msalaba? Wandugu, hebu tujipatie kwa ukamilifu kabisa Wokovu na nguvu ya kushinda ambayo Upatanisho wa Bwana wetu Yesu Kristo unatuwezeshea katika uzoefu wetu wa ndani; na hebu tuazimie kwamba, kwa nguvu mpya na shauku iliyoongezeka, tutazitangaza fadhila za ukombozi za Msalaba kwa ulimwengu mzima.