Kujikana Nafsi, Si Kujitetea Nafsi

"Mtu ye yote akitaka kunifuata, na ajikane mwenyewe, ajitwike msalaba wake kila siku, anifuate.--LUKA 9:23.

Kwa kawaida tungeweza kudhani kwamba, kama kuna jambo moja katika maisha ya BWANA YESU KRISTO lililokuwa lake peke yake, ni kule kuubeba msalaba wake. Ili kutulinda na kosa hilo la kawaida kabisa, ROHO MTAKATIFU amejihadhari, katika Injili na katika Nyaraka, kutuelekeza hasa kwenye umoja wa mwamini na KRISTO katika kubeba msalaba; na pia kuzuia kutoelewa kuhusu tabia ya ubebaji msalaba wa Kikristo, na jinsi wajibu huo usivyokoma kamwe. BWANA YESU, katika maneno tunayoyatafakari, anatufundisha kwamba mtu ye yote, awe nani, akitaka kuwa mwanafunzi wake, lazima--si anaweza--ajikane mwenyewe, ajitwike msalaba wake kila siku, amfuate BWANA wake.

Je, hakuna haja ya onyo hili? Je, kujipendeza nafsi na kujitetea nafsi si majaribu tunayokabiliana nayo daima, na ambayo tunayakubali mara kwa mara, bila hata kufikiri jinsi mwenendo huo usivyofanana na KRISTO? Kwamba tunamdai MUNGU kitu fulani, Wakristo wote wanakubali; na huenda idadi ya wale wanaotambua haki yake juu ya sehemu fulani ya mapato yao inayolingana inazidi kuongezeka. Lakini BWANA wetu anadai zaidi sana kuliko sehemu tu ya mali yetu, ya wakati wetu, ya mapenzi yetu. Ikiwa kweli tumeokolewa, basi sisi si mali yetu wenyewe kwa maana yo yote, tumenunuliwa kwa thamani: miili yetu lazima tumtolee yeye; maisha yetu yote lazima yawe kwa ajili ya MUNGU.

Hakika kujikana nafsi kuna maana kubwa zaidi sana kuliko kupunguza kidogo tu, kwa namna isiyo na maana, anasa tunazojipendezea! Petro alipomkana KRISTO, alimkataa kabisa na kuyakana madai yake. Kwa namna hiyo hiyo tumeitwa kuikana nafsi, na kufanya hivyo kila siku, ikiwa kweli tunataka kuwa wanafunzi wa KRISTO. "Sipendi hili," au, "Napenda lile," hayapaswi kuruhusiwa; swali pekee kila siku lazima liwe, YESU angependa nini? Na nia yake na mapenzi yake, yakishajulikana, lazima yatekelezwe bila kusita.

Kama waamini, tunadai kwamba tumesulubiwa pamoja na KRISTO; na Paulo aliielewa kweli hii, si kwa kuhesabiwa tu, bali kwa matendo halisi. Msalaba ule uliuua ulimwengu kwa habari ya Paulo, na ukamwua Paulo kwa habari ya ulimwengu. Kwa Mtume hakuna jambo lingeweza kuwa halisi zaidi ya hilo. Hasemi, "Najitwika msalaba wangu kila siku," kwa maana ile nyepesi ya kisasa ya usemi huo; bali anaueleza zaidi kama kufa kila siku; na kwa hiyo, akiwa mtu aliyekuwa "katika hatari za kufa mara nyingi," hakushangazwa kamwe, wala hakukwazwa na taabu yo yote au hatari iliyohusika na kazi yake.

Hata hivyo, tunataka kuelekeza fikira kwenye upande mwingine wa kujikana nafsi ambao mara nyingi husahauliwa, na labda tutafanya hivyo kwa uwazi zaidi kwa kutumia usemi ulio kinyume chake, yaani kujitetea nafsi. Neno la MUNGU linatufundisha nini kuhusu haki zetu, madai yetu, stahili zetu? Je, halitufundishi kwamba hukumu, kufukuzwa, na taabu ya milele ndizo stahili zetu wenyewe? Tulipokuwa hatujaamini, tulikuwa wahalifu waliohukumiwa; sasa tukiwa waamini, sisi ni wahalifu waliosamehewa; na wema wo wote unaopatikana ndani yetu umetolewa kwetu tu, na sifa ni ya MUNGU peke yake. Je, basi, tukiwa katika hali kama hiyo, tunaweza kwa haki kujitetea nafsi na kudai haki zetu wenyewe?

Ni wazi kwamba, ikiwa tunaamua kusamehe deni tunalodai kwa mtu aliye huru na aliye sawa nasi, huenda jambo hilo lisibatilishe wala lisiathiri deni analomdai jirani yake--haidhuru deni hilo ni kubwa au dogo kuliko lile tulilolisamehe. Lakini MWOKOZI wetu alikusudia kutufundisha nini kwa mfano wa Mathayo 18:23-35? Huko Mfalme, aliye Bwana na Mmiliki wa mtumwa, anasamehe deni lake kwa rehema na huruma (na anafanya hivyo, kama BWANA wetu anavyoonyesha wazi mahali pengine, kwa sharti dhahiri kwamba mtumishi wake naye asamehe kama alivyosamehewa--Mathayo 6:14, 15); je, mtumwa yule, katika hali hiyo, anaweza kujitetea na kudai haki zake juu ya mwenzake?

Na je, kanuni hii ya kutojitetea, upande huu wa kujikana nafsi, haifiki mbali sana? Je, BWANA wetu alidai haki zake mbele ya kiti cha hukumu cha Pilato, na kujitetea; au kujikana nafsi kwake na kuubeba msalaba kulifika hata kumngoja BABA yake aithibitishe tabia yake na madai yake? Na je, sisi, tunapoitekeleza kazi yetu kama mabalozi wa yeye ambaye ufalme wake si wa ulimwengu huu, tuwe na wivu juu ya heshima na haki zetu wenyewe, kama wanadamu na kama raia wa nchi za Magharibi, na kutafuta kuitetea ile ya kwanza na kuidai hii ya pili,--hali BWANA wetu anataka ushuhuda wa, na mwangaza wa, tabia yake mwenyewe na maisha yake duniani, na vielelezo vya neema ya uvumilivu ya MUNGU wetu na BABA yetu?

MUNGU na afanye kazi ndani yetu, nasi tuitende katika maisha ya kila siku, si kujitetea nafsi bali kujikana nafsi--si raha na kutafuta heshima na kushikilia haki zetu, bali kuziachilia haki zetu na kuutwaa msalaba--na hili kwa utukufu wa Jina lake takatifu, na kwa kuyaendeleza vizuri zaidi mambo yake, iwe miongoni mwa watu wake mwenyewe au miongoni mwa wasiookolewa!