Maombezi Ni Wajibu wa Kila Mkristo

Tukiuliza, kwa nini upendo ni haba mno miongoni mwa Wakristo, kwa nini ile alama hasa ambayo kwayo kila mtu angepaswa kujua kwamba sisi ni wanafunzi wa Yesu aliye mtakatifu imekaribia kufukuzwa kabisa katika ulimwengu wa Kikristo, tutaona kwamba, kwa sehemu kubwa, chanzo chake ni kupuuzwa, au kutimizwa kijuujuu tu, kwa sehemu ile bora ya maombi, yaani Maombezi, au kuiomba neema na rehema ya Mungu kwa ajili ya wengine.

Wengine huusahau wajibu huu wa kuwaombea wengine, kwa sababu ni mara chache tu wanakumbuka kujiombea wenyewe: na hata wale wanaodumu kumwomba Baba yao aliye mbinguni mara nyingi huwa na ubinafsi mno wanapokikaribia kiti cha neema, hata hawayapanui maombi yao kwa ajili ya hali njema ya Wakristo wenzao kama iwapasavyo; na kwa hiyo hawaufikii ule upendo wa Kikristo, ule upendo usio na unafiki kwa ndugu zao, ambao ukiri wao mtakatifu unawalazimu kuutafuta kwa bidii, na ambao bila huo, hata kama wangetoa mali zao zote kuwalisha maskini, na hata kuitoa miili yao iungue moto, haingewafaidia kitu.

Basi, kwa kuwa mambo haya ndivyo yalivyo, nitajitahidi, kutokana na maneno ya andiko letu (ingawa hapo mwanzo yalikusudiwa kwa maana finyu zaidi), kuonyesha,

I. Kwanza, Kwamba ni wajibu wa kila Mkristo kuwaombea wengine pamoja na kujiombea mwenyewe.

II. Pili, Kuonyesha ni akina nani tunaopaswa kuwaombea, na ni kwa namna gani tunapaswa kufanya hivyo. Na,

III. Tatu, Nitatoa sababu kadhaa za kuwachochea Wakristo wote wazidi sana katika wajibu huu mkuu wa maombezi.

I. Kwanza, nitajitahidi kuonyesha, Kwamba ni wajibu wa kila Mkristo kuwaombea wengine, pamoja na kujiombea mwenyewe.

Basi Maombi ni wajibu uliojengwa juu ya dini ya asili; hata wapagani wenyewe hawakuyapuuza kamwe, ingawa wapagani wengi wenye jina la Kikristo miongoni mwetu huyapuuza: tena ni ya lazima mno kwa Ukristo, hata ingekuwa sawa kabisa kutarajia kumwona mtu aliye hai asiye na pumzi, kama kutarajia kumwona Mkristo wa kweli asiye na roho ya maombi na dua. Ndivyo ilivyokuwa: mara tu Mtakatifu Paulo alipoongoka, “tazama, anaomba,” asema Bwana Mwenyezi. Na ndivyo itakavyokuwa kwa kila mtoto wa Mungu, mara tu anapokuwa mtoto wake: kwa maana maombi yameitwa kwa haki, Kilio cha asili cha roho iliyozaliwa upya.

Kwa maana ndani ya moyo wa kila mwamini wa kweli mna mwelekeo wa kimbingu, mvuto wa kimungu, unaomvuta kwa dhahiri kuzungumza na Mungu, kama vile jiwe la sumaku linavyoivuta sindano.

Hisia nzito ya udhaifu wao wenyewe, na ya utimilifu wa Kristo; kusadiki kwa nguvu juu ya uovu wao wa asili, na juu ya ulazima wa neema ifanyayo upya; mambo haya hayatawaacha wapumzike katika kumlilia Mkombozi wao Mwenyezi mchana na usiku, ili ile sura ya Mungu waliyoipoteza katika Adamu, kwa njia ya kazi yake ya Mpatanishi iliyo na uweza wote, na kwa kazi ya utakaso ya Roho wake mbarikiwa, ianzishwe, iendelezwe, na kukamilishwa kabisa ndani ya roho zao na miili yao pia.

Wakristo wote wa kweli huwa na bidii hivi, na kusihi hivi, katika kujiombea wenyewe: lakini, kwa kuwa hawana hisia iliyo hai, ya kudumu, na yenye kina kiasi hicho juu ya mahitaji ya ndugu zao Wakristo, kwa sehemu kubwa wao ni wazembe mno na wenye kupungukiwa katika kuwaombea. Lakini kama pendo la Mungu lingemiminwa katika mioyo yetu, na kama tungempenda jirani yetu kwa namna ile ile ambayo Mwana wa Mungu, Mwokozi wetu, alitupenda sisi, na kwa kufuata amri yake na mfano wake, tusingeweza kujizuia kusihi kwa ajili ya hali yao njema ya kiroho na ya kimwili kama kwa ajili yetu wenyewe; na kutamani na kujitahidi kwa bidii ile ile kwamba wengine nao washiriki faida za kifo na mateso ya Yesu Kristo, kama sisi wenyewe.

Mtu yeyote asidhani kwamba huu ni upendo wa kiwango kisicho cha kawaida; kilele cha juu cha ukamilifu, ambacho si kila mtu awezaye kukifikia: kwa maana, ikiwa sisi sote tumeamriwa “tumpende jirani yetu (yaani kila mtu) kama nafsi zetu,” naam, “kuutoa uhai wetu kwa ajili ya ndugu;” basi, ni wajibu wa wote kuwaombea jirani zao kama wanavyojiombea wenyewe, na kwa kila tendo na kila dalili iwezekanayo ya upendo na mapenzi kwao, nyakati zote, kuonyesha kwamba wako tayari hata kuutoa uhai wao kwa ajili yao, ikiwa Mungu atapendezwa siku moja kuwaita kufanya hivyo.

Mwokozi wetu mbarikiwa, kama vile “ametuachia kielelezo, ili tufuate nyayo zake” katika kila jambo jingine, ndivyo alivyofanya hasa katika jambo hili: kwa maana katika ombi lile la kimungu, lile kamili lisiloweza kuigwa (lililoandikwa katika sura ya 17 ya Mtakatifu Yohana) aliloliomba kabla tu ya mateso yake, twaona maombi machache tu kwa ajili ya nafsi yake, ingawa ni mengi kwa ajili ya hali njema ya wanafunzi wake: na katika ule mfano kamili wa sala ambao amependezwa kutuagiza, tunafundishwa kusema, si Baba wangu, bali “Baba yetu,” ili kutukumbusha kwamba, kila tunapokikaribia kiti cha neema, tunapaswa kuomba si kwa ajili yetu peke yetu, bali kwa ajili ya ndugu zetu wote katika Kristo.

Basi, hakika maombezi ni wajibu uliowekwa juu ya Wakristo wote.

II. Kinachofuata kutafakariwa ni hiki: tunapaswa kuwaombea akina nani, na wajibu huu unapaswa kutimizwa jinsi gani.

1. Na kwanza, maombezi yetu lazima Yawaenee Wote. “Nataka, (asema mtume) dua, na sala, na maombezi zifanywe kwa ajili ya watu wote.” Kwa maana kama vile rehema za Mungu zi juu ya kazi zake zote, kama vile Yesu Kristo alivyokufa ili kukomboa watu kutoka katika mataifa yote na lugha zote; vivyo hivyo tunapaswa kuomba, kwamba “watu wote wapate kujua yaliyo kweli, na kuokolewa.” Ahadi nyingi za thamani zimetolewa katika Maandiko Matakatifu, kwamba Injili itahubiriwa katika ulimwengu wote, kwamba “dunia itafunikwa na kumjua Bwana, kama maji yaifunikavyo bahari:” kwa hiyo ni wajibu wetu tusiyafungie maombi yetu katika taifa letu wenyewe tu, bali tuombe kwamba mataifa yale yote ambayo sasa yanakaa gizani na katika uvuli wa mauti yaangaziwe na Injili ya utukufu, kama sisi tulivyoangaziwa. Lakini hamhitaji mtu yeyote awafundishe jambo hili, kwa kuwa ninyi wenyewe mmefundishwa na Mungu, na na Yesu Kristo mwenyewe, kuomba kwamba ufalme wake uje; na sehemu ya maana ya ombi hilo ni kwamba, “njia za Mungu zijulikane duniani, na wokovu wake katikati ya mataifa yote.”

2. Baada ya kuwaombea watu wote, tunapaswa, kwa kufuata kanuni ya Mtakatifu Paulo, kuwaombea Wafalme; hasa mfalme wetu wa sasa, Mfalme George, na wote waliowekwa katika mamlaka chini yake: ili tuishi maisha ya utulivu, katika utauwa wote na ustahivu. Kwa maana, tukifikiri jinsi mzigo wa utawala ulivyo mzito, na jinsi hali njema ya watu wowote inavyotegemea sana juhudi na mwenendo wa utauwa wa wale wanaowatawala: tukiyaweka mbele yetu hatari na shida nyingi ambazo watawala wanakabiliwa nazo kwa sababu ya cheo chao, na majaribu yasiyokoma waliyo nayo ya anasa na kujifurahisha; hatutawahurumia tu, bali tutawaombea: kwamba yeye aliyewahifadhi Esta, Daudi, na Yosia “pasipo mawaa ya dunia,” katikati ya fahari ya jumba la kifalme, na kuyafanikisha makusudi yao, awahifadhi na wao pia watakatifu na bila lawama, na kuzifanikisha kazi zote za mikono yao. Lakini

3. Tatu, mnapaswa, kwa namna ya pekee zaidi, kuwaombea wale ambao “Roho Mtakatifu amewaweka juu yenu kuwa Waangalizi.” Hili ndilo Mtakatifu Paulo aliloyaomba makanisa aliyoyaandikia, tena na tena: Asema katika andiko letu, “Ndugu, tuombeeni;” na tena, katika waraka wake kwa Waefeso, “mkisali kila wakati kwa sala zote na maombi; na kwa ajili yangu pia, nipate kufumbua kinywa changu kwa ujasiri, niihubiri siri ya Injili.” Na mahali pengine, ili kuonyesha bidii yake katika ombi hili, na umuhimu mkubwa wa maombi yao kwa ajili yake, analiagiza kanisa “lijitahidi, (au, kama neno la asili linavyomaanisha, liwe katika uchungu mkuu) pamoja naye katika maombi yao.” Na hakika, ikiwa Mtakatifu Paulo yule mkuu, chombo kile kiteule, kipenzi kile cha mbinguni, alihitaji maombi ya kusihi mno ya waongofu wake Wakristo; si zaidi sana wahudumu wa kawaida wa Injili wanahitaji maombezi ya makundi yao?

Nami siwezi kuacha kusisitiza kwa namna ya pekee sehemu hii ya wajibu wenu, kwa sababu ni jambo la maana kubwa mno: kwa maana, bila shaka, mema mengi mara nyingi huzuiliwa kwa wengi, kwa sababu ya kupuuza kuwaombea wahudumu wao, mema ambayo wangeyapokea, kama wangewaombea kama iwapasavyo. Sembuse kwamba watu mara nyingi hulalamika juu ya kukosa wachungaji wenye bidii na waaminifu. Lakini watastahilije wachungaji wema, wale wasiotaka kumwomba Mungu kwa bidii awape wachungaji kama hao? Tusipomwomba Bwana wa mavuno, je, yaweza kutarajiwa kwamba atapeleka watenda kazi katika mavuno yake?

Tena, ni ukosefu wa shukrani ulioje, kutowaombea wahudumu wenu! Kwa maana je, wao wakeshe na kutaabika katika neno na mafundisho kwa ajili yenu, na kwa ajili ya wokovu wenu, nanyi msiwaombee kwa kulipa? Mtu akiitendea miili yenu fadhili, mnaona ni haki, inafaa, tena ni wajibu wenu wa lazima, kumwombea; na je, wale wanaolisha na kustawisha roho zenu kila siku wasikumbukwe katika maombi yenu? Zaidi ya hayo yote, kuwaombea wahudumu wenu kutakuwa ushahidi dhahiri kwamba mnaamini kuwa, ingawa Paulo hupanda, na Apolo hutia maji, lakini ni Mungu peke yake akuzaye. Nanyi mtaona pia kwamba hiyo ndiyo njia bora mwezayo kuitumia ili kukuza hali yenu njema wenyewe; kwa sababu Mungu, kwa kujibu maombi yenu, huenda akawapa sehemu maradufu ya Roho wake Mtakatifu, ambayo kwayo watawezeshwa kuwagawia ninyi vipimo vikubwa zaidi vya maarifa katika mambo ya kiroho, na kuwezeshwa kulitumia neno la kweli kwa halali na kwa ustadi zaidi.

Laiti watu wangelishika agizo hili daima, na wahudumu wao wanapomwomba Mungu kwa niaba yao, wao wamsihi kwa unyenyekevu ayatimize maombi yao yote: au, wahudumu wanaposema nao kwa jina la Mungu, waombe kwamba Roho Mtakatifu awashukie wote walisikiao neno; tungeona matokeo mema yaliyo dhahiri zaidi ya mafundisho yao, na upendo mkubwa zaidi wa pande zote mbili kati ya wahudumu na watu wao. Kwa maana hapo mikono ya wahudumu ingeshikwa juu kwa maombezi ya watu, nao watu hawatathubutu kamwe kuwatukana wala kuwasingizia wale ambao daima ndio wanaowaombea.

4. Baada ya wahudumu wetu, Rafiki Zetu wanastahili nafasi katika maombezi yetu; lakini hatupaswi kuridhika na kuwaombea kwa maneno ya jumla tu, bali tuyapatanishe maombi yetu na hali zao mahususi. Miriamu alipopigwa na Mungu kwa ukoma, Musa alilia akasema, “Bwana, umponye.” Na yule diwani alipokuja kumwendea Yesu Kristo kwa ajili ya mtoto wake, alisema, “Bwana, binti yangu mdogo yu katika kufa; nakuomba uje umponye.” Vivyo hivyo, rafiki zetu wanapokuwa katika hali yoyote ya mateso, tunapaswa kujitahidi kuwaombea, tukizingatia hasa hali hizo. Kwa mfano, je, rafiki ni mgonjwa? Tunapaswa kuomba kwamba, ikiwa ni mapenzi mema ya Mungu, ugonjwa huo usiwe wa kufa; lakini ni vinginevyo, kwamba ampe neema ya kulipokea pigo hilo, hata, baada ya maisha haya ya maumivu kwisha, apate kukaa pamoja naye katika uzima wa milele. Je, rafiki yuko katika shaka juu ya jambo muhimu? Tunapaswa kuliweka shauri lake mbele za Mungu, kama Musa alivyofanya kwa shauri la binti za Selofehadi, na kuomba kwamba Roho Mtakatifu wa Mungu amwongoze katika kweli yote, na kumpa maongozi yote yafaayo kwa wakati wake. Je, ana uhitaji? Tunapaswa kuomba kwamba imani yake isitindike kamwe, na kwamba kwa wakati wa Mungu ulioamriwa apate kusaidiwa. Na katika hali nyingine zote, hatupaswi kuwaombea rafiki zetu kwa jumla tu, bali tuyapatanishe maombi yetu na mateso na dhiki zao mahususi; kwa maana vinginevyo, huenda tusiombe kamwe mambo yale ambayo rafiki zetu wanayahitaji zaidi.

Lazima ikubaliwe kwamba mwenendo kama huu utawalazimu wengine mara nyingi kuachana na mifumo ya sala wanayoitumia; lakini tukijizoeza nao, na kuwa na hisia nzito ya kile tunachokiomba, hata wasio na elimu kabisa hawatakosa maneno yafaayo ya kujieleza.

Tunayo mifano mingi bora katika Maandiko Matakatifu ya kufanikiwa kwa aina hii ya maombezi mahususi; lakini hakuna ulio wa ajabu zaidi kuliko ule wa mtumishi wa Ibrahimu, katika kitabu cha Mwanzo, ambaye, alipotumwa kumtafutia mwana wa bwana wake, Isaka, mke, aliomba kwa namna mahususi kabisa kwa ajili yake. Na mwisho wa habari hiyo unatueleza jinsi ombi lake lilivyojibiwa kwa ajabu. Na kama Wakristo wa leo wangewaombea rafiki zao kwa namna ile ile mahususi, na kwa imani ile ile, kama mtumishi wa Ibrahimu alivyomwombea bwana wake; bila shaka, katika mambo mengi, wangepokea majibu yaliyo dhahiri vivyo hivyo, na kuwa na sababu nyingi vivyo hivyo za kumhimidi Mungu kwa ajili yake, kama yeye alivyokuwa nazo. Lakini

5. Kama vile tunavyopaswa kuwaombea rafiki zetu hivyo, vivyo hivyo tunapaswa pia kuwaombea Adui Zetu. “Wabarikini wanaowalaani, (asema Yesu Kristo) na waombeeni wanaowaudhi na kuwatesa.” Amri hizo alizitilia nguvu kwa namna iliyo kuu kuliko zote kwa mfano wake mwenyewe: katika uchungu na maumivu yenyewe ya kifo, aliwaombea hata wauaji wake, “Baba, uwasamehe, kwa kuwa hawajui watendalo!” Lazima ikubaliwe kwamba huu ni wajibu mgumu, lakini si jambo lisilowezekana, kwa wale walioyakana mambo ya maisha haya ya sasa, (ambayo kutokana na kuyapenda kupita kiasi ndiko uadui wote huzuka) na ambao, wakijua ole wa kutisha uliotangazwa juu ya wale wanaowakosesha wadogo wa Kristo, wanaweza, kwa huruma ya kweli, na kwa kutambua hatari yao, kuwaombea wale ambao kwao makwazo hayo huja.

6. Mwisho, na ili kuhitimisha kichwa hiki, tunapaswa kuwaombea wote walio katika dhiki ya namna yoyote, rohoni, mwilini, au katika mali zao; wote wanaotamani, na wanaohitaji maombi yetu, na wote wasiojiombea wenyewe.

Na Ee! Laiti wote wanaonisikia wangetenga muda fulani kila siku kwa ajili ya kuutimiza ipasavyo wajibu huu ulio wa lazima mno! Na kwa ajili hiyo,

Sasa nitaendelea,

III. Kuonyesha faida zake, na kutoa mambo kadhaa ya kutafakari ili kuwachochea kuzoea maombezi ya kila siku. Na

1. Kwanza, Yataijaza mioyo yenu upendo ninyi kwa ninyi. Yeye ambaye kila siku huwaombea wanadamu wote kwa moyo wote mbele ya kiti cha neema, hawezi kukosa kujazwa, baada ya muda mfupi, upendo na wema kwa wote: na kuutumia upendo wake mara kwa mara kwa namna hii, kutaupanua moyo wake pasipo yeye kutambua, na kumfanya mshiriki wa wingi ule mkuu wa upendo ulio ndani ya Kristo Yesu Bwana wetu! Husuda, uovu, kisasi, na tabia nyingine za kuzimu kama hizo, haziwezi kamwe kukaa muda mrefu kifuani mwa mwombezi mwenye neema; bali atajazwa furaha, amani, upole, uvumilivu, na neema nyingine zote za Roho Mtakatifu. Kwa kuweka mara kwa mara mahitaji ya jirani yake mbele za Mungu, ataguswa na kuyaonea huruma kama yake mwenyewe; atafurahi pamoja nao wanaofurahi, na kulia pamoja nao wanaolia. Kila baraka inayotolewa kwa wengine, badala ya kuamsha husuda ndani yake, itaonekana kuwa jibu la maombezi yake mahususi, na kuijaza roho yake furaha isiyoneneka, yenye utukufu.

Basi zidini sana katika maombezi ya jumla na mahususi; na mnaposikia makosa ya jirani yenu, badala ya kuwasimulia wengine na kuyaanika mbele yao, yawekeni kwa siri mbele za Mungu, na kumsihi ayasahihishe na kuyarekebisha. Mnaposikia habari za mwenye dhambi aliyejulikana kwa uovu wake, badala ya kudhani kwamba mnatenda vema kukasirika, msihini Yesu Kristo amwongoe, na kumfanya kuwa ukumbusho wa neema yake ya bure; hamwezi kufikiri ni badiliko lenye baraka jinsi gani zoezi hili litaleta moyoni mwenu, na jinsi mtakavyozidi siku kwa siku katika roho ya upendo na upole kwa wanadamu wote!

Lakini zaidi ya hayo, ili kuwachochea kuutimiza daima wajibu huu wa maombezi, tafakarini mifano mingi iliyo katika Maandiko Matakatifu, ya nguvu na ufanisi wake. Mambo makuu na bora yameandikwa humo kuwa matokeo ya kazi hii ya kimungu. Yamezuia tauni, yamefungua na kufunga mbingu; na mara nyingi yameigeuza ghadhabu ya Mungu mbali na watu wake. Jinsi gani nyumba ya Abimeleki ilivyookolewa kutoka katika ugonjwa ambao Mungu aliutuma kati yao, kwa maombezi ya Ibrahimu! Wakati “Finehasi aliposimama akaomba,” jinsi gani tauni ilivyokoma upesi! Danieli alipojinyenyekeza na kuitesa nafsi yake, na kuuombea urithi wa Bwana, jinsi gani malaika alivyotumwa upesi kumwambia kwamba “maombi yake yamesikiwa!” Na, ili nitaje mfano mmoja tu zaidi, jinsi gani Mungu anavyokiri kana kwamba ameshindwa na kusihi kwa Musa, alipokuwa akiwaombea watu wake walioabudu sanamu: “Niache,” asema Mungu!

Hili laonyesha kwa kutosha, karibu ningeweza kusema, uweza wote wa maombezi, na jinsi tunavyoweza, kama Yakobo, kushindana na Mungu, na kwa nguvu takatifu kushinda kwa ajili yetu wenyewe na kwa ajili ya wengine. Na bila shaka ni kwa sababu ya maombezi ya siri yenye kushinda ya zile roho chache za wenye haki ambazo bado zimebaki kati yetu, kwamba Mungu bado ameliachilia taifa hili lenye dhambi nyingi mno: kwa maana kama wasingekuwapo waaminifu kama hao, kama Musa, waliobaki kusimama mahali palipobomoka, tungeangamizwa upesi, kama Sodoma ilivyoangamizwa, na kufanywa majivu kama Gomora.

Lakini, ili kuwaamsha zaidi bado kwa zoezi hili la maombezi, tafakarini kwamba, kwa kila uwezekano, hii ndiyo kazi ya mara kwa mara hata ya watakatifu waliotukuzwa: kwa maana ingawa wamefunguliwa kutoka katika mzigo wa mwili, na kurudishwa katika uhuru wa utukufu wa watoto wa Mungu, lakini kwa kuwa furaha yao haiwezi kukamilika kikamilifu hata ufufuo wa siku ya mwisho, wakati ndugu zao wote watakapotukuzwa pamoja nao, hatuwezi kujizuia kudhani kwamba mara nyingi wao husihi kwa bidii mbele za Baba yetu wa mbinguni, kwamba upesi aitimize hesabu ya wateule wake, na kuuharakisha ufalme wake. Na je, sasa sisi tulio duniani tujishughulishe mara kwa mara katika kazi hii ya kimungu pamoja na jamii tukufu ya roho za wenye haki waliokamilishwa? Kwa kuwa furaha yetu itakuwa kwa kiasi kikubwa katika ushirika wa watakatifu katika kanisa lililoshinda huko juu, je, hatutaliombea mara kwa mara kanisa linalopigana hapa chini; na kusihi kwa bidii kwamba sisi sote tuwe na umoja, kama vile Yesu Mtakatifu na Baba yake walivyo umoja, ili nasi tukamilishwe katika umoja?

Ili kuwachochea kwa kazi hii kuu na taabu hii ya upendo, kumbukeni kwamba hii ndiyo kazi isiyokoma ya Yesu mwenyewe, aliye mtakatifu na aliyetukuzwa sana, aketiye mkono wa kuume wa Mungu, ili kusikia maombi yetu yote, na kutuombea daima! Hivyo yeye ambaye daima hujishughulisha kuwaombea wengine, anafanya duniani lile ambalo Mwana wa Mungu wa milele analifanya daima mbinguni.

Basi fikirini, mnapoinua mikono mitakatifu katika kuombeana, kwamba mnaziona mbingu zimefunguka, na Mwana wa Mungu katika utukufu wake wote, akiwa kuhani mkuu wa wokovu wenu, akiwatetea kwa sifa kamili zitoshazo za dhabihu yake mbele ya kiti cha enzi cha Baba yake wa mbinguni! Basi yaunganisheni maombezi yenu na yake, na kumsihi, kwamba, kwa njia yake, yapate kupanda juu kama uvumba, na kupokewa kama harufu nzuri ya kupendeza, yenye kukubalika machoni pa Mungu! Wazo hili litaitia nguvu imani yenu, kuamsha bidii takatifu katika maombi yenu, na kuwafanya mshindane na Mungu, kama Yakobo alivyofanya, alipomwona uso kwa uso, na nafsi yake ikaokoka; kama Ibrahimu, alipoiombea Sodoma; na kama Yesu Kristo mwenyewe, alipokuwa katika dhiki kuu, akazidi sana kuomba usiku ule kabla ya mateso yake machungu.

Na sasa, ndugu zangu, niseme nini zaidi, kwa kuwa mmefundishwa na Yesu Kristo mwenyewe, kuzidi sana katika upendo, na katika kazi hii njema ya kuombeana. Hata mkiwa duni kiasi gani, hata mkiwa maskini kama Lazaro, mtakuwa hapo wafadhili wa wanadamu wote; maelfu, na mara ishirini makumi elfu, watabarikiwa hapo kwa ajili yenu! Na baada ya kutumia miaka michache katika zoezi hili la kimungu hapa, mtahamishwa hadi mahali pale pa furaha, ambapo mara nyingi mmetamani wengine wafikishwe; na kuinuliwa kuketi mkono wa kuume wa Mwombezi wetu Mwenye uweza wote, Ashindaye yote, katika ufalme wa Baba yake wa mbinguni hapo baadaye.

Hata hivyo, siwezi kuacha kuwasisitizia jambo hili sasa kwa namna ya pekee, kwa sababu ninyi nyote, ambao miongoni mwenu nimekuwa nikihubiri sasa, kwa kila uwezekano hamtaniona tena: kwa maana sasa ninaondoka kwenu (natumaini chini ya uongozi wa Roho wa Mungu aliye Mtakatifu kabisa), nisijue yatakayonipata: kwa hiyo nahitaji maombezi yenu ya kusihi mno, kwamba lisiwepo jambo lolote la kunitoa katika wajibu wangu, na kwamba “nisiuhesabu hata uhai wangu kuwa kitu cha thamani kwangu, ili niumalize mwendo wangu kwa furaha, na ile huduma niliyoipokea kwa Bwana Yesu, kuishuhudia injili ya neema ya Mungu!”

Nilipokuwa hapa, kwa kadiri ya ujuzi wangu, sikuacha kuwahubiri mapenzi yote ya Mungu: na ingawa mahubiri yangu huenda yamekuwa kwa wengine harufu ya mauti iletayo mauti; lakini natumaini yamekuwa pia kwa wengine harufu ya uzima iletayo uzima; kwa hiyo natumaini kwa moyo wote kwamba hao hawataacha kunikumbuka katika maombi yao. Kwa upande wangu, fadhili nyingi nisizozistahili nilizozipokea kutoka kwenu hazitaniacha niwasahau: kwa hiyo, natumaini, kutoka vilindini kilio changu kitamfikia Mungu; na wakati pepo na dhoruba zinavuma juu yangu, nitamsihi Bwana kwa ajili yenu. Kwa maana ni kitambo kidogo tu, na “imetupasa sisi sote kudhihirishwa mbele ya kiti cha hukumu cha Kristo;” ambapo mimi lazima nitoe hesabu kamili ya mafundisho niliyoyahubiri, nanyi ya jinsi mlivyofaidika nayo. Na Ee, laiti nisiitwe kamwe kuwa shahidi mwepesi dhidi ya yeyote kati ya wale ambao nimeutamani wokovu wao na kuutaabikia kwa unyofu, ingawa kwa udhaifu mno!

Ni kweli, nimelaumiwa na wengine kwamba natenda kwa nia mbaya na za kujitafutia; “lakini kwangu mimi ni neno dogo sana kuhukumiwa na hukumu ya kibinadamu; natumaini jicho langu ni safi; lakini nawasihi, ndugu zangu, kwa rehema za Mungu katika Kristo Yesu, ombeni kwamba lizidi kuwa hivyo! Na kwamba nipate kukua pamoja na kuongezeka kwa neema katika kumjua na kumpenda Mungu kwa njia ya Yesu Kristo Bwana wetu.

Na sasa, ndugu zangu, niseme nini zaidi? Ningetamani kuendelea na maneno yangu kwa muda mrefu zaidi sana; kwa maana siwezi kamwe kueleza kikamilifu shauku ya roho yangu kwenu! Basi hatimaye, ndugu zangu, “mambo yo yote yaliyo matakatifu, yo yote yaliyo safi, yo yote yaliyo ya staha, yo yote yenye sifa njema: ikiwa kuna faraja yo yote katika Kristo, ikiwa kuna ushirika wo wote wa Roho,” ikiwa kuna tumaini lolote la kuonana kwa faraja ya kila mmoja wetu mbele ya kiti cha hukumu cha kutisha cha Yesu Kristo, “yatafakarini mambo mliyoyasikia,” na yale ambayo wachungaji wenu wamewahubiri, nao watakayowahubiri bado; na dumuni chini ya huduma yao “mkiutimiza wokovu wenu wenyewe kwa kuogopa na kutetemeka:” ili kwamba, kama nisipowaona tena kamwe, au kama Mungu atapendezwa kunirudisha wakati wowote, nipate kuwa daima na furaha ya kujua kwamba mwenendo wenu ni “kama inavyoipasa Injili ya Kristo.”

Karibu najishawishi kwamba ningeweza kukubali kwa hiari kuteseka kwa mambo yote, ikiwa hilo lingeweza kwa njia yoyote kuendeleza wokovu wa roho zenu za thamani zisizoweza kufa; nami nawasihi, kama ombi langu la mwisho, “watiini wenye kuwaongoza katika Bwana;” na muwe tayari daima kuhudhuria huduma yao, kama ulivyo wajibu wenu wa lazima. Msidhani kwamba natamani kujikweza mwenyewe kwa kuharibu sifa ya mwingine; bali afadhali mfikiri hivi, msimstaajabie mtu yeyote kupita kiasi; bali wastahini wahudumu wenu wote sana katika upendo, kama wanavyostahili kwa haki kwa ajili ya kazi yao.

Na sasa, “ndugu zangu, nawaweka katika mikono ya Mungu, na kwa neno la neema yake, linaloweza kuwajenga na kuwapa urithi pamoja na wote waliotakaswa.” Mungu awalipe kwa ajili ya kazi zenu zote za imani, na taabu zenu za upendo, na kuwafanya mzidi sana kuwa na wingi katika kila neno jema na kila kazi njema kwa watu wote. Na awaongoe kweli wote waliokwisha kusadikishwa dhambi, na kuwaamsha wote walio wafu kwa sababu ya makosa na dhambi! Na awathibitishe wote wanaoyumbayumba! Nanyi nyote mwendelee kutoka daraja moja la neema hadi jingine, hata mfikie kipimo cha kimo cha utimilifu wa Kristo; na hivyo mfanywe kustahili kusimama mbele za Mungu yule, “ambaye mbele za uso wake kuna furaha tele, na katika mkono wake wa kuume mna mema ya milele!” Amina! Amina!