Najua ya Kuwa Mkombozi Wangu Yu Hai

Najua ya kuwa Mkombozi wangu yu hai, naye atasimama siku ya mwisho juu ya nchi. Na ingawa baada ya ngozi yangu funza wauharibu mwili huu, hata hivyo katika mwili wangu nitamwona Mungu.

Ukristo, yaani, dini ambayo MASIHI ndiye mwanzilishi wake na lengo lake, msingi wake, uzima wake na utukufu wake, ingawa si wa zamani kabisa kama uumbaji, unakaribia kuwa hivyo. Ni wa rika moja [wa wakati mmoja] na ahadi ya kwanza na dokezo la kwanza la rehema alilopewa mwanadamu aliyeanguka. Adamu alipokuwa amevunja, kwa kosa lake, utaratibu na sheria ya kuumbwa kwake, dini yake, yaani, mwelekeo ulio sawa wa moyo wake kwa Mungu, ilifikia mwisho. Dhambi ilimnyang'anya mara moja imani na tumaini, upendo na furaha. Hakutamani tena, wala hakuweza tena kustahimili, kuwako mbele za Muumba wake aliyemkosea. Alijaribu bure kuuepuka uso wake, na alipolazimishwa kujibu, ingawa hakuweza kuikana hatia yake, badala ya kukiri kwa unyofu, alijaribu kumtwika lawama yule mwanamke, au tuseme kwa kweli BWANA mwenyewe, aliyekuwa amempa mwanamke huyo. Lakini rehema, asiyoistahili wala asiyoitamani, ilimtoa katika hali ambayo tayari alikuwa amekuwa mkaidi [mgumu wa moyo] na asiye na matumaini. Alipewa ahadi ya uzao wa mwanamke (Mwanzo 3:15), ambayo kwa hakika ilibeba ndani yake, kama mbegu ibebavyo mmea ujao, kiini cha ahadi zote zilizofuata, ambazo zilitimizwa kwa kufanyika mwili kwa Mwana wa Mungu, na kwa yote aliyoyatenda, au aliyoteswa, au aliyowapatia wenye dhambi, katika nafasi yake kama Mpatanishi. Kwa maana mwenye dhambi hawezi kuwa na ushirika wenye faraja na Mungu aliye mtakatifu, isipokuwa kwa njia ya mpatanishi. Kwa hiyo Mtume anasema juu ya mababu na watumishi wa Mungu wa zama za Agano la Kale, Hawa wote walikufa katika imani (Waebrania 11:13). Hatuwezi kusema neno lililo kuu kuliko hili juu ya mitume na mashahidi wa zama za Agano Jipya. Walikufa, si kwa kujitumainia wenyewe kwamba wao ni wenye haki, wala si kwa kufurahia kazi za mikono yao wenyewe; bali walikufa, kama yule mwivi msalabani, katika imani, wakiliweka tumaini lao lote juu yake yeye ambaye, kwa kutii kwake hata mauti, ni mwisho wa sheria, ili kila aaminiye ahesabiwe haki (Warumi 10:4). Sisi tuna faida kubwa kuliko wale wa zamani, kwa upande wa nuru na uhuru. Unabii kuhusu MASIHI, uliokuwa na giza wakati ulipotolewa, kwetu sisi umefasiriwa bila kosa kwa kutimizwa kwake. Nasi twajua kwamba Upatanisho ule mkuu, ulioonyeshwa kwa mifano katika dhabihu zao, umekwisha kufanyika kwa kweli; kwamba Mwana-Kondoo wa Mungu, kwa kujitoa kwake mara moja kuwa sadaka, ameiondoa dhambi. Lakini kwa habari ya msingi na kiini chake, imani yao na tumaini lao vilikuwa sawa na vyetu. Ibrahimu alifurahi kuiona Siku ya Kristo (Yohana 8:56); naye Yakobo mzee, muda mfupi baada ya kusema, Nimeungojea wokovu wako, Ee Bwana, alikufa kwa utulivu na utayari uleule kama Simeoni, aliyeuona kwa macho yake mwenyewe. Ayubu, ambaye labda aliishi wakati mmoja na Yakobo, na ambaye angalau, kwa uwezekano mkubwa, anadhaniwa kuwa aliishi kabla ya Musa, anatupa katika fungu hili ushuhuda wenye nguvu na ulio wazi wa imani yake. Nalo ni utangulizi mzuri na uliochaguliwa vema wa sehemu ya tatu ya Oratorio ya Messiah, ambayo somo lake kuu ni fursa walizo nazo sasa, na matarajio yaliyo mbele, ya wale waliaminio jina la Mwokozi.

Wataalamu wako mbali kabisa na kukubaliana, iwe katika kulitafsiri andiko hili, au katika kulieleza. Maneno funza na mwili, kwa kuwa yamechapishwa kwa herufi za mlazo katika tafsiri yetu, yatamjulisha [yatamfahamisha] msomaji makini wa Kiingereza kwamba hakuna maneno yanayolingana nayo katika Kiebrania. Ukiyaondoa maneno haya, ni dhahiri kwamba kitu fulani kitakosekana ili kukamilisha maana. Waandishi mbalimbali wamejaza upungufu huo kwa kadiri ya maamuzi yao mbalimbali, na kutokana na hapo, hasa, ndipo zilipozuka tafsiri na fasiri za namna nyingi. Lakini haingefaa hata kidogo kwangu, mahali hapa, kuchukua muda wenu, na kuyavuta mawazo yenu mbali na mambo makuu yanayopaswa kuijaza mioyo yetu tukutanapo katika nyumba ya Mungu, kwa kuwaeleza kwa kirefu mabishano na uchambuzi, ambao hata hivyo hauna uhakika kuliko ulivyo na umuhimu. Hatuna haja ya kubishana kama Ayubu, katika fungu hili, anaungama uhakika wake juu ya kufanyika mwili kwa MASIHI, au juu ya ufufuo wake, au juu ya kutokea kwake mara ya mwisho ili kuuhukumu ulimwengu; au kama anatangaza tu imani yake binafsi na tumaini lake kwake. Maana hizi mbalimbali hazipingani kiasi kwamba tukichagua moja, ni lazima tuzikatae nyingine. Nitaridhika na maneno kama ninavyoyakuta. Nami natumaini kwamba hata kama tutakosa baadhi ya mawazo halisi ambayo Ayubu huenda alikuwa nayo alipoyanena, hatutaikosea sana maana yake ya jumla, wala hatutapotea mbali na kusudi la andiko.

Mambo manne yanaonekana:

I. Cheo cha Mkombozi

II. Neno la kumiliki ‘Wangu’

III. Kusimama kwake juu ya nchi

IV. Matarajio ya Ayubu ya kumwona katika mwili wake

I.

Cheo. Hakuna jina la MASIHI lenye maana nzito zaidi, linalobeba mengi zaidi, au linalopendeza moyo zaidi, kuliko jina MKOMBOZI. Jina ‘Mwokozi’ laeleza anachowatendea wenye dhambi. Huwaokoa kutoka katika hatia na ghadhabu, kutoka katika dhambi, kutoka katika ulimwengu huu mbovu wa sasa, kutoka katika nguvu za giza, na kutoka kwa adui zao wote. Huwaokoa kwa wokovu wa milele. Lakini neno ‘Mkombozi’ ladokeza pia namna anavyowaokoa. Kwa maana si kwa neno la uweza wake tu, kama alivyowaokoa wanafunzi wake walipokuwa hatarini ziwani, kwa kuuambia upepo na bahari, Nyamaza, utulie: kukawa shwari kuu (Marko 4:39); bali ni kwa thamani, kwa kulipa fidia kwa ajili yao, na kuimwaga damu ya moyo wake, iwe upatanisho kwa ajili ya dhambi zao. Neno la Kiebrania la Mkombozi, Goel, kwanza kabisa lina maana ya ‘ndugu wa karibu’ au ‘jamaa wa karibu kabisa.’ Yeye ndiye aliyekuwa na haki ya kukomboa (Hesabu 35:19, 21; Ruthu 4:1-3); na ambaye, kwa sababu ya ukaribu wa ujamaa wake, alikuwa mlipiza-kisasi wa damu kwa mujibu wa sheria. Vivyo hivyo MASIHI aliitwaa hali yetu ya kibinadamu, na kwa kuutwaa mwili na damu yetu, akawa jamaa yetu wa karibu, ili aukomboe urithi wetu tuliokuwa tumeupoteza, aturudishie uhuru, na kutulipizia kisasi dhidi ya Shetani, adui na muuaji wa nafsi zetu. Lakini kwa njia hiyo alijifanya pia kuwa mwenye kuwajibika kwa ajili yetu, kulipa madeni yetu, na kujibu madai ya haki na sheria ya Mungu kwa niaba yetu. Aliitimiza ahadi yake. Aliteswa, akafa kwa sababu hiyo. Lakini Mkombozi wetu aliyekuwa amekufa, sasa yu hai, naye yu hai hata milele na milele, naye anazo funguo za mauti, na za kuzimu (Ufunuo 1:18). Huyu ndiye ambaye Ayubu anasema habari zake, Najua kwamba yu hai (alikuwa hai wakati ule) ingawa hakupaswa kusimama juu ya nchi mpaka siku ya mwisho. Yeye ndiye Aliye Hai, mwenye uzima ndani yake mwenyewe, yeye yule, jana na leo na hata milele (Waebrania 13:8) Ndivyo yalivyokuwa maneno yake mwenyewe kwa Wayahudi, Kabla Ibrahimu hajakuwako, mimi niko (Yohana 8:58) Kwa hiyo, Mkombozi ni mwenye uweza, na ukombozi wake ni hakika. Yeye aweza kuokoa kabisa. Uweza wake hauna mipaka, na mamlaka ya kazi yake, kama Mpatanishi, yamesimikwa juu ya agano, lililothibitishwa kwa damu yake mwenyewe, na kwa kiapo cha Mungu asiyebadilika (Zaburi 110:4)

II.

Lakini Ayubu anatumia lugha ya kumiliki. Anasema Mkombozi ‘wangu’ Na yote tunayoyajua, au kuyasikia, au kuyanena juu yake, yatatufaidia kidogo tu, isipokuwa tunahusika naye kwa kweli na binafsi [tumeguswa naye binafsi] kama Mkombozi wetu. Maarifa baridi ya kinadharia ya Injili, kama yale aliyo nayo mwanasheria juu ya wasia au hati anayoisoma, bila kusudi lingine zaidi ya kuelewa maudhui na maana ya maandishi hayo, hayataiokoa nafsi wala kuifariji. Mwaminio huisoma kama wasia unavyosomwa na mrithi anayelikuta jina lake mwenyewe ndani yake, na ambaye kwa wasia huo anapewa haki ya kuiita mali ile, na vitu vyote vilivyotajwa, kuwa vyake mwenyewe. Huzitwaa fursa hizo kuwa zake, na kusema, “Ahadi ni zangu; msamaha, amani, mbingu, ninazosoma habari zake, vyote ni vyangu. Huu ndio wasia na agano la Mkombozi, la Mkombozi wangu. Mwosia yule mkuu alinikumbuka katika wasia wake, ambao umethibitishwa, na kufanywa kuwa na nguvu kwa kifo chake (Waebrania 9:16), na kwa hiyo kwa unyenyekevu nadai, na kwa uhakika natazamia, faida ya yote aliyoniachia kwa urithi.”

Lakini tutaupataje usadikisho huu wenye faraja [wenye kutia moyo], na kuulinda dhidi ya hila zote za maadui zetu, ambao watajitahidi kuipinga haki yetu mahakamani? Naonekana kuwa na nafasi ifaayo mbele yangu ya kujadili jambo moja, lililo muhimu sana, na ambalo watu wengi mno hawalielewi; namaanisha, asili ya ule uhakika wa tumaini, ambao Maandiko hunena juu yake kuwa unaweza kufikiwa, ambao waaminio wengi wameuonja kwa furaha, na ambao wote wanahimizwa na kutiwa moyo kuutafuta, katika njia alizoziweka Mungu. Lakini mpango wangu utaniruhusu tu kutoa madokezo machache mafupi juu ya jambo hili.

(1.)

Waandishi na wahubiri wengi wanaoheshimika wameuhesabu uhakika huu kuwa wa lazima kwa imani ya kweli. Lakini tunayo Maandiko mikononi mwetu, wala hatulazimiki kufuata uamuzi wa mtu yeyote, zaidi ya pale maamuzi hayo yanapokubaliana na kipimo hiki. Sifa kuu kabisa, au matokeo, yanayohusishwa na imani, ni kwamba hutenda kazi kwa upendo (Wagalatia 5:6), huutakasa moyo (Matendo 15:9), na huushinda ulimwengu (1 Yohana 5:4). Nadhani haiwezi kukanushwa kwa urahisi, na wale walio waamuzi wenye uwezo katika jambo hili, kwamba wapo watu ambao huonyesha ushahidi huu kwamba wao ni waaminio, na hata hivyo wako mbali na kuwa na uhakika unaodumu. Wanatumaini kwamba wanampenda Bwana, lakini kuna tofauti kubwa hivi kati ya jinsi upendo wao unavyotendeka na kuhisiwa, na usadikisho walio nao juu ya wajibu wao kwake, hata mara nyingi wanaogopa kwamba hawampendi kuliko vyote; na ikiwa sivyo, wanajua kwamba kwa maana ya Maandiko hawampendi hata kidogo. Wanaweza kusema kutoka mioyoni mwao kwamba wanatamani kumpenda, lakini hawathubutu kwenda mbele zaidi. Lakini kuna imani dhaifu, na imani yenye nguvu; hazitofautiani kwa aina, bali kwa kiwango tu. Imani imefananishwa na punje ya haradali (Mathayo 17:20), ambayo, chini ya utunzaji wa mkulima wa mbinguni, ambaye kwanza huipanda mbegu moyoni, hukua hata kufikia uhakika. Lakini katika hali yake ya uchanga na udhaifu, ni imani ya kweli na yenye kukubalika. Badala ya kuuvunja mwanzi uliopondeka (Isaya 42:3), atautia nguvu. Hatauzima utambi utokao moshi, bali kwa wakati wake ataupuliza uwe mwali wa moto.

(2.)

Nitaenda hatua moja mbele zaidi. Kama ningetakiwa kufafanua uhakika tunaouzungumzia, labda ningesema, Ni, katika hali yetu ya sasa, matokeo ya pamoja ya imani na ujinga. Uhakika usiochipuka katika imani ya kweli katika Mwana wa Mungu, iliyotendwa kwa utendaji wa Roho Mtakatifu, si bora kuliko kujiamini kwa kiburi. Lakini naamini, kile tunachokiita uhakika, hata unapokuwa sahihi, hautokani kabisa na nguvu ya imani yetu, bali kwa kiwango kikubwa, unatokana na kuwa kwetu na maono hafifu na mepesi ya baadhi ya kweli, ambazo, kama zingetugusa kwa nguvu zaidi, isipokuwa imani yetu nayo ingeimarishwa kwa uwiano [kwa kiasi kilekile] wakati huohuo, huenda zingeufanya hata uhakika ulio na nguvu kuliko wote kuyumba na kutetemeka. Nitajieleza. Tuseme nina haki ya kuwaambia kwamba nimehakikishwa kiasi hiki juu ya sehemu yangu katika wokovu wa Injili, hata sina shaka yoyote inayonisumbua, iwe juu ya kukubaliwa kwangu, au juu ya kudumu kwangu; mngenikadiria juu mno, kama mngedhani kwamba huo ni ushahidi kwamba imani yangu ina nguvu sana. Ole! Ninao ufahamu hafifu sana wa ubaya wa dhambi, wa udanganyifu wa moyo wangu mwenyewe, wa nguvu na hila za adui zangu wa kiroho, wa ukali na hali ya kiroho ya sheria takatifu, au wa enzi ya kutisha na utakatifu wa Mungu mkuu, ambaye mimi nina mambo naye. Kama katika dakika hii, ninapozungumza nanyi, angependa kuyachora mambo haya mazito mawazoni mwangu, kwa usadikisho na ushahidi, mara kumi zaidi ya nilivyopata kujua hadi sasa (ambao nadhani bado ungepungukiwa sana na ukweli wenyewe) isipokuwa imani yangu nayo ingeimarishwa, kwa ufunuo ulio wazi mara kumi zaidi, na wenye nguvu zaidi, wa neema na utukufu wa Mwokozi, huenda mngeuona uso wangu ukibadilika na sauti yangu ikitetemeka. Bwana, kwa kuuhurumia udhaifu wetu, hutuonyesha mambo haya kidogo kidogo, kadiri tuwezavyo kuyastahimili; na ikiwa, tunapoendelea katika kujijua wenyewe, na kuzijua hatari zetu, kuujua kwetu utajiri wa Kristo usiochunguzika kunaendelea kwa kiwango kilekile, tunaweza kufurahi katika tumaini, tunaweza hata kuwa na tumaini lenye uhakika. Lakini yeye aliyejifunga silaha zake asijisifu kana kwamba amekwisha kuzivua (1 Wafalme 20:11). Bado tuko katika nchi ya adui, wala hatujui ni mabadiliko gani tutakayokutana nayo, kabla vita vyetu havijaisha.

(3.)

Kiasi gani uhakika wetu ni thabiti kinaweza kupimwa kwa matokeo yake. Kwa hakika utatufanya tuwe wanyenyekevu, wa kiroho, wenye amani na wenye subira. Nawasikitikia wale wanaozungumza kwa kujiamini juu ya tumaini lao, kana kwamba hawawezi kufikiwa na mashaka na hofu, huku tabia zao hazijatakaswa na mioyo yao kwa wazi imefungamana na kuupenda ulimwengu huu wa sasa. Nahofia kwamba wanajua kidogo tu juu ya kile wanachokisema. Napendezwa zaidi watu wa tabia hii wanapolalamika juu ya mashaka na giza. Angalau hilo laonyesha kwamba hawajakosa hisia, wala, bado, hawajabembelezwa usingizini katika roho ya kujiona salama bila kujali. Na wapo wanaokiri imani, ambao badala ya kujitahidi kuwafariji katika hali yao ya sasa, ningependa zaidi kuwafanya wajitilie shaka zaidi kuliko walivyo sasa; mpaka wasadikishwe kwamba haiwezekani kufurahia amani ya kweli maadamu mioyo yao imegawanyika kati ya Mungu na ulimwengu. Kwa maana ingawa utakaso si msingi wa tumaini jema, ni mwandani [mwenzi] wake wa hakika. Ikiwa ni kweli kwamba pasipo utakatifu hakuna mtu atakayemwona Bwana (Waebrania 12:14), ni lazima pia iwe kweli kwamba pasipo utakatifu hakuna mtu awezaye kuwa na tumaini la Kimaandiko lenye msingi imara la kumwona.

(4.)

Lakini ili kutoa jibu la moja kwa moja kwa swali, ‘Nitajuaje kwamba yeye ni Mkombozi wangu?’ naweza kutumia maneno ya Nabii, Ndipo mtakapojua, mkiendelea kumjua Bwana (Hosea 6:3). Majina yetu hayakuandikwa hasa katika Biblia, lakini tabia zetu zimeelezwa humo. Yeye ni Mkombozi wa wote wanaomtumaini. Hutamtumaini, isipokuwa unauhisi uhitaji wako kwake; huwezi, isipokuwa unamjua kama alivyofunuliwa katika Neno; humtumaini, isipokuwa unampenda, na umejitoa kwa kazi yake na kwa utumishi wake. Ikiwa unajijua kuwa mwenye dhambi unayestahili kuangamia, ikiwa unaona kwamba hakuna msaada wala tumaini kwako ila katika Yesu, na unajitupa juu ya mwaliko wake wenye neema, ukiamini kwamba aweza kuokoa kabisa; na ikiwa unajumuisha utakatifu na kuokolewa kutoka katika dhambi katika wazo la wokovu unaoutamani, basi yeye ni Mkombozi wako. Ikiwa, kati yetu, tangazo la msamaha lingetolewa, likiwaalika wahalifu wote wajisalimishe, pamoja na ahadi ya rehema kwa wale watakaofanya hivyo, ingawa hakuna mtu aliyetajwa kwa jina katika tangazo hilo, hata hivyo kila mmoja aliyelitii, na kulitegemea kama dai lake, angestahili kupata faida yake. Injili ni tangazo la msamaha la namna hiyo. Bwana anasema, Huyu ni Mwanangu mpendwa; msikieni yeye (Marko 9:7). Ukimkubali, yeye ni wako. Ikiwa bado unasumbuliwa na mashaka, yanatokana na udhaifu wa imani yako. Lakini zipo njia zilizowekwa kwa ajili ya kukua kwa imani. Mngojee Bwana kwa saburi katika kuzitumia njia hizo, nawe utaona kwamba hakukuambia uutafute uso wake bure. Usishirikiane na matendo yasiyozaa ya giza. Usiishi katika kuacha wajibu unaoujua. Usijisumbue kwa hoja zisizo na maana, bali amini na utii, na Bwana atakuwa pamoja nawe. Kuna hali fulani za pekee. Ni lazima tuzingatie matokeo ya maumbile na tabia ya mtu. Baadhi ya watu wanyoofu huzingirwa na kufuatwa, maisha yao yote, na majaribu yenye kuhuzunisha. Lakini kwa ujumla, unyofu wa moyo na utii huongoza kwenye uhakika. Nao wamsikilizao Bwana, na kuenenda katika njia ya amri zake, huendelea toka nguvu hata nguvu (Zaburi 84:7), amani yao na tumaini lao huongezeka kama mto ambao, kutoka mwanzo mdogo, hutiririka ukipanuka na kuzidi kina mpaka unaingia baharini. Lakini turudi kwa Ayubu: —

III.

Kifungu kingine cha imani yake, kuhusu Mkombozi, ni hiki, Atasimama siku ya mwisho juu ya nchi. Siku za mwisho au za baadaye, katika lugha ya kinabii, kwa kawaida humaanisha siku ya MASIHI, nyakati za Injili. Ayubu aliutazamia wakati huu. Aliziona ahadi kwa mbali. Hivyo MASIHI alikuwa faraja ya watu wake wa zamani, kama Yeye aliyekuwa akija. Nayo inapaswa kuwa faraja yetu, kujua kwamba amekwisha kuja. “Kusimama kwake juu ya nchi” kwaweza kujumuisha kuonekana kwake kote katika mwili: maisha yake, mateso yake, na ufufuo wake. Namna ya usemi huu inadokeza jambo muhimu na la ajabu. Kama Ayubu, katika roho ya unabii, angalinena juu ya mtu yeyote wa uzao wa Adamu, juu ya Isaya au Paulo, pasingekuwa na jambo lolote la ajabu lililotabiriwa kwa kusema atasimama juu ya nchi, kwa maana watu wote hufanya hivyo katika vizazi vyao vinavyofuatana. Lakini kwamba Mkombozi, BWANA wa utukufu, Muumba wa vitu vyote, angejishusha kuwajilia viumbe vyake, kukaa na wanadamu kwa muda, kusimama na kutembea juu ya nchi pamoja nao, akiwa amevikwa mwili kama wao, ni tukio ambalo kamwe lisingeweza kutazamiwa, kama lisingalifunuliwa kutoka mbinguni. Lilikuwa ndilo lengo la imani ya Ayubu, nalo lastahili kabisa utangulizi ule mzito ambao kwa huo anautambulisha usadikisho wake thabiti juu yake, Ee! Laiti maneno yangu yangechorwa kwa kalamu ya chuma katika jabali milele! Sulemani alipokwisha kulijenga hekalu la BWANA wa Majeshi, badala ya kuustaajabia ukuu wa jengo lile, aliguswa na unyenyekevu wa Bwana, ambaye angekubali kwa neema [angeridhia kwa fadhili] kulitazama, na kuliheshimu kwa ishara ya kuwako kwake. Je! Ni kweli Mungu atakaa na wanadamu juu ya nchi? Tazama, mbingu, hata mbingu za mbingu, haziwezi kumtosha; sembuse nyumba hii niliyoijenga! (1 Wafalme 8:27). Lakini utukufu ule unaoonekana uliotokea katika hekalu lile ulikuwa nini, ukilinganishwa na utukufu wa Mwana pekee wa Mungu alipofanya maskani yake katika mwili wetu! Ubinadamu wa Kristo ndio hekalu lile la kweli, lisilofanywa kwa mikono, ambamo Mungu hudhihirishwa juu ya kiti cha neema, ili wenye dhambi wapate kumkaribia bila hofu, na kupokea katika utimilifu wake neema juu ya neema. Manabii wote walimshuhudia yeye: kwake yeye shauku na tumaini la watu wake, katika vizazi vyote, vimeelekezwa. Alipaswa kusimama juu ya nchi, kama mpatanishi kati ya Mungu na mwanadamu. Na katika kazi hiyo hiyo sasa yuko juu ya Kiti cha Enzi cha utukufu: yeye anastaajabiwa, anaabudiwa, na kutumainiwa, na ataendelea kustaajabiwa, kuabudiwa, na kutumainiwa, na watu wote waaminio, hata mwisho wa nyakati.

IV.

Kutokana na kuonekana kwa Mkombozi juu ya nchi, Ayubu anahitimisha kurejeshwa, na kufufuliwa, kwa mwili wake mwenyewe. Majaribu yake yalikuwa makubwa —kufiwa na watoto wake na kupoteza mali yake, kuteswa kwa majipu mabaya, kusumbuliwa na majaribu, kushutumiwa na rafiki zake: katika taabu hizi zote BWANA Mkombozi wake alimwokoa, na siku zake za mwisho zilifanikiwa kuliko mwanzo wake. Lakini alijua kwamba ni lazima aende njia ya dunia yote, kwamba mwili wake ni lazima ulale kaburini, na kurudi mavumbini. Lakini alitazamia wakati ujao baada ya kufa kwake, ambapo katika mwili, yeye mwenyewe, na kwa macho yake mwenyewe, angemwona Mungu. Maneno yake ni yenye nguvu na yanarudiwa. Haneni lugha ya kusitasita na shaka, bali ya ujasiri na uhakika. Pia inaonekana kwamba aliweka furaha yake kuu ya mwisho katika kumwona Mungu. Maneno yake hayatofautiani sana na yale ya Mtume: atakapodhihirishwa, tutafanana naye, kwa maana tutamwona kama alivyo (1 Yohana 3:2). Kuuona utukufu wa Mungu, kama Mkombozi wetu, kuwa katika hali ya kibali na ushirika pamoja naye, na kwa kadiri ya uwezo wote wa hali yetu, kufananishwa naye, katika utakatifu na upendo; huo ndio ule uheri ambao Mungu ameuahidi, na ambao watumishi wake wote huutamani. Baadhi ya maonjo yake ya awali wanayafurahia katika maisha haya ya sasa, ambayo huwachangamsha katika majaribu yao, na kuwainua juu ya shughuli duni za wale ambao fungu lao liko katika ulimwengu huu tu; lakini milki yao kuu imo katika tumaini. Wanatazamia kipindi chenye mwangaza zaidi, watakapoamka kutoka katika usingizi wa mauti, kuutazama uso wake katika haki (Zaburi 17:15). Hapo, wala si kabla ya hapo, watashibishwa kikamilifu. Kwa hiyo, matarajio ya Ayubu yanatoa ushahidi wa kutosha, kwamba mafundisho ya hali ya kutokufa, na ya ufufuo wa uzima, yalijumuishwa katika mafunuo ambayo Mungu aliwapa watu wake tangu nyakati za kwanza kabisa; na, kwa sababu hiyo, kwamba dini ya Agano la Kale na ya Agano Jipya, kimsingi ni moja.

Swali kuu ambalo jambo hili linapaswa kutuwekea mioyoni ni hili, ‘Je, sisi tuna nia hii?’ Mwaonaje, rafiki zangu wapendwa, katika habari za Kristo? Je, mmempokea kuwa Mkombozi wenu? Na je, mna tumaini jema kwamba mtamwona kwa faraja yenu, atakaporudi kuuhukumu ulimwengu? Ikiwa ndivyo, mnaweza kufurahi. Ni lazima mtazamie mabadiliko. Ni lazima mfe, na mwili wenu ni lazima uwe chakula cha funza. Lakini ameahidi kuibadili miili yetu ya unyonge, ipate kufanywa mfano wa mwili wake wa utukufu, kwa kadiri ya kule kutenda kazi kwake kwa uweza ambako aweza hata kuvitiisha vitu vyote viwe chini yake (Wafilipi 3:21)