Farijini Watu Wangu

Isaya 40:1, 2

Farijini, farijini watu wangu, asema Mungu wenu. Semeni na moyo wa Yerusalemu, kauambieni kwa sauti kuu, ya kuwa vita vyake

vimekwisha, ya kuwa uovu wake umeachiliwa;

kwa maana amepokea mkononi mwa BWANA maradufu kwa dhambi zake zote.

Mambo ya ile siri kuu, “siri ya utauwa,” kama Mtume Paulo alivyoyaorodhesha, ndiyo kiini kikuu kisichomalizika cha huduma ya Injili: “Mungu alidhihirishwa katika mwili, akajulikana kuwa na haki katika Roho, akaonekana na malaika, akahubiriwa katika Mataifa, akaaminiwa katika ulimwengu, akachukuliwa juu katika utukufu” (1 Timotheo 3:16). Ni nia yangu na kusudi langu kutojua neno lo lote kwenu ila jambo hili; kutowahubiri lo lote ila lile lililo na uhusiano halisi na fundisho la Yesu Kristo, naye amesulibiwa, na visababishi na matokeo ya kutii kwake hata mauti, naam, mauti ya msalaba. Lakini kujali kuridhika na faida ya wasikilizaji wangu wa kawaida kumenifanya mara nyingi kutamani kuchukua mpango fulani, ambao ungeniwezesha kuzionyesha sifa kuu za tabia na tafakari ya Mwokozi katika mfululizo wa mahubiri yenye utaratibu; ili kuunda, kama si picha kamili, angalau mchoro mdogo wa zile sura za utukufu wake na za neema yake, zinazomfanya apendwe mioyoni mwa watu wake. Mpango kama huo umenijia hivi karibuni, bila kuutazamia hata kidogo. Mazungumzo karibu katika kila kundi la watu, kwa muda fulani sasa, yamekuwa yakihusu sana ukumbusho wa Handel; zile tafrija kuu za muziki, na hasa Oratorio yake ya Masihi, ambazo zimeimbwa mara kwa mara kwa tukio hilo katika Westminster Abbey. Kama ingeweza kutumainiwa kwa busara kwamba waimbaji na wapiga ala, na hadhira iliyokusanyika kusikiliza muziki, au sehemu kubwa yao, au hata sehemu kubwa kiasi yao, walikuwa na uwezo wa kuingia katika roho ya jambo hilo; nitakubali kwa hiari kwamba Masihi, ikiimbwa kwa ustadi mkubwa namna hiyo, na watu ambao mioyo yao, pamoja na sauti zao na ala zao, imeelekezwa kwenye sifa ya Mkombozi; ikiambatana na hisia za shukrani za hadhira iliyoguswa ipasavyo na hisia ya deni lao kwa upendo wake; ingeweza kuleta mojawapo ya furaha za juu kabisa na bora kabisa tuwezazo kuzipata katika maisha haya ya sasa. Lakini wale wampendao Mkombozi, na kwa hiyo hufurahia kuungana katika kumsifu, kama hawakuona inafaa, au hawakudhani ni busara, kuisikiliza Masihi huko Westminster, wanaweza kujifariji kwa wazo kwamba, baada ya muda mfupi, watafurahishwa zaidi sana. Si muda mrefu mauti yatalipasua pazia linalowaficha mambo ya milele, na kuwaingiza katika wimbo wa milele na kwaya ya viumbe vyote, ambao hata sasa unaimbwa mbele ya Kiti cha Enzi cha Mungu na cha Mwana-Kondoo. Mpaka wakati huo, naona kwamba Wakristo wa kweli, bila msaada wa muziki wa sauti wala wa ala, wanaweza kupata furaha kubwa zaidi katika kuyatafakari kwa unyenyekevu maneno ya Masihi, kuliko wawezavyo kupata katika juhudi za juu kabisa za kipaji cha muziki. Basi huu ndio mpango niliousema. Nakusudia kuziongoza tafakari zenu kwenye maneno ya Oratorio, na kuyatafakari kwa mpangilio wake (ikiwa Bwana, ambaye pumzi yetu inamtegemea, atapenda kutujalia uhai, uwezo, na nafasi), yale mafungu matukufu na yenye kuvutia ya Maandiko, ambayo ndiyo msingi wa utunzi huo unaopendwa sana.

Ikiwa atajishusha na kuitabasamia juhudi hii, furaha na faida zitakwenda pamoja. Hakuna upatano wa sauti kwa nafsi iliyozaliwa mbinguni kama ule unaotokana na kuungana na kupatana kwa sifa zote za Mungu na ukamilifu wake wote, ulioonyeshwa katika kazi ya Ukombozi; fadhili na kweli zikikutana pamoja, haki isiyopindika ikipatana na amani ya wakosaji, Mungu akitukuzwa, na wenye dhambi wakiokolewa. Hakuna wimbo duniani uwezao kulinganishwa na sauti ya damu ya Yesu ikinena amani kwa dhamiri yenye hatia, au na sauti ya Roho Mtakatifu akizitia ahadi moyoni, na kwa utamu akivuvia moyo wa matumaini na wa kufanywa wana. Hizi ni furaha ambazo ulimwengu hauwezi kuzitoa wala kuziondoa, ambazo haziichoshi akili kamwe kwa kurudiwarudiwa; hisia yake ni mpya daima; kuzikumbuka ni kutamu daima. Wala haziitoshelezi nafsi tu, bali huitakasa. Huimarisha imani, huhuisha tumaini, huongeza bidii katika upendo, na humwelekeza na kumwezesha Mkristo kukimbia katika njia zote za utii mtakatifu kwa moyo uliokunjuliwa.

Masihi ya Handel ina sehemu tatu. Ya kwanza ina unabii wa kuja kwake na matokeo yake ya baraka, pamoja na ujumbe wa malaika kwa wachungaji ukiwajulisha kuzaliwa kwake, kama ulivyosimuliwa na Mtakatifu Luka. Sehemu ya pili inaeleza mateso yake, kifo, ufufuo na kupaa kwake; kuumiliki kwake Ufalme wake wa utukufu, kuanza kwa Ufalme wake wa neema duniani, na kukatishwa tamaa kwa hakika na maangamizi ya wote wanaodumu katika kuyapinga mapenzi yake. Sehemu ya tatu inaeleza matunda yenye baraka na ukamilisho wa kazi yake katika kuwakomboa watu wake kutoka dhambini, huzunini na mautini, na katika kuwafanya hatimaye kuwashinda adui zao wote. Wimbo wa ushindi wa waliokombolewa, kwa sifa ya Mwana-Kondoo aliyewanunua kwa damu yake mwenyewe, ndio unaofunga yote. Mpangilio au mfululizo wa mafungu haya umepangwa kwa busara sana, umeunganishwa vizuri sana, na unajumuisha kikamilifu kweli zote kuu za Injili, hata sitajaribu kuubadilisha wala kuuongeza. Utangulizi, au mwanzo, niliowasomea kutoka katika unabii wa Isaya umechaguliwa kwa ufanisi mkubwa.

Ikiwa, kama wafafanuzi fulani mashuhuri wanavyodhani, nabii alikuwa akigusia, katika fungu hili, kurudi kwa Israeli kutoka Babeli kwenda nchi yao wenyewe, lengo lake kuu bila shaka lilikuwa la maana kubwa zaidi sana. Kwa kweli kuokolewa kwao kutoka utumwani, na hali yao baadaye kama taifa, havionekani kulingana na picha tukufu zinazotumika katika mistari inayofuata. Kwa maana ingawa waliujenga upya mji wao na hekalu lao, walikutana na matusi mengi na upinzani mkubwa, na wakaendelea kuwa watu wanaolipa kodi kwa wengine na walio chini ya wengine. Kwa hiyo sitaishughulikia maana hii.

Jicho la moyo wa Nabii linaonekana kuelekezwa hasa kwa Mtu mmoja mtukufu [wa cheo cha juu; aliyetukuka], aliyekuwa akija kuutia nuru na kuubariki ulimwengu wenye taabu; na kabla hajaeleza mazingira ya kutokea kwake, anaagizwa kuwafariji waombolezao katika Sayuni, kwa kuwahakikishia kwamba tukio hili kuu lingewalipa kikamilifu kwa huzuni zao zote. Hali ya Yerusalemu, jina linalowawakilisha watu wa Mungu, ilikuwa duni sana katika siku za Isaya. Watu ambao katika siku za Sulemani walikuwa wameshikamana na utumishi wa Mungu, wakaheshimiwa kwa ishara za wazi za kuwapo kwake na kibali chake, na kuinuliwa hadi kilele cha juu kabisa cha fanaka ya kidunia, sasa walikuwa wameharibika; dhahabu ilikuwa imefifia, na dhahabu iliyo safi kabisa imebadilika. Uovu ulizidi, hukumu zilikuwa karibu kuja, lakini ugumu wa moyo na kujiona salama vilitawala, na maneno ya wengi yalikuwa magumu juu ya Bwana. Lakini walikuwako wachache waliomcha Bwana, ambao macho yao yaliigusa mioyo yao, na walioomboleza kwa ajili ya maovu ambayo hawakuweza kuyazuia. Hawa, na hawa peke yao, ndio waliokuwa, kwa usahihi wa usemi, watu wa Bwana, na kwa hawa ujumbe wa faraja umeelekezwa. Semeni na Yerusalemu kwa faraja, semeni na moyo wake (kama lilivyo neno la Kiebrania), na hali yake hasa, mkamwambie kuna zeri kwa majeraha yake, dawa ya kuburudisha [kichocheo] kwa huzuni zake zote katika jambo hili moja: MASIHI yu karibu. Katika mtindo wa kinabii mambo yajayo huelezwa kana kwamba yapo sasa, na lile ambalo kinywa cha Bwana kimenena kuwa hakika litatukia, huhesabiwa kuwa limekwisha kufanyika. Hivyo Nabii, akiwa amenyakuliwa [amejazwa furaha kuu] kuingia nyakati zijazo, anatafakari kudhihirishwa kwa MASIHI, kutimizwa kwa kazi yake kuu, na matokeo yote ya baraka ya kutii kwake hata kufa kwa ajili ya wanadamu, kana kwamba alisimama pale pale, na pamoja na Yohana, mtangulizi wa Bwana wetu, (ambaye kutokea kwake anakueleza mara moja,) alikuwa akimwonyesha kwa kidole chake Mwana-Kondoo wa Mungu aichukuaye dhambi ya ulimwengu.

Ujumbe huu wa faraja una sehemu mbili. Kwanza, kuondolewa kwa mabaya; vita vyake vimekwisha, uovu wake umeachiliwa. Pili, ahadi ya mema yanayozidi mateso yake yote; amepokea mkononi mwa Bwana maradufu kwa dhambi zake zote.

I.

Mawazo mawili yamo katika neno la asili lililotafsiriwa vita.

(1.) Hali ya utumishi unaoambatana na taabu, kama ile ya maisha ya kijeshi (Hesabu 1:3)

(2.) Wakati ulioamriwa, kama lilivyotafsiriwa katika Ayubu 7:1 na 14:14.

Mawazo haya yanahusu kwa usawa mfumo wa Musa. Roho ya utaratibu ule, kwa kulinganisha, ilikuwa roho ya utumwa, ya umbali, na ya hofu; na hali ya Kanisa, lilipokuwa chini ya sheria, inafananishwa na Mtume na ile ya mtoto mdogo, ambaye, ingawa ni mrithi, yu chini ya mawakili na watunzaji, wala hatofautiani sana na mtumwa, hata wakati uliowekwa na Baba (Wagalatia 4:1-4) Sheria ya kiibada, kwa habari ya kutokuwa na nguvu kwake, inaitwa dhaifu, na kwa habari ya mlolongo mrefu wa maagizo yake mengi, ya gharama, magumu, na ya kurudiwarudiwa, inaitwa nira na mzigo. Lakini ilikuwa kwa muda uliowekwa tu. Injili ilikusudiwa kuichukua nafasi yake, na kuleta hali ya uzima, nguvu, uhuru, na ujasiri. Weusi na giza, moto na tufani, na mambo mengine ya kutisha yaliyoambatana na kutangazwa kwa sheria pale Mlima Sinai, (Waebrania 12:18-22) ambayo si tu yaliwatia watu hofu kuu, bali yalimfanya hata Musa mwenyewe aseme, Naogopa mno na kutetemeka, yalionyesha kusudi lake; ambalo halikuwa kuwaongoza wana wa Israeli kutazamia amani na tumaini kutokana na utii wao bora kabisa kwa agano lile; bali zaidi kuwathibitishia uhitaji wa agano lililo bora, lililowekwa imara juu ya ahadi zilizo bora, na kuyaelekeza matumaini yao kwa MASIHI, aliyefananishwa na dhabihu zao zote; na ambaye, katika utimilifu wa wakati, angefanya upatanisho kamili kwa ajili ya dhambi kwa dhabihu ya nafsi yake mwenyewe. Ndipo mfumo wao wa kisheria wa mifano ungekoma, vivuli vingeupisha uhalisi, na waabuduo halisi wa Mungu wangefundishwa, kuwezeshwa na kutiwa moyo kumwabudu kwa roho na kweli; si tena kama watumwa, bali kwa moyo wa kufanywa wana, kama watoto wa Mungu kwa imani katika Mwana wa pendo lake.

Kuna mfanano mkubwa na tofauti hii kati ya Sheria na Injili, zikitofautishwa moja na nyingine, katika dhiki ya awali ya mwenye dhambi, anapofanywa kutambua hatia yake na hatari yake kama mvunjaji wa sheria ya Mungu, na amani inayofuata anayoipata kwa kuiamini Injili. Mbegu njema ya neno la neema inaweza tu kutia mizizi na kustawi katika udongo uliotayarishwa ipasavyo. Na maandalio haya ya moyo (Mithali 16:1) ni ya Bwana kabisa —na pasipo hayo yote yanayosomwa au kusikiwa kuhusu MASIHI hayaleti matokeo mema ya kudumu.

Kazi njema ya kwanza ya Roho Mtakatifu, juu ya moyo wa mwanadamu aliyeanguka, ni kumhakikishia dhambi (Yohana 16:9) Hutia ndani yetu hisia zipasazo za ukuu na utakatifu wa Mungu ambaye tuna mambo naye, za kumtegemea kwetu, kama deni letu kwake kama Muumba wetu, Mtoa Sheria, na Mfadhili wetu; ndipo tunaanza kukadiria wajibu, dhambi na kile inachostahili, si kwa misemo na maoni yaliyoenea ya wanadamu wanaotuzunguka, bali kwa kipimo kisichokosea cha Maandiko. Hapo hofu mpya na zenye uchungu huzuka —macho ya kiburi ya mwanadamu yanashushwa, majivuno yake yanainamishwa chini, kinywa chake kinazibwa, au kinafunguliwa tu kuungama hatia yake na unyonge wake na kulilia rehema. Sasa anajiona yu chini ya sheria, inamhukumu naye hawezi kujibu, inamwamuru naye hawezi kutii. Hana haki wala nguvu, na angezama katika kukata tamaa, kama si kwamba sasa amewezeshwa kuisikiliza Injili kwa masikio mengine, na kuyasoma Maandiko kwa macho mengine (kama naweza kusema hivyo) kuliko alivyofanya zamani. Sasa anajua kwamba ni mgonjwa, na kwa hiyo anajua kwamba anamhitaji tabibu. Hali hii ya wasiwasi, mapambano na hofu, inayozuia faraja moyoni mwake, na labda usingizi machoni pake, mara nyingi hudumu muda mrefu. Hakuna kipimo kimoja cha kuamua kiwango chake wala muda wake. Vyote viwili hutofautiana kwa watu tofauti; na kwa kuwa mwili na akili vina mvuto mkubwa kila kimoja juu ya kingine, huenda tofauti inayoonekana katika hali kama hizo inategemea kwa sehemu visababishi vya maumbile ya mtu. Hata hivyo, wakati huo ni wakati ulioamriwa, na ingawa hautii kanuni wala hoja zetu, umewekewa mipaka na kupangwa kwa hekima ya Mungu. Yeye hujeruhi, na huponya katika saa yake mwenyewe aliyoiweka. Hakuna hata mmoja anayeendelea kumngoja, na kuutafuta wokovu kwa njia alizoziagiza, atakayekatishwa tamaa mwishowe. Mapema au baadaye huwapa, sawasawa na ahadi yake, taji ya maua badala ya majivu, mafuta ya furaha badala ya maombolezo, na vazi la sifa badala ya roho nzito (Isaya 61:3) Vita hivi huwa vimekwisha, wanapoielewa sawasawa, na kuiamini kwa moyo wote [kwa unyofu] sehemu ifuatayo:

Uovu wake umeachiliwa. Ingawa dhabihu chini ya sheria zilikuwa na matokeo ya moja kwa moja ya kumrudishia mkosaji, ambaye zilitolewa kwa ajili yake, haki za watu wa Israeli walioangaliwa kama taifa au jumuiya, hazikuweza zenyewe kuitakasa dhamiri na hatia. Ni agizo la akili iliyo sahihi, sawa na lilivyo la ufunuo, kwamba haiwezekani damu ya mafahali na mbuzi kuondoa dhambi (Waebrania 10:4) Kwa kusudi hili damu ya Kristo ilikuwa na nguvu inayofikia nyuma, na ndiyo iliyokuwa msingi pekee wa faraja kwa mwenye dhambi aliyehakikishiwa hatia yake tangu mwanzo wa ulimwengu. Aliahidiwa kwa wazazi wetu wa kwanza kama uzao wa mwanamke ambao ungemponda nyoka kichwa (Mwanzo 3:15) Katika uzao huu Ibrahimu aliamini akahesabiwa haki, na wote wa kila kizazi waliohesabiwa haki walikuwa washiriki wa imani ya Ibrahimu. Kwa hiyo Mtume anatufundisha kwamba Mungu alipomweka awe upatanisho kwa njia ya imani katika damu yake, aliionyesha haki yake katika kuachilia dhambi zilizotangulia kufanywa (Warumi 3:25) Kwa maana ingawa twaweza kudhani kwamba Mungu angeionyesha rehema yake katika kusamehe dhambi kwa masharti yo yote, hakuna jambo lo lote ila kifo cha Mwanawe lingeweza kuionyesha haki yake —yaani utakatifu wake, haki yake na kweli yake, katika kusamehe dhambi. Watubuo na waaminio wa kweli walisamehewa na kuokolewa chini ya sheria, lakini si kwa sheria. Imani yao ilitazama kupitia maagizo yote ya kisheria hadi kwake yeye aliyewakilishwa na kufananishwa nayo. Lakini mifano [ishara za kinabii] iliyomfunua, kwa namna fulani ilimficha pia. Hivyo ingawa Ibrahimu aliiona siku yake, akafurahi, na mfululizo wa watumishi wa Mungu waliuona mbele utukufu wake na mateso yake na kunena habari zake; lakini kwa jumla Kanisa la Agano la Kale lilitamani na kuuonea shauku, kuliko kuumiliki hasa, ule utimilifu wa nuru na maarifa kuhusu nafsi, huduma, upendo na ushindi wa MASIHI, ambao ni fursa ya wale wanaoifurahia na kuiamini Injili (Waebrania 11:39, 40)

Hata hivyo, mafunuo makuu ya mambo haya yalitolewa [yalijaliwa kwa neema] kwa baadhi ya manabii, hasa kwa Isaya, ambaye kwa sababu ya uwazi wa maono yake juu ya Mkombozi na Ufalme wake, wakati mwingine ameitwa Mwinjilisti wa tano. Sehemu ya unabii wake iliyo ya kiinjili zaidi, au angalau ile sehemu ambamo analiendeleza jambo hilo bila kukatizwa sana, inaanza na sura hii na mstari huu. Naye anaiweka kwa faraja ya waombolezao katika Sayuni katika siku zake. Sisi tunajua kwamba Mwana wa Mungu, ambaye Musa na manabii walinena habari zake, amekwisha kuja kweli (1 Yohana 5:20) —kwamba upatanisho kwa ajili ya dhambi umefanyika, fidia kwa ajili ya wenye dhambi imelipwa na kukubaliwa. Sasa vivuli vimepita, pazia limeondolewa, usiku umekwisha, mapambazuko, naam mchana umefika, naam Jua la Haki limezuka, lenye kuponya katika mionzi yake (Malaki 4:2). Mungu amepatanishwa katika Mwanawe, na wahudumu wa Injili sasa wamepewa mamlaka ya kuhubiri faraja kwa wote waombolezao chini ya hisia ya dhambi, kuwaambia kwamba kila namna ya dhambi imesamehewa kwa ajili ya Mkombozi, na kwamba uovu wa wale wanaomwamini umeachiliwa bure na kwa wingi.

II.

Ingawa sehemu ya mwisho ya mstari haimo katika fungu kama lilivyochaguliwa kwa ajili ya Oratorio, imeunganika kwa karibu sana na jambo hili hata sipendi kuiacha: amepokea mkononi mwa BWANA maradufu kwa dhambi zake zote. Maana hapa haiwezi kuwa kwamba mateso yake yalikuwa tayari mengi zaidi, na makubwa zaidi, kuliko dhambi zake zilivyostahili. Malipo halali ya dhambi hayawezi kupokelewa katika maisha haya ya sasa, kwa maana mshahara wa dhambi ni mauti na laana ya sheria, au kwa maneno ya Mtume, ni maangamizi ya milele, mbali na uso wa Bwana, na mbali na utukufu wa nguvu zake (2 Wathesalonike 1:9) Kwa hiyo mtu aliye hai hana sababu ya kulalamika hata chini ya mateso mazito kuliko yote. Tukikiri kwamba sisi ni wenye dhambi, tuna sababu pia ya kukiri kwamba hakututenda sawasawa na maovu yetu.

Wala maneno haya hayawezi kuhusishwa na MASIHI kwa namna ya kudokeza kwamba hata mateso yake yalizidi yaliyohitajika, au yalikuwa makubwa kuliko hali ile ilivyodai. Nguvu ya upatanisho wake kwa kweli ni kubwa kuliko utumizi wake halisi, na inatosha kuwaokoa wanadamu wote kama wangemwamini kweli Mwana wa Mungu. Twasoma kwamba aliugua na kutoka damu msalabani, mpaka alipoweza kusema, Imekwisha, lakini si zaidi. Yatupasa kuiachia Hekima isiyo na mipaka sababu za kwa nini mateso yake yalirefushwa kwa muda ule hasa; lakini nadhani twaweza kuchukua kuwa hakika kwamba hayakudumu saa moja wala dakika moja zaidi ya ilivyohitajika kabisa. Usemi huu unaonekana kuwa na maneno yaliyoachwa, na naona kwamba maana ya kweli ni kwamba Yerusalemu ingepokea baraka maradufu, kubwa zaidi sana kuliko mateso yote ambayo dhambi ilikuwa imemletea. Na kwa jumla kwetu sisi, kwa kila mwenye dhambi aaminiye, kwamba baraka za Injili ni fidia kubwa isiyoneneka, na zinazidi uzito wa mateso yote ya kila namna ambayo tumepitishwa, au tunaweza kupitishwa. Mateso ni tunda la dhambi, na kwa sababu dhambi zetu zimekuwa nyingi, mateso yetu yanaweza kuwa mengi. Lakini dhambi ilipozidi, neema ilizidi kuwa nyingi zaidi (Warumi 5:20)

Kabla Bwana wetu hajamponya yule mtu aliyepooza aliyeletwa kwake, alisema, Jipe moyo; umesamehewa dhambi zako (Mathayo 9:2). Ugonjwa wake wa nje ulimfanya kuwa mtu wa kuhurumiwa na wale waliomleta; lakini yeye anaonekana alikuwa akitambua ugonjwa wa ndani, ambao Yesu peke yake angeweza kuuona, au kuuhurumia, au kuuponya. Sina shaka kwamba dhamiri yake ilikuwa imelemewa na hatia. Kwa hiyo uhakikisho kwamba dhambi zake zimesamehewa ulitosha kumfanya ajipe moyo, iwe ugonjwa wake wa kupooza uondolewe au la. Kwa kusudi hili Mtunga Zaburi anasema kwa uthabiti na bila kumtoa mtu: Heri mtu yule, hali yake iwayo yote, aliyesamehewa makosa yake, na kusitiriwa uovu wake (Zaburi 32:1) Ingawa awe maskini, mwenye mateso, mgonjwa, aliyepuuzwa au kudharauliwa, ikiwa Bwana hamhesabii uovu wake, yeye ni mtu wa heri. Hakuna hali katika maisha ya mwanadamu iliyo ya kusikitisha kiasi kwamba hisia ya upendo wa Mungu wenye kusamehe haiwezi kumtegemeza na kumfariji mteswa ndani yake, kuituliza roho yake, naam kumfanya awe na furaha nyingi mno katika dhiki zake zote; kwa maana anaisikia nguvu ya damu ya Yesu ikiitakasa dhamiri yake na hatia, na kumpa njia ya kukikaribia kwa imani Kiti cha Neema, pamoja na uhuru wa kusema, Aba, Baba; anajua kwamba majaribu yake yote yako chini ya uongozi wa hekima na upendo, yote yanafanya kazi pamoja kwa ajili ya mema yake, na kwamba yaliyo mazito kuliko yote ni mepesi, na yaliyo marefu kuliko yote ni ya kitambo, yakilinganishwa na ule utukufu wa milele uzidio kuwa mwingi sana, aliowekewa katika ulimwengu ulio bora (2 Wakorintho 4:16, 17) Hata sasa katikati ya mateso yake, akiwa na ushirika na Mungu, na kujitiisha kwa neema chini ya mapenzi yake, anamiliki amani ipitayo akili zote, ambayo ulimwengu hauwezi kuitoa wala kuiondoa.

Nitahitimisha hotuba hii ya utangulizi kwa maelezo machache, kwa njia ya mafunzo.

(1.)

Jinsi gani twaweza kwa haki kuyatwaa maneno ya Nabii, Ni nani aliye Mungu kama wewe! (Mika 7:18). Tazama na uustaajabie wema wake! Akiwa na furaha na utukufu usio na mipaka ndani yake mwenyewe, ameandaa faraja kwa wale waliokuwa waasi dhidi ya utawala wake, na wavunjaji wa sheria yake takatifu. Israeli walioharibika walikuwa nini, nasi tu nini, hata atutangulie hivi [atufadhili] kwa rehema yake, atukumbuke katika unyonge wetu, na kutukomboa kutoka katika taabu, kwa njia kama hiyo na kwa gharama kama hiyo! Wokovu ni wa neema kabisa: “kwa neema mmeokolewa” (Waefeso 2:5, 8); si tu hatukuustahili, bali hata hatukuutamani, mpaka apende kutuamsha tuone hitaji letu la wokovu huo. Na hapo tunakuta kila kitu kimeandaliwa ambacho mahitaji yetu yanadai, au matamanio yetu yanaweza kuwaza: naam, kwamba amefanya zaidi mno ya yote tuwezayo kuomba au kuwaza.

Wokovu ni wa BWANA kabisa (Zaburi 3:8), nao una alama zile za hekima, uweza na wema usio na mipaka, zinazotofautisha kazi zake zote na maigizo duni ya wanadamu. Unamstahili yeye kwa kila namna, wokovu mkuu, wa bure, kamili, na wa hakika. Ni mkuu, tukiangalia ⁽¹⁾ walengwa wake, wenye dhambi wenye taabu wanaostahili jehanamu; ⁽²⁾ kusudi lake, kuwarejesha viumbe hao waliotengwa kwenye mfano wake na kibali chake, kwenye uzima usiokufa na furaha; au ⁽³⁾ njia zake, kufanyika mwili, kujinyenyekeza, mateso na kifo cha Mwanawe mpendwa. Ni wa bure, bila kubagua watu wala hali, bila masharti wala sifa zo zote, ila zile ambazo yeye mwenyewe anazitimiza ndani yao, na kuwapa. Ni kamili, unajumuisha kila baraka inayotamanika; msamaha, amani, kufanywa wana, ulinzi na uongozi katika ulimwengu huu, na katika ulimwengu ujao uzima wa milele na furaha, katika kufurahia kibali na upendo wa Mungu bila wingu wala kukatizwa, pamoja na kuondolewa kikamilifu na milele kwa kila baya.

(2.)

Bwana Mungu aujuaye moyo wa mwanadamu anapotaka kuunenea faraja, huweka mbele kitu kimoja, na kimoja tu, kama chemchemi ya lazima na inayotosha kabisa ya faraja. Huyo ni MASIHI. Yesu katika nafsi yake na huduma zake, akijulikana na kupokelewa kwa imani, hutoa zeri kwa kila jeraha, dawa ya kuburudisha [kichocheo] kwa kila fadhaa. Tukikubali kwamba wale wanaoishi katika roho ya ulimwengu wanaweza kujitahidi kwa shida kujifurahisha, na kuridhika kiasi katika hali ya fanaka, maadamu kila kitu kinakwenda kama wapendavyo; hata tukikubali hilo, (ambalo hata hivyo ni zaidi ya tunavyopaswa kuwakubalia, kwa maana tunajua kwamba hakuna hali ya maisha isiyo na wasiwasi, kukatishwa tamaa, uchovu, na kuchukizwa) bado lazima tuwahesabu kuwa watu wa kuhurumiwa. Ni uthibitisho wa udhaifu na machafuko ya akili zao, kwamba wanaweza kuridhika na vitu duni kama hivyo.

Hivyo, ikiwa mwenda wazimu anadhani chumba chake cha kufungiwa ni jumba la kifalme na minyororo yake ni mapambo ya dhahabu, akiita shada la majani yake makavu taji, akaliweka kichwani, na kujifanya kunena lugha ya kifalme —hatudhani kwamba kiumbe huyo maskini ana furaha, kwa sababu anatuambia kwamba ana furaha; bali tunaona kuridhika kwake na hali yake kuwa tokeo na ushahidi wa ugonjwa wake. Tunamhurumia, na kama tungeweza, tungemrudishia akili zake kwa furaha, ingawa tunajua kwamba kupona kungekomesha mara moja madanganyo yake yenye kupendeza.

Lakini, nasema, hata tukidhani au kukubali kwamba ulimwengu ungeweza kuwafanya wafuasi wake kuwa na furaha katika hali ya fanaka —utawaacha, lazima utawaacha, bila msaada katika siku ya taabu. Nao kwa kweli ni wa kuhurumiwa, ambao, mitango yao inaponyauka, tamaa ya macho yao inapoondolewa kwao kwa pigo moja, au lile baya walilolihofu zaidi linapowapata, au mauti yanapowatazama usoni kwa karibu, hawana ujuzi wa Mungu, hawana njia ya kukikaribia Kiti cha Neema, bali kwa kuwa hawana Kristo, hawana tumaini thabiti la mema baadaye, ingawa wanalazimika kuuhisi ubatili na kutodumu kwa kila kitu hapa. Lakini wale wanaomjua MASIHI, wanaomwamini, na kushiriki Roho wake, hawawezi kukosa faraja. Wanakumbuka alichoteseka kwa ajili yao, wanajua kwamba kila hali na kila tukio la maisha liko chini ya uongozi wake, na limekusudiwa kufanya kazi kwa ajili ya mema yao; kwamba ingawa wanapanda kwa machozi, karibuni watavuna kwa furaha; na kwa hiyo wanazimiliki nafsi zao kwa saburi, na wana moyo mkunjufu, naam wenye faraja, chini ya majaliwa yale magumu ya Mungu, ambayo yanapowapata wapenda anasa, mara nyingi mno huamsha ndani yao roho ya manung'uniko ya kiburi dhidi ya mapenzi ya Mungu; au huwazamisha katika kukata tamaa, na mlolongo wote wa huzuni wa maovu yanayowaandama wale wanaodhoofika na kukonda chini ya kulemewa kwa roho, kunakoitwa kwa msisitizo moyo uliovunjika.

(3.)

Ili mtu aweze kupokea faraja ambayo andiko langu linaitoa, akili lazima iwe katika hali ifaayo. Msamaha wa bure ni faraja kwa mhalifu, lakini unamaanisha hatia; na kwa hiyo wale wasiodhani kwamba wamevunja sheria, wangechukizwa zaidi, kuliko kufarijiwa, kwa kupewa msamaha. Hii ni sababu moja kuu ya kupuuzwa, naam kudharauliwa, ambako Injili ya neema ya Mungu inakutana nako kutoka kwa ulimwengu. Kama tungeweza kudhani kwamba kundi la watu ambao wote walikuwa wakitetemeka kwa hofu ya ghadhabu yake, wakilazimika kukiri haki ya hukumu, lakini bado hawajajulishwa njia yo yote ya kuokoka, wangesikia ujumbe huu kwa mara ya kwanza, na kuhakikishiwa kikamilifu kweli yake na mamlaka yake, wangeupokea kama uhai kutoka kwa wafu. Lakini yaogopwa kwamba, kwa kukosa kujijua wenyewe, na hali yao halisi machoni pa yeye ambaye tuna mambo naye, watu wengi waliopata furaha kutokana na muziki wa Masihi [Oratorio], hawajapata, wala kutazamia, wala kutamani kupata, faraja yo yote kutokana na maneno yake.

—— O ——