Msaada wa Kristo Wenye Rehema na Uaminifu

" kuhani mkuu mwenye rehema na mwaminifu katika mambo yanayomhusu Mungu." WAEBRANIA 2:17.

JE, unastaajabu kwamba Bwana wako alijaribiwa na kuhuzunika? Kwa kweli ni ajabu ya milele; na hata hivyo si ajabu sana, tunapowafikiria viumbe aliowachagua kuwafariji, kuwasaidia, na kuwaokoa, na ambao kila mmoja wetu ni mmoja wao.

Kama angalichagua kuwashika malaika walioanguka, kwa nia ya kuwainua kutoka katika hali yao ya upotevu, bila shaka angalitwaa juu yake asili yao, na kushuka shimoni; akijitambulisha na taabu zao, na kwa mateso yake kutengeneza njia kuvuka lile shimo kuu lililowekwa kati ya hali yao ya upotevu na Paradiso. Lakini kweli hakuwashika malaika, bali uzao wa Ibrahimu; kwa hiyo hakuwa na njia nyingine ila kujifananisha katika mambo yote na asili ya wale ambao, kwa rehema na neema isiyo na mwisho, aliwafanya kuwa ndugu.

Kuna mambo mawili unayohitaji, msomaji; wala si wewe peke yako, bali watu wote, upatanisho, na msaada katika saa ya majaribu. Tamaa hizi za asili za nafsi zina nguvu na haziwezi kuzuiwa kama vile tamaa ya mwili ya usingizi au chakula; nazo zinaonekana wazi katikati ya anasa na ustaarabu wetu kama vile katika misitu ya kale, au kando ya mito ya kihistoria ya zamani-Nile, Indus, Frati.

Ili kukidhi mahitaji haya mawili, watu wamemfanya mmoja wao kuwa kuhani. Neno hilo lina sauti ya kutisha masikioni mwetu, kwa sababu limehusishwa na uasherati na ukatili. Ulimwengu haujapata kuona madhalimu wenye tamaa na wasio na haya kuliko makuhani wake, wawe wa Baali au Moleki, wa Dini ya Kiyahudi au Upapa. Katika enzi zote imeonekana kuwa vigumu kwa watu kupokea mamlaka katika ulimwengu wa kiroho bila kuyatumia vibaya kwa kuwadhuru wale waliotafuta msaada wao. Chunguza historia ya ukuhani, ambao ulimwua Kristo kwa sababu aliangaza nuru kali mno juu ya unafiki na uovu wake, nawe utakuwa na historia ya kila hila ya kikuhani iliyoutia ulimwengu giza kwa uhalifu, na kuilowanisha ardhi yake kwa damu ya watu watukufu na watakatifu zaidi.

Na hata hivyo wazo la kuhani ni wazo la asili na zuri. Ni jambo la asili kwa watu wanaotambua kuwa dhambi inawazuia kuingia mbele za Mungu mtakatifu, na inayodai dhabihu ili kupata amani, kumwambia mmoja wa wenzao, "Mikono yetu imetiwa doa la damu, na kuchafuliwa kwa kazi ngumu; mavazi yetu yamepata madoa ya uchafu na vumbi; maisha yetu yana shughuli nyingi mno hata hatuwezi kupata wakati wa taratibu zile ambazo peke yake zaweza kumfaa mwenye dhambi kusimama mbele za jicho la Mungu: tufanyie yale tusiyoweza kujifanyia wenyewe; jiandae kwa ibada takatifu na kukesha na kufunga na dhambi, upate kuweza kusimama katika chumba cha mbele cha yeye Aliye Mtakatifu wa yote; na utakapopata haki ya kusikilizwa naye, sema kwa ajili yetu, tufanyie upatanisho, fanya suluhu kwa dhambi zetu; kisha uje kwetu, ukiwasaidia na kuwabariki wale wasioweza kufikia cheo chako, bali sharti wajitahidi kadiri wawezavyo katika ulimwengu wenye nguvu, mkali, na mbaya ambamo wamehukumiwa kuishi."

Hili laonekana kuwa ndilo wazo la msingi la mfumo ule mkubwa ulioujenga mahekalu katika kila nchi, ukasimamisha madhabahu juu ya kila udongo, na kuweka ukuhani miongoni mwa jamii zilizodhalilika sana pamoja na zile zilizostaarabika zaidi za wanadamu.

Tena kuna uzuri mkubwa katika kazi na huduma ya kuhani wa kweli. Si mara zote akijishughulisha na kazi ile ya giza zaidi ya kutoa dhabihu za makundi ya kondoo wenye manyoya, ambayo kwa hiyo peke yake, katika siku zile za ushenzi, gharama ya dhambi ingeweza kukokotolewa; kuhani wa kweli angekuwa na kazi nyingine, na, labda, yenye kupendeza zaidi. Angekuwa mchungaji wa nafsi zenye woga zilizomzunguka; akisikiliza maungamo yanayonong'onezwa juu ya vichwa vya wahanga wasioweza kusema; akiwaonea huruma waliokosea na wapotovu; akiwafariji wale waliokuwa wakipita katika matukio ya huzuni, hata nyuso zilizofunikwa na machozi zikaanza kung'aa kwa nuru takatifu; akiuzuia mkono wa kiburi wa mdhalimu, kama Ambrosi alivyofanya katika siku zisizo na sheria, ili kumwokoa maskini na pigo la deraya. Kamwe hasomi faida yake mwenyewe; kamwe hatafuti raha au anasa au faida; kamwe hapumziki wakati mtangatanga maskini mmoja alipokuwa mbali katika theluji au nyikani. Naam, na zaidi: angekuwa msemaji wa nafsi, akiwaombea wale wasiojiombea wenyewe; akiwaombea wale wasiojua kuomba nini au jinsi gani; akiwaombea jamii yote ya wanadamu. Ee! mara ngapi mtu kama huyo alipaswa kulazimishwa na uzito wa mzigo kuondoka mbali na makutano yenye shughuli kwenda mahali pa faragha, apate kumwaga mbele za Mungu orodha ndefu ya mahitaji na huzuni na majaribu iliyokuwa imemwagwa moyoni mwake. Wazo zuri ajabu; ee, mara chache kama nini limetimizwa!

Haya yote ni Yesu Kristo, na zaidi. Kweli maneno yanashindwa kusema yote aliyo katika nafsi yake, au yote awezayo kuwa kwa wale wanaomtumaini. Na ni kwa sababu ya hili kwamba aweza kutoa msaada wa baraka namna hiyo kwa wote wanaouhitaji. Na tuufikirie msaada huo.

NI MSAADA WENYE ENZI NA USIOTARAJIWA. Malaika walianguka. Hapo kwanza walikuwa wenzao wa mbingu. Waliimba nyimbo zake, wakachuma maua yake yasiyonyauka, na kunywa raha yake tulivu. Walimpenda Mfalme wake, na kumtumikia, kama mwale wa jua, kwa mng'ao usio na uchafu na mwelekeo usioyumba. Lakini, ole! walianguka kutoka mbinguni hata kuzimu. Na kwao hakuna msaada, kwa kadiri tuwezavyo kujua. "Mungu hawashiki malaika."

Lakini yeye ameuelekeza moyo wake juu yetu, watoto maskini wa mavumbi, viumbe vya nyakati za muda zipitazo, waliokuwa wameanguka kwa dhambi ile ile ya kujipenda. Hapa kuna somo la kutafakari! Hatuwezi kuupenya siri hii, wala kufahamu maana yake kamili. Lakini twaweza, kwa imani na furaha ya kustaajabu, kukikubali kikombe, kilichojaa neema isiyostahiliwa, isiyotarajiwa, isiyostahili, na kunywa hadi mwisho vinywaji vyake vya raha.

NI MSAADA WA KIBINADAMU. " Kufanywa kufanana na ndugu zake." Upekee wa fungu hili la maneno unashuhudia kuwako kwa Kristo tangu kabla na utukufu wake, nao unaonyesha jinsi ilivyokuwa kujinyenyekeza kukubwa kwa upande wake kabla hajaweza kuwa kama mwanadamu. Ilimbidi afanywe kama mwanadamu, yaani., hakuwa kama mwanadamu katika muundo wa asili wa nafsi yake. Hatuwezi kuitatua siri ya kufanyika mwili kutakatifu. Na hata hivyo wazo lake halikuwahi kuwa geni kabisa kwa moyo wa mwanadamu. Hadithi nyingi za Kigiriki na za Kihindi zilitegemea tamaa ya asili ya kutaka uwepo wa Mungu katika mwili wa kibinadamu, ambayo ikawa mzazi wa imani kwamba jambo kama hilo lilikuwa limetokea, na laweza kutokea tena. Hata katika nyanda za juu za Galatia, maelezo yaliyokuwa tayari zaidi juu ya miujiza ya Paulo yalikuwa kwamba miungu imeshuka katika mfano wa wanadamu.

Lakini ijapokuwa kuna siri kubwa namna hiyo juu ya jambo hili, hata hivyo muungano wa Mwenyezi na uhai wa kibinadamu si wa kushindikana kueleweka zaidi kuliko muungano wa kanuni ya kiroho, isiyo ya kimwili, kama nafsi, na kiumbe cha kimwili, kama mwili wa mwanadamu. Siri za asili yetu wenyewe zitakapofumbuliwa, ndipo utakapokuwa wakati wa kutosha kwetu kumtaka Mwenyezi kwamba, atakapotwaa asili yetu, ajivue siri yote. Jinsi ulivyo mzuri ajabu mpango wa kwamba msaada wa Mungu ututokee kupitia kwa Mwana wa Adamu; kwamba Msaidizi wetu amwage machozi ya kweli ya kibinadamu, na kuhisi huruma ya kweli ya kibinadamu ijapokuwa alikuwa Myahudi, mtoto wa jamii iliyojitenga na isiyo na uvumilivu kuliko zote, hata hivyo ubinadamu ulio mkuu kuliko dini ya Kiyahudi hutufanya tusahau kila kitu kingine ila kwamba yeye ni Ndugu yetu.

NI MSAADA WA KIKUHANI MKUU. Maana kamili ya fungu hili la maneno itaonekana tunapoendelea. Yatosha kusema hapa, kwamba yote ambayo watu wamejaribu kuyatimiza katika ukuhani wa kibinadamu, lakini bila mafanikio, yametimizwa kwa uzuri usio na kifani ndani yake. Wala hakuna njia ya kuwaachisha watu ukuhani wa kibinadamu unaodanganya, ila kuwaonyesha ukuhani wa Kristo ulio na utukufu wote, usio na waa.

Haifai sana kuwalaani tu makuhani wanaorudi katika Uingereza ya Kiprotestanti kupitia njia elfu za siri, wala watu wanaowaendea. Kuna tamaa ndani ya mioyo yao inayowasukuma. Haifai kupigana na maumbile. Bali itosheleze; ipe chakula chake cha kweli; ikidhi mahitaji yake kwa uhalisia; nayo itaridhika kuyaacha ya uongo kwa ajili ya ya kweli, almasi bandia kwa ajili ya vijiwe vya Golkonda, ya kibinadamu kwa ajili ya ya kimungu. Watu sharti wawe na kuhani; nao wanarejea katika mizaha ya Rumi, kwa sababu kumekuwa na maelezo machache mno katika mimbari zetu juu ya ukuhani wa Yesu.

NI MSAADA WA REHEMA NA UAMINIFU. Tunapokuwa katika uhitaji, tunataka msaada ulioungana na rehema. Mgonjwa aliye hospitalini hapendi kutendewa kama saa iliyovunjika. Laiti angerudi nyumbani tena, alelewe na mikono laini ya mama yake, ambayo daima huhisi kuwa hodari na yenye upole na laini namna hiyo! Tunahitaji msaada wenye rehema, usiokemea, usio na haraka mno kusikiliza, na unaozingatia kwa furaha mazingira yote yenye kupunguza lawama. Rehema kama hiyo imo moyoni mwa Yesu. Na msaada wake daima ni mwaminifu, pia. Neno hili lina kivuli kizuri cha maana, kilichokaribia kupotea katika tafsiri yetu, kikitoa wazo la yule anayekimbia mbio pale kilio cha kwanza cha dhiki kinaposikika. Hasinzii wala halali. Hutuangalia kwa macho yasiyoondolewa kwetu hata kwa dakika moja. Hutuona katikati ya dhoruba. Huketi kando ya chuma kilichoyeyuka. Atatusaidia mapema sana -yaani, kunapopambazuka. Waweza kukosa nguvu zote za kufikiri kwa mfululizo, ukashindwa kutamka hata sentensi moja ieleweke, ukiwa umechanganyikiwa kwa maumivu na majuto; lakini kama utaweza kuugua tu, atajibu papo hapo. "Atakufadhili sana kwa sauti ya kilio chako."

NI MSAADA UNAOTEGEMEA UPATANISHO WA DHAMBI. Dhambi ni mojawapo ya mambo makubwa kuliko yote katika historia yetu. Haiwezekani kuipuuza. Huwezi kumweleza mwanadamu usipoitilia maanani. Kwa ajili ya hili ulimwengu umefunikwa kwa vyombo vya dhabihu; na kilio kimelia kwa sauti moja ya kukata tamaa, "Mwanadamu atakuwaje na haki mbele za Mungu?"

Lakini Yesu aliyakidhi madai ya dhamiri, yaliyoakisi yale ya sheria iliyovunjwa, alipokuwa Kalvari, akiwa Kuhani Mkuu, alijitoa mwenyewe kuwa dhabihu, na kufanya dhabihu iliyotosheleza yote, yenye kuridhisha, na kamili kwa ajili ya dhambi ya ulimwengu.

Wewe uliyelemewa, unayeugua chini ya mzigo wa dhambi, kumbuka kwamba yeye alizichukua dhambi zako katika mwili wake mwenyewe juu ya mti. Mkaribie Mungu mtakatifu, ukimkumbusha jambo hilo, na kwa ajili yake ukithubutu kusimama bila haya ukiwa umekubaliwa mbele zake.

NI MSAADA WENYE HURUMA KWA WALIOJARIBIWA. " Wale wanaojaribiwa." Ndani ya duara hilo sote tunasimama. Kila mmoja hujaribiwa katika namna za hila zaidi, kama si za wazi zaidi; katika njia zisizo za kawaida, kama si za kawaida. Umekuwa ukijaribu, ee, kwa bidii namna hiyo, kuwa mwema; lakini umekutana na upepo wa ghafula, ukashindwa. Kujaribiwa hata kukata tamaa! Kujaribiwa kumkubalia mke wa Potifa! Kujaribiwa kuwa mnyama! Hakuna uwanja usio na mtego wa mwindaji! Hakuna siku isiyo na huzuni yake! Hakuna usiku usio na tauni yake ya kuchukiza! Hakuna waridi lisilo na mwiba wake!

Je, hatuhitaji msaada? Bila shaka; naye aweza kuwasaidia wanaojaribiwa, kwa sababu ameteseka lililo baya kabisa ambalo jaribu laweza kutenda. Si kwamba palikuwa na dalili moja au wazo la kukubali; lakini akiteseka hadi kufikia uchungu uliokithiri, chini ya jaribu.

Enyi wenye kuteseka, enyi mnaojaribiwa, mlio ukiwa na msiofarijiwa, egemezeni vichwa vyenu juu ya kifua cha Mungu-Mtu, ambaye miguu yake imekanyaga kila inchi ya njia yenu yenye miiba; na ambaye uzoefu wake wa nguvu za uovu unamstahilisha vyema kuwatia nguvu msimame, kuwainua mkiwa mmeanguka, kusema maneno kama yale yatakayoponya maumivu ya jeraha lililopasuka upya. Kama angekuwa asiye na hisia, na asingelilia kamwe wala kupigana katika vivuli vya Bustani, au kupaza sauti akiwa ameachwa msalabani, tusingemhisi kuwa karibu namna hii tuwezavyo sasa katika saa zote za huzuni chungu.

Ee Mwokozi usiye na kifani, ambaye juu yake Mungu Baba yetu ameuweka msaada wetu, twaweza kufanya bila huruma ya kibinadamu, bila msaada wa kikuhani, bila faraja na tegemeo la huduma nyingi takatifu; lakini wewe ni wa lazima kabisa kwetu, katika uhai wako, na mauti, na ufufuo, na undugu, na maombezi yenye kuhurumia mbele ya kiti cha enzi cha Mungu!