Utukufu wa Kristo

"Yeye aliye mng'ao wa utukufu wake, na chapa ya nafsi yake, akivihimili vitu vyote kwa neno la uweza wake; na baada ya kufanya utakaso wa dhambi zetu kwa nafsi yake, aliketi mkono wa kuume wa Ukuu huko juu. Amefanywa bora kupita malaika." WAEBRANIA i. 3, 4.

Katika

MWANA.-" Amesema nasi katika Mwana wake." Mungu ana wana wengi, lakini Mwana mmoja tu. Wakati, asubuhi ya ufufuo wake, Bwana wetu alipokutana na wale wanawake waliokuwa na hofu, aliwaambia, "Ninapaa kwenda kwa Baba yangu naye ni Baba yenu, na Mungu wangu naye ni Mungu wenu." Lakini, alipoyatumia maneno hayo, yalimaanisha zaidi sana kwake yeye kuliko yalivyoweza kumaanisha kwa mwanadamu, awe mtakatifu au kama mtoto kiasi gani. Hakuna bawa la kiumbe litakaloweza kutuvusha ng'ambo ya shimo linalotenganisha vyote vilivyoumbwa na uhai wote usioumbwa. Lakini twaweza kukubali kwa unyenyekevu jambo hili, lililosisitizwa mara kwa mara, kwamba Yesu ni "Mwana pekee, aliye kifuani mwa Baba" (Yohana 1:18). Yeye ni Mwana kwa maana ya pekee kabisa.

Neno hili, kama alivyolitumia Bwana wetu, na kama walivyolielewa Wayahudi, halikumaanisha uhusiano wa kimungu tu, bali usawa wa kimungu. Kwa hiyo, pindi moja, Wayahudi walitaka kumwua, kwa sababu alisema kwamba Mungu ni Baba yake, akijifanya sawa na Mungu (Yohana 5:18). Naye, mbali kabisa na kurekebisha wazo hilo-kama ambavyo angelifanya papo hapo, kama lingelikuwa kosa, aliendelea kulithibitisha na kuuhakikisha ukweli wake. Taswira aliyoiacha Yesu wa Nazareti kwa wote waliomjua ilikuwa ni ile ya unyenyekevu wake mkuu; lakini hapa palikuwa na jambo ambalo hakuweza kupunguza hata nukta wala herufi moja ya madai yake, asije akawa mwongo dhidi ya ujuzi wake juu ya nafsi yake mwenyewe, na dhidi ya sauti ya Mungu iliyorudiwarudiwa. Na hivyo alikufa, kwa sababu alithibitisha, katikati ya hofu iliyodhaniwa ya waamuzi wake, kwamba yeye ndiye Kristo, Mwana wa Mungu. "Hakuona kule kuwa sawa na Mungu kuwa ni kitu cha kunyakuliwa." Ilikuwa ni haki yake.

Utukufu wake unafafanuliwa zaidi katika maneno yafuatayo. Yeye ni MWALI WA UTUKUFU WA KIMUNGU, kwa maana hivyo ndivyo neno lililotafsiriwa mng'ao lingeweza kufasiriwa. Hatujapata kamwe kuliona jua, bali mwali wake tu uliosafiri mbali, ulioondoka usoni pake dakika chache zilizopita. Lakini mwali huo ni wa asili ileile kama tufe ambalo hutoka; ukiufumbua muundo wake, utajifunza jambo fulani juu ya asili yenyewe ya jua; huishi katika umoja wa daima na wenye utukufu. Na tunapotafakari ukaribu wa muungano huo, twakumbushwa yale maneno yaliyozoeleka, yanayotuambia kwamba ijapokuwa hakuna mtu aliyemwona Mungu wakati wo wote, lakini amefunuliwa katika Neno lililofanyika mwili. Twamsikia Bwana wetu akisema tena yale maneno ya kale, ya kina, ya siri: "Mimi na Baba tu umoja. Tutakuja na kufanya makao yetu kwake." Nasi twaweza kuhurumiana na wimbo wa jioni wa Kanisa la kwanza, uliokuwa ukiimbwa kandokando ya fukwe za Bosphorus:

"Salamu! Nuru ipendezayo, imiminwayo kutoka utukufu wake safi,

Aliye Baba Asiyekufa, wa Mbinguni, Mbarikiwa."

Yeye pia ni CHAPA YA ASILI YA KIMUNGU. Fumbo hapa ni ile alama ifanywayo na muhuri juu ya nta iliyoyeyuka; na kama vile taswira ifanywayo juu ya nta ni mfano kamili, ijapokuwa juu ya dutu nyingine, wa ule muhuri, ndivyo Kristo alivyo mfano kamili wa Baba katika mwili wetu wa kibinadamu. Na hivyo aliweza kusema, "Aliyeniona mimi amemwona Baba." Uzima wa Yesu ni Uzima wa Mungu uliofasiriwa katika maneno ya uhai wetu wa kibinadamu; ili tupate kuielewa hali yenyewe na asili ya Mungu kwa kuiona ikizaliwa upya mbele yetu, kadiri iwezekanavyo, katika tabia na maisha ya Yesu. Taswira hizi mbili hukamilishana. Waweza kubisha kutokana na ile ya kwanza, kwamba kama vile mwali ulivyo sehemu tu ya jua, ndivyo Kristo alivyo sehemu tu ya Mungu; lakini kosa hili hurekebishwa na ile ya pili, kwa maana alama lazima iwe na kipimo kimoja na muhuri. Waweza kubisha kutokana na ile ya pili, kwamba kama vile alama ingeweza kufanywa juu ya kitu duni sana, ndivyo asili ya Kristo ilivyokuwa chombo kisichostahili cha utukufu wa kimungu; lakini kosa hili hurekebishwa na ile ya kwanza, kwa maana mwali ni wa muundo uleule kama jua. Wenye kipimo kimoja na Mungu, wa asili ileile kama Mungu; ndivyo alivyo Yesu Kristo.

Kwa hiyo, yeye ni bora kuliko malaika (mstari 4).-Ingawa heshima ambayo waumini Waebrania walikuwa wamezoea kuwapa roho hizo zenye mwangaza na baraka ilikuwa kuu, hawakuweza hata kidogo kulinganishwa na yeye ambaye madai yake matukufu ndiyo dhamira ya maneno haya yanayong'aa.

Yeye huwazidi katika utukufu wa Asili ya Kimungu. Geukia Zaburi 2. -mojawapo ya tamthilia ndogo zilizo bora kabisa katika fasihi yote. Yamkini ilitungwa kutokana na tukio fulani mashuhuri katika utawala wa Daudi, kuna mng'ao, ukuu, katika lugha yake ambao hakuna mfalme wa kidunia angeweza kuumaliza. Kwa hiyo, hatushangai kuliona Kanisa la kwanza likimhusisha nayo Kristo (Matendo iv. 25). Tunapoisoma, kwanza twasikia ngurumo ya umati na uamuzi wa utulivu wa kiti cha enzi; kisha fikira zetu hukazwa kwake yeye ajaye mbele, akiichukua sahihi ya kimungu ya ile amri imtangazayo kuwa Mwana. Hakuna jambo kama hili lililopata kunenwa kwa malaika, awe ametukuzwa kiasi gani katika tabia au kujitoa katika utumishi. Basi, yafaa tu kwamba wana wa nuru wasiotenda dhambi wamwabudu; na tusikiapo ile amri ikitolewa, "Na wamsujudu malaika wote wa Mungu," twazidi kuguswa na umbali mkubwa uliopo kati ya asili yao na yake.

Je, twamwabudu vya kutosha? Wakati wa maisha yake ya duniani alikutana daima na matendo ya wazi ya kumpa heshima, ambayo, tofauti na Petro nyumbani kwa Kornelio, hakuyazuia. Tendo lililokaribia kuwa la silika la kikundi kile kidogo, ambacho alitengana nacho katika Mlima wa Mizeituni wakati wa kupaa kwake, lilikuwa ni kumwabudu (Luka xxiv. 52). Na mara tu alipokwenda nyumbani kwake, ndipo yakabubujika kutoka Kanisani mawimbi ya ibada ambayo yamezidi tu kuwa mapana na yenye kina kadiri ya vizazi. Nyaraka, na hasa Kitabu cha Ufunuo, zimejaa maneno ya kumwabudu Kristo. Na vilio vya kufa vya wafia-imani lazima viliuzoesha uelewa wa wapagani ile heshima waliyoipa Kristo Wakristo. Kuhusu ibada iliyotolewa kwake katika makaburi ya chini ya ardhi, au katika mikutano yao ya siri, kati ya mapango na mashimo, upagani haukuwa na habari kwa lazima. Lakini mwenendo na vishindo vya watumishi wa Yesu, walioshtakiwa mbele ya mabaraza ya kipagani, na kuwekwa wazi kwa vifo vyenye maumivu makuu zaidi, yalikuwa mambo yaliyojulikana na wote.

Miaka kadhaa iliyopita, chini ya magofu ya jumba la kifalme la Palatine, kuligunduliwa mchoro mbaya, ambao yamkini ulichorwa kwa mkono wa mtumwa mpagani katika karne ya pili. Sura ya mwanadamu, yenye kichwa cha punda, imeonyeshwa ikiwa imetundikwa msalabani; huku sura nyingine, katika kanzu, ikisimama upande mmoja, ikifanya ishara ambayo ilikuwa ni namna ya kawaida ya kipagani ya kuonyesha ibada. Chini ya kejeli hii ya mchoro palikuwa na maandishi, yaliyoandikwa kwa uzembe, Alexamenos anamwabudu Mungu wake. Lakini ni ushahidi wa namna gani wa ibada iliyotolewa siku zile za kwanza kwa Mwokozi wetu, katikati ya dhihaka na masengenyo na mateso!

Nyimbo zilizotufikia husikika kwa roho ileile. Plini anaandika kumwambia Kaisari kwamba Wakristo wa Asia Ndogo walikuwa na desturi ya kukutana ili kumwimbia sifa Kristo kama Mungu. Kila asubuhi ilipopambazuka, mwamini wa siku zile za kale alirudia faraghani ule wimbo Gloria in Excelsis, ukiwa wimbo wake wa dua na sifa: "Wewe peke yako u mtakatifu; wewe peke yako ndiwe Bwana; wewe peke yako, Ee Kristo, pamoja na Roho Mtakatifu, u juu sana katika utukufu wa Mungu Baba." Kanisa la kwanza halikumsifu Kristo tu, bali lilimwabudu.

Je, si huku ni upungufu mkubwa katika ibada zetu za faraghani? Tumezoea sana kukaza fikira zetu juu yetu wenyewe; na kushukuru kwa yale tuliyoyapokea. Hatusahau mara nyingi vya kutosha mahitaji yetu madogo na wasiwasi wetu, na kujitosa chini ya kijito chetu kidogo, hata tuchukuliwe kutoka nje hadi katika bahari kuu ya sifa, ambayo daima huvunjika kwa muziki kumzunguka nafsi ya Yesu. Sifa ni mojawapo ya matendo makuu kabisa tuwezayo kuyafanya; nayo hufanana zaidi na utumishi wa mbinguni. Huko hawaombi kitu cho chote, kwa maana wana vyote na kufurika; lakini katika mizunguko yote ya utukufu wakaao katika hizo dunia zenye mwangaza huzijaza kwa sifa. Na kwa nini kazi za kidunia zisifanywe kwa muziki uleule? Sisi ni makuhani wa uumbaji; yatupasa kukusanya na kudhihirisha hisia ambazo zimenyamaza kimya, lakini zinazongoja sadaka yetu katika madhabahu ya Mungu.

Sehemu ya ibada yetu ya faraghani na ya hadharani na itolewe daima kwa kumsifu Yesu; hapo ndipo tutakapopaza sauti katika wimbo fulani, au zaburi, au wimbo wa kiroho, tukiimba na kumsifu Kristo pamoja na malaika na malaika wakuu na majeshi yote ya waliokombolewa. Juu ya kipaji kile cha uso, kilichowahi kuvikwa taji ya miiba, na tusuke mataji yetu ya ushindi. Juu ya sikio lile, lililowahi kuzoea vitisho na dharau, na tumimine utimilifu wa ibada yetu ya kumwabudu. Hivyo tutapata na kutoa mawazo mapya juu ya utukufu mkuu wa Bwana Yesu. "Umestahili wewe kupokea... heshima."