Mara Moja

"Mara moja, katika mwisho wa nyakati, amefunuliwa, ili aiondoe dhambi kwa dhabihu ya nafsi yake." WAEBRANIA ix. 26. (Tazama a130 ix. 27,28; x. 2, 10.)"

KUNA neno hapa ambalo hujirudia, kama sauti ya kinanda chini ya mvumo wa sauti tukufu. Angalau mara tano, hurindima radi yake, likivuma katika nyakati zote, likipiga mwangwi katika ulimwengu wote, likitangaza ukamilifu wa ukombozi uliotimizwa kwa ulimwengu wote wa Mungu "MARA MOJA!"

Na kuna fungu la maneno jingine ambalo ni lazima tuliunganishe nalo, lililonenwa na midomo iliyokauka ya Mwokozi aliyekuwa akifa, lakini kwa sauti kuu, kana kwamba ni kilio cha mshindi: "Basi Yesu alipokwisha kuipokea siki, akasema, 'Imekwisha'; akainama kichwa, akaisalimisha roho yake." Ni nadra sana mtu kuweza kutazama nyuma na kuona kazi ya maisha iliyokamilika. Patasi huanguka kutoka mkononi uliopooza kabla sanamu haijakamilika; vidole vinavyopoa hukataa kuuongoza kalamu kwenye mstari mwingine, ingawa kitabu kimekaribia kumalizika; mwanasiasa ni lazima aache mipango yake na mikakati yake ya mbali ikamilishwe na mwingine, labda mpinzani wake. Lakini Yesu Kristo Bwana wetu alipoitazama, kutoka msalabani mwake, kazi ya ukombozi aliyokuwa ameianza, na ambayo kwa ajili yake alikuwa ameteseka hata kufikia kufichwa kwa uso wa Baba yake, hakuweza kuona hata mshono mmoja, au jiwe, au chembe iliyopungua. Kwa ajili ya makutano yasiyohesabika, kwa ajili yako na yangu na wote, palifanyika lile ambalo halikuhitaji kamwe kufanywa tena, bali lilisimama kuwa jambo lililotimizwa milele.

ILE "MARA MOJA" YA KAZI ILIYOKAMILIKA (ix. 26). Katika maneno haya kuna pumzi ya faraja. Wazo lilikuwa kwa muda mfupi limeng'aa katika ukurasa wa Maandiko uliojaa nuru, lililokuwa limedokeza hofu isiyo na mwisho. Tulipokuwa tukifuatilia mifanano kati ya matukio ya siku ile kuu ya upatanisho na siku ile kuu ambayo Yesu alikufa, tulikumbushwa ghafula ukweli kwamba tamasha lile takatifu lilishuhudiwa mara moja kwa mwaka " Kuhani mkuu huingia patakatifu kila mwaka kwa damu ya wengine" (mst. 25). Kila mwaka ibada zilezile zilifanywa, damu ileile ilimwagwa, upatanisho uleule ulifanyika. Fikiri kwamba, kwa mfano huohuo, Yesu angeteseka kila mwaka! Kila mwaka uchungu wa bustani iliyotiwa kivuli! Kila mwaka maumivu makali ya msalaba! Kila mwaka maziko katika kaburi la bustanini! Ndipo dunia ingefunikwa na usiku wa manane, na maisha yangekuwa uchungu! Ni nani angeweza kuvumilia kumwona akiteseka mara kwa mara!

Lakini hapakuwa na haja kwake kuteseka zaidi ya mara moja; kwa sababu kurudiwa kwa jambo humaanisha kutokamilika, ambako, katika kazi yake, hakuna dalili wala athari yake. Kurudiwarudiwa kwa dhabihu za sheria ya Kiyahudi kulimaanisha kwamba haziwezi kuiondoa dhambi, wala kuwakamilisha wale waliozikaribia. Tena na tena umati wa Wayahudi wacha Mungu ulikusanyika, ukisukumwa kutafuta ukombozi kutoka katika dhamiri ya dhambi, iliyotanda kwa kina na kwa giza juu ya nafsi zao. Labda wangepokea nafuu ya kitambo walipoona ile ibada iliyofafanuliwa kwa undani, na kuhisi kwamba walikuwa wamejumuishwa katika ungamo na baraka ya kuhani mkuu. Na hivyo wangeelekea nyumbani; lakini si muda mrefu hisia ya uchovu ya kutoridhika ingewajia tena: wangetafakari juu ya upungufu wa upatanisho uliosimama tu katika kutoa uhai wa wanyama waliochinjwa. Dhambi zilikumbukwa, lakini hazikuondolewa; haikuwezekana damu ya mafahali na mabeberu kufanya hivyo (x. 4). Na hivyo, bila shaka, katika wale wenye fikira zaidi, mioyo ilikata tamaa, na dhamiri zililia kilio chao cha uchovu bila kuridhika. Kwa hiyo dhabihu zilipaswa kutolewa daima.

Kwa upande mwingine, kazi ya Kristo haihitaji kurudiwa. Ni ya mwisho kwa sababu imekamilika. Ukamilifu wake unashuhudiwa, kwa sababu haujawahi kurudiwa. "Kwa kuwa alipokufa, aliifia dhambi mara moja." Mwokozi wetu aliuweka mkono wake kutuokoa: hakukusudia kushindwa; alikuja katika ulimwengu wetu kwa kusudi hili maalum; alikufa ili kulitimiza; na, akiisha kulitimiza, alirudi nyumbani kwa Mungu. Lakini kama, kutoka mahali pa juu pa kiti cha enzi, akiipitia upya kazi yake, angeliona upungufu wowote au dosari, angelirudi kuirekebisha; na, kwa kuwa hakufanya hivyo, tunaweza kuwa na hakika kwamba kifo cha msalaba kinatosheleza kikamilifu. "Mara moja, katika mwisho wa nyakati, amefunuliwa, ili aiondoe dhambi kwa dhabihu ya nafsi yake." Ee, yatafakari maneno haya ya ajabu! Mara moja. Yeye anaishi milele; wala hatapita tena hata kwa muda mfupi chini ya kivuli cha giza cha mauti.

Amefunuliwa (au amedhihirishwa). Ni nini basi? Ni lazima alikuwako kabla. Kufanyika mwili kulikuwa tu ni kupata umbo la kuonekana kwa Yule aliyekuwako kabla ya ulimwengu wote; na kifo cha msalaba kilikuwa ni kufunuka, katika tendo moja, kwa mambo ya milele yaliyomo katika asili ya Mungu. Kama vile duara kuu la jua liwezavyo kuakisiwa katika kidimbwi kidogo cha mlimani, ndivyo katika siku ile moja ya kusulubiwa, yalidhihirishwa mbele ya wanadamu, malaika, na mashetani, upendo, dhabihu, na rehema ya ukombozi, ambavyo ni sehemu ya asili yenyewe ya Mungu. Ni jambo la ajabu, kweli, kupasuka kwa pazia, ambako kwako maajabu kama hayo yanafunuliwa.

Katika mwisho wa dunia (au wa nyakati). Mungu anaitwa Mfalme wa Nyakati. Wakati yamkini ni kiumbe kama vile nafasi au umbali au maada. Ni kifaa cha kulingana na fikira zenye mipaka; kifungu ndani ya umilele; upinde wa mvua uliotupwa katika enzi kuu ya Uungu. Sisi tunavunja wakati kuwa saa; Mungu anauvunja kuwa nyakati. Kuna nyakati nyuma yetu, na nyakati mbele yetu. Tunasimama kwenye ukanda mwembamba wa nchi kati ya bahari mbili. Enzi ya kwanza tuijuayo lolote ni ile ya uumbaji. Ya pili, ya Paradiso. Ya tatu, ya ulimwengu kabla ya gharika. Ya nne, ya Mababu. Ya tano, ya Musa, ikiishia kwa kuanguka kwa Yerusalemu, na kifo cha Masihi. Ya sita, ya Mataifa, ambamo tunaishi. Na mbele yetu, twaweza kuona kwa fifi maumbo ya Enzi ya Milenia; Enzi ya Kuzaliwa Upya na Kurudishwa; Enzi ya Hukumu; na Enzi ambamo ufalme utakabidhiwa kwa Baba. Hivyo kuna mfanano kamili kati ya uumbaji wa ulimwengu wa vitu, na uumbaji wa mbingu mpya na nchi mpya.

Wanajiolojia hupenda kuorodhesha tabaka za muundo wa dunia ambazo kupitia hizo taratibu za kujenga ulimwengu zilipita; na yamkini siku moja tutagundua kwamba Mungu amekuwa akiujenga uumbaji mpya kupitia nyakati zilizofuatana za historia na maendeleo. Kifo cha Kristo hapa kimesemwa kilitokea mwishoni mwa nyakati; na tungeona mara moja nguvu ya jambo hili, hata kama zingebaki nyakati kadhaa kuu kutimizwa, kabla wakati haujaisha mwendo wake, ikiwa tu tungejua ni nyakati ngapi zimetangulia. Ikilinganishwa na idadi ya zile zilizokwisha kuwa, huu ndio mwisho, kilele, ukingo wa upando wa uchovu; yale yaliyo mbele ni maili za uso tambarare, hadi kushuka kwa ghafula kwa majabali mbele ya bahari ya umilele.

Ameiondoa dhambi. Ee, neno la ajabu! Lingeweza kutafsiriwa kuangamiza, kufanya kana kwamba haikuwako kamwe. Shada la wingu laweza kutoweka, lakini matone yaliyotengana bado huelea angani. Kiputo chaweza kupasuka juu ya wimbi lenye povu, lakini utando wa maji umekwenda kuongeza nyongeza yake nyembamba kwenye kina cha bahari. Lakini Yesu ameiondoa dhambi kama vile deni lilipwavyo, wajibu ufutwavyo, au mhanga aliyebeba dhambi alivyochinjwa, kuteketezwa, na kuzikwa katika siku za kale za Musa. Dhambi yote, dhambi ya ulimwengu, dhambi iliyokusanyika ya wanadamu ilifanywa ikutane katika Yesu. Alifanywa dhambi. Alisimama mbele ya ulimwengu kana kwamba amejivutia mwenyewe dhambi zote za wanadamu ambazo zimewahi kupasua hewa au kuchafua nchi, au kuzifanya nyota za usiku zioneke haya; na, akiibeba aibu, hofu, adhabu wakati wa saa zile za kutisha zilizomtoa kilio cha kuachwa peke yake, aliiondoa, na kuifuta milele; na, katika kufanya hivyo, ameyaondoa matokeo ya adhabu ya anguko la Adamu.

Mielekeo ya kurithi ya kutenda maovu inabaki katika jamii yote ya wanadamu; lakini adhabu ya kiroho ambayo Adamu aliistahili kwa nafsi yake na kwa ajili yetu sote, akiwa mwakilishi na kichwa chetu, imefutwa kwa mateso na kifo cha mwakilishi na kichwa chetu mtukufu, Adamu wa Pili, Bwana kutoka mbinguni. Wanadamu bado watapaswa kupata adhabu ya dhambi wanazozitenda kwa hiari, na ambazo hawatafuti msamaha na utakaso wake kwa njia ya damu; lakini wanadamu hawatapaswa kupata adhabu ambayo vinginevyo ingewapata, kama washiriki wa jamii iliyoanguka---iliyoanguka pamoja na wazazi wao wa kwanza na baba, kwa sababu Yesu aliiondoa hiyo alipokufa. Na hivyo ndivyo makutano ya watoto wachanga wapendwa, wapumbavu, na wengineo ambao ni wa jamii ya Adamu, lakini hawajapata nafasi ya kukosa binafsi, wanavyoweza kuingia bila kizuizi wala pingamizi katika nchi ile ambamo halingii lolote linalotia unajisi.

Kwa dhabihu ya nafsi yake mwenyewe. Si kwa mfano wake, ingawa ulikuwa mzuri na wa kupendeza. Si kwa mafundisho yake, ingawa ni chakula cha ulimwengu. Si kwa matendo yake, chanzo na chemchemi ya wema wa kisasa. Bali kwa kifo chake, na kwa kifo chake kama dhabihu. Kama ukitaka kumwelewa mwandishi, ni lazima ujue maana ambayo yeye huyatumia maneno yake ya pekee, na ni lazima uzichunguze kwa makini fasili azitoazo. Na kama ungependa kuelewa maana ya kifo cha Kristo, ni lazima urudi kwenye fasili, zilizotolewa kwa undani mdogomdogo katika Mambo ya Walawi, za maana ya dhabihu, upatanisho, na kipatanisho, ambazo kwazo kifo hicho chatajwa baadaye; na ni kadiri hiyo tu wathubutu kutafsiri. Chochote ambacho dhabihu kilimaanisha katika Mambo ya Walawi, ndicho kimaanishacho kinapotumika kwa kifo cha msalaba. Na hakika hakuwezi kuwa na mabishano kwamba zamani kilisimama kwa ajili ya kubadilishwa kwa asiye na hatia badala ya mwenye hatia; kufutwa kwa adhabu iliyostahili kwa sababu ilikuwa imebebwa na mwingine; kuondolewa kwa dhambi kwa kumwaga damu. Yote haya ni lazima yamaanishe yanapotumika kwa kifo cha Kristo, kwa tofauti hii, kwamba zamani mateso yalibebwa na kifo kilivumiliwa bila hiari; lakini katika habari ya Mkombozi wetu mbarikiwa, Mungu ndani yake alichukua kwake mwenyewe, kwa hiari na kwa ukarimu, matokeo yaliyokusanyika ya dhambi ya ulimwengu, na akayateseka, na kuyafanya kana kwamba hayakuwako kamwe. "Aliiondoa dhambi kwa dhabihu ya nafsi yake mwenyewe."

Kifo cha Kristo kilikuwa nini? "Kifo cha shahidi," kinapaza sauti fikira za kisasa. "Ajali katika enzi isiyoelimika," ajibu mhakiki. "Tokeo la juhudi zote za namna hiyo za kupambana na uovu," asema mwalimu wa kanisa lenye mapana.

"DHABIHU!" larindima Kitabu hiki. Dhabihu ya hiari! Dhabihu ya hiari ambayo kwayo dhambi imebebwa na kuondolewa. Hapa twapumzika, tukiridhika kukaa, katika ulimwengu wa siri, chini ya siri moja zaidi, ambayo, licha ya siri yake yote, huitikia kilio cha dhamiri iliyohukumiwa, na kumwaga amani ya mbinguni ndani ya mioyo yetu.

ILE "MARA MOJA" YA UFANI (ix. 27). Isipokuwa matukio machache yaliyotajwa katika ukurasa wa Maandiko, ambako miujiza ya kufufua imesimuliwa, wanadamu hufa mara moja tu. Kwa hao palikuwa na utoto mmoja, majeneza mawili; kuzaliwa mara moja, maziko mawili. Lakini kwa wengi imepangwa kwa rehema kwamba uchungu na maumivu ya kufariki yapatikane mara moja tu. Na hili, ambalo ndilo fungu la kawaida la ubinadamu, pia lilimpata Yesu Kristo. Hakuweza kufa mara nyingi, kwa sababu alikuwa mwanadamu kihalisi, na ingekuwa kinyume kuivunja katika habari yake sheria ile ya wote. Ilimpasa kuwa mwanadamu, kwa sababu ni kwa kupitia lango la kuzaliwa tu ndipo angeweza kufikia mpaka wa mauti; lakini, akiisha kuzaliwa, na kuichukua asili yetu, ni lazima aitii sheria za asili hiyo, na kufa mara moja tu.

ILE "MARA MOJA" YA UUNGU (ix. 28). Ni lazima palikuwa na kitu zaidi ya cha kufa ndani yake, yeye ambaye katika kifo chake kimoja aliweza kuzichukua dhambi za wengi. Watu wema na wakuu wamekufa, ambao wangefanya lolote kufuta au kupatanisha dhambi za taifa lao, jamaa yao, na wapendwa wao; lakini bure. Basi ni jinsi gani thamani yake iwavyo ya ajabu, ambaye mateso na kifo chake vitatosheleza kwa ajili ya dhambi ya ulimwengu!

Na twaweza kuona ulazima usiozuilika kwamba Mwokozi wetu apaswe kuwa Mungu aliyedhihirishwa katika mwili; na kwamba yeye aliyekuwa mtii hata kufa kifo cha msalaba apaswe kuwa pia yeye aliyekuwa katika umbo la Mungu, na hakuona kuwa ni wizi kuwa sawa na Mungu. Kama ni kweli kwamba kifo chake "mara moja" kimeiondoa dhambi, basi, leteni hapa nyimbo zenu za ibada, mataji yenu ya ufalme, sifa zenu za kuabudu kwa unyenyekevu mkubwa; kwa maana ni lazima yeye awe Mungu. Hakuna kiumbe cha hadhi ya chini kilichoweza kumfanyia mwanadamu kile ambacho, katika giza lile fupi lakini la kutisha, amekifanya mara moja kwa ajili ya wote, na milele.

ILE "MARA MOJA" YA DHAMIRI ILIYOTAKASWA (x. 2). Sisi hatuko katika hali ya Wayahudi, tunaohitaji kurudia dhabihu zao mwaka baada ya mwaka, katika ukiritimba wa kusikitisha; dhabihu yetu imetolewa mara moja kwa ajili ya wote. Kwa hiyo, hatuna, kama wao, dhamiri ya daima ya dhambi. Mioyo yetu, mara moja na milele, imenyunyiziwa na kutakaswa dhamiri mbaya (mst. 22).

Hakuna haja ya kuomba tena na tena msamaha kwa dhambi ambazo zimekwisha kuungamwa na kusamehewa mara moja. Mungu hatushtaki kwa ajili yazo; hatuna haja ya kujishtaki wenyewe. Mungu hazikumbuki; twaweza vyema kuzisahau, isipokuwa kama vichocheo vya shukrani na unyenyekevu. Kuna haja ya kila siku ya kuungama upya dhambi ya karibuni; lakini nafsi inapotambua mara moja ukamilifu wa kazi ya Kristo kwa ajili yake, hulia kwa furaha kuu: "Kama mashariki ilivyo mbali na magharibi, ndivyo alivyoyaweka mbali nasi makosa yetu."

ILE "MARA MOJA" YA KUSUDI LILILOTIMIZWA (x. io). Nafasi hairuhusu tukae zaidi. Katika sura yetu ijayo twaweza kuonyesha jinsi kusudi la Mungu lilivyotimizwa kabisa katika Yesu, na, kwa hiyo, kwamba hakuna haja ya kurudiwa kwa kazi yake ya kidhabihu. Mapenzi au kusudi la Mungu kwa ukombozi wa mwanadamu haliombi zaidi ya kile kilichotolewa kwake katika maisha na kifo cha Mwokozi wetu. Hakuna zaidi kinachohitajika kwa utukufu wa Mungu, kwa kutimizwa kwa mashauri ya kimungu, au kwa ukombozi kamili na utakaso wa wale waaminio.

"Mara moja kwa ajili ya wote, mwenye dhambi, ipokee!

Mara moja kwa ajili ya wote, ndugu, iamini!

Shikamana na msalaba, mzigo utaanguka;

Kristo ametukomboa, mara moja kwa ajili ya wote""