Injili ya Pumziko

"Basi, pumziko limebaki kwa ajili ya watu wa Mungu. "-WAEBRANIA iv. 9.

SAUTI kuu ya sura hii ni Pumziko. Katika mstari wa pili linanenwa kuwa injili, au habari njema. Je, kuna injili yoyote inayohitaji kuhubiriwa zaidi katika siku hizi zenye shughuli nyingi na uchovu, ambazo katika hizo enzi yetu inakimbilia mwisho wake, kuliko Injili ya Pumziko? Kila upande twasikia habari za watumishi hodari na wenye manufaa wakiangushwa wakiwa bado vijana kwa sababu ya nguvu za kazi ya akili zinazowachosha. Tishu laini za ubongo hazikuumbwa kamwe kustahimili uchakavu mkubwa wa nyakati zetu. Hakuna mfumo ndani ya asili ya mwanadamu wa kurekebisha kwa haraka vya kutosha upotevu wa nguvu za mishipa unaoendelea daima. Kwa hiyo, si jambo la kushangaza kwamba dalili za uchovu wa ubongo zinazidi kuwafahamu wafanyakazi wengi, zikiwa kama ishara za onyo, ambazo, zisiposhughulikiwa mara moja, hufuatwa na kuporomoka kwa kutisha kwa akili au mwili, au vyote viwili.

Na bado si kwamba tunafanya kazi ngumu zaidi kuliko baba zetu; bali ni kwamba kuna wasiwasi na msukosuko na hangaiko jingi zaidi katika maisha yetu. Ushindani umezidi kuwa mkali. Watu wamesongamana zaidi. Akili zimekuwa kali na za mwendo wa kasi zaidi. Hazina za ubunifu na uvumbuzi, za kuumba na kuzalisha, zinatozwa kwa ukali na daima zaidi. Nayo enzi hii yaonekana kuwa isiyo na huruma na yenye ubinafsi. Ikiwa roho iliyo peke yake ijikwaa na kuanguka, hukanyagwa chini katika msukumo mkuu wa mbele, au huachwa nyuma kwa hatima yake; na hofu ya tai kutushukia, wakiwa na mabawa yanayovuma, kutoka juu zisizojulikana juu yetu kama mawindo yao, hutujaza uchungu tuufahamuo kwa jina lililozoeleka la hangaiko. Tungeweza kustahimili vyema mzigo wa kazi kama tu tungepata pumziko kutoka hangaiko, kutoka wasiwasi, na kutoka msukosuko wa bahari yenye taharuki isiyoweza kutulia, ikiugua kutuzunguka, kwa mawimbi yake yenye povu, yenye njaa ya kumeza. Je, pumziko kama hilo lawezekana?

Sura hii yasema kwamba pumziko kama hilo lawezekana. "Basi, na tufanye bidii kuingia katika pumziko lile." Pumziko? Pumziko gani? Pumziko Lake, wasema mstari wa kwanza; pumziko langu, wasema mstari wa tatu; pumziko la Mungu, wasema mstari wa nne. Nao mstari huu wa mwisho ni nukuu kutoka ukurasa wa kwanza kabisa wa Biblia, uelezao jinsi Mungu alivyopumzika kutoka kazi yote aliyoifanya. Na tugeukiapo ufunuo ule wa ajabu wa zamani, ambao kwa mambo mengi waafikiana na ufunuo wa wakati ujao tuliopewa na Mtume Yohana, twaona kwamba, ingawa twaambiwa waziwazi juu ya jioni na asubuhi ya kila siku nyingine za uumbaji, hakuna taarifa juu ya mapambazuko au mwisho wa siku ya pumziko la Mungu; nasi twaachwa kukisia kwamba haiingiliwi na wakati, haitegemei muda, haina mpaka, na ni ya milele; kwamba enzi za hadithi ya mwanadamu ni saa tu katika siku ya pumziko la Yehova; na kwamba, kwa kweli, twatumia miaka yetu katika kushika sabato ya Mungu. Lakini, bora kuliko yote, yaonekana kwamba twaalikwa kuingia ndani yake na kulishiriki; kama vile mtoto akaaye kando ya maji matulivu ya ziwa kubwa la maji baridi awezavyo kuchovya kikombe chake ndani yake, na kunywa na kunywa tena, bila kupunguza kwa kiasi chochote kinachoonekana wingi wake au kufanya wimbi juu ya upana wake.

Yamaanisha nini Mungu kupumzika? Hakika si pumziko la uchovu! "Hazimii wala hachoki." Ingawa alizitandaza mbingu, na kuiweka misingi ya nchi, na kuipima milima katika mizani, na vilima katika terazo, naye alikuwa amevumbua namna elfu kumi tofauti za viumbe, hata hivyo ubunifu wake ulikuwa mpya vivyo hivyo, nguvu zake zikiwa hodari kama zamani. Hakika si pumziko la kutotenda. "Baba yangu anatenda kazi hata sasa," alisema Bwana wetu. "Ndani yake twaishi, na kusonga, na kuwa na uhai wetu." Ni kweli, kwa kadiri tujuavyo, sasa hapeleki jua, wala mifumo, wala namna mpya za viumbe. Lakini nguvu zake zi kazini daima, zikitengeneza, zikifanya upya, na kudumisha muundo wa mtambo mkubwa wa ulimwengu. Hakuna shomoro aangukaye chini pasipo yeye. Kilio cha mwana-simba na malio ya ng'ombe malishoni huvuta uangalizi wake papo hapo. "Katika yeye vitu vyote hushikana." Lilikuwa pumziko la kazi iliyokamilika. Alijifunga kwa kazi maalum ya uumbaji, na kuita viwepo vyote vilivyoko; na kilipokamilika alisema ni chema sana: na mara akapumzika kutoka kazi yake yote aliyoiumba na kuifanya. Lilikuwa pumziko la kupendezwa kwa Mungu, la kuridhika kusiko na mwisho, la kutosheka kikamilifu. Lilikuwa sawa na kusema, "Uumbaji huu wangu ni vyote nilivyokusudia uwe, umekamilika na ni mkamilifu. Nimeridhika kabisa; hakuna zaidi la kufanya; ni chema sana."

Basi, hili ndilo pumziko ambalo twaalikwa kulishiriki. Hatuitwi kwenye usingizi mzito ufuatao taabu ipitayo kiasi, wala kwenye kutotenda au uvivu; bali kwenye pumziko liwezekanalo katikati ya shughuli ya haraka na kazi ngumu; kwenye usawa mkamilifu kati ya yatokayo na yaingiayo ya maisha; kwenye moyo uliotosheka; kwenye amani ipitayo akili zote; kwenye kupumzika kwa mapenzi ndani ya mapenzi ya Mungu; na kwenye utulivu wa vilindi vya asili visivyofadhaishwa na tufani zifagiazo uso wa juu, na kusukuma mbele mawimbi makuu. Pumziko hili linanyoosha mikono yake yote miwili kwa roho zilizochoka za wanadamu katika enzi zote, likitoa hifadhi yake kama bandari kutoka dhoruba za maisha.

Lakini je, ni hakika kwamba pumziko hili halijaingiwa na kumalizwa tayari na wanadamu? Swali hilo lachunguzwa kikamilifu na kujibiwa katika fungu hili la ajabu. Sabato haikutimiza pumziko lile (mst. 3). Hatuwezi kuithamini huduma yake kupita kiasi. Sheria yake imeandikwa, si katika Maandiko tu, bali katika asili ya mwanadamu. Kundi lile lisilomcha Mungu la Wanamapinduzi wa Ufaransa liligundua kwamba hawakuweza kuiondoa juma kwa kipindi cha siku kumi, siku-moja-katika-saba kwa siku-moja-katika-kumi. Kama malaika mtumishi hupunguza ukiritimba wa kazi, na kunyamazisha mtambo mzito wa maisha, na kufuma uganga wake wa pumziko; lakini ni ya kigeugeu na ya kupita mno hata haiwezi kutimiza pumziko la Mungu. Yaweza kulifananisha, lakini haiwezi kulimaliza. Naam, ilivunjwa kwa uasi wa mwanadamu mara tu Mungu alipoitakasa na kuibariki. Kanaani haikutimiza pumziko lile (mst. 8). Nchi ya Ahadi ilikuwa faraja kuu kwa safari na mahangaiko ya jangwani. Lakini ilikatizwa daima, na hatimaye, katika Utumwa, ikavunjwa; kama maumbo ya milima katika ziwa yavunjwavyo na manyunyu ya mvua ya mawe. Zaidi ya hayo, katika Kitabu cha Zaburi, kilichoandikwa miaka mia nne baada ya Yoshua kuwaongoza Israeli kuvuka Yordani, Roho Mtakatifu, akinena kwa kinywa cha Daudi, aelekeza mbele kwa pumziko lililo bado la wakati ujao (Zaburi 95:7). Basi, hakika, ikiwa hakuna hata mojawapo ya matukio haya lililotimiza pumziko la Mungu, bado labaki, likingoja sisi na watu wote wa Mungu. "Basi, limebaki," bila kumalizwa na bila kutimizwa, "pumziko la sabato kwa watu wa Mungu."

Tena kuna sababu nyingine zaidi ya usadikisho huu wa pumziko la Mungu lisilomalizwa. Yesu, Mtangulizi wetu na Mwakilishi wetu, ameingia ndani yake kwa ajili yetu. Ona athibitishalo mstari wa kumi: "Yeye aliyeingia katika pumziko lake; " naye aweza kuwa nani ila Yoshua wetu mkuu, Yehova-Yesu? Yeye pia ameacha kazi yake mwenyewe ya ukombozi, kama Mungu alivyoacha yake ya uumbaji. Baada ya tendo la kuumba, ilikuja Sabato, Mungu alipoacha kazi yake, na kuitangaza kuwa njema sana; vivyo hivyo, baada ya tendo la ukombozi, ilimjia Sabato Mkombozi. Alilala, wakati wa siku ya saba, katika kaburi la Yusufu, si kwa sababu alikuwa amechoka au hatendi, bali kwa sababu ukombozi ulikuwa umekamilika, na hakukuwa na zaidi kwake la kufanya. Aliketi mkono wa kuume wa Enzi Kuu huko juu; na kikao kile cha fahari si dalili ya uchovu wala ya uvivu. Yu hai siku zote ili afanye maombezi; hufanya kazi pamoja na watumishi wake, akithibitisha maneno yao kwa ishara; hutembea katikati ya vinara saba vya dhahabu. Na bado hupumzika kama vile mtu awezavyo kupumzika aliyeinuka kutoka maisha yake ya kawaida ili atende tendo fulani kubwa la ukombozi na wokovu; lakini, akiisha kulikamilisha, hurudi tena kwenye mfuatano wa kawaida wa maisha yake ya awali, akiwa na furaha na kuridhika moyoni mwake. Wala pumziko hili si kwa Kristo peke yake; bali kwa ajili yetu pia, tuliounganishwa naye milele katika maisha yake matukufu. Tumefufuliwa pamoja naye katika nia na kusudi la Mungu, nasi tumefanywa kuketi pamoja naye katika ulimwengu wa mbinguni; hata katika Yesu tumekwisha ingia katika pumziko la Mungu, nasi twapaswa tu kulipokea kwa imani hai.

Basi, twawezaje kwa vitendo kulitambua na kulifurahia pumziko la Mungu ?-( 1) Ni lazima tuyatake mapenzi ya Mungu. Maadamu mapenzi ya Mungu, yawe katika Biblia au katika maongozi yake, yaenda upande mmoja na mapenzi yetu upande mwingine, pumziko haliwezekani. Je, kwaweza kuwa na pumziko katika nyumba ya duniani wakati watoto wanakereka daima dhidi ya kanuni na uongozi wa wazazi wao? Si zaidi sana kwamba hatuwezi kuwa na pumziko tukiwa na roho ya kutotii na kuhoji isiyokoma, tukipinga na kuyazuia mapenzi ya Mungu! Mapenzi hayo lazima yatimizwe duniani kama yanavyotimizwa mbinguni. Hakuna awezaye kuuzuia mkono wake, au kusema, Wafanya nini? Yatatimizwa pamoja nasi, au bila ya sisi. Tukiyapinga, nira tunayoiasi itakwaruza tu mahali penye kidonda kwenye ngozi yetu; lakini bado ni lazima tuichukue. Basi, ni hekima kubwa kiasi gani, kuinama kwa unyenyekevu kwake, na kujinyenyekeza chini ya mkono wa Mungu ulio hodari, tukisema, "Si mapenzi yangu, bali yako yatimizwe!" Mtu aliyejifunza siri ya Kristo, katika kusema "Naam" wa daima kwa mapenzi ya Mungu; ambaye maisha yake ni mahadhi ya muziki mtamu kwa kiitikio, "Naam, Baba"; ambaye mapenzi yake hufuata mkondo wa mapenzi ya Mungu, kama moshi wa mifereji yetu ujiruhusuvyo kupeperushwa na pepo za majira ya pukutiko, mtu huyo atapata pumziko kwa nafsi yake.

Ni lazima tuipokee kazi ya Kristo iliyokamilika. Yeye ameacha kazi ya ukombozi wetu, kwa sababu hakukuwa na zaidi la kufanya. Dhambi zetu na dhambi za ulimwengu ziliondolewa. Nguvu za adui zilibatilishwa. Mlango wa mbinguni ulifunguliwa kwa wote waaminio. Yote yalikamilika, nayo yalikuwa mema sana. Basi, na tuache kazi zetu. Tusijisikie tena kana kwamba tuna la kufanya, kwa machozi yetu au maombi au matendo, ili kujifanya wenye kukubalika kwa Mungu. Kwa nini tujaribu kuongeza mshono mmoja kwenye vazi lililokamilika, au kuongeza mstari mmoja kwenye hati ya msamaha iliyotiwa sahihi na muhuri iliyowekwa mikononi mwetu? Hatuna haja ya kuwa na wasiwasi wowote juu ya ukamilifu au utoshelevu wa kitu kilichokamilishwa na Mungu. Na tutulize hofu zetu kwa kufikiri kwamba kile kinachomridhisha Kristo, Mwokozi wetu na Kichwa chetu, chaweza vyema kuturidhisha sisi. Na tuthubutu kusimama bila kutetemeka mbele za Mungu, kwa uwezo wa dhabihu tukufu na iliyokamilika ya Kalvari. Na tunyamazishe kila mtetemeko wa fadhaa kwa kukumbuka kile kilio cha kufa juu ya msalaba, na ushuhuda wa kaburi tupu.

Ni lazima tuutumainie utunzaji wa Baba yetu. "Mkimtwika yeye fadhaa zenu zote, kwa kuwa yeye hujishughulisha kwa mambo yenu." Mara nyingine kama gharika kali, ifagiayo vyote mbele yake, na mara nyingine kama tone la maji lidondokalo daima, ndivyo fadhaa iharibuvyo amani yetu. Kwamba siku moja tutaanguka kwa mkono wa Sauli; kwamba tutaachwa tufe njaa au tudhoofike siku zetu katika nyumba ya maskini yenye heshima; kwamba hatutaweza kamwe kuvuka magumu ya siku au majuma yajayo; fadhaa za nyumbani, fadhaa za jamaa, fadhaa za biashara; fadhaa juu ya watumishi, watoto, fedha; fadhaa ziponda-pondazo, na fadhaa zivumazo kuzunguka nafsi kama kundi la mbu siku ya kiangazi, pumziko gani laweza kuwapo kwa nafsi iliyozingirwa hivyo? Lakini, tukiisha kujifunza kuishi kwa imani, tukiamini kwamba Baba yetu atupenda, wala hatatusahau au kutuacha, bali amejifunga kutupatia mahitaji yetu yote; tunapopata tabia takatifu ya kusema naye juu ya yote, na kumkabidhi yeye yote, wakati ule kivuli kidogo kabisa kinapoangukia nafsi; tunapokubali tusi na udhia na kukatizwa, vitujiavyo kutoka upande wowote, kuwa ni ruhusa yake, na, kwa hiyo, kuwa sehemu ya mapenzi yake mazuri kwetu, ndipo tumejifunza siri ya Injili ya Pumziko.

Ni lazima tuufuate uongozi wa Mchungaji wetu. " Sisi tulioamini twaingia katika pumziko" (mst. 3). Njia ni giza; mapito ya mlimani mara nyingi hufichwa yasionekane machoni petu na ukungu mzito utundikao juu ya kilima na genge; hatuwezi kuutambua hatua moja mbele. Lakini Kiongozi wetu wa kimungu ajua. Yeye aliyekanyaga njia za dunia aenda pasipoonekana ubavuni petu. Ngao ya ulinzi wake unaotuzunguka i pande zote; na sauti yake, kwa mahadhi yake safi, matamu, yanong'ona amani. Kwa nini tuogope? Yeye atugusaye, humgusa bibi-arusi wake, milki yake aliyoinunua, mboni ya jicho lake. Kwa hiyo, twaweza kutumaini bila kuogopa. Ijapokuwa milima ingeondoka, au vilima vikaondolewa, hata hivyo fadhili zake hazitaondoka kwetu, wala agano la amani yake halitaondolewa. Na katikati ya dhoruba, na giza, na mashambulio ya adui zetu, tutamsikia akitutuliza kwa kiitikio kitamu cha wimbo wake mwenyewe wa kubembeleza wa pumziko: "Amani yangu nawapa ninyi; ulimwenguni mtapata dhiki; lakini ndani yangu mtakuwa na amani."