Mahali pa Kweli pa Kiumbe

Siku ya Tatu. KUMNGOJEA MUNGU: Mahali pa Kweli pa Kiumbe.

'Hao wote wanakungojea Wewe;

Upate kuwapa chakula chao kwa wakati wake.

Uwapacho, wao hukikusanya;

Waufumbua mkono wako, nao hushibishwa mema.

Zaburi 104:27, 28.

ZABURI hii, katika kumsifu Muumba, imekuwa ikinena juu ya ndege na wanyama wa mwituni; juu ya wana-simba, na mwanadamu atokaye kwenda kazini mwake; juu ya bahari kuu, ambamo mna vitu vitambaavyo visivyohesabika, wanyama wadogo kwa wakubwa. Nayo huufanya jumla uhusiano wote wa viumbe vyote na Muumba wao, na kule kumtegemea kwao daima na mahali pote, katika neno hili moja: 'Hao wote wanakungojea Wewe!' Kama vile ilivyokuwa kazi ya Mungu kuumba, ndivyo ilivyo kazi yake kutunza. Kama vile kiumbe kisivyoweza kujiumba chenyewe, ndivyo kisivyoachwa kujiruzuku chenyewe. Uumbaji wote unatawaliwa na sheria ile moja isiyobadilika ya—kumngojea Mungu!

Neno hili ni usemi sahili wa lile jambo ambalo kwa ajili yake peke yake kiumbe kililetwa kuwako, msingi hasa wa umbile lake. Kusudi moja ambalo kwalo Mungu aliwapa viumbe uhai ni kwamba ndani yao apate kudhihirisha na kuonyesha hekima yake, uweza wake, na wema wake, kwa kuwa yeye mwenyewe, kila dakika, ni uhai wao na furaha yao, akiwamiminia, kwa kadiri ya uwezo wao wa kupokea, utajiri wa wema wake na uweza wake. Na kama vile hii ndiyo nafasi na asili hasa ya Mungu, kuwa daima mtoshelezaji wa kila hitaji la kiumbe, ndivyo nafasi na asili hasa ya kiumbe isivyokuwa kitu kingine ila hiki—kumngojea Mungu na kupokea kwake kile ambacho yeye peke yake aweza kutoa, kile apendezwacho kutoa. (Tazama maelezo juu ya Law, The Power of the Spirit.)

Ikiwa katika kitabu hiki kidogo tutapata kamwe kufahamu kumngojea Mungu kunavyopasa kuwa kwa mwaminiye, kukutenda na kuonja heri yake, ni jambo la maana tuanze mwanzoni kabisa, tuone jinsi mwito unaotujia ulivyo na maana ya ndani sana. Tutafahamu ya kuwa wajibu huu si amri ya holela tu. Tutaona ya kuwa haukufanywa kuwa wa lazima kwa sababu ya dhambi yetu na unyonge wetu peke yake. Ni kurudishwa kwetu, kwa kweli kabisa, kwenye kusudi letu la awali na heshima yetu iliyo kuu, kwenye mahali petu pa kweli na utukufu wetu kama viumbe wenye heri ya kumtegemea Mungu Mwenye utukufu wote.

Macho yetu yakiisha kufumbuliwa kuiona kweli hii ya thamani, viumbe vyote vya asili vitakuwa mhubiri, vikitukumbusha uhusiano ule ambao, ulioanzishwa katika uumbaji, sasa unaendelezwa katika neema. Tunapoisoma Zaburi hii, na kujifunza kuutazama uhai wote wa asili kama unaotunzwa daima na Mungu mwenyewe, kumngojea Mungu kutaonekana kuwa ndilo hasa hitaji la maisha yetu. Tunapowafikiri wana-simba na kunguru wanaomlilia, ndege na samaki na kila mdudu wanaomngojea, hata awape chakula chao kwa wakati wake, tutaona ya kuwa ni asili na utukufu hasa wa Mungu kwamba yeye ni Mungu apasaye kungojewa. Kila wazo la jinsi viumbe vya asili vilivyo, na jinsi Mungu alivyo, litaupa nguvu mpya mwito huu: 'Umngojee Mungu peke yake.'

'Hao wote wanakungojea Wewe, ili upate kuwapa.' Ni Mungu atoaye vyote: imani hii na iingie ndani sana mioyoni mwetu. Kabla hatujafahamu kikamilifu yote yaliyomo katika kumngojea Mungu kwetu, na kabla hatujapata kuizoelea desturi hii, kweli hii na iingie rohoni mwetu: kumngojea Mungu, yaani kumtegemea yeye daima na kwa ukamilifu, ndiyo, mbinguni na duniani, dini moja tu ya kweli, usemi mmoja usiobadilika na uenezao yote wa uhusiano wa kweli na yule Mbarikiwa milele ambaye ndani yake twaishi.

Na tuazimie mara moja ya kuwa hii ndiyo itakayokuwa alama ya pekee ya maisha yetu na ibada yetu: kumngojea Mungu daima, kwa unyenyekevu na kwa tumaini. Twaweza kuwa na hakika ya kuwa yeye aliyetuumba kwa ajili yake mwenyewe, ili apate kujitoa mwenyewe kwetu na ndani yetu, hatatuangusha kamwe. Katika kumngojea yeye tutapata raha na furaha na nguvu, na utoshelevu wa kila hitaji.

'Ee nafsi yangu, umngojee Mungu peke yake!'