Kusafishwa

Kila Tawi Lizaalo Hulisafisha, Ili Lizidi Kuzaa—Yohana 15:2

Kuna mambo mawili ya ajabu juu ya mzabibu. Hakuna mmea ambao tunda lake lina kileo kingi hivyo ndani yake, ambao kileo chaweza kunerekwa kwa wingi hivyo kama mzabibu. Wala hakuna mmea uotao mbao za mwitu kwa haraka hivyo, zizuiazo tunda lake, na kwa hiyo unaohitaji kupogolewa bila huruma kabisa. Natazama nje ya dirisha langu hapa mashamba makubwa ya mizabibu: uangalizi mkuu wa mkulima wa mzabibu ni kupogoa. Waweza kuwa na mzabibu wa chanja uliootesha mizizi ndani sana katika udongo mzuri hata usihitaji kupaliliwa, wala kuwekewa mbolea, wala kutiliwa maji: lakini hauwezi kuepuka kupogolewa, kama utazaa tunda jema. Mti fulani huhitaji kupogolewa mara kwa mara; mingine huzaa tunda kamili bila kupogolewa kamwe: mzabibu sharti upogolewe. Na hivyo Bwana wetu hutuambia, hapa mwanzoni kabisa mwa mfano huu, kwamba kazi pekee ambayo Baba huitenda kwa tawi lizaalo tunda ni hii: hulisafisha, ili lizidi kuzaa.

Fikiri kwa muda kupogoa au kusafisha huku ni nini. Si kuondoa magugu au miiba, wala kitu chochote cha nje kiwezacho kuzuia ukuaji. La; ni kukatilia mbali machipukizi marefu ya mwaka uliopita, kuondoa kitu kitokacho kutoka ndani, kilichozalishwa na uhai wa mzabibu wenyewe. Ni kuondoa kitu kilicho uthibitisho wa nguvu za uhai wake; kadiri ukuaji ulivyokuwa na nguvu zaidi, ndivyo uhitaji wa kupogoa unavyozidi kuwa mkubwa. Ni mbao nyoofu, zenye afya, za mzabibu ndizo zipaswazo kukatwa. Na kwa nini? Kwa sababu zingetumia utomvu mwingi mno kuyajaza machipukizi yote marefu ya ukuaji wa mwaka jana: utomvu sharti uhifadhiwe na kutumiwa kwa ajili ya tunda peke yake. Matawi, ambayo nyakati nyingine yana urefu wa futi nane na kumi, hukatwa karibu na shina, wala hakuna kinachobaki ila inchi moja au mbili tu za mbao, zitoshazo kuzaa zabibu. Ni pale kila kitu kisichohitajika kwa kuzaa tunda kimekatwa bila huruma, na kiasi kidogo kadiri iwezekanavyo cha matawi kimebaki, ndipo tunda kamili, tele, laweza kutazamiwa.

Ni fundisho zito, la thamani jinsi gani! Si dhambi peke yake ambayo kusafisha kwa Mkulima kwataja hapa. Ni shughuli yetu wenyewe ya kidini, kama inavyokua katika tendo lenyewe la kuzaa tunda. Ni hii ndiyo sharti ikatwe na kusafishwa mbali. Katika kumtumikia Mungu, twapaswa kutumia vipawa vyetu vya asili vya hekima, au ufasaha, au ushawishi, au bidii. Na bado viko hatarini sikuzote kukuzwa kupita kiasi, kisha kutegemewa. Na hivyo, baada ya kila majira ya kazi, Mungu hulazimika kutufikisha mwisho wa nafsi zetu, kwenye utambuzi wa kutokuwa na uwezo na hatari ya yote yaliyo ya mwanadamu, ili tuhisi kwamba sisi si kitu. Yote yatakayobaki juu yetu ni kadiri itoshayo tu kupokea nguvu za utomvu utiao uhai wa Roho Mtakatifu. Kilicho cha mwanadamu sharti kipunguzwe hata kiasi chake cha chini kabisa. Yote yasiyopatana na kujitoa kabisa kwa utumishi wa Kristo sharti yaondolewe. Kadiri kusafisha na kukata mbali yote yaliyo ya nafsi kunavyokuwa kamili zaidi, ndivyo eneo ambalo Roho Mtakatifu apaswa kuenea juu yake linavyopungua, na ndivyo mkusanyiko wa nafsi yetu yote unavyoweza kuwa mzito zaidi, ili tuwe kabisa chini ya utumizi wa Roho. Huku ndiko kutahiriwa kwa kweli kwa moyo, kutahiriwa kwa Kristo. Huku ndiko kusulubiwa kwa kweli pamoja na Kristo, tukichukua kufa kwa Bwana Yesu mwilini.

Kusafisha kulikobarikiwa, kusafisha kwa Mungu mwenyewe! Jinsi tuwezavyo kufurahi katika uhakika kwamba tutazaa tunda zaidi.

Ee Mkulima wetu mtakatifu, safisha na ukate mbali yote yaliyomo ndani yetu yawezayo kujionyesha kwa nje, au kuweza kuwa chanzo cha kujiamini na kujisifu. Bwana, tuweke chini sana, ili mwili wowote usijisifu mbele zako. Twakutumaini kweli kuitenda kazi yako.