Chini ya Uvuli Wake

HOTUBA FUPI YA SAKRAMENTI ILIYOTOLEWA MENTONE

KWA NDUGU KAMA ISHIRINI. “Aketiye mahali pa siri pake Aliye juu atakaa chini ya uvuli wake Mwenyezi.”—Zaburi 91:1.

CHINI YA UVULI WAKE.

LAZIMA nikiri juu ya hotuba yangu fupi, kama vile yule mtu alivyokiri juu ya shoka lililoanguka ndani ya mto, kwamba imeazimwa. Muhtasari wake umechukuliwa kutoka kwa mtu ambaye kamwe hatanilalamikia, kwa maana kwa hasara kubwa ya Kanisa ameyaacha makwaya haya ya chini ili aimbe huko juu. Bibi Havergal, wa mwisho na mpendezaji zaidi kati ya washairi wetu wa kisasa, wakati sauti zake zilipokuwa tamu zaidi, na lugha yake tukufu zaidi, amenyakuliwa ili aongeze uzuri wa muziki wa mbinguni. Mashairi yake ya mwisho yamechapishwa kwa jina, “Chini ya Uvuli Wake,” na dibaji inatoa sababu ya jina hilo. Alisema, “Ningependa jina liwe, ‘Chini ya Uvuli Wake.’ Naonekana kuona picha nne zinazodokezwa na hilo: chini ya uvuli wa mwamba, katika uwanda wa uchovu; chini ya uvuli wa mti; karibu zaidi, chini ya uvuli wa bawa lake; karibu kabisa na sana, katika uvuli wa mkono wake. Hakika mkono huo lazima uwe ule mkono uliotobolewa, ambao mara nyingi waweza kutukaza kwa uchungu, na hata hivyo daima ukituzunguka, ukitutegemeza, na kututia uvulini.”

“Chini ya Uvuli Wake,” ndicho kichwa chetu cha alasiri, nasi kwa maneno machache tutalifafanua fungu la Maandiko ambalo Bibi Havergal ametuachia. Andiko letu ni, “Aketiye mahali pa siri pake Aliye juu atakaa chini ya uvuli wake Mwenyezi.” Uvuli wa Mungu si kimbilio la mara kwa mara tu, bali ni makao ya kudumu ya mtakatifu. Hapa tunapata si faraja yetu tu, bali pia maskani yetu. Kamwe hatupaswi kuwa nje ya uvuli wa Mungu. Ni kwa wakaao, si kwa wageni, ndipo Bwana anapoahidi ulinzi wake. “Aketiye mahali pa siri pake Aliye juu atakaa chini ya uvuli wake Mwenyezi:” na uvuli huo utamhifadhi na hofu ya usiku na uovu wa kiroho, na mishale ya vita na ya tauni, na mauti na uangamivu. Wakilindwa na Uweza-wote, wateule wa Bwana daima wako salama; kwa maana kama wanavyokaa mahali patakatifu, karibu na kiti cha rehema, ambapo damu ilinyunyizwa zamani, nguzo ya moto usiku, nguzo ya wingu mchana, ambayo daima huning’inia juu ya patakatifu, huwafunika wao pia. Je, haikuandikwa, “Wakati wa taabu atanisitiri katika banda lake, mahali pa siri pa hema yake atanificha”? Ni usalama gani ulio bora zaidi tuwezao kuutamani? Kama watu wa Mungu, daima tuko chini ya ulinzi wa Aliye juu. Popote tuendako, lolote tuteswalo, yoyote yawezayo kuwa magumu yetu, majaribu, mateso, au mashaka, daima tuko “chini ya uvuli wake Mwenyezi.” Juu ya wote wadumishao ushirika wao na Mungu, utunzaji wa upole zaidi wa ulinzi hutandazwa. Baba yao wa mbinguni Mwenyewe hujiingiza kati yao na adui zao. Uzoefu wa watakatifu, ijapokuwa wote wako chini ya uvuli, hutofautiana kuhusu namna ambavyo ulinzi huo umefurahiwa nao, hivyo thamani ya zile taswira nne ambazo sasa zitashughulisha fikira zetu.

I. Tutaanza na picha ya kwanza ambayo Bibi Havergal anaitaja, yaani, mwamba unaomkinga msafiri aliyechoka:—“Uvuli wa mwamba mkubwa katika nchi ya uchovu” (Isaya 32:2).

Sasa, naamini kwamba hapa ndipo tunapoanza kuujua uvuli wa Bwana wetu. Mwanzoni alikuwa kwetu kimbilio wakati wa taabu. Njia ilikuwa ya uchovu, na joto lilikuwa kubwa; midomo yetu ilikauka, na nafsi zetu zilizimia; tulitafuta hifadhi, wala hatukuipata; kwa maana tulikuwa katika jangwa la dhambi na hukumu, na ni nani angeweza kutuletea wokovu, au hata tumaini? Ndipo tulipomlilia Bwana katika taabu yetu, naye akatuongoza kwenye ule Mwamba wa milele, ambao zamani ulipasuliwa kwa ajili yetu. Tulimwona Mpatanishi wetu aliyejiingiza kati yetu na joto kali la haki, nasi tukaukaribisha ule uvuli uliobarikiwa. Bwana Yesu alikuwa kwetu kifuniko cha dhambi, na hivyo mahali pa kujificha kutokana na ghadhabu. Ile hisia ya kutopendezwa kwa Mungu, iliyokuwa imeigonga dhamiri yetu, iliondolewa kwa kuondolewa kwa dhambi yenyewe, ambayo tuliiona imewekwa juu ya Yesu, ambaye mahali petu na badala yetu aliistahimili adhabu yake.

Uvuli wa mwamba unaburudisha kwa namna ya ajabu, na vivyo hivyo Bwana Yesu alikuwa mwenye kutufariji sana. Uvuli wa mwamba ni mzito zaidi, kamili zaidi, na wa baridi zaidi kuliko kivuli kingine chochote; na vivyo hivyo amani ambayo Yesu hutoa yapita akili zote, hakuna iliyo kama hiyo. Hakuna mwali wa nuru unaopenya kwa bahati katika uvuli wa mwamba, wala joto haliwezi kupenya kama lifanyavyo kwa kiasi katika majani ya msitu. Yesu ni hifadhi kamili, na heri wale walio “chini ya uvuli wake.” Na wajitunze wadumu humo, wala wasithubutu kutoka nje ili kujitetea wenyewe, au kukabili mashtaka ya Shetani.

Kama ilivyo kwa dhambi, ndivyo ilivyo kwa huzuni ya kila aina: Bwana ni Mwamba wa kimbilio letu. Hakuna jua litakalotupiga, wala joto lolote, kwa sababu kamwe hatuko nje ya Kristo. Watakatifu wanajua pa kukimbilia, nao hutumia pendeleo lao.

“Wakati taabu, kama jua liwakalo,

Zipigapo kwa nguvu juu ya vichwa vyao,

Kwa Kristo, Mwamba wao hodari, hukimbilia,

Na kupata kivuli chenye kupendeza.”

Lakini, kuna kitu cha kicho kuhusu uvuli huu mkubwa. Mwamba mara nyingi u mrefu hata kuwa wa kutisha, nasi hutetemeka mbele ya ukuu wake. Wazo la udogo ukijificha nyuma ya ukuu mkubwa limeonyeshwa vyema; lakini hakuna wazo la upole la ushirika, wala la ulaini: hata hivyo, mwanzoni, tunamwona Bwana Yesu kama hifadhi yetu kutokana na joto liteketezalo la adhabu tunayostahili, wala hatujui zaidi ya hayo. Ni jambo la kupendeza sana kukumbuka kwamba hii ni sehemu moja tu ya ile picha yenye pande nne. Kipenzi kisichoelezeka kwa nafsi yangu ni ule uvuli wa mwamba wenye kina na baridi wa Bwana wangu aliyebarikiwa, ninaposimama ndani yake nikiwa mwenye dhambi niliyeokolewa; lakini bado kuna zaidi.

II. Picha yetu ya pili, ile ya mti, yapatikana katika Wimbo Ulio Bora 2:3: “Kama mtofaa kati ya miti ya msituni, ndivyo alivyo mpenzi wangu kati ya wana. Naliketi chini ya uvuli wake kwa furaha nyingi, na tunda lake lilikuwa tamu kinywani mwangu.” Hapa hatuna sana kimbilio kutokana na taabu kama vile pumziko la pekee wakati wa furaha. Bibi-arusi anazururazurura kwa furaha msituni, akitazama miti mingi, na kufurahi katika muziki wa ndege. Mti mmoja unamvutia hasa: mtofaa wenye tunda lake la dhahabu unashinda kupendeza kwake, naye anaketi chini ya uvuli wake kwa furaha nyingi; ndivyo alivyokuwa Mpenzi wake kwake, aliye bora kati ya walio wema, mzuri zaidi kati ya wazuri, furaha ya furaha yake, nuru ya kupendezwa kwake. Ndivyo alivyo Yesu kwa nafsi iaminiyo.

Athari tamu za Kristo zimekusudiwa kutupa pumziko lenye furaha, nasi tunapaswa kuzitumia; “Naliketi chini ya uvuli wake.” Hili lilikuwa fungu bora la Mariamu, ambalo Martha alikaribia kulikosa kwa kushughulishwa na mambo mengi. Hiyo ndiyo njia njema ya zamani ambamo tunapaswa kutembea, njia ambamo tunapata raha kwa nafsi zetu. Wafuasi wa Papa na watu wenye mwelekeo wa kipapa, ambao dini yao yote ni taratibu, au yote ni kazi, au yote ni kuugua, au yote ni hisia, kamwe hawajafika mwisho. Twaweza kusema juu ya dini yao kama tusemavyo juu ya sheria, kwamba haikukamilisha kitu; lakini chini ya injili kuna kitu kilichokwisha kutimizwa, na kitu hicho ndicho jumla na kiini cha wokovu wetu, kwa hiyo kuna pumziko kwetu, nasi tunapaswa kuimba, “Naliketi chini.”

Wapendwa, je, Kristo ni mahali pa kuketi kwa kila mmoja wetu? Simaanishi pumziko la uvivu na kujiridhisha,—Mungu na atuokoe na hilo; bali kuna pumziko katika kumshika Kristo kwa ufahamu, pumziko la kutosheka naye akiwa yote kwa yote kwetu. Mungu na atujalie kujua zaidi juu ya hili! Uvuli huu pia umekusudiwa kutoa faraja ya daima, kwa maana bibi-arusi hakuja tu chini yake, bali hapo aliketi kama mtu aliyekusudia kukaa. Kuendelea kwa raha na furaha kumenunuliwa kwetu kwa kazi kamilifu ya Bwana wetu. Chini ya uvuli alipata chakula; hakuwa na haja ya kuuacha ili apate hata kitu kimoja cha lazima, kwa maana mti uliotoa uvuli pia ulitoa tunda; wala hakuhitaji hata kuinuka kutoka pumziko lake, bali akiwa amekaa kimya alikula tunda tamu. Ninyi mmjuao Bwana Yesu mnajua pia maana ya hili.

Bibi-arusi hakutaka kamwe kwenda mbali zaidi ya Bwana wake. Hakujua maisha yaliyo juu zaidi kuliko yale ya kuketi chini ya uvuli wa Mpendwa. Aliipita mierezi, na mialoni, na kila mti mwingine mzuri, lakini mtofaa ulimshika, na hapo aliketi. “Wako wengi wasemao, Ni nani atakayetuonyesha mema? Bali kwetu sisi, Ee Bwana, moyo wetu u thabiti, moyo wetu u thabiti, ukikutegemea Wewe. Hatutakwenda mbali zaidi, kwa maana Wewe ndiwe makao yetu, twajihisi nyumbani pamoja nawe, na kuketi chini ya uvuli wako.” Baadhi ya Wakristo hukuza heshima kwa gharama ya upendo kama wa mtoto; hupiga magoti, lakini hawathubutu kuketi. Rafiki na Mpenzi wetu wa Kimungu hapendi iwe hivyo; hataki tusimame kwenye taratibu naye, bali tumjie kwa ujasiri.

“Basi na tuwe wanyofu naye,

Si wenye kusita, wagumu au wa baridi,

Kana kwamba Bethlehemu yetu yaweza kuwa

Kile Sinai kilichokuwa zamani.”

Na tulitumie jina lake takatifu kama neno la kawaida, kama neno la nyumbani, na tumkimbilie kama kwa rafiki wa karibu tunayemzoea. Chini ya uvuli wake tunapaswa kuhisi kwamba tuko nyumbani, ndipo yeye atakapojifanya kuwa nyumbani kwetu kwa kuwa chakula cha nafsi zetu, na kutupa burudisho la kiroho tunapopumzika. Bibi-arusi hasemi hapa kwamba alinyoosha mkono kuufikia mti ili achume tunda lake, bali aliketi chini ardhini kwa furaha kuu, na tunda likamjia hapo alipoketi. Ni jambo la ajabu jinsi Kristo atakavyoshuka kwa nafsi zinazoketi chini ya uvuli wake; kama tu tunaweza kuwa nyumbani pamoja na Kristo, atakuwa na ushirika mtamu nasi. Je, hakusema, “Nawe utajifurahisha katika Bwana, naye atakupa haja za moyo wako”?

Katika namna hii ya pili ya uvuli mtakatifu, hisia ya kicho hupisha ile ya furaha ya pumziko katika Kristo. Je, umepata kuwa katika tukio kama hilo ukiwa mkaaji chini ya kivuli chenye shukrani cha mti wenye kuzaa? Je, umekuwa na usalama tu, au umeonja pia furaha katika Kristo? Je, umeimba,—

“Naliketi chini ya uvuli wake,

Naliketi kwa furaha nyingi;

Tunda lake lilikuwa tamu kinywani mwangu,

Na lenye kupendeza machoni pangu.”?

Huu ni uzoefu wa lazima kama vile ulivyo wa furaha: wa lazima kwa matumizi mengi. Furaha ya Bwana ni nguvu zetu, na ni pale tunapojifurahisha katika Bwana ndipo tunapokuwa na uhakika wa nguvu katika maombi. Hapa imani hukua, na tumaini huzidi kung’aa, huku upendo ukieneza harufu nzuri yote ya manukato yake matamu. Ee! nendeni kwa mtofaa, mkamtafute aliye mzuri zaidi kati ya wazuri. Fanyeni Nuru ya mbinguni kuwa furaha ya moyo wenu, kisha mjazwe utulivu wa moyo, na kufurahia utoshelevu kamili.

III. Mtazamo wa tatu wa somo hilo hilo ni,—uvuli wa mabawa yake,—neno la thamani. Nadhani mfano wake ulio bora, kwa maana wajitokeza mara kadhaa, ni katika ile Zaburi iliyobarikiwa, ya sitini na tatu, mstari wa saba:—

“Kwa kuwa umekuwa msaada wangu, kwa hiyo katika uvuli wa mabawa yako nitashangilia.”

Je, hili halimwonyeshi Bwana wetu kama tegemeo letu katika saa za huzuni? Katika Zaburi iliyo wazi mbele yetu sasa, Daudi alikuwa amefukuzwa kutoka njia za neema hadi nchi kavu yenye kiu, ambapo hapakuwa na maji. Lililo baya zaidi, kwa kiasi alikuwa mbali na furaha yote ya kumjua Mungu waziwazi. Asema, “Nitakutafuta mapema. Nafsi yangu inakuonea kiu.” Aimba juu ya kumbukumbu badala ya ushirika wa sasa na Mungu. Sisi pia tumeingia katika hali hii, wala hatukuweza kupata faraja yoyote ya sasa. “Umekuwa msaada wangu,” imekuwa noti ya juu zaidi tuliyoweza kuipiga, nasi tumefurahi kufikia hapo. Nyakati kama hizo, nuru ya uso wa Mungu imeondolewa, lakini imani yetu imetufundisha kushangilia chini ya uvuli wa mabawa yake. Nuru haikuwako; tulikuwa kabisa kivulini, lakini kilikuwa kivuli chenye joto. Tulihisi kwamba Mungu aliyekuwa karibu lazima awe karibu nasi bado, kwa hiyo tulitulizwa. Mungu wetu hawezi kubadilika, kwa hiyo kama alivyokuwa msaada wetu lazima awe msaada wetu bado, msaada wetu hata ijapokuwa anatutandaza uvuli juu yetu, kwa maana lazima uwe uvuli wa mabawa yake mwenyewe ya milele. Mfano huo, bila shaka, umetokana na jinsi ndege wadogo wanavyojibanza chini ya uvuli wa mabawa ya mama yao, na picha hiyo inagusa moyo na kufariji kwa namna ya pekee. Ndege mdogo bado hawezi kujitunza mwenyewe, kwa hiyo hujikunyata chini ya mama, na hapo yu na furaha na salama. Msumbue kuku kwa muda, nawe utaona vifaranga vyote vidogo vikisongamana pamoja, na kwa milio yao vikitunga aina ya wimbo. Kisha huchomeka vichwa vyao ndani ya manyoya yake, na huonekana wenye furaha kupita kiasi katika makao yao yenye joto. Tunapokuwa wagonjwa sana na kuhuzunika vibaya, tunapofadhaishwa na malezi ya watoto wanaodhoofika, na taabu za nyumba yenye uhitaji, na majaribu ya Shetani, jinsi inavyofariji kumkimbilia Mungu wetu,—kama vifaranga vidogo vikimbiliavyo kuku,—na kujificha karibu na moyo wake, chini ya Mabawa yake. Ee, ninyi mliojaribiwa, jibanzeni kwa karibu na moyo wenye upendo wa Bwana wenu, jicheni kabisa chini ya mabawa yake! Hapa kicho kimetoweka, na pumziko lenyewe limeongezwa kwa wazo la tegemeo la upendo. Ndege wadogo wako salama katika upendo wa mama yao, na sisi pia, tuko salama na wenye furaha kupita kiasi katika upendeleo wa upendo wa Bwana.

IV. Namna ya mwisho ya uvuli ni ile ya mkono, na hii, inavyoonekana kwangu, inaelekeza kwenye nguvu na cheo katika utumishi. Geukia Isaya 49:2:—“Naye amekifanya kinywa changu kama upanga mkali; katika uvuli wa mkono wake amenificha, na kunifanya mshale uliosuguliwa; katika podo lake amenificha.” Bila shaka hii inamhusu Mwokozi, kwa maana fungu laendelea:—“Akaniambia, Wewe u mtumishi wangu, Israeli, ambaye kwako nitatukuzwa. Ndipo nikasema, Nimejitaabisha bure, nimeitumia nguvu yangu bure na kwa ubatili: lakini hakika hukumu yangu i pamoja na Bwana, na kazi yangu i pamoja na Mungu wangu. Na sasa, asema Bwana aliyeniumba tangu tumboni niwe mtumishi wake, ili nimrudishe Yakobo kwake, ijapokuwa Israeli hajakusanywa, hata hivyo nitatukuzwa machoni pa Bwana, na Mungu wangu atakuwa nguvu yangu. Naye akasema, Ni jambo dogo wewe kuwa mtumishi wangu ili kuziinua kabila za Yakobo, na kuwarejeza waliohifadhiwa wa Israeli: nitakutoa uwe nuru ya mataifa, upate kuwa wokovu wangu hata miisho ya dunia.” Bwana wetu Yesu Kristo alifichwa katika mkono wa Yehova, ili atumiwe naye kama mshale uliosuguliwa kwa kuwaangamiza adui zake, na ushindi wa watu wake. Lakini, kwa kadiri ilivyo Kristo, ni watumishi wote wa Kristo pia, kwa kuwa kama alivyo yeye ndivyo tulivyo sisi pia katika ulimwengu huu; na ili kulihakikisha kabisa, tuna usemi ule ule katika mstari wa kumi na sita wa sura ya hamsini na moja, ambapo, akinena juu ya watu wake, asema, “Nimekufunika katika uvuli wa mkono wangu.” Je, hili si andiko bora la mhudumu? Kila mmoja wenu atakayenena neno kwa ajili ya Yesu atakuwa na sehemu ndani yake. Hapa ndipo wale walio watenda-kazi kwa ajili ya Kristo wanapopaswa kutamani kuwa,—“katika uvuli wa mkono wake,”—ili kutimiza kusudi lake la milele. Watumishi wa Mungu ni nini bila Bwana wao ila silaha zilizotoka mkononi mwa shujaa, zisizo na nguvu ya kufanya lolote? Tunapaswa kuwa kama mishale ya Bwana ambayo huirusha kwa adui zake; na kwa kuwa mkono wake wa nguvu ni mkuu hivyo, na sisi ni wadogo hivyo tukiwa vyombo vyake, huvificha mbali katika kiganja cha mkono wake, bila kuonekana hata atakapoturusha nje. Kama watenda-kazi, tunapaswa kufichwa mbali katika mkono wa Mungu, au kunukuu ile taswira nyingine, “katika podo lake amenificha:” hatuna budi kutoonekana hata atakapotutumia. Haiwezekani sisi tusijulikane kwa kiasi fulani ikiwa Bwana anatutumia, lakini hatupaswi kulenga kuonekana, bali, kinyume chake, hata kama tukitumiwa kwa wingi kama mkuu kabisa wa mitume, ni lazima tuongeze kwa ukweli, “ijapokuwa mimi si kitu.” Shauku yetu iwe kwamba Kristo atukuzwe, na kwamba nafsi ifichwe. Ole! kuna njia ya kuonyesha nafsi daima katika yale tunayoyafanya, nasi sote tuko tayari mno kuiingia. Waweza kuwatembelea maskini kwa namna ambayo watahisi kwamba mheshimiwa au mheshimiwa-mke ameshuka kumtembelea maskini Betsy; lakini kuna namna nyingine ya kufanya jambo lilo hilo hata mtoto wa Mungu aliyejaribiwa atajua kwamba ndugu mpendwa au dada mpendwa katika Kristo ameonyesha hisia ya kindugu kwake, na amenena moyoni mwake. Kuna namna ya kuhubiri, ambamo mwanatheolojia mkuu amedhihirisha wazi elimu yake kubwa na kipaji chake; na kuna namna nyingine ya kuhubiri, ambamo mtumishi mwaminifu wa Yesu Kristo, akimtegemea Bwana wake, amenena kwa jina la Bwana wake, na kuacha upako mwingi nyuma. Ndani ya mkono wa Mungu ndipo mahali pa kukubaliwa, na pa usalama; na kwa utumishi ni mahali pa nguvu, na pa kufichwa pia. Mungu hutenda kazi tu na wale walio mkononi mwake; na kadiri tunavyozidi kulala tumefichwa humo, ndivyo kwa hakika atakavyotutumia karibuni. Bwana na atutendee sawasawa na neno lake, “Nimeyatia maneno yangu kinywani mwako, nami nimekufunika katika uvuli wa mkono wangu.” Katika hali hii tutahisi hisia zote za awali zikiunganishwa: kicho kwamba Bwana ashuke kutuchukua mkononi mwake, pumziko na furaha kwamba akubali kututumia, tegemeo kwamba kutoka udhaifuni sasa tutafanywa hodari, na kwa hili litaongezwa uhakika kamili kwamba lengo la kuwako kwetu ni lazima litimizwe, kwa maana kile kinachosukumwa mbele na mkono wa Mwenyezi hakiwezi kukosa shabaha yake.

Haya ni mawazo ya juujuu tu. Somo hili linastahili mfululizo wa hotuba. Njia yenu iliyo bora, wapendwa wangu, itakuwa kuyapanua madokezo haya kwa uzoefu mrefu wa kibinafsi wa kukaa chini ya uvuli wake Mwenyezi. Mungu Roho Mtakatifu na awaongoze ndani yake, na kuwaweka humo, kwa ajili ya Yesu!