Mchukua-Dhambi

TAFAKARI YA MEZA YA BWANA HUKO MENTONE. “Ambaye yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti, ili sisi, tukiwa tumekufa kwa dhambi, tuishi kwa haki: ambaye kwa kupigwa kwake mliponywa. Kwa maana mlikuwa kama kondoo waliopotea; lakini sasa mmemrudia Mchungaji na Mwangalizi wa nafsi zenu.”—1 Petro 2:24, 25.

MCHUKUA-DHAMBI.

KIFUNGU hiki cha ajabu ni sehemu ya hotuba ya Petro kwa watumishi; na katika siku zake karibu watumishi wote walikuwa watumwa. Petro anaanza katika mstari wa kumi na nane: “Enyi watumishi, watiini bwana zenu kwa hofu yote; si wale walio wema na wapole tu, bali na wale walio wakaidi. Kwa maana hili lastahili shukrani, mtu akivumilia huzuni kwa ajili ya dhamiri kwa Mungu, akiteswa isivyo haki. Kwa maana ni fahari gani, mkipigwa kwa makosa yenu na kuvumilia? Lakini mkitenda mema na kuteswa kwa ajili yake, mkavumilia, hili lakubalika mbele za Mungu. Kwa maana mliitwa kwa jambo hili: kwa sababu Kristo naye aliteswa kwa ajili yetu, akituachia kielelezo, ili mfuate nyayo zake: yeye asiyetenda dhambi, wala hila haikuonekana kinywani mwake: yeye, alipotukanwa, hakurudisha tukano; alipoteswa, hakuogofya; bali alijikabidhi kwake yeye ahukumuye kwa haki: ambaye yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti, ili sisi, tukiwa tumekufa kwa dhambi, tuishi kwa haki: ambaye kwa kupigwa kwake mliponywa.” Kama tukiwa katika hali ya chini ya maisha, tutapata faraja yetu iliyo bora katika kumfikiria Mwokozi mnyenyekevu akizichukua dhambi zetu kwa saburi na unyenyekevu wote. Kama tukiitwa kuteseka, kama watumishi walivyoteswa mara nyingi katika nyakati za Kirumi, tutafarijika kwa maono ya Bwana wetu akipigwa, akichapwa mijeledi, na kusulubiwa, lakini akiwa kimya katika utukufu wa uvumilivu wake. Kama mateso haya hayastahiliwi kabisa, na tukisingiziwa vibaya, tutafarijika kwa kumkumbuka yeye asiyetenda dhambi, na ambaye midomoni mwake haikuonekana hila. Bwana wetu Yesu ni Kichwa cha Ushirika wa Wateswa: alitenda mema, na kuteseka kwa ajili yake, lakini akavumilia. Tegemeo letu chini ya msalaba, ambao tumewekwa kuubeba, laonekana tu ndani yake yeye “ambaye yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti.”

Sisi wenyewe sasa twajua kwa uzoefu ya kwamba hakuna mahali pa faraja kama msalaba. Ni mti uliovuliwa majani yake yote, na kwa kuonekana umekufa; lakini twaketi chini ya uvuli wake kwa furaha kuu, na tunda lake ni tamu kwa kaakaa letu. Kweli, katika jambo hili, “kilicho sawa hukiponya kilicho sawa.” Kwa mateso ya Bwana wetu Yesu, mateso yetu yamefanywa mepesi. Mtumishi hufarijika kwa kuwa Yesu alijitwika sura ya mtumishi; ateswaye huchangamshwa “kwa sababu Kristo naye aliteswa kwa ajili yetu;” na yeye asingiziwaye hutiwa nguvu kwa sababu Yesu naye alitukanwa.

“Je, si ajabu, saa ile ya giza kuu

Iliyopata kupambazuka juu ya dunia yenye dhambi

Yaweze kuugusa moyo kwa nguvu laini zaidi

Kwa faraja kuliko furaha ya malaika?

Kwamba jicho la mwenye kuomboleza laelekea msalabani

Mapema kuliko pale nyota za Krismasi ziwakapo?”

Na tusimame imara kando ya msalaba, kama tunavyotumaini kupita katika dhiki za ulimwengu huu; kwa maana kama huo ukiondoka, ile nyota pekee huzimwa ambayo nuru yake huwachangamsha waliokanyagwa, huwaangazia waliodhulumiwa, na huwaletea nuru walioonewa. Kama tukiupoteza msalaba,—kama tukiikosa dhabihu ya ubadala ya Bwana wetu Yesu Kristo, tumepoteza yote.

Mstari ambao sasa tungependa kuutafakari kwa ibada wanena mambo matatu: kuchukuliwa kwa dhambi zetu, kubadilishwa kwa hali yetu, na kuponywa kwa magonjwa yetu ya kiroho. Kila moja ya haya lastahili uangalifu wetu ulio makini kabisa.

I. La kwanza ni, kuchukuliwa kwa dhambi zetu na Bwana wetu; “Ambaye yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti.” Maneno haya kwa lugha iliyo wazi kabisa yathibitisha kwamba Bwana wetu Yesu kweli alizichukua dhambi za watu wake. Tazama jinsi lugha ilivyo halisi! Maneno hayana maana yoyote kama ubadala hauelezwi hapa. Sijui maana ya sura ya hamsini na tatu ya Isaya kama hii siyo maana yake. Sikia maneno ya nabii: “BWANA aliweka juu yake maovu yetu sisi sote;” “kwa ajili ya kosa la watu wangu alipigwa;” “atayachukua maovu yao:” “alihesabiwa pamoja na wakosaji, naye alizichukua dhambi za wengi.”

Siwezi kuwazia kwamba Roho Mtakatifu angetumia lugha yenye maana kiasi hicho kama hakukusudia kutufundisha kwamba Mwokozi wetu kweli alizichukua dhambi zetu, na kuteseka badala yetu. Ni nini kingine kinachoweza kukusudiwa na maandiko kama haya—“Kristo alitolewa mara moja ili achukue dhambi za wengi” (Waebrania 9:28); “Yeye asiyejua dhambi alimfanya kuwa dhambi kwa ajili yetu, ili sisi tupate kuwa haki ya Mungu katika yeye” (2 Wakorintho 5:21); “Kristo alitukomboa katika laana ya torati, kwa kufanywa laana kwa ajili yetu: maana imeandikwa, Amelaaniwa kila mtu aangikwaye juu ya mti” (Wagalatia 3:13); “Kristo naye alitupenda, akajitoa kwa ajili yetu, sadaka na dhabihu kwa Mungu, kuwa harufu ya manukato mazuri” (Waefeso 5:2); “Mara moja tu amedhihirishwa mwisho wa nyakati, azitangue dhambi kwa dhabihu ya nafsi yake” (Waebrania 9:26)? Nasema kwa unyenyekevu, lakini kwa uthabiti, kwamba Maandiko haya ama hufundisha kuchukuliwa kwa dhambi zetu na Bwana wetu Yesu, ama hayafundishi lolote. Katika siku hizi, kati ya makosa mengi na kukanwa kwa kweli, kumezuka fundisho la “fikira za kisasa” ambalo huieleza mbali fundisho la ubadala na dhabihu ya kuwakilisha. Mtu mmoja mwenye hekima amefikia hata kusema kwamba kuhamishwa kwa dhambi au haki hakuwezekani, na kiumbe kingine cha shule ile ile amelitia unajisi wazo hilo kuwa ni ovu.

“Aliibeba juu ya mti hukumu kwa ajili yangu.”

Kama huzuni ingekuwa ya mfano, kuchukuliwa kwa dhambi kungeweza kuwa kwa hekaya; lakini jambo hili moja lalingana na lile lingine. Hakuna mfano katika andiko letu; ni jambo tupu, halisi: “Ambaye yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti.” Laiti watu wangeacha kubishana! Kuhoji na kubishana penye msalaba, ni tendo lililo karibu sawa na kosa la askari walipogawana mavazi yake, na kupiga kura kwa nguo yake.

Angalia jinsi maneno yaliyotumika hapa yalivyo ya binafsi! Jinsi Roho Mtakatifu anenavyo waziwazi! “Ambaye yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake mwenyewe.” Halikuwa kwa uwakilishi, bali kwa “yeye mwenyewe”; na halikuwa katika mawazo, bali “katika mwili wake mwenyewe.” Angalia pia, ubinafsi kwa upande wetu wa jambo hili, yeye “alizichukua dhambi zetu,” yaani, dhambi zangu na dhambi zako. Kuna namna ya mahadhi ya muziki hapa,—“yeye mwenyewe,” “dhambi zetu.” Kama vile ilivyo hakika kwamba ni Kristo mwenyewe aliyeteseka msalabani, ndivyo ilivyo kweli kwamba ni dhambi zetu wenyewe ambazo Yesu alizichukua katika mwili wake juu ya mti. Bwana wetu ametokea mahakamani kwa ajili yetu, akikubali nafasi yetu kizimbani: “Alihesabiwa pamoja na wakosaji.” Naam, zaidi, ametokea mahali pa kuuawa kwa ajili yetu, na amebeba adhabu ya kifo juu ya mti wa maangamizo badala yetu. In propria persona, Mkombozi wetu ameshtakiwa, ijapokuwa hana hatia; amekuja chini ya laana, ijapokuwa amebarikiwa milele; na ameteseka hata mauti, ijapokuwa hakutenda lolote linalostahili lawama. “Alijeruhiwa kwa makosa yetu, alichubuliwa kwa maovu yetu; adhabu ya amani yetu ilikuwa juu yake; na kwa kupigwa kwake sisi tumepona.”

Kuchukua huku dhambi kwa upande wa Bwana wetu kulikuwa kwa daima. Kifungu kilicho mbele yetu kimelazimishwa zaidi ya fundisho lake, kwa kufanywa kuthibitisha kwamba Bwana wetu Yesu alizichukua dhambi zetu mahali pengine popote isipokuwa msalabani: jambo hili maneno hayasemi. “Mti” ndipo mahali ambapo zaidi ya mahali pengine pote twamwona Bwana wetu akichukua adhabu istahiliyo dhambi zetu; lakini kabla ya hili, alikuwa amehisi uzito wa mzigo ule mkubwa mno. Ni kosa kujenga fundisho kuu juu ya umbo la kubahatisha la kifungu kimoja cha Maandiko, hasa wakati kifungu hicho cha Maandiko chenye maana nyingine.

Usomaji wa pembeni, ulio sahihi kabisa, ni “Ambaye yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake hata mtini.” Bwana wetu aliubeba mzigo wa dhambi zetu hata mtini, na papo hapo akaumaliza. Alikuwa ameubeba mzigo huo tangu zamani, kwa maana Yohana Mbatizaji alisema juu yake, “Tazama, Mwana-Kondoo wa Mungu, aichukuaye” (kitenzi kimo katika wakati uliopo, “aichukuaye”) “dhambi ya ulimwengu” (Yohana 1:29). Bwana wetu wakati huo alikuwa akiichukua dhambi ya ulimwengu kama Mwana-Kondoo wa Mungu. Tangu siku ile alipoanza huduma yake ya kimungu, ningeweza kusema hata kabla ya hapo, alizichukua dhambi zetu. Alikuwa Mwana-Kondoo “aliyechinjwa tangu kuwekwa misingi ya ulimwengu;” hivyo, alipopanda Kalvari, akiubeba msalaba wake, alikuwa akizichukua dhambi zetu hata mtini. Lakini, hasa na kwa namna ya pekee katika uchungu wake wa kifo alisimama badala yetu, na juu ya nafsi yake na mwili wake ilipasuka dhoruba ya haki iliyokuwa imekusanyika kwa sababu ya makosa yetu.

Kuchukua huku dhambi ni kwa mwisho. Alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti, lakini hazichukui tena sasa. Mwenye dhambi na Mdhamini wa mwenye dhambi wote wako huru, kwa maana torati imetetewa, heshima ya utawala imesafishwa, dhabihu ya ubadala imekamilika. Hafi tena, mauti haina tena mamlaka juu yake; kwa maana ameimaliza kazi yake, naye amelia, “Imekwisha.” Kwa habari ya dhambi alizozichukua katika mwili wake juu ya mti, haziwezi kupatikana, kwa maana zimekoma kuwako, kwa kadiri ya ile ahadi ya kale, “Katika siku zile, na wakati ule, asema BWANA, uovu wa Israeli utatafutwa, wala hautakuwapo; na dhambi za Yuda, wala hazitaonekana” (Yeremia 1:20). Kazi ya Masihi ilikuwa “kukomesha makosa, na kuziondoa dhambi, na kufanya upatanisho kwa uovu, na kuleta haki ya milele” (Danieli 9:24). Basi, kama dhambi imekomeshwa, imekwisha; na kama kosa “limekwisha,” hakuna zaidi ya kusemwa juu yake.

Na tutazame nyuma kwa imani takatifu, tumwone Yesu akiuchukua mzigo mkuu mno wa dhambi zetu hata mtini, na juu ya mti; na tuone jinsi dhabihu yake ilivyokuwa yenye nguvu kwa kulipa jumla yote ya deni letu la kimaadili katika habari ya hatia mbele za Mungu, na adhabu ifuatayo baada yake. Ni sheria ya asili kwamba hakuna kitu kiwezacho kuwa mahali pawili kwa wakati mmoja; na kama dhambi ilichukuliwa mbali na Bwana wetu, haiwezi kukaa juu yetu. Kama kwa imani tumemkubali yule Mbadala ambaye Mungu mwenyewe amemkubali, basi haiwezekani adhabu idaiwe mara mbili, kwanza kwa Mdhamini, kisha kwa wale ambao alisimama kwa ajili yao. Bwana Yesu alizichukua mbali dhambi za watu wake, kama vile yule mbuzi wa kutolewa, katika ule mfano, alivyoichukua dhambi ya Israeli mpaka nchi isiyokaliwa na watu. Dhambi zetu zimeondoka milele. “Kama mashariki ilivyo mbali na magharibi, ndivyo alivyoyaweka mbali nasi makosa yetu.” Amezitupa dhambi zetu zote katika vilindi vya bahari; amezitupa nyuma ya mgongo wake, ambako hazitaonekana tena.

Rafiki wapendwa, twanena juu ya jambo hili kwa utulivu na ubaridi mwingi, lakini ni ajabu iliyo kuu kuliko zote ulimwenguni; ni muujiza wa dunia, siri ya mbinguni, hofu ya kuzimu. Kama tungeweza kuutambua kikamilifu uovu wa dhambi, adhabu istahiliyo, na ubadala halisi wa Kristo, jambo hilo lingezaa ndani yetu shauku kuu ya shukrani, upendo, na sifa. Sishangai kwamba rafiki zetu Wamethodisti wapaza sauti, “Haleluya!” Hili latosha kutufanya sisi sote tupaze sauti na kuimba, maadamu tunaishi, “Utukufu, utukufu kwa Mwana wa Mungu!” Ni ajabu iliyoje kwamba Mkuu wa utukufu, ambaye ndani yake hamna dhambi, ambaye kwa hakika hakuweza kutenda uovu, ajishushe kuja katika mgusano na dhambi yetu kama unavyodokezwa katika yeye kuwa “alifanywa dhambi kwa ajili yetu”! Bwana wetu Yesu hakuishika dhambi kwa koleo za dhahabu, bali aliibeba juu ya mabega yake mwenyewe. Hakuiinua kwa mipiko ya dhahabu, kama makuhani walivyolibeba sanduku; bali yeye mwenyewe aliubeba mzigo wa kuchukiza wa dhambi yetu katika mwili wake juu ya mti. Hii ndiyo siri ya neema ambayo malaika hutamani kuichungulia. Ningelihubiri milele kwa lugha iliyo wazi kabisa na isiyokosea.

II. Pili, angalia kwa kifupi badiliko la hali yetu, ambalo andiko lalieleza kuwa latokana na Bwana kuzichukua dhambi zetu: “Ili sisi, tukiwa tumekufa kwa dhambi, tuishi kwa haki.” Badiliko hilo ni kufa na kufufuka, maziko na ufufuo: twaletwa kutoka uzima hata mauti, na kutoka mauti hata uzima.

Tangu sasa tumekufa kisheria kwa adhabu ya dhambi. Kama ningehukumiwa kufa kwa kosa, na mtu mwingine akafa badala yangu, basi nilikufa ndani yake yeye aliyekufa kwa ajili yangu. Torati isingeweza mara ya pili kuleta mashtaka yake juu yangu, na kunileta tena mbele ya hakimu, na kunihukumu, na kunitoa nje nife. Haki ya utaratibu kama huo ingekuwa wapi? Mimi nimekwisha kufa: nawezaje kufa tena? Nimeichukua ghadhabu ya Mungu katika nafsi ya Mbadala wangu mtukufu na aliyebarikiwa milele; basi nawezaje kuichukua tena? Kulikuwa na faida gani ya Mbadala kama nitaichukua nami pia? Shetani akija mbele za Mungu kuleta mashtaka juu yangu, jibu ni, “Mtu huyu amekufa. Ameichukua adhabu, naye ‘amekufa kwa dhambi,’ kwa maana hukumu juu yake imetekelezwa juu ya Mwingine.” Ukombozi ulioje wa ajabu kwetu! Ubariki BWANA, ee nafsi yangu!

Lakini Petro pia amaanisha kutukumbusha kwamba, kwa na kupitia uvutano wa kifo cha Kristo juu ya mioyo yetu, Roho Mtakatifu ametufanya sasa kuwa kweli “tumekufa kwa dhambi”: yaani, hatuzipendi tena, nazo zimekoma kuwa na mamlaka juu yetu. Dhambi haikai tena nyumbani ndani ya mioyo yetu; ikiingia humo, ni kama mvamizi. Sisi si tena watumishi wake wa kupenda. Dhambi hutuita kwa jaribu, lakini hatuijibu, kwa maana tumekufa kwa sauti yake. Dhambi hutuahidi thawabu kubwa, lakini hatukubali, kwa maana tumekufa kwa vishawishi vyake. Twatenda dhambi, lakini nia yetu si kutenda dhambi. Ingekuwa mbingu kwetu kuwa watakatifu kamili. Moyo wetu na maisha yetu hufuata ukamilifu, lakini dhambi imechukiwa na nafsi yetu. “Basi, kama nikitenda lile nisilolitaka, si mimi tena ninayelitenda, bali ni dhambi ikaayo ndani yangu.” Nafsi yetu iliyo kweli na halisi kabisa huichukia dhambi; na ijapokuwa twaanguka ndani yake, ni kuanguka,—tuko nje ya hali yetu ya kawaida, na twaukimbia uovu kwa mbio zote. Uzima uliozaliwa upya ndani yetu hauna shughuli na dhambi; umekufa kwa dhambi.

Neno la Kiyunani lililotumika hapa haliwezi kufasiriwa kikamilifu katika Kiingereza; lamaanisha “kutozaliwa kwa dhambi.” Tulizaliwa katika dhambi, lakini kwa kifo cha Kristo, na kazi ya Roho Mtakatifu juu yetu, kuzaliwa huko kwatanguliwa, “tumefanywa kutozaliwa kwa dhambi.” Kile kilichofanywa ndani yetu na dhambi, hata katika kuzaliwa kwetu, kwa kifo cha Yesu chapingwa na uzima mpya ambao Roho wake huutoa. “Tumefanywa kutozaliwa kwa dhambi.” Napenda usemi huu, ujapokuwa wasikika si wa kawaida. Je, yaonekana yawezekana kuzaliwa kutanguliwa: aliyezaliwa asizaliwe? Lakini ndivyo ilivyo. Nafsi ya kweli, ile “Mimi” iliyo halisi kabisa, sasa haijazaliwa kwa dhambi, kwa maana “tumezaliwa, si kwa damu, wala si kwa mapenzi ya mwili, wala si kwa mapenzi ya mtu, bali kwa Mungu.” Tumefanywa kutozaliwa kwa dhambi, na kuzaliwa kwa Mungu.

Lakini kuchukua kwa Bwana wetu dhambi kumetuleta pia katika uzima. Tukiwa tumekufa kwa uovu kwa kadiri ya sheria, twaishi pia katika upya wa uzima katika ufalme wa neema. Kusudi la Bwana wetu ni “ili tuishi kwa haki.” Si tu kwamba maisha yetu yapaswa kuwa ya haki, ambayo naamini ndivyo yalivyo, bali twahuishwa na kufanywa nyeti na wenye nguvu kwa haki: kwa kifo cha Bwana wetu twafanywa wepesi wa jicho, na wepesi wa fikira, na wepesi wa mdomo, na wepesi wa moyo kwa haki. Hakika, kama fundisho la dhabihu yake ya upatanisho halituhuishi, hakuna kitakachotuhuisha. Tunapotenda dhambi, ni tokeo la kusikitisha la kufa kwetu kwa zamani; lakini tunapotenda haki, twaitupa nafsi yetu yote ndani yake, “Twaishi kwa haki.” Kwa sababu Bwana wetu wa kimungu amekufa, twahisi kwamba lazima tujitoe kabisa kwa sifa yake. Ule mti ulioleta mauti kwa Mwokozi wetu ni mti wa uzima kwetu. Keti chini ya huu arbor vitae wa kweli, nawe utakung’uta udhaifu na ugonjwa ulioingia kwa ule mti wa ujuzi wa mema na mabaya. Livingstone huko Afrika alitumia dawa fulani zijulikanazo kama Vichangamshi vya Livingstone; lakini ni vichangamshi vilivyoje zile kweli tukufu zitolewazo katika ule mti mchungu wa msalaba! Ee ndugu zangu, na tuonyeshe katika maisha yetu maajabu ambayo Bwana wetu Yesu ametufanyia kwa uchungu wake na jasho lake la damu, kwa msalaba wake na mateso yake!

III. Kisha mtume anena juu ya kuponywa kwa magonjwa yetu kwa kifo cha Kristo: “Ambaye kwa kupigwa kwake mliponywa. Kwa maana mlikuwa kama kondoo waliopotea; lakini sasa mmemrudia Mchungaji na Mwangalizi wa nafsi zenu.”

Tuliponywa, na twadumu hivyo. Si jambo litakalofanyika wakati ujao; limekwisha kutendwa. Petro aeleza ugonjwa wetu kwa maneno yanayounda mstari wa ishirini na tano. Basi, ulikuwa ni nini?

Kwanza, ulikuwa ni ushenzi. “Mlikuwa kama kondoo.” Dhambi imetufanya hata tunafaa kufananishwa na wanyama tu, na wale walio na akili duni kabisa. Nyakati nyingine Maandiko humfananisha mtu asiyezaliwa mara ya pili na punda. Mtu husemwa kuwa “amezaliwa kama mwana-punda-mwitu.” Amosi humfananisha Israeli na “ng’ombe wa Bashani,” naye awaambia, “Mtatoka katika mahali palipobomoka, kila ng’ombe akiendelea mbele yake.” Daudi alijifananisha na behemothi: “Nilikuwa mpumbavu hivyo, wala sikujua: nalikuwa kama mnyama mbele zako.” Sisi si bora kuliko wanyama hata Kristo aje kwetu. Lakini si wanyama baada ya hapo: asili hai, ya kimbingu, ya kiroho huumbwa ndani yetu tunapokutana na Mkombozi wetu. Bado twachukua pamoja nasi ile asili ya kale ya kishenzi, lakini kwa neema ya Mungu yatiishwa, na kuwekwa hapo; na ushirika wetu sasa ni pamoja na Baba, na pamoja na Mwanawe Yesu Kristo. “Tulikuwa kama kondoo,” lakini sasa tu watu tuliokombolewa kwa Mungu.

Twaponywa pia tabia ya kutangatanga iliyo ya ajabu kiasi hicho katika kondoo. “Mlikuwa kama kondoo waliopotea,” daima wakipotea, wakipenda kupotea, wakifurahia hilo, wasio na furaha kamwe kama wanapotangatanga mbali na zizi. Bado twatangatanga, lakini si kama kondoo watangavyo: sasa twaitafuta njia iliyo sawa, na twatamani kumfuata Mwana-Kondoo kila aendako. Kama tukitangatanga, ni kwa ujinga au jaribu. Twaweza kusema kwa kweli, “Nafsi yangu inakufuata kwa bidii.” Msalaba wa Bwana wetu umetugongomea kabisa kwa mikono na miguu: sasa hatuwezi kuukimbilia uovu kwa tamaa; bali twasema, “Rudi mahali pako pa kupumzika, ee nafsi yangu; kwa maana BWANA amekutendea kwa ukarimu!”

“Kutangatanga kwangu, Bwana, kumekwisha,

Sasa nimekurudia Wewe:

Uwe Baba yangu na Rafiki yangu,

Uwe yote katika yote kwangu.”

Ugonjwa wetu mwingine ulikuwa kutoweza kurudi: “Mlikuwa kama kondoo waliopotea; lakini sasa mmerudi.” Mbwa na hata nguruwe wana uwezekano mkubwa wa kurudi nyumbani kuliko kondoo watangatangao. Lakini sasa, wapendwa, ingawa tulitangatanga, tumerudi, nasi twaendelea kumrudia Mchungaji wetu. Kama hua wa Nuhu, hatukupata mahali pa kupumzisha wayo wa mguu wetu popote nje ya safina, na kwa hiyo twamrudia yeye, naye kwa neema hutuvuta ndani kwake. Kama tukitangatanga wakati wowote, twamshukuru Mungu kwamba kuna kitu kitakatifu ndani yetu ambacho hakituachi tupumzike, na kuna kitu chenye nguvu zaidi sana juu yetu ambacho hutuvuta nyuma. Tu kama sindano ya dira: iguse sindano hiyo kwa kidole chako, na kuilazimisha ielekee mashariki, au kusini, nayo yaweza kufanya hivyo kwa muda; lakini ondoa mkazo huo, na mara moja hurudi kwenye ncha. Vivyo hivyo lazima turudi kwa Yesu; lazima tumrudie Mwangalizi wa nafsi zetu. Nafsi yetu yalia, “Ni nani niliye naye mbinguni ila Wewe? wala hapa duniani hakuna nimtamaniye ila Wewe.” Hivyo, kwa nguvu ya kifo cha Bwana wetu, upendo usiokufa waumbwa ndani yetu, ambao hutuongoza kuutafuta uso wake, na kufanya upya ushirika wetu naye.

Kifo cha Bwana wetu kimetuponya pia utayari wetu wa kuwafuata viongozi wengine. Kondoo mmoja akipita katika ufa wa uzio, kundi zima litafuata. Tumezoea kuwafuata wenye kuongoza katika dhambi au katika kosa: tumekuwa tayari mno kuufuata mila, na kutenda lile lihesabiwalo kuwa la adabu, la kuheshimika, na la kawaida: lakini sasa tumeazimia kutomfuata yeyote ila Yesu, kwa kadiri ya neno lake, “Kondoo wangu waisikia sauti yangu, nami nawajua, nao wananifuata. Mgeni hawatamfuata, bali watamkimbia: kwa maana hawaijui sauti ya wageni.” Kwa upande wangu mimi, nimeazimia kutomfuata kiongozi yeyote wa kibinadamu. Imani katika Yesu huumba uhuru mtakatifu wa akili. Tumejifunza kumtegemea kwa ukamilifu kiasi hicho Bwana wetu aliyesulubiwa hata hatuna wa kumbakiza mtu.

Mwishowe, rafiki wapendwa, tulipokuwa tukitangatanga tulikuwa kama kondoo walio wazi kwa mbwa-mwitu, lakini twaokolewa katika hili kwa kuwa karibu na Mchungaji. Tulikuwa katika hatari ya mauti, hatari kutoka kwa ibilisi, hatari kutoka kwa majaribu elfu, ambayo, kama wanyama wakali, yalizunguka pande zote zetu. Baada ya kukomesha kutangatanga kwetu, sasa tuko mahali pa salama. Simba angurumapo, twasukumwa karibu zaidi na Mchungaji, na twafurahi kwamba fimbo yake yatulinda. Yeye asema, “Kondoo wangu waisikia sauti yangu, nami nawajua, nao wanifuata: nami nawapa uzima wa milele; nao hawatapotea kamwe, wala hakuna mtu atakayewanyakua katika mkono wangu.”

Ni kazi ya neema iliyoje ya ajabu iliyotendwa ndani yetu! Twadaiwa haya yote, si kwa mafundisho ya Kristo, ijapokuwa hayo yametusaidia sana; si kwa kielelezo cha Kristo, ijapokuwa hicho chatuvuta kwa kukiiga kwa bidii; bali twadaiwa yote kwa kupigwa kwake: “Ambaye kwa kupigwa kwake mliponywa.” Ndugu, twamhubiri Kristo aliyesulubiwa, kwa sababu tumeokolewa na Kristo aliyesulubiwa. Kifo chake ni kifo cha dhambi zetu. Kamwe hatuwezi kuliacha fundisho la dhabihu ya ubadala ya Kristo, kwa maana ndiyo nguvu ambayo kwayo twatumaini kufanywa watakatifu. Si tu kwamba twaoshwa hatia katika damu yake, bali kwa damu hiyo twaishinda dhambi. Kamwe, maadamu pumzi au mpigo wa moyo unadumu, hatuwezi kuificha kweli iliyobarikiwa kwamba yeye “yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti, ili sisi, tukiwa tumekufa kwa dhambi, tuishi kwa haki.” Bwana na atujalie kujua mengi zaidi ya haya kuliko niwezavyo kunena, kwa ajili ya Yesu Kristo! Amina.