Pingamizi Matatu

"Nipewe neema ya kuishi juu ya kila nia ya kibinadamu; kwa kuwa pamoja na Mungu tu na kwa ajili ya Mungu, wala nisiyumbishwe, hasa katika kazi ya umishonari, na maoni ya watu wasiozifahamu hali za mambo, ambao hukumu yao yaweza kuwa kinyume cha yangu mwenyewe."

Henry Martyn, India.


BARUA hizi zimekusanywa pamoja ili kuwasaidia wenzetu walioko nyumbani waelewe kitu fulani juu ya asili ya nguvu zinazopangwa dhidi yetu, ili wapate kuleta Nguvu-Iliyo-Juu-ya-Uwezo-wa-Binadamu ipambane na nguvu hiyo ipitayo uwezo wa binadamu, na waombe kwa ufahamu na kwa juhudi isiyowezekana kwa imani isiyo na habari. Kwa muda mrefu wa kutosha tumeikadiria chini nguvu ya Hali Halisi. Twahitaji zaidi ya ile imani ya namna ya Ibrahimu, ambayo, bila kudhoofishwa, iliyafikiria mambo yalivyo, kisha, ikiiangalia ile ahadi, haikusita, bali ilizidi kuwa na nguvu. Imani ya ujinga haitusaidii sana. Miaka kadhaa iliyopita, alipokuja mwongofu wa kwanza wa kike, rafiki waliandika kwa furaha kwamba sasa ukuta wa Tabaka lazima uanguke; walitazamia kusikia karibuni kwamba umeanguka. Kana kwamba chembe ya vumbi ikianguka kutoka katika moja ya matofali ya ukuta ule ingeutikisa ukuta wenyewe kwa namna yo yote! Imani ya namna hiyo ni ya wema, lakini hapo ndipo inapoishia. Yanena juu ya yale isiyoyajua.

Kisha, kuhusu watu wenyewe, kuna dhana potofu fulani ambazo ni vigumu kufa. Siku hizi tulisoma, katika gazeti la kwao, kwamba ni jambo lililojulikana sana kuwa "wanawake wa Kihindi hawatabasamu kamwe." Tulishangaa kusikia hivyo. Sisi hatukuwa tumeliona jambo hilo. Labda, kama wote pia wangekuwa wamehuzunika kupita kiasi namna hiyo, tungewaona hawakatai sana kuzikaribisha Habari Njema. Tena, tulisoma kwamba waweza kupambanua kati ya mpagani na Mkristo kwa nuru ya ajabu iliyo katika nyuso za Wakristo, ikilinganishwa na "sura ya huzuni iliyo katika nyuso za wapagani maskini waliogubikwa na giza." Ni kweli kwamba baadhi ya Wakristo wamenurishwa kweli kweli, lakini, kwa jumla, wapagani ni wachangamfu kwa namna ya ajabu hata tofauti hiyo si dhahiri kama mtu awezavyo kudhani. Tena, twasoma katika makala zielezazo juu ya Uhindi kwamba tamaa ya watu iliyochoka na isiyo na tumaini yagusa moyo mno. Lakini twaona kwamba shida yetu kubwa ni kuwafanya waamini kwamba kuna kitu cho chote cha kukitamani. Bali tungewaeleza kuwa ni wale wadhaniao kwamba hawana haja ya kitu cho chote, bila kujua kwamba wana haja ya kila kitu. Na tena na tena twasoma maelezo yasisimuayo ya wanawake wa Uhindi wakiwa wamesimama na mikono yao imenyoshwa kumwelekea Mungu. Waweza kufanya hivyo katika maono; lakini hali halisi hawafanyi hivyo. Na ni kule kukosekana kabisa kwa mambo ya namna hii yote kunakofanya msaada wenu kuwa jambo la lazima kwetu.

Lakini hakuna hata mmoja wenu awezaye kuomba kwa jinsi tunavyotaka muombe, isipokuwa akili imesadikishwa kwamba jambo lile ambalo maombi kama hayo yaombwa kwa ajili yake ni la haki na sawa kabisa; nasi twaona kwamba wengi wa wale walioifuata Habari ya Vita hivi huenda wana mashaka juu ya usahihi wake—usahihi, kwa mfano, wa waongofu kuziacha nyumba zao kwa ajili ya Kristo na Injili yake. Wote watakuwa na huruma pamoja nasi tunapojaribu kuwaokoa watoto wadogo, lakini labda wengine hawana huruma tunapofanya jambo linaloleta huzuni na kutoelewana—"si amani, bali upanga." Basi tumekusudia sasa kukusanya katika mafungu matatu, baadhi ya pingamizi nyingi zinazowekwa mara nyingi mbele ya wale wanaojishughulisha na kazi ya namna hii, kwa sababu twahisi kwamba yapasa zikabiliwe na kujibiwa kama inawezekana, tusije tukapoteza maombi ya mtu yenye nguvu.

Fungu la kwanza la pingamizi laweza kufupishwa kuwa swali juu ya usahihi au vinginevyo wa sisi "kuwalazimisha dini yetu" wale wasioitaka. Twakumbushwa kwamba kazi hii yavunja moyo mno, waongofu ni wachache, na yanapotokea huonekana kuleta vurugu kubwa kupita zote. Ni dhahiri vya kutosha kwamba wala sisi wala Injili yetu hatutakiwi; wala si ajabu, ikizingatiwa kwamba masharti ya uanafunzi yahusisha mengi hivyo. "Sisi tusingependa wageni waje na kuingilia dini yetu," waandika rafiki wale wanaopinga, "na kuwavuta watoto wetu watuache; tungechukizwa sana. Si ajabu Wahindu wanapofanya hivyo!" Na msomaji mmoja wa barua hizo aliandika kwamba alishangaa jinsi wasichana wale waliotoka wangewezaje kuwa na furaha hata kwa kitambo baada ya kufanya jambo baya na lisilo na huruma namna hiyo la kuwaasi wazazi wao. "Wanastahili kabisa yote wanayoyateseka," aliandika. "Ni aibu kamili na fedheha kwa msichana kuwaacha watu wake mwenyewe!"

Mtu hugeuka kutoka kuisoma barua hiyo, na kuzitazama nyuso za wale waliolifanya jambo hilo; na akijua jinsi wanavyohitaji kila chembe ya msaada wa maombi awezayo kuwapatia, mtu huhisi kwamba itafaa kujaribu kuwaonyesha wale wanaowalaumu kwa nini wanafanya hivyo, na jinsi ilivyo kwamba hawawezi kufanya vinginevyo kama wangependa kuwa waaminifu kwa Kristo.

Pingamizi hili juu ya usahihi au ubaya wa kazi kwa ujumla, hupelekea jingine linalohusu ubatizo. Ni jambo zito kufikiri juu ya familia zilizofarakana juu ya masuala ya dini; hakika ingekuwa afadhali mwongofu aishi maisha ya Kikristo yanayoendana nyumbani, hata bila ubatizo, kuliko avunje amani ya nyumba kwa kuiacha nyumba yake kabisa? Au, akiisha kubatizwa, je, asirudi nyumbani na kuishi humo akiwa Mkristo?

Mwisho—na hili laja katika barua kutoka kwa wale ambao, kuliko wote, wana huruma pamoja nasi—kwa nini tusizielekeze nguvu zetu kwenye kazi yenye matunda zaidi? Twakumbushwa juu ya kazi ya aina ile ya harakati za wingi, ambamo "mataifa huzaliwa kwa siku moja"; na mara nyingi, pia, juu ya Wakristo wa jina tu ambao wahitaji sana nuru zaidi. Kwa nini tusifanye kazi kwa njia yenye upinzani mdogo, ambapo kumgeukia Mungu si lazima kumaanishe moto na upanga, na ambapo kwa juma moja tungeweza kuvuna nafsi nyingi kuliko katika miaka ya kazi hii isiyo na matunda?

Twakiri waziwazi kwamba pingamizi na mapendekezo haya kwa asili ni yenye akili, na kwamba yale wayasemayo ni kweli kabisa. Ni kweli kwamba kazi kati ya Wahindu wa tabaka la juu Uhindi kote (kama ilivyo kati ya Waislamu ulimwenguni kote) ni ngumu sana. Ni kweli kwamba kumkiri Kristo waziwazi huleta mafarakano ya msiba katika familia. Ni kweli kuna kazi nyingine ipasayo kufanywa.

Hasa twahisi uzito wa pingamizi la pili lililotolewa. Twatambua kikamilifu kwamba jambo lililo sawa ni mwongofu kuishi kati ya watu wake mwenyewe, na kuiacha nuru yake iangaze nyumbani mwake; nasi twaomboleza kule kung'olewa kwa kutisha kunakohusika katika lile lijulikanalo kama "kutoka nje." Kwa watu wanaoshikilia desturi sana kama Wahindi wafanyavyo, kwa maumbile yenye upendo sana kama yalivyo maumbile ya Kihindi, huku kukatiza vifungo vyote vya nyumbani ni jambo katili sana.

Na sasa, ili tusije tukayakosa maombi yenu tu, twajiweka tayari kujaribu kuwajibu. Na, kwanza kabisa, na tulishike jambo hili: si haki, wala si busara, kulinganisha kazi, na mafanikio katika kazi, kati ya kundi moja la watu na jingine, kwa sababu hali ambazo chini yake kazi hiyo hufanywa ni tofauti, na nguvu zisizoonekana zinazoletwa kupambana nayo hutofautiana katika tabia na katika uwezo. Nyakati nyingine kuna "matokeo" mengi zaidi yaliyoandikwa katika safu moja ya gazeti la kidini la kila juma kuliko yale yanayopatikana katika kurasa 646 za kimojawapo cha vitabu vitukufu kabisa vya umishonari vya siku hizi, On the Threshold of Central Africa. Au chukua maisha mawili yaliyo kinyume kwa mfano, ya Moody na ya Gilmour. Moody aliona uvunaji wa nafsi mwingi zaidi kwa siku moja kuliko Gilmour katika miaka yake ishirini na moja. Si kwamba watu hao walitofautiana. Wote wawili walijua Ubatizo wa Nguvu, wote wawili waliishi ndani ya Kristo na wakapenda. Lakini haya ni ncha za mbali katika ulinganisho; chukua wawili, wote wamishonari, ndugu pacha katika roho, Brainerd wa Amerika ya Kaskazini na Henry Martyn wa Uhindi. Brainerd aliwaona wengi wakija kwa Yesu; Martyn hakuona hata mmoja. Kila mmoja alikuwa mmishonari mpainia, kila mmoja alikuwa mwali wa moto. "Sasa na niungue nikamalizike kwa ajili ya Mungu," aliandika Henry Martyn, naye akalitenda. Lakini hali ambazo chini yake kila mmoja alifanya kazi zilitofautiana kiroho kwa upana ule ule kama zilivyotofautiana kwa hali ya hewa. Je, twaweza kulinganisha kazi yao, au kuipima kwa matokeo yake yaonekanayo? Je, Mungu alifanya hivyo? Na tuache kulinganisha hili na lile—hatujui vya kutosha ili kulinganisha. Na tuache kupima vitu vya milele na kuzilinganisha nafsi katika mizani ya kidunia. Ni mizani ya Mungu peke yake iliyo nyeti vya kutosha kwa kazi nyeti namna hiyo.

Twayashughulikia pingamizi moja baada ya jingine. Kwanza, "Kwa nini mnakwenda mahali ambapo hamtakiwi?"

Twakwenda kwa sababu twaamini Bwana wetu alituamuru kwenda. Alisema, "ulimwengu wote," na "kila kiumbe." Amri zetu za kwenda ni zenye kufahamika sana. "Enendeni ulimwenguni kote, mkaihubiri Injili kwa kila kiumbe." "Ulimwengu wote" humaanisha kila mahali ndani yake, "kila kiumbe" humaanisha kila mtu ndani yake. Amri hizi ni dhahiri hivyo hata hakuna nafasi ya kutia shaka juu ya maana yake.

Wamishonari wote katika nyakati zote wameyaelewa hivyo maneno haya "wote" na "kila." Karibu miaka mia saba iliyopita mmishonari wa kwanza kwa Waislamu hakupata karibisho, bali gereza tu; lakini hakutia shaka kamwe kwamba alitumwa kwao. "Mungu ndiye alitaka hivyo," alisema, naye akaenda tena. Wakampiga mawe wakati huo, naye akafa—akafa, lakini hakutia shaka kamwe kwamba alitumwa.

Bwana wetu Mwenyewe alikwenda si kwa watu wa kawaida tu, waliomsikia kwa furaha, bali pia kwa tabaka za makuhani na za kisiasa, waliokuwa hawana tamaa ya kweli. "Hamtaki kuja kwangu mpate kuwa na uzima," alisema, na hata hivyo aliwapa nafasi ya kuja kwa kuwaendea. Yale maneno, "Mtu akiona kiu, na aje kwangu anywe," yalinenwa kwa wasikilizaji ambao hawakuwa na kiu ya Injili.

Mtakatifu Paulo angependa kwa hiari kuzitumia nguvu zake kulihubiri Neno huko Asia, hasa Galatia, ambapo watu walimpenda vema; lakini alikuwa chini ya amri, naye akaenda Ulaya, Filipi, ambapo alitiwa gerezani; Thesalonike, ambapo upinzani ulikuwa mkali hata ikambidi akimbie usiku; Athene, ambapo alikuwa kichekesho cha wanafalsafa. Lakini Mungu alitoa nafsi katika kila moja ya mahali hapa; wachache tu ukilinganisha na umati ule mkubwa usiojali, lakini yeye angekuambia wale wachache walistahili kwendewa. Je, ungependa akose Lidia, au Damari? Zaidi ya yote, je, ungependa aiasi amri ya Bwana wake?

Basi ijapokuwa ujumbe wetu wakaribishwa au haukaribishwi, ukweli wabaki kwamba lazima twaende kwa wote; na kadiri walivyo wabaya zaidi na wagumu zaidi, ndivyo ilivyo wazi zaidi kwamba, ukitakwa au usipotakwa, unahitajika kwao.

Bwana Coillard aliporwa na watu wale aliokuwa amesafiri mbali ili kuwatafuta. "Mnaona hatukukosea," aandika, "kwa kuileta Injili Zambezi."

Pingamizi la pili ni, "Kwa nini kuvunja familia kwa kusisitiza ubatizo kuwa sine quâ non ya uanafunzi?"

Nasi tena twajibu, Kwa sababu twaamini Bwana wetu atuambia hivyo. Alisema, "Mkiwabatiza kwa jina la Baba, na la Mwana, na la Roho Mtakatifu." Sisi, watumishi wake, tuna haki gani ya kusimama pungufu ya utii kamili? Je, hakuzijua hali za maisha ya Wahindu wa tabaka la juu Uhindi alipotoa amri hii? Je, alikuwa hajui juu ya kuvunjika kwa familia ambako kuitii kungehusisha? "Je, mwadhani ya kuwa nimekuja kuleta amani duniani? Nawaambia, sivyo, bali mafarakano." Kisha yaja maneno ambayo tumeyaona yakitimizwa halisi katika habari ya kila mwongofu wa tabaka la juu aliyekuja. "Kwa maana tangu sasa watakuwapo watu watano nyumbani mwao wamefarakana, watatu kwa wawili, na wawili kwa watatu. Baba atafarakana na mwanawe, na mwana na babaye; mama na binti yake, na binti na mamaye; mama mkwe na mkwe wake, na mkwe na mama mkwe wake." Kweli hizi ni aya za kutisha; hakuna ajuaye vema kuliko mmishonari jinsi zilivyo za kutisha. Kuna nyakati ambazo twaweza kuvumilia kwa shida uchungu unaosababishwa na kuona mafarakano haya. Lakini je, sisi twahurumia kuliko Yeye aliye Mwenye Huruma? Je, huruma yetu ni ya kweli kuliko yake? Je, twaweza kutazama juu machoni pake na kusema, "Wagharimu wao mno, Bwana; watugharimu sisi mno, kukutii Wewe kikamilifu katika jambo hili"?

Lakini ikikubaliwa kwamba amri hii inasimama, kwa nini mwongofu aliyebatizwa asirudi nyumbani na kuishi huko? Kwa sababu hatakiwi huko, akiwa Mkristo. Vighairi vya kanuni hii ni vichache (twanena juu ya Wahindu wa tabaka), na kwa kawaida vyaweza kuelezwa kwa hali fulani ya kupunguza uzito.

Yule mwanamke wa tabaka la juu aliyetuambia, "Siwezi kuishi hapa na kuvunja Tabaka langu; nikilivunja lazima niende zangu," alisema kweli. Kushika Tabaka kwahusisha ndani yake kuadhimisha desturi fulani ambazo kwa asili yake zenyewe ni za ibada ya sanamu. Kuvunja Tabaka humaanisha kupenya desturi hizi; na mtu ambaye kwa mazoea alizipuuza na kuziasi kanuni, zinazohesabiwa kuwa za lazima na zenye mamlaka na wote wengine wa nyumba, hangevumiliwa katika nyumba ya Kihindu iliyoshika desturi. Si suala la mateso au kifo, wala la kutaka au kutotaka kuwako; ni suala la kutotakiwa huko, isipokuwa, kwa kweli, akubali kufanya maridhiano. Maridhiano ndilo mlango pekee ulio wazi wa kurudi katika nyumba ya zamani, na Mungu peke yake ndiye ajuaye yagharimu nini uchaguzi unapofanywa na mlango ule mmoja unapofungwa.

Kurudia-rudia huku kusikoisha juu ya nguvu na utumwa wa Tabaka huenda kwaonekana karibu kwa kuchosha, lakini neno hilo, na kile kilicho nyuma yake, ndiyo jibu moja kuu kwa maswali elfu, na hivyo huja tena na tena. Katika Uhindi wa Kusini hasa, na zaidi hata katika kipande hiki kidogo chake, na katika falme za jirani za Travancore na Cochin, hisia ya Tabaka ni yenye nguvu hivyo hata nyakati nyingine husemwa kwamba Tabaka ndiyo dini ya Uhindi wa Kusini. Lakini kila mahali Uhindi kote, kwa kila Mhindu aliyeshika desturi, ni sehemu ya nafsi yake hasa. Kumtoa Tabaka lake ndani yake? Je, waweza? Ingekubidi kwanza umwage damu yake ya uhai.

Ni nguvu ya roho hii ya Tabaka ambayo katika Uhindi wa Kusini huifanya ichukue sura ya azimio la kumrudisha mwongofu. Ahadi hutolewa kwamba wataweza kuishi kama Wakristo nyumbani. "Tutakupeleka kwa gari la ng'ombe kanisani kila Jumapili!"—ahadi zinazotolewa ili zivunjwe. Kama mwongofu ni mvulana, huenda akatokea tena. Kama ni msichana—nilikuwa nataka kusema kamwe; lakini nakumbuka kusikia habari za mmoja aliyetokea tena, baada ya miaka kumi na saba ya kifungo—mtu aliyeharibika kabisa. Warudisheni, mwasema? Fikirini juu ya zile nukta za mistari katika sura fulani mlizosoma; tafakarini mambo yanayofichwa nazo; kisha warudisheni kama mwaweza.

Pingamizi la tatu lagawanyika katika nusu mbili. Nusu ya kwanza ni, "Kwa nini hamwendi kwa Wakristo?" Ambalo twalijibu, twaenda, na kwa sababu ile ile hasa tuliyoitoa mara mbili kabla, kwa sababu Bwana wetu alituambia tufanye hivyo. Amri zetu za kwenda ni tatu, amri moja kuhusu kila namna ya utumishi inayoguswa na pingamizi tatu. Amri ya tatu yagusa hili, "Mkiwafundisha kuyashika yote niliyowaamuru ninyi." Basi twaenda, na kujaribu kuwafundisha "yote hayo"; na baadhi yao huyajifunza, na kwenda kuwafundisha wengine, na hivyo ujumbe wa Injili kamili huenea, na Bibi-arusi hujiweka tayari kwa ajili ya Bwana-arusi.

Nusu ya pili ya pingamizi hili la mwisho ni, "Kwa nini msifanye kazi iliyo rahisi zaidi? Kuna wengi mno walio rahisi kufikiwa, kwa nini msiwaendee?" Na laonekana kuna maana katika pendekezo hili kwamba kama kuna milango iliyo wazi, huenda ikawa afadhali kuiingia, kuliko kuendelea kubisha ile iliyofungwa.

Kwa kweli twatafuta kuiingia ile milango iitwayo iliyo wazi, lakini kamwe hatuioni ikiwa wazi sana hivyo panapojulikana kwamba hatuleti kitu cho chote kinachoshikika pamoja nasi. Vitu vya kiroho havihesabiwi kuwa kitu na wengi. Hata hivyo, kazi kati ya watu kama hao ni rahisi zaidi bila kikomo, na wengi, ukilinganisha, wanaifanya.

Idadi kubwa zaidi hapa wanafanya kazi kati ya Wakristo, idadi inayofuata kwa ukubwa kati ya Umati, na wachache siku zote, kila mahali, kati ya Matabaka ya Juu, ambapo kumgeukia Mungu kwahusisha migogoro ya kutisha namna hiyo na yule Mwovu, hata kila kilicho cha kibinadamu ndani ya mtu huzimia na kushindwa kinapokabiliana na gharama ya kila ushindi.

Lakini kumgeukia Mungu kwa kweli po pote kwagharimu. Kwa kusema kumgeukia Mungu twamaanisha kitu zaidi ya kujirekebisha; huko huinua dhoruba chache zaidi. Lakini aina ile ya kazi, ambayo kuliko nyingine yo yote yaonekana kuwavutia rafiki walioko nyumbani ni ile ijulikanayo kama "harakati za wingi," na ijapokuwa tumeigusa kabla, huenda ikawa afadhali tueleze kwa ukamilifu zaidi ni kitu gani hasa. Harakati hii, au afadhali matokeo yake yaonekanayo, mara nyingi husimuliwa kwa shangwe kubwa mno. Nanukuu maneno ya Mgeni wa Majira ya Baridi: "Makanisa ya Kikristo yahesabiwa kwa maelfu, waumini wao kwa mamilioni; wilaya nzima ni za Kikristo, jamii nzima zimebadilishwa." Nasi twatazamana, na kuulizana, "Wapi?"

Lakini kwa swali hilo wengine wangejibu kwa furaha, "Hapa!" Kuna misheni Uhindi ambapo sera iliyotangazwa waziwazi ni kuwabatiza watu "tangu mwanzo, si kwa ushahidi wa kile kiitwacho kwa kawaida kumgeukia Mungu. . . . Twawabatiza 'ili' wapate ubatizo wa Roho Mtakatifu, wala si kwa sababu tuna sababu ya kuamini kwamba wamekwisha kupokea ubatizo wa Roho,"—twamnukuu kiongozi mmoja katika harakati hiyo, naye aendelea kusema, ikisisitizwa "kwamba yatupasa kusubiri hata badiliko hili (kumgeukia Mungu) litimizwe kabla ya kuwabatiza, twajibu kwamba katika hali nyingi ingetupasa kusubiri kwa muda mrefu, na mara nyingi kuwaona viumbe maskini wakifa bila badiliko."

Bila shaka kila juhudi hufanywa kwa ibada za uamsho na mikutano ya kambi ili kuwaleta Wakristo hawa waliobatizwa kwenye ujuzi wa kweli wa Kristo, na huhesabiwa kwamba sera hii huzaa matunda zaidi kuliko ile nyingine, iwekayo kumgeukia Mungu kwanza na ubatizo pili. Kwa hakika ni yenye "matokeo" mengi zaidi, kwa maana kati ya matabaka yaliyodhalilishwa na baadhi ya Matabaka ya Kati, ambao kati yao peke yao ndipo mpango huu waweza kutekelezwa, hakuna shaka kwamba wengi huonekana tayari kuukumbatia Ukristo, kama msemo usemavyo, nyakati nyingine wakihisi kweli kweli kwamba ndiyo dini ya kweli, na kutamani kuuelewa, nyakati nyingine kwa ajili ya kile wawezacho kupata.

Ni lazima ikubaliwe—kwa maana twataka kulieleza jambo hili kwa haki—kwamba harakati za wingi humpa mtu nafasi nzuri sana ya kumhubiri Kristo, na kuifundisha Injili yake siku kwa siku. Na nguvu iliyomo humshika mtu fulani; tunao wanaume na wanawake wenye bidii wanaofanya kazi na kuwavuta wengine leo, tunda la harakati za wingi za miaka mingi iliyopita.

Lakini kwa jumla, twaiogopa, wala hatuitii moyo hapa. Uzito uliokufa wa upagani ni mzito vya kutosha, lakini uwekapo juu yake mzigo mzito wa Ukristo uliokufa—kwa maana kitu cha jina tu kimekufa—ndipo umelemezwa chini kwa kutisha na kuzuiwa, ujaribupo kwenda mbele kulima ardhi mpya.

Basi, ijapokuwa twahurumia kila kitu kinacholekea uzima na nuru katika Uhindi, na kufurahi pamoja na ndugu zetu wafungao miganda, tukiamini kwamba ijapokuwa yote si nafaka halisi, baadhi ni, hata hivyo twahisi kulazimishwa kujitoa hasa kwa kazi ya aina ambayo, kwa asili yake yenyewe, kamwe haiwezi kuwa maarufu, na huenda kamwe isifanikiwe kwa mtazamo wa takwimu, kamwe, hata Mfalme atakapokuja, ambaye Kuja Kwake ndilo tumaini letu.

---