Mambo Kama Yalivyo ·Je, twayahesabu kuwa yana thamani gani?

Sura 31 · dakika 13 za kusoma

Je, twayahesabu kuwa yana thamani gani?

"Ikiwa tutasali tu kwa kadiri ya zoezi jepesi, la kupendeza na la kufurahisha, bila kujua lolote juu ya kukesha katika maombi, wala juu ya kuchoka katika maombi, hatutavuta baraka ambayo tungeweza kuivuta. Hatutawategemeza wamishonari wetu ambao wamelemewa na giza la kutisha la upagani. . . . Ni lazima tumtumikie Mungu hata kufikia hatua ya kuteseka, na kila mmoja ajiulize, Kwa kiwango gani, katika jambo gani ninaupanua, kwa mateso yangu binafsi, kwa kujikana nafsi binafsi, hata kufikia hatua ya maumivu, ufalme wa Kristo? . . . Ni kweli daima kwamba kile kinachogharimu kidogo kina thamani kidogo."

Rev. J. Hudson Taylor, China.


ALIINUA chombo chake cha maji, akasimama akitutazama kwa udadisi kidogo. Njia za Missie Ammals wanaonasa-picha zilimpita akili. Baadaye aliketi kwa raha na kuzungumza. Hiyo ilikuwa mwaka mmoja uliopita.

Kisha jioni yeye na majirani zake wote wakakusanyika katika uwanja wa soko kwa mkutano wa nje. Shining of Life alisema kwa mara ya kwanza. "Nilikuwa Mhindu mwaka mmoja uliopita. Niliabudu miungu mnayoiabudu ninyi. Je, ilinisikia nilipoomba? La! Ni miungu iliyokufa. Mungu ndiye Mungu aliye hai! Njooni kwa Mungu aliye hai!"

Mmoja baada ya mwingine wavulana wote walishuhudia jioni ile. Sauti zao safi za kitoto zilivuma kuzunguka mduara. Na wengine wakasikiliza, na wengine wakacheka.

Aliinua chombo chake cha maji, akasimama akitutazama kwa udadisi kidogo.

Nyuma yetu kulikuwa na hekalu dogo la pepo. Lilikuwa na baraza iliyofungwa kwa vyuma vizito. Ndani ya vyuma hivyo ungeweza kuona umbo la sanamu. Kando yetu kulikuwa na kaburi takatifu. Mtu fulani alikuwa ameweka taa zetu juu ya kaburi hili lenye umbo la piramidi. Mbele yetu kulikuwa na wingi wa nyuso zenye giza. Nyuma yetu, basi, kuta nyeusi, vyuma vyeusi, umbo jeusi; mbele yetu mkutano mweusi, weusi ukijipoteza katika weusi. Kutuzunguka nuru, nuru ikiangaza ndani ya weusi. Hivyo ndivyo ilivyokuwa mwaka mmoja uliopita. Sasa tumerudi Dohnavur, na karibu mahali pa kwanza tulipokwenda ni kijiji hiki, ambapo tulikuwa tumeleta nuru na kuiweka katika moyo wa giza. Mwalimu kijana mwenye bidii alikuwa ametumwa kuiweka nuru ile ikiwaka pale, nasi tukaenda kwa matumaini. Je, nuru ilikuwa imeenea? Tukaenda moja kwa moja hadi nyumbani kwa rafiki yetu wa zamani. Alikuwa mkarimu kama kawaida kwa namna yake ya ajabu, ya kishenzi, ya kijijini, lakini moyo wake haukuwa umewashwa. "Niambie kuna faida gani ya Njia yenu? Je, itajaza tundu lililo ndani yangu?" naye akajipiga kofi lililotoa mlio katika sehemu ambapo chakula hufikiriwa kwenda. "Je, itajaza vyungu vyangu vya mpunga, au kunenepesha ng'ombe wangu, au kusababisha mitende yangu itoe utomvu mzuri? Kama haitafanya mambo haya yote mema, kuna faida gani yake?"

"Kama ni jambo la maana hivyo, kwa nini hamkuja mapema?" Yule bibi kizee mpendwa aliyeuliza hivyo aliishi hapa, nasi tukatafuta katika viwanja vyenye njia nyingi zilizotatanisha ili kumpata, lakini tukashindwa. Yule msichana aliyesikiliza katika maumivu yake sasa ni mzima, lakini asema kwamba shauku aliyokuwa nayo imepoa. Tulikuta watu wawili au watatu wanaoonekana kuwaka; upepo wa Mungu na uvumishe mwali huo uwe mwako mkubwa! Lakini tulirudi tukihisi kwamba ni lazima sisi wenyewe tujifunze zaidi juu ya nguvu ya maombi kama nafsi hizi baridi zitaweza kushika moto. Tulikumbuka jinsi, tulipokuwa watoto, tulivyonasa mwanga wa jua, tukauelekeza mahali pamoja, na kuchoma vipande vya karatasi; nasi tukatamani kwamba maombi yetu yawe lenzi ya kuelekeza Nuru-ya-Upendo ya Mungu wetu, na kuchoma nafsi zao moto.

Kipande kimoja tu kidogo cha kutia moyo chaweza kusimuliwa kwa ajili ya faraja. Blessing alikwenda siku moja kuona kama Kijiji cha Shujaa kimekuwa na ukaribu zaidi, na Golden akaenda Petra ambapo waliapa kwamba hawatatuacha tuingie kamwe. Kabla Blessing hajaingia kijijini alipiga magoti chini ya mti wa mbuyu, na, akimkumbuka mtumishi wa Abrahamu, akaomba ishara ili kuiimarisha imani yake kwamba Mungu angetenda kazi mahali pale. Alipokuwa akiomba mtoto akaja akamtazama; kisha alipomwona akiomba, akasema, "Je, yule Missie Ammal aliyekuja hapa zaidi ya mwaka mmoja uliopita amekutuma?" Blessing akasema "Ndiyo." Kisha mtoto akarudia kiitikio tulichowafundisha watoto siku ile ya kwanza. "Hakuna hata mmoja wetu asahauye," akasema; naye akamweleza Blessing jinsi wazazi walivyokubali kuturuhusu tufundishe endapo tutarudi tena. Kijiji kilikuwa kimefunguliwa. Yeye hutangulia mbele.

Uzoefu wa Golden ulikuwa wa kuimarisha imani yetu vivyo hivyo. Katika mtaa uleule ambapo walifanya maandamano ya hadhara ili kusafisha barabara iliyonajisiwa na uwepo wetu wa "tabaka la chini," nyumba ishirini zimefunguka, ambapo yeye ni mgeni anayekaribishwa. Lakini haya yote ni kwa ajili ya Upendo tu, wasema. Bado hawamtaki Kristo; basi na tuelekeze nuru!

Kisha kuna haja ya moto wa Mungu kuunguza kamba zinazozuia nafsi chini. Kuna mmoja ambaye Roho alishindana naye mwaka jana tulipokuwa hapa. Lakini kamba ya dhambi ilikuwa imefungwa kuzunguka nafsi yake. Ana shemeji mwovu, na dada mwovu zaidi, na kwa pamoja walipanga hila ovu kiasi kwamba, ijapokuwa yeye ni mpagani, alichukizwa, na kwa hasira akakataa. Basi kwa siri wakatia dawa katika chakula chake, na wakamfanyia walivyotaka. Na sasa fundo ambalo yeye hakulifunga, na ambalo mwanzoni alilichukia kabisa, laonekana limefungwa maradufu kwa mapenzi yake mwenyewe. Ee, kujua vyema zaidi jinsi ya kutumia kioo-cha-kuchoma cha maombi!

Yaweza kuwako kiasi fulani cha hisia, kinadharia angalau, katika kuvunja ardhi mpya. Yasiyojulikana yana uwezekano ndani yake, nayo yamvutia mtu mbele. Lakini katika kufuata tena njia ileile hakuna lolote la aina hii kabisa. Mwanga wa mchana ulio wazi wa ukweli mtupu wakuonyesha kila kitu kama kilivyo hasa. Je, utatazama mara nyingine mambo kama yalivyo hasa, ijapokuwa si mtazamo wa kuvutia.

Kiwanja ambapo wanawake mara nyingi wamesikia. Je, twaweza kuingia? Ee ndiyo, ingieni! Lakini pamoja nasi anaingia fakeer mzee wa aina ya uovu wa pekee. Mwili wake umepakwa matope pote; hana chochote juu yake ila matope. Nywele zake zimeshikamana na kutiwa unga wa majivu, uso wake umepakwa rangi nyekundu na ya njano, macho yake mabaya ya uzee yanakodoa kwa ukatili, naye anaonyesha meno yake yote, mekundu kwa betel, na kunung'unika mahitaji yake mbalimbali. Wanawake wanasema "Chee!" Kisha anajigaragaza katika vumbi, na kujinyonganyonga, na kujipindapinda, na kulia kwa sauti; naye anamwaga vikombe vichafu vya ghadhabu kiasi kwamba wanawake, wakilazimishwa, wanampa yote anayodai, naye anajigaragaza kwenda mahali pengine.

Sasa je, twaweza kuwasomea wanawake? La! Salamu nyingi, lakini hawana wakati. Usiku wa jana kulikuwa na ugomvi mkubwa kati ya rafiki wawili katika viwanja vilivyopakana, na historia za jamaa zikafichuliwa, na nasaba zikagunduliwa. Wanajadili mambo haya leo, na kwa kuwa wameyasikia yote hapo awali, hawana wakati wa kusoma.

Kiwanja kingine, chenye adabu zaidi; hapa kinyume cha fakeer, mtawa mwenye heshima, ameketi katika tafakari ya kimya. "Tunajua yote! Mlituambia hapo awali!" Lakini wanawake ni wenye urafiki, nasi twaingia; na baada ya mazungumzo marefu na ya dhati bibi mzee mwenye nywele nyeupe anagusa tasbihi yake. "Hii ndiyo ngazi yangu ya kwenda mbinguni." Shanga ni nzuri na zimefungwa katika dhahabu iliyonakshiwa, lakini ni machozi yaliyogandishwa tu, machozi yaliyomwagwa kwa ghadhabu na mungu wao, wasema, ambayo yaligeuka yenyewe kuwa shanga hizi. Machozi yawezaje kutengeneza ngazi za kwenda mbinguni? Yeye hajui. Hajali. Na kicheko chapita pande zote, lakini moyo wa mtu haucheki. Ngazi za namna hiyo ni hatari.

Nyumba nyingine; hapa wanaume ni wema, na wanatuacha tuingie na kutoka kwa uhuru. Njia, wasema, ni njema sana; wamemsikia Iyer akihubiri. Lakini siku moja kuna taharuki nyumbani. Mmoja wa wana ni mgonjwa sana. Amekuwa akiteseka kwa muda; sasa ghafla anazidi kuwa mbaya, na shuku zinaamshwa. Kisha wanawake wananong'ona ukweli: baba na yeye wamekorofishana vikali, naye baba anamtia sumu polepole—vipimo vidogo vya strychnine vinafanya kazi hiyo. Taharuki si kubwa sana, lakini yatosha kabisa kutoa kisingizio cha kutotaka kusikiliza vyema. Jambo la namna hii latururudisha kwa Mungu. Bwana, tufundishe kuomba! Tufundishe siri halisi ya bidii ya moto katika maombi. Twaijua kidogo mno. Bwana, tufundishe kuomba!

"Ee, Amma! Amma! usiombe! Maombi yako yananitaabisha!"

Sote tuliinua macho kwa mshangao. Tulikuwa tumemaliza tu Mkutano wetu wa Maombi wa Kikundi, mwanamke alipoingia mbio chumbani, na kuanza kupaza sauti hivi. Alikuwa mama wa mmoja wa wasichana wetu, ambaye nilikuambia habari zake mara moja hapo awali. Bado yumo katika pango la yule Mtisho. Sasa mama alikuwa amejaa mshtuko, akamimina hadithi ya ajabu.

"Mlipondoka mwaka jana niliomba. Niliomba na kuomba, na kuomba tena kwa mungu wangu ili afute kazi yenu. Moyo wa binti yangu ulikuwa umeguswa na maneno yenu. Nilimlilia mungu wangu ayaoshe maneno hayo. Je, ameyaosha? Ee la! Nami niliomba niletewe bwana harusi, naye mmoja akaja; na gari ilikuwa tayari kumchukua, kizuizi kikatokea; ndoa ikavunjika. Nami nililia hata macho yangu yakakaribia kuyeyuka. Na tena bwana harusi mwingine akaja, na tena kizuizi kikatokea. Na tena kwa mara nyingine bwana harusi akaja, na tena kwa mara nyingine kizuizi; nami siwezi kumfunga binti yangu, na majirani wanadhihaki, na Tabaka langu limeaibishwa"—naye mama maskini mzee akalia, akatokwa na machozi tu katika aibu yake na fadhaa ya uso wake. "Kisha nikaenda tena kwa mungu wangu, nikasema, 'Nikutolee nini zaidi? Je, sijakupa vyote nilivyo navyo? Nawe wakataa maombi yangu!' Kisha katika ndoto mungu wangu akatokea, akasema, 'Waambie Wakristo wasiombe. Siwezi kufanya lolote dhidi ya maombi yao. Maombi yao yananizuia!' Na hivyo, nawasihi, komesheni maombi yenu kwa siku kumi na nne—siku kumi na nne tu—hata nimfunge binti yangu!"

"Na baada ya kufungwa?" tuliuliza. "Ee, ndipo aweza kumfuata Mungu wenu kwa uhuru! Sitamzuia tena!"

Mama maskini mzee! Uongo wote unaruhusiwa panapo mambo ya namna hiyo. Tulijua kwamba yule bwana harusi aliyependekezwa alitoka mahali penye umbali wa maili mia tatu, na wazo lilikuwa kumbeba yule msichana maskini kwa nguvu, mara tu atakapokuwa "amefungwa." Tumekuwa tukiomba usiku na mchana kwa Mungu azuie jambo hili. Naye anazuia! Lakini kuna haja ya kuendelea. Mama yule ni mwabudu wa kujitoa. Amepokea uvuvio. Wakati mwingine usiku unamshukia, naye anacheza ngoma ya kishenzi, ya kiovu, na kujaribu kumkamata yule msichana, ambaye anajibanza katika pembe ya mbali kabisa ya nyumba ndogo; naye anamzunguka akicheza, na kuimba wimbo ambao hata mchana una nguvu ndani yake, lakini ambao usiku unavuta moyo kwa namna isiyoelezeka. Mara moja yule msichana alikaribia kushindwa, kisha katika kukata tamaa kwake, bila kujua vyema dhambi yake, akakimbilia mahali sumu ilipowekwa, akanywa kiasi cha kuua wawili, papo hapo, kisha akalala sakafuni ili afe. Afadhali kufa kuliko kufanya walichotaka afanye, alifikiri. Lakini waligundua alichofanya, na hatua kali zikatumika mara moja, na sumu ikamfanya tu awe mgonjwa, na kumsababishia siku za maumivu makali. Basi kuna haja ya maombi yazuiayo. Bwana, tufundishe jinsi ya kuomba!

Je, India imejaa mambo ya kutisha? "Ya kupendeza kwa mandhari," wanaiita, wale ambao "wameifanya" ndani ya mwezi mmoja au miwili, na kuandika kitabu cha kuieleza. Na sehemu ya kupendeza zaidi kwa mandhari, wanakubaliana, inahusiana na mahekalu.

India inaishia katika mwamba wenye ncha; waweza kusimama katika ncha kabisa ya mwamba, ukiwa na bahari tu mbele yako, na karibu Asia yote nyuma. Hekalu limewekwa mwishoni mwa ncha, kana kwamba linaidai nchi iwe yake. Tuliwapeleka wavulana na wasichana wetu waliookoka hadi Rasi kwa likizo ya Krismasi, na asubuhi moja baadhi yetu tulitumia saa moja chini ya ukuta wa zamani karibu na hekalu, ukuta ambao, ukiwa umejaa kaa wa pekee, unavutia sana. Tulikuwa tukiangalia tabia za kuchekesha za viumbe hawa waliozorota, ghafla, kupitia sauti laini za bahari, tukasikia sauti ya Mbrahmini, na tulipoinua macho, tukaona hivi:

Kikundi kidogo cha watano, kimeketi kati ya miamba na bahari, kikitoa mguso wa uhai kwa mandhari, na kuifanya picha kamili. Kulikuwa na wanaume wawili, mwanamke, mtoto, na yule kuhani. Wote walikuwa na alama ya Vishnu yenye umbo la V. Kuhani akazingirisha nyasi takatifu za Kusa kuzunguka vidole vya mkono wake wa kuume, na kumpa kila mmoja konzi ya nyasi, nao wakafanya kama alivyofanya. Kisha wakatawanya nyasi juu ya mchanga, ili kuusafisha na unajisi wa udongo, kisha wakaanza. Kuhani akaimba majina ya Mungu, kisha akasimama, na kuchora alama juu ya mchanga. Wakamfuata kwa usahihi. Kisha wakaoga, wakisujudu upande wa Mashariki kati ya kila kuzamia, na kuabudu; kisha wakarudi na kuyarudia yote. Lakini kabla ya kuyarudia, walijipaka kwa uangalifu alama juu ya vipaji vya nyuso zao, wakitumia rangi nyeupe na nyekundu, na kutazama kioo kidogo cha mkononi cha Kiingereza—kile kipande kimoja kisichooana cha Magharibi katika Mashariki hii, lakini chenye kuashiria nyakati. Mtoto akayafuata yote, kama mtoto afanyavyo, kwa namna yake ya kupendeza. Alikuwa kiumbe kidogo cha maridadi katika seeley nyekundu na vito vingi vya dhahabu. Yule mwanamke mkubwa alikuwa amevaa rangi ya kijani kibichi; rangi hizo zilikuwa furaha kwa jicho, nyekundu na kijani, na rangi ya kahawia ya mwamba, dhidi ya buluu ya bahari.

Ilikuwa moja ya asubuhi zile nzuri ajabu tunazozipata mara nyingi katika Nchi za Tropiki, wakati kila kitu kila mahali kinakuonyesha Mungu; kinang'arisha neno kama neno lililotiwa nuru; kinaliimba katika Wimbo wa Ulimwengu; na hapa katika kijumba hiki cha kusini cha kanisa kuu la Asili, chini ya uangavu wa anga, watano hawa, kwa njia pekee waliyoijua, walikiri Uwepo wa Mungu mmoja mkuu, na kumwabudu. Hapakuwa na lolote la kuchukiza hapa, wala dalili ya ibada ya sanamu ichukizayo. Waliabudu Yule Asiyeonekana. Kwa fahari kubwa Kisanskrit kilisikika ambamo waliimba ibada yao. "Mfalme wa Ukubwa Usio na Mipaka! Mfalme wa Umilele! Wewe Usio na Mpaka, Usio na Mwisho, Usio na Kikomo!" Ingeweza kuwa mwangwi wa wimbo fulani wa Kikristo wa kale. Ingeweza kuwa, lakini haikuwa.

Hawamwabudu Mungu Bwana. Wangeweza kuwa wanamwabudu, lakini hawamwabudu. Jukumu ni la nani? Je, kwa sehemu ni lako na langu? Uzuri wa mandhari umetutoka; buluu ya anga la buluu imefutwa—

"Kama nafsi tu nawaona watu walio chini pale,
Waliofungwa ambao wangeshinda, watumwa ambao wangekuwa wafalme;
Wakisikia tumaini lao pekee kwa mshangao mtupu,
Kwa huzuni wakiridhika na maonyesho ya mambo.

Kisha kwa kasi tamaa isiyovumilika
Yanitetemesha mwili wote kama mlio wa tarumbeta:
Ee kuwaokoa hawa! Kuangamia kwa ajili ya wokovu wao,
Kufa kwa ajili ya uzima wao, kutolewa kwa ajili yao wote!"

Picha imeundwa kwa nafsi—nafsi za kuokolewa. "Ee kuwaokoa hawa! Kuangamia kwa ajili ya wokovu wao!" Hicho ndicho picha isemacho. Picha! Hakuna picha. Mahali ilipokuwa, kuna maumivu tu—ulimwengu wa Mungu, na Mungu akivunjiwa heshima ndani yake! Ee kuwaona watu hawa kama nafsi! Wenye adabu au wapotovu, wazuri au wa kutisha, au wenye kuchosha tu, ee kuwaona "kama nafsi tu," na kuwaonea uchungu, na kuwaombea kama nafsi zilazimikazo kuishi milele mahali fulani, na ambazo kwa ajili yao kila mmoja wetu, kwa kadiri yetu, ana wajibu mbele za Mungu. Je, wasema kwamba sisi hatuna wajibu kwa nafsi zile hasa? Ni nani aliyesema jambo la namna hiyo kwanza? "Pale tukanapo kuwa mlinzi wa ndugu yetu tu Kaini wake." Kama sisi hatuna wajibu, kwa nini twachukua wajibu wa kuwasihi kwa mashairi yenye shauku?

"Kila jamaa, kila kabila,
Juu ya tufe hili la dunia,
Wampe Yeye fahari yote,
Na wamvike taji kuwa Bwana wa vyote!"
Kuna faida gani ya kuwaambia watu wafanye jambo fulani kama hatujali kama wanalifanya au la? Malaika na wafia-dini na watakatifu, ambao tuliwasihi hapo awali, wamekwisha kumvika taji tangu zamani. Kuwaimbia sisi juu ya jambo hili hakutaleta tofauti yoyote; lakini tunapowageukia kila jamaa na kabila, jambo labadilika. Wawezaje kumvika taji kuwa Bwana wa vyote wasipomjua? Kwa nini hawamjui? Kwa sababu hatujawaambia. Ni kweli kwamba wengi tuliowaambia walisikia "tumaini lao pekee kwa mshangao mtupu"; lakini, kwa upande mwingine, ni kweli kwamba wimbo wa milele wapanda ukiwa mkamilifu zaidi leo kwa sababu ya wale ambao, huko katika upagani huu wenye giza, walisikia, na wakaitikia, na wakamvika taji kuwa Mfalme.

Lakini kuimba nyimbo kutoka mbali hakutaokoa nafsi kamwe. Kwa neema ya Mungu, kuja na kutoa na kuomba kutaokoa. Je, tumejiandaa kwa hili? Au twapendelea kuimba badala yake? Ewe Mchunguza-mioyo, elekeza mwanga wako wa uchunguzi juu yetu! Je, tunakuja, tunatoa, tunaomba hata kuumia? Je, twaomba, naam tukitaabika katika maombi? au maombi ni "zoezi la kupendeza" tu—faraja takatifu kwa hisia zetu?

Tumeketi pamoja chini ya ukuta karibu na bahari ya Kusini. Tumewatazama wale watano walipomwabudu Mwingine, na si Mungu wetu. Sasa dirisha hili dogo la Kusini na liwe kama kioo kidogo cha wazi, ambacho kupitia hicho waweza kutazama juu mbali kaskazini, juu ya nchi za mpakani na milima hadi Tibet, juu ya Tibet na mbali kupitia ukubwa wa Asia ya Kati, hadi Uchina, Mongolia, Manchuria; na hata hapo umeona tu chache za nchi kubwa zenye giza za Kaskazini, ambazo zinangoja na kungoja—kwa ajili yako.

Na hii ni Asia tu, sehemu tu ya Asia. Mungu anatazama chini ulimwengu wote; na kwa ajili ya kila mmoja wa mamilioni ambao hawajamvika taji kuwa Mfalme kamwe, Kristo alivaa taji ya miiba. Je, twayahesabu mamilioni haya kuwa yana thamani gani? Je, twayahesabu kuwa yanastahili kupanga upya siku yetu, ili tupate wakati zaidi wa kuomba? Je, twayahesabu kuwa yanastahili kuweka chini tamaa moja tu, kulegeza mshiko wetu juu ya mtoto mmoja au rafiki mmoja? Je, twayahesabu kuwa yanastahili kukiacha kitu chochote tunachokijali sana? Na tunyamaze kwa muda kidogo na kufikiri. Kristo aliihesabu nafsi kuwa yastahili Kalvari. Je, twayahesabu kuwa yana thamani gani?


Yaliyomo

Mambo Kama Yalivyo Amy Carmichael

Ukurasa 1 / 1 · 13 dakika zimebaki katika sura