Kuozwa kwa Mungu

"Jambo moja ambalo mtu hulitambua sana akiwa 'mgeni mpya'—yaani, ushawishi usioonekana ambao Ukristo unao juu ya taifa. Nenda kwa mtu mpotovu kuliko wote unayeweza kumpata Uingereza, naye yumkini ana dhamiri, ikiwa tu mtu anaweza kuifikia. Lakini hapa matokeo ya upagani yaonekana kuwa ni kuharibu dhamiri za watu. Kamwe hawahisi dhambi kama ilivyo."

Rev. E. S. Carr, India.

"Nimewasikia watu wakisema walifurahia kusikia habari za umishonari. Mara nyingi hujiuliza kama wangefurahia kutazama meli ikizama."

Mrs. Robert Stewart, China.


ACHA sura hii ikiwa unatafuta "kitu cha kupendeza kusoma"; weka kidole chako katika mwali wa mshumaa ikiwa unataka kujua jinsi ilivyo kuiandika. Ukifanya hivi, ndipo utakapojua kidogo kuhusu ule uchungu wa moyoni ambao kila mmishonari hupitia, yeye ambaye ni lazima aone aina ya mambo ninayolazimika kuyaandika. Mambo kama haya hayafanyi usomaji kuwa wa kupendeza. Moto ni kitu kisichokubali maafikiano, tabia yake ni kwamba huunguza; na mtu huandika kwa moyo wa moto nyakati fulani. Kuna mambo yaliyo kama miali ya moto. Lakini labda mtu hujali kupita kiasi; ni kuhusu msichana mdogo tu.

Nilikuwa nikirudi nyumbani kutoka kazini jioni chache zilizopita nilipokutana na wanaume wawili na mtoto. Walikuwa wanaume wa tabaka wakiwa wamevaa mitandio myeupe iliyolegea—wanaume wenye heshima, waliosoma. Lakini yule mtoto? Alinitazama juu, akatabasamu, na kusalimu. Ndipo nikamkumbuka; nilikuwa nimemwona kabla nyumbani kwao. Wanaume hawa walikuwa wa kijiji chake. Walikuwa wakifanya nini naye?

Kisha hofu ya ghafla ikanipita, nami nikawatazama wale wanaume, nao wakacheka. "Tunampeleka hekaluni kule," nao wakaelekeza mkono ng'ambo kupitia miti, "ili kumwoza kwa mungu."

Yote yalipita kwa muda mfupi. Mmoja wao akaushika mkono wake, nao wakaendelea. Nikasimama nikiwatazama wakienda—nikitazama tu. Mtoto akageuka mara moja na kunipungia mkono wake mdogo. Kisha miti ikaingia katikati.

Nyuso za wale wanaume zilinisumbua usiku kucha. Nililala, nikawaona katika ndoto zangu; niliamka, nikawaona gizani. Na yule msichana mdogo—ole, msichana maskini mdogo!—daima nilimwona, mkono mmoja ukiwa mikononi mwao, na ule mwingine ukinipungia!

Na sasa yote yamekwisha, ule mchezo wa kishetani umekwisha, naye "amefungwa," kama msemo wao usemavyo, "amefungwa kwenye jiwe." Ole, amefungwa kweli, amefungwa kwa kamba ambazo Shetani alizisokota katika saa yake ya ukatili mkuu kuzimu!

Ilitubidi kupita kijijini usiku mmoja au miwili baadaye, nacho kilikuwa chote kimeng'aa kwa taa. Kulikuwa na umati, nao ukaachana kupisha magari yetu ya ng'ombe, kisha ukajifunga tena kuzunguka machela mawili.

Kulikuwa na wanaume wengi pale, na wasichana. Ndani ya machela mlikuwa na sanamu mbili, mungu na mungu-mke, zikionyeshwa hadharani. Ulikuwa usiku wa arusi yao. Tuliona yote tulipopita: mapambo ya fahari, madoido yaliyometameta kwa uchafu, maua yakinyauka katika joto na mng'aro; tuliona, muda mrefu baada ya kupita, kumeta kwa taa za rangi, zilipohama kati ya miti; tulisikia kwa umbali wa maili moja na zaidi barabarani sauti ya ile sherehe ya kipagani; na kila mdundo wa ngoma ulikuwa mdundo juu ya moyo wa mtu. Msichana wetu mdogo alikuwa pale, kama yule "aliyeolewa" kwa mungu huyo.

Nilikuwa nimemwona mara moja tu kabla. Alikuwa wa kijiji cha kuvutia cha tabaka la juu, kimojawapo cha vile vilivyofungwa hivi karibuni; na kwa sababu huko wana hadithi kuhusu unga wa kichawi ambao, tuseme lolote tutakalo, wanadhania mimi hunyunyiza juu ya nyuso za watoto, sikuwa nimekwenda mara kwa mara nisije nikafunga milango. Lakini mara ile ya mwisho nilipokwenda, mtoto huyu alinijia, na, kwa uaminifu wote wa mtoto, akaniomba nimchukue nyumbani pamoja nami. "Tafadhali niache nije!" akasema.

Papo hapo macho yakawa juu yangu na vichwa vikatikiswa kwa kujua, na kukawa na minong'ono mara moja kati ya wanawake. Lile vumbi la kichawi lilikuwa limefanya kazi! Nilikuwa "nimevuta" moyo wa yule msichana mdogo kwangu. Nani angeweza kutia shaka sasa? Na mama mmoja akambeba mtoto wake mikononi mwake na kutoweka ndani ya nyumba. Kwa hiyo ilinibidi nijibu kwa uangalifu, ili kila mtu aweze kusikia. Bila shaka nilijua hawangenipa yeye, nami sikufikiria zaidi juu yake.

Wakati huo nilikuwa nikizungumza na nyanya yake, mwanamke mzee wa ajabu sana. Aliweza kukariri ukurasa baada ya ukurasa kutoka katika vitabu vyao vipendwa vya kale, na badala ya kuniacha nimwimbie beti za Kikristo na kuzieleza, alipendelea kuniimbia beti za Kihindu na kuzieleza. "Fikiria umri wa Dini yetu kuu, fikiria maandishi yake—mamilioni ya beti! Una nini wewe cha kulinganisha nayo? Watu hawa wajinga wanaotuzunguka hawathamini mambo. Hawajui lolote kuhusu vitabu vya kale; kuhusu lugha, vilindi vya Kitamil viko nje ya uwezo wao—je, si bahari isiyo na fukwe?" Na hivyo ndivyo alivyoendesha mazungumzo.

Hili ni ovu la kutosha kwa kuliangalia, lakini si kitu ukilinganisha na uhalisia. Ikiwa sura ya nje ni hii, je, nafsi iliyo ndani yake itakuwaje? Lakini huyu ni "Brahman mtakatifu;" na kama tungeketi kwenye ile baraza ya mawe angepita kwa kuburuza miguu kando ya nguzo asije akachafuliwa nasi. Angalia zile sura zenye kivuli nyuma; zaweza kuwa roho za giza. Ni yeye, na wafano wake, ambao wana nguvu juu ya maua madogo ya hekalu.

Ni wakati huu hasa mtoto alipotokea tena, na, akiwa amesimama kando ya baraza tuliyokuwa tumeketi juu yake, kichwa chake kidogo kikiwa sawa na miguu yetu, akaungana katika beti aliyokuwa nyanya yake akiimba, na, kwa mshangao wangu, akaendelea hadi ile iliyofuata na iliyofuata, huku nikisikiliza nikistaajabu. Kisha akiruka juu na chini, kwanza kwa mguu mmoja, kisha kwa ule mwingine, uso wake mdogo ukiwa umejaa furaha kwa mshangao wangu ulioonekana, akaniambia kwamba sasa alikuwa akijifunza mashairi mengi; na kisha, kwa kicheko kidogo cha furaha kuliko yote, akakimbia tena kwenda kucheza.

Na huyu ndiye alikuwa yule mtoto. Ile werevu yote, ile akili yote, "kaolewa kwa mungu."

Sasa nikaelewa lile swali aliloniuliza. Alikuwa yatima, kama tulivyosikia baadaye, akiishi chini ya uangalizi wa shangazi mzee, aliyekuwa na uhusiano fulani na hekalu. Lazima alikuwa amesikia mustakabali wake ukijadiliwa, na bila kuuelewa, na akiwa ameogopa, alikuwa amejiuliza kama angeweza kuja kwetu. Lakini walikuwa wamechukua njia yao wenyewe ya kumridhisha juu ya jambo hilo; peremende chache, keki moja au mbili, na ahadi ya zaidi, njozi ya wakati wa furaha ambao neno la kichawi arusi hulileta, na mtoto akaridhika kwenda nao, kuongozwa hadi hekaluni—na kuachwa pale.

Lakini watu wake walikuwa wastaarabu kabisa na wema, waliosoma pia,—je, laweza kuwa, laweza kuwa, kweli kabisa? Ndiyo, ni kweli; huu ndio Uhindu—si kwa nadharia bila shaka, bali kwa vitendo. Fikiria juu yake; hufanywa leo hii.

Muda mfupi uliopita niliinua macho kutoka katika maandishi yangu na kumwona yule Elf mdogo akikimbia kunielekea, akifurahi kunikuta peke yangu kabisa, na nikiwa na nafasi kamili kwa ajili yake. Na sasa namtazama akikimbia, akicheza kwa furaha njiani, akigeuka tena—kwa maana anajua ninamtazama—ili kunirushia busu. Nami namfikiria yeye na tabia zake za kitoto, tabia za utukutu mara nyingi pia, lakini katika utukutu wao ni za kitoto tu na ndogo, nami natetemeka ninapomfikiria, na maelfu elfu wadogo kama yeye, wakifundishwa kuwa vidoli vya shetani. Walileta mmoja hapa siku chache zilizopita ili awe chambo cha kumrudisha yule Elf. Alikuwa mtoto mzuri wa miaka mitano. Fikiria aibu ya jambo hilo!

Twaambiwa tupunguze mambo, tusiandike kwa uwazi mno, kamwe tusihuzunishe mioyo nyeti. Rafiki, hatuwezi kupunguza ukweli, hatuwezi kuandika hata nusu ya uwazi wa kutosha; na kuhusu kuhuzunisha mioyo, laiti tungeweza kufanya hivyo! Laiti tungeweza kuipasua, ili imwagike kama maji! Laiti tungeweza kuona mikono ikiinuliwa juu kuelekea Mungu kwa ajili ya uhai wa watoto hawa wachanga! Ole, kujali, na ole kwa nguvu ya kuwafanya wengine wajali, si kidogo bali zaidi sana, zaidi sana! Kujali hata macho yetu yashindwe kwa machozi kwa ajili ya uharibifu wa binti za watu wetu!

Picha hii ni ya kifo kilichomo katika uhai; mzoga, ukisonga, ukipumua, ukitenda dhambi—mtu wa namna hiyo ndiye aketiye kando ya mtoto huyo leo hii.

Nilimwona mara moja. Kuna nyumba ya watawa karibu na hekalu. Yeye ni "mtu mtakatifu kuliko wote ndani yake"; watu humwabudu. Siku niliyomwona walikuwa wamemtia taji la maua yaliyochanwa mapya; maua meupe yalikitia taji kile kichwa cha kutisha, yalitundikwa shingoni mwake na hadi kifuani mwake; mtumishi aliyekuwa mbele alibeba maua. Je, kulipata kuwa na unajisi kama huo? Ule uovu ukitiwa taji la maua!

Nilijua jambo fulani kuhusu mtu huyo. Maisha yake hayawezekani kufikiriwa kabisa. Sema juu ya wanyama katika umbo la kibinadamu! Ni kuwasingizia wanyama wema kuwalinganisha watu waovu na wanyama. Salama zaidi sana pango la chui kuliko nyumba ya watawa ya mtu huyo.

Lakini yeye ni mtakatifu wa hekalu, mwenye hekima katika hekima ya imani yake; wa kidunia, wa kimwili, wa kishetani. Mtazame hata uhisi kana kwamba umemwona. Iache picha ifanye kazi yake. Ni ya kuchukiza—ndiyo, lakini ni kweli.

Sasa, tia ua mkononi mwake—ua la kibinadamu wakati huu. Sasa mweke kando yake, kama unaweza, msichana mdogo—msichana wako mwenyewe mdogo—na umwache pale—ndiyo, mwache pale mkononi mwake.

---