Yaliyotokea

"Miaka kadhaa iliyopita Uingereza ulitikiswa kabisa kwa mambo yaliyofunuliwa kuhusu 'Kilio Chungu' cha wanawake waliodhulumiwa. Nchini India kilio chungu ni chungu zaidi sana, lakini kinasongwa na kunyamazishwa na kizuizi cha kikatili cha Tabaka. Wahindu wa dini kamili wangependelea kuona wasichana wao wakisalitiwa, wakiteswa, wakiuawa, kuliko kuwaacha wavunje minyororo ya Tabaka."

Rev. T. Walker, India.


KUNA mji mwingine wa kale karibu na Dohnavur, na katika mji huo kuna hekalu jingine, na kulizunguka hekalu kuna uwanja wa Kibrahman ulio wa kawaida. Katika mojawapo ya mitaa ya uwanja huu tulimwona msichana ambaye uso wake unakutazama. Ulitugusa kama uso wa kawaida, si mzuri kama walivyo wengi, bali wenye alama za pekee katika nguvu iliyofichika ya macho na paji la uso, uso uliojaa uwezekano. Huyu ni mmoja ambaye angeweza kuwa malkia. Kile atakachokuwa ni tofauti sana. Yeye ni msichana wa Kibrahman; watu wake wote ni Wahindu. Hajawahi hata kuhisi tamaa, wala kumwona mtu yeyote katika mji wake aliyehisi tamaa, ya "kutumbukia katika shimo la Ukristo."

Mara chache sana tuliweza kupata kile tulichokitaka hasa, lakini tulipata hiki. Ninakitazama sasa, na kujiuliza jinsi kitakavyokua kadiri nafsi iliyo nyuma yake inavyojichukua umbo na kukua. Mtoto yule amefungwa ndani ya mvuto unaozuia mgusano wa neema ya uhai.

Tuliona wanawake wengi siku ile, lakini tu kwa umbali wa upana wa mtaa; hawakutaka kukaribia zaidi, kwa maana mji huu bado ni Petra kwetu, tunangoja kuongozwa ndani.

Lakini ikiwa tuliweza kuingia kiasi cha kupiga picha, hakika tulikuwa "ndani" kiasi cha kuhubiri Injili? Kwa nini tusisimame na hapo kuzungumza mambo ya maana zaidi? Ni nini kilichozuia wakati huo?

Ni hili tu: katika mji ule wamesikia habari za waongofu wakitoka, na kuvunja Tabaka katika ubatizo, nao wametunga sheria kwamba sisi (ambao wanajua baadhi ya waongofu hawa wako pamoja nasi) hatutaruhusiwa kamwe kuzungumza na mwanamke yeyote wao. Hilo lilituzuia pale. Lakini hata tukidhani tungekuwa huru kuzungumza, kama tunavyotumaini tutakuwa hivi karibuni, na tukidhani yeye angetaka kusikia, vizuizi vilivyo kati ya mtoto kama huyu na kumkiri Kristo ni vingi mno na vikubwa mno hata kwamba, kama sasa, mtu anapotaka kukueleza juu yavyo, hajui vizuri jinsi ya kufanya hivyo. Maneno yanaonekana kama vivuli hafifu vidogo vya mwamba fulani wa kutisha, kama vivuli hafifu vidogo vya nyasi zinazomea juu yake, badala ya huo wenyewe, katika uimara wake; au, kurudi kwenye wazo la zamani, yote ambayo mtu aweza kusema ni kuelekeza tu kwenye Vumbi kama ushahidi wa Uhalisi.

"Ni nini kinachozuia wanawake wa tabaka la juu wasibatizwe, na kuishi kama Wakristo katika nyumba zao wenyewe?" Swali hilo liliulizwa na Mwingereza, mgeni wa majira ya baridi, ambaye, kwa kupendezwa na kazi za Umishonari, alikuwa akikusanya maoni. Tulimwambia kwamba hakuna mwanamke wa tabaka la juu ambaye angeruhusiwa kuishi kama Mkristo wa waziwazi katika nyumba yake mwenyewe; nasi tulimweleza juu ya baadhi ambao, kwa sababu tu walishukiwa kuelekea kwenye Ukristo, walikuwa wamefanywa watoweke. "Unadhani nini kiliwapata?" akauliza, nasi tukamwambia.

Tulikuwa tukizungumza katika chumba cha kupumzikia chenye kupendeza cha Hoteli ya Kihindi. Rafiki yetu alitabasamu, na kutuhakikishia kwamba lazima tuwe tumekosea. Tulikuwa chini ya Serikali ya Kiingereza; mambo kama hayo hayangewezekana. Tuliangalia pande zote za chumba kile tulivu, chenye hewa ya faraja ya Kiingereza na usalama wa Kiingereza; tuliyatazama nyuso zile tulivu, nyuso ambazo hazikuwahi kutazama hofu, nasi hatukushangaa sana kwamba hawakuweza kuelewa.

Kisha ghafla, hata walipokuwa wakizungumza, tulikuwa mbali sana katika chumba kingine, tukitazama nyuso nyingine, nyuso zisizo na utulivu, zilizojaa hofu sana. Tulijua kwamba pande zote zilizotuzunguka, kwa mitaa na mitaa, hapakuwa na kitu ila maadui wa Bwana wetu; tulijua kwamba kilio kilichopazwa kuomba msaada kingezamishwa muda mrefu kabla ya kuweza kutoroka kupitia mitaa ile mingi hadi nyumba ile kubwa ya Kiingereza iliyokuwa nje. Kulikuwa na askari polisi, wewe wasema. Lakini askari polisi nchini India si kama walivyo kwenu. Askari polisi waweza kuhongwa.

Na sasa tunachungulia ndani tena. Kuna chumba cha ndani chenye giza sana, hakuna dirisha, mlango mmoja mdogo; kuta ni imara, na mlango pia. Ukilia humo ndani, ni nani angesikia?

Na sasa tunasikiliza—mtu fulani anazungumza: "Hapo zamani kulikuwa na mmoja; alimjali Mungu wako. Alizikwa ndani ya ukuta humo ndani, na huo ndio ulikuwa mwisho wake." . . .

Lakini tumerudi katika chumba cha kupumzikia, tukiwasikia wakituambia kwamba mambo haya hayangeweza kamwe kutokea. . . . Miaka mitatu ilipita, na msichana akaja kwetu kutafuta hifadhi. Aliwapenda sana watu wake; asingekuja kwetu kamwe kama wangemruhusu kuishi kama Mkristo nyumbani. Lakini hapana, "Afadhali achomwe moto," walisema. Tulikuwa na shaka kuhusu umri wake, nasi tuliogopa kwamba tungelazimika kumkabidhi kama shauri lake lingefikishwa mahakamani. Na kama tungelazimika kumkabidhi? Tuliutazama uso ule mpole, wenye kuamini, nasi hatukuweza kuvumilia wazo hilo; na hata hivyo, kulingana na rafiki zetu, Serikali ilifanya kila kitu kuwa salama.

Karibu wakati ule karatasi lilifika nyumbani; majina, tarehe, njia za kumtambua, yote yalitolewa. Hii ndiyo hadithi kwa muhtasari. Msichana kijana wa Kibrahman katika mji mwingine wa Kusini mwa India alitaka kuwa Mkristo, na akamkiri Kristo nyumbani. Alitamani sana kubatizwa, lakini alikuwa mdogo mno wakati ule, naye akangoja, akijifunza kwa uthabiti na kuendelea kuwa mwaminifu, ingawa kila kitu kilichoweza kufanywa kilifanywa ili kumgeuza kutoka kwenye kusudi lake. Aliposwa kinyume na mapenzi yake kwa binamu yake, na kukatazwa kuwa na uhusiano wowote na Wakristo. "Hakuruhusiwa kamwe kutoka nje peke yake, na kwa hakika alikuwa mfungwa."

Kwa miaka mitatu mtoto yule alishikilia, akishuhudia kwa uthabiti nyumbani, na kufanya ijulikane wazi kwamba alikuwa na angekuwa Mkristo. Sherehe ya Kihindu ya maana katika familia ilifanywa katika nyumba ya babu yake, naye akakataa kwenda. Hili lilifikisha mambo kwenye hatua ya mgogoro. Watu wake waliteua baraza la watu watano ili kuchunguza jambo hilo. "Alidumisha ushuhuda mtukufu mbele yao wote," asema mmishonari; "alitangaza kwa ujasiri kwamba alikuwa Mkristo, na alikusudia kujiunga nasi; na alipopingwa kuhusu Biblia, aliinyoosha, na kuwasomea watu waliokusanyika."

Kwa muda ilionekana kana kwamba alikuwa ameshinda, lakini jitihada mpya zilifanywa dhidi ya uthabiti wake na watu fulani wenye ushupavu wa kidini wa mjini. Walimpa vito—hilo lilishindwa; walijaribu kumfanya ageuke Mwislamu, kwa kuwa hilo lilikuwa aibu ndogo kuliko kuwa Mkristo; na mwisho na baya kuliko yote, walijaribu kuipaka nafsi ile nyeupe weusi—lakini, Mungu ashukuriwe! bado walishindwa.

Hatimaye muda wa kungoja ulikwisha; alikuwa amefikia umri wa kubatizwa, naye akaandika kumwarifu rafiki yake mmishonari kuhusu jambo hilo. Alimtumia vitabu vya kusoma, na akaahidi kumjulisha ndani ya siku mbili kile ambacho angeweza kupanga kufanya. "Barua yake ilikuwa na tarehe kutoka nyumba ya babu yake," aandika mmishonari, "ambako alisema alikuwa amepelekwa, na kuwekwa katika chumba peke yake. Siku iliyofuata, niliposikia uvumi wa kifo chake, nilikwenda nyumbani kwa N., na hapo nikaukuta mwili wake, nje ya mlango. Nilisababisha ukamatwe na polisi, na uchunguzi wa maiti umefunua ukweli kwamba mtoto maskini alitiwa sumu ya arseniki. Rushwa zimetumika kwa wingi na uongo wa kutisha umesemwa, na matokeo ya jumla ya uchunguzi wote wa polisi, hadi sasa, ni kwamba hakuna mashtaka yanayoweza kufunguliwa dhidi ya mtu yeyote."

Mwaka jana tulikutana na mmoja wa wamishonari kutoka Umishonari huu, kule vilimani, nasi tukamuuliza kama mtu yeyote alikuwa amehukumiwa. Alisema hakuna aliyehukumiwa, "Tabaka lilikuwa limehakikisha hilo."

Basi, haya ni maelezo ya mambo ya hakika, yaliyoondolewa hisia zote au uchochezi. Mtoto amefungiwa katika chumba peke yake, na kutiwa sumu; alipokufa, mwili wake unatupwa nje ya mlango. Ulipatikana. Kumekuwa na miili ambayo haijapatikana; lakini tuko chini ya Serikali ya Uingereza—hakuna lolote lingaliwapata!

Serikali ya Uingereza inafanya mengi, lakini haiwezi kufanya kila kitu. Ni jambo linalojulikana sana nchini India kwamba mashahidi wa uongo waweza kununuliwa kwa kiasi fulani kwa kila kichwa, kulingana na aina ya ushahidi unaohitajika. Rushwa na ufisadi si majina matupu hapa, bali ni mambo ya hakika, magumu mno kwa afisa yeyote mnyoofu kuyafuatilia na kuyachunguza na kuyashughulikia. Tunajua, na kila mtu anajua, kwamba Serikali ya Mzungu, ingawa ina nguvu za kutosha kuushinda na kuutawala Ufalme huu wenye watu milioni, ni dhaifu kama mtoto mzungu inaposimama nje ya mlango wa nyumba ya Kihindi, na kutaka kujua kilichotendeka ndani, au kudhamiria kudhibiti kitakachotendeka. Haiwezi kufanya hivyo. Wazo hilo ni bure.

"Kwa nini asiwekwe chini ya ulinzi wa uangalizi?" aliuliza rafiki, mtu wa kijeshi, kuhusu msichana fulani aliyetaka kuwa Mkristo; kana kwamba ulinzi kama huo ungewezekana, au ungeweza kamwe kuwepo, chini ya hali kama zile zilizopo katika duru za tabaka la juu za Kihindu na Kiislamu, isipokuwa katika sehemu zilizo moja kwa moja chini ya jicho la Serikali. Tunajua kwamba kuna nyumba ambapo, kwa taarifa ya saa moja, sumu ya aina yoyote na nguvu yoyote yaweza kutayarishwa na kutolewa: sumu ya haraka ya kuua ndani ya dakika chache; sumu za polepole ambazo zinadhoofisha mwili, na kufanya kazi yake kwa usalama kiasi kwamba hakuna awezaye kuigundua; sumu za ubongo, mbaya kuliko zote mbili, na labda zinazotumika zaidi, kwa kuwa zina ufanisi sawa na si hatari kiasi kikubwa. Lakini hatukuweza kuthibitisha kile tunachokijua, na maarifa yasiyo na uthibitisho ni, kwa lugha ya kisheria, bila thamani.

Na hata hivyo tunayajua mambo haya, tumesikia "kilio cha machozi," tumesikia "kilio cha damu"—

"Machozi na damu vina kilio kichomacho mbinguni
Katikati ya mawimbi yake yote ya haleluya ya furaha;
Mungu husikia kilio chao, na ijapokuwa akikawia, lakini
Yeye hasahau."

---