Njia Iliyo Ngumu

“Ufahamu mzuri huleta kibali; bali njia ya wakosaji ni ngumu.” — Mithali 13:15

Kabla George Müller hajawa mtu ambaye mtu yeyote angemheshimu, alikuwa mwongo na mwizi, naye anataka ujue hivyo. Hasafishi historia yake mwenyewe katika kitabu hiki. Anaieleza waziwazi.

Baba yake, afisa wa serikali huko Prussia, aliwapa wanawe pesa nyingi na mipaka michache. Hilo ndilo lilikuwa tatizo lote. Kabla hajafikisha miaka kumi, George alikuwa tayari akimwibia baba yake — hata pesa za serikali ambazo baba yake alikuwa amekabidhiwa kuzisimamia. Baba yake akaanza kushuku, kwa hiyo siku moja alihesabu kiasi fulani cha pesa, akaziacha chumbani, akatoka. George alichukua baadhi na kuzificha chini ya mguu wake ndani ya kiatu. Baba yake aliporudi na kuhesabu, pesa zilikuwa pungufu. Akampekua mwanawe, na pesa zikaonekana pale pale.

Hilo lingepaswa kumzindua. Halikumzindua. Wizi ukazaa uongo, na uongo ukawa mtindo wa maisha. Usiku ule mama yake alipokuwa akifa, George, kijana wa miaka kumi na minne, alikuwa nje akicheza karata hadi saa nane usiku, na kesho yake akazurura mitaani akiwa amelewa nusu pamoja na marafiki zake. Alipata kipaimara kanisani, akashiriki Ushirika Mtakatifu, akamwapia Mungu kwamba atabadilika — na akasahau ndani ya siku chache, kila mara.

Alipofikisha miaka kumi na sita, matendo yake yalimpata. Alikuwa akiishi katika hoteli za gharama kubwa kwa pesa ambazo hakuwa nazo, akiondoka kabla bili haijaletwa, na kuacha nguo zake bora kama dhamana. Katika mji mmoja alitoroka kimya kimya kutoka uani mwa nyumba ya wageni akakimbia — akaonekana, akafukuzwa, akakamatwa, na kufungiwa katika chumba cha gereza pamoja na wezi na wauaji. Alikaa katika gereza hilo tangu tarehe 18 Desemba hadi tarehe 12 Januari, mpaka baba yake alipotuma pesa za kulipa madeni yake. Na hapa kuna jambo dogo linalokuonyesha jinsi alivyokuwa amepotea mbali: saa mbili tu baada ya kuachiliwa huru, akiwa bado njiani kurudi nyumbani kwa baba aliyekuwa amekasirika mno, alimchagua kwa makusudi mtu aliyejulikana kuwa mkorofi awe mwenzake wa safari. Hakuwa amejifunza chochote.

Kwa kila kipimo cha nje, mambo yake yalikuwa yakienda vizuri — wa kwanza darasani, akipendwa na walimu wake, akielekea chuo kikuu. Ndani, alikuwa mtupu. Alikuwa na vitabu karibu mia tatu na hakuwa na hata Biblia moja. Alijua, katika nyakati zake za ukweli, kwamba maisha kama yake huishia vibaya. Ila tu hakuweza kuacha, na kujifanya kwamba anajirekebisha kulimfanya tu kuwa hodari zaidi katika kujifanya.

Huenda wewe huwaibii wazazi wako wala huamkii katika chumba cha gereza. Lakini huenda unalijua toleo lake la kimya zaidi: pengo kati ya jinsi watu wanavyokuona na kile unachofanya kweli wakati hakuna anayekutazama. Sifa njema inayokutangulia huku nafsi yako halisi ikibaki nyuma. Maisha ya Müller yanasema mambo mawili yasiyopendeza na moja lenye tumaini. Kwanza, unaweza kuheshimiwa na wakati huo huo kuwa umeoza ndani. Pili, nia njema — viapo, ile “Jumatatu nitabadilika” — hazina thamani yoyote zikiwa peke yake; George alizitoa kila mara. Na tatu, lile lenye tumaini: mtu huyu huyu, mwizi huyu, ndiye ambaye Mungu alikuwa karibu kumgeuza kabisa. Rekodi yako ya nyuma si neno la mwisho juu yako.

Jambo moja la kufanya wiki hii: acha kuigiza kwa dakika moja na umwambie Mungu jambo moja la kweli kukuhusu — lile jambo halisi unalofanya wakati hakuna anayekutazama, ulitaje waziwazi, bila visingizio. Mabadiliko yote ya Müller yalianza alipoacha kuipamba sura yake mwenyewe. Hakuna anayeweza kukukuta pale unapojifanya kuwa. Ni pale tu ulipo kweli.