Kufundishika

“Jitieni nira yangu, mjifunze kwangu; kwa kuwa mimi ni mpole na mnyenyekevu wa moyo; nanyi mtapata raha nafsini mwenu.” — Mathayo 11:29.

Wema wa kwanza wa mwanafunzi ni ufundishikaji na utayari wa kufundishwa. Hili laonyesha nini? Ufahamu wa ujinga wake mwenyewe, utayari wa kuachilia njia yake mwenyewe ya kufikiri au ya kutenda, na kuyaangalia mambo kutoka mtazamo wa mwalimu, tumaini la utulivu kwamba bwana ajua na atamwonyesha jinsi ya kujifunza kujua pia. Roho mpole na mnyenyekevu husikiliza kwa makini ili kujua mapenzi ya mwalimu ni nini, na mara moja huharakisha kuyatekeleza. Kama hii ndiyo roho iliyo ndani ya mwanafunzi, lazima iwe kosa la mwalimu kama hajifunzi.

Na imekuwaje kwamba, tukiwa na Kristo kama mwalimu wetu, kuna kushindwa kwingi hivi na ukuaji halisi mdogo hivi katika maarifa ya kiroho? Kusikia na kusoma kwingi hivi kwa Biblia, ungamo kubwa hivi la imani ndani yake kuwa kanuni yetu pekee ya maisha, na bado ukosefu mkubwa hivi wa udhihirisho wa roho yake na nguvu yake? Mara nyingi utumizi wa unyofu na bidii chumbani na katika duara la Biblia, lakini kwa kidogo cha furaha na nguvu ambayo Neno la Mungu lingeweza kutoa?

Swali hili ni la umuhimu mkubwa mno. Lazima kuwe na sababu fulani kwa nini kuna wanafunzi wengi hivi wa Yesu wanaofikiri wanatamani kwa unyofu kujua na kutenda mapenzi yake, na ambao hata hivyo kwa ungamo lao wenyewe na ushahidi wa wale wanaowazunguka, hawaling'arishi neno la uzima kama nuru ulimwenguni. Kama jibu lingepatikana kwa swali hili, maisha yao yangeweza kubadilishwa.

Andiko letu laonyesha jibu: “Jitieni nira yangu, mjifunze kwangu; kwa kuwa mimi ni mpole na mnyenyekevu wa moyo; nanyi mtapata raha nafsini mwenu.” Wengi wamemchukua Kristo kama Mwokozi lakini si kama Mwalimu. Wameweka tumaini lao kwake kama Mchungaji Mwema aliyeutoa uhai wake kwa ajili ya kondoo; wanajua kidogo juu ya uhalisi wa uchungaji wake wa kila siku wa kundi lake, akiwaita wote kwa majina yao, au wa kuisikia hivyo sauti yake na kumfuata yeye peke yake. Wanajua kidogo maana ya kumfuata Mwana-Kondoo; kabla ya kila kitu kupokea kutoka kwake asili ya mwana-kondoo, na kutafuta kama yeye kuwa wapole na wanyenyekevu wa moyo. Ilikuwa kwa mafunzo yao ya miaka mitatu shuleni pake ambapo wanafunzi wa Kristo waliandaliwa kwa ubatizo wa Roho Mtakatifu, na kutimizwa kwa ahadi zote za ajabu alizokuwa amewapa.

Ni chini ya mafundisho binafsi ya Bwana wetu Yesu na kwa njia ya ule ufundishikaji wa moyo mpole na mnyenyekevu, ambao kila siku hungoja na kupokea na kufuata mafundisho hayo, ndipo twaweza kwa kweli kupata raha nafsini mwetu. Uchovu na mzigo wote wa taabu na kushindwa na kukata tamaa hupisha nafasi kwa amani ile ya Kimungu ijuayo kwamba yote yanashughulikiwa na Kristo Mwenyewe.

Kule kujitia nira ya Kristo na kujifunza kutoka kwake upole na unyenyekevu wake wa moyo, na pamoja na hayo, ule ufundishikaji unaokataa kujua au kutenda lolote kwa hekima yake mwenyewe, ndiyo yapaswa kuwa roho ya maisha yetu yote, kila siku na mchana kutwa. Lakini ni hasa katika saa ya asubuhi ambapo hili lapaswa kusitawishwa, na ukombozi kutafutwa kutoka nafsi na nguvu zake zote. Ni pale, tukiwa tumeshughulika na maneno ya Mungu na ya Kristo na ya Roho Mtakatifu, ambapo twahitaji kila siku kutambua kwamba haya hufaidi tu kadiri yanavyoongoza kwenye, na kufunguliwa na, mafundisho binafsi ya Kristo.

Ni pale ambapo twahitaji kila siku kuonja kwamba ni kadiri tu Bwana Yesu aliye hai—“ndani yake unakaa utimilifu wote wa Uungu,” ambaye ndani yake uzima wetu wote na wokovu vimekusanywa—Mwenyewe ajapo karibu na kutushika, ndipo mafundisho yake yaweza kupokewa. Na ni pale ambapo lazima tuombe dhahiri na kusitawisha ufundishikaji uchukuao nira yake na kujifunza kutoka kwake. Tena, ufundishikaji ni kila kitu. Kama ni kweli kwa Roho Mtakatifu akaaye ndani yetu, Roho wa Kristo Yesu, “atawafundisha yote,” na kama uzima na kazi yake yote ndani yetu ni mafundisho ya Kimungu, ni kweli vivyo hivyo kwamba maisha yetu yote lazima yawe ufundishikaji wa Kimungu. Ni hivyo tu, ndipo umoja wetu wa kila siku na neno la Mungu, na maisha yetu ya kila siku vitakavyoweza kuwa kile Bwana wetu Yesu awezavyo kuvifanya.

Kutojifunza upya mara nyingi ni sehemu ya muhimu zaidi ya kujifunza: mawazo yaliyopotoka, chuki za awali na dhana zilizotangulia ni vikwazo visivyoshindika katika njia ya kujifunza. Hadi hivi vitakapoondolewa, mwalimu hufanya kazi bure.

Maarifa awasilishayo hugusa tu uso wa nje: chini kwa kina ya uso mwanafunzi huongozwa na kile kilichokuwa asili yake ya pili. Kazi ya kwanza ya mwalimu ni kugundua, kumfanya mwanafunzi aone na kuviondoa, vizuizi hivi.

Hakuwezi kuwa na kujifunza kwa kweli na kwa matunda kutoka kwa Kristo pale ambapo hatuko tayari kujifunza upya. Kwa urithi, kwa elimu, kwa mapokeo, tuna mawazo yetu juu ya dini na Neno la Mungu, ambayo mara nyingi ni kizuizi kikubwa zaidi kwa kadiri ya uhakika wetu kwamba kwa kweli ni kweli. Kujifunza kutoka kwa Kristo kwahitaji utayari wa kuiweka kila kweli tuishikayo chini ya ukaguzi wake kwa lawama na masahihisho. Unyenyekevu ndio wema wa mzizi wa maisha ya Kikristo. Sheria ni kamili katika Ufalme wa Mungu: “Ajinyenyekeshaye atakwezwa.” Kukata tamaa kwetu katika kujitahidi kupata viwango vya juu vya neema, imani, maarifa ya kiroho, upendo kwa nafsi na nguvu ya kubariki, kote kwatokana na hili. Hatujaukubali unyenyekevu wa Kristo kama mwanzo na ukamilifu wa wokovu wake. “Huwapa wanyenyekevu neema” lina utumizi mpana na wa kina zaidi kuliko tufikiriavyo.

Ufundishikaji ni namna moja ya unyenyekevu. Katika zamu ya asubuhi, twajiweka wenyewe kama wanafunzi katika shule ya Kristo; ufundishikaji, unyenyekevu, na uwe alama ipambanuayo ya mwanafunzi, na, kama tukihisi jinsi tulivyo nao kidogo, na tuisikilize sauti isemayo, “Jitieni nira yangu,” na, kwa yote hili linayomaanisha: “mjifunze kwangu; kwa kuwa mimi ni mpole na mnyenyekevu wa moyo; nanyi mtapata raha nafsini mwenu.”