Kelele ya Imani

“Itakuwa mtakaposikia sauti ya baragumu, ndipo watu wote watapiga kelele kwa sauti kuu; na ukuta wa mji utaanguka moja kwa moja” (Yoshua 6:5).

Kelele ya imani iliyo thabiti ni kinyume kabisa cha maombolezo ya imani isiyo imara au vilio vya moyo uliokata tamaa. Katika historia ya Israeli, mara nyingi walijiingiza katika maombolezo hata wakajiletea uharibifu; lakini kwa pindi moja, walitoa kelele tukufu iliyoleta ushindi wa fahari.

Jambo hili lilitokea baada ya kuvuka Yordani. Mungu alikuwa amemwambia Yoshua: “Kila mahali nyayo za miguu yenu zitakapopakanyaga nimewapa ninyi” (Yoshua 1:3). Wakaingia nchi wakitarajia kuimiliki, lakini mara moja wakaletwa uso kwa uso na Yeriko—mji “mkubwa uliozungukwa na maboma yaliyofika mbinguni.” Kwa jicho la hisia, hapakuwa na uwezekano wa kuushinda.

Lakini Bwana akasema: “Tazama, nimekitia Yeriko mkononi mwako” (Yoshua 6:2). Hakusema “Nitakitia,” bali “Nimekitia.” Ulikuwa wao tayari; waliitwa tu waje kuumiliki. Mpango wa Mungu ulikuwa wa ajabu: baada ya kuandamana na kupiga baragumu, “watu wote watapiga kelele kwa sauti kuu; na ukuta wa mji utaanguka moja kwa moja.”

Ikawa sawasawa kama Bwana alivyosema. Yoshua akawaambia watu, “Pigeni kelele; kwa maana Bwana amewapa mji huu” (Yoshua 6:16). Walipopiga kelele, kuta zikaanguka moja kwa moja. Hakuna adhaniaye kwamba sauti ya kelele ndiyo iliyoziangusha kuta. Siri ilikaa katika jambo hili, kwamba ilikuwa ni kelele ya imani iliyothubutu, kwa mamlaka ya neno la Mungu peke yake, kudai ushindi wakati bado hakukuwa na dalili zake.

Imani ilihesabu neno la Mungu kuwa la kweli. Kutokuamini kungesema, “Ngoja upige kelele hata kuta zianguke kweli, msije mkaonekana wapumbavu.” Lakini imani iliucheka “busara” kama huo, na ikatoa kelele ya ushindi wakati kuta bado zimesimama. “Kwa imani kuta za Yeriko zilianguka, baada ya kuzungukwa kwa siku saba” (Waebrania 11:30).

“Imani, imani yenye nguvu, iiona ile ahadi Na kuitazama hiyo peke yake; Huyacheka yasiyowezekana, Na kupaza sauti, Litafanyika.”

Yehoshafati ni mfano mwingine. Jeshi kubwa likaja juu yake, naye akatambua kwamba hakuwa na “nguvu” wala hakujua “atendalo.” Hakupoteza wakati juu ya vyombo vya vita; “akaukaza uso wake amtafute Bwana” (2 Mambo ya Nyakati 20:3). Akasimama mbele ya watu na kuomba: “Hatuna nguvu juu ya jeshi hili kubwa… wala hatujui tufanyalo; lakini macho yetu yanakuelekea wewe” (2 Mambo ya Nyakati 20:12).

Bwana akajibu: “Msiogope, wala msifadhaike kwa ajili ya jeshi hili kubwa; kwa kuwa vita si vyenu, bali ni vya Mungu… Hamtahitaji kupigana vita hivi; jipangeni, simameni tuli, mkauone wokovu wa Bwana” (2 Mambo ya Nyakati 20:15, 17).

Bila kuwa na wazo la shaka, Yehoshafati na wana wa Israeli waliamini neno la Bwana, wakaanza mara moja kumsifu kabla ya wakati kwa ajili ya ushindi waliouhakikishia kuwa ujao. Asubuhi yake wakaamka mapema, wakatoka kwenda kukutana na adui yao. Yehoshafati, badala ya kuwahimiza wazitazame silaha zao na kuwa hodari vitani kama ambavyo Jemadari wa kawaida angefanya, aliwaita tu wawe na imani yenye ushujaa. “Nisikilizeni, enyi Yuda, nanyi wenyeji wa Yerusalemu!

Mwaminini Bwana, Mungu wenu, ndipo mtakapothibitika; waaminini manabii wake, ndipo mtakapofanikiwa” (2 Mambo ya Nyakati 20:20).

Kisha Yehoshafati akafanya shauri na watu; na imani yao ilipolingana na yake mwenyewe, wakawaweka waimbaji watangulie mbele ya jeshi wakiimba sifa walipokuwa wakisonga mbele kukutana na adui. Ikawa walipoanza kuimba na kusifu, Bwana akawawekea adui waviziaji, hata wakapigana wao kwa wao. Wana wa Israeli walipofika kwenye mnara wa jangwani, ambako waliweza kuliona lile jeshi kubwa lililokuja juu yao, “tazama, walikuwa maiti, wamepomoka chini; wala hapana hata mmoja aliyeokoka” (2 Mambo ya Nyakati 20:24).

Kwa njia hii ya ajabu ya vita walifanywa hata kuwa “zaidi ya washindi”; kwa maana walikaa “siku tatu wakiiteka nyara, kwa kuwa ilikuwa nyingi” (2 Mambo ya Nyakati 20:25).

Vita ya Daudi na Goliathi ni mfano mwingine wa njia hii ya ushindi. Kwa jicho la hisia, Daudi hakuwa na nafasi yoyote ya kumshinda yule jitu hodari aliyekuwa akiyatukana majeshi ya Israeli. Lakini Daudi, akitazama kwa jicho la imani, aliweza kuziona zile nguvu za kimungu zisizoonekana zikipigana upande wake. Sauli alipomwambia, “Wewe huwezi kwenda kupigana na Mfilisti huyu; kwa maana wewe u kijana, na yeye ni mtu wa vita tangu ujana wake,” Daudi alisimama imara katika imani yake. Baada ya kusimulia wokovu wake wa zamani, alisema kwa utulivu, “Bwana aliyeniponya na makucha ya simba, na makucha ya dubu, ndiye atakayeniponya na mkono wa Mfilisti huyu” (1 Samweli 17:33, 37).

Sauli, akishawishika kwa kiasi na imani hii iliyo imara, akasema, “Enenda, na Bwana awe pamoja nawe!” Lakini hakuweza kuachana kabisa na kutumaini silaha zake za desturi; akamvika Daudi kofia ya shaba, na dirii, na upanga wake wenye nguvu. Daudi “akajaribu kwenda bure,” kwa maana hakuwa amezizoea. Akazivua, na badala yake akatwaa silaha rahisi ambazo Bwana alizibariki kabla: fimbo yake, na kombeo lake, na mawe matano laini kutoka kijitoni. Akiwa amejihami hivyo, akamkaribia yule jitu.

Yule jitu alipomwona kijana aliyekuja kupigana naye, alimdharau, akasema kwa jeuri, “Njoo kwangu, nami nitawapa ndege wa angani na wanyama wa kondeni nyama yako” (1 Samweli 17:44). Kwa jicho la hisia, ilionekana kana kwamba huu ndio lazima uwe mwisho wa vita isiyolingana namna hii. Lakini imani ya Daudi ilishinda, naye akapiga kelele ya ushindi kabla vita haijaanza. “Wewe waja kwangu na upanga, na fumo, na mkuki,” alisema, “bali mimi naja kwako kwa jina la Bwana wa majeshi, Mungu wa majeshi ya Israeli uliowatukana. Bwana atakutia mkononi mwangu leo hivi… ili dunia yote ipate kujua ya kuwa yuko Mungu katika Israeli; na kusanyiko hili lote lijue ya kuwa Bwana haokoi kwa upanga wala kwa mkuki; maana vita ni vya Bwana, naye atawatia ninyi mkononi mwetu” (1 Samweli 17:45-47).

Mbele ya imani kama hiyo, jitu lenyewe lingeweza kufanya nini? Kila neno la ile kelele ya ushindi ya fahari lilitimizwa, na yule adui hodari akatiwa mikononi mwa kijana aliyemdharau. Na ndivyo itakavyokuwa daima. Hakuna kiwezacho kusimama mbele ya imani ya ushindi ijiunganishayo na uweza usio na kikomo. Kwa maana “huku ndiko kushinda kuushindako ulimwengu, hiyo imani yetu” (1 Yohana 5:4).

Siri ya vita yote ifanikiwayo hukaa katika kelele hii ya imani. Ni siri isiyoeleweka kwa wale wasiojua lolote juu ya uweza usioonekana wa kimungu unaosubiri madai ya imani; siri ambayo kwa wale wasioielewa lazima ionekane daima kuwa kilele cha upumbavu.

Sisi sote twaitwa kuwa “askari mwema wa Kristo Yesu” (2 Timotheo 2:3) na “kupiga vita vile vizuri vya imani” (1 Timotheo 6:12) juu ya adui walio wabaya kuliko wale waliowashambulia Waisraeli. Adui zetu ni wa ndani, na jitu litutukanalo ni nguvu za majaribu yetu na kutoweza kwa nguvu zetu wenyewe kuyapinga. Ni vita ngumu na mara nyingi ikatishayo tamaa.

Wengi wa wana wa Mungu wametenda dhambi, wakatubu, na kuazimu mara nyingi hivi kwamba hawaoni tumaini la ushindi. Wanaichukia dhambi na kuipenda haki, lakini “lile jema nilipendalo silitendi, bali lile baya nisilolipenda ndilo ninalolitenda” (Warumi 7:19). Kwa maneno ya Mtume, wanaona sheria katika viungo vyao ikipigana na sheria ya nia yao. Wanajua wanapaswa kushinda, lakini hawajui jinsi gani. Ni kwa ajili ya watu hawa sura hii imeandikwa. Wakiweza kuigundua siri ya kelele hii ya imani, watajua jinsi gani, kwa maana kamwe haikosi kuleta ushindi.

Katika Yohana 16:33, Bwana wetu afunua msingi wa kelele hii ya ushindi: “Jipeni moyo; mimi nimeushinda ulimwengu.” Si “Nitaushinda,” bali “Nimeushinda.” Kwisha fanyika; twahitaji tu kuingia katika uweza wake. Yoshua hakusema, “Pigeni kelele; kwa maana Bwana atawapa mji,” bali “Pigeni kelele; kwa maana Bwana amewapa mji huu” (Yoshua 6:16). Bila shaka ilihitaji nia yote ya Yoshua kutoa kauli kama hiyo wakati kuta za mji bado zimesimama imara kama zamani. Lakini Mungu alikuwa hakika kwa Yoshua, naye hakuogopa kuutangaza ushindi kabla haujaonekana.

Kuna tofauti kubwa kati ya kusema “Bwana atatupa” na “Bwana ametupa.” Ushindi ulioahidiwa wakati ujao waweza kuzuiwa na mambo elfu, lakini ushindi uliokwisha timizwa hauwezi kutanguliwa. Bwana wetu atuhakikishiapo kwamba amekwisha kuushinda ulimwengu, hutupa msingi ulio imara wa kelele ya ushindi. Tangu sasa, nguvu za dhambi ni adui aliyeshindwa. Tukiyaamini maneno ya Kristo, twaweza kukutana nazo bila hofu, kwa kuwa tumefanywa “zaidi ya washindi kwa yeye aliyetupenda” (Warumi 8:37).

Ni jambo lijulikanalo sana kwamba maadamu jeshi lililoshindwa laweza kuficha kushindwa kwake kuwe siri, laweza kuonyesha upinzani kidogo bado. Lakini mara lijuapo kwamba kushindwa kwake kumefahamika, hupoteza moyo wote, wala haubaki na njia nyingine ila kurudi nyuma. Siri hukaa hapa: lazima tuikabili dhambi si kama adui aliye bado ashindwe, bali kama aliyekwisha shindwa. Rahabu alipowasaidia wapelelezi watoroke, alikiri: “Najua ya kuwa Bwana amewapa nchi hii… na ya kuwa wenyeji wote wa nchi wanayeyuka mbele yenu” (Yoshua 2:9). Kama tungekuwa na macho ya kuufulikuona ufalme usioonekana wa uovu, naamini tungeona kwamba hofu imewaangukia nguvu zote za himaya ile, na kwamba wanaona katika kila mtu wa imani mshindi wa fahari.

Mkristo mmoja nimjuaye, aliyekuwa amesumbuliwa vibaya na jaribu, aliambiwa siri hii. Ikaleta hukumu mara moja, naye akatoka kwenda vitani vipya kwa hakika ya ushindi uliokwisha timizwa. Alisema baadaye ilikuwa kana kwamba angeweza kumsikia mshawishi akisema anaposhuka nyuma kwa aibu, “Ole! Ameigundua siri. Anajua ya kuwa mimi ni adui aliyekwisha shindwa!”

Twaambiwa kwamba “Mwana wa Mungu alidhihirishwa kwa kusudi hili, ili azivunje kazi za ibilisi” (1 Yohana 3:8); na tena, “yeye alidhihirishwa, ili aziondoe dhambi” (1 Yohana 3:5); na “sasa mara moja tu amedhihirishwa mwisho wa nyakati, azitangue dhambi kwa dhabihu ya nafsi yake” (Waebrania 9:26).

Lazima tuikubali kama jambo la hakika kwamba dhambi kwetu ni adui aliyeshindwa. Kama imani yetu itakamata jambo hili na “kujihesabu kuwa wafu kwa dhambi” (Warumi 6:11), na kuthubutu kuinua kelele ya ushindi jaribu lijapo, tutaona kwamba kila ukuta utaanguka moja kwa moja!

Adui zetu ni “majitu” sasa kama walivyokuwa katika siku za Israeli, na miji mikubwa kama Yeriko yatukabili. Kama Waisraeli, hatuna silaha za kibinadamu za kushindia. Silaha zetu lazima ziwe “silaha zote za Mungu” (Waefeso 6:11). Ngao yetu ni ile ngao isiyoonekana ya imani, na upanga wetu ni “upanga wa Roho, ambao ni neno la Mungu” (Waefeso 6:17). Lakini jinsi njia yetu ya kawaida ya vita ilivyo tofauti! Badala ya kelele ya ushindi, twayakabili majaribu kwa maazimio dhaifu, hoja zisizofaa, au maombi ya kukata tamaa. “Ee Bwana, uniokoe!” twalia.

Wokovu wowote uonekanapo haukuji nasi tukashindwa, twapaza sauti kwamba Mungu ametuangusha. Lakini lipasalo tulitende ni kuitambua dhambi kuwa adui aliyeshindwa na kuikabili kwa kelele ya ushindi.

Palipo tuliomba kwanza kwamba Bwana atatuokoa, sasa lazima tutoe kauli kwamba yeye atuokoa, na kwamba atuokoa sasa. Ni lazima tuongeze herufi “a” kwenye neno “atu-okoa” na kulifanya la wakati uliopo.

Kuta zaweza kuonekana ndefu kama zamani, na busara yaweza kusema si salama kupiga kelele mpaka ushindi ushindwe. Lakini imani iwezayo kupiga kelele katikati ya jaribu, “Yesu ananiokoa; ananiokoa sasa!” ni imani itakayoshinda ushindi wa fahari na wa haraka.

Wengi wa wana wa Mungu wamejaribu mpango huu na kuuona ukifanya kazi kupita matarajio yao mbali.

Majaribu yameingia kama gharika—majaribu ya hasira, mawazo maovu, uchungu wa roho, au mambo mengine elfu. Wameiona hatari, na hisia zao zikatangaza kwamba hapakuwa na tumaini la kuokoka.

Lakini imani yao ilishika lile jambo kuu la hakika kwamba Kristo ameshinda. Wakakaza macho yao juu ya uweza usioonekana wa wokovu wa Mungu, wakatoa kelele yao ya ushindi: “Bwana aokoa! Ananiokoa sasa! Mimi ni zaidi ya mshindi kwa yeye aliyetupenda” (Warumi 8:37). Matokeo yake daima ni ushindi wa fahari.

Yaweza wakati mwingine kuonekana haiwezekani kabisa kwamba Bwana aweza kuokoa hata maneno hayo “yasijiseme” ndani. Yampasa mtu ayaseme kwa sauti, akizilazimisha midomo yake kuyanena tena na tena, akiyafumba macho na masikio yake dhidi ya kila dokezo la shaka. Kauli hizi za imani mara nyingi zaonekana “si za kweli” mwanzoni kwa sababu sababu za kukata tamaa zaonekana za kweli mno. Lakini mambo yasiyoonekana ni ya kweli kuliko yanayoonekana. Kama imani ikidumishwa kwa uthabiti, mambo haya kamwe hayakosi kujithibitisha yenyewe. “Iwe kwenu kama imani yenu ilivyo” (Mathayo 9:29). Tunapopiga kelele ya imani, Bwana daima hutoa ushindi wa imani.

Wakati mmoja nilimjua Mkristo mmoja aliyekuwa mwendesha gari (dereva) mwenye tabia ya hasira kwa asili. Katika kazi yake ya kila siku miongoni mwa wenzake wasiomcha Mungu, alishawishiwa vibaya kuikubali. Alishindana kwa ushujaa lakini bure. Asubuhi moja, alimwambia mchungaji wake kwa kukata tamaa, “Waweza kuniambia njia yoyote fupi ya ushindi—kitu niwezacho kukishika wakati wa haja?”

“Naam,” mchungaji akajibu. “Jaribu lijapo, mara inua moyo wako na kuudai ushindi ulioahidiwa. Piga kelele ya imani, na jaribu litakimbia.”

Yule dereva alifahamu kwamba dhambi ni adui aliyekwisha shindwa. Siku ile kituoni, madereva wenzake walimdhihaki na kumsukuma atoke mahali pake pa haki. Jaribu la hasira lilikuwa kubwa mno. Lakini, akikunja mikono yake, alisema moyoni tena na tena, “Yesu ananiokoa; ananiokoa sasa!” Mara moyo wake ukajaa amani. Baadaye, sanduku zito likamwangukia mguu, likamletea maumivu makuu. Tena akakunja mikono yake na kurudia kelele yake ya ushindi, na yote yakawa shwari. Usiku ukamkuta akiwa zaidi ya mshindi, na hata wenzake wakalazimika kuukiri uhalisi wa dini iwezayo kushinda hivyo juu ya mashambulizi yao.

Mtunga-Zaburi, baada ya kusimulia habari za adui waliotaka kummeza, akatangaza: “Ndipo adui zangu watakaporudi nyuma siku niitapo; neno hili najua, ya kuwa Mungu yu upande wangu” (Zaburi 56:9).

Je, wajua alichokijua Mtunga-Zaburi? Je, wajua ya kuwa Mungu yu upande wako? Kama wajua, basi toka kwenda kukutana na majaribu yako ukiimba wimbo wa ushindi. Jaribu lianzapo kukukaribia, anza kutoa shukrani kwa ajili ya ushindi. Dai kwamba wewe ni zaidi ya mshindi. Piga kelele ya imani pamoja na Yoshua, na Yehoshafati, na Daudi, na Paulo. Utakapopiga kelele, Bwana atawawekea adui zako waviziaji, nao wataanguka.