Magari ya Mungu

“Magari ya Mungu ni ishirini elfu, naam, maelfu ya maelfu; Bwana yu kati yao, kama katika Sinai, katika patakatifu. (Zaburi 68:17.)

Magari ni kwa ajili ya kusafirisha na kusonga mbele. Magari ya duniani huwachukua wapandao wao hadi wafikapo, yakishinda vizuizi vyote. Magari ya Mungu huchukua roho zao. Hakuna maneno yawezayo kueleza mahali patukufu atakapofika roho isafiriyo katika magari ya Mungu. Na fungu letu latuambia ya kuwa ni “mengi sana.” Yanatuzunguka pande zote yakitungoja; lakini sisi, kwa masikitiko, hatuyaoni sikuzote. Magari ya duniani huonekana daima, bali magari ya Mungu hayaonekani.

“Basi akapeleka huko farasi na magari na jeshi kubwa; nao wakaja usiku, wakauzunguka mji.

Naye mtumishi wa mtu wa Mungu alipoamka asubuhi na mapema akatoka nje, tazama, jeshi limeuzunguka mji pamoja na farasi na magari. Mtumishi wake akamwambia, “Ole wangu, bwana wangu! Tutafanyaje?

Akasema, “Usiogope, kwa maana walio pamoja nasi ni wengi kuliko walio pamoja nao. “Kisha Elisha akaomba, akasema, “Ee Bwana, nakusihi, mfumbue macho yake apate kuona.” Basi Bwana akayafumbua macho ya yule kijana, naye akaona; na tazama, kile kilima kilikuwa kimejaa farasi na magari ya moto yaliyomzunguka Elisha pande zote.” (2 Wafalme 6:14-17) Hii ndiyo sala tunayohitaji kuomba kwa ajili yetu wenyewe na kwa ajili ya wenzetu, “Bwana, fumbua macho yetu tupate kuona.” Kwa maana ulimwengu unaotuzunguka umejaa farasi na magari ya Mungu, yakingoja kutuchukua hadi mahali pa ushindi mtukufu. Lakini hayaonekani kama magari. Badala yake yanaonekana kama adui, na mateso, na majaribu, na kushindwa, na kutoeleweka, na kukatishwa tamaa, na ukatili. Yanaonekana kama magari makubwa ya taabu, yakingoja kutuponda. Lakini ni magari ya ushindi. Yaweza kutuchukua hadi vilele vya ushindi ambavyo roho zetu zinavitamani.

Kama tutataka “kupanda mahali palipoinuka pa dunia,” hatuna budi kuingia katika magari yawezayo kutufikisha huko; na ni “magari ya Mungu” peke yake yanayotosheleza upandaji wa juu kama huu. (Kumbukumbu la Torati 32:12-13) “Bwana peke yake alimwongoza, wala hakuwako mungu mgeni pamoja naye. Akampandisha mahali palipoinuka pa nchi, naye akala mazao ya mashamba; akamnyonyesha asali itokayo katika mwamba, na mafuta yatokayo katika gumegume la jiwe.”

“Ndipo utakapojifurahisha katika Bwana, nami nitakupandisha mahali palipoinuka pa dunia; nitakulisha urithi wa Yakobo baba yako; kwa kuwa kinywa cha Bwana kimenena haya. (Isaya 58:14).

Twaweza kufanya kila tukio la maisha yetu kuwa gari la Jagernauti la kutuponda, au gari la kupandia hadi vilele vya ushindi. Yote yategemea jinsi tunavyoyapokea; kama tunalala chini ya majaribu yetu na kuyaacha yatupite juu na kutuponda, au kama tunapanda ndani yake kama katika gari, na kuyafanya yatuchukue kwa ushindi mbele na juu.

“Ikawa walipokuwa wakiendelea mbele na kuzungumza, tazama, gari la moto na farasi wa moto wakawatenga wote wawili. Naye Eliya akapaa mbinguni kwa upepo wa kisulisuli. Naye Elisha akaona, akalia, “Baba yangu, baba yangu! Magari ya Israeli na wapanda farasi wake! Wala hakumwona tena. Ndipo akayashika mavazi yake mwenyewe, akayararua vipande viwili.” (2 Wafalme 2:11-12). Kila tupandapo katika magari ya Mungu, jambo lilo hilo latupata kiroho kama lililompata Elisha. Tutakuwa na kubadilishwa. Si kwenda mbinguni juu yetu, kama Elisha alivyofanya, bali kuingia katika mbingu iliyo ndani yetu, ambayo, hata hivyo, ni kubadilishwa kutukufu zaidi kuliko kwake. Tutachukuliwa juu mbali na maisha ya chini ya kutambaa duniani, ambapo kila kitu huumiza na kila kitu hakina furaha, hadi juu katika “mahali pa mbinguni ndani ya Kristo Yesu,” ambapo tutapanda kwa ushindi juu ya vyote vilivyo chini.

“Akatufufua pamoja naye, akatuketisha pamoja naye katika mahali pa mbinguni, ndani ya Kristo Yesu,” (Waefeso 2:6). “Mahali hapa pa mbinguni” ni pa ndani, si pa nje, na njia iongozayo huko nayo ni ya ndani.

Lakini gari lichukualo roho katika njia hii mara nyingi ni hasara fulani ya nje, au jaribu, au kukatishwa tamaa; adhabu fulani ambayo kwa kweli kwa wakati huu haionekani kuwa ya furaha, bali ya huzuni; lakini hata hivyo baadaye huzaa matunda ya amani ya haki kwa wale wanaozoezwa nayo.

“Nanyi mmesahau lile onyo linalosema nanyi kama kusema na wana, Mwanangu, usiyadharau marudia ya Bwana, wala usizimie moyo ukikemewa naye; maana yeye ambaye Bwana ampenda humrudi, naye humpiga kila mwana amkubaliye. Ni kwa ajili ya kurudiwa mnavyostahimili; Mungu awatendea kama wana. Maana ni mwana yupi asiyerudiwa na babaye? Basi kama mkiwa hamna kurudiwa, ambako ni fungu la wote, ndipo mmekuwa wana wa haramu ninyi, wala si wana wa halali. Zaidi ya hayo tumekuwa na baba zetu wa mwili walioturudi, nasi tukawastahi; basi si afadhali sana kujitia chini ya Baba wa roho zetu na kuishi? Maana ni kweli hao waliturudi kwa muda mchache kama walivyoona vema wenyewe; bali yeye kwa faida yetu, ili tuushiriki utakatifu wake. Kila adhabu wakati wake haionekani kuwa kitu cha furaha, bali cha huzuni; lakini baadaye huwaletea wao waliozoezwa nayo matunda ya haki yenye amani.” (Waebrania 12:5-11).

Yatazame makemeo haya, hata yawe ya huzuni kiasi gani kwa wakati huu, kama magari ya Mungu yaliyotumwa kuchukua roho zenu hadi “mahali palipoinuka” pa mafanikio ya kiroho na kuinuliwa, nawe utaona ya kuwa, hatimaye, “yamefunikwa kwa upendo.”

“Mfalme Sulemani alijifanyia gari kwa mbao za Lebanoni. Nguzo zake alizifanya za fedha, kitako chake cha dhahabu, kiti chake cha rangi ya zambarau; ndani yake kikatariziwa kwa upendo na binti za Yerusalemu.” (Wimbo Ulio Bora 3:9-10). Gari lako mwenyewe laweza kuonekana lisilopendeza kabisa. Yaweza kuwa ni jamaa au rafiki mwenye tabia ngumu; yaweza kuwa ni matokeo ya uovu wa binadamu, au ukatili, au uzembe; lakini kila gari alilotuma Mungu sharti liwe limefunikwa kwa upendo, kwa kuwa Mungu ni upendo, na upendo wa Mungu ndio kitu kitamu, chororo, na chenye huruma zaidi cha kupumzikia ambacho kimewahi kupatikana na roho yo yote mahali po pote. Kwa kweli ni upendo wake ndio utumao gari.

“Je! Bwana, uliikasirikia mito? Uliikasirikia mito, au uliipatia hasira yako bahari, uliporota juu ya farasi zako, juu ya magari yako ya wokovu? Uliuweka wazi upinde wako, ukamsihi mishale mingi. Selah. Uliipasua nchi kwa mito. Milima ilikuona, ikatetemeka; gharika ya maji ikapita; vilindi vikatoa sauti yake, vikainua mikono yake juu. Jua na mwezi vilisimama tuli mahali pake, kwa nuru ya mishale yako iendayo, kwa mng’ao wa mkuki wako umeremetao. Uliipita nchi kwa ghadhabu, ukayapiga mataifa kwa hasira. Ulitoka nje kwa wokovu wa watu wako, kwa wokovu wa masihi wako. (Habakuki 3:8-13) Hapa, nabii atuambia ya kuwa ni kutoridhika kwa Mungu juu ya vizuizi vilivyoizinga njia ya watu wake ndiko kulikomfanya aje kuwaokoa, akipanda katika “magari yake ya wokovu.” Kila kitu huwa “gari la wokovu” Mungu apandapo juu yake. “Mawingu” yanayotia giza anga zetu na kuonekana kama yanazuia mng’ao wa jua la haki, hatimaye, kama tungelijua tu, ni magari yake, ambamo twaweza kupanda pamoja naye, na “kwenda kwa fanaka” juu ya giza lote.

“Jifunge upanga wako pajani, Ee shujaa, katika fahari yako na adhama yako! Katika adhama yako enenda kwa fanaka, kwa ajili ya kweli na upole na haki; na mkono wako wa kuume utakufundisha mambo ya kutisha!” (Zaburi 45:3-4). “Akampanda kerubi, akaruka; naam, akaenda upesi juu ya mbawa za upepo.” (Zaburi 18:10). “Hakuna aliye kama Mungu, Ee Yeshuruni, apandaye juu ya mbingu ili kukusaidia, na juu ya anga katika adhama yake.” (Kumbukumbu la Torati 33:26). Mwandishi mmoja wa hivi karibuni amesema ya kuwa hatuwezi, hata kwa jitihada zilizo na nguvu na taabu nyingi, kuyaondoa mawingu, lakini twaweza kupanda juu sana kuliko hayo hata kufikia anga safi lililo juu; na yeye apandaye pamoja na Mungu hupanda juu ya mbingu, mbali juu ya mawingu yote yaliyozaliwa na dunia.

“Enyi falme za dunia, mwimbieni Mungu; msifuni Bwana kwa nyimbo; Selah kwake yeye apandaye juu ya mbingu za mbingu za kale; tazama, hutoa sauti yake, sauti yenye nguvu. Mkiriishieni Mungu uweza; adhama yake i juu ya Israeli, na uweza wake u katika anga.” (Zaburi 68:32-34). Haya yaweza kusikika kama ndoto, lakini kwa kweli yana faida kubwa mno tunapoanza kuyatenda katika maisha yetu ya kila siku.

Nalimjua bibi mmoja aliyekuwa na mtumishi wa polepole sana. Alikuwa hodari kwa kila njia na mwenye faida sana. Lakini upolepole wake ulimkasirisha bibi yake aliyekuwa mwepesi kwa asili.

Bibi yule alikuwa akimkasirikia yule msichana mara ishirini kwa siku. Na, mara ishirini, alikuwa akijuta na kujaribu kuizuia hasira yake. Lakini ilikuwa bure. Maisha yake yalikuwa ya taabu kwa sababu ya mvutano huu. Siku moja, ilimjia moyoni ya kuwa, kwa muda mrefu, alikuwa akiomba subira. Labda mtumishi huyu wa polepole ndiye gari lile lililotumwa na Bwana ili kuichukua roho yake hadi katika subira. Mara akalikubali kuwa hivyo, na tangu wakati ule alitumia upolepole wa mtumishi wake kama gari kwa roho yake. Na matokeo yake yalikuwa ushindi wa subira ambao upolepole wa mtu ye yote haukuweza kuutia mashaka tena.

Katika mkutano mmojawapo wetu, nalimjua dada mmoja aliyelazimika kulala chumba kimoja na wengine wawili kwa sababu ya wingi wa watu. Alitaka kulala, lakini wao walitaka kuzungumza. Usiku wa kwanza, alisumbuka. Alilala pale, akihisi kero na masikitiko, muda mrefu baada ya wenzake kutulia. Angaliweza kulala. Lakini siku iliyofuata, alisikia habari za magari ya Mungu. Usiku ule, aliamua kuwaona wale dada wazungumzao kama magari yake.

Wangalimsaidia kujifunza utamu na subira. Alilala pale, akihisi amani na utulivu. Lakini ikawa usiku sana, na wote wangalipaswa kuwa wamelala. Basi, kwa upole akasema, “Akina dada, nimelala hapa nikipanda katika gari.” Jambo hili likaleta ukimya kamili. Gari lake lilikuwa limemchukua hadi ushindi, ndani na nje pia.

Kama tukichagua kupanda katika magari ya Mungu, wala si yetu wenyewe, tungeliona vivyo hivyo.

“Ole wao washukao kwenda Misri wapate msaada, wakitegemea farasi; wanaotumaini magari kwa kuwa ni mengi, na wapanda farasi kwa kuwa wana nguvu nyingi; wala hawamwangalii yeye aliye Mtakatifu wa Israeli, wala hawamtafuti Bwana! Lakini yeye naye ana hekima, naye ataleta uovu, wala hatayabatilisha maneno yake; bali atawainukia watu wa nyumba ya watenda mabaya, na wale wanaowasaidia watendao maovu. Basi Wamisri ni wanadamu, wala si Mungu; na farasi zao ni nyama, wala si roho. Bwana atakaponyosha mkono wake, yeye asaidiaye atajikwaa, naye asaidiwaye ataanguka, nao wataangamia wote pamoja. (Isaya 31:1-3) “Wengine hutaja magari, na wengine farasi; bali sisi tutalitaja jina la Bwana, Mungu wetu. Hao wameinama, wameanguka; bali sisi tumeinuka, tunasimama wima. ” (Zaburi 20:7-8). Jaribu letu la daima ni kutumaini “magari ya Misri.” Twaweza kuyaona. Ni halisi na yaonekana thabiti. Lakini, magari ya Mungu hayaonekani wala hayashikiki. Ni vigumu kuamini ya kuwa yapo. Macho yetu hayajafumbuliwa ili kuyaona.

“Kwa wajumbe wako umemtukana Bwana, ukasema, ‘Kwa wingi wa magari yangu nimepanda hata vilele vya milima, mpaka pande za mwisho za Lebanoni; nami nitaikata mierezi yake mirefu, na misunobari yake iliyo mizuri; nami nitaingia mahali pake pa mwisho pa kukaa, msitu wake ulio na matunda mengi.” Twajaribu kufikia mahali palipoinuka kwa “wingi wa magari yetu.” Kwanza twategemea kitu kimoja, kisha kingine. Twafanya hivi ili kuiboresha roho yetu na kupata ushindi wa kiroho. Twashuka “kwenda Misri kupata msaada.” (2 Wafalme 19:23).

Na Mungu hulazimika mara nyingi kuyaharibu magari yetu wenyewe yote kabla hajaweza kutuleta hata mahali pa kupanda katika yake.

“Na itakuwa katika siku ile, asema Bwana, nitawakatilia mbali farasi zenu, wasiwe kati yenu, nami nitayaharibu magari yenu;” (Mika 5:10). “Nami nitakipindua kiti cha enzi cha falme, nami nitaiharibu nguvu za falme za mataifa; nami nitayapindua magari na hao waendeshao; na farasi na wapanda farasi wao wataanguka chini, kila mmoja kwa upanga wa nduguye.” (Hagai 2:22). Twategemea sana rafiki mpendwa ili kusaidia ukuaji wetu wa kiroho. Basi, Bwana sharti atutenge na rafiki huyo. Twaamini ya kuwa ukuaji wetu wa kiroho wategemea huduma ya mhubiri tumpendaye. Sasa, twaondolewa kwa njia ya siri. Twaona mkutano wetu wa maombi au darasa letu la Biblia kuwa chanzo kikuu cha nguvu zetu za kiroho. Sasa, twashindwa kuuhudhuria. Na “gari la Mungu,” ambalo peke yake laweza kutuchukua hadi mahali tulipotumaini kupelekwa kwa nyenzo zile tulizokuwa tukizitegemea, hupatikana katika hizo hizo hasara tulizoziombolezea sana. Mungu sharti alichome kwa moto wa upendo wake kila gari letu wenyewe lisimamalo katika njia ya kupanda kwetu katika lake.

“Kwa maana, tazama, Bwana atakuja na moto, na magari yake yatakuwa kama upepo wa kisulisuli; ili kulipa hasira yake kwa ghadhabu, na maonyo yake kwa miali ya moto.” (Isaya 66:15). Basi, na tushukuru kwa kila jaribu litakalosaidia kuyaharibu magari yetu, na litakalotulazimisha kukimbilia katika gari la Mungu, lisimamalo tayari na kungoja kando yetu.

“Ee nafsi yangu, umngoje Mungu peke yake kwa kimya, kwa maana tumaini langu latoka kwake. Yeye peke yake ndiye mwamba wangu na wokovu wangu, ngome yangu; sitatikisika. Kwa Mungu unakaa wokovu wangu na utukufu wangu; mwamba wa nguvu zangu, kimbilio langu, li katika Mungu. Enyi watu, mtumainini sikuzote; mimineni mioyo yenu mbele zake; Mungu ni kimbilio letu. Selah.” (Zaburi 62:5-8). Hatuna budi kuletwa mahali ambapo makimbilio yote mengine hutuangusha, kabla hatujaweza kusema, Yeye peke yake. Twasema, Yeye na kitu kingine.

“Yeye, na uzoefu wangu,” au “uhusiano wangu na kanisa,” au “kazi yangu ya Kikristo”; na yote yajayo baada ya kile “na” sharti yaondolewe kwetu, au sharti yathibitike kuwa hayana faida, kabla hatujaweza kufika kwenye “Yeye peke yake.”” Maadamu magari yanayoonekana yapo karibu, roho haitapanda katika yasiyoonekana.

“Mwimbieni Mungu, liimbieni jina lake kwa nyimbo; mtukuzeni yeye apitaye jangwani; jina lake ni Bwana; furahini mbele zake!” (Zaburi 68:4). Kama twataka kupanda pamoja na Mungu “juu ya mbingu,” hatuna budi kuletwa hata mwisho wa kupanda kote juu ya dunia.

“Wameyaona maandamano yako, Ee Mungu, maandamano ya Mungu wangu, Mfalme wangu, hata patakatifu.” (Zaburi.

68:24). Ili kuyaona maenendo ya Mungu, sharti tuingie patakatifu pa uwepo wake; na ili kushiriki katika maenendo yake na kwenda pamoja naye, sharti tuache maenendo yetu yote ya duniani.

“Hatua za mtu zatoka kwa Bwana; basi mwanadamu awezaje kuifahamu njia yake?” (Mithali 20:24). “Hatua zangu zimeshikamana na mapito yako; miguu yangu haikuteleza.” (Zaburi 17:5).

“Nalimngojea Bwana kwa saburi; naye akaniinamia, akakisikia kilio changu.” (Zaburi 40:1). Tupandapo katika gari la Mungu maenendo yetu “huthibitishwa,” kwa kuwa hakuna kizuizi kiwezacho kuzuia mwendo wake wa ushindi. Basi hasara zote ni faida zitupelekazo hata hapa.

“Lakini mambo yale yaliyokuwa faida kwangu, naliyahesabu kuwa hasara kwa ajili ya Kristo. Naam, zaidi ya hayo, nayahesabu mambo yote kuwa hasara kwa ajili ya uzuri usio na kifani wa kumjua Kristo Yesu, Bwana wangu; ambaye kwa ajili yake nimepata hasara ya mambo yote, nami nayahesabu kuwa mavi ili nipate Kristo; tena nionekane katika yeye, nisiwe na haki yangu mwenyewe ipatikanayo kwa sheria, bali ile ipatikanayo kwa imani ya Kristo, haki ile itokayo kwa Mungu, kwa imani.” (Wafilipi 3:7-9). Paulo alilifahamu jambo hili, naye alijisifu katika hasara zilizomletea faida isiyoelezeka namna hiyo.

“Na kusudi nisipate kujivuna kupita kiasi kwa wingi wa mafunuo hayo, nalipewa mwiba katika mwili, mjumbe wa Shetani ili anipige, nisije nikajivuna kupita kiasi. Kwa ajili ya kitu hicho nalimsihi Bwana mara tatu kwamba kiniondokee. Naye akaniambia, “Neema yangu yakutosha; maana uweza wangu hutimilika katika udhaifu.” Basi nitajisifia udhaifu wangu kwa furaha nyingi zaidi, ili uweza wake Kristo ukae juu yangu. Kwa hiyo napendezwa na udhaifu, na ufidhuli, na misiba, na adha, na shida, kwa ajili ya Kristo. Maana niwapo dhaifu ndipo nilipo na nguvu.” (2 Wakorintho 12:7-10) Hata ule “mwiba katika mwili,” mjumbe wa Shetani aliyetumwa kumtaabisha, ukawa gari tu kwa moyo wake uliokuwa tayari, ukimchukua hadi ushindi ambao asingeweza kuufikia vinginevyo. Ku“pendezwa” na mapambano ya mtu — je, ni nini hilo kama si kuyageuza kuwa magari makuu kuliko yote?

Yusufu aliota juu ya ushindi wake na utawala wake ujao. Lakini, kwa jicho la hisia, magari yaliyomchukua huko yalikuwa ni kushindwa kwenye uchungu. Ilikuwa njia ya ajabu ya kuufikia ufalme. Ilipita katika utumwa na gerezani. Lakini, hapakuwa na njia nyingine kwa Yusufu ya kuufikia ushindi wake. Ndoto yake, Mwanzo 37:5-10 “Yusufu aliota ndoto, akawaambia ndugu zake; nao wakazidi kumchukia. Akawaambia, Sikilizeni, nakusihi, ndoto hii niliyoiota. Tazama, tulikuwa tukifunga miganda shambani; kumbe! Mganda wangu ukaondoka ukasimama; tena, tazama, miganda yenu ikausanyikia mganda wangu, ikausujudia. Ndugu zake wakamwambia, Je! Wewe utatumiliki kweli? Nawe utatutawala kweli? Wakazidi kumchukia kwa ndoto zake na kwa maneno yake. Kisha akaota tena ndoto nyingine, akawaambia ndugu zake, akasema, Tazama, nimeota ndoto nyingine; na tazama, jua na mwezi na nyota kumi na moja zikanisujudia. Akamwambia baba yake na ndugu zake; babaye akamkemea, akamwambia, Ni ndoto gani hii uliyoiota? Je! Mimi na mama yako na ndugu zako tutakuja kweli kukusujudia hata nchi?”

Magari yake, Mwanzo 37:19-20 “Wakaambiana, Tazama, huyu mwota-ndoto anakuja. Basi sasa, njoni, tumwue, tukamtupe katika mojawapo ya mashimo haya; nasi tutasema, Mnyama mkali amemla; kisha tutaona zitakavyokuwa ndoto zake.” Mwanzo 27:28 “Mungu na akupe umande wa mbinguni, na unono wa nchi, na wingi wa nafaka na divai.” Mwanzo 39:19-20 “Ikawa bwana wake aliposikia maneno ya mkewe aliyomwambia, akisema, Ndivyo alivyonitendea mtumishi wako; hasira yake ikawaka. Bwana wa Yusufu akamtwaa, akamtia gerezani, mahali walipofungwa wafungwa wa mfalme; naye akawako humo gerezani.” Bwana wa Yusufu akamtwaa, akamtia gerezani, mahali walipofungwa wafungwa wa mfalme, naye akawako humo gerezani; jinsi alivyopanda katika magari yake, Mwanzo 39:1-6 “Basi Yusufu akateremshwa mpaka Misri; na Potifa, afisa wa Farao, jemadari wa askari walinzi, Mmisri, akamnunua mikononi mwa Waishmaeli waliomteremsha huko. Bwana akawa pamoja na Yusufu, naye akawa mtu afanikiwaye; akakaa nyumbani mwa bwana wake, Mmisri. Bwana wake akaona ya kuwa Bwana yu pamoja naye, na ya kuwa Bwana anafanikisha kila kitu alichokifanya mkononi mwake. Yusufu akapata kibali machoni pake, akamtumikia; akamweka awe msimamizi wa nyumba yake, na vyote alivyokuwa navyo akavitia mkononi mwake. Ikawa tangu wakati alipomweka kuwa msimamizi wa nyumba yake na wa vitu vyake vyote, Bwana akaibariki nyumba ya Mmisri kwa ajili ya Yusufu; baraka ya Bwana ikawa juu ya vitu vyote alivyokuwa navyo, nyumbani na shambani. Akaviacha vitu vyake vyote mkononi mwa Yusufu; wala hakujishughulisha na neno lo lote ila chakula alichokula tu.”

Mwanzo 39:21-23 “Lakini Bwana alikuwa pamoja na Yusufu, akamwonea huruma, akampa kibali machoni pa mlinzi wa gereza. Mlinzi wa gereza akawatia mkononi mwa Yusufu wafungwa wote waliokuwamo gerezani; na yo yote waliyoyafanya humo, ndiye aliyeyafanya. Mlinzi wa gereza hakuangalia neno lo lote lililokuwa mkononi mwake, kwa sababu Bwana alikuwa pamoja naye.

Na lo lote alilolitenda, Bwana akalifanikisha.” Ushindi wake.

Na sasa neno moja kuhusu jinsi mtu apaswavyo kupanda katika magari haya. Jibu langu lingekuwa hili tu: Tafuta pale Mungu alipo katika kila mojawapo, ujifiche ndani yake. Au, kwa maneno mengine, fanya kama afanyavyo mtoto mdogo tabu ifikapo, ampataye mama yake na kujificha mikononi mwake. Gari halisi, baada ya hayo yote, litupitishalo kwa ushindi ni kuchukuliwa na Mungu.

Isaya 46:4 “Hata utakapokuwa mzee mimi ni yeye; na hata kufikia mvi nitakuchukua; nimekufanya, nami nitakuchukua; naam, nitakuchukua na kukuokoa.” Mtoto mchanga achukuliwaye katika gari la mikono ya mamaye hupita kwa ushindi katika mahali palipo pagumu kabisa, wala hajui hata ya kuwa ni pagumu.

Isaya 63:9 “Katika mateso yao yote aliteswa naye, na malaika wa uso wake akawaokoa; kwa mapenzi yake na kwa huruma yake aliwakomboa; akawainua, akawachukua siku zote za zamani.” Na sisi zaidi sana namna gani, tuchukuliwao katika gari la “mikono ya Mungu.” Basi, ingia katika gari lako. Litwae kila jambo lililopotoka katika maisha yako kuwa gari la Mungu kwako. Hata iwe ni nani aliyeujenga ubaya huo, sasa ni gari la Mungu kwako. Sharti likuchukue hadi mahali pa mbinguni pa ushindi. Yafunge nje sababu zote za pili, na umpate Bwana ndani yake. Sema, “Bwana, fumbua macho yangu nipate kuona, si adui aonekanaye, bali magari yako yasiyoonekana ya wokovu.”

Yakubali mapenzi yake katika jaribu, lo lote liwalo, na ujifiche mikononi mwake ya upendo. Sema, “Mapenzi yako yatimizwe; mapenzi yako yatimizwe!” tena na tena.

Yafunge nje mawazo mengine yote isipokuwa wazo lile moja la kujitiisha kwa mapenzi yake na la kutumaini upendo wake.

Lifanye jaribu lako kuwa gari lako. Ndipo roho yako “itakapopanda juu ya mbingu” pamoja na Mungu kwa namna ambayo hukupata kuiwazia kamwe kuwa yawezekana.

Sina shaka. Kama macho yetu yangelifumbuliwa, tungeliona nyumba zetu, na biashara zetu, na barabara zetu zimejaa “magari ya Mungu.” Hapana haja kwa ye yote wetu kutembea kwa kukosa magari.

Yule mkaaji mkorofi wa nyumbani mwako, aliyeyafanya maisha kuwa mzigo, tangu sasa aweza kuwa gari tukufu.

Litakuchukua hadi vilele vya subira ya mbinguni na uvumilivu. Kutoeleweka kwako, na aibu, na ukatili, na kukatishwa tamaa, na hasara, na kushindwa, ni magari. Yangoja kukuchukua hadi vilele vya ushindi ulioutamani.

Basi, kwa mioyo yenye shukrani, panda ndani yake. Poteza kuona kwa sababu zote za pili katika mng’ao wa upendo wake.

Atakuchukua mikononi mwake, akihakikisha usalama wako na kushangilia ushindi juu ya yote.