Utumishi

Labda hakuna sehemu ya uzoefu wa Kikristo inayojua mabadiliko makubwa zaidi kuliko katika utumishi. Haya hutokea mtu anapoingia katika maisha yale yaliyofichwa pamoja na Kristo katika Mungu. Katika hatua za chini za maisha ya Kikristo, utumishi waweza kuhisiwa kama kifungo. Mara nyingi ni wajibu, na jaribu, na msalaba. Mwanzoni, baadhi ya mambo yaweza kuleta furaha. Lakini, hugeuka kuwa kazi za kuchosha. Hufanywa kwa uaminifu, lakini kwa kutopenda kwa siri. Kuna matamanio mengi, yaliyokiriwa na yasiyokiriwa, kwamba mambo hayo yasingehitajika kufanywa, au walau, si mara nyingi hivyo. Nafsi hujikuta ikisema, badala ya lile la “Naweza” la upendo, lile la “Ni lazima” la wajibu. Nira, iliyokuwa nyepesi mwanzoni, huanza kuudhi, na mzigo huhisiwa mzito badala ya mwepesi.

Mkristo mmoja mpendwa aliwahi kunieleza jambo hili hivi. “Baada ya kuongoka kwangu,” alisema, “nilikuwa nimejaa furaha na upendo. Nilifurahi na kushukuru sana kufanya lo lote kwa ajili ya Bwana wangu. Hivyo, niliingia kwa shauku katika kila mlango uliofunguka.” Lakini, furaha yangu ya kwanza ilipofifia na upendo wangu kupoa, nilianza kujuta shauku yangu. Nilijikuta katika huduma zilizokuwa zinanichukiza na kuwa mzigo mzito. Sikuweza kuziacha, kwa kuwa nilikuwa nimeshazianza. Ingeleta maneno mengi. Hata hivyo, nilizidi kutamani kuziacha. Nilitarajiwa kuwatembelea wagonjwa, na kuomba kando ya vitanda vyao.

Nilitarajiwa kuhudhuria mikutano ya maombi, na kusema ndani yake. Nilitarajiwa kuwa tayari sikuzote kwa kila jitihada katika kazi ya Kikristo. Uzito wa matarajio haya ulinilemea daima. Mwishowe, ikawa jambo lisilovumilika kuishi maisha ya Kikristo niliyoyaanza, na ambayo kila mtu aliyatarajia kutoka kwangu. Ningependelea zaidi sana kusugua sakafu mchana kutwa kwa magoti na mikono yangu kuliko kuvumilia kazi yangu ya kila siku ya Kikristo. Niliwaonea wivu,” alisema, “watumishi wa jikoni, na wanawake walioko kwenye mabeseni ya kufulia.”

Huenda haya yakaonekana kuwa maneno makali. Lakini, je, hayaamshi baadhi ya uzoefu wako mwenyewe, Mkristo mpendwa?

Je, hujawahi kwenda kazini kwako kama mtumwa kwenye kazi yake ya kila siku, ukijua kwamba ni wajibu wako? Ni lazima uifanye. Lakini, kama mpira wa raba, ulirudi mara moja kwenye mambo na anasa zako halisi mara tu kazi yako ilipomalizika.

Unajua kwamba huu ulikuwa mtazamo usiofaa. Unaionea aibu, lakini huwezi kujizuia. Hukuipenda kazi yako. Kama ungeweza, ungeiacha kwa furaha. Au, kama haya hayaelezi hali yako, labda picha nyingine itaeleza. Unaipenda kazi yako kwa mawazo tu. Lakini, katika kuifanya, unakuta mahangaiko na majukumu mengi. Una mashaka juu ya uwezo wako. Hili huifanya kuwa mzigo mzito.

Unaiendea, ukiwa umechoka na kuinama, hata kabla kazi haijaanza.

Pia unajitaabisha kuhusu kazi yako. Unafadhaika iwapo matokeo si kama upendavyo. Hili, nalo, ni mzigo wa daima. Sasa, nafsi imekombolewa kabisa kutoka katika aina zote hizi za kifungo. Inaingia kikamilifu katika maisha ya imani yaliyobarikiwa. Kwanza, hufurahia utumishi wo wote. Imekwisha kuutoa utashi wake kwa Bwana.

Yeye hutenda kazi ndani yake ili kutaka na kutenda mapenzi yake. Sasa nafsi hutaka kufanya lile Mungu alitakalo. Ni jambo la kupendeza sikuzote kufanya lile tulitakalo, hata liwe gumu au la kuchosha kiasi gani. Kama mtu ameazimia kweli juu ya jambo fulani, atalifanya. Atapuuza vizuizi vilivyo katika njia yake. Ataicheka fikira ya kwamba upinzani au magumu yo yote yaweza kumzuia.

Ni watu wangapi ambao, kwa furaha na shukrani, wameitafuta dunia nzima kwa ajili ya utajiri au kutimiza matamanio yao?

Walidharau fikira yo yote ya msalaba iliyohusiana nayo! Ni mama wangapi waliojipongeza kwa kupandishwa vyeo kwa wana wao hadi kazi zenye mamlaka serikalini? Wamefurahi. Lakini, huenda ilimaanisha miaka ya kutengana na taabu kwa wapendwa wao. Hata hivyo, watu hawa na mama zao wangeuita msalaba usiovumilika kama utumishi wa Kristo ungelidai dhabihu iyo hiyo ya nyumbani, marafiki, na starehe.

Ni jinsi tuonavyo mambo kabisa, iwapo twadhani ni misalaba au la. Naona aibu kufikiri kwamba Mkristo ye yote angeomboleza kwa kufanya jambo kwa ajili ya Kristo, ambalo mtu wa kidunia angelifanya kwa ajili ya fedha.

Kinachohitajika katika maisha ya Kikristo ni kuwafanya waaminio watake kufanya mapenzi ya Mungu, kama vile watu wengine watakavyo kufanya mapenzi yao wenyewe. Na hili ndilo wazo la Injili. Ni lile Mungu alilotukusudia; nalo ni lile alilotuahidia. Katika kulieleza agano jipya katika Waebrania 8:6-13 “ Lakini sasa Kristo amepata huduma iliyo bora zaidi, kwa kadiri agano analosimamia lilivyo bora zaidi, kwa kuwa limewekwa imara juu ya ahadi zilizo bora zaidi. Kwa maana kama agano lile la kwanza lingalikuwa halina hitilafu, nafasi ya kutafuta la pili isingalitafutwa. Kwa maana awakosoa, akisema: Angalia, siku zinakuja, asema Bwana, nitakapofanya agano jipya na nyumba ya Israeli na nyumba ya Yuda; si kama agano lile nililoagana na baba zao, siku ile nilipowashika mkono niwatoe katika nchi ya Misri. Kwa maana wao hawakudumu katika agano langu, nami nikawaacha, asema Bwana. Kwa maana hili ndilo agano nitakaloagana na nyumba ya Israeli baada ya siku zile, asema Bwana: nitatia sheria zangu katika nia zao, na katika mioyo yao nitaziandika; nami nitakuwa Mungu wao, nao watakuwa watu wangu.”

“Wala hawatafundishana kila mtu na jirani yake, na kila mtu na ndugu yake, akisema, ‘Mjue Bwana; kwa maana wote watanijua, tangu aliye mdogo hata aliye mkubwa wao. Kwa maana nitawasamehe maovu yao, na dhambi zao sitazikumbuka tena. “Katika kusema agano jipya, amelifanya lile la kwanza kuwa kuukuu. Na kile kinachokuwa kuukuu na kuzeeka ki tayari kutoweka.

“Yeye asema haitakuwa tena lile agano la kale lililofanywa juu ya Sinai. Yaani, sheria iliyotolewa kwa nje, imwongozayo mtu kwa nguvu. Bali itakuwa sheria iliyoandikwa ndani, imshurutishayo mtu kwa upendo. “Nitatia sheria zangu,” asema, “katika nia zao, na katika mioyo yao nitaziandika.” Haiwezi kumaanisha jambo jingine ila kwamba tutaipenda sheria yake, kwa maana lo lote lililoandikwa mioyoni mwetu ni lazima tulipende.

Kuzitia katika nia zetu ni sawa na Mungu kutenda kazi ndani yetu ili “Kwa maana ndiye Mungu atendaye kazi ndani yenu, kutaka kwenu na kutenda kwenu, kwa kulitimiza kusudi lake jema. ” (Wafilipi 2:13) Humaanisha kwamba tutalitaka lile Mungu alitakalo. Tutazitii amri zake, si kwa wajibu, bali kwa sababu twataka kufanya lile alitakalo. Hakuna jambo lingeweza kuwaziwa lenye nguvu zaidi kuliko hili. Mara ngapi tumewaza, “Kama ningeweza kuingia ndani ya watoto wangu na kuwafanya watake kufanya lile nilitakalo, kuwaongoza kungekuwa rahisi sana!” Tumegundua, kwa mazoezi, kwamba ili kushughulika na watu wenye vichwa vigumu, ni lazima tuepuke kuwapendekezea matakwa yetu. Badala yake ni lazima tuwafanye wapendekeze matakwa yao wenyewe. Ndipo, hatutakabiliana na upinzani wo wote. Sisi, kwa asili ni watu wenye shingo ngumu, sikuzote twaasi dhidi ya sheria ya nje. Lakini twaikumbatia sheria ichipukayo ndani yetu.

Mpango wa Mungu ni kuimiliki nafsi ya ndani ya mtu. Ataka kuutawala na kuuendesha utashi wake, na kuutendea kazi kwa niaba yake. Ndipo, utii huwa rahisi na wa kufurahisha. Utumishi huwa uhuru mkamilifu. Mkristo hana budi kupaza sauti, “Utumishi huu wenye furaha!” Nani angeweza kuwaza dunia ina uhuru namna hii?” Basi, Mkristo mpendwa, kama u katika kifungo, ni lazima uutoe utashi wako kwa Bwana wako. Mpe udhibiti kamili juu yake. Sema, “Ndiyo, Bwana, NDIYO !” Kwa kila jambo. Mtumaini akutendee kazi ndani yako upate kutaka. Ili kuyaleta matakwa na mapendo yako katika upatano na mapenzi yake mazuri. Nimeona hili likifanyika tena na tena, katika hali ambazo mwanzoni zilionekana jambo lisilowezekana kabisa.

Katika tukio moja, mwanamke mmoja alikuwa amelihofu na kulichukia kwa muda mrefu jambo alilojua kuwa ni haki. Nilimwona, katika kukata tamaa na bila hisia, akiutoa utashi wake kwa Bwana wake. Alianza kumwambia, “Mapenzi yako yatimizwe; mapenzi yako yatimizwe!” Na katika saa moja fupi jambo lile lenyewe likaanza kuonekana tamu na la thamani kwake. Ni jambo la ajabu miujiza Mungu aifanyayo katika tashi zilizotolewa kikamilifu kwake. Hugeuza mambo magumu kuwa rahisi na mambo machungu kuwa matamu. Si kwamba huweka mambo rahisi mahali pa magumu, bali kwa kweli hulibadilisha jambo gumu kuwa rahisi. Na huu ndio wokovu. Ni jambo tukufu. Ujaribu tu. Wewe, unayeona maisha ya Kikristo ya kila siku kuwa magumu, utaona kwamba Bwana wako ataligeuza kifungo chako kuwa uhuru mtamu kupita yote!

Au, kama unayapenda mapenzi yake kinadharia, lakini unaona ni vigumu kuyatenda, kuna ukombozi katika maisha ya ajabu ya imani. Kwa maana katika maisha haya hakuna mizigo ibebwayo, wala mahangaiko yasikiwayo. Bwana ndiye mchukua-mizigo wetu, na juu yake ni lazima tuweke kila lisumbualo. Yeye asema, kwa maana yake, msijisumbue kwa neno lo lote, bali dhihirisheni haja zenu kwangu, nami nitazishughulikia zote. Msihangaike kwa neno lo lote, asema, hata utumishi wenu.

Zaidi ya yote, nadhani, utumishi wetu. Hatuna uwezo kabisa katika jambo hili. Hivyo, hata kama tungejisumbua, isingesaidia. Tuna nini na kuwaza iwapo tunafaa au hatufai!

Bwana ana haki ya kutumia chombo cho chote kwa kazi yake. Si kazi ya chombo kuamua kama ndicho kifaacho. Yeye ajua; na kama akichagua kututumia, bila shaka ni lazima tufae. Na kwa kweli, kama tungelijua tu, ustahili wetu mkuu u katika kutokuwa na uwezo kwetu kabisa. Nguvu zake zaweza kukamilishwa tu katika udhaifu wetu. Naweza kukupa kielelezo cha kusadikisha juu ya jambo hili.

Wakati mmoja nilitembelea makazi ya watu wenye ulemavu wa akili. Niliwatazama watoto wakifanya mazoezi ya vyuma vya kunyanyua. Twajua kwamba ni vigumu kwa watu wenye ulemavu wa akili kudhibiti miondoko yao.

Kwa kawaida wana nguvu, lakini wanakosa ustadi wa kuzitumia nguvu hizo. Hivyo, hawawezi kufanya mengi. Katika mazoezi ya vyuma, tatizo hili lilikuwa dhahiri sana. Walifanya miondoko ya kila namna isiyoratibika.

Mara kwa mara, walisogea kwa mwafaka na muziki na maagizo ya mwalimu, lakini muda mwingi, yote yalikuwa nje ya mpangilio.

Lakini, niligundua msichana mmoja mdogo, aliyefanya miondoko mikamilifu. Hakuna mtikisiko wala mkatizo uliovuruga upatano wa mazoezi yake. Na sababu ilikuwa, si kwamba alikuwa na nguvu zaidi ya wengine, bali kwamba hakuwa na nguvu kabisa. Hakuweza kufumba mikono yake juu ya vile vyuma, wala kunyanyua mikono yake. Mwalimu ilimbidi asimame nyuma yake na kufanya yote. Aliviweka viungo vyake kama vyombo kwake, na nguvu zake zikakamilishwa katika udhaifu wake. Alijua jinsi ya kufanya mazoezi yale. Alikuwa ameyapanga. Hivyo, alipoyafanya, yalifanywa vizuri. Hakufanya jambo lo lote ila kujitoa kabisa mikononi mwake, naye akafanya yote.

Kujitoa kulikuwa fungu lake, jukumu lote lilikuwa lake yeye. Si ustadi wake uliohitajika kufanya miondoko yenye upatano, bali wake yeye tu. Swali halikuwa juu ya uwezo wake, bali juu ya wake yeye. Udhaifu wake kabisa ndio uliokuwa nguvu yake kuu. Kama hili laonyesha maisha yetu ya Kikristo, si ajabu. Paulo aliweza kusema, “Basi nitajisifia udhaifu wangu kwa furaha nyingi zaidi, ili uweza wa Kristo ukae juu yangu.”

Ni nani asingejisifia kuwa dhaifu na asiye na uwezo namna hii, hata Bwana Yesu Kristo asipate kizuizi cho chote kwa utendaji mkamilifu wa nguvu zake kuu kupitia kwetu na ndani yetu?

Tena, pia, kama kazi ni yake, jukumu ni lake, nasi hatuna nafasi iliyobaki ya kuihangaikia.

Kila jambo linalohusiana nayo lajulikana kwake, naye aweza kuendesha yote. Kwa nini basi tusiache yote kwake, na kukubali kutendewa kama mtoto na kuongozwa pa kwenda. Watendaji wenye ufanisi zaidi niwajuao hawana wasiwasi juu ya kazi yao. Wanaikabidhi kwa Bwana wao mpendwa. Wanamwomba awaongoze na kumtumaini kwa hekima na nguvu wazihitajizo, kila dakika.

Mtu aweza kudhani hawajali sana, ilhali mengi yamo hatarini. Lakini, utakapojifunza siri ya Mungu ya kutumaini, utaona uzuri na nguvu ya maisha yaliyotolewa kwa kazi yake. Utaacha kuhukumu. Utastaajabu jinsi mtenda-kazi ye yote wa Mungu awezavyo kuthubutu kubeba mizigo au majukumu ambayo yeye peke yake aweza kubeba.

Kuna vifungo vingine kimoja au viwili vya utumishi ambavyo maisha haya ya kutumaini yanatukomboa navyo. Twagundua kwamba hatuna jukumu juu ya kazi yote iliyomo ulimwenguni. Amri huacha kuwa za jumla, na kuwa za binafsi na za mtu mmoja mmoja.

Bwana hatuchorei mwelekeo wa jumla wa matendo na kutuacha tujipenyeze ndani yake kwa hekima na ustadi wetu wenyewe kadiri tuwezavyo. Yeye hutuongoza hatua kwa hatua, akitupa kila saa mwongozo wa pekee unaohitajika kwa saa hiyo.

Roho wake mbarikiwa aliye ndani yetu huikumbusha, wakati inapohitajika, ile amri. Hivyo, hatuhitaji kuwaza mbele. Yatupasa kuchukua tu kila hatua kama inavyofunuliwa kwetu, tukimfuata Bwana wetu po pote aendako. “Hatua za mtu mwema huthibitishwa na Bwana, ” si njia yake tu, bali kila hatua ya peke yake katika njia hiyo. Wakristo wengi hufanya kosa la kutarajia kupokea amri za Mungu zote kwa jumla, kwa kusema. Wao hudhani, kwa sababu awaambia kumpa mtu mmoja garimoshini kijitabu, kwamba ni lazima wawape wote vijitabu sikuzote. Wanajitwika amri isiyowezekana.

Wakati mmoja, Mkristo kijana alikutana na nafsi moja alipokuwa akitembea. Bwana alikuwa amemtuma kupeleka ujumbe. Aliuchukua kama amri ya kusema na kila mtu aliyekutana naye kuhusu nafsi zao. Hili, bila shaka, halikuwezekana, na kwa matokeo, punde alikuwa katika kifungo kisicho na tumaini kuhusu jambo hili. Aliogopa kwenda nje. Aliishi katika aibu ya daima.

Mwishowe, alimweleza rafiki yake taabu yake. Rafiki huyu, mtumishi wa Mungu, alisema alikuwa amekosea. Bwana ana kazi ya pekee kwa kila mtenda-kazi. Katika nyumba iendeshwayo vyema, kila mtumishi haimpasi kujaribu kufanya kazi ya wengine. Vivyo hivyo kwa watumishi wa Bwana. Hawalazimiki kufanya kila jambo. Alimwambia atafute mwongozo wa Bwana juu ya kazi yake. Yampasa kumtumaini amwonyeshe wa kusema naye. Alimhakikishia kwamba yeye huwaongoza kondoo wake mwenyewe. Huwatangulia na kuwafanyia njia.

Alifuata shauri hili. Aliiweka kazi yake juu ya Bwana. Tokeo lilikuwa njia yenye furaha ya mwongozo wa kila siku.

Aliongozwa katika kazi nyingi yenye baraka kwa ajili ya Bwana wake. Aliifanya yote bila wasiwasi, kwa maana yeye aliitengeneza njia mbele yake. Kumtumaini Mungu ni kama kuunganisha mashine na injini ya mvuke. Nguvu haiko katika mashine, bali katika mvuke. Mashine haifai kitu, ikiwa imetengwa na injini. Lakini ukiziunganisha, mashine itaenda kwa urahisi. Ina nguvu kuu nyuma yake. Hivyo, maisha ya Kikristo huwa rahisi na ya asili. Huikuza ile kazi ya kimungu iliyo ndani.

Wakristo wengi wamekaza. Tashi zao hugongana na za Mungu. Muunganiko haujakamilika. Yahitaji jitihada kuisogeza mashine. Lakini muunganiko unapofanywa, sheria ya Roho wa uzima ndani ya Kristo Yesu yaweza kutenda kazi ndani yetu kwa nguvu zake zote. Ndipo tuko huru kutoka katika sheria ya dhambi na mauti. Tutaujua uhuru mtukufu wa watoto wa Mungu. Tutaishi maisha yasiyo na msuguano.

Aina nyingine ya kifungo ni ile ya utumishi. Maisha ya imani huikomboa nafsi kutoka kwake. Yahusu zile tafakari za baadaye ambazo sikuzote hufuata kazi yo yote ya Kikristo. Tafakari hizi za nafsi ni za aina mbili. Nafsi hujipongeza kwa mafanikio yake na kuinuliwa. Au, hufadhaishwa kwa kushindwa kwake na kuangushwa chini.

Moja kati ya haya ni hakika litakuja. Kati ya hayo mawili, naliogopa la kwanza zaidi. La mwisho husababisha mateso makubwa zaidi wakati ule. Lakini katika maisha ya kutumaini, hakuna lo lote litakalotusumbua. Tumejikabidhi wenyewe na kazi yetu kwa Bwana. Tutaridhika kuiacha kwake na kutojiwaza wenyewe hata kidogo.

Miaka iliyopita, nilipata sentensi hii katika kitabu cha zamani: “Kamwe usijiingize, mwishoni mwa tendo, katika tafakari yo yote ya nafsi, iwe ya kujipongeza au ya kukata tamaa.” Sahau mambo yaliyo nyuma, mara tu yapitapo. Yaache kwa Mungu.” Imekuwa na thamani isiyoelezeka kwangu. Jaribu lijapo, kama lifanyavyo sikuzote, la kujiingiza katika tafakari hizi, naziacha mara moja. Nakataa kuiwaza kazi yangu hata kidogo. Namwachia Bwana ayatawale makosa na kuibariki kama apendavyo.

Kwa kifupi, kwa utumishi wenye furaha na ufanisi, ikabidhi tu kazi yako kwa Bwana na uiache pale. Usiombe, “Bwana, niongoze; nipe hekima; nipangie mambo.” Kisha, uinuke kutoka magotini na kuurudisha mzigo. Usijaribu kujiongoza na kujipangia mwenyewe. Iache kwa Bwana, na ukumbuke kwamba lile umkabidhilo, haikupasi kulihangaikia wala kuwa na wasiwasi juu yake. Kutumaini na kuhangaika haviwezi kwenda pamoja.

Kama kazi yako ni mzigo, ni kwa sababu huikabidhi kwake. Ukiikabidhi kwake, utaona nira aikuwekayo ni nyepesi. Mzigo akupao ni mwepesi. Hata katikati ya maisha ya shughuli zisizokoma, utapata pumziko kwa nafsi yako.

Lakini wengine waweza kusema kwamba fundisho hili lingetufanya kuwa vikaragosi tu. Najibu, La, lingetufanya tu kuwa watumishi. Mtumishi haimpasi kupanga, kuratibu, kuamua, au kutoa vifaa. Yampasa kutii tu. Ni juu ya Bwana kufanya mengine yote. Mtumishi hana jukumu, pia, juu ya matokeo. Bwana peke yake ajua ni matokeo gani aliyoyataka yapatikane, na hivyo yeye peke yake aweza kuyahukumu. Utumishi wenye busara ni lazima, bila shaka, uafikiane na mipango ya Bwana. Lakini, hakuwezi kuwa na ufahamu kamili.

Bwana hawezi kuhamishia jukumu lake kwa mtumishi. Kwa mtazamo wetu finyu na ujinga wetu mkuu, twaweza kufanya kidogo ila kuyakubali mapenzi ya Mungu. Haitupasi kutegemea kuyaelewa kikamilifu. Ni lazima tuyaache matokeo yote kwake.

Lile lionekanalo kama kushindwa kwa nje mara nyingi ni, kwa upande usioonekana, mafanikio makubwa. Kama tukijiruhusu kuomboleza na kuhangaika, tutakuwa wapumbavu. Yatupasa kuimba na kushangilia, si kulia. Ni bora zaidi sana kuepuka tafakari zote za nafsi. Haitupasi kujiwaza wenyewe hata kidogo, iwe kwa jema au baya.

Sisi si mali yetu wenyewe, wala shughuli yetu wenyewe. Sisi ni wa Mungu. Sisi ni vyombo vyake na shughuli yake. Yeye sikuzote hushughulikia shughuli zake mwenyewe. Hivyo, bila shaka, atatushughulikia.

Wakati mmoja nilisikia habari za mtumwa mmoja aliyekuwa melini wakati wa dhoruba kali. Wakati kila mtu mwingine alikuwa na hofu, yeye alipiga miluzi kwa furaha. Hatimaye, mtu fulani akauliza kama aliogopa kuzama. Alitabasamu na kusema, “Naam, huenda ninaogopa.

Lakini mimi si wa nafsi yangu mwenyewe, na itakuwa hasara ya bwana wangu tu.” Mtazamo huu ungeweza kutusaidia kuepuka mahangaiko mengi katika kazi yetu. Pamoja na kikundi cha watu waliojitoa kikamilifu kutumikia na kumtumaini Bwana wetu, wazia lile angeweza kufanya. Mtu mmoja kama huyu angeweza kushinda elfu, na wawili wangeweza kuwakimbiza elfu kumi. Hakuna jambo lingekuwa lisilowezekana kwao kwa sababu, pamoja na Bwana, haijalishi iwapo tuna wengi au wachache.

Mungu na ainue kwa haraka jeshi kama hilo! Na wewe, msomaji wangu mpendwa, ujiandikishe katika jeshi hili leo. Jitoe kwa Mungu kama aliye hai kutoka kwa wafu. Kila sehemu yako iwe chombo chake cha haki, itumike naye kama apendavyo.