Majira ya Machipuko Moyoni

“Waijilia nchi na kuinywesha; waitajirisha sana… Wewe wabariki kuchipua kwake.” — kutoka Zaburi 65:9–10

Sura hii ni kwa ajili ya mtu yeyote ambaye imani yake inaonekana ndogo — ndogo mno kuhesabika.

Jiwazie siku za kwanza kabisa za majira ya machipuko. Shamba bado linaonekana kama tope tupu, la baridi, lililopasukapasuka. Lakini ukiinama na kutazama kwa makini, pale — likisukuma juu kupitia ardhi ngumu — kuna jani dogo kabisa la kijani la ngano. Si kitu cha maana sana. Ungeweza kudhani kwa urahisi kwamba ni gugu, au usilione kabisa. Lakini lina uhai, nalo ndilo mwanzo wa mavuno yote.

Spurgeon anasema jani hilo la kwanza la kijani ndivyo hasa mwanzo wa Mungu kutenda ndani ya mtu unavyoonekana — na kiini kizima cha sura hii ni: usilidharau kwa sababu ni dogo. Yesu alieleza jinsi inavyokwenda — “Kwanza jani, tena suke, kisha ngano pevu katika suke” — kwa mpangilio huo, makusudi. Hakuna anayepata ngano iliyoiva kabisa siku ya kwanza. Kwa hiyo kama imani yako iko katika hatua ya jani la kijani, hujashindwa. Uko kwenye ratiba.

Je, jani la kijani linaonekanaje hasa ndani ya mtu halisi? Hapa Spurgeon ni mpole kwa namna nzuri sana. Si matukio makubwa ya kusisimua. Ni kutamani kwa kweli — shauku halisi, hata iwe hafifu kiasi gani, ya kumjua Mungu na kuwa sawa naye. Ni maombi ambayo hayafikii hata kuitwa maombi — wakati mwingine ni “Ee” tu, au kuugua, au chozi usiloweza kulieleza. Ni kugundua kwamba kweli unatamani kuwa mahali ambapo Mungu anazungumzwa. Ni mwanzo kabisa wa kumtumaini Yesu, hata kama usingeweza kueleza vizuri jinsi ilivyotokea. Mambo madogo. Mambo halisi. Majani ya kijani.

Na hapa ndipo penye wororo: Mungu anayaona. Zaburi inasema Mungu mwenyewe hunywesha na kubariki “kuchipua kwake” — ule uchipukaji mdogo ambao hakuna mwingine hata anayeuona. Spurgeon anaonyesha kwamba Mungu anayajali sana machipuko madogo ndani yako hata inasemekana huyaweka machozi yako katika chupa. Jani ambalo mpita njia angelikanyaga bila hata kulitazama ndilo jani ambalo Mungu anainama kulitunza.

Anatoa picha nzuri kwa ajili ya jambo hili. Wachungaji, anasema, hukesha usiku kucha wakati kondoo wanapozaa — hukiachi kiumbe kilichozaliwa sasa hivi kijitegemee; unakilinda hasa kwa sababu ni kipya na dhaifu. Hivyo ndivyo Mungu anavyoitendea imani mpya kabisa, na hivyo ndivyo Wakristo waliokomaa wanavyopaswa kuwatendea wachanga — kwa upole, bila kulikanyaga jani la kijani kwa sababu bado si shamba zima. Na anasema jambo unalopaswa kulishikilia kama unajiona bado uko mwanzoni: mtofaa uliojaa matunda ni mandhari nzuri, lakini mtofaa uliochanua maua ni mzuri hata zaidi. Kuna uzuri wa pekee katika hatua ya mwanzo kabisa. Mungu hagongagonga mguu kwa kukosa subira akisubiri uwe wa kuvutia. Yeye hufurahia maua.

Moja zaidi, kwa sababu linaeleza vizuri sana jinsi imani mara nyingi inavyoanza: wakati mwingine ndege mdogo, akifukuzwa na mwewe, huruka moja kwa moja na kuingia kifuani mwa mtu ili kujiokoa. Hofu humsukuma kwenye kimbilio pekee analoweza kulipata. Spurgeon anasema mara nyingi hivyo ndivyo kumkimbilia Mungu kunavyoonekana mwanzoni — si hatua tulivu za kujiamini, bali mkimbio wa hofu na wa kukata tamaa kuelekea kitu pekee kilicho salama. Na hilo linahesabika. Huyo ni ndege anayetua mahali hasa anapopaswa kutua.

Kwa hiyo kama umekuwa ukidhani kimyakimya kwamba imani yako haihesabiki kwa sababu ni ndogo, au inayumba, au imeanza tu — sura hii ni Mungu akikuambia vinginevyo. Jani la kijani si halisi kidogo kuliko mavuno. Ni mavuno yenyewe, katika mwanzo wake.

Jambo moja la kufanya kama unahisi imani yako ni ndogo mno kuwa na maana: acha kuipima dhidi ya shamba zima la mtu mwingine, na badala yake fanya lile jambo moja ambalo jani la kijani hufanya — endelea kukua kuelekea nuru. Omba lile ombi dogo. Jitokeze pale Mungu alipo. Lilinde jani badala ya kulidharau. Kile ambacho Mungu amekianza, Mungu hukinywesha.