Utaratibu na Hoja katika Maombi

“Laiti ningejua pa kumpata! Laiti ningeweza kufika hata kwenye kiti chake! Ningeliratibu shauri langu mbele zake, na kukijaza kinywa changu hoja.”—Ayubu 23:3,4

Katika taabu yake iliyokithiri, Ayubu alimlilia Bwana. Shauku ya moyoni ya mtoto wa Mungu aliye katika mateso ni kuuona tena uso wa Baba yake. Ombi lake la kwanza si, “Laiti ningeponywa ugonjwa unaotafuna kila kiungo cha mwili wangu!” wala si, “Laiti ningewaona watoto wangu wakirudishwa kutoka kinywani mwa kaburi, na mali yangu ikiokolewa tena kutoka mkononi mwa mnyang’anyi!” bali kilio chake cha kwanza na kikuu ni, “Laiti ningejua pa kumpata YEYE—aliye Mungu wangu! ili nifike hata kwenye kiti chake!” Watoto wa Mungu hukimbilia nyumbani dhoruba inapokuja. Ni silika iliyotoka mbinguni ya nafsi iliyopewa neema kutafuta kimbilio dhidi ya mabaya yote chini ya mbawa za Yehova. “Yeye aliyemfanya Mungu kuwa kimbilio lake,” yaweza kuwa jina la mwamini wa kweli. Mnafiki, ahisipo kuwa ameteswa na Mungu, huchukizwa na hilo pigo, na, kama mtumwa, angemkimbia bwana aliyempiga; lakini si hivyo mrithi wa kweli wa mbinguni—yeye huubusu mkono uliompiga, na kutafuta hifadhi dhidi ya fimbo katika kifua cha Mungu yule yule aliyemkunjia uso. Utaona ya kwamba shauku ya kuchangamana na Mungu huongezeka nguvu wakati vyanzo vyote vingine vya faraja vinaposhindwa. Ayubu alipowaona kwanza rafiki zake kwa mbali, huenda alikuwa na tumaini kwamba ushauri wao wa upole na huruma yao ya wororo vingepunguza ukali wa huzuni yake; lakini hawakusema kwa muda mrefu kabla ya yeye kupaza sauti kwa uchungu, “Ninyi nyote ni wafariji wenye kutaabisha.” Walitia chumvi katika vidonda vyake, wakaongeza kuni juu ya moto wa majonzi yake, wakaongeza nyongo ya lawama zao juu ya pakanga ya huzuni zake. Katika mwangaza wa tabasamu lake wakati fulani walitamani kujiotea jua, na sasa wanathubutu kuutupia kivuli utukufu wake, jambo lisilo na ukarimu na lisilostahili kabisa. Ole wake mtu wakati kikombe chake cha divai kinapomdhihaki kwa siki, na mto wake wa kichwa unapomchoma kwa miiba! Baba huyo wa zamani aliwaacha rafiki zake wa kusikitisha na kuutazama juu kiti cha enzi cha mbinguni, kama vile msafiri anavyoacha kiriba chake kilichokwisha maji na kuuendea kisima kwa mbio zote. Anaaga matumaini yaliyozaliwa duniani, na kulia, “Laiti ningejua pa kumpata Mungu wangu!” Ndugu zangu, hakuna kinachotufundisha thamani ya Muumba kama tunapojifunza ubatili wa vitu vingine vyote. Utakapokuwa umechomwa moyoni kabisa na neno hili, “Amelaaniwa mtu yule amtegemeaye mwanadamu, na kuufanya mwili kuwa mkono wake,” ndipo utakaponyonya utamu usioelezeka kutoka katika uhakikisho wa Mungu, “Amebarikiwa mtu yule anayemtegemea Bwana, na ambaye tumaini lake ni Bwana.” Ukiyaacha kwa dharau chungu mizinga ya dunia, ambako hukupata asali bali miiba mingi mikali, utamfurahia yeye ambaye neno lake la uaminifu ni tamu kuliko asali au sega la asali.

Aidha, yaonekana kwamba ijapokuwa mtu mwema huharakisha kwa Mungu katika taabu yake, na kukimbia kwa kasi zaidi kwa sababu ya ukatili wa wenzake, hata hivyo wakati mwingine nafsi iliyopewa neema huachwa bila uwepo wa faraja wa Mungu. Huu ndio uchungu mkuu kuliko yote; andiko hili ni mojawapo ya makelele ya ndani ya Ayubu, ya kina zaidi kuliko yoyote yaliyotoka kwake kwa ajili ya kupoteza watoto wake na mali yake: “Laiti ningejua pa kumpata YEYE!” Hasara kubwa kuliko zote ni kupoteza tabasamu la Mungu wangu. Sasa alikuwa ameonja awali uchungu wa kilio cha Mkombozi wake, “Mungu wangu, Mungu wangu, mbona umeniacha?” Uwepo wa Mungu wako pamoja na watu wake sikuzote kwa maana moja, kadiri ya kuwategemeza kwa siri; lakini uwepo wake wa dhahiri hawaufurahii sikuzote. Kama bibi-arusi katika wimbo, humtafuta mpendwa wao usiku vitandani mwao, humtafuta lakini hawampati; na ijapokuwa huamka na kuuzunguka mji huenda wasimwone, na swali laweza kuulizwa kwa huzuni tena na tena, “Je, mmemwona yeye impendaye nafsi yangu?” Waweza kupendwa na Mungu, na hata hivyo usiwe na utambuzi wa pendo hilo nafsini mwako. Waweza kuwa mpendwa moyoni mwake kama Yesu Kristo mwenyewe, na hata hivyo kwa kitambo kidogo aweza kukuacha, na kwa ghadhabu ndogo aweza kujificha kwako. Lakini, wapenzi, nyakati kama hizo shauku ya nafsi iaminiyo huongezeka nguvu zaidi kwa sababu ya nuru ya Mungu kuzuiliwa. Badala ya kusema kwa mdomo wa kiburi, “Basi, akiniacha lazima nijitegemee bila yeye; kama siwezi kuwa na uwepo wake wa faraja lazima niendelee kupigana kadiri niwezavyo,” nafsi husema, “La, ni uhai wangu hasa; lazima nimpate Mungu wangu. Naangamia, nazama katika matope ya kina pasipo mahali pa kusimama, na hakuna kitu ila mkono wa Mungu uwezao kuniokoa.” Nafsi iliyopewa neema hujielekeza kwa bidii maradufu kumtafuta Mungu, na hupeleka mbinguni makelele yake, dua zake, vilio na kuugua kwake mara nyingi zaidi na kwa moto zaidi. “Laiti ningejua pa kumpata!” Umbali au taabu si kitu; laiti nafsi ingejua pa kwenda ingeuruka umbali upesi. Haiweki masharti juu ya milima au mito, bali huapa kwamba kama ingejua mahali, ingefika hata kwenye kiti chake. Nafsi yangu katika njaa yake ingebomoa kuta za mawe, au kupanda maboma ya mbinguni ili kumfikia Mungu wake, na hata kama kungekuwa na jehanamu saba kati yangu na yeye, bado ningeukabili moto ili nimfikie, bila kufadhaishwa hata kidogo kama ningekuwa na tumaini la kusimama mwishowe mbele zake na kuhisi furaha ya pendo lake. Hiyo ndiyo hali ya moyo, kwa maoni yangu, ambayo katika hiyo Ayubu alinena maneno haya yaliyo mbele yetu.

Lakini hatuwezi kusimama hapa, kwa maana lengo la hotuba ya asubuhi hii latuita mbele. Yaonekana kwamba shabaha ya Ayubu, katika kutamani uwepo wa Mungu, ilikuwa apate kumwomba. Alikuwa amesali, lakini alitaka kusali kana kwamba yumo mbele za Mungu. Alitamani kusihi mbele ya yule aliyejua ya kuwa atamsikia na kumsaidia. Aliuania kulieleza shauri lake mwenyewe mbele ya kiti cha Hakimu asiye na upendeleo, mbele ya uso wenyewe wa Mungu mwenye hekima yote; angekata rufaa kutoka mahakama za chini, ambapo rafiki zake walihukumu hukumu isiyo ya haki, hadi kwa Mahakama Kuu ya Mfalme—Mahakama Kuu ya mbinguni—huko, asema, “Ningeliratibu shauri langu mbele zake, na kukijaza kinywa changu hoja.”

Katika mstari huu wa pili Ayubu anatufundisha jinsi alivyokusudia kusihi na kufanya maombezi kwa Mungu. Ni kama kwamba anafunua siri za chumba chake cha faragha, na kuufunua ustadi wa maombi. Hapa tunakubaliwa kuingia katika chama cha waombaji; tunaonyeshwa ustadi na fumbo la kusihi; hapa tunafundishwa kazi ya mikono iliyobarikiwa na elimu ya maombi; na kama tukiweza kuwa wanafunzi wa Ayubu asubuhi hii, kwa saa moja ijayo, na kupata somo kutoka kwa Bwana wa Ayubu, twaweza kupata ustadi si mdogo katika kufanya maombezi kwa Mungu.

Mambo mawili yamewekwa hapa kuwa ya lazima katika maombi—kuratibu shauri letu, na kukijaza kinywa chetu hoja. Tutayanena mambo hayo mawili, na kisha kama tumejifunza somo hili vema, matokeo yaliyobarikiwa yatafuata.

I. Kwanza, NI LAZIMA SHAURI LETU LIRATIBIWE MBELE ZA MUNGU.

Kuna dhana ya kipuuzi kwamba maombi ni jambo rahisi sana, aina ya shughuli ya kawaida iwezayo kutendwa ovyo, bila uangalifu wala jitihada. Wengine hufikiri kwamba yakupasa tu kushusha kitabu na kupitia idadi fulani ya maneno mazuri kabisa, nawe umesali na waweza kukirudisha kitabu tena; wengine hudhani kwamba kutumia kitabu ni ushirikina, na kwamba badala yake yakupasa kurudia sentensi za papo hapo, sentensi zijazo akilini mwako kwa haraka, kama kundi la nguruwe au kikundi cha mbwa wa kuwinda, na kwamba ukiisha kuzitamka kwa uangalifu kidogo juu ya uliyoyasema, umesali. Basi, njia hizi za maombi hazikutumiwa na watakatifu wa kale. Yaonekana walifikiri kwa uzito zaidi juu ya maombi kuliko wengi wafanyavyo siku hizi. Yaonekana lilikuwa jambo kuu kwao, zoezi lililofanywa kwa muda mrefu, ambalo katika hilo baadhi yao walifikia umaarufu mkubwa, na kwa hivyo wakabarikiwa kwa namna ya pekee. Walivuna mavuno makuu katika shamba la maombi, na wakakiona kiti cha rehema kuwa shimo la hazina zisizohesabika.

Watakatifu wa kale walikuwa na desturi, pamoja na Ayubu, ya kuratibu shauri lao mbele za Mungu; yaani, kama mwombaji aingiaye Mahakamani haingii bila kufikiri ili aeleze kesi yake papo hapo, bali huingia katika chumba cha usikilizaji akiwa ameandaa shauri lake vema, tena akiwa amejifunza jinsi impasavyo kujiendesha mbele ya yule Mkuu ambaye kwake anakata rufaa. Ni vema kukikaribia kiti cha Mfalme wa wafalme kadiri iwezekanavyo kwa kufikiri mapema na kujiandaa, tukijua tunachofanya, mahali tunaposimama, na kile tunachotamani kupata. Nyakati za hatari na dhiki twaweza kumkimbilia Mungu kama tulivyo, kama vile njiwa aingiavyo katika ufa wa mwamba, ijapokuwa manyoya yake yamevurugika; lakini nyakati za kawaida hatupaswi kuja kwa roho isiyoandaliwa, kama vile mtoto asivyomjia baba yake asubuhi kabla ya kunawa uso wake. Mtazame kuhani yule; ana dhabihu ya kutoa, lakini haingii mbio katika ua wa makuhani na kumkatakata ng’ombe kwa shoka la kwanza aliwezalo kulishika, bali ainukapo hunawa miguu yake katika birika la shaba, huvaa mavazi yake, na kujipamba kwa mavazi yake ya kikuhani; ndipo huja madhabahuni pamoja na mnyama wake aliyegawanywa ipasavyo kwa mujibu wa sheria, na huwa mwangalifu kutenda kama ilivyoamriwa, hata katika jambo dogo kama kuweka mafuta, na ini, na figo, na huutwaa damu katika bakuli na kuimwaga mahali panapofaa chini ya madhabahu, wala haiitupi ovyo kama itokeavyo, na huwasha moto si kwa mwali wa kawaida, bali kwa moto mtakatifu wa juu ya madhabahu. Basi taratibu hizi zote zimekwisha ondolewa, lakini kweli iliyofundishwa nazo yabaki ile ile; dhabihu zetu za kiroho zapasa kutolewa kwa uangalifu mtakatifu. Mungu apishie mbali maombi yetu kuwa ni kuruka tu kitandani na kupiga magoti, na kusema lolote lijalo kwanza mkononi; bali, kinyume chake, na tumngoje Bwana kwa hofu takatifu na tishio takatifu. Tazama jinsi Daudi alivyosali Mungu alipombariki—aliingia ndani mbele za Bwana. Elewa hilo; hakusimama nje kwa mbali, bali aliingia ndani mbele za Bwana akaketi—kwa maana kuketi si mkao mbaya kwa maombi, aseme atakaye kinyume chake—na hapo akiwa ameketi kwa utulivu na kwa amani mbele za Bwana, ndipo alipoanza kusali, lakini si hata kwanza alipokwisha kutafakari wema wa Mungu, na hivyo akaipata roho ya maombi. Kisha kwa msaada wa Roho Mtakatifu akakifumbua kinywa chake. Laiti tungemtafuta Bwana mara nyingi zaidi kwa namna hii! Ibrahimu aweza kutuwakilisha kama kielelezo; aliamka mapema—hapa ndipo palipokuwa utayari wake; alisafiri mwendo wa siku tatu—hapa ndipo palipokuwa bidii yake; aliwaacha watumishi wake chini ya kilima—hapa ndipo palipokuwa faragha yake; alichukua kuni na moto pamoja naye—hapa ndipo palipokuwa maandalizi yake; na hatimaye, akajenga madhabahu na kupanga kuni kwa utaratibu, ndipo akatwaa kisu—hapa ndipo palipokuwa uangalifu wa kicha wa ibada yake. Daudi asema hivi, “Asubuhi nitakuelekezea maombi yangu, nami nitatazama”; ambavyo mara nyingi nimekuelezeeni maana yake ni kwamba aliyapanga mawazo yake kama watu wa vita, au kwamba aliyalenga maombi yake kama mishale. Hakuutwaa mshale na kuutia katika uzi wa upinde na kupiga, na kupiga, na kupiga mahali popote; bali baada ya kuutoa mshale uliochaguliwa, na kuufunga katika uzi, alilenga kwa makini. Alitazama—akatazama vema—shabaha ya lengo; akaukaza macho yake juu yake, akiyaelekeza maombi yake, kisha akaukaza upinde wake kwa nguvu zake zote na kuuachia mshale uruke; na kisha, mshale ulipoondoka mkononi mwake, asema nini? “Nami nitatazama.” Alitazama juu aone mshale ulipokwenda, aone ulikuwa na tokeo gani; kwa maana alitazamia jibu kwa maombi yake, wala hakuwa kama wengi ambao hawayafikirii maombi yao baada ya kuyanena. Daudi alijua ya kuwa alikuwa na shughuli mbele yake iliyohitaji nguvu zake zote za akili; alizipanga akili zake na kuiendea kazi kwa ustadi, kama mtu aliyeamini na kukusudia kufanikiwa. Yatupasa kulima kwa uangalifu na kusali kwa uangalifu. Kadiri kazi ilivyo bora ndivyo istahilivyo uangalifu zaidi. Kuwa na wasiwasi dukani na kuwa mzembe chumbani cha faragha ni jambo lililo karibu na kufuru, kwa maana ni kudokeza kwamba lolote lamtosha Mungu, bali dunia sharti ipate lililo bora letu.

Kama kuna auliaye ni utaratibu gani wapasao kufuatwa katika maombi, sikusudii kuwapa mpango kama ule ambao wengi wameuchora, ambamo kuabudu, kuungama, kuomba, kufanya maombezi, na kutoa sifa vimepangwa mfululizo. Sishawishiki kwamba utaratibu wa namna hiyo ni wa mamlaka ya Mungu. Si utaratibu wa kimekanika tu niliokuwa nikiuzungumzia, kwa maana maombi yetu yatakubalika sawasawa, na labda yatafaa sawasawa, katika umbo lolote; kwa maana kuna vielelezo vya maombi, vya kila namna, katika Agano la Kale na Agano Jipya. Utaratibu wa kweli wa kiroho wa maombi, kwa maoni yangu, waonekana kuwa katika jambo zaidi ya mpangilio tu. Latupasa kwanza kuhisi kwamba sasa tunafanya jambo lililo halisi; kwamba tunakaribia kujielekeza kwa Mungu, ambaye hatumwoni, lakini yupo kweli; ambaye hatuwezi kumgusa wala kumsikia, wala kwa hisi zetu kumtambua, lakini ambaye, hata hivyo, yupo pamoja nasi kweli kama tunavyoongea na rafiki wa nyama na damu kama sisi wenyewe. Tukihisi uhalisi wa uwepo wa Mungu, akili zetu zitaongozwa na neema ya Mungu kuingia katika hali ya unyenyekevu; tutahisi kama Ibrahimu, aliposema, “Nimejitwika kunena na Mungu, mimi niliye mavumbi na majivu.” Kwa hiyo hatutayatoa maombi yetu kama wavulana wanaorudia masomo yao, kwa kukariri tu, sembuse tutasema kana kwamba sisi ni marabi tukiwafunza wanafunzi wetu, au kama nilivyowasikia baadhi wakifanya, kwa ukatili wa mnyang’anyi amsimamishaye mtu njiani na kumtaka mkoba wake; bali tutakuwa waombaji wanyenyekevu na wenye ujasiri, tukisihi rehema kwa unyenyekevu kwa njia ya damu ya Mwokozi. Hatutakuwa na uoga wa mtumwa bali heshima ya upendo ya mtoto, lakini si mtoto mwenye ufidhuli na kutokuwa na adabu, bali mtoto mwenye kufundishika na mtii, amheshimuye Baba yake, na kwa hiyo aombaye kwa bidii, lakini kwa unyenyekevu na kunyenyekea mapenzi ya Baba yake. Ninapohisi kwamba nimo mbele za Mungu, na kuchukua nafasi yangu halali katika uwepo huo, jambo litakalofuata nitakalotaka kulitambua ni kwamba sina haki juu ya kile ninachokitafuta, wala siwezi kutazamia kukipata ila kama zawadi ya neema, nami sharti nikumbuke kwamba Mungu huweka mpaka kwa mfereji ambao kwao atanijalia rehema—atanijalia kwa njia ya Mwanawe mpendwa. Basi na nijiweke chini ya ulinzi wa Mkombozi mkuu. Na nihisi kwamba sasa si mimi tena ninenaye bali Kristo aliyeko nami; na kwamba ninaposihi, nasihi kwa vidonda vyake, uhai wake, kifo chake, damu yake, yeye mwenyewe. Huku ndiko kuingia katika utaratibu kwelikweli.

Jambo lifuatalo ni kufikiri nitaomba nini? Ni jambo lifaalo sana katika maombi kulenga uwazi mkubwa wa dua. Kuna sababu nyingi ya kulalamikia baadhi ya maombi ya hadharani, kwamba wale wayatoao hawamwombi Mungu kitu chochote hasa. Sharti nikiri kwamba nachelea kuwa nami nimesali hivyo, na hakika nimesikia maombi mengi ya namna hiyo, ambamo sikuhisi kwamba kitu chochote kilikuwa kikitafutwa kutoka kwa Mungu—maneno mengi mazuri sana ya kimafundisho na ya kimaisha yalinenwa, lakini kuomba halisi kulikuwa kidogo, na hicho kidogo kilikuwa katika hali ya ukungu, ya machafuko na isiyo na umbo. Lakini yaonekana kwangu kwamba maombi yapasa kuwa wazi, kuomba kitu waziwazi na dhahiri kwa sababu akili imetambua uhitaji wake dhahiri wa kitu kama hicho, na kwa hiyo sharti ikisihie. Ni vema kutozunguka-zunguka katika maombi, bali kufika moja kwa moja kwenye shabaha. Napenda ombi lile la Ibrahimu, “Laiti Ishmaeli angeishi mbele zako!” Ndipo lilipo jina na mtu aliyeombewa, na baraka iliyotamaniwa, yote yamewekwa katika maneno machache,—“Ishmaeli angeishi mbele zako!” Watu wengi wangetumia usemi wa mzunguko wa namna hii, “Laiti wazao wetu wapendwa wangetazamwa kwa upendeleo ule uwapao wale ambao,” na kadhalika. Sema “Ishmaeli,” kama unamaanisha “Ishmaeli”; liweke kwa maneno ya wazi mbele za Bwana. Watu wengine hawawezi hata kumwombea mchungaji bila kutumia maelezo ya mzunguko namna hiyo hata ungedhani ni yule mtumishi wa kanisa la mtaa, au mtu ambaye haifai kumtaja waziwazi mno. Kwa nini tusiwe wazi, na kusema tunachomaanisha na pia kumaanisha tunachosema? Kuratibu shauri letu kungetuletea uwazi zaidi wa akili. Si lazima, ndugu zangu wapendwa, chumbani cha faragha kuomba kila kitu chema kiwaziwacho; si lazima kuorodhesha kila hitaji ulilo nalo, uliokuwa nalo, uwezalo kuwa nalo, au utakalokuwa nalo. Omba kile unachokihitaji sasa, na, kama kanuni, kaa na hitaji la sasa; omba mkate wako wa kila siku—unachokitaka sasa—omba kwa ajili yake. Omba waziwazi, kama mbele za Mungu, asiyeyaangalia maneno yako mazuri, na ambaye kwake ufasaha wako na maneno yako ya ushawishi yatakuwa dhaifu kuliko si kitu na ubatili. U mbele za Bwana; maneno yako na yawe machache, lakini moyo wako na uwake moto.

Hujakamilisha kuratibu kabisa ukiisha kuomba unachokitaka kwa njia ya Yesu Kristo. Yapasa kuizunguka kwa macho ile baraka unayoitamani, kuona kama kwa hakika ni jambo lifaalo kuombwa; kwa maana baadhi ya maombi yasingetolewa kamwe kama watu wangefikiri. Kutafakari kidogo kungetuonyesha kwamba baadhi ya vitu tunavyovitamani ingekuwa afadhali viachwe. Zaidi ya hayo, twaweza kuwa na nia chini ya tamaa yetu isiyo ya Kikristo, nia ya ubinafsi, isahauyo utukufu wa Mungu na kujali tu raha na starehe yetu. Basi ijapokuwa twaweza kuomba vitu vilivyo kwa faida yetu, hata hivyo kamwe tusiiache faida yetu iingilie kwa namna yoyote utukufu wa Mungu. Sharti pachanganywe na maombi yanayokubalika chumvi takatifu ya kunyenyekea mapenzi ya Mungu. Napenda usemi wa Luther, “Bwana, mimi nitakuwa na mapenzi yangu kwako wakati huu.” “Nini!” wasema, “Wapenda usemi kama huo?” Naam, kwa sababu ya kifungu kifuatacho, ambacho kilikuwa, “Nitakuwa na mapenzi yangu, kwa maana najua ya kuwa mapenzi yangu ni mapenzi yako.” Umenena vema, Luther; lakini bila maneno ya mwisho ungekuwa ujuvi mwovu. Tunapokuwa na hakika kwamba tunachokiomba ni kwa utukufu wa Mungu, ndipo, kama tuna nguvu katika maombi, twaweza kusema, “Sitakuacha uende zako usiponibariki”: twaweza kufikia mapatano ya karibu na Mungu, na kama Yakobo pamoja na malaika twaweza hata kuliweka katika mieleka na kutafuta kumwangusha malaika kuliko kuachiliwa bila baraka. Lakini sharti tuwe wazi kabisa, kabla ya kufikia masharti kama hayo, kwamba kile tunachokitafuta ni kweli kwa ajili ya heshima ya Bwana.

Yaunganishe mambo haya matatu: hali ya kina ya kiroho itambuayo maombi kuwa mazungumzo halisi na Mungu asiyeonekana—uwazi mwingi ulio uhalisi wa maombi, kuomba kile tujuacho ya kuwa tunakitaka—na pamoja na hayo bidii nyingi, kwa kuamini jambo hilo kuwa la lazima, na kwa hiyo kuazimia kulipata kama laweza kupatikana kwa maombi, na juu ya haya yote kunyenyekea kikamili, kwa kuyaacha bado kwa mapenzi ya Bwana;—yachanganye haya yote, nawe utakuwa na wazo lililo wazi la maana ya kuratibu shauri lako mbele za Bwana.

Hata hivyo maombi yenyewe ni ustadi ambao Roho Mtakatifu peke yake aweza kutufundisha. Yeye ndiye mtoaji wa maombi yote. Ombea maombi—omba hata uweze kuomba; omba usaidiwe kuomba, wala usiache kuomba kwa sababu huwezi kuomba, kwa maana ni pale ufikiripo huwezi kuomba ndipo uombapo zaidi; na wakati mwingine usipokuwa na faraja ya aina yoyote katika dua zako, ndipo moyo wako uliovunjika na kuhuzunika unapofanya mieleka kweli na kushinda kwelikweli na Yeye Aliye Juu.

II. Sehemu ya pili ya maombi ni KUKIJAZA KINYWA HOJA—si kukijaza kinywa maneno wala misemo mizuri, wala vifungu vya kupendeza, bali kukijaza kinywa hoja; hizo ndizo pigo la mgongaji ambalo kwalo lango hufunguliwa.

Kwa nini hoja zitumike kabisa? ndilo swali la kwanza; na jibu ni, Kwa hakika si kwa sababu Mungu ni mwepesi wa kutoa, si kwa sababu twaweza kubadili kusudi la Mungu, si kwa sababu Mungu ahitaji kuarifiwa hali yoyote kuhusu sisi wenyewe au jambo lolote linalohusu rehema iombwayo: hoja zitakazotumika ni kwa faida yetu wenyewe, si kwa faida yake. Yeye hutaka sisi tusihi kwake, na kuleta sababu zetu zenye nguvu, kama Isaya asemavyo, kwa sababu hili litaonyesha kwamba tunahisi thamani ya rehema. Mtu atafutapo hoja kwa ajili ya jambo ni kwa sababu analipa uzito jambo hilo analolitafuta. Tena, matumizi yetu ya hoja hutufundisha msingi ambao juu yake twaipata baraka. Kama mtu angekuja na hoja ya ustahili wake mwenyewe, hangefaulu kamwe; hoja ifaayo sikuzote hujengwa juu ya neema, na kwa hiyo nafsi isihiyo hivyo hufanywa ielewe kwa nguvu kwamba ni kwa neema na kwa neema peke yake mwenye dhambi hupata cho chote kutoka kwa Bwana. Zaidi ya hayo, matumizi ya hoja yalikusudiwa kuchochea bidii yetu. Mtu atumiaye hoja moja na Mungu atapata nguvu zaidi katika kutumia ile ifuatayo, naye ataitumia ifuatayo kwa nguvu kubwa zaidi, na ifuatayo kwa nguvu zaidi tena. Maombi bora niliyowahi kusikia katika mikutano yetu ya maombi yamekuwa yale yaliyojaa hoja. Wakati mwingine nafsi yangu imeyeyuka kabisa niliposikiliza ndugu waliokuja mbele za Mungu wakihisi rehema kuwa yahitajika kweli, na kwamba sharti waipate, kwa maana kwanza walimsihi Mungu awape kwa sababu hii, kisha kwa ya pili, kisha kwa ya tatu, kisha kwa ya nne na ya tano, hata wakaamsha bidii ya kusanyiko lote. Ndugu zangu, hakuna haja ya maombi kabisa kwa upande wa Mungu, lakini kuna haja kubwa kiasi gani kwa upande wetu wenyewe! Kama tusingelazimishwa kuomba, nashuku kama tungeweza hata kuishi kama Wakristo. Kama rehema za Mungu zingetujia bila kuombwa, zisingekuwa na faida hata nusu ya zilivyo sasa, zinapopaswa kutafutwa; kwa maana sasa twapata baraka maradufu, baraka katika kupata, na baraka katika kutafuta. Tendo lenyewe la maombi ni baraka. Kuomba ni kama kujiogesha katika kijito baridi kitiririkacho, na hivyo kuponyoka joto la jua la kiangazi la dunia. Kuomba ni kupaa juu ya mbawa za tai zaidi ya mawingu na kuingia katika anga safi ambako Mungu akaa. Kuomba ni kuingia katika ghala ya hazina ya Mungu na kujitajirisha kutoka katika ghala isiyoisha. Kuomba ni kuikumbatia mbingu mikononi mwako, kumkumbatia Mungu ndani ya nafsi yako, na kuuhisi mwili wako ukifanywa hekalu la Roho Mtakatifu. Mbali na jibu, maombi yenyewe ni baraka. Kuomba, ndugu zangu, ni kutupa mizigo yako, ni kurarua matambara yako, ni kukung’uta magonjwa yako, ni kujazwa nguvu za kiroho, ni kufikia kilele cha juu cha afya ya Kikristo. Mungu na atujalie kudumu sana katika ustadi mtakatifu wa kubishana na Mungu katika maombi.

Sehemu ya kupendeza zaidi ya somo letu imesalia; ni muhtasari wa haraka sana na orodha ya baadhi ya hoja zilizotumiwa kwa mafanikio makubwa na Mungu. Siwezi kuwapa orodha kamili; hilo lingehitaji risala kama ile ambayo Bwana John Owen angeweza kutunga. Ni vema katika maombi kumsihi Yehova sifa zake. Ibrahimu alifanya hivyo aliposhika haki ya Mungu. Sodoma ilipaswa kuombewa, naye Ibrahimu aanza, “Huenda wakawapo wenye haki hamsini ndani ya mji: je, utaharibu wala hutauacha mahali hapo kwa ajili ya hao wenye haki hamsini walio ndani yake? Hasha, usifanye hivi, kumwua mwenye haki pamoja na mwovu, hata mwenye haki awe kama mwovu; hasha! Je, hakimu wa dunia yote hatafanya haki?” Hapa ndipo mieleka ianzapo. Ilikuwa hoja yenye nguvu ambayo kwayo baba yule wa zamani aliushika mkono wa kushoto wa Bwana, na kuuzuia pale radi ilipokuwa karibu kuanguka. Lakini pakaja jibu. Alidokezwa kwamba hili halingeuokoa mji, nawe waona jinsi mtu yule mwema, alipofinyangwa vikali, alivyorudi nyuma kidogo kidogo; na hatimaye, alipokuwa hawezi tena kushika haki, aliushika mkono wa kuume wa Mungu wa rehema, na huo ukampa mshiko wa ajabu alipoomba kwamba kama wangekuwapo wenye haki kumi tu pale mji ungeachwa salama. Vivyo hivyo wewe nami twaweza kushika wakati wowote haki, rehema, uaminifu, hekima, uvumilivu, na wororo wa Mungu, nasi tutaikuta kila sifa ya Yeye Aliye Juu kuwa, kana kwamba, gogo kubwa la kubomolea, ambalo kwalo twaweza kuyafungua malango ya mbinguni.

Silaha nyingine yenye nguvu katika vita vya maombi ni ahadi ya Mungu. Yakobo alipokuwa ng’ambo ya kijito Yaboki, na ndugu yake Esau alipokuwa akija na watu wenye silaha, alimsihi Mungu asimwache Esau amwangamize mama pamoja na watoto, na kama sababu kuu alisihi, “Nawe ulisema, Hakika nitakutendea mema.” Loo, nguvu ya sihi hiyo! Alikuwa akimshikilia Mungu kwa neno lake: “Wewe ulisema.” Sifa ni pembe nzuri ya madhabahu ya kuishika; lakini ahadi, iliyo na sifa ndani yake na kitu zaidi, ni mshiko wenye nguvu zaidi. “Wewe ulisema.” Kumbuka jinsi Daudi alivyoliweka. Baada ya Nathani kunena ahadi, Daudi alisema mwishoni mwa maombi yake, “Fanya kama ulivyosema.” Hiyo ni hoja halali kwa kila mtu mwaminifu, na je, yeye amesema, wala hatalitenda? “Mungu na aonekane kuwa wa kweli, na kila mtu mwongo.” Je, yeye hatakuwa wa kweli? Je, yeye hatalishika neno lake? Je, kila neno litokalo midomoni mwake halitasimama imara na kutimizwa? Sulemani, katika kuzindua hekalu, alitumia sihi hii hii yenye nguvu. Anamsihi Mungu alikumbuke lile neno alilomwambia baba yake Daudi, na kupabariki mahali pale. Mtu atoapo hati ya ahadi, heshima yake huwa imefungwa. Hutia sahihi yake, na sharti alipe wakati wa kufika, la sivyo hupoteza sifa yake. Kamwe haitasemwa kwamba Mungu hazipatanishi hati zake. Sifa ya Yeye Aliye Juu haikushtakiwa kamwe, wala haitashtakiwa kamwe. Yeye ni mwepesi hata dakika; kamwe hachelewi kabla ya wakati wake, wala kamwe hachelewi baada yake. Waweza kukipekua Kitabu hiki chote, na kukilinganisha na uzoefu wa watu wa Mungu, na hivyo viwili vyalingana toka mwanzo hata mwisho; na baba mwenye mvi mwingi amesema pamoja na Yoshua katika uzee wake, “Hakuna neno moja jema lililopungua katika hayo yote aliyoyanena Bwana Mungu; yote yametimia.” Ndugu yangu, kama una ahadi ya Mungu, huna haja kuisihi kwa neno “kama” ndani yake; waweza kuisihi kwa hakika. Kwa rehema unayoiomba sasa, kama una neno la Mungu alilotoa kwa dhati, hakutakuwa nafasi ya tahadhari juu ya kunyenyekea mapenzi yake. Wajua mapenzi yake: mapenzi hayo yamo katika ahadi; isihi. Usimpe raha hata aitimize. Alikusudia kuitimiza, la sivyo asingeitoa. Mungu hatoi maneno yake kwa kutuliza kelele zetu tu, na kutuweka na tumaini kwa muda, huku akikusudia kutuahirisha mwishowe; bali anenapo, anena kwa sababu akusudia kutenda.

Hoja ya tatu ya kutumiwa ni ile aliyotumia Musa, jina kuu la Mungu. Jinsi alivyobishana na Mungu kwa nguvu wakati mmoja juu ya msingi huu! “Utafanya nini kwa ajili ya jina lako kuu? Wamisri watasema, Kwa kuwa Bwana hakuweza kuwaingiza katika nchi, kwa hiyo amewaua nyikani.” Kuna nyakati ambazo jina la Mungu hufungwa kwa ukaribu na historia ya watu wake. Wakati mwingine, kwa kulitegemea neno la Mungu, mwamini huongozwa kuchukua mwenendo fulani. Basi, kama Bwana hangekuwa mwema kama ahadi yake, si tu kwamba mwamini amedanganyika, bali dunia mbaya itazamayo ingesema, “Aha! aha! Yuko wapi Mungu wako?” Chukua kisa cha ndugu yetu tunayemheshimu, Bwana Muller, wa Bristol. Miaka hii yote ametangaza kwamba Mungu husikia maombi, na akiwa imara katika imani hiyo, ameendelea kujenga nyumba baada ya nyumba kwa ajili ya kuwatunza mayatima. Basi, naweza kufikiri vema kwamba, kama angefikishwa mahali pa kukosa njia za kuwatunza wale watoto elfu moja au elfu mbili, angeweza kabisa kutumia sihi hii, “Utafanya nini kwa ajili ya jina lako kuu?” Nawe, katika taabu fulani kali, ukiisha kuipokea ahadi kweli, waweza kusema, “Bwana, umesema, ‘Katika taabu sita nitakuwa pamoja nawe, na katika saba sitakuacha.’ Nimewaambia rafiki na jirani zangu kwamba nakutumaini wewe, na kama hutaniokoa sasa, liko wapi jina lako? Inuka, Ee Mungu, ukalitende jambo hili, heshima yako isije ikatupwa mavumbini.” Pamoja na hili, twaweza kutumia hoja nyingine ya maneno makali yasemwayo na wenye kutukana. Alifanya vema Hezekia, alipoichukua barua ya Rabshake na kuikunjua mbele za Bwana. Je, hilo litamsaidia? Imejaa kufuru, je, hilo litamsaidia? “Ziko wapi miungu ya Arpadi na Sefarvaimu? Ziko wapi miungu ya miji niliyoiangamiza? Hezekia asiwadanganye, akisema ya kwamba Yehova atawaokoa.” Je, hilo lina matokeo yoyote? Loo! naam, lilikuwa jambo la baraka kwamba Rabshake aliiandika barua ile, kwa maana ilimchochea Bwana awasaidie watu wake. Wakati mwingine mtoto wa Mungu aweza kufurahi aonapo adui zake wakikasirika kabisa na kuanza kutukana. “Sasa,” asema, “wamemtukana Bwana mwenyewe; si mimi peke yangu waliomshambulia, bali Yeye Aliye Juu mwenyewe. Sasa si Hezekia maskini duni tena na kikosi chake kidogo cha askari, bali ni Yehova, Mfalme wa malaika, aliyekuja kupigana na Rabshake. Sasa utafanya nini, Ee askari mwenye majivuno wa Senakeribu mwenye kiburi? Je, hutaangamizwa kabisa, kwa kuwa Yehova mwenyewe ameingia vitani? Maendeleo yote yafanywayo na Upapa, mambo yote mabaya yasemwayo na wakana-Mungu wenye kubuni na kadhalika, yapasa kutumiwa na Wakristo kama hoja kwa Mungu, ni kwa nini yeye aisaidie injili. Bwana; tazama jinsi wanavyoitukana injili ya Yesu! Utoe mkono wako wa kuume kifuani mwako! Ee Mungu, wanakudharau! Mpinga-Kristo hujiingiza mahali ambapo Mwanao alikuwa akiheshimiwa, na kutoka katika mimbari zile ambazo injili ilikuwa ikihubiriwa Upapa sasa unatangazwa. Inuka, Ee Mungu, amsha wivu wako, moto wa hasira zako takatifu na uwake! Adui yako wa zamani ashinda tena. Tazama kahaba wa Babeli tena juu ya mnyama wake mwekundu apanda mbele kwa ushindi! Njoo, Yehova, njoo, Yehova, na tena uonyeshe kile mkono wako mtupu uwezalo kufanya! Hii ni njia halali ya kusihi na Mungu, kwa ajili ya jina lake kuu.

Vivyo hivyo twaweza kusihi huzuni za watu wake. Hili hufanywa mara nyingi. Yeremia ndiye bingwa mkuu wa ustadi huu. Asema, “Wanadhiri wake walikuwa safi kuliko theluji, weupe kuliko maziwa, wekundu miilini kuliko yakuti, kung’aa kwao kulikuwa kama yakuti samawi: uso wao ni mweusi kuliko makaa.” “Wana wa Sayuni wenye thamani, walioweza kulinganishwa na dhahabu safi, jinsi wanavyohesabiwa kama vyombo vya udongo, kazi ya mikono ya mfinyanzi!” Anena juu ya huzuni zao zote na dhiki zao katika hali ya kuzingirwa. Anamwomba Bwana amtazame Sayuni wake ateswaye; na baada ya muda si mrefu vilio vyake vya huzuni husikiwa. Hakuna kitu chenye ufasaha kwa baba kama kilio cha mtoto wake; naam, kuna kitu kimoja chenye nguvu zaidi, nacho ni mnong’ono,—wakati mtoto amekuwa mgonjwa sana hata amepita kulia, na hulala akinung’unika kwa ule mnong’ono uonyeshao maumivu makali na udhaifu mkubwa. Ni nani awezaye kuustahimili mnong’ono huo? Ah! na Israeli wa Mungu atakaposhushwa chini sana hata wasiweze kulia karibu ila minong’ono yao tu isikike, ndipo ufikapo wakati wa Bwana wa kuokoa, naye ni hakika kuonyesha kwamba awapenda watu wake. Wapenzi, wakati wowote nanyi mtakaposhushwa katika hali iyo hiyo mwaweza kusihi minong’ono yenu, na mwonapo kanisa limeshushwa chini sana mwaweza kutumia huzuni zake kama hoja ni kwa nini Mungu apaswa kurudi na kuokoa mabaki ya watu wake.

Ndugu zangu, ni vema kumsihi Mungu yaliyopita. Ah, ninyi watu wa Mungu wenye uzoefu, mnajua jinsi ya kufanya hivi. Hiki hapa ni kielelezo cha Daudi cha jambo hili: “Wewe umekuwa msaada wangu. Usiniache, wala usinitupe.” Anasihi rehema ya Mungu kwake tangu ujana wake. Anena juu ya kutupwa kwa Mungu wake tangu kuzaliwa kwake hasa, kisha anasihi, “Sasa nami, nikiwa mzee wa mvi, Ee Mungu, usiniache.” Musa pia, akinena na Mungu, asema, “Wewe uliwapandisha watu hawa kutoka Misri.” Kana kwamba angesema, “Usiiache kazi yako bila kumalizwa; umeanza kujenga, ikamilishe. Umepigana vita vya kwanza; Bwana, maliza vita! Endelea hata upate ushindi kamili.” Mara ngapi tumelia katika taabu zetu, “Bwana, uliniokoa katika jaribu fulani kali, ilipoonekana kana kwamba hakuna msaada karibu; hujaniacha kamwe hata sasa. Nimeusimamisha Ebenezeri wangu kwa jina lako. Kama ungekusudia kuniacha kwa nini umenionyesha mambo kama haya? Je, umemleta mtumishi wako mahali hapa ili umwaibishe?” Ndugu zangu, tunashughulika na Mungu asiyebadilika, atakayefanya wakati ujao kama alivyofanya wakati uliopita, kwa maana kamwe hageuki kutoka kusudi lake, wala hawezi kuzuiliwa katika kusudi lake; hivyo yaliyopita huwa njia yenye nguvu sana ya kupata baraka kutoka kwake.

Twaweza hata kutumia ustahili wetu wenyewe wa kupungukiwa kama hoja na Mungu. “Katika mlaji kilitoka chakula, na katika mwenye nguvu ilitoka utamu.” Daudi mahali pamoja asihi hivi: “Bwana, uhurumie uovu wangu, kwa maana ni mkuu.” Hiyo ni njia ya ajabu sana ya kufikiri; lakini ikifasiriwa yamaanisha, “Bwana, kwa nini uende kufanya mambo madogo? Wewe u Mungu mkuu, na hapa yupo mwenye dhambi mkuu. Hapa mna ufaafu ndani yangu kwa kuonyesha neema yako. Ukuu wa dhambi yangu wanifanya kuwa jukwaa la ukuu wa rehema yako. Ukuu wa pendo lako na uonekane ndani yangu.” Musa aonekana kuwa na jambo lilo hilo akilini mwake aombapo Mungu aonyeshe nguvu zake kuu katika kuwasamehe watu wake wenye dhambi. Nguvu ambayo kwayo Mungu hujizuia ni kuu kweli kweli. Enyi ndugu na dada, kuna kitu kama kutambaa chini ya miguu ya kiti cha enzi, kujikunyata chini na kulia, “Ee Mungu, usinivunje—mimi ni tete lililopondeka. Loo! usiukanyage uhai wangu mdogo, sasa ni kama utambi utokao moshi. Je, utaniwinda? Je, utatoka, kama Daudi alivyosema, “kumfuata mbwa aliyekufa, kumfuata kiroboto”? Je, utanifuatia kama jani lipeperushwalo na dhoruba? Je, utaniangalia, kama Ayubu asemavyo, kana kwamba mimi ni bahari kubwa, au nyangumi mkubwa? La, bali kwa sababu mimi ni mdogo hivi, na kwa sababu ukuu wa rehema yako waweza kuonyeshwa katika mtu asiye na maana hivi na hata mchafu hivi, kwa hiyo, Ee Mungu, unihurumie.”

Palikuwa na tukio wakati mmoja ambapo Uungu wenyewe wa Yehova ulitoa sihi ya ushindi kwa ajili ya nabii Eliya. Katika tukio lile tukufu, alipokuwa amewaamuru adui zake waone kama mungu wao angeweza kuwajibu kwa moto, huwezi kubuni ni fadhaa iliyoje iliyokuwako siku ile katika akili ya nabii. Kwa dhihaka kali kiasi gani alisema, “Pigeni kelele kwa sauti kuu: kwa maana yeye ni mungu; ama ananena, au anafuatia, au yumo safarini, au labda amelala usingizi, sharti aamshwe.” Nao walipojikatakata kwa visu, na kuruka juu ya madhabahu, loo, ni dharau iliyoje ambayo mtu yule wa Mungu aliwatazama kwayo kwa juhudi zao zisizo na nguvu, na vilio vyao vya bidii lakini visivyofaa! Lakini fikiri jinsi moyo wake ulivyopaswa kupwita, kama isingalikuwa kwa nguvu ya imani yake, alipoitengeneza madhabahu ya Mungu iliyokuwa imebomoka, na kupanga kuni kwa utaratibu, na kumchinja ng’ombe. Msikie akilia, “Mimineni maji juu yake. Msije mkanishuku kwa kuficha moto; mimineni maji juu ya dhabihu.” Walipofanya hivyo, awaamuru, “Fanyeni mara ya pili”; nao wakafanya mara ya pili; kisha asema, “Fanyeni mara ya tatu.” Yalipokuwa yote yamefunikwa kwa maji, yamelowana na kujaa maji, ndipo asimama na kumlilia Mungu, “Ee Mungu, na ijulikane ya kuwa wewe peke yako ndiwe Mungu.” Hapa kila kitu kiliwekwa katika mtihani. Kuwako kwa Yehova mwenyewe sasa kuliwekwa, kana kwamba, rehani, mbele ya macho ya watu na nabii huyu jasiri. Lakini jinsi nabii alivyosikiwa vema! Ukashuka moto na kuiteketeza si dhabihu tu, bali hata kuni, na mawe, na hata yale maji yaliyokuwako mahandakini, kwa maana Yehova Mungu alikuwa amemjibu mtumishi wake maombi yake. Wakati mwingine twaweza kufanya vivyo hivyo, na kumwambia, “Loo, kwa Uungu wako, kwa kuwako kwako, kama kweli wewe ndiwe Mungu, sasa jionyeshe kwa msaada wa watu wako!”

Mwishowe, hoja kuu ya Kikristo ni mateso, kifo, ustahili, na maombezi ya Kristo Yesu. Ndugu zangu, nachelea kwamba hatuelewi ni nini tulicho nacho mkononi mwetu tunaporuhusiwa kusihi na Mungu kwa ajili ya Kristo. Nilikutana na wazo hili siku chache zilizopita: lilikuwa geni kiasi kwangu, lakini naamini isingalipaswa kuwa hivyo. Tunapomwomba Mungu atusikie, tukisihi kwa jina la Kristo, kwa kawaida twamaanisha, “Ee Bwana, Mwanao mpendwa anastahili hili kwako; nifanyie hili kwa sababu ya anachostahili yeye.” Lakini kama tungejua, twaweza kwenda mjini, mtu akasema, “Bwana, pita ofisini kwangu, ukalitumie jina langu, na kusema kwamba wakupe kitu fulani.” Ningeingia na kulitumia jina lako, nami ningepata ombi langu kwa haki na kwa lazima. Hivi ndivyo Yesu Kristo hasa atwambiavyo. “Ukihitaji kitu chochote kutoka kwa Mungu, yote aliyo nayo Baba ni yangu; nenda ukatumie jina langu.” Tuseme umempa mtu kijitabu chako cha hundi kilichotiwa sahihi kwa jina lako mwenyewe na kuachwa wazi, kijazwe apendavyo; hilo lingekaribia sana kile Yesu alichokifanya katika maneno haya, “Mkiomba neno lolote kwa jina langu, nitawapa.” Kama ningekuwa na jina jema chini ya hundi, ningekuwa na hakika kwamba ningeilipwa nikienda kwa mwenye benki nayo; basi ukiisha kupata jina la Kristo, ambaye kwake hata haki ya Mungu imekuwa mdaiwa, na ambaye ustahili wake una madai kwa Yeye Aliye Juu, ukiisha kuwa na jina la Kristo hakuna haja ya kunena kwa hofu na kutetemeka na pumzi iliyozuiliwa. Loo, usiyumbeyumbe wala usiiache imani ikayumba! Uisihipo jina la Kristo unaisihi ile itikisayo malango ya kuzimu, na ambayo majeshi ya mbinguni huitii, na Mungu mwenyewe huihisi nguvu takatifu ya sihi hiyo ya kimungu.

Ndugu zangu, mngefanya vema kama wakati mwingine mngefikiri zaidi katika maombi yenu juu ya huzuni na kuugua kwa Kristo. Leteni vidonda vyake mbele za Bwana, mwambieni Bwana juu ya vilio vyake, fanyeni kuugua kwa Yesu kulie tena kutoka Gethsemane, na damu yake inene tena kutoka Kalvari ile yenye baridi. Nena wazi na umwambie Bwana kwamba ukiwa na huzuni, na vilio, na kuugua kama hivyo vya kusihi, huwezi kukubali kukataliwa: hoja kama hizi zitakufanikisha.

III. Kama Roho Mtakatifu atatufundisha jinsi ya kuratibu shauri letu, na jinsi ya kukijaza kinywa chetu hoja, matokeo yatakuwa kwamba VINYWA VYETU VITAJAZWA SIFA. Mtu aliye na kinywa kilichojaa hoja katika maombi karibuni atakuwa na kinywa kilichojaa baraka katika jibu la maombi. Rafiki mpendwa, kinywa chako kimejaa asubuhi hii, sivyo? Kimejaa nini? Kimejaa manung’uniko? Mwombe Bwana akisukutue kinywa chako na uchafu ule mweusi, kwa maana hautakufaidi kidogo, na utakuwa uchungu matumboni mwako siku moja kati ya hizi. Loo, kifanye kinywa chako kijae maombi, kijae kabisa, kijae hoja hata pasiwe na nafasi ya kitu kingine chochote. Kisha njoo na kinywa hicho kilichobarikiwa, nawe karibuni utaondoka na cho chote ulichokiomba kwa Mungu. Ila jifurahishe katika yeye, naye atakupa haja za moyo wako.

Yasemekana—sijui kwa usahihi kiasi gani—kwamba maelezo ya andiko lile, “Fumbua kinywa chako sana, nami nitakijaza,” yaweza kupatikana katika desturi ya pekee sana ya Mashariki. Yasemekana kwamba si miaka mingi iliyopita—nakumbuka jambo hili likiripotiwa—mfalme wa Uajemi alimwamuru mkuu wa waheshimiwa wake, aliyekuwa amefanya jambo fulani lililompendeza sana, afumbue kinywa chake, na alipofanya hivyo akaanza kutia kinywani mwake lulu, almasi, yakuti, na zumaridi, hata akakijaza kadiri ya uwezo wake wote, kisha akamwambia aende zake. Yasemekana hili lilifanywa mara kwa mara katika mahakama za Mashariki kwa wapendwa wakuu. Basi kwa hakika, iwe hilo ni maelezo ya andiko au la, ni kielelezo chake. Mungu asema, “Fumbua kinywa chako kwa hoja,” na ndipo atakijaza kwa rehema zisizo na thamani, vito visivyoelezeka thamani yake. Je, mtu asingefumbua kinywa chake sana ikiwa angepaswa kukijazwa kwa namna hiyo? Hakika hata aliye rahisi wa akili miongoni mwenu angekuwa na hekima ya kutosha kwa hilo. Loo! basi na tufumbue vinywa vyetu sana tunapopaswa kusihi na Mungu. Mahitaji yetu ni makuu, maombi yetu na yawe makuu, na ugavi utakuwa mkuu pia. Hujafinywa katika yeye; umefinywa katika matumbo yako mwenyewe. Bwana na awape vinywa vikubwa katika maombi, uwezo mkuu, si katika matumizi ya lugha, bali katika kutumia hoja.

Yale niliyokuwa nikimwambia Mkristo yanahusika kwa kiasi kikubwa kwa mtu asiyeongoka. Mungu akujalie kuiona nguvu yake, na kukimbilia kwa maombi ya unyenyekevu kwa Bwana Yesu Kristo na kupata uzima wa milele katika yeye.

SEHEMU YA MAANDIKO ILIYOSOMWA KABLA YA MAHUBIRI—Hesabu 14:1-21.