Sharti Linalojumuisha Yote

‘Ninyi mkikaa ndani yangu, na maneno yangu yakikaa ndani yenu, ombeni mtakalo lote, nanyi mtatendewa.’—Yohana 15:7.

KATIKA mahusiano yote ya Mungu nasi, ahadi na masharti yake haviwezi kutenganishwa. Tukitimiza masharti, yeye hutimiza ahadi. Kile atakachokuwa kwetu kinategemea kile tunachokubali kuwa kwake. ‘Mkaribieni Mungu, naye atawakaribia ninyi.’ Basi vivyo hivyo katika maombi, ile ahadi isiyo na mipaka, Ombeni mtakalo lote, ina sharti lake moja lililo rahisi na la asili, ninyi mkikaa ndani yangu. Ni Kristo ambaye Baba humsikia sikuzote; Mungu yumo ndani ya Kristo, wala hawezi kufikiwa ila kwa kuwa ndani yake; kuwa NDANI YAKE ndiyo njia ya maombi yetu kusikiwa; tukikaa NDANI YAKE kwa ukamilifu na kwa utimilifu, tuna haki ya kuomba lo lote tutakalo, na ahadi kwamba tutatendewa.

Tunapolinganisha ahadi hii na uzoefu wa waaminio wengi, twashtushwa na tofauti kubwa ya kutisha. Ni nani awezaye kuhesabu maombi yasiyohesabika yanayopanda juu bila kuleta jibu? Sababu lazima iwe ama sisi hatutimizi sharti, au Mungu hatimizi ahadi. Waaminio hawako tayari kukiri lo lote kati ya hayo, kwa hiyo wamebuni njia ya kuponyoka kutoka katika tatizo hili. Wanaweka katika ahadi kifungu cha masharti ambacho Mwokozi wetu hakukiweka humo—kama ni mapenzi ya Mungu; na hivyo kudumisha uadilifu wa Mungu na wao wenyewe. Laiti wangeikubali tu na kuishika imara kama ilivyo, wakimwamini Kristo aithibitishe kweli yake, jinsi Roho wa Mungu angewaongoza kuona ufaafu wa Kimungu wa ahadi kama hiyo kwa wale wanaokaa kweli ndani ya Kristo kwa maana ambayo yeye anaikusudia, na kukiri kwamba kushindwa kutimiza sharti ndiyo maelezo pekee yatoshayo ya maombi yasiyojibiwa. Na jinsi Roho Mtakatifu angeufanya udhaifu wetu katika maombi kuwa mojawapo ya vichocheo vyenye nguvu zaidi vya kutusukuma tuugundue siri, na kupata baraka, ya kukaa kwa ukamilifu ndani ya Kristo.

‘Ninyi mkikaa ndani yangu.’ Mkristo akuapo katika neema na katika kumjua Bwana Yesu, mara nyingi hushangaa kuona jinsi maneno ya Mungu nayo yanavyokua, katika maana mpya na yenye kina zaidi yanayomjia. Aweza kutazama nyuma hadi siku ile ambapo neno fulani la Mungu lilifunuliwa kwake naye akafurahia baraka aliyoipata ndani yake. Baada ya muda uzoefu fulani wenye kina zaidi ukalipa maana mpya, na ilikuwa kana kwamba hakupata kamwe kuona lililomo ndani yake. Na tena mara nyingine, alipoendelea katika maisha ya Kikristo, neno lilo hilo likasimama tena mbele yake kama siri kuu, hata Roho Mtakatifu akamwongoza upya ndani zaidi ya utimilifu wake wa Kimungu. Mojawapo ya maneno haya yakuayo daima, yasiyochoka kamwe, yanayotufunulia hatua kwa hatua utimilifu wa uzima wa Kimungu, ni lile la thamani la Bwana ‘Kaeni ndani yangu.’ Kama vile muungano wa tawi na mzabibu ni wa kukua, ukuaji na maongezeko yasiyokoma, ndivyo kukaa kwetu ndani ya Kristo ni mchakato wa uzima ambamo uzima wa Kimungu unazidi kutumiliki kwa ukamilifu na utimilifu zaidi. Muumini aliye mchanga na dhaifu aweza kuwa kweli anakaa ndani ya Kristo kwa kadiri ya nuru yake; ni yeye afikiaye mbele kwenye kukaa kwa ukamilifu kwa maana ambayo Bwana aliielewa maneno hayo, ndiye arithie ahadi zote zinazohusiana nayo.

Katika maisha yakuayo ya kukaa ndani ya Kristo, hatua ya kwanza ni ile ya imani. Muumini aonapo kwamba, pamoja na udhaifu wake wote, amri hiyo kweli imekusudiwa kwake, lengo lake kuu ni kuamini tu kwamba, kama vile ajuavyo yumo ndani ya Kristo, vivyo hivyo sasa, ijapokuwa ukosefu wa uaminifu na kushindwa, kukaa ndani ya Kristo ni wajibu wake wa papo hapo, na baraka iliyo katika uwezo wake wa kuifikia. Amejishughulisha hasa na upendo, na nguvu, na uaminifu wa Mwokozi: ahisi hitaji lake moja ni kuamini.

Si muda mrefu kabla ya kuona kwamba kitu zaidi kinahitajika. Utii na imani lazima viende pamoja. Si kana kwamba kwenye imani aliyo nayo lazima utii uongezwe, bali imani lazima idhihirishwe katika utii. Imani ni utii ukiwa nyumbani na kumtazamia Bwana: utii ni imani ikitoka nje kuyafanya mapenzi yake. Aona jinsi alivyokuwa amejishughulisha zaidi na fadhila na baraka za kukaa huku kuliko na wajibu wake na matunda yake. Kumekuwa na mengi ya nafsi na ya kujipendelea yaliyokuwa hayakuonekana au yamevumiliwa: ile amani ambayo, akiwa mwanafunzi mchanga na dhaifu, angeweza kuifurahia katika kuamini inamwondokea; ni katika utii wa vitendo ndipo kukaa huko lazima kudumishwe: ‘Mkizishika amri zangu, mtakaa katika pendo langu.’ Kama vile hapo awali lengo lake kuu lilikuwa kupitia akili, na kweli iliyoishika, ili kuuacha moyo utulie juu ya Kristo na ahadi zake; ndivyo sasa, katika hatua hii, juhudi yake kuu ni kuufanya utashi wake uungane na mapenzi ya Bwana wake, na moyo na maisha viletwe kabisa chini ya utawala wake.

Na bado ni kana kwamba kuna kitu kinachopungua. Utashi na moyo viko upande wa Kristo; amtii na ampenda Bwana wake. Lakini bado, kwa nini asili ya kimwili ingali na nguvu nyingi hivyo, hata harakati na hisia za ndani kabisa za nafsi hazikuwa vile zinavyopaswa kuwa? Utashi haukubali wala hauruhusu, lakini hapa kuna eneo lililo nje ya udhibiti wa utashi. Na kwa nini pia, hata pasipokuwa na makosa mengi ya kutenda ya kuhukumiwa, kwa nini kuna mengi ya kuacha kutenda, upungufu wa uzuri ule wa utakatifu, bidii ile ya upendo, mfano ule wa Yesu na kifo chake, ambamo maisha ya nafsi hupotea, na ambao bila shaka umo ndani ya kukaa huko, kama Bwana alivyokusudia? Bila shaka lazima kuwe na kitu katika kukaa kwetu ndani ya Kristo na Kristo ndani yetu, ambacho bado hajakipata.

Ni hivyo. Imani na utii si kitu ila njia ya baraka. Kabla ya kutupa mfano wa mzabibu na matawi, Yesu alikuwa ameeleza waziwazi kabisa baraka kamili ambayo imani na utii vilielekea kuileta. Mara tatu alikuwa amesema, ‘Mkinipenda, mtazishika amri zangu,’ na kunena juu ya baraka ya sehemu tatu ambayo angeuvika taji upendo huo wa utii. Roho Mtakatifu angetoka kwa Baba; Mwana angejidhihirisha mwenyewe; Baba na Mwana wangekuja na kufanya makao yao. Ni kadiri imani yetu ikuavyo na kuwa utii, na katika utii na upendo nafsi yetu yote hutoka nje na kujishikamanisha na Kristo, ndipo maisha yetu ya ndani hufunguliwa, na uwezo hufanyizwa ndani wa kuupokea uzima, ule roho, wa Yesu aliyetukuzwa, kuwa muungano ulio dhahiri na wenye kutambuliwa pamoja na Kristo na pamoja na Baba. Neno hutimizwa ndani yetu: ‘Siku ile ninyi mtajua ya kuwa mimi ni ndani ya Baba yangu, nanyi ndani yangu, nami ndani yenu.’ Twafahamu jinsi, kama vile Kristo alivyo ndani ya Mungu, na Mungu ndani ya Kristo, wakiwa mmoja pamoja si katika utashi na upendo tu, bali katika kufanana kwa asili na uzima, kwa sababu wanaishi kila mmoja ndani ya mwenzake, ndivyo sisi tulivyo ndani ya Kristo na Kristo ndani yetu, katika muungano si wa utashi na upendo tu, bali wa uzima na asili pia.

Ni baada ya Yesu kunena juu yetu hivyo kwamba kwa njia ya Roho Mtakatifu tunajua ya kuwa yeye yumo ndani ya Baba, na vivyo hivyo sisi ndani yake na yeye ndani yetu, ndipo aliposema, ‘Kaeni ndani yangu, nami ndani yenu. Kubalini, ridhieni kuupokea uzima ule wa Kimungu wa muungano nami mwenyewe, ambao kwa sababu yake, kama vile mkaavyo ndani yangu, nami nakaa ndani yenu, kama vile nikaavyo ndani ya Baba. Hata maisha yenu yawe yangu na yangu yawe yenu.’ Huku ndiko kukaa kwa kweli, kuishika nafasi ile ambayo Kristo aweza kuja na kukaa; kukaa ndani yake kwa jinsi kwamba nafsi imeondoka kutoka kwa nafsi yenyewe hata kuona kwamba yeye ameishika nafasi na kuwa uzima wetu. Ni kuwa kama watoto wadogo wasio na hangaiko, wapatao furaha yao katika kuamini na kutii ule upendo uliowafanyia yote.

Kwa wale wakaao hivyo, ahadi yawajia kama urithi wao halali: Ombeni mtakalo lote. Haiwezi kuwa vinginevyo. Kristo amewamiliki kabisa. Kristo hukaa katika upendo wao, utashi wao, maisha yao. Si kwamba utashi wao umetolewa tu; Kristo ameuingia, na hukaa na kupumua ndani yake kwa Roho wake. Yeye ambaye Baba humsikia sikuzote, aomba ndani yao; wao huomba ndani yake: watakachoomba watatendewa.

Mpendwa mwenzangu katika imani! na tukiri kwamba ni kwa sababu hatukai ndani ya Kristo kama vile angependa tukae, ndiyo maana Kanisa lina udhaifu mkubwa hivi mbele ya kutokuamini na kupenda dunia na upagani, ambavyo katikati yavyo Bwana aweza kulifanya kuwa zaidi ya washindi. Na tuamini kwamba anakusudia analoahidi, na tuikubali hukumu ambayo kukiri huko kunaidokeza.

Lakini tusikate tamaa. Kukaa kwa tawi ndani ya Mzabibu ni maisha ya ukuaji usiokoma kamwe. Kukaa huko, kama Bwana alivyokusudia, kumo katika uwezo wetu wa kufikia, kwa maana yeye yu hai ili atupe. Na tuwe tayari tu kuvihesabu vitu vyote kuwa hasara, na kusema, ‘Si kwamba nimekwisha kufika; nakaza mwendo, nipate kulishika lile ambalo kwa ajili yake nimeshikwa na Kristo Yesu.’ Tusijishughulishe sana na kukaa huko, kama tunavyopaswa kujishughulisha na Yeye ambaye kukaa hutuunga naye, na utimilifu wake. Na iwe ni Yeye, Kristo mzima, katika utii wake na unyenyekevu wake, katika kutukuzwa kwake na nguvu zake, ambaye ndani yake nafsi yetu husonga na kutenda; yeye mwenyewe atatimiza ahadi yake ndani yetu.

Na kisha tukaapo, na kuzidi kuukulia ndani ya kukaa kwa ukamilifu, na tuitumie haki yetu, utashi wa kuingia katika mapenzi yote ya Mungu. Tukitii yale mapenzi hayo yaamuruyo, na tudai yale yanayoahidi. Na tujitoe kwa mafundisho ya Roho Mtakatifu, ili amwoneshe kila mmoja wetu, kwa kadiri ya ukuaji na kipimo chake, mapenzi ya Mungu ni yapi tuwezayo kudai katika maombi. Na tusiridhike na kitu kilicho pungufu kuliko uzoefu wa binafsi wa kile alichokitoa Yesu aliposema, ‘Ninyi mkikaa ndani yangu, ombeni mtakalo lote, nanyi mtatendewa.’

‘BWANA, UTUFUNDISHE KUOMBA!’

Bwana mpendwa! unifundishe kuipokea ahadi hii upya katika unyenyekevu wake wote, na kuwa na hakika kwamba kipimo pekee cha kutoa kwako kutakatifu ni kutaka kwetu kutakatifu. Bwana! Kila neno la ahadi hii yako lifanywe upya kuwa hai na lenye nguvu ndani ya nafsi yangu.

Wewe wasema: Kaa ndani yangu! Ee Bwana wangu, Uzima wangu, Yangu Yote, mimi nakaa ndani yako. Nijalie kukua hata kufikia utimilifu wako wote. Si juhudi ya imani, itakayo kushikamana nawe, wala si hata pumziko la imani, likuaminilo unihifadhi; si utii wa utashi, wala kuzishika amri; bali ni wewe mwenyewe uishiye ndani yangu na ndani ya Baba, ndio peke yako uwezaye kunitosheleza. Ni wewe mwenyewe, Bwana wangu, usiye tena mbele yangu na juu yangu, bali mmoja nami, na ukaaye ndani yangu; ni hili nihitajilo, ni hili nitafutalo. Ni hili nikuaminilo kwa ajili yake.

Wewe wasema: Ombeni mtakalo lote! Bwana! Najua kwamba maisha ya kukaa kwa ukamilifu na kwa kina yatautia upya na kuutakasa na kuutia nguvu utashi hata nitakuwa na nuru na uhuru wa kuomba mambo makuu. Bwana! utashi wangu, uliokufa katika kifo chako, uishiye katika uzima wako, na uwe hodari na mpana katika maombi yake.

Wewe wasema: Mtatendewa. Ee wewe uliye Amina, Shahidi aminifu na wa kweli, nijalie ndani yako ujasiri wa furaha kwamba utalifanya neno hili kuwa la kweli kwangu kwa ajabu zaidi kuliko wakati wo wote, kwa sababu hayakuingia moyoni mwa mwanadamu mambo ambayo Mungu amewaandalia wampendao. Amina.

MAELEZO

Tukilinganisha kwa uangalifu yale ambayo mara nyingi twayakuta katika vitabu au mahubiri juu ya maombi, na mafundisho ya Bwana, tutakuta tofauti moja kubwa: umuhimu unaopewa jibu la maombi si sawa hata kidogo. Katika yale ya kwanza twakuta mengi juu ya baraka ya maombi kuwa zoezi la kiroho hata kama hakuna jibu, na juu ya sababu kwa nini tunapaswa kuridhika bila jibu. Ushirika na Mungu unapaswa kuwa kwetu bora kuliko kile kipawa tuombacho; hekima ya Mungu peke yake inajua kilicho bora; Mungu aweza kutoa kitu kilicho bora kuliko kile anachozuia. Ingawa mafundisho haya yaonekana ya juu sana na ya kiroho, ni jambo la kushangaza kwamba hatuyakuti kwa Bwana wetu. Kadiri tuyakusanyapo pamoja kwa uangalifu zaidi yote aliyoyanena juu ya maombi, ndivyo inavyozidi kuwa dhahiri kwamba alitaka tuyafikirie maombi kuwa njia tu ya kufikia lengo, na kwamba jibu lilikuwa liwe ushahidi kwamba sisi na maombi yetu tunakubalika kwa Baba aliye mbinguni. Si kwamba Kristo angetaka tuvihesabu vipawa kuwa vya thamani zaidi kuliko ushirika na upendeleo wa Baba. La hasha. Bali Baba akusudia jibu liwe ishara ya upendeleo wake na ya uhalisia wa ushirika wetu naye. ‘Leo mtumwa wako anajua ya kuwa nimepata neema machoni pako, bwana wangu, mfalme, kwa kuwa mfalme ametimiza haja ya mtumwa wake.’

Maisha yenye alama ya jibu la maombi la kila siku ni ushahidi wa ukomavu wetu wa kiroho; kwamba kweli tumefikia kukaa kwa kweli ndani ya Kristo; kwamba utashi wetu kweli umekuwa mmoja na mapenzi ya Mungu; kwamba imani yetu imekua na nguvu za kuona na kutwaa kile Mungu alichotuandalia; kwamba Jina la Kristo na asili yake vimetumiliki kabisa; na kwamba tumeonekana kuwa tunafaa kushika nafasi miongoni mwa wale ambao Mungu huwakubali katika mashauri yake, na ambao kwa kadiri ya maombi yao huutawala ulimwengu. Hawa ndio wale ambao ndani yao kitu fulani cha heshima ya asili ya mwanadamu kimerudishwa, ambao ndani yao, wakaapo ndani ya Kristo, nguvu yake kama Mwombezi ashindaye yote yaweza kujidhihirisha, ambao ndani yao utukufu wa Jina lake huoneshwa. Maombi ni ya baraka sana; jibu ni la baraka zaidi, kama jibu litokalo kwa Baba kwamba maombi yetu, imani yetu, utashi wetu kweli ni kama vile angependa viwe.

Nayatoa maelezo haya kwa nia moja ya kuwaongoza wasomaji wangu wenyewe kuyaweka pamoja yote ambayo Kristo ameyanena juu ya maombi, na kujitoa kwa hisia kamili ya ile kweli kwamba maombi yakiwa vile yanavyopaswa kuwa, au afadhali tunapokuwa vile tunavyopaswa kuwa, tukikaa ndani ya Kristo, jibu ni lazima litarajiwe. Litatutoa kutoka katika makimbilio yale ambamo tumejifariji kwa maombi yasiyojibiwa. Litatugundulia mahali pa nguvu ambapo Kristo amelichagulia Kanisa lake, na ambapo linapamiliki kidogo mno. Litatufunulia udhaifu wa kutisha wa maisha yetu ya kiroho kuwa ndio sababu ya kutojua kuomba kwa ujasiri katika Jina la Kristo. Litatusukuma kwa nguvu kuinuka hata kufikia maisha ya muungano kamili na Kristo, na katika utimilifu wa Roho, kuwa ndiyo siri ya maombi yenye matokeo. Na litatuongoza mbele hivyo kuutambua mwisho wetu: ‘Siku ile: Amin, amin, nawaambia, Mkimwomba Baba neno lo lote, atawapa kwa jina langu: ombeni, nanyi mtapata, furaha yenu iwe timilifu.’ Maombi yaliyo kweli, kiroho, katika muungano na Yesu, hujibiwa sikuzote.