Imani

Kipengele kingine ni Imani. Ni jambo la maana kwetu kujua jinsi ya kuomba kama ilivyo maana kujua jinsi ya kufanya kazi. Hatuambiwi kwamba Yesu aliwahi kuwafundisha wanafunzi wake jinsi ya kuhubiri, lakini aliwafundisha jinsi ya kuomba. Alitaka wawe na nguvu kwa Mungu; ndipo akajua kwamba wangekuwa na nguvu kwa mwanadamu. Katika Yakobo twasoma: “Lakini mtu wa kwenu akipungukiwa na hekima, na aombe dua kwa Mungu ... naye atapewa; ila na aombe kwa imani, pasipo shaka yoyote.” Basi imani ndiyo ufunguo wa dhahabu unaozifungua hazina za mbinguni. Ilikuwa ngao aliyoichukua Daudi alipokutana na Goliathi uwanjani; aliamini kwamba Mungu angemtia yule Mfilisti mikononi mwake. Mtu mmoja amesema kwamba imani ingeweza kumwongoza Kristo popote; kila alipoiona aliiheshimu. Kutoamini kunaona kitu fulani mkononi mwa Mungu, na kusema, “Siwezi kukipata.” Imani inakiona, na kusema, “Nitakipata.”

Uzima mpya huanza kwa imani; kisha hatuna budi ila kuendelea kujenga juu ya msingi ule. “Nawaambia, Yoyote myaombayo mkisali, aminini ya kwamba mnayapokea, nayo yatakuwa yenu.” Lakini kumbukeni, ni lazima tuwe na bidii tumwendeapo Mungu.

Sijui kielelezo kilicho hai zaidi cha kilio cha shida cha kuomba msaada kikipanda kwa Mungu, katika bidii yote ya uhitaji uliohisiwa sana, kuliko hadithi ifuatayo inavyokitoa:

Carl Steinman, aliyetembelea Mlima Hecla, Aisilandi, kabla tu ya ule mlipuko mkuu, mwaka 1845, baada ya kutulia kwa miaka themanini, aliponea chupuchupu kifo kwa kuthubutu kuingia katika lile bonge la volkeno lililokuwa likitoa moshi kinyume cha maombi ya dhati ya kiongozi wake. Kwenye ukingo wa lile shimo lililoachama alipinduliwa na tetemeko la kilele, na kushikiliwa hapo na mabonge ya lava juu ya miguu yake. Aandika kwa uwazi:

“Lo, hofu za ule utambuzi wa kutisha! Pale, juu ya kinywa cha shimo jeusi lenye joto, nilishikiliwa nikining’inia, mfungwa asiye na msaada na mwenye fahamu, ili nitupwe chini kwa lile tetemeko kuu lifuatalo la Asili itetemekayo!

“‘Msaada! msaada! msaada!—kwa upendo wa Mungu, msaada!’ nilipiga kelele, katika uchungu wenyewe wa kukata tamaa kwangu.

“Sikuwa na cha kutegemea ila rehema ya mbinguni; nami nilimwomba Mungu kama nisivyowahi kuomba kamwe, kwa ajili ya msamaha wa dhambi zangu, ili zisinifuate hukumuni.

“Ghafla nikasikia kilio, na, nilipotazama pande zote, nikaona, kwa hisia zisizoelezeka, kiongozi wangu mwaminifu akishuka kwa haraka kandokando za bonge la volkeno ili kuniokoa.

“‘Nilikuonya!’ akasema.

“‘Ulinionya!’ nikapiga kelele, ‘lakini nisamehe, na uniokoe, kwa maana naangamia!’

“‘Nitakuokoa, au niangamie pamoja nawe!’

“Dunia ikatetemeka, na miamba ikapasuka—mmoja wao ukibingirika chini ya ufa kwa sauti nzito, ya mvumo. Nikaruka mbele; nikaushika mkono wa kiongozi, na dakika iliyofuata sote wawili tulikuwa tumeanguka, tumekumbatiana, juu ya nchi imara iliyo juu. Nilikuwa huru, lakini bado kwenye ukingo wa lile shimo.”

Askofu Hall, katika kifungu kijulikanacho sana, aweka hivi hoja ya bidii katika uhusiano wake na maombi ya imani.

“Mshale, ukivutwa juu kidogo tu, hauendi mbali; lakini, ukivutwa hata mwisho, huruka kwa kasi na kupenya kwa kina. Ndivyo maombi, kama yakidondoshwa tu kutoka midomo isiyojali, huanguka miguuni petu. Ni nguvu ya kupaza sauti na tamaa yenye nguvu inayoyapeleka mbinguni, na kuyafanya yapenye mawingu. Si hesabu ya maombi yetu, jinsi yalivyo mengi; wala ufasaha wa maombi yetu, jinsi yanavyokuwa fasaha; wala jiometri ya maombi yetu, jinsi yalivyo marefu; wala muziki wa maombi yetu, jinsi sauti yetu inavyoweza kuwa tamu; wala mantiki ya maombi yetu, jinsi yanavyoweza kuwa na hoja; wala mpangilio wa maombi yetu, jinsi yalivyo na utaratibu; wala hata uungu wa maombi yetu, jinsi mafundisho yanavyoweza kuwa mema;—ndicho ajaliacho Mungu. Hatafuti magoti yaliyokuwa magumu ambayo Yakobo asemekana kuwa alikuwa nayo kwa bidii ya maombi. Tungeweza kuwa kama Bartholomayo, asemekanaye kuwa alikuwa na maombi mia moja kwa asubuhi, na mengi kama hayo kwa jioni, na yote yasingeweza kufaa. Bidii ya roho ndiyo ifaayo sana.”

Askofu Mkuu Leighton asema: “Si karatasi iliyopambwa kwa dhahabu na maandishi mazuri ya maombi yanayofanikiwa kwa mfalme, bali ni hisia inayosogeza ndani yake. Na kwa Mfalme yule ayatambuaye moyo, hisia ya moyo ndiyo hisia ya yote, na ndiyo ile peke yake ayangaliayo. Anasikiliza kusikia hicho kinenacho, na hukichukulia chote kama si kitu palipo hicho kimenyamaza. Ubora mwingine wote katika maombi ni kwa nje na mfumo wake tu. Hii ndiyo uhai wake.”

Brooks asema: “Kama moto uliochorwa si moto, mtu aliyekufa si mtu, ndivyo maombi ya baridi si maombi. Katika moto uliochorwa hakuna joto, katika mtu aliyekufa hakuna uhai; ndivyo katika maombi ya baridi hakuna uwezo wote, wala ibada, wala baraka. Maombi ya baridi ni kama mishale isiyo na vichwa, kama panga zisizo na makali, kama ndege wasio na mbawa; hayapenyi, hayakati, hayaruki juu mbinguni. Maombi ya baridi sikuzote hugandishwa kabla ya kufika mbinguni. Lo, laiti Wakristo wangejikaripia watoke katika maombi yao ya baridi, na kujikaripia waingie katika hali bora na yenye joto zaidi ya roho, wanapotoa dua zao kwa Bwana!”

Chukua habari za mwanamke Msirofoinike. Alipomwita Bwana, ilionekana kwa kitambo kana kwamba alikuwa kiziwi kwa ombi lake. Wanafunzi walitaka aondolewe. Ijapokuwa walikuwa pamoja na Kristo kwa miaka mitatu, na kuketi miguuni pake, hata hivyo hawakujua jinsi moyo wake ulivyokuwa umejaa neema. Fikiria Kristo akimwondoa mwenye dhambi maskini aliyemjia kwa ajili ya rehema! Waweza kufikiri jambo kama hilo? Kamwe halikutokea hata mara moja. Mwanamke huyu maskini akajiweka mahali pa mtoto wake. “Bwana, unisaidie!” akasema. Nadhani tufikapo mbali kiasi hicho katika tamaa ya dhati ya kutaka rafiki zetu wabarikiwe—tunapojiweka mahali pao—Mungu atasikia maombi yetu punde.

Nakumbuka, miaka kadhaa iliyopita katika mkutano, niliwaomba wale wote waliotaka kuombewa waje mbele na kupiga magoti au kukaa viti vya mbele. Miongoni mwa waliokuja alikuwapo mwanamke mmoja. Nilidhani kwa kumtazama kwamba lazima awe Mkristo, lakini akapiga magoti pamoja na wengine. Nikasema: “Wewe ni Mkristo, sivyo?” Akasema alikuwa amekuwa mmoja kwa miaka mingi hivi. “Je, uliuelewa mwaliko? Niliwaita wale tu waliotaka kuwa Wakristo.” Sitausahau kamwe ule uso wake alipojibu, “Nina mwana aliyeenda mbali sana; nikadhani nichukue nafasi yake leo, nione kama Mungu hatambariki.” Amshukuriwe Mungu kwa mama kama huyo!

Mwanamke Msirofoinike alifanya jambo lile lile—“Bwana, unisaidie mimi!” Ilikuwa sala fupi, lakini iliuendea moja kwa moja moyo wa Mwana wa Mungu. Hata hivyo aliijaribu imani yake. Akasema: “Si vema kukitwaa chakula cha watoto na kuwatupia mbwa.” Akajibu: “Naam, Bwana; lakini hata mbwa hula makombo yaangukayo mezani pa bwana zao.” “Ee mwanamke, imani yako ni kubwa!” Sifa iliyoje aliyomtolea! Hadithi yake haitasahauliwa kamwe maadamu kanisa liko duniani. Aliiheshimu imani yake, na kumpa yote aliyoyaomba. Kila mmoja aweza kusema, “Bwana, unisaidie!” Sote tunahitaji msaada. Kama Wakristo, twahitaji neema zaidi, upendo zaidi, usafi zaidi wa maisha, haki zaidi. Basi na tuisali sala hii leo. Nataka Mungu anisaidie kuhubiri vizuri zaidi na kuishi vizuri zaidi, kuwa zaidi kama Mwana wa Mungu. Minyororo ya dhahabu ya imani inatuunganisha moja kwa moja na kiti cha enzi cha Mungu, na neema ya mbinguni inatiririka chini katika nafsi zetu.

Sijui, lakini pengine mwanamke yule alikuwa mwenye dhambi mkubwa; hata hivyo, Bwana alisikia kilio chake. Yamkini hata saa hii umekuwa ukiishi katika dhambi; lakini ukilia, “Bwana, unisaidie!” atajibu maombi yako, kama ni ya kweli. Mara nyingi tumwitapo Mungu hatumaanishi kitu kweli. Ninyi akina mama mnalielewa hilo. Watoto wenu wana sauti mbili. Wanapowaomba kitu chochote, mnaweza kutambua upesi kama kilio ni cha kujifanya au la. Kama ni cha kujifanya, hamkijali; lakini kama ni kilio cha kweli cha msaada, jinsi mnavyoitika upesi! Kilio cha shida sikuzote huleta faraja. Mtoto wako anacheza huku na huku, naye asema, “Mama, nataka mkate;” lakini anaendelea kucheza. Wajua kwamba hana njaa sana; hivyo unamwacha. Lakini, baada ya muda, mtoto anaacha vitu vyake vya kuchezea, na kuja akivuta nguo yako. “Mama, nina njaa sana!” Ndipo wajua kwamba kilio ni cha kweli; unaenda upesi kabatini, na kupata mkate. Tunapokuwa na bidii kwa ajili ya mkate wa mbinguni, tutaupata. Mwanamke huyu alikuwa na bidii kubwa mno; kwa hiyo ombi lake likajibiwa.

Nakumbuka kusikia habari za mvulana aliyelelewa katika nyumba ya maskini huko Uingereza. Hakuwa amejifunza kamwe kusoma wala kuandika, ila tu aliweza kusoma herufi za alfabeti. Siku moja mtu wa Mungu akaja pale, na kuwaambia watoto kwamba wakimwomba Mungu katika taabu yao, angewapelekea msaada. Baada ya muda, mvulana huyu akapewa kazi ya kujifunza kwa mkulima mmoja. Siku moja akatumwa shambani kuchunga kondoo kadhaa. Alikuwa akipata wakati mgumu kiasi; hivyo akakumbuka yale mhubiri aliyoyasema, akadhani angemwomba Mungu juu ya jambo hilo. Mtu aliyekuwa akipita shambani akasikia sauti nyuma ya ua. Wakatazama waone ni ya nani, wakamwona yule mvulana mdogo akiwa amepiga magoti, akisema, “A, B, C, D,” na kuendelea. Yule mtu akasema, “Mwanangu, unafanya nini?” Akatazama juu, akasema anaomba. “Kumbe, hiyo si kuomba; ni kutamka alfabeti tu.” Akasema hajui hasa jinsi ya kuomba, lakini mtu mmoja wakati fulani alikuja nyumbani mwa maskini, aliyewaambia kwamba wakimwita Mungu, angewasaidia. Hivyo akadhani kwamba akiyataja herufi za alfabeti, Mungu angezichukua na kuziunganisha pamoja kuwa sala, na kumpa alichokitaka. Yule mvulana mdogo alikuwa akiomba kweli kweli. Nyakati nyingine, mtoto wako anaponena, rafiki zako hawawezi kuelewa asemacho; lakini mama anaelewa vizuri sana. Basi kama maombi yetu yakitoka moja kwa moja moyoni, Mungu anaielewa lugha yetu. Ni udanganyifu wa shetani kudhani kwamba hatuwezi kuomba; twaweza, tukitaka kitu kweli. Si lugha iliyo nzuri zaidi au fasaha zaidi ndiyo ishushayo jibu; ni kilio kipandacho kutoka moyo wenye mzigo. Mwanamke huyu Mmataifa maskini alipopiga kelele, “Bwana, unisaidie!” kilio kile kikapita juu ya nyaya za kimungu na baraka ikaja. Basi waweza kuomba ukitaka; ni tamaa, ni shauku ya moyo, ambayo Mungu apendezwayo kuisikia na kuijibu.

Kisha ni lazima tutazamie kupokea baraka. Yule akida alipotaka Kristo amponye mtumishi wake, alidhani hastahili kwenda na kumwomba Bwana mwenyewe, hivyo akawatuma rafiki zake kupeleka ombi. Akatuma wajumbe kukutana na Bwana, na kusema, “Usijisumbue kuja; unachohitaji ni kunena neno tu, na ugonjwa utaondoka.” Yesu akawaambia Wayahudi, “Sijaona imani kubwa namna hii, la, hata katika Israeli.” Alistaajabia imani ya akida huyu; ikampendeza, hata akamponya mtumishi papo hapo. Imani ikaleta jibu.

Katika Yohana twasoma habari za mtu mmoja mkuu ambaye mwanawe alikuwa mgonjwa. Baba akaanguka magoti mbele ya Bwana, akasema, “Bwana, shuka kabla mwanangu hajafa.” Hapa una bidii na imani pamoja; na Bwana akajibu ombi papo hapo. Mwana wa yule mtu mkuu akaanza kupata nafuu saa ile ile. Kristo akaiheshimu imani ya mtu huyo.

Katika habari zake hapakuwa na cha kutegemea ila neno tupu la Kristo, lakini hili lilitosha. Ni vema kukumbuka sikuzote, kwamba shabaha ya imani si kiumbe, bali Muumba; si chombo, bali Mkono uutumiao.

Richard Sibbes ayaweka hivi kwa ajili yetu: “Shabaha katika kuamini ni Mungu, na Kristo kama Mpatanishi. Ni lazima tuwe na wote wawili wa kuuegemeza imani yetu juu yao. Hatuwezi kumwamini Mungu, isipokuwa tumwamini Kristo. Kwa maana Mungu ni lazima aridhishwe na Mungu; na kwa yeye aliye Mungu ndipo utoshelevu huo lazima utumike—Roho wa Mungu—kwa kufanya imani moyoni, na kwa kuiinua inapokuwa imedhoofika. Vyote katika imani ni vya juu ya asili. Vitu tuviaminivyo ni vya juu ya asili; ahadi ni za juu ya asili; mfanya kazi wake, Roho Mtakatifu, ni wa juu ya asili; na kila kitu katika imani ni cha juu ya asili. Ni lazima kuwe na Mungu tumwaminiye, na Mungu ambaye kwa yeye twaweza kujua kwamba Kristo ni Mungu—si tu kwa yale Kristo aliyoyafanya, ile miujiza, ambayo hakuna awezaye kuifanya ila Mungu, bali pia kwa yale yaliyotendwa kwake. Na mambo mawili yametendwa kwake, yaonyeshayo kwamba yeye ni Mungu—yaani, imani na maombi. Ni lazima tumwamini Mungu peke yake, na kumwomba Mungu peke yake; lakini Kristo ndiye shabaha ya vyote hivi viwili. Hapa amewekwa kama shabaha ya imani, na ya maombi katika yale ya Mtakatifu Stefano, ‘Bwana Yesu, pokea roho yangu.’ Na, kwa hiyo, yeye ni Mungu; kwa kuwa hilo linalotendwa kwake ni la pekee na mahususi kwa Mungu peke yake. Lo, msingi wenye nguvu ulioje, msingi na kitako gani imani yetu inavyo! Kuna Mungu Baba, Mwana na Roho Mtakatifu, na Kristo Mpatanishi. Ili imani yetu itegemezwe, tunaye yeye wa kumwamini yeye anayeshikilia mbingu na dunia.

“Hakuna kitu kiwezacho kulala njiani kuzuia utimizo wa ahadi yoyote ya Mungu, bali chaweza kushindwa kwa imani.”

Kama Samuel Rutherford asemavyo, akitoa maelezo juu ya habari za mwanamke Msirofoinike: “Ona matumizi matamu ya imani chini ya jaribu la huzuni; imani inafanya biashara na Kristo na mbingu gizani, juu ya kutumaini tu na sifa, bila kuona uhakika wowote wa mapambazuko: Heri wale wasioona, na wangali wameamini. Na sababu ni kwa kuwa imani imepewa mishipa na mifupa ya ujasiri wa kiroho; hata iweze kuulinda mji uliofungwa dhidi ya kuzimu, naam, na kusimama chini ya mambo yasiyowezekana; na hapa yupo mwanamke dhaifu, ijapokuwa si kama mwanamke, bali kama mwenye kuamini, akisimama imara dhidi ya yeye aliye ‘Mungu Mwenye Nguvu, Baba wa Milele, Mwana wa Amani.’ Imani peke yake ndiyo isimamayo imara na kuushinda upanga, ulimwengu, na mateso yote. Huku ndiko kushinda kwetu, ambako kwako mtu mmoja huushinda ulimwengu mkuu na mpana.”

Askofu Ryle amesema juu ya maombezi ya Kristo kama msingi na uhakika wa imani yetu: “Noti ya benki isiyo na sahihi chini yake si kitu ila kipande cha karatasi kisicho na thamani. Pigo la kalamu humpa thamani yake yote. Sala ya mtoto maskini wa Adamu ni jambo dhaifu ndani yake, lakini ikiisha kuandikwa nyuma na mkono wa Bwana Yesu, hufanikiwa sana. Kulikuwa na afisa mmoja katika mji wa Rumi aliyeteuliwa kuwa na milango yake wazi sikuzote, ili apokee raia yeyote Mrumi aliyemjia kwa msaada. Vivyo hivyo sikio la Bwana Yesu li wazi daima kwa kilio cha wote watakao rehema na neema. Ni kazi yake kuwasaidia. Sala yao ni furaha yake.” Msomaji, fikiri jambo hili. Je, hii si kitia moyo?

Na tuifunge sura hii kwa kurejelea baadhi ya maneno ya Bwana wetu mwenyewe juu ya imani katika uhusiano wake na maombi:

“Akaona mtini kando ya njia, akauendea, asione kitu juu yake ila majani tu, akauambia, Yasipatikane matunda kwako tangu leo hata milele. Mara ule mtini ukanyauka. Wanafunzi walipoona, walistaajabu, wakisema, Jinsi gani mtini umenyauka mara! Yesu akajibu, akawaambia, Amin, nawaambia, Mkiwa na imani, wala msifanye shaka, si haya ya mtini tu mtakayoyatenda, bali hata mkiuambia mlima huu, Ng’oka, ukatupwe baharini, litatendeka. Na yoyote mtakayoyaomba katika sala mkiamini, mtapokea.”

Tena Bwana wetu asema: “Amin, amin, nawaambia, Yeye aniaminiye mimi, kazi nizifanyazo mimi, yeye naye atazifanya; naam, na kubwa kuliko hizo atafanya, kwa kuwa mimi naenda kwa Baba. Nanyi mtakaloliomba lolote kwa jina langu, hilo nitalifanya, ili Baba atukuzwe ndani ya Mwana. Mkiniomba neno lolote kwa jina langu, nitalifanya.” Na zaidi: “Ninyi mkikaa ndani yangu, na maneno yangu yakikaa ndani yenu, ombeni mtakalo lote, nanyi mtatendewa. Amin, amin, nawaambia, Mkimwomba Baba neno lolote atawapa kwa jina langu. Hata sasa hamkuomba neno kwa jina langu; ombeni, nanyi mtapata, furaha yenu iwe timilifu.”

Mwaminini Mungu

“Mwaminini Mungu, kwa maana yeye atawalaye juu
Ameuchukua huzuni yako, na husikia kuugua kwa mwombaji;
Bado mikononi mwake, kimbilio lako pekee, kimbilia,
Mwaminini Mungu!

“Usiogope kumwita, ee nafsi iliyofadhaika!
Mnong’ono wa huzuni yako wakuvuta kifuani pake;
Yeye aliye huko mara nyingi ndiye abarikiwaye mara nyingi.
Mwaminini Mungu!

“Usiegemee juu ya mianzi ya Misri; usikate kiu yako
Kwenye visima vya dunia. Utafute Ufalme kwanza.
Ijapo mwanadamu na Shetani wakuogofya kwa ubaya wao,
Mwaminini Mungu!

“Nenda, umwambie yote! Kuugua kifuani mwako
Kwasikika mbinguni. Nguvu na amani yeye hutoa,
Aliyejitoa nafsi yake kwa ajili yako. Yesu wetu yu hai;
Mwaminini Mungu!”

Anna Shipton.