Hatua ya Sita

Basi walipokuwa karibu kabisa kutoka nyikani humo, Mwaminifu akatokea kugeuza jicho lake nyuma, akamwona mtu mmoja akija nyuma yao, naye akamtambua. Lo! akasema Mwaminifu kwa ndugu yake, ni nani anayekuja kule? Ndipo Mkristo akatazama, akasema, Ni rafiki yangu mwema Mwinjilisti. Naam, na rafiki yangu mwema pia, akasema Mwaminifu, kwa maana ndiye aliyeniweka katika njia ya kuelekea langoni. Basi Mwinjilisti akawafikia, akawasalimu hivi.

Mwinjilisti: Amani iwe nanyi, wapendwa sana, na amani iwe kwa wasaidizi wenu.

Mkristo: Karibu, karibu, Mwinjilisti wangu mwema: kuuona uso wako kwaniletea kumbukumbu ya wema wako wa zamani na taabu zako zisizochoka kwa ajili ya heri yangu ya milele.

Mwaminifu: Na karibu mara elfu, akasema Mwaminifu mwema, uandamani wako, ee Mwinjilisti mtamu; jinsi unavyotamanika kwetu sisi wasafiri maskini!

Mwinjilisti: Ndipo Mwinjilisti akasema, Mmekuwaje, rafiki zangu, tangu wakati wa kuachana kwetu mara ya mwisho? Mmekutana na nini, nanyi mmejiendeshaje?

Ndipo Mkristo na Mwaminifu wakamweleza mambo yote yaliyowapata njiani; na jinsi, na kwa shida gani, walivyofika mahali pale.

Nafurahi sana, akasema Mwinjilisti, si kwa sababu mmekutana na majaribu, bali kwa kuwa mmekuwa washindi, na kwa kuwa, ijapokuwa udhaifu mwingi, mmedumu katika njia hata siku hii ya leo.

Nasema, nafurahi sana kwa jambo hili, tena kwa ajili yangu mwenyewe na yenu: mimi nimepanda, nanyi mmevuna; na siku inakuja, ambapo “yeye apandaye na wao wavunao watafurahi pamoja,” Yohana 4:36; yaani, kama mkivumilia: “kwa maana kwa wakati wake mtavuna, msipozimia moyo.” Wagalatia 6:9. Taji iko mbele yenu, nayo ni ile isiyoharibika; “pigeni mbio hivyo mpate kuipata.” 1 Wakorintho 9:24-27. Wako wengine wanaoanza safari kwa ajili ya taji hii, na baada ya kwenda mbali kwa ajili yake, mwingine huja akaichukua kutoka kwao: “basi shikeni sana mlicho nacho; mtu asiitwae taji yenu.” Ufunuo 3:11. Bado hamjatoka nje ya risasi ya shetani; “hamjapigana hata kumwaga damu, mkishindana na dhambi.” Ufalme na uwe daima mbele yenu, na mwamini kwa uthabiti katika mambo yasiyoonekana. Kisiingie ndani yenu chochote kilicho upande huu wa ulimwengu ule mwingine. Na, zaidi ya yote, itunzeni vyema mioyo yenu wenyewe na tamaa zake; kwa kuwa ni “midanganyifu kuliko vitu vyote, nayo ni mibovu mno.” Kazeni nyuso zenu kama gumegume; mnayo nguvu yote ya mbinguni na duniani upande wenu.

Mkristo: Ndipo Mkristo akamshukuru kwa maonyo yake; lakini akamwambia pamoja na hayo, kwamba wangependa aendelee kusema nao kwa msaada wao katika sehemu iliyobaki ya njia; na hasa, kwa kuwa walijua vyema kwamba yeye ni nabii, naye aweza kuwaambia mambo yatakayowapata, na pia jinsi wawezavyo kuyapinga na kuyashinda. Na ombi hilo Mwaminifu naye akakubali. Basi Mwinjilisti akaanza kama ifuatavyo.

Mwinjilisti: Wanangu, mmesikia katika neno la kweli ya Injili, kwamba imewapasa “kupitia dhiki nyingi kuingia katika ufalme wa mbinguni;” na tena, kwamba “katika kila mji, vifungo na dhiki vinawangoja;” na kwa hiyo hamwezi kutazamia kwamba mtaenda muda mrefu katika hija yenu bila hayo, kwa namna moja au nyingine. Mmekwisha kuona kitu cha ukweli wa ushuhuda huu juu yenu tayari, na mengi zaidi yatafuata mara moja: kwa maana sasa, kama mnavyoona, mmekaribia kutoka nje ya nyika hii, na kwa hiyo karibuni mtafika katika mji ambao punde si punde mtauona mbele yenu; na katika mji ule mtazingirwa vibaya na adui, ambao watajitahidi sana hata watawaua; na hakikisheni kwamba mmoja wenu au wote wawili itawapasa kutia muhuri ushuhuda mlio nao, kwa damu; lakini “kuweni waaminifu hata kufa, naye Mfalme atawapa taji ya uzima.” Yeye atakayekufa huko, ijapokuwa kifo chake kitakuwa cha ukatili, na maumivu yake, labda, makubwa, hata hivyo atakuwa na heri kuliko mwenzake; si kwa sababu tu atafika katika Mji wa Mbinguni mapema zaidi, bali kwa sababu ataepuka taabu nyingi ambazo mwenzake atakutana nazo katika sehemu iliyobaki ya safari yake. Lakini mtakapofika katika mji ule, na kuona yametimizwa niliyowaeleza hapa, ndipo mkumbukeni rafiki yenu, na mjifanyie kama wanaume, na “kabidhini ulinzi wa nafsi zenu kwa Mungu katika kutenda mema, kama kwa Muumba mwaminifu.”

Ndipo nikaona katika ndoto yangu, kwamba walipokwisha kutoka nyikani, mara wakaona mji mbele yao, na jina la mji ule ni Ubatili; na katika mji ule kunafanyika soko, liitwalo Soko la Ubatili. Hufanyika mwaka mzima. Hubeba jina la Soko la Ubatili, kwa sababu mji ambao hufanyika ndani yake ni mwepesi kuliko ubatili, Zaburi 62:9; na tena kwa sababu vyote viuzwavyo pale, au vijavyo pale, ni ubatili; kama lilivyo neno la mwenye hekima, “Vyote vijavyo ni ubatili.” Mhubiri 11:8; tazama pia 1:2-14; 2:11-17; Isaya 40:17.

Soko hili si biashara iliyoanzishwa upya bali ni jambo la zamani. Nitawaonyesha asili yake.

Karibu miaka elfu tano iliyopita palikuwa na wasafiri wakienda kwenye Mji wa Mbinguni, kama walivyo watu hawa wawili wanyofu: na Beelzebubu, Apolioni, na Jeshi, pamoja na wenzao, wakitambua kwa njia ile ambayo wasafiri waliifanya, kwamba njia yao ya kwenda mjini ilipita katika mji huu wa Ubatili, wakapanga hapa kusimamisha soko; soko ambamo kungeuzwa kila aina ya ubatili, na kwamba lidumu mwaka mzima. Kwa hiyo, katika soko hili huuzwa bidhaa zote kama nyumba, mashamba, biashara, vyeo, heshima, vyeo vya juu, majina ya utukufu, nchi, falme, tamaa, anasa; na furaha za kila aina, kama makahaba, wake, waume, watoto, mabwana, watumishi, maisha, damu, miili, roho, fedha, dhahabu, lulu, mawe ya thamani, na kadhalika.

Na zaidi ya hayo, katika soko hili wakati wote huonekana miujiza ya udanganyifu, hila, michezo, maonyesho, wapumbavu, nyani, wahuni, na wadanganyifu, na hao wa kila aina.

Hapa vionekana pia, tena bure, wizi, mauaji, uzinzi, waapao uongo, na hao wa rangi nyekundu kama damu.

Na, kama ilivyo katika masoko mengine yasiyo na uzito, kuna safu na barabara mbalimbali chini ya majina yake mahususi, ambapo bidhaa fulani na fulani huuzwa; kadhalika hapa pia, mnayo mahali mahususi, safu, barabara, (yaani, nchi na falme,) ambapo bidhaa za soko hili hupatikana upesi zaidi. Hapa kuna Safu ya Uingereza, Safu ya Ufaransa, Safu ya Italia, Safu ya Uhispania, Safu ya Ujerumani, ambako aina mbalimbali za ubatili huuzwa. Lakini, kama ilivyo katika masoko mengine, bidhaa moja huwa kama kuu ya soko lote; kadhalika bidhaa ya Rumi na biashara yake hukuzwa sana katika soko hili; ila taifa letu la Kiingereza, pamoja na mengine kadhaa, limechukia jambo hilo.

Basi, kama nilivyosema, njia ya kwenda Mji wa Mbinguni hupita moja kwa moja katika mji huu, ambako soko hili la anasa hufanyika; na yeye atakaye kwenda mjini, na bado asipite katika mji huu, “hana budi kutoka katika ulimwengu.” 1 Wakorintho 4:10. Mkuu wa wakuu mwenyewe, alipokuwa hapa, alipita katika mji huu kwenda nchi yake mwenyewe, na hilo tena katika siku ya soko; naam, na, kama nionavyo, alikuwa Beelzebubu, bwana mkuu wa soko hili, aliyemwalika anunue baadhi ya ubatili wake, naam, angemfanya kuwa bwana wa soko, ikiwa tu angemsujudia alipopita katika mji ule. Naam, kwa sababu alikuwa mtu wa heshima kubwa kiasi hicho, Beelzebubu akampitisha kutoka barabara hadi barabara, na kumwonyesha falme zote za ulimwengu katika muda mfupi, ili apate, ikiwezekana, kumshawishi yule Mbarikiwa afanye bei nafuu na kununua baadhi ya ubatili wake; lakini hakuwa na nia ya bidhaa hizo, na kwa hiyo akauacha mji, bila kutumia hata senti moja juu ya ubatili huu. Mathayo 4:8,9; Luka 4:5-7. Kwa hiyo soko hili ni jambo la zamani, la muda mrefu, na soko kubwa sana.

Basi, wasafiri hawa, kama nilivyosema, hawakuwa na budi kupita katika soko hili. Naam, wakafanya hivyo; lakini tazama, hata walipoingia sokoni, watu wote wa sokoni wakataharuki; na mji wenyewe, kana kwamba, ukawa katika ghasia kwa ajili yao, na hilo kwa sababu kadhaa: kwa maana,

Kwanza, Wasafiri walikuwa wamevaa mavazi ya namna iliyokuwa tofauti na mavazi ya yeyote aliyefanya biashara katika soko lile. Kwa hiyo, watu wa sokoni wakawakodolea macho sana: wengine wakasema ni wapumbavu; 1 Wakorintho 4:9,10; wengine, ni wenye wazimu; na wengine, ni watu wa kigeni wa ajabu.

Pili, Na kama walivyostaajabia mavazi yao, ndivyo walivyostaajabia pia usemi wao; kwa maana wachache wangeweza kuelewa waliyoyasema. Kwa asili walinena lugha ya Kanaani; lakini wale walioendesha soko walikuwa watu wa dunia hii: hata kutoka upande mmoja wa soko hadi mwingine, walionekana washenzi kila mmoja kwa mwenzake. 1 Wakorintho 2:7,8.

Tatu, Lakini jambo lililowashangaza sana wafanyabiashara ni kwamba wasafiri hawa waliona bidhaa zao zote kuwa nyepesi. Hawakujali hata kuzitazama; na wakiwaita wanunue, wangetia vidole vyao masikioni, na kupaza sauti, “Geuza macho yangu yasitazame ubatili,” Zaburi 119:37, na kutazama juu, wakionyesha kwamba biashara na uchuuzi wao ulikuwa mbinguni. Wafilipi 3:20,21.

Mmoja akatokea, kwa dhihaka, akiuona mwenendo wa watu hao, akawaambia, “Mtanunua nini?” Lakini wao, wakimtazama kwa uzito, wakasema, “Twanunua kweli.” Mithali 23:23. Papo hapo pakapatikana sababu ya kuwadharau watu hao zaidi; wengine wakidhihaki, wengine wakibeza, wengine wakinena kwa matukano, na wengine wakiwaita wenzao wawapige. Mwishowe, mambo yakafikia ghasia na fujo kubwa sokoni, hata utaratibu wote ukavurugika. Basi mara neno likaletwa kwa yule mkuu wa soko, aliyeshuka upesi, akawaagiza baadhi ya rafiki zake waaminifu sana kuwachukua watu hao kuwahoji ambao kwa ajili yao soko lilikaribia kupinduliwa. Basi watu hao wakaletwa kuhojiwa; na wale walioketi kuwahukumu wakawauliza wametoka wapi, wanaenda wapi, na wanafanya nini pale katika vazi la ajabu kama hilo. Watu hao wakawaambia kwamba ni wasafiri na wageni katika ulimwengu, na kwamba wanaenda nchi yao wenyewe, ambayo ni Yerusalemu ya mbinguni, Waebrania 11:13-16; na kwamba hawakuwapa watu wa mji, wala wafanyabiashara, sababu yoyote ya kuwatendea vibaya hivyo, na kuwazuia katika safari yao, isipokuwa kwa sababu, mmoja alipowauliza watanunua nini, wakasema watanunua kweli. Lakini wale walioteuliwa kuwahoji hawakuwaamini kuwa kitu kingine ila wenye wazimu na wehu, au sivyo watu waliokuja kutia machafuko katika soko. Kwa hiyo wakawatwaa na kuwapiga, na kuwapaka uchafu, kisha wakawatia katika kizimba, ili wafanywe kuwa tamasha kwa watu wote wa soko. Huko, basi, wakalala kwa muda, na kufanywa shabaha ya mchezo wa mtu yeyote, au chuki, au kisasi; yule mkuu wa soko akizidi kucheka kwa yote yaliyowapata. Lakini watu hao wakiwa na saburi, na “hawakulipa matukano kwa matukano, bali kinyume chake wakibariki,” na kutoa maneno mema kwa mabaya, na fadhili kwa madhara waliyotendewa, baadhi ya watu sokoni, waliokuwa wenye kuangalia zaidi na wenye chuki kidogo kuliko wengine, wakaanza kuwakemea na kuwalaumu wale wa hali ya chini kwa udhalimu wao wa daima waliowatendea watu hao. Kwa hiyo, kwa hasira, wakawarukia tena, wakiwahesabu kuwa waovu kama wale watu waliomo kizimbani, na kuwaambia kwamba wanaonekana kuwa washirika wao, na wangefanywa washiriki wa misiba yao. Wale wengine wakajibu kwamba, kwa kadiri walivyoona, watu hao walikuwa watulivu na wenye kiasi, wala hawakumkusudia mtu yeyote madhara; na kwamba walikuwako wengi waliofanya biashara katika soko lao waliostahili zaidi kutiwa kizimbani, naam, na kwenye mkatale pia, kuliko watu wale waliowatendea vibaya. Hivyo, baada ya maneno mengi kupishana pande zote mbili, (watu hao wakijiendesha wakati wote kwa hekima na kiasi kingi mbele yao,) wakaanza kupigana mapigo miongoni mwao wenyewe, na kudhuriana. Ndipo watu hawa wawili maskini wakaletwa mbele ya wahoji wao tena, na kushtakiwa kuwa na hatia ya ghasia iliyotokea sokoni. Basi wakawapiga vibaya sana, na kuwatia minyororo ya chuma, na kuwaongoza kwa vifungo huku na huko sokoni, kuwa kielelezo na hofu kwa wengine, ili mtu yeyote asiseme kwa niaba yao, wala kujiunga nao. Lakini Mkristo na Mwaminifu wakajiendesha kwa hekima zaidi, na kupokea aibu na fedheha zilizotupwa juu yao kwa upole na saburi nyingi kiasi, hata ikawavuta upande wao (ingawa wachache tu ukilinganisha na wengine) baadhi ya watu wa sokoni. Jambo hili likaliingiza kundi lile lingine katika ghadhabu kubwa zaidi, hata wakaamua kifo cha watu hawa wawili. Kwa hiyo wakatishia kwamba wala kizimba wala minyororo havitatosheleza haja yao, bali watu hao wafe kwa udhalimu waliokuwa wameutenda, na kwa kuwadanganya watu wa soko.

Ndipo wakarudishwa kizimbani tena, hadi amri zaidi ipatikane juu yao. Basi wakawatia ndani, na kuifunga miguu yao katika mkatale.

Hapa, pia, wakakumbuka tena waliyoyasikia kutoka kwa rafiki yao mwaminifu Mwinjilisti, na wakathibitishwa zaidi katika njia yao na mateso yao kwa yale aliyowaambia yatakayowapata. Pia sasa wakafarijiana, kwamba yeyote ambaye ni fungu lake kuteseka, hata yeye atakuwa na heri zaidi: kwa hiyo kila mtu kwa siri akatamani kwamba apate ukuu huo. Lakini wakijikabidhi kwa mpango wa hekima yote wa Yeye atawalaye vitu vyote, kwa kuridhika kwingi wakakaa katika hali waliyokuwamo, hata watakapoamriwa vinginevyo.

Ndipo wakati unaofaa ulipowekwa, wakawaleta hukumuni ili kuhukumiwa. Wakati ulipofika, wakaletwa mbele ya adui zao na kushtakiwa. Jina la hakimu lilikuwa Bwana Chukia-Mema; mashtaka yao yalikuwa moja na yaleyale kwa asili, ingawa yalitofautiana kidogo katika umbo; maudhui yake yalikuwa haya: “Kwamba walikuwa adui wa, na wavurugaji wa, biashara; kwamba walifanya machafuko na mafarakano katika mji, na wamevuta kikundi kwenye maoni yao ya hatari kubwa, kwa kuidharau sheria ya mfalme wao.”

Ndipo Mwaminifu akaanza kujibu, kwamba yeye alijiweka tu kupinga kile kilichojiweka kupinga Yeye aliye juu kuliko aliye juu zaidi. Na, akasema, kuhusu machafuko, mimi sifanyi yoyote, kwa kuwa mimi mwenyewe ni mtu wa amani: makundi yaliyovutwa kwetu, yalivutwa kwa kuiona kweli na uadilifu wetu, nao wamegeuzwa tu kutoka mabaya kuelekea mema. Na kuhusu mfalme mnayemsema, kwa kuwa yeye ni Beelzebubu, adui wa Bwana wetu, mimi namkataa yeye na malaika zake wote.

Ndipo tangazo likatolewa, kwamba wale walio na neno la kusema kwa ajili ya bwana wao mfalme dhidi ya mfungwa aliyekuwa mahakamani, watokee mara moja, na kutoa ushahidi wao. Basi wakaingia mashahidi watatu, yaani, Wivu, Ushirikina, na Mjipendekezaji. Kisha wakaulizwa kama walimjua mfungwa aliyekuwa mahakamani; na walikuwa na neno gani la kusema kwa ajili ya bwana wao mfalme dhidi yake.

Ndipo Wivu akasimama, akasema kwa maana hii: Bwana wangu, nimemjua mtu huyu muda mrefu, nami nitashuhudia kwa kiapo changu mbele ya baraza hili linaloheshimika, kwamba yeye ni-

Hakimu: Ngoja; mpe kiapo chake.

Basi wakamwapisha. Ndipo akasema, Bwana wangu, mtu huyu, ijapokuwa jina lake la kupendeza, ni mmoja wa watu waovu zaidi katika nchi yetu; hamjali mfalme wala watu, sheria wala desturi, bali hufanya awezalo lote kuwapandikiza watu wote baadhi ya fikira zake za uasi, ambazo kwa jumla huziita kanuni za imani na utakatifu. Na hasa, mimi mwenyewe nilimsikia mara moja akithibitisha, kwamba Ukristo na desturi za mji wetu wa Ubatili vilikuwa kinyume kabisa, wala haviwezi kupatanishwa. Kwa neno hilo, bwana wangu, mara moja hakulaani tu matendo yetu yote yanayosifika, bali sisi wenyewe katika kuyatenda.

Ndipo hakimu akamwambia, Je, una neno lingine la kusema?

Wivu: Bwana wangu, ningeweza kusema mengi zaidi, ila nisingependa kuichosha mahakama. Lakini ikihitajika, wale mabwana wengine watakapokwisha kutoa ushahidi wao, badala ya kupungukiwa na neno lolote litakalomwangamiza, nitaupanua ushuhuda wangu dhidi yake. Basi akaambiwa asimame kando.

Ndipo wakamwita Ushirikina, na kumwambia amtazame mfungwa. Wakauliza pia, alikuwa na neno gani la kusema kwa ajili ya bwana wao mfalme dhidi yake. Kisha wakamwapisha; basi akaanza.

Ushirikina: Bwana wangu, sina ujuzi mkubwa na mtu huyu, wala sitamani kumjua zaidi. Lakini, hili ninalijua, kwamba yeye ni mtu wa kuchukiza sana, kwa mazungumzo fulani niliyokuwa nayo naye siku ile, katika mji huu; kwa maana wakati ule, nikiongea naye, nilimsikia akisema, kwamba dini yetu ni bure, na ya namna ambayo mtu hawezi kwa njia yoyote kumpendeza Mungu. Kwa neno lake hilo, bwana wangu, ubwana wako wajua vyema litakalofuata kwa lazima, yaani, kwamba bado twaabudu bure, tungali katika dhambi zetu, na hatimaye tutahukumiwa: na hili ndilo nililo nalo la kusema.

Ndipo Mjipendekezaji akaapishwa, na kuambiwa aseme alilolijua kwa ajili ya bwana wao mfalme dhidi ya mfungwa aliyekuwa mahakamani.

Mjipendekezaji: Bwana wangu, na ninyi mabwana nyote, mtu huyu nimemjua muda mrefu, nami nimemsikia akisema mambo yasiyostahili kusemwa; kwa maana amemtukana mfalme wetu mtukufu Beelzebubu, na amenena kwa dharau juu ya rafiki zake wanaoheshimika, ambao majina yao ni, Bwana Utu-wa-Kale, Bwana Anasa-ya-Mwili, Bwana Ufahari, Bwana Tamaa-ya-Utukufu-Bure, Bwana Uasherati wangu wa zamani, Bwana Choyo-cha-Kupata, pamoja na wengine wote wa uheshimiwa wetu: na amesema, zaidi ya hayo, kwamba kama watu wote wangelikuwa na nia yake, ikiwezekana, hakuna hata mmoja wa mabwana hawa watukufu ambaye angeendelea kuwako katika mji huu. Zaidi ya hayo, hakuogopa kukutukana wewe, bwana wangu, ambaye sasa umeteuliwa kuwa hakimu wake, akikuita mhalifu asiyemcha Mungu, pamoja na maneno mengine mengi kama hayo ya kashfa, ambayo kwayo amewachafua wengi wa waheshimiwa wa mji wetu.

Mjipendekezaji huyu alipokwisha kusimulia hadithi yake, hakimu akaelekeza usemi wake kwa mfungwa aliyekuwa mahakamani, akisema, Ewe mtoro, mzushi, na msaliti, je, umesikia yale ambayo mabwana hawa wanyofu wameshuhudia dhidi yako?

Mwaminifu: Je, naweza kusema maneno machache kujitetea?

Hakimu: Wewe, wewe, hustahili kuishi tena, bali kuuawa papo hapo mahali hapa; lakini, ili watu wote wapate kuona upole wetu kwako, na tusikie wewe, mtoro mwovu, ulicho nacho cha kusema.

Mwaminifu: 1. Nasema, basi, katika kujibu yale aliyoyanena Bwana Wivu, mimi sikusema neno lolote ila hili, kwamba kanuni yoyote, au sheria, au desturi, au watu, waliokuwa kinyume kabisa na neno la Mungu, ni kinyume kabisa na Ukristo. Ikiwa nimesema vibaya katika hili, nithibitishieni kosa langu, nami niko tayari hapa mbele yenu kuyakana maneno yangu.

2. Kuhusu la pili, yaani, Bwana Ushirikina, na shtaka lake dhidi yangu, nilisema hili tu, kwamba katika kumwabudu Mungu inahitajika imani ya kimungu; lakini haiwezi kuwako imani ya kimungu bila ufunuo wa kimungu wa mapenzi ya Mungu. Kwa hiyo, lolote lisukumwalo katika ibada ya Mungu ambalo halipatani na ufunuo wa kimungu, haliwezi kutendeka ila kwa imani ya kibinadamu; imani ambayo haitafaa kwa uzima wa milele.

3. Kuhusu yale aliyoyasema Bwana Mjipendekezaji, nasema, (nikiepuka maneno, kama kwamba nasemekana natukana, na kadhalika,) kwamba mfalme wa mji huu, pamoja na kundi lote la fujo, wasaidizi wake, waliotajwa na bwana huyu, wanafaa zaidi kukaa jehanamu kuliko katika mji huu na nchi hii. Na basi Bwana anirehemu.

Ndipo hakimu akaliita jopo la waamuzi, (ambao muda huu wote walisimama kando kusikia na kuangalia,) Mabwana wa jopo, mnamwona mtu huyu ambaye kwa ajili yake ghasia kubwa kiasi hicho imetokea katika mji huu; mmesikia pia yale ambayo mabwana hawa wastahiki wameshuhudia dhidi yake; pia, mmesikia jibu lake na ungamo lake: sasa iko mikononi mwenu kumnyonga, au kuokoa uhai wake; lakini bado naona vema kuwaelekeza katika sheria yetu.

Palikuwa na sheria iliyowekwa katika siku za Farao Mkuu, mtumishi wa mfalme wetu, kwamba, wale wa dini iliyo kinyume wasije wakaongezeka na kuwa na nguvu kumzidi, watoto wao wa kiume watupwe mtoni. Kutoka 1:22. Palikuwa pia na sheria iliyowekwa katika siku za Nebukadneza Mkuu, mtumishi mwingine wake, kwamba yeyote asiyetaka kuanguka na kuisujudia sanamu yake ya dhahabu, atupwe katika tanuru ya moto. Danieli 3:6. Palikuwa pia na sheria iliyowekwa katika siku za Dario, kwamba yeyote ambaye kwa muda fulani angemwomba mungu mwingine ila yeye, atupwe katika tundu la simba. Danieli 6:7. Basi, maudhui ya sheria hizi mwasi huyu ameyavunja, si katika fikira tu, (jambo lisilostahili kuvumiliwa,) bali pia kwa neno na tendo; ambalo kwa hiyo, halina budi kuwa lisilovumilika.

Kuhusu ile ya Farao, sheria yake iliwekwa kwa dhana ya kuzuia madhara, hakuna kosa lililokuwa dhahiri bado; lakini hapa kuna kosa dhahiri. Kuhusu la pili na la tatu, mnaona anabishana dhidi ya dini yetu; na kwa uhaini ambao amekwisha kukiri, anastahili kufa kifo.

Ndipo jopo la waamuzi likatoka nje, ambao majina yao yalikuwa Bwana Kipofu, Bwana Hana-Wema, Bwana Nia-Mbaya, Bwana Penda-Tamaa, Bwana Ishi-Ovyo, Bwana Kichwa-Kigumu, Bwana Majivuno, Bwana Uadui, Bwana Mwongo, Bwana Ukatili, Bwana Chukia-Nuru, na Bwana Asiyepatanika; ambao kila mmoja alitoa hukumu yake ya faragha dhidi yake miongoni mwao, na baadaye kwa kauli moja wakaamua kumleta kuwa na hatia mbele ya hakimu. Na kwanza miongoni mwao, Bwana Kipofu, mwenyekiti, akasema, Naona wazi kwamba mtu huyu ni mzushi. Ndipo Bwana Hana-Wema akasema, Mwondoeni mtu kama huyu katika dunia. Naam, akasema Bwana Nia-Mbaya, kwa maana nauchukia hata mwonekano wake. Ndipo Bwana Penda-Tamaa akasema, Sikuweza kamwe kumvumilia. Wala mimi, akasema Bwana Ishi-Ovyo, kwa maana siku zote alikuwa akiihukumu njia yangu. Mnyongeni, mnyongeni, akasema Bwana Kichwa-Kigumu. Mtu duni wa kusikitisha, akasema Bwana Majivuno. Moyo wangu wamwinukia, akasema Bwana Uadui. Ni mhuni, akasema Bwana Mwongo. Kunyongwa ni kwema mno kwake, akasema Bwana Ukatili. Na tumwondoe njiani, akasema Bwana Chukia-Nuru. Ndipo Bwana Asiyepatanika akasema, Hata ningepewa ulimwengu wote, nisingeweza kupatanishwa naye; kwa hiyo na tumlete mara moja kuwa na hatia ya kifo.

Na basi wakafanya hivyo; kwa hiyo mara akahukumiwa achukuliwe kutoka mahali alipokuwa, hadi mahali alipotoka, na huko auawe kwa kifo cha ukatili zaidi kilichoweza kubuniwa.

Kwa hiyo wakamtoa nje, wamtende sawasawa na sheria yao; na kwanza wakampiga mijeledi, kisha wakampiga makonde, kisha wakachanjachanja mwili wake kwa visu; baada ya hayo, wakampiga kwa mawe, kisha wakamchoma kwa panga zao; na mwisho wa yote, wakamteketeza hata kuwa majivu kwenye mti. Hivyo Mwaminifu akafika mwisho wake.

Basi nikaona, kwamba nyuma ya umati palisimama gari la farasi na farasi wawili wakimngoja Mwaminifu, ambaye (mara adui zake walipokwisha kumwua) alichukuliwa juu ndani yake, na papo hapo akapandishwa juu kupitia mawinguni kwa sauti ya tarumbeta, kwa njia ya karibu zaidi kuelekea lango la mbinguni. Lakini kwa habari ya Mkristo, alipata nafuu kidogo, na kurudishwa gerezani tena: basi akakaa huko kwa kitambo. Lakini yeye atawalaye vitu vyote, akiwa na uwezo wa ghadhabu yao mkononi mwake mwenyewe, akalifanya jambo hilo hivyo, hata Mkristo kwa wakati ule akawaepuka, akaenda zake.

Naye alipokuwa akienda, aliimba, akisema,

“Vema, Mwaminifu, umekiri kwa uaminifu

Kwa Bwana wako, ambaye pamoja naye utabarikiwa,

Wakati wasio waaminifu, na anasa zao zote za bure,

Wanalia kwa uchungu chini ya mateso yao ya jehanamu:

Imba, Mwaminifu, imba, na jina lako lidumu;

Kwa maana ijapo walikuua, wewe ungali hai.”