Hatua ya Saba

Sasa nikaona katika ndoto yangu kwamba Mkristo hakuondoka peke yake; kwa maana palikuwa na mmoja aliyeitwa Mwenye-Tumaini (aliyefanywa hivyo kwa kuwaona Mkristo na Mwaminifu katika maneno yao na mwenendo wao, na katika mateso yao pale sokoni), aliyejiunga naye, na kwa kuingia agano la kindugu, akamwambia kwamba angekuwa mwenzake. Hivyo mmoja alikufa ili kuishuhudia kweli, na mwingine akainuka kutoka katika majivu yake ili kuwa mwenzi wa Mkristo katika safari yake ya hija. Huyu Mwenye-Tumaini pia akamwambia Mkristo kwamba walikuwako watu wengine wengi pale sokoni ambao wangengoja wakati wao, kisha wangefuata nyuma.

Basi nikaona kwamba, mara tu walipokwisha kutoka sokoni, wakampata mtu mmoja aliyekuwa akitangulia mbele yao, jina lake Bwana Faida-Binafsi; wakamwuliza, Wewe u mwenyeji wa nchi gani, bwana? nawe unakwenda mbali kiasi gani katika njia hii? Akawaambia kwamba alitoka katika mji wa Usemi-Mtamu, na kwamba alikuwa akienda Mji wa Mbinguni; lakini hakuwaambia jina lake.

Kutoka Usemi-Mtamu? akasema Mkristo; je, kuna jema lolote likaalo huko? Mithali 26:25.

Bwana Faida-Binafsi: Ndiyo, akasema Bwana Faida-Binafsi, natumaini hivyo.

Mkristo: Tafadhali, bwana, nikuite jina gani? akasema Mkristo.

Bwana Faida-Binafsi: Mimi ni mgeni kwako, nawe u mgeni kwangu: kama unakwenda njia hii, nitafurahia ushirika wako; kama sivyo, sina budi kuridhika.

Mkristo: Mji huu wa Usemi-Mtamu, akasema Mkristo, nimeusikia; na, kama nikumbukavyo, husema ni mahali penye utajiri.

Bwana Faida-Binafsi: Ndiyo, nakuhakikishia kwamba ni hivyo; nami nina jamaa wengi mno matajiri huko.

Mkristo: Tafadhali, ni akina nani jamaa zako huko, kama mtu aweza kuthubutu kuuliza?

Bwana Faida-Binafsi: Karibu mji mzima; na hasa Bwana Geuka-Geuka, Bwana Mtumikia-Wakati, Bwana Usemi-Mtamu, ambaye kutoka kwa mababu zake mji ule ulipata kwanza jina lake; pia, Bwana Mtu-Mlaini, Bwana Elekea-Pande-Mbili, Bwana Cho-Chote; na mchungaji wa parokia yetu, Bwana Ndimi-Mbili, alikuwa ndugu wa mama yangu hasa, kwa upande wa baba; na, kukuambia kweli, nimekuwa bwana mheshimiwa wa cheo kizuri; lakini babu wa babu yangu alikuwa mpiga-makasia tu, akitazama upande mmoja na kupiga makasia kwenda upande mwingine, nami nilipata sehemu kubwa ya mali yangu kwa kazi ile ile.

Mkristo: Je, wewe ni mtu uliyeoa?

Bwana Faida-Binafsi: Ndiyo, na mke wangu ni mwanamke mwenye adili sana, binti wa mwanamke mwenye adili; alikuwa binti wa Bibi Jifanya; kwa hiyo alitoka katika jamaa yenye heshima kubwa mno, naye amefikia kiwango cha malezi hata anajua jinsi ya kujiendesha kwa wote, hata kwa mkuu na kwa mkulima wa kawaida. Ni kweli, twatofautiana kidogo katika dini na wale wa aina iliyo kali zaidi, lakini katika mambo mawili madogo tu: Kwanza, hatupambani kamwe na upepo na wimbi. Pili, sikuzote sisi tuna bidii kubwa zaidi dini inapokwenda katika viatu vyake vya fedha; twapenda sana kutembea naye barabarani, ikiwa jua lawaka na watu wanampigia makofi ya sifa.

Ndipo Mkristo akajitenga kidogo kwenda kwa mwenzake Mwenye-Tumaini, akisema, Yanipitia akilini kwamba huyu ni yule Bwana Faida-Binafsi, wa Usemi-Mtamu; na kama ni yeye, tuna mtu mdanganyifu katika ushirika wetu kama alivyo yeyote akaaye katika pande hizi zote. Ndipo Mwenye-Tumaini akasema, Mwulize; naona kwamba haipaswi kuona haya kwa jina lake. Basi Mkristo akamkaribia tena, akasema, Bwana, wanena kana kwamba wajua jambo fulani zaidi ya ulimwengu wote uujuavyo; na, kama sikosei alama yangu, nadhani nina nusu ya kudhani juu yako. Je, jina lako si Bwana Faida-Binafsi wa Usemi-Mtamu?

Bwana Faida-Binafsi: Hili si jina langu, lakini kwa kweli ni jina la utani nililopewa na baadhi ya wale wasioweza kunivumilia, nami sina budi kuridhika kulibeba kama shutuma, kama watu wengine wema walivyobeba yao kabla yangu.

Mkristo: Lakini je, hukuwahi kutoa sababu kwa watu kukuita kwa jina hili?

Bwana Faida-Binafsi: Kamwe, kamwe! Jambo baya kabisa nililowahi kufanya kuwapa sababu ya kunipa jina hili ni kwamba nilikuwa na bahati sikuzote ya kukubaliana katika hukumu yangu na mwelekeo wa nyakati zilizopo, ulivyokuwa wowote, na nafasi yangu ilikuwa kupata faida kwa hilo: lakini kama mambo yaletwa juu yangu hivi, na niyahesabu kuwa baraka; lakini wenye nia mbaya wasinilemee kwa shutuma kwa ajili hiyo.

Mkristo: Nilidhani, kwa kweli, kwamba wewe ndiwe yule mtu niliyemsikia; na kukuambia niyafikirivyo, nachelea kwamba jina hili lakuhusu wewe kwa uhalisi zaidi kuliko upendavyo tulifikirie kuwa hivyo.

Bwana Faida-Binafsi: Vema, kama utawaza hivyo, sina jinsi; utaniona kuwa mwenzi mwema wa kuandamana, kama utaendelea kunikubali kuwa mshiriki wako.

Mkristo: Kama utakwenda pamoja nasi, ni lazima uende kinyume cha upepo na wimbi; jambo ambalo, naona, ni kinyume cha maoni yako: tena ni lazima uikubali Dini katika matambara yake, kama vile katika viatu vyake vya fedha; na kusimama pamoja nayo, pia, ipofungwa minyororo, kama vile itembeapo barabarani kwa makofi ya sifa.

Bwana Faida-Binafsi: Huna budi usinilazimishe, wala kuitawala imani yangu; niache katika uhuru wangu, uniache niende pamoja nawe.

Mkristo: Hata hatua moja zaidi, isipokuwa utafanya, katika hayo nipendekezayo, kama tufanyavyo sisi.

Ndipo Bwana Faida-Binafsi akasema, Sitaacha kamwe kanuni zangu za zamani, kwa kuwa hazina madhara na zina faida. Kama siwezi kwenda pamoja nanyi, sina budi kufanya kama nilivyofanya kabla hamjanipata, yaani kwenda peke yangu, hata mtu fulani atakaponipata atakayefurahia ushirika wangu.

Sasa nikaona katika ndoto yangu kwamba Mkristo na Mwenye-Tumaini wakamwacha, wakadumisha umbali wao mbele yake; lakini mmoja wao, akitazama nyuma, akaona watu watatu wakimfuata Bwana Faida-Binafsi; na, tazama, walipomkaribia, akawainamia kwa unyenyekevu mkubwa; nao pia wakampa maneno ya heshima. Majina ya watu hao yalikuwa, Bwana Shikilia-Dunia, Bwana Penda-Fedha, na Bwana Hifadhi-Vyote, watu ambao Bwana Faida-Binafsi alikuwa amewajua tangu zamani; kwa maana katika utoto wao walikuwa wanafunzi wenzake, wakifundishwa na mtu mmoja Bwana Mnyakuzi, mwalimu shuleni katika Penda-Faida, ulio mji wa soko katika wilaya ya Tamaa, kwenye kaskazini. Mwalimu huyu aliwafundisha ufundi wa kupata, ama kwa nguvu, au kwa udanganyifu, au kwa kubembeleza, au kwa kusema uongo, au kwa kujivika sura ya dini; na waheshimiwa hawa wanne walikuwa wamepata sehemu kubwa ya ufundi wa bwana wao, hata kila mmoja wao angeweza kuendesha shule kama hiyo yeye mwenyewe.

Basi, walipokwisha, kama nilivyosema, kusalimiana hivyo, Bwana Penda-Fedha akamwambia Bwana Faida-Binafsi, Ni akina nani wale walio njiani mbele yetu? Kwa maana Mkristo na Mwenye-Tumaini walikuwa bado wanaonekana.

Bwana Faida-Binafsi: Ni wenyeji wawili wa nchi ya mbali, ambao, kwa mtindo wao, wanakwenda safari ya hija.

Bwana Penda-Fedha: Ole! kwa nini hawakusubiri, ili tupate ushirika wao mwema? kwa maana wao, na sisi, na wewe, bwana, natumaini, sote twakwenda safari ya hija.

Bwana Faida-Binafsi: Ndivyo tulivyo, kwa kweli; lakini watu walio mbele yetu ni wagumu mno, na wapenda mno mawazo yao wenyewe, na tena wanadharau kwa wepesi maoni ya wengine, hata mtu awe mcha-Mungu kiasi gani, lakini kama hakubaliani nao katika mambo yote, humsukuma nje kabisa ya ushirika wao.

Bwana Hifadhi-Vyote: Hilo ni baya; lakini twasoma habari za baadhi ya watu walio na haki kupita kiasi, na ugumu wa watu wa jinsi hiyo huwashinda hata kuwahukumu na kuwalaani wote isipokuwa wao wenyewe. Lakini tafadhali, ni yapi, na mangapi, mambo mliyotofautiana?

Bwana Faida-Binafsi: Naam, wao, kwa namna yao ya ukaidi, huamua kwamba ni wajibu wao kukimbilia safari yao katika hali zote za hewa, nami mimi napenda kungoja upepo na wimbi. Wao huhatarisha vyote kwa ajili ya Mungu kwa mara moja; nami napenda kutumia kila nafasi ili kuhakikisha usalama wa uhai wangu na mali yangu. Wao huyashikilia mawazo yao, ijapokuwa watu wengine wote wapinge; lakini mimi napendelea dini katika lililo, na kwa kadiri nyakati na usalama wangu utakavyoivumilia. Wao hupendelea dini iwapo katika matambara na dharau; lakini mimi napendelea dini itembeapo katika viatu vyake vya fedha, katika mwanga wa jua, na kwa makofi ya sifa.

Bwana Shikilia-Dunia: Naam, nawe endelea kushikilia hapo, Bwana Faida-Binafsi mwema; kwa maana, kwa upande wangu, siwezi kumhesabu ila kuwa mpumbavu, yeye ambaye akiwa na uhuru wa kuweka alicho nacho, atakuwa mpumbavu hata kukipoteza. Na tuwe na hekima kama nyoka. Ni afadhali kuvuna nyasi jua lipoangaza. Waona jinsi nyuki alalavyo tuli wakati wa baridi, na hujitokeza tu apatapo faida pamoja na furaha. Mungu hutuma mara mvua, na mara mwanga wa jua: kama wao ni wapumbavu kiasi cha kupita katika la kwanza, basi sisi na turidhike kuchukua hali njema ya hewa pamoja nasi. Kwa upande wangu, naipenda zaidi ile dini itakayosimama pamoja na usalama wa baraka njema za Mungu kwetu; kwa maana ni nani awezaye kuwaza, aliyeongozwa na akili yake, kwamba, kwa kuwa Mungu ametukirimia mema ya maisha haya, hataki tuyaweke kwa ajili yake? Abrahamu na Sulemani walipata utajiri katika dini; na Ayubu asema kwamba mtu mwema atajilundikia dhahabu kama mavumbi; lakini haimpasi kuwa kama watu walio mbele yetu, kama wako kama ulivyowaeleza.

Bwana Hifadhi-Vyote: Nadhani sote tumepatana katika jambo hili; na kwa hiyo hapana haja ya maneno zaidi juu yake.

Bwana Penda-Fedha: La, hapana haja ya maneno zaidi juu ya jambo hili, kwa kweli; kwa maana yule asiyeamini Maandiko wala akili, (nanyi mwaona tunavyo vyote viwili upande wetu,) hajui uhuru wake mwenyewe wala hautafuti usalama wake mwenyewe.

Bwana Faida-Binafsi: Ndugu zangu, sisi, kama mwonavyo, sote twakwenda safari ya hija; na ili kujiliwaza vyema mbali na mambo maovu, niruhusuni niwawekee swali hili.

Tuseme mtu, mchungaji, au mfanyabiashara, na kadhalika, awe na nafasi mbele yake ya kupata baraka njema za maisha haya, lakini kwa namna ambayo hawezi kabisa kuzipata, isipokuwa, angalau kwa kuonekana, awe na bidii isiyo ya kawaida katika baadhi ya mambo ya dini asiyoyagusa hapo awali; je, hawezi kutumia njia hii ili kufikia lengo lake, na bado awe mtu mwaminifu kabisa?

Bwana Penda-Fedha: Naona kiini cha swali lako; na kwa ruhusa njema ya waheshimiwa hawa, nitajitahidi kukutengenezea jibu. Na kwanza, kunena kuhusu swali lako kama linavyomhusu mchungaji mwenyewe: tuseme mchungaji, mtu anayestahili, aliye na cheo kidogo sana cha kanisa chenye mapato, naye anakiona kwa jicho lake kingine kikubwa, chenye mapato mengi zaidi kwa mbali; tena sasa ana nafasi ya kukipata, lakini kwa kuwa mwenye bidii zaidi ya kujifunza, kwa kuhubiri mara nyingi zaidi na kwa juhudi, na, kwa sababu tabia ya watu yataka hivyo, kwa kubadili baadhi ya kanuni zake; kwa upande wangu, sioni sababu kwa nini mtu asiweze kufanya hivi, mradi ana wito, naam, na mengi zaidi pia, na bado awe mtu mwaminifu. Kwani, kwa nini?

1. Tamaa yake ya cheo kikubwa zaidi ni halali, (hili haliwezi kupingwa,) kwa kuwa amewekewa mbele yake na Majaliwa; basi aweza kukipata kama awezavyo, bila kufanya swali lolote kwa ajili ya dhamiri.

2. Zaidi ya hayo, tamaa yake ya cheo kile humfanya mwenye bidii zaidi ya kujifunza, mhubiri mwenye juhudi zaidi, na kadhalika, na hivyo humfanya mtu bora zaidi, naam, humfanya azizidishe vipaji vyake vyema zaidi, jambo lililo sawa na nia ya Mungu.

3. Sasa, kwa habari ya kuafikiana kwake na tabia ya watu wake, kwa kuacha, ili kuwatumikia, baadhi ya kanuni zake, hili laonyesha, 1. Kwamba yeye ana tabia ya kujikana nafsi. 2. Ya mwenendo mtamu na wenye kuvuta. Na, 3. Hivyo anafaa zaidi kwa kazi ya uchungaji.

4. Basi nahitimisha, kwamba mchungaji abadiliye kidogo kwa kikubwa, haipasi, kwa kufanya hivyo, kuhukumiwa kuwa mwenye tamaa; bali afadhali, kwa kuwa amezidi kuboreshwa katika vipaji vyake na bidii kwa hilo, ahesabiwe kuwa ni mmoja afuatiaye wito wake, na nafasi aliyowekewa mkononi mwake ya kutenda mema.

Na sasa kwa sehemu ya pili ya swali, inayomhusu yule mfanyabiashara uliyemtaja. Tuseme mtu wa jinsi hiyo awe na kazi duni tu ulimwenguni, lakini kwa kuwa mtu wa dini aweza kuboresha biashara yake, labda kupata mke tajiri, au wateja wengi na walio bora zaidi dukani mwake; kwa upande wangu, sioni sababu ila kwamba hili laweza kufanywa kwa halali. Kwani, kwa nini?

1. Kuwa mtu wa dini ni fadhila, kwa njia yoyote ile mtu awapo hivyo.

2. Wala si haramu kupata mke tajiri, au wateja wengi zaidi dukani mwangu.

3. Zaidi ya hayo, mtu apataye haya kwa kuwa mtu wa dini, hupata lililo jema kutoka kwa walio wema, kwa kuwa mwema yeye mwenyewe; basi hapa kuna mke mwema, na wateja wema, na faida njema, na haya yote kwa kuwa mtu wa dini, ambako ni kwema: kwa hiyo, kuwa mtu wa dini ili kupata haya yote ni kusudi jema na lenye faida.

Jibu hili, lililotolewa hivyo na Bwana Penda-Fedha kwa swali la Bwana Faida-Binafsi, lilisifiwa sana na wote; kwa hiyo wakahitimisha, kwa jumla, kwamba lilikuwa lenye afya na faida kupita yote. Na kwa sababu, kama walivyofikiri, hapana mtu aliyeweza kulipinga; na kwa kuwa Mkristo na Mwenye-Tumaini walikuwa bado ndani ya wito wa sauti, wakapatana kwa pamoja kuwashambulia kwa swali hilo mara tu watakapowapata; na hasa zaidi, kwa sababu walikuwa wamempinga Bwana Faida-Binafsi kabla. Basi wakawaita, nao wakasimama tuli hata walipowafikia; lakini wakaamua, walipokuwa wakienda, kwamba si Bwana Faida-Binafsi, bali Bwana Shikilia-Dunia mzee ndiye awapendekezee swali hilo, kwa sababu, kama walivyodhani, jibu lao kwake lingekuwa bila mabaki ya joto lile lililowashwa kati ya Bwana Faida-Binafsi na wao walipoachana kitambo kidogo kabla.

Basi wakafikiana, na baada ya salamu fupi, Bwana Shikilia-Dunia akawapendekezea Mkristo na mwenzake swali lile, kisha akawaambia wajibu kama wangeweza.

Ndipo Mkristo akasema, Hata mtoto mchanga katika dini aweza kujibu maswali kama hayo elfu kumi. Kwa maana kama ni haramu kumfuata Kristo kwa ajili ya mikate, kama ilivyo, Yohana 6:26; si machukizo makubwa zaidi kiasi gani kumfanya yeye na dini kuwa kificho cha kuwindia ili kupata na kufurahia dunia! Wala hatumpati mtu mwingine ila wapagani, wanafiki, mashetani, na wachawi, walio na maoni haya.

1. Wapagani: kwa maana Hamori na Shekemu walipomtamani binti wa Yakobo na wanyama wake, na kuona kwamba hapana njia ya wao kuwafikia ila kwa kutahiriwa, wakawaambia wenzao, Kama kila mwanamume miongoni mwetu akitahiriwa, kama wao walivyotahiriwa, je, wanyama wao, na mali zao, na kila mnyama wao hazitakuwa zetu? Binti zao na wanyama wao ndio waliokusudia kupata, na dini yao ndicho kificho cha kuwindia walichokitumia kuwafikia. Isome habari yote, Mwanzo 34:20-24.

2. Mafarisayo wanafiki nao walikuwa wa dini hii: sala ndefu zilikuwa kisingizio chao, lakini kuzichukua nyumba za wajane ndicho kilikuwa kusudi lao; na hukumu iliyo kuu zaidi ya laana ilitoka kwa Mungu kuwa hukumu yao. Luka 20:46,47.

3. Yuda yule shetani naye alikuwa wa dini hii: alikuwa mtu wa dini kwa ajili ya mfuko, ili apate kumiliki kilichotiwa ndani yake; lakini alipotea, akatupwa nje, naye ndiye mwana wa upotevu hasa.

4. Simoni yule mchawi naye alikuwa wa dini hii; kwa maana alitaka kumpata Roho Mtakatifu, ili apate kupata fedha kwa huyo: na hukumu yake kutoka kinywani mwa Petro ilikuwa sawa na hivyo. Matendo 8:19-22.

5. Wala haliniondoki akilini, kwamba mtu yule aichukuaye dini kwa ajili ya dunia, ataitupilia mbali dini kwa ajili ya dunia; kwa maana kwa hakika kama Yuda alivyoikusudia dunia katika kuwa mtu wa dini, ndivyo kwa hakika alivyoiuza pia dini na Bwana wake kwa ajili ya kilekile. Basi kulijibu swali kwa kukubali, kama nionavyo mmefanya, na kulikubali, kuwa la kweli, jibu la namna hiyo, ni la kipagani, la kinafiki, na la kishetani; na thawabu yenu itakuwa sawasawa na matendo yenu.

Ndipo wakasimama wakikodoleana macho mmoja kwa mwingine, lakini hawakuwa na cha kumjibu Mkristo. Mwenye-Tumaini naye akaukubali uzuri wa jibu la Mkristo; basi kukawa na ukimya mkuu kati yao. Bwana Faida-Binafsi na kundi lake nao wakasita na kubaki nyuma, ili Mkristo na Mwenye-Tumaini wawatangulie. Ndipo Mkristo akamwambia mwenzake, Kama watu hawa hawawezi kusimama mbele ya hukumu ya wanadamu, watafanyaje na hukumu ya Mungu? Na kama wamekuwa bubu wanaposhughulikiwa na vyombo vya udongo, watafanyaje watakapokemewa kwa miali ya moto ulao?

Ndipo Mkristo na Mwenye-Tumaini wakawatangulia tena, wakaenda hata wakafika uwanda mzuri, uitwao Raha, ambako walitembea kwa furaha kubwa; lakini uwanda ule ulikuwa mwembamba tu, hivyo wakauvuka upesi. Basi upande wa mbali wa uwanda ule palikuwa na kilima kidogo, kiitwacho Faida, na katika kilima kile palikuwa na mgodi wa fedha, ambao baadhi ya wale waliokuwa wamepita njia ile hapo awali, kwa sababu ya uadimu wake, walikuwa wamegeuka kando kwenda kuutazama; lakini kwa kwenda karibu mno na ukingo wa shimo, ardhi, iliyokuwa ya udanganyifu chini yao, ikaporomoka, nao wakauawa: wengine pia walikuwa wamelemazwa pale, wala hawakuweza, hata siku ya kufa kwao, kuwa watu wao wenyewe tena.

Ndipo nikaona katika ndoto yangu kwamba, kidogo kando ya njia, mkabala na mgodi wa fedha, alisimama Dema (kama bwana mheshimiwa) ili kuwaita wapita-njia waje kuona; naye akawaambia Mkristo na mwenzake, Haya! geukeni kando huku, nami nitawaonyesha kitu.

Mkristo: Ni kitu gani chenye kustahili kiasi cha kutuondoa katika njia ili tukione?

Dema: Hapa kuna mgodi wa fedha, na baadhi ya watu wanachimba humo wakitafuta hazina; kama mtakuja, kwa taabu kidogo mwaweza kujipatia riziki tele.

Mwenye-Tumaini: Ndipo Mwenye-Tumaini akasema, twende tukaone.

Mkristo: Si mimi, akasema Mkristo: nimepasikia mahali hapa kabla ya sasa, na jinsi walivyo wengi waliouawa hapo; na zaidi ya hayo, hazina ile ni mtego kwa wale waitafutao, kwa maana huwazuia katika safari yao ya hija.

Ndipo Mkristo akamwita Dema, akisema, Je, mahali hapa si pa hatari? Je, hapajawazuia wengi katika safari yao ya hija? Hosea 9:6.

Dema: Si pa hatari sana, isipokuwa kwa wale wasiojali; lakini pamoja na hayo aliona haya alipokuwa akinena.

Mkristo: Ndipo Mkristo akamwambia Mwenye-Tumaini, Tusisogee hatua hata moja, bali na tuendelee njia yetu.

Mwenye-Tumaini: Nakuhakikishia, Bwana Faida-Binafsi atakapofika, kama akipata mwaliko uleule kama sisi, atageuka kuingia humo ili aone.

Mkristo: Hapana shaka juu ya hilo, kwa maana kanuni zake humwongoza upande huo, na ni mia kwa moja kwamba atafia humo.

Dema: Ndipo Dema akaita tena, akisema, Lakini je, hamtavuka kuja kuona?

Mkristo: Ndipo Mkristo akajibu waziwazi, akisema, Dema, wewe u adui wa njia zilizonyoka za Bwana wa njia hii, nawe umekwisha kuhukumiwa kwa kugeuka kwako mwenyewe kando, na mmoja wa waamuzi wa Enzi yake, 2 Timotheo 4:10; nawe kwa nini watafuta kutuingiza katika hukumu iyo hiyo? Zaidi ya hayo, kama tukigeuka kando hata kidogo, Bwana wetu Mfalme kwa hakika atalisikia hilo, naye atatuaibisha pale, mahali ambapo tungependa kusimama kwa ujasiri mbele yake.

Dema akalia tena, kwamba naye alikuwa mmoja wa ushirika wao; na kwamba kama wangesubiri kidogo, naye mwenyewe angetembea pamoja nao.

Mkristo: Ndipo Mkristo akasema, Jina lako nani? Je, si lile lile nililokuita?

Dema: Ndiyo, jina langu ni Dema; mimi ni mwana wa Abrahamu.

Mkristo: Nakujua wewe; Gehazi alikuwa babu wa babu yako, na Yuda baba yako, nawe umefuata nyayo zao; ni kituko cha kishetani tu ukitendacho: baba yako alinyongwa kwa kuwa msaliti, nawe hustahili thawabu iliyo bora zaidi. 2 Wafalme 5:20-27; Mathayo 26:14,15; 27:3-5. Jihakikishie mwenyewe, kwamba tutakapomfikia Mfalme, tutamwambia habari ya mwenendo wako huu. Hivyo wakaenda zao.

Kufikia wakati huu Bwana Faida-Binafsi na wenzake walikuwa wamefika tena mahali panapoonekana, nao kwa ishara ya kwanza wakavuka kwenda kwa Dema. Basi, kama walitumbukia shimoni kwa kuchungulia ukingoni mwake, au kama walishuka kwenda kuchimba, au kama walisongwa chini na mvuke uchafu utokeao huko kwa kawaida, mambo haya sina hakika nayo; lakini hili niliona, kwamba hawakuonekana tena kamwe njiani. Ndipo Mkristo akaimba,

“Bwana Faida-Binafsi na Dema wa fedha wapatana wote;

Mmoja aita, mwingine akimbia, ili apate kuwa

Mshirika katika faida yake: hivyo hawa wawili

Hukaa katika dunia hii, wala hawaendi mbali zaidi.”

Sasa nikaona kwamba, upande wa pili wa uwanda huu, wale wasafiri wakafika mahali palipokuwa na ukumbusho wa kale, karibu kabisa na ukingo wa njia kuu, ambao kwa kuuona wote wawili walishtuka, kwa sababu ya ugeni wa umbo lake; kwa maana uliwaonekana kama umekuwa mwanamke aliyegeuzwa kuwa umbo la nguzo. Hapa, basi, wakasimama wakiutazama na kuutazama, lakini kwa muda hawakuweza kutambua watautoa maana gani. Mwishowe Mwenye-Tumaini akaona, umeandikwa juu kwenye kichwa chake, maandishi kwa mkono usio wa kawaida; lakini kwa kuwa hakuwa msomi, akamwita Mkristo (kwani yeye alikuwa amesoma) aone kama angeweza kuipata maana yake: basi akaja, na baada ya kupanga herufi pamoja kidogo, akaona kwamba maandishi yenyewe yalikuwa haya, “Mkumbuke mke wa Lutu.” Basi akamsomea mwenzake; baada ya hapo wote wawili wakahitimisha kwamba ile ilikuwa nguzo ya chumvi ambayo mke wa Lutu aligeuzwa kuwa, kwa kutazama nyuma kwa moyo wa tamaa alipokuwa akitoka Sodoma kwenda mahali salama. Mwanzo 19:26. Ono hilo la ghafula na la kushangaza likawapa sababu ya mazungumzo haya.

Mkristo: Ee ndugu yangu, hili ni ono lililokuja kwa wakati wake: lilitujia kwa nafasi njema baada ya mwaliko ule ambao Dema alitupa wa kuvuka kuja kutazama Kilima Faida; na kama tungekuwa tumevuka, kama alivyotutaka, na kama ulivyokuwa umeelekea kufanya, ndugu yangu, tungekuwa, kwa nijualo, tumefanywa, kama mwanamke huyu, tamasha kwa wale watakaokuja baadaye kutazama.

Mwenye-Tumaini: Nasikitika kwamba nilikuwa mpumbavu hivyo, nami nafanywa kustaajabu kwamba mimi sasa si kama mke wa Lutu; kwani tofauti ilikuwa nini kati ya dhambi yake na yangu? Yeye alitazama nyuma tu, nami nilikuwa na tamaa ya kwenda kuona. Neema na iabudiwe; nami na nione haya kwamba jambo kama hilo lingekuwako kamwe moyoni mwangu.

Mkristo: Na tuzingatie tuonalo hapa, kwa msaada wetu wakati ujao. Mwanamke huyu aliponyoka hukumu moja, kwa maana hakuangamia kwa uharibifu wa Sodoma; lakini aliharibiwa na hukumu nyingine, kama tuonavyo: amegeuzwa kuwa nguzo ya chumvi.

Mwenye-Tumaini: Kweli, naye aweza kuwa kwetu onyo na kielelezo pia; onyo, kwamba tuiepuke dhambi yake; au ishara ya hukumu itakayowapata wale ambao hawatazuiliwa na onyo hili: hivyo Kora, Dathani, na Abiramu, pamoja na wale watu mia mbili na hamsini walioangamia katika dhambi yao, nao wakawa ishara au kielelezo kwa wengine wajihadhari. Hesabu 16:31,32; 26:9,10. Lakini zaidi ya yote, nastaajabu jambo moja, yaani, jinsi Dema na wenzake wawezavyo kusimama kwa ujasiri kule wakiitafuta hazina ile, ambayo mwanamke huyu, kwa kutazama nyuma yake tu, (kwa maana hatusomi kwamba alitoa mguu mmoja nje ya njia,) aligeuzwa kuwa nguzo ya chumvi; hasa kwa kuwa hukumu iliyompata ilimfanya kuwa kielelezo ndani ya uwezo wa kuona wa pale walipo; kwa maana hawana budi kumwona, laiti wangeinua tu macho yao.

Mkristo: Ni jambo la kustaajabisha, nalo laonyesha kwamba mioyo yao imekuwa migumu isiyo na tumaini katika jambo hili; wala siwezi kutambua wa kuwafananisha nao ipasavyo, ila na wale wanaoiba mifukoni mbele ya hakimu, au watakaokata mifuko ya fedha chini ya kitanzi. Wasemwa watu wa Sodoma, kwamba walikuwa “watenda-dhambi kupita kiasi,” kwa sababu walikuwa watenda-dhambi “mbele za Bwana,” yaani, machoni pake, na pamoja na fadhili alizowaonyesha; kwa maana nchi ya Sodoma wakati ule ilikuwa kama bustani ya Edeni kama zamani. Mwanzo 13:10-13. Hili, basi, likamchochea zaidi kuwa na wivu, na kuifanya tauni yao kuwa moto kama vile moto wa Bwana kutoka mbinguni ungeweza kuufanya. Nalo lahitimishwa kwa akili kabisa, kwamba watu wa jinsi hiyo, naam hata kama hawa walivyo, watakaotenda dhambi machoni, naam, na hilo pia kwa kudharau vielelezo kama hivyo viwekwavyo daima mbele yao, ili kuwaonya kinyume chake, hawana budi kuwa washiriki wa hukumu kali zaidi.

Mwenye-Tumaini: Bila shaka umesema kweli; lakini ni rehema iliyoje, kwamba wala wewe, na hasa mimi, hatukufanywa wenyewe kuwa kielelezo hiki! Hili latupa sisi sababu ya kumshukuru Mungu, kumcha mbele zake, na sikuzote kumkumbuka mke wa Lutu.

Nikaona basi kwamba wakaendelea njia yao hata mto wenye kupendeza, ambao Daudi mfalme aliuita “mto wa Mungu;” lakini Yohana, “mto wa maji ya uzima.” Zaburi 65:9; Ufunuo 22:1; Ezekieli 47:1-9. Basi njia yao ilipita hasa kando ya ukingo wa mto huu: hapa, kwa hiyo, Mkristo na mwenzake wakatembea kwa furaha kubwa; wakayanywa pia maji ya mto, yaliyokuwa matamu na yenye kuhuisha roho zao zilizochoka. Zaidi ya hayo, kandokando ya mto huu, pande zote mbili, palikuwa na miti ya kijani yenye matunda ya kila namna; na majani yake wakayala ili kuzuia kushiba kupita kiasi, na magonjwa mengine yawapatayo wale wanaopasha damu yao moto kwa kusafiri. Pande zote mbili za mto pia palikuwa na uwanja wa majani, uliopambwa vizuri kwa yungiyungi; nao ulikuwa wa kijani mwaka mzima. Katika uwanja huu wakalala na kusinzia, kwa maana hapa wangeweza kulala salama. Zaburi 23:2; Isaya 14:30. Walipoamka wakachuma tena matunda ya miti, na kunywa tena maji ya mto, kisha wakalala tena kusinzia. Hivyo wakafanya siku na usiku kadhaa. Kisha wakaimba;

“Angalieni, jinsi vijito hivi vya bilauri vipitavyo taratibu,

Ili kuwafariji wasafiri kando ya njia kuu.

Nyanda za kijani, zaidi ya harufu yao nzuri,

Huwazalia vitamu; Naye awezaye kueleza

Ni matunda gani mazuri, naam, majani, miti hii izalishayo,

Atauza vyote upesi, ili anunue shamba hili.”

Basi walipopenda kuendelea, (kwa kuwa walikuwa bado hawajafika mwisho wa safari yao,) wakala, na kunywa, na kuondoka.

Sasa nikaona katika ndoto yangu, kwamba walikuwa hawajasafiri mbali, ila mto na njia kwa muda vikatengana, jambo ambalo hawakusikitika kidogo; lakini hawakuthubutu kutoka nje ya njia. Basi njia iliyotoka mtoni ilikuwa ya mawe-mawe, na miguu yao ilikuwa laini kwa sababu ya safari zao; hivyo nafsi za wale wasafiri zikakata tamaa sana kwa sababu ya njia. Hesabu 21:4. Kwa hiyo, walipoendelea, wakaitamani njia iliyo bora zaidi. Basi, kidogo mbele yao, palikuwa upande wa kushoto wa njia uwanja, na ngazi ya kuvukia uzio ili kuingia humo, na uwanja huo waitwa Uwanja wa Njia-ya-Kando. Ndipo Mkristo akamwambia mwenzake, Kama uwanja huu unakwenda sambamba na kando ya njia yetu, na tuvuke kuingia humo. Ndipo akaenda kwenye ngazi ili aone, na tazama njia ndogo ilikwenda sambamba na njia upande wa pili wa uzio. Ni sawa na haja yangu, akasema Mkristo; hapa ndipo penye mwendo rahisi zaidi; njoo, Mwenye-Tumaini mwema, na tuvuke.

Mwenye-Tumaini: Lakini itakuwaje kama njia hii itatuongoza nje ya njia?

Mkristo: Hilo haliwezekani, akasema yule mwingine. Tazama, je, haiendi sambamba na kando ya njia? Basi Mwenye-Tumaini, akiwa ameshawishiwa na mwenzake, akamfuata nyuma juu ya ngazi. Walipokwisha kuvuka, na kuingia katika njia ndogo, wakaiona nyepesi sana kwa miguu yao; na pamoja na hayo, wao, wakitazama mbele yao, wakamwona mtu akitembea kama wao, na jina lake aliitwa Bwana Kujiamini-Bure: basi wakamwita, wakamwuliza njia ile inakwenda wapi. Akasema, Kwenye Lango la Mbinguni. Tazama, akasema Mkristo, je, sikuwaambia hivyo? kwa hili mwaweza kuona kwamba tuko sawa. Basi wakamfuata, naye akawatangulia. Lakini tazama usiku ukaingia, kukawa giza sana; hata wale waliokwenda nyuma wakampoteza yule aliyekuwa akitangulia.

Kwa hiyo yule aliyetangulia, (Bwana Kujiamini-Bure kwa jina,) kwa kutoiona njia mbele yake, akatumbukia katika shimo refu, lililokuwa limefanywa pale kwa makusudi, na mkuu wa ardhi zile, ili kuwanasa kwalo wapumbavu wenye kujivuna bure, naye akavunjika vipande kwa kuanguka kwake. Isaya 9:16.

Basi, Mkristo na mwenzake wakamsikia akianguka. Hivyo wakaita ili wajue jambo lilikuwaje, lakini hapakuwa na wa kujibu, ila walisikia mtu akiugua. Ndipo Mwenye-Tumaini akasema, Sasa tuko wapi? Ndipo mwenzake akanyamaza, kama acheleaye kwamba amemwongoza nje ya njia; na sasa ikaanza kunyesha mvua, na radi, na umeme kwa jinsi ya kutisha mno, na maji yakapanda kwa nguvu.

Ndipo Mwenye-Tumaini akaugua nafsini mwake, akisema, Laiti ningaliendelea njia yangu!

Mkristo: Ni nani angeliwaza kwamba njia hii ingalituongoza nje ya njia?

Mwenye-Tumaini: Niliogopa juu yake tangu mwanzo kabisa, na kwa hiyo nikakupa onyo lile la upole. Ningalinena waziwazi zaidi, ila kwa kuwa wewe u mkubwa kwa umri kuliko mimi.

Mkristo: Ndugu mwema, usichukizwe; nasikitika kwamba nimekutoa nje ya njia, na kwamba nimekutia katika hatari kubwa hivyo iliyo karibu. Tafadhali, ndugu yangu, nisamehe; sikulifanya kwa nia mbaya.

Mwenye-Tumaini: Ufarijike, ndugu yangu, kwa maana nakusamehe; na uamini, pia, kwamba haya yatakuwa kwa faida yetu.

Mkristo: Nafurahi kwamba nina pamoja nami ndugu mwenye rehema: lakini haitupasi kusimama hapa; na tujaribu kurudi tena.

Mwenye-Tumaini: Lakini, ndugu mwema, niache mimi nitangulie.

Mkristo: La, kama wapenda, niache mimi nitangulie, ili kama kuna hatari yoyote, niwe wa kwanza ndani yake, kwa sababu kwa njia yangu sote wawili tumetoka nje ya njia.

Mwenye-Tumaini: La, akasema Mwenye-Tumaini, hutatangulia wewe, kwa maana akili yako ikiwa imefadhaika yaweza kukuongoza nje ya njia tena. Ndipo kwa kutiwa moyo kwao wakasikia sauti ya mmoja akisema, “Uelekeze moyo wako kuiendea njia kuu, naam, ile njia uliyoiendea: rudi tena.” Yeremia 31:21. Lakini kufikia wakati huu maji yalikuwa yamepanda sana, ambayo kwa sababu yake njia ya kurudi nyuma ilikuwa ya hatari sana. (Ndipo nikawaza kwamba ni rahisi zaidi kutoka nje ya njia tukiwa ndani yake, kuliko kuingia ndani tukiwa nje.) Lakini wakathubutu kurudi nyuma; ila kulikuwa giza sana, na gharika ilikuwa juu sana, hata katika kurudi kwao walikuwa karibu kuzama mara tisa au kumi.

Wala hawakuweza, kwa ustadi wao wote waliokuwa nao, kuifikia tena ngazi usiku ule. Kwa hiyo mwishowe, wakipata kimbilio dogo, wakaketi pale hata kulipopambazuka; lakini kwa kuwa wamechoka, wakalala usingizi. Basi palikuwa, si mbali na mahali walipolala, ngome, iitwayo Ngome ya Mashaka, ambayo mwenyewe alikuwa Jitu Kata-Tamaa, na ni katika ardhi yake walikuwa sasa wamelala: kwa hiyo yeye, akiamka asubuhi na mapema, na kutembea huku na huku katika mashamba yake, akawakuta Mkristo na Mwenye-Tumaini wamelala usingizi katika ardhi yake. Ndipo kwa sauti ya kutisha na yenye ukali, akawaamuru waamke, akawauliza walikotoka, na walikuwa wakifanya nini katika ardhi yake. Wakamwambia kwamba walikuwa wasafiri, na kwamba walikuwa wamepotea njia yao. Ndipo lile jitu likasema, Usiku huu mmeniingilia kwa kukanyaga na kulala juu ya ardhi yangu, na kwa hiyo ni lazima mwende pamoja nami. Basi wakalazimika kwenda, kwa sababu alikuwa na nguvu kuliko wao. Nao pia hawakuwa na la kusema ila kidogo, kwa maana walijijua wenyewe kuwa na kosa. Lile jitu, basi, likawaswaga mbele yake, likawatia ndani ya ngome yake, katika gereza lenye giza sana chini ya ardhi, chafu na lenye kunuka kwa roho za watu hawa wawili. Hapa, basi, wakakaa tangu asubuhi ya Jumatano hata usiku wa Jumamosi, bila kipande kimoja cha mkate, wala tone la kinywaji, wala mwanga, wala mtu wa kuuliza hali yao; kwa hiyo walikuwa hapa katika hali mbaya, nao walikuwa mbali na rafiki na wajuvi. Zaburi 88:18. Basi katika mahali hapa Mkristo alikuwa na huzuni maradufu, kwa sababu ilikuwa kwa shauri lake lisilo na busara ndipo waliletwa katika dhiki hii.

Basi Jitu Kata-Tamaa lilikuwa na mke, na jina lake aliitwa Bibi Kutojiamini: hivyo alipokwenda kitandani akamwambia mkewe alilolifanya, yaani, kwamba alikuwa amewatwaa wafungwa wawili, na kuwatupa katika gereza lake kwa kuiingilia ardhi yake. Kisha akamwuliza pia afanye nini zaidi kwao. Basi yeye akamwuliza walikuwa watu wa namna gani, walikotoka, na walikokuwa wakielekea, naye akamwambia. Ndipo akamshauri, kwamba atakapoamka asubuhi awapige bila huruma. Basi alipoamka, akajitwalia rungu zito la mti mgumu, akashuka gerezani kwao, na hapo kwanza akaanza kuwakemea kana kwamba walikuwa mbwa, ingawa hawakumpa hata neno moja la ukorofi. Kisha akawavamia, na kuwapiga kwa kutisha, kwa namna ambayo hawakuweza kujisaidia wenyewe, wala kujigeuza sakafuni. Hili likiisha, akajiondoa na kuwaacha pale wakiiombolezea taabu yao, na kuomboleza chini ya dhiki yao: basi siku ile yote wakautumia wakati katika hakuna kitu ila kuugua na kilio kichungu. Usiku uliofuata, yeye, akizungumza na mumewe zaidi juu yao, na kufahamu kwamba walikuwa bado hai, akamshauri awashauri wajiue wenyewe. Basi asubuhi ilipofika, akawaendea kwa namna ya ukali, kama kwanza, na kwa kuwaona kuwa wana maumivu makali kwa mapigo aliyowapa siku iliyotangulia, akawaambia, kwamba kwa kuwa hawakuwa na tumaini kamwe la kutoka mahali pale, njia yao pekee ingekuwa mara moja kujimaliza wenyewe, ama kwa kisu, au kwa kitanzi, au kwa sumu; kwani, akasema, kwa nini mchague kuishi, mkiona kunafuatana na uchungu mwingi hivyo? Lakini wakamsihi awaache waende. Kwa hilo akawatazama kwa ukali, na akiwakimbilia, bila shaka angewamaliza yeye mwenyewe, ila kwamba alipatwa na mmoja wa maradhi yake ya ghafula, (kwa maana nyakati fulani wakati wa jua alikuwa akipatwa na maradhi ya kifafa,) akapoteza kwa muda matumizi ya mikono yake; kwa hiyo akajiondoa, akawaacha kama kwanza wafikiri watakalofanya. Ndipo wale wafungwa wakashauriana wao kwa wao kama ilikuwa afadhali kupokea shauri lake au sivyo; na hivi wakaanza kuzungumza:

Mkristo: Ndugu, akasema Mkristo, tutafanyaje? Maisha tunayoishi sasa ni ya taabu. Kwa upande wangu, sijui kama ni afadhali kuishi hivi, au kufa mara moja. Nafsi yangu yachagua kunyongwa kuliko uhai, nalo kaburi ni jepesi kwangu kuliko gereza hili. Ayubu 7:15. Je, tutawaliwe na lile jitu?

Mwenye-Tumaini: Kweli hali yetu ya sasa ni ya kutisha, na mauti yangekuwa yenye kukaribishwa kwangu kwa mbali zaidi kuliko kukaa hivi milele; lakini pamoja na hayo, na tuzingatie, Bwana wa nchi tuendako amesema, “Usiue,” la, hata nafsi ya mtu mwingine; basi zaidi sana, twakatazwa kupokea shauri lake la kujiua sisi wenyewe. Zaidi ya hayo, yeye amwuaye mwenzake, aweza tu kutenda uuaji juu ya mwili wake; lakini mtu kujiua mwenyewe, ni kuua mwili na nafsi kwa mara moja. Na tena, ndugu yangu, wanena habari ya raha kaburini; lakini je, umeisahau jehanamu ambako kwa hakika waendako wauaji? kwa maana “hakuna mwuaji aliye na uzima wa milele,” na kadhalika. Na tuzingatie tena, kwamba sheria yote haiko mkononi mwa Jitu Kata-Tamaa: wengine, kwa niwezavyo kufahamu, wametwaliwa naye kama sisi, na hata hivyo wameponyoka mikononi mwake. Ni nani ajuaye kama Mungu, aliyeuumba ulimwengu, aweza kufanya Jitu Kata-Tamaa life; au kwamba, wakati fulani au mwingine, aweza kusahau kutufunga ndani; au kwamba aweza, katika muda mfupi, kupatwa tena na moja ya maradhi yake mbele yetu, na kupoteza matumizi ya viungo vyake? Na kama jambo hilo litatukia tena, kwa upande wangu, nimeazimia kujipa moyo wa mwanaume, na kujaribu niwezavyo yote ili kutoka chini ya mkono wake. Nilikuwa mpumbavu kwa kutojaribu kulifanya hilo kabla. Lakini, hata hivyo, ndugu yangu, na tuvumilie, na kustahimili kwa muda: wakati waweza kuja utakaotupa uokovu wenye furaha; lakini tusiwe wauaji wa nafsi zetu wenyewe. Kwa maneno haya Mwenye-Tumaini kwa wakati ule akaituliza nia ya ndugu yake; basi wakaendelea pamoja gizani siku ile, katika hali yao ya huzuni na ombolezo.

Basi, kuelekea jioni lile jitu likashuka gerezani tena, ili lione kama wafungwa wake wamepokea shauri lake. Lakini alipofika pale akawakuta hai; na kwa kweli, hai ndiyo yote iliyokuwapo; kwa maana sasa, kwa kukosa mkate na maji, na kwa sababu ya vidonda walivyopata alipowapiga, hawakuweza kufanya lolote ila kupumua. Lakini nasema, akawakuta hai; kwa hilo akaingiwa na ghadhabu kali, akawaambia, kwamba kwa kuwa wameliasi shauri lake, ingekuwa vibaya zaidi kwao kuliko kama wasingezaliwa kamwe.

Kwa hili wakatetemeka sana, nami nadhani kwamba Mkristo alizimia; lakini akizinduka kidogo tena, wakayarudia mazungumzo yao juu ya shauri la lile jitu, na kama bado ilikuwa afadhali walipokee au sivyo. Basi Mkristo tena akaonekana kutaka kulifanya; lakini Mwenye-Tumaini akatoa jibu lake la pili kama ifuatavyo:

Mwenye-Tumaini: Ndugu yangu, akasema, je, hukumbuki jinsi ulivyokuwa shujaa hapo awali? Apolioni hakuweza kukuponda, wala yale yote uliyoyasikia, au kuyaona, au kuyahisi, katika Bonde la Uvuli wa Mauti. Ni tabu, hofu, na mshangao kiasi gani ambavyo umekwisha kupitia; nawe je, sasa u kitu gani ila hofu tu! Waona kwamba mimi niko gerezani pamoja nawe, mtu dhaifu zaidi kwa asili kuliko wewe. Tena jitu hili limenijeruhi mimi kama wewe, tena limekata mkate na maji kutoka kinywani mwangu, nami pamoja nawe naomboleza pasipo mwanga. Lakini na tuwe na saburi kidogo zaidi. Kumbuka jinsi ulivyojionyesha kuwa mwanamume katika Soko la Ubatili, wala hukuogopa mnyororo wala tundu, wala mauti ya damu: kwa hiyo na tustahimili (angalau ili kuepuka aibu ambayo haimpasi mkristo kuonekana ndani yake) kwa saburi kadiri tuwezavyo.

Basi usiku ukiwa umekuja tena, na lile jitu na mkewe wakiwa kitandani, yeye akamwuliza habari za wale wafungwa, na kama wamepokea shauri lake: naye akajibu, Ni watundu wagumu; wachagua afadhali kustahimili taabu zote kuliko kujimaliza wenyewe. Ndipo yeye akasema, Uwapeleke katika ua wa ngome kesho, ukawaonyeshe mifupa na fuvu za wale ambao umekwisha kuwaangamiza, ukawafanye waamini kwamba, kabla juma halijaisha, utawararua vipande, kama ulivyowatendea wenzao waliowatangulia.

Basi asubuhi ilipofika, lile jitu likawaendea tena, likawapeleka katika ua wa ngome, likawaonyesha kama mkewe alivyokuwa amemwamuru. Hawa, akasema, walikuwa wasafiri, kama nyinyi mlivyo, hapo zamani, nao waliingilia ardhi yangu, kama mlivyofanya nyinyi; na nilipoona vema niliwararua vipande; na vivyo ndani ya siku kumi nitawatendea nyinyi: shukeni pangoni mwenu tena. Na kwa hilo akawapiga njia yote hata huko. Basi wakalala, mchana kutwa siku ya Jumamosi katika hali ya kusikitisha, kama kwanza. Basi, usiku ulipofika, na Bibi Kutojiamini na mumewe lile jitu walipokuwa wamelala, wakaanza kuyarudia mazungumzo yao juu ya wafungwa wao; na pamoja na hayo, lile jitu la zamani likastaajabu kwamba halikuweza, wala kwa mapigo yake wala kwa shauri, kuwafikisha mwisho. Na kwa hilo mkewe akajibu, Nachelea, akasema, kwamba wanaishi katika matumaini kwamba mtu fulani atakuja kuwaokoa; au kwamba wana funguo za wizi juu yao, ambazo kwazo wanatumaini kutoroka. Nawe wasema hivyo, mpenzi wangu? akasema lile jitu; kwa hiyo nitawapekua asubuhi.

Basi, siku ya Jumamosi, karibu na usiku wa manane wakaanza kusali, na wakadumu katika sala hata karibu na mapambazuko.

Basi, kidogo kabla ya kupambazuka, Mkristo mwema, kama mtu aliyeshangaa nusu, akatoa maneno haya kwa shauku: Mimi ni mpumbavu kama nini, akasema, hata kulala hivi katika gereza linalonuka, hali ningeweza vivyo kutembea kwa uhuru! Nina ufunguo kifuani mwangu, uitwao Ahadi, ambao, nasadiki, utafungua kufuli lolote katika Ngome ya Mashaka. Ndipo Mwenye-Tumaini akasema, Hiyo ni habari njema; ndugu mwema, uutoe kifuani mwako, ukajaribu.

Ndipo Mkristo akautoa kifuani mwake, akaanza kujaribu mlango wa gereza, ambao komeo lake, alipougeuza ufunguo, likarudi nyuma, na mlango ukafunguka kwa wepesi, na Mkristo na Mwenye-Tumaini wote wawili wakatoka. Kisha akaenda kwa mlango wa nje uongozao katika ua wa ngome, na kwa ufunguo wake akaufungua mlango ule pia. Baadaye akaenda kwa lango la chuma, kwa maana hilo pia lilipasa kufunguliwa; lakini kufuli lile lilikuwa gumu mno, lakini ufunguo ukalifungua. Ndipo wakalisukuma lango wazi ili kutoroka kwa haraka; lakini lango lile, lilipofunguka, lilifanya mlio wa kukwaruza hata likamwamsha Jitu Kata-Tamaa, ambaye akiinuka haraka kuwafuatia wafungwa wake, akahisi viungo vyake vinamlemea, kwa maana maradhi yake yakampata tena, hata hakuweza kabisa kuwafuata. Ndipo wakaendelea, wakafika njia kuu ya Mfalme, na hivyo wakawa salama, kwa sababu walikuwa nje ya mamlaka yake.

Basi, walipokwisha kuvuka ngazi, wakaanza kubuni wao kwa wao watakalofanya penye ngazi ile, ili kuwazuia wale watakaokuja baadaye wasianguke mikononi mwa Jitu Kata-Tamaa. Basi wakakubaliana kusimamisha pale nguzo, na kuchora ubavuni mwake sentensi hii: “Kuvuka ngazi hii ndiyo njia iendayo Ngome ya Mashaka, iliyohifadhiwa na Jitu Kata-Tamaa, ambaye humdharau Mfalme wa nchi ya Mbinguni, naye hutafuta kuwaangamiza wasafiri wake watakatifu.” Kwa hiyo wengi, waliokuja baadaye, wakasoma yaliyoandikwa, wakaiponyoka hatari. Hili likiisha, wakaimba kama ifuatavyo:

“Nje ya njia tulikwenda, ndipo tukaona

Ni nini kukanyaga juu ya ardhi iliyokatazwa:

Na wale wajao baadaye na wawe na hadhari,

Wasije uzembe ukawafanya wapate kama sisi;

Wasije, kwa kuingilia, wakawa wafungwa wake,

Ambaye ngome yake ni Mashaka, na jina lake ni Kata-Tamaa.”