Hatua ya Nne

Kisha akaanza kwenda mbele; lakini Hadhari, Utauwa, Upendo, na Busara wangependa kuandamana naye hadi chini ya kilima. Basi wakaenda pamoja, wakirudia maongezi yao ya awali, hata walipofika mahali pa kushuka kilima. Ndipo Mkristo akasema, Kama vile kupanda kulivyokuwa kugumu, vivyo hivyo, kwa kadiri niwezavyo kuona, kushuka ni hatari. Ndiyo, akasema Busara, ndivyo ilivyo; kwa maana ni jambo gumu kwa mtu kushuka katika bonde la Unyenyekevu, kama ulivyo wewe sasa, bila kupata mteleo njiani; kwa hiyo, wakasema, tumetoka ili kuandamana nawe chini ya kilima. Basi akaanza kushuka, lakini kwa tahadhari nyingi; walakini akapata mteleo mara moja au mbili.

Kisha nikaona katika ndoto yangu, ya kwamba wenzake hao wema, Mkristo alipokwisha kufika chini kabisa ya kilima, walimpa mkate, chupa ya divai, na kishada cha zabibu kavu; kisha akaenda zake njiani,

“Mkristo akiwa miongoni mwa rafiki zake watauwa,

Vinywa vyao vya dhahabu humpa fidia ya kutosha

Kwa huzuni zake zote; na wanapomruhusu aende,

Amevaa chuma cha kaskazini toka kichwani hata nyayoni.”

Lakini sasa, katika bonde hili la Unyenyekevu, Mkristo maskini alipata taabu sana; kwa maana alikuwa amekwenda kidogo tu kabla hajamwona pepo mchafu akija kumlaki toka upande wa pili wa uwanja: jina lake ni Apolioni. Ndipo Mkristo akaanza kuogopa, na kufikiri moyoni mwake kama arudi nyuma au asimame imara. Lakini akafikiri tena, ya kwamba hakuwa na silaha ya mgongoni mwake, kwa hiyo akaona ya kuwa kumgeuzia mgongo kungeweza kumpa nafasi kubwa zaidi ya kumchoma kwa urahisi kwa mishale yake; kwa hiyo akaamua kuhatarisha na kusimama imara: kwa maana, akawaza, kama nisingekuwa na kitu kingine machoni pangu ila kuokoa uhai wangu, ingekuwa njia bora kusimama.

Basi akaenda mbele, na Apolioni akamlaki. Basi yule mnyama alikuwa wa kutisha kumtazama: alikuwa amevikwa magamba kama samaki, nayo ni fahari yake; alikuwa na mabawa kama joka, na miguu kama dubu, na tumboni mwake ukatoka moto na moshi; na kinywa chake kilikuwa kama kinywa cha simba. Alipomfikia Mkristo, akamtazama kwa uso wa dharau, na hivyo akaanza kumhoji.

Apolioni: Umetoka wapi, nawe unakwenda wapi?

Mkristo: Nimetoka katika mji wa Uharibifu, ambao ni maskani ya uovu wote, nami naenda katika mji wa Sayuni.

Apolioni: Kwa hili natambua ya kuwa wewe ni mmoja wa raia zangu; kwa maana nchi ile yote ni yangu, nami ni mkuu na mungu wake. Imekuwaje, basi, hata umemkimbia mfalme wako? Kama isingekuwa natumaini ya kuwa waweza kunitumikia zaidi, ningekupiga sasa kwa pigo moja hata chini.

Mkristo: Kweli, nilizaliwa katika himaya yako, lakini utumishi wako ulikuwa mgumu, na ujira wako ulikuwa wa namna ambayo mtu hawezi kuishi kwao; kwa maana mshahara wa dhambi ni mauti, Warumi 6:23; kwa hiyo, nilipofikia miaka ya utu uzima, nilifanya kama wafanyavyo watu wengine wenye busara, nikatafuta huenda ningeweza kujiboresha.

Apolioni: Hakuna mkuu atakayewapoteza raia zake kirahisi hivyo, wala mimi sitakupoteza bado; lakini kwa kuwa unalalamika juu ya utumishi wako na ujira wako, ridhika kurudi nyuma, na kile ambacho nchi yetu itatoa naahidi hapa kukupa.

Mkristo: Lakini nimejiajiri kwa mwingine, naam, kwa Mfalme wa wafalme; nami nawezaje kwa haki kurudi nyuma pamoja nawe?

Apolioni: Umefanya katika jambo hili kwa mfano wa methali, “kubadilisha kibaya kwa kibaya zaidi;” lakini ni kawaida kwa wale waliojidai kuwa watumishi wake, baada ya muda kumkwepa, na kunirudia mimi tena. Nawe fanya vivyo hivyo, na yote yatakuwa mema.

Mkristo: Nimempa imani yangu, na kuapa utii wangu kwake; nitawezaje basi kurudi nyuma kutoka katika hili, nisitundikwe kama msaliti?

Apolioni: Ulinifanyia mimi vivyo hivyo, na bado ni radhi kupuuza yote, kama sasa utageuka tena na kurudi nyuma.

Mkristo: Kile nilichokuahidi kilikuwa katika ujana wangu: na zaidi ya hayo, nahesabu ya kuwa yule Mkuu, ambaye chini ya bendera yake nasimama sasa, aweza kunisamehe, naam, na kunisamehe pia kile nilichofanya kuhusu ushirika wangu nawe. Na tena, Ee Apolioni mwangamizi, kusema kweli, napenda utumishi wake, ujira wake, watumishi wake, utawala wake, ushirika wake, na nchi yake, kuliko yako; kwa hiyo acha kunishawishi zaidi: mimi ni mtumishi wake, nami nitamfuata.

Apolioni: Fikiri tena, ukiwa na damu tulivu, ni nini utakachokutana nacho katika njia uendayo. Wajua ya kuwa kwa sehemu kubwa watumishi wake huja kwenye mwisho mbaya, kwa sababu ni wakosaji juu yangu mimi na njia zangu. Ni wangapi kati yao wameuawa kwa mauti ya aibu! Na zaidi ya hayo, wahesabu utumishi wake kuwa bora kuliko wangu; hali yeye hajapata kamwe kutoka mahali alipo, ili kumwokoa yeyote aliyemtumikia mikononi mwa adui zao: lakini kwangu mimi, ni mara ngapi, kama ulimwengu wote ujuavyo vema, nimewaokoa, ama kwa nguvu ama kwa hila, wale walionitumikia kwa uaminifu, kutoka kwake yeye na watu wake, ijapokuwa walikamatwa nao! Na hivyo nitakuokoa wewe.

Mkristo: Kuvumilia kwake kwa sasa kutowaokoa, ni kwa makusudi ili kujaribu upendo wao, kama watashikamana naye hata mwisho: na kwa habari ya mwisho mbaya usemao ya kuwa huja kwao, huo ni wenye utukufu mkuu kabisa katika hesabu yao. Kwa maana, kwa habari ya ukombozi wa sasa, hawautumaini sana; kwa maana wanangoja utukufu wao; nao watakuwa nao, wakati Mkuu wao atakapokuja katika utukufu wake na utukufu wa malaika.

Apolioni: Tayari umekuwa si mwaminifu katika utumishi wako kwake; nawe wafikiriaje kupokea ujira kutoka kwake?

Mkristo: Ni katika jambo gani, Ee Apolioni, nimekuwa si mwaminifu kwake?

Apolioni: Ulizimia mara ya kwanza ya kuanza safari, ulipokuwa karibu kusongwa katika Bwawa la Kukata-Tamaa. Ulijaribu njia zisizofaa ili kujiondolea mzigo wako, hali ilikupasa kungoja hata Mkuu wako alipouondoa. Ulilala usingizi kwa dhambi, ukapoteza vitu vyako vya thamani. Karibu ushawishiwe pia kurudi nyuma ulipoona simba. Na unaposema habari ya safari yako, na ya yale uliyoyaona na kuyasikia, ndani yako watamani majisifu ya bure katika yote usemayo au ufanyayo.

Mkristo: Haya yote ni kweli, na mengi zaidi ambayo umeyaacha; lakini Mkuu ninayemtumikia na kumheshimu ni mwenye rehema, na tayari kusamehe. Lakini zaidi ya hayo, udhaifu huu ulinishika katika nchi yako, kwa maana huko ndiko nilikonyonya, nami nimeugua chini yake, nimeusikitikia, na nimepata msamaha kutoka kwa Mkuu wangu.

Apolioni: Ndipo Apolioni akalipuka kwa ghadhabu kali, akisema, Mimi ni adui wa Mkuu huyu; namchukia nafsi yake, sheria zake, na watu wake: nimetoka kwa makusudi ili kukupinga.

Mkristo: Apolioni, jihadhari na unachofanya, kwa maana mimi niko katika njia kuu ya Mfalme, njia ya utakatifu; kwa hiyo jitunze.

Apolioni: Ndipo Apolioni akatanda miguu yake kuvuka upana wote wa njia, akasema, Sina hofu katika jambo hili. Jiandae kufa; kwa maana naapa kwa pango langu la kuzimu, ya kuwa hutakwenda mbele zaidi: hapa nitaimwaga nafsi yako. Na kwa neno hilo akatupa mshale wa moto kifuani mwake; lakini Mkristo alikuwa na ngao mkononi mwake, ambayo kwayo aliupokea, na hivyo akaepuka hatari ya jambo hilo.

Ndipo Mkristo akafuta upanga, kwa maana aliona ya kuwa ni wakati wa kujitahidi; na Apolioni haraka akamshambulia, akitupa mishale mizito kama mvua ya mawe; ambayo kwayo, ijapokuwa yote Mkristo aliyoweza kufanya ili kuiepuka, Apolioni akamjeruhi kichwani, mkononi, na mguuni. Jambo hili likamfanya Mkristo arudi nyuma kidogo: kwa hiyo Apolioni akaendelea na kazi yake kwa nguvu, na Mkristo akajipa moyo tena, akapinga kwa ushujaa kadiri alivyoweza. Vita hii kali iliendelea kwa zaidi ya nusu ya siku, hata Mkristo alipokuwa karibu kuchoka kabisa: kwa maana yakupasa ujue, ya kuwa Mkristo, kwa sababu ya majeraha yake, ilimbidi azidi kudhoofika zaidi na zaidi.

Ndipo Apolioni, akiona nafasi yake, akaanza kumsogelea Mkristo karibu, na kushindana naye mweleka, akamwangusha anguko la kutisha; na kwa neno hilo upanga wa Mkristo ukaruka kutoka mkononi mwake. Ndipo Apolioni akasema, Sasa nina hakika nawe: na kwa neno hilo alikuwa karibu kumkandamiza hata mautini, hata Mkristo akaanza kukata tamaa ya uhai. Lakini, kama Mungu alivyotaka, Apolioni alipokuwa akichukua pigo lake la mwisho, ili kumkomesha mtu huyu mwema kabisa, Mkristo kwa wepesi akanyosha mkono wake kuufikia upanga wake, akaukamata, akisema, Usifurahi juu yangu, Ee adui yangu: nianguapo, nitainuka, Mika 7:8; na kwa neno hilo akampiga kichomo cha kufisha, kilichomfanya arudi nyuma, kama mtu aliyepokea jeraha lake la mauti. Mkristo alipoona hivyo, akamshambulia tena, akisema, La, katika mambo haya yote tunashinda, naam, kupita hata kushinda, kwa yeye aliyetupenda. Warumi 8:37. Na kwa neno hilo Apolioni akakunjua mabawa yake ya kijoka, akaenda zake haraka, hata Mkristo asimwone tena. Yakobo 4:7.

Katika mapigano haya hakuna mtu awezaye kuwazia, isipokuwa amekiona na kukisikia, kama nilivyofanya mimi, ni kelele gani na ngurumo za kutisha Apolioni alizozifanya wakati wote wa mapigano; alinena kama joka: na kwa upande mwingine, ni vilio na kuugua kulikoje kulikobubujika kutoka moyoni mwa Mkristo. Sikumwona kamwe wakati wote akitoa hata mtazamo mmoja wa furaha, hata alipotambua ya kuwa amemjeruhi Apolioni kwa upanga wake wa makali kuwili; ndipo, kweli, akatabasamu, na kutazama juu! Lakini ulikuwa ndio mtazamo wa kutisha kuliko wote niliopata kuuona.

Basi vita ilipokwisha, Mkristo akasema, Hapa nitamshukuru yeye aliyeniokoa katika kinywa cha simba, yeye aliyenisaidia dhidi ya Apolioni. Na hivyo akafanya, akisema,

“Beelzebubu Mkuu, akida wa pepo huyu,

Alikusudia maangamizi yangu; kwa hiyo kwa mwisho huu

Alimtuma akiwa amevalia silaha; naye, kwa ghadhabu

Iliyokuwa ya kuzimu, akanishambulia kwa ukali:

Lakini Mikaeli mbarikiwa akanisaidia, nami,

Kwa uwezo wa upanga, nikamfanya akimbie hima:

Kwa hiyo kwake yeye na nitoe sifa za milele,

Na kulishukuru na kulibariki jina lake takatifu daima.”

Ndipo ukamjia mkono wenye baadhi ya majani ya mti wa uzima, ambayo Mkristo aliyachukua na kuyapaka juu ya majeraha aliyoyapata vitani, naye akaponywa mara moja. Pia akaketi mahali pale ale mkate, na anywe kutoka ile chupa aliyopewa kitambo kidogo kilichopita: hivyo, akiisha kuburudishwa, akajiweka tayari kwa safari yake huku upanga wake umefutwa mkononi mwake; kwa maana alisema, Sijui kama huenda adui mwingine yupo karibu. Lakini hakukutana na tusi lingine kutoka kwa Apolioni katika bonde hili lote.

Basi mwishoni mwa bonde hili palikuwa na bonde jingine, liitwalo Bonde la Uvuli wa Mauti; na Mkristo ilimbidi apite katikati yake, kwa sababu njia iendayo Mji wa Mbinguni ilipita katikati yake. Basi, bonde hili ni mahali pa upweke sana. Nabii Yeremia alilielezea hivi: “Nyika, nchi ya majangwa na mashimo, nchi ya ukame, na ya Uvuli wa Mauti, nchi ambayo hakuna mtu” (ila Mkristo) “apitaye ndani yake, wala hakuna mtu aliyekaa humo.” Yeremia 2:6.

Basi hapa Mkristo alipata taabu zaidi kuliko katika mapigano yake na Apolioni, kama utakavyoona katika yafuatayo.

Ndipo nikaona katika ndoto yangu, ya kwamba Mkristo alipofika mipakani mwa Uvuli wa Mauti, walimlaki watu wawili, watoto wa wale walioleta habari mbaya juu ya nchi ile njema Hesabu 13:32, wakifanya haraka kurudi nyuma; ambao Mkristo aliwaambia kama ifuatavyo.

Mkristo: Mnakwenda wapi?

Wale Watu Wawili: Wakasema, Nyuma, nyuma; nasi tungependa nawe ufanye vivyo hivyo, kama uhai au amani vina thamani kwako.

Mkristo: Kwani, kuna nini? akasema Mkristo.

Wale Watu Wawili: Kuna nini! wakasema; tulikuwa tukienda njia ile kama uendayo wewe, tukaenda mbali kadiri tulivyothubutu: na kweli tulikuwa karibu kupita mahali pa kurudi; kwa maana kama tungeenda mbele kidogo zaidi, tusingekuwa hapa kukuletea habari.

Mkristo: Lakini mmekutana na nini? akasema Mkristo.

Wale Watu Wawili: Kwani, tulikuwa karibu ndani ya Bonde la Uvuli wa Mauti, lakini kwa bahati njema tulitazama mbele yetu, tukaiona hatari kabla hatujaifikia. Zaburi 44:19; 107:19.

Mkristo: Lakini mmeona nini? akasema Mkristo.

Wale Watu Wawili: Kuona! kwani bonde lenyewe, ambalo ni giza kama lami: tuliona pia huko mazimwi, mashetani, na majoka ya shimo: tulisikia pia katika bonde lile mlio wa kuomboleza na kupiga kelele wa daima, kama wa watu walio chini ya taabu isiyoelezeka, waliokaa humo wamefungwa katika mateso na minyororo: na juu ya bonde lile hutundikwa mawingu ya kuvunja moyo ya vurugu: Mauti pia daima hutanda mabawa yake juu yake. Kwa neno moja, ni la kutisha kila upande, likiwa halina mpango kabisa. Ayubu 3:5; 10:22.

Mkristo: Ndipo, akasema Mkristo, sijatambua bado, kwa yale mliyoyasema, ila ya kuwa hii ndiyo njia yangu iendayo bandari ninayoitamani. Zaburi 44:18,19; Yeremia 2:6.

Wale Watu Wawili: Na iwe njia yako; sisi hatutaichagua iwe yetu.

Basi wakaachana, na Mkristo akaenda zake njiani, lakini bado akiwa na upanga wake umefutwa mkononi mwake, kwa hofu ya kushambuliwa.

Ndipo nikaona katika ndoto yangu, ya kwamba kwa kadiri bonde hili lilivyoenea, upande wa kuume palikuwa na shimo refu sana; shimo lile ndilo ambamo vipofu wamewaongoza vipofu katika vizazi vyote, nao wote wameangamia humo kwa taabu. Tena, tazama, upande wa kushoto palikuwa na tope la hatari sana, ambalo, kama hata mtu mwema akianguka humo, hapati sakafu ya kuweka mguu wake asimame: katika tope lile mfalme Daudi aliwahi kuanguka, na bila shaka angesongwa humo, kama yeye awezaye asingemvuta atoke. Zaburi 69:14.

Njia hapa pia ilikuwa nyembamba mno, kwa hiyo Mkristo mwema alipata taabu zaidi; kwa maana alipotafuta, gizani, kulikwepa shimo upande mmoja, alikuwa karibu kupinduka na kuingia matopeni upande mwingine; pia, alipotafuta kuyakwepa matope, bila uangalifu mkubwa alikuwa karibu kuanguka shimoni. Hivyo akaenda mbele, nami nikamsikia hapa akiugua kwa uchungu; kwa maana zaidi ya hatari iliyotajwa hapo juu, njia hapa ilikuwa na giza jingi, hata mara nyingi alipoinua mguu wake ili kwenda mbele, hakujua wapi, wala juu ya nini angeuweka baadaye.

Karibu na katikati ya bonde hili nilitambua kinywa cha jehanamu kuwa hapo, nacho kilisimama pia karibu kabisa na kando ya njia. Basi, akawaza Mkristo, nifanye nini? Na mara kwa mara moto na moshi ulitoka kwa wingi mno, pamoja na cheche na kelele za kutisha, (vitu ambavyo havikujali upanga wa Mkristo, kama alivyofanya Apolioni awali,) hata akalazimika kuurudisha upanga wake alani, na kujitwalia silaha nyingine, iitwayo Maombi-Yote, Waefeso 6:18; basi akalia, katika kusikia kwangu, Ee Bwana, nakusihi, uiokoe nafsi yangu. Zaburi 116:4. Hivyo akaenda mbele kwa muda mrefu, walakini bado miali ya moto ilikuwa ikimfikilia; pia alisikia sauti za huzuni, na mkimbizano huku na huku, hata mara nyingine akadhani ya kuwa atararuliwa vipande, au kukanyagwa kama tope la mitaani. Mtazamo huu wa kutisha ulionwa, na kelele hizi za kutisha zilisikiwa naye kwa maili kadhaa mfululizo; na akifika mahali ambapo alidhani amesikia kundi la pepo wakija mbele kumlaki, akasimama, akaanza kufikiri afanye nini bora. Mara nyingine alikuwa na nusu ya wazo la kurudi nyuma; kisha tena akawaza ya kuwa huenda alikuwa amefika nusu ya bonde. Alikumbuka pia, jinsi alivyokwisha kuzishinda hatari nyingi; na ya kuwa hatari ya kurudi nyuma ingeweza kuwa kubwa zaidi kuliko ya kwenda mbele. Basi akaamua kwenda mbele; walakini pepo wale walionekana wakija karibu na karibu zaidi. Lakini walipokuwa karibu kabisa naye, akapiga kelele kwa sauti kubwa mno, Nitakwenda katika nguvu za Bwana MUNGU. Basi wakarudi nyuma, wasije mbele zaidi.

Jambo moja nisingependa kuliacha lipite. Nilitambua ya kuwa sasa Mkristo maskini alikuwa amevurugika sana hata hakuijua sauti yake mwenyewe; na hivi ndivyo nilivyolitambua. Wakati ule ule alipofika mkabala na kinywa cha lile shimo lililowaka, mmoja wa waovu akaingia nyuma yake, akamsogelea taratibu, na kwa kunong'ona akampandikizia kufuru nyingi za kuchukiza, ambazo kwa hakika alidhani zilitoka katika nia yake mwenyewe. Jambo hili likamtaabisha Mkristo zaidi ya lolote alilokutana nalo awali, hata kuwaza ya kuwa sasa angemkufuru yeye aliyempenda sana zamani. Walakini kama angeweza kulizuia, asingelifanya; lakini hakuwa na busara ama ya kuziba masikio yake, ama ya kujua kufuru hizi zilikotoka.

Mkristo alipokwisha kusafiri katika hali hii ya huzuni kwa muda wa kutosha, akadhani amesikia sauti ya mtu, kana kwamba anakwenda mbele yake, akisema, Nijapokwenda katika Bonde la Uvuli wa Mauti, sitaogopa mabaya, kwa maana Wewe upo pamoja nami. Zaburi 23:4.

Ndipo akafurahi, na hayo kwa sababu hizi:

Kwanza, Kwa sababu alifahamu kutokana na hayo, ya kuwa baadhi ya waliomcha Mungu walikuwa katika bonde hili kama yeye mwenyewe.

Pili, Kwa maana alitambua ya kuwa Mungu alikuwa pamoja nao, ijapokuwa katika hali ile ya giza na huzuni. Na kwa nini asiwe, akawaza, pamoja nami? ijapokuwa kwa sababu ya kizuizi kiandamanacho na mahali hapa, siwezi kulitambua. Ayubu 9:11.

Tatu, Kwa sababu alitumaini (kama angeweza kuwapata) kuwa na wenzi karibuni.

Basi akaenda mbele, akamwita yule aliyekuwa mbele yake; lakini hakujua la kujibu, kwa maana naye pia alidhani ya kuwa yu peke yake. Na mara kidogo kukapambazuka: ndipo Mkristo akasema, “Ameugeuza uvuli wa mauti kuwa asubuhi.” Amosi 5:8.

Basi asubuhi ilipokuwa imefika, akatazama nyuma, si kwa kutamani kurudi, bali kuona, kwa nuru ya mchana, hatari gani alizozipita gizani. Basi akaliona kwa uwazi zaidi lile shimo lililokuwa upande mmoja, na lile tope lililokuwa upande mwingine; pia jinsi njia iliyopita kati yao yote ilivyokuwa nyembamba. Pia sasa akayaona yale mazimwi, na mashetani, na majoka ya shimo, lakini yote yakiwa mbali; kwa maana baada ya kupambazuka hayakukaribia; walakini yalidhihirishwa kwake, sawasawa na yale yaliyoandikwa, “Hufunua mambo ya kina toka gizani, na kuuleta nuruni uvuli wa mauti.” Ayubu 12:22.

Basi Mkristo aliguswa sana na ukombozi huu kutoka katika hatari zote za njia yake ya upweke; hatari ambazo, ijapokuwa aliziogopa sana awali, walakini aliziona wazi zaidi sasa, kwa sababu nuru ya mchana iliidhihirisha kwake. Na wakati huu jua lilikuwa likichomoza, na hii ilikuwa rehema nyingine kwa Mkristo; kwa maana yakupasa uzingatie, ya kuwa ijapokuwa sehemu ya kwanza ya Bonde la Uvuli wa Mauti ilikuwa ya hatari, walakini sehemu hii ya pili, ambayo alikuwa bado kuipita, ilikuwa, kama ingewezekana, ya hatari zaidi sana; kwa maana, toka mahali aliposimama sasa, hata mwisho wa bonde, njia yote ilikuwa imejaa mitego, mashimo ya kutega, tanzi, na nyavu hapa, na imejaa mahandaki, mashimo ya kunasa, mavumbi marefu, na maporomoko huko, hata kama ingekuwa giza sasa, kama ilivyokuwa alipopita sehemu ya kwanza ya njia, kama angekuwa na roho elfu, kwa akili zote zingepotea; lakini, kama nilivyosema, sasa hivi jua lilikuwa likichomoza. Ndipo akasema, “Taa yake huangaza juu ya kichwa changu, na kwa nuru yake napita gizani.” Ayubu 29:3.

Basi katika nuru hii, akafika mwisho wa bonde. Basi nikaona katika ndoto yangu, ya kwamba mwishoni mwa bonde palilala damu, mifupa, majivu, na miili iliyoraruliwa ya watu, naam, ya wasafiri waliopita njia hii zamani; na nilipokuwa nikiwaza sababu iweje, nikaona kidogo mbele yangu pango, mahali ambapo majitu wawili, Papa na Mpagani, walikaa zamani za kale; ambao kwa nguvu na udhalimu wao watu ambao mifupa, damu, majivu na kadhalika, vililala pale, waliuawa kwa ukatili. Lakini Mkristo alipita mahali hapa bila hatari nyingi, jambo lililonishangaza kiasi; lakini nimejifunza tangu wakati huo, ya kuwa Mpagani amekufa siku nyingi; na kwa habari ya yule mwingine, ijapokuwa bado yu hai, yeye, kwa sababu ya uzee, na pia kwa sababu ya mapigo mengi makali aliyoyapata katika siku zake za ujana, amekuwa mkongwe na mgumu wa viungo hata sasa hawezi kufanya zaidi ya kuketi katika kinywa cha pango lake, akiwakenulia wasafiri wapitapo, na kuuma kucha zake kwa sababu hawezi kuwafikia.

Basi nikaona ya kuwa Mkristo akaenda zake njiani; walakini, alipomwona yule mzee aliyeketi katika kinywa cha pango, hakujua la kufikiri, hasa kwa sababu alisema naye, ijapokuwa hakuweza kumfuata, akisema, Kamwe hutabadilika, hata wengi zaidi wenu watakapochomwa moto. Lakini akanyamaza kimya, akajitia uso wa ujasiri; na hivyo akapita, wala hakupata madhara. Ndipo Mkristo akaimba,

“Ee ulimwengu wa maajabu, (siwezi kusema pungufu,)

Ya kuwa nihifadhiwe katika dhiki ile

Niliyokutana nayo hapa! Ee abarikiwe

Ule mkono ulionitoa humo!

Hatari za gizani, mashetani, jehanamu, na dhambi,

Zilinizunguka, nilipokuwa katika bonde hili;

Naam, tanzi, na mashimo, na mitego, na nyavu vililala

Njia yangu pande zote, hata mimi duni, mjinga

Ningeweza kunaswa, kutegwa, na kuangushwa chini;

Lakini kwa kuwa ni hai, Yesu na avae taji.”