Kwa Msomaji

Enyi wenzangu wenye adabu,

Muda si mrefu uliopita, kuwaeleza ndoto niliyoiota juu ya Mkristo yule msafiri, na juu ya safari yake ya hatari kuelekea nchi ya Mbinguni, ilikuwa furaha kwangu na faida kwenu. Wakati ule pia niliwaambia niliyoyaona kuhusu mke wake na watoto wake, na jinsi walivyokataa kwenda pamoja naye katika safari ya kihaji; hata ikambidi aendelee na safari yake pasipo wao; kwa maana hakuthubutu kujitia katika hatari ya uharibifu ule aliouhofu ungewajia kwa kukaa pamoja nao katika Mji wa Uharibifu: kwa hiyo, kama nilivyowaonyesha wakati ule, aliwaacha akaenda zake.

Sasa imetokea, kwa sababu ya wingi wa shughuli, kwamba nimezuiwa sana na kurudishwa nyuma kutoka safari zangu za kawaida kwenda pande zile alikoenda, hivyo sikuweza, hata sasa, kupata nafasi ya kuuliza zaidi habari za wale aliowaacha nyuma, ili nipate kuwapa habari zao. Lakini kwa kuwa nilikuwa na mambo fulani upande ule siku hizi, nilishuka tena kuelekea huko. Basi, nilipokwisha kufikia mahali pa kulala katika msitu upatao maili moja kutoka mahali pale, nilipolala, niliota ndoto tena.

Nami nilipokuwa katika ndoto yangu, tazama, bwana mmoja mzee alipita mahali nilipolala; na, kwa kuwa alikuwa aende sehemu fulani ya njia niliyokuwa nikisafiri, ilionekana kwangu kama niliinuka nikaenda pamoja naye. Basi, tulipokuwa tukienda, kama wafanyavyo wasafiri kwa kawaida, ilikuwa kama tumeingia katika mazungumzo; na maneno yetu yakawa juu ya Mkristo na safari zake; kwa maana hivi ndivyo nilivyoanza na yule mzee:

Bwana, nikasema, ni mji gani ule ulioko chini kule, ulioko upande wa kushoto wa njia yetu?

Ndipo Bwana Ufahamu (kwa maana hilo ndilo lilikuwa jina lake) akasema, Ni Mji wa Uharibifu, mahali penye watu wengi, lakini pamekaliwa na aina ya watu wenye tabia mbaya sana na wavivu.

Nilidhani ndio mji ule, nikasema; mimi mwenyewe nalipita mara moja kati ya mji ule; kwa hiyo najua kwamba habari hii uitoayo juu yake ni kweli.

Bwana Ufahamu: Ni kweli mno! Ningetamani ningeweza kusema kweli kwa kusema mema zaidi juu ya wale wakaao humo.

Vema, bwana, nikasema, basi natambua kwamba wewe ni mtu mwenye nia njema, na hivyo ni mmoja apendezwaye kusikia na kusimulia yaliyo mema. Tafadhali, hukupata kusikia lililompata mtu mmoja zamani kidogo wa mji huu, (ambaye jina lake aliitwa Mkristo,) aliyeenda safari ya kihaji kuelekea juu pande za juu?

Bwana Ufahamu: Kusikia habari zake! Naam, tena nilisikia pia habari za masumbufu, taabu, vita, vifungo, vilio, kuugua, vitisho, na hofu, alizokutana nazo na kuzipata safarini mwake. Zaidi ya hayo, lazima nikuambie, nchi yetu yote inavuma kwa habari zake; ziko nyumba chache tu zilizosikia habari zake na matendo yake, ambazo hazikutafuta na kupata kumbukumbu za safari yake ya kihaji; naam, nadhani naweza kusema kwamba safari yake ya hatari imemwongezea watakiao mema wengi katika njia zake; kwa maana, ijapokuwa alipokuwa hapa alikuwa mpumbavu katika kinywa cha kila mtu, lakini sasa alipokwisha kwenda anasifiwa sana na wote. Kwa maana inasemwa kwamba anaishi kwa ushujaa mahali alipo: naam, wengi wa wale waliokusudia kutoingia kamwe katika hatari zake, walakini vinywa vyao vyatokwa na mate kwa faida zake.

Wanaweza, nikasema, kufikiri vyema, wakifikiri lo lote lililo kweli, kwamba anaishi vizuri mahali alipo; kwa maana sasa anaishi penye, na ndani ya, chemchemi ya uzima, naye ana alicho nacho pasipo taabu wala huzuni, kwa maana hakuna sikitiko lililochanganyika humo. Lakini, tafadhali watu wana maneno gani juu yake?

Bwana Ufahamu: Maneno! Watu husema mambo ya ajabu juu yake: wengine husema kwamba sasa anatembea katika mavazi meupe, Ufunuo 3:4; kwamba ana mkufu wa dhahabu shingoni mwake; kwamba ana taji ya dhahabu, iliyopambwa kwa lulu, juu ya kichwa chake: wengine husema kwamba wale Wenye Kung’aa, ambao mara kwa mara walijionyesha kwake safarini mwake, wamekuwa wenzake, na kwamba anazoeana nao huko alipo, kama hapa jirani mmoja azoeanavyo na mwenzake. Zaidi ya hayo, yathibitishwa kwa uhakika juu yake, kwamba Mfalme wa mahali pale alipo amekwisha kumpa makao yaliyo tajiri na yenye kupendeza sana katika jumba lake la kifalme, na kwamba kila siku hula na kunywa, na kutembea na kuzungumza pamoja naye, na kupokea tabasamu na fadhili za yule aliye Mwamuzi wa wote huko. Zekaria 3:7; Luka 14:14,15. Tena, latarajiwa na wengine, kwamba Mkuu wake, Bwana wa nchi ile, karibu atakuja pande hizi, naye atajua sababu, kama wanaweza kutoa yo yote, kwa nini majirani zake walimdharau hivyo na kumfanyia dhihaka nyingi hivyo, walipotambua kwamba angekuwa msafiri wa kihaji. Yuda 14,15.

Kwa maana husema, kwamba sasa yumo sana katika mapenzi ya Mkuu wake, hata Mfalme wake anahangaikia sana matukano yaliyomwangukia Mkristo alipokuwa msafiri, hata atayaona yote kana kwamba yamefanywa kwake mwenyewe, Luka 10:16; wala si ajabu, kwa maana ni kwa ajili ya upendo aliokuwa nao kwa Mkuu wake ndipo alipohatarisha kama alivyofanya.

Nathubutu kusema, nikasema; nafurahi kwa hayo; nafurahi kwa ajili ya yule maskini, kwa kuwa sasa amepumzika kutoka kazi yake, na kwa kuwa sasa anavuna faida ya machozi yake kwa furaha; na kwa kuwa amevuka nje ya risasi za adui zake, tena yu nje ya uwezo wa wale wamchukiao. Ufunuo 14:13; Zaburi 126:5,6. Pia nafurahi kwa kuwa uvumi wa mambo haya umeenea katika nchi hii; ni nani ajuaye kama huenda ukafanya faida fulani njema kwa baadhi ya wale walioachwa nyuma? Lakini tafadhali, bwana, wakati bado ni jipya akilini mwangu, wasikia habari yo yote ya mke wake na watoto wake? Mioyo maskini! Nastaajabu moyoni mwangu wafanya nini.

Bwana Ufahamu: Nani? Kristiana na wanawe? Wako karibu kufanya vyema kama Mkristo mwenyewe alivyofanya; kwa maana ijapokuwa wote walifanya kama wapumbavu mwanzoni, wala hawakukubali kwa vyo vyote kushawishiwa na machozi wala maombi ya Mkristo, lakini mawazo ya pili yamefanya kazi ya ajabu ndani yao: hivyo wamefunga mizigo yao, nao pia wamekwenda kumfuata.

Vema zaidi na zaidi, nikasema: lakini, je! mke na watoto, na wote pia?

Bwana Ufahamu: Ni kweli: naweza kukupa habari za jambo hilo, kwa maana nilikuwa hapo mahali wakati ule ule, tena nalilifahamu vyema jambo lote.

Ndipo, nikasema, mtu, yaonekana, aweza kulisimulia kuwa ni kweli.

Bwana Ufahamu: Hupaswi kuogopa kulithibitisha: nataka kusema, kwamba wote wameenda safari ya kihaji, yule mwanamke mwema na wavulana wake wanne. Na kwa kuwa sisi, kama nionavyo, twaenda njia ndefu kiasi pamoja, nitakupa habari za jambo lote.

Huyu Kristiana, (kwa maana hilo ndilo lilikuwa jina lake tangu siku ile aliyojitia yeye na watoto wake katika maisha ya usafiri wa kihaji,) baada ya mumewe kuvuka mto, wala hakuweza kupata habari zake tena, mawazo yake yakaanza kufanya kazi moyoni mwake. Kwanza, kwa kuwa alimpoteza mumewe, na kwa kuwa kifungo cha upendo cha uhusiano ule kilikatika kabisa kati yao. Kwa maana wajua, akaniambia, hali ya asili haiwezi kufanya pungufu ila kuwaandama walio hai kwa fikira nzito nyingi, katika kuukumbuka upotevu wa ndugu wapendwa. Basi hili, la mumewe, likamgharimu machozi mengi. Lakini hilo halikuwa lote; kwa maana Kristiana akaanza pia kufikiri nafsini mwake, kama tabia yake isiyofaa kwa mumewe haikuwa sababu mojawapo kwamba hakumwona tena, na kwamba kwa jinsi ile alichukuliwa mbali naye. Na juu ya hili yakamjia akilini, kwa makundi, mwenendo wake wote usio na huruma, usio wa kiasili, wala usio wa kimungu kwa rafiki yake mpenzi; ambao pia ulinyima dhamiri yake amani, na kumlemea kwa hatia. Zaidi ya hayo, alivunjika sana moyo kwa kuyakumbuka mang’ung’unio yasiyotulia, machozi machungu, na maombolezo ya mumewe, na jinsi alivyoufanya moyo wake mgumu dhidi ya maombi yake yote na mashawishi yake ya upendo kwake na kwa wanawe wamfuate; naam, halikuwako neno lo lote Mkristo alilomwambia, wala alilolitenda mbele yake, wakati wote mzigo wake ulipokuwa mgongoni mwake, ila lilimrudia kama mweko wa umeme, na kupasua utando wa moyo wake vipande viwili; hasa kile kilio chake kichungu, “Nifanye nini nipate kuokoka?” kikilia masikioni mwake kwa huzuni nyingi.

Ndipo akawaambia watoto wake, Wanangu, sote tumeangamia. Nimemkosea baba yenu hata akaenda zake: alitaka tuwe pamoja naye, lakini mimi mwenyewe sikutaka kwenda: nami pia nimewazuia ninyi msipate uzima. Kwa hayo wale wavulana wakalia machozi, wakapaza sauti kwenda kumfuata baba yao. Loo, akasema Kristiana, kama ingekuwa fungu letu kwenda pamoja naye! ndipo ingelikuwa heri kwetu, kupita jinsi inavyoelekea kuwa sasa. Kwa maana, ijapokuwa zamani nilidhani kwa upumbavu, kuhusu taabu za baba yenu, kwamba zilitoka katika wazo la kipumbavu alilokuwa nalo, au kwa kuwa alishikwa na hali za huzuni; walakini sasa haliondoki akilini mwangu, ila kwamba zilitoka katika sababu nyingine; yaani, kwa kuwa nuru ya uzima ilipewa kwake, Yakobo 1:23-25; Yohana 8:12; ambayo kwa msaada wake, kama nitambuavyo, ameziepuka mitego ya mauti. Mithali 14:27. Ndipo wote wakalia tena, wakapaza sauti, Loo, ole wa siku ile!

Usiku uliofuata Kristiana aliota ndoto; na, tazama, akaona kama vile gombo pana lilifunguliwa mbele yake, ambamo yaliandikwa jumla ya njia zake; na makosa, kama alivyodhani, yalionekana meusi sana juu yake. Ndipo akapaza sauti kwa nguvu usingizini mwake, “Bwana, unirehemu mimi mwenye dhambi!” Luka 18:13; na wale watoto wadogo wakamsikia.

Baada ya haya akadhani akaona wawili wenye sura mbaya sana wamesimama kando ya kitanda chake, wakisema, Tutamfanyaje mwanamke huyu? kwa maana anapaza sauti akiomba rehema, akiwa macho na akiwa usingizini: kama akiachwa aendelee kama aanzavyo, tutampoteza kama tulivyompoteza mumewe. Kwa hiyo lazima, kwa njia moja au nyingine, tutafute kumwondoa katika mawazo ya yatakayokuwa baadaye, la sivyo ulimwengu wote hauwezi kuzuia asiwe msafiri wa kihaji.

Basi akaamka katika jasho tele, tena kutetemeka kulimpata: lakini baada ya kitambo akashikwa na usingizi tena. Ndipo akadhani akamwona Mkristo, mumewe, katika mahali pa raha kati ya wengi wasiokufa, akiwa na kinubi mkononi mwake, amesimama akikipiga mbele ya Mmoja aliyeketi juu ya kiti cha enzi mwenye upinde wa mvua kuizunguka kichwa chake. Akaona pia, kana kwamba aliinamisha kichwa chake uso wake ukielekea sakafu iliyokuwa chini ya miguu ya Mkuu wake, akisema, “Namshukuru kwa moyo wangu wote Bwana wangu na Mfalme wangu kwa kuniingiza mahali hapa.” Ndipo kundi la wale waliosimama pande zote wakapaza sauti, wakapiga vinubi vyao; lakini hakuna mtu aliye hai angeweza kusema waliyoyasema ila Mkristo na wenzake.

Asubuhi iliyofuata, alipokwisha kuamka, na kumwomba Mungu, na kuzungumza na watoto wake kitambo, mtu mmoja alibisha hodi kwa nguvu mlangoni; ambaye alimjibu kwa sauti, akisema, “Kama waja kwa jina la Mungu, ingia.” Basi akasema, “Amina;” akaufungua mlango, akamsalimia kwa maneno, “Amani iwe kwa nyumba hii.” Alipokwisha kufanya hivyo, akasema, “Kristiana, wajua kwa nini nimekuja?” Ndipo akaona haya na kutetemeka; tena moyo wake ukaanza kupata joto kwa tamaa ya kujua alikotoka, na shughuli yake kwake ilikuwa nini. Basi akamwambia, “Jina langu ni Siri; nakaa pamoja na wale walio juu. Inasemwa huko nikaako kana kwamba una tamaa ya kwenda huko: tena kuna habari kwamba wewe wajua uovu uliomtenda mumeo zamani, kwa kuufanya moyo wako mgumu dhidi ya njia yake, na kwa kuwaweka watoto hawa wachanga katika ujinga wao. Kristiana, Yule Mwenye Rehema amenituma nikuambie, kwamba yeye ni Mungu aliye tayari kusamehe, na kwamba hufurahi kuzidisha msamaha wa makosa. Tena angetaka ujue, kwamba anakualika uje mbele zake, mezani pake, na kwamba atakulisha kwa unono wa nyumba yake, na kwa urithi wa Yakobo baba yako.

“Yuko Mkristo, aliyekuwa mumeo, pamoja na majeshi mengi zaidi, wenzake, wakiutazama daima uso ule utoao uzima kwa wautazamao; nao wote watafurahi watakaposikia sauti ya nyayo zako zikikanyaga kizingiti cha Baba yako.”

Kristiana kwa hili alitahayari sana nafsini mwake, akainamisha kichwa chake hata nchi. Mgeni huyu akaendelea, akasema, “Kristiana, hii hapa pia ni barua kwako, niliyoileta kutoka kwa Mfalme wa mumeo.” Basi akaitwaa, akaifungua, lakini ilinukia kama manukato yaliyo bora kabisa. Wimbo Ulio Bora 1:3. Tena ilikuwa imeandikwa kwa herufi za dhahabu. Yaliyomo katika barua yalikuwa haya, Kwamba Mfalme angetaka afanye kama alivyofanya Mkristo mumewe; kwa maana hiyo ndiyo njia ya kuufikia mji wake, na kukaa mbele zake kwa furaha milele. Kwa hili yule mwanamke mwema alilemewa kabisa; basi akampazia sauti yule mgeni, Bwana, je, utanichukua mimi na watoto wangu pamoja nawe, ili sisi nasi tuende kumwabudu Mfalme?

Ndipo yule mgeni akasema, Kristiana, kichungu hutangulia kitamu. Wewe lazima upitie taabu, kama alivyopitia yule aliyekutangulia, ndipo uingie katika Mji huu wa Mbinguni. Kwa hiyo nakushauri ufanye kama alivyofanya Mkristo mumeo: nenda kwenye lile Lango Jembamba kule, ng’ambo ya uwanda, kwa maana hilo lisimama kichwani mwa njia ambayo lazima uipande; nami nakutakia fanaka njema. Tena nakushauri uiweke barua hii kifuani mwako, upate kuisoma humo kwa nafsi yako na kwa watoto wako hata mtakapoihifadhi moyoni; kwa maana ni mojawapo ya nyimbo ambazo lazima uziimbe wakati ukiwa katika nyumba hii ya usafiri wako wa kihaji, Zaburi 119:54; tena hii lazima uikabidhi katika lango la mbele zaidi.

Basi nikaona katika ndoto yangu, kwamba huyu bwana mzee, alipokuwa akiniambia hadithi hiyo, yeye mwenyewe alionekana kuguswa sana nayo. Zaidi ya hayo aliendelea, akasema, Basi Kristiana akawaita wanawe pamoja, akaanza kujisemea nao hivi: “Wanangu, kama mwezavyo kutambua, siku hizi nimekuwa katika taabu nyingi ya nafsi juu ya kifo cha baba yenu: si kwa kuwa naona shaka hata kidogo juu ya furaha yake, kwa maana sasa nimeridhika kwamba yeye yu salama. Pia nimeguswa sana na mawazo ya hali yangu mwenyewe na yenu, ambayo naamini kwa hakika ni ya taabu kwa asili. Mwenendo wangu pia kwa baba yenu katika dhiki yake ni mzigo mkubwa kwa dhamiri yangu; kwa maana niliufanya moyo wangu mwenyewe na wenu kuwa mgumu dhidi yake, nikakataa kwenda pamoja naye safari ya kihaji.

Mawazo ya mambo haya yangeniua kabisa sasa, kama isingekuwa kwa ajili ya ndoto niliyoiota jana usiku, na kama isingekuwa kwa ajili ya kitia-moyo ambacho mgeni huyu amenipa asubuhi hii. Njoni, watoto wangu, tufunge mizigo yetu, twende kwenye lango liongozalo hata nchi ya Mbinguni, tupate kumwona baba yenu, na kuwa pamoja naye na wenzake kwa amani, kufuatana na sheria za nchi ile.

Ndipo watoto wake wakabubujika machozi, kwa furaha kwamba moyo wa mama yao ulikuwa umeelekea hivyo. Basi mgeni wao akawaaga; nao wakaanza kujiandaa kuanza safari yao.

Lakini walipokuwa hivyo karibu kwenda zao, wanawake wawili waliokuwa majirani za Kristiana wakaja nyumbani kwake, wakabisha hodi mlangoni pake. Ambao aliwaambia kama kwanza, Kama mwaja kwa jina la Mungu, ingieni. Kwa hili wanawake wakashangaa; kwa maana aina hii ya maneno hawakuzoea kuisikia, wala kuiona ikidondoka katika midomo ya Kristiana. Walakini wakaingia: lakini tazama, wakamkuta yule mwanamke mwema akijiandaa kuondoka nyumbani mwake.

Basi wakaanza, wakasema, Jirani, tafadhali una maana gani kwa haya?

Kristiana akajibu, akamwambia yule mkubwa wao, ambaye jina lake aliitwa Bibi Mwoga, Najiandaa kwa safari.

Huyu Mwoga alikuwa binti wa yule aliyekutana na Mkristo juu ya Kilima Kigumu, aliyetaka amrudishe nyuma kwa kuwaogopa simba.

Mwoga: Ni safari ya nini, nakuuliza?

Kristiana: Ni kwenda kumfuata mume wangu mwema. Na kwa hayo akaanza kulia.

Mwoga: Nataraji sivyo, jirani mwema; tafadhali, kwa ajili ya watoto wako maskini, usijitupe hivyo kwa jinsi isiyo ya kike.

Kristiana: La, watoto wangu watakwenda pamoja nami; hakuna hata mmoja wao aliye radhi kubaki nyuma.

Mwoga: Nastaajabu moyoni mwangu kabisa ni nini au ni nani aliyekuingiza katika nia hii!

Kristiana: Ee jirani, kama ungejua kama nijuavyo mimi, sina shaka ila kwamba ungekwenda pamoja nami.

Mwoga: Tafadhali, ni maarifa gani mapya uliyoyapata, yanayoiondoa hivyo akili yako kwa rafiki zako, na yanayokushawishi kwenda mahali asipojua mtu?

Kristiana: Ndipo Kristiana akajibu, Nimeteswa sana tangu mume wangu alipoondoka kwangu; lakini hasa tangu alipovuka mto. Lakini linalonisumbua zaidi ni, mwenendo wangu wa ukatili kwake alipokuwa katika dhiki yake. Zaidi ya hayo, mimi sasa ni kama alivyokuwa yeye wakati ule; hakuna kitakachonitosha ila kwenda safari ya kihaji. Nilikuwa nikiota jana usiku kwamba nilimwona. Laiti nafsi yangu ingekuwa pamoja naye! Yeye anakaa mbele za Mfalme wa nchi; anaketi na kula pamoja naye mezani pake; amekuwa mwenzi wa wale wasiokufa, tena amepewa nyumba sasa akae ndani yake, ambayo ikilinganishwa nayo jumba bora kabisa duniani laonekana kwangu kama jaa tu. 2 Wakorintho 5:1-4. Mkuu wa mahali pale amenitumia pia mtu aniite, kwa ahadi ya kunikaribisha, nikija kwake; mjumbe wake alikuwa hapa sasa hivi, tena ameniletea barua, inayonialika nije. Na kwa hayo akaitoa barua yake, akaisoma, akawaambia, Sasa mtasemaje juu ya hili?

Mwoga: Loo, wazimu uliokushika wewe na mumeo, kujitosa katika taabu za namna hiyo! Umesikia, nina hakika, mumeo aliyokutana nayo, hata kwa jinsi fulani katika hatua ya kwanza aliyoipiga njiani mwake, kama jirani yetu Mkaidi awezavyo kushuhudia hata sasa, kwa maana alikwenda pamoja naye; naam, na Mgeugeu pia, hata walipoogopa, kama watu wenye hekima, kwenda mbele zaidi. Tena tulisikia, zaidi ya hayo, jinsi alivyokutana na simba, Apolioni, Uvuli wa Mauti, na mambo mengine mengi. Wala hatari aliyokutana nayo katika Soko la Ubatili haipasi kusahauliwa nawe. Kwa maana kama yeye, ingawa ni mwanamume, alishikwa kwa shida hivyo, wewe, ukiwa mwanamke maskini tu, waweza kufanya nini? Fikiri pia, kwamba watoto hawa wanne wapendwa ni watoto wako, nyama yako na mifupa yako. Kwa hiyo, ujapokuwa mjinga kiasi cha kujitupa mwenyewe, walakini, kwa ajili ya uzao wa mwili wako, kaa wewe nyumbani.

Lakini Kristiana akamwambia, Usinishawishi, jirani yangu: sasa nimewekewa bei mkononi mwangu ili nipate faida, nami ningekuwa mpumbavu wa kupindukia kama nisingekuwa na moyo wa kuipokea nafasi hii. Na kwa lile unaloniambia la taabu zote hizi ambazo naelekea kukutana nazo njiani, ziko mbali sana na kuwa kwangu kikwazo, hata zaonyesha kwamba niko katika njia iliyo sawa. Kichungu lazima kitangulie kitamu, na hilo pia litakifanya kitamu kuwa kitamu zaidi. Kwa hiyo, kwa kuwa hukuja nyumbani kwangu kwa jina la Mungu, kama nilivyosema, nakusihi uende zako, wala usinisumbue tena.

Ndipo Mwoga akamtukana, akamwambia mwenzake, Njoo, jirani Rehema, tumwache mikononi mwake mwenyewe, kwa kuwa anadharau shauri letu na uandamani wetu. Lakini Rehema alisita, wala hakuweza kumkubalia jirani yake mara moja hivyo; na hilo kwa sababu ya namna mbili. 1. Matumbo yake yalimwonea shauku Kristiana. Basi akasema moyoni mwake, kama jirani yangu lazima aende, nitakwenda naye njia kidogo, na kumsaidia. 2. Matumbo yake yalimwonea shauku nafsi yake mwenyewe; kwa maana yale Kristiana aliyoyasema yalikuwa yameshika kiasi katika akili yake. Kwa hiyo akasema tena moyoni mwake, Nitazidi kuzungumza na huyu Kristiana; na, nikiona kweli na uzima katika yale atakayoyasema, mimi mwenyewe kwa moyo wangu nitakwenda naye pia. Kwa hiyo Rehema akaanza kumjibu hivi jirani yake Mwoga:

Rehema: Jirani, kweli nalikuja pamoja nawe kumwona Kristiana asubuhi hii; na kwa kuwa yeye, kama uonavyo, anaaga nchi kwaheri yake ya mwisho, nadhani nitatembea asubuhi hii yenye jua kidogo pamoja naye, ili kumsaidia njiani mwake. Lakini hakumwambia sababu yake ya pili, bali aliihifadhi nafsini mwake.

Mwoga: Vema, naona wewe pia una nia ya kwenda kufanya upumbavu; lakini jihadhari kwa wakati, ukawe na hekima: tukiwa nje ya hatari, tuko nje; lakini tukiwa ndani, tuko ndani.

Basi Bibi Mwoga akarudi nyumbani kwake, na Kristiana akajitia katika safari yake. Lakini Mwoga alipofika nyumbani kwake anatuma kuwaita baadhi ya majirani zake, yaani, Bibi Macho-ya-Popo, Bibi Asiyejali, Bibi Akili-Nyepesi, na Bibi Asiyejua-Kitu. Basi walipofika nyumbani kwake, akaanza kusimulia hadithi ya Kristiana, na ya safari aliyokusudia. Na hivi ndivyo alivyoanza hadithi yake:

Mwoga: Majirani, kwa kuwa nilikuwa na jambo dogo la kufanya asubuhi hii, nilikwenda kumtembelea Kristiana; nami nilipofika mlangoni nikabisha hodi, kama mjuavyo ni desturi yetu; naye akajibu, Kama mwaja kwa jina la Mungu, ingieni. Basi nikaingia ndani, nikidhani yote ni salama; lakini, nilipoingia nikamkuta akijiandaa kuondoka mjini, yeye, na watoto wake pia. Basi nikamwuliza alikuwa na maana gani kwa hayo. Naye akaniambia, kwa kifupi, kwamba sasa ana nia ya kwenda safari ya kihaji, kama alivyofanya mumewe. Akaniambia pia habari ya ndoto aliyoiota, na jinsi Mfalme wa nchi alikokuwa mumewe, alivyotuma barua ya mwaliko aje huko.

Ndipo Bibi Asiyejua-Kitu akasema, Na je, wadhani atakwenda?

Mwoga: Naam, atakwenda tu, litakalotokea lo lote; nami nadhani ninajua hivyo kwa jambo hili; kwa maana lile lililokuwa hoja yangu kuu ya kumshawishi akae nyumbani, (yaani, taabu ambazo alielekea kukutana nazo njiani,) ni hoja moja kuu kwake ya kumsukuma mbele katika safari yake. Kwa maana aliniambia kwa maneno kadha wa kadha, Kichungu hutangulia kitamu; naam, na kwa kuwa ndivyo ifanyavyo, hukifanya kitamu kuwa kitamu zaidi.

Bibi Macho-ya-Popo: Loo, mwanamke huyu kipofu na mpumbavu! akasema; na je, hataonywa kwa mateso ya mumewe? Kwa upande wangu, naona, kama angekuwako hapa tena, angetulia akiridhika ngozi nzima, wala asingejitosa kamwe katika hatari nyingi hivyo bure.

Bibi Asiyejali naye akajibu, akisema, Waondoeni wapumbavu wa namna hii wenye ndoto kutoka mjini: ni kuachana kuzuri, kwa upande wangu, nasema, naye; kama angekaa akaao, na kushikilia nia yake hii, ni nani angeweza kuishi kwa amani karibu naye? kwa maana atakuwa ama mwenye huzuni, ama asiye na ujirani mwema, ama atasema mambo kama hayo ambayo hakuna mtu mwenye hekima awezaye kuyavumilia. Kwa hiyo, kwa upande wangu, sitasikitika kamwe kwa kuondoka kwake; na aende zake, na aliye bora zaidi aje mahali pake: haujawahi kuwa ulimwengu mwema tangu wapumbavu hawa wenye pupa walipokaa ndani yake.

Ndipo Bibi Akili-Nyepesi akaongeza kama ifuatavyo: Njoo, yaweke mbali maneno ya namna hii. Jana nilikuwa nyumbani kwa Bibi Ufasiki, ambapo tulikuwa na furaha kama wasichana. Kwa maana wadhani ni nani angekuwako huko ila mimi na Bibi Mpenda-Mwili, na wengine watatu au wanne, pamoja na Bibi Ukware, Bibi Uchafu, na wengine kadhaa: basi huko tulikuwa na muziki na kucheza, na yote mengineyo yaliyofaa kuijaza anasa. Nami nathubutu kusema, bibi mwenyewe ni bimkubwa mwungwana mwenye malezi ya kupendeza, na Bwana Ukware ni kijana mzuri kama nini.