Kufika Nyumbani Mjini

Kufikia wakati huu, Yakobo mwana wa Christiana alikuwa amefikia umri wa kuoa, naye Gayo akampa Fibi (aliyekuwa binti yake) awe mke wake. Walikaa siku kumi nyumbani kwa Gayo, kisha wakaagana. Lakini siku ya mwisho aliwaandalia karamu, nao wote wakala na kunywa.

Bwana Moyo-Mkuu:—Sasa, Gayo, saa imefika ambapo lazima tuondoke; basi niambie nikulipe kiasi gani kwa kukaa muda huu mrefu katika nyumba yako ya wageni, kwa maana tumekuwa hapa miaka kadhaa.

Gayo:—Nyumbani kwangu hakuna alipaye; kwa maana yule Msamaria mwema aliniambia kwamba nimtazamie yeye kwa gharama zote nitakazoingia. Basi wakaagana naye, wakaenda zao, wakakutana na kila aina ya vitisho na hofu, hata wakafika mahali palipoitwa Soko la Ubatili. Huko wakaenda nyumbani kwa Bwana Mnasoni, aliyewaambia wageni wake: Kama kuna kitu mnachohitaji, semeni tu, nasi tutafanya tuwezavyo kuwapatia.

Vema, basi, wakasema, tungependa sana kuwaona baadhi ya watu wema wa mji huu.

Basi Mnasoni akapiga chini kwa mguu wake, ndipo Neema akaja, naye akamtuma awaite baadhi ya rafiki zake waliokuwa ndani ya nyumba, nao wote wakaketi kula chakula.

Kisha Bwana Mnasoni akasema, huku akinyoosha mkono wake kumwelekeza Christiana: Rafiki zangu, nina wageni hapa wanaoenda Sayuni. Lakini mnadhani huyu ni nani? Huyu ni mke wa Mkristo, ambaye (pamoja na rafiki yake Mwaminifu) watu wa mji huu walimtenda vibaya sana.

Vema, wakasema, ni nani angedhani kukutana na Christiana mahali hapa! Mfalme umpendaye na kumtumikia na akulete huko aliko, kwa amani!

Kisha wakamweleza kwamba damu ya Mwaminifu ilikuwa imelala kama mzigo mioyoni mwao; na kwamba tangu walipomteketeza kwa moto, hakuna watu wengine waliopelekwa kuchomwa moto katika Soko la Ubatili. Siku zile, wakasema, watu wema hawakuweza kutembea barabarani, lakini sasa waweza kuinua vichwa vyao.

Christiana na wanawe na Rehema wakafanya mahali hapa kuwa makao yao kwa miaka kadhaa, na baada ya muda Bwana Mnasoni, aliyekuwa na mke na wasichana wawili, akamtoa mzaliwa wake wa kwanza, aliyeitwa Neema, awe mke wa Samweli, na Martha awe mke wa Yusufu.

Basi, siku moja, nyoka mkubwa sana akatoka msituni akawaua baadhi ya watu wa mji. Hakuna hata mmoja aliyekuwa jasiri kiasi cha kuthubutu kumkabili, bali wote wakakimbia waliposikia kwamba anakaribia, kwa maana aliwaangamiza watoto wachanga kwa makumi.

Lakini Bwana Moyo-Mkuu na wanaume wengine waliokuwa nyumbani kwa Bwana Mnasoni, wakaazimia kumuua nyoka huyu, ili kuuondolea mji taabu yake. Basi wakatoka kwenda kumkabili, na mwanzoni nyoka hakuonekana kuwajali; lakini kwa kuwa walikuwa wapiganaji hodari, wakamrudisha nyuma. Kisha wakamvizia, wakamshambulia, hata mwishowe wakajua kwamba lazima atakufa kwa vidonda vyake. Kwa tendo hili Bwana Moyo-Mkuu na wenzake wakapata upendeleo wa mji wote.

Sasa wakati ulikaribia wa wao kuendelea na safari yao. Bwana Moyo-Mkuu akatangulia kama kiongozi wao; nami katika ndoto yangu nikaona wakafika kwenye kijito upande huu wa Milima ya Kupendeza, ambapo miti mizuri ilikua kila ukingo, ambayo majani yake yalikuwa mema kwa afya, na mashamba yalikuwa mabichi mwaka mzima; na hapa wangeweza kulala na kuwa salama. Hapa pia palikuwa na mazizi ya kondoo, na nyumba ilijengwa ya kulelea wana-kondoo, na palikuwa na Mmoja aliyewalinda, ambaye angewachukua mikononi mwake na kuwaweka kifuani mwake.

Basi Christiana akawaamuru wale wake wanne vijana kuwaweka watoto wao kando ya kijito hiki, ili wasipungukiwe na kitu wakati ujao. Kwa maana, akasema, wakipotea au kutangatanga, Yeye atawarudisha; atawapa nguvu wagonjwa, na hapa hawatakosa chakula, kinywaji, wala mavazi. Basi wakawaacha wadogo wao kwake.

Walipofika Malisho ya Njia-ya-Kando wakaketi juu ya kizingiti ambako Mkristo alienda pamoja na Mwenye-Tumaini, wakati Jitu Kata-Tamaa lilipowafunga wawili hao katika Ngome ya Mashaka. Wakaketi kufikiri lipi lingekuwa jambo bora kufanya, sasa kwa kuwa walikuwa jeshi lenye nguvu kiasi hicho, na walikuwa na mtu kama Bwana Moyo-Mkuu wa kuwaongoza; yaani, kama isingekuwa vema kuibomoa Ngome ya Mashaka, na kama wangekuwepo watu maskini waliofungwa humo waliokuwa wakielekea Mji wa Mbinguni, kuwaweka huru. Mmoja akasema hivi na mwingine akasema vile; mwishowe Bwana Moyo-Mkuu akanena: Tumeambiwa katika kitabu cha Neno la Mungu, kwamba tunapaswa kupigana vile vita vizuri. Nami nauliza, tupigane na nani kama si Jitu Kata-Tamaa? Basi ni nani atakayekwenda pamoja nami?

Wana wanne wa Christiana wakasema: Sisi tutakwenda; kwa maana walikuwa vijana na wenye nguvu; basi wakawaacha wake zao wakaenda.

Walipogonga langoni, Jitu Kata-Tamaa na mkewe Woga, wakawajia.

Jitu Kata-Tamaa:—Ni nani na ni mtu wa namna gani aliye jasiri kiasi cha kuja langoni kwa Jitu Kata-Tamaa?

Bwana Moyo-Mkuu:—Ni mimi, kiongozi wa wale wanaoenda Sayuni. Nami nakuamuru ufungue malango yako wazi na utoke nje, kwa maana nimekuja kukuua na kuibomoa nyumba yako.

Jitu Kata-Tamaa:—Nini, je, mtu kama Moyo-Mkuu atanifanya niogope? La!

Basi akavaa kofia ya chuma kichwani mwake, na ngao ya kifuani ya moto, na rungu mkononi mwake, akatoka nje kupigana na adui zake.

Ndipo wanaume hawa sita wakamsogelea, wakapigana kwa ajili ya uhai wao, hata Kata-Tamaa akaangushwa chini na kuuawa na Bwana Moyo-Mkuu. Kisha wakaishambulia nyumba yake, lakini ikachukua siku sita kuibomoa. Wakamkuta humo Bwana Moyo-Mzito na binti yake mmoja aitwaye Mwenye-Hofu-Nyingi, wakawaweka huru.

Kisha wote wakaenda hadi Milima ya Kupendeza. Wakafanya urafiki na wale watu waliochunga makundi yao, waliokuwa wema kwao kama walivyokuwa kwa Mkristo na Mwenye-Tumaini.

Mmeleta msafara mzuri pamoja nanyi, wakasema. Tafadhali, mliwapata wapi?

Basi kiongozi wao akawaeleza jinsi ilivyotokea.

Baada ya muda wakafika Nchi ya Uchawi, ambako hewa huwafanya watu walale usingizi. Basi walikuwa hawajaenda mbali, ukungu mzito ukawashukia, hata kwa muda hawakuweza kuona; na kwa kuwa hawakuweza kutembea kwa kuona, wakakaa karibu na kiongozi wao kwa msaada wa maneno. Lakini mmoja akaanguka kichakani, mwingine akakwama matopeni, na baadhi ya wadogo wakapoteza viatu vyao matopeni. Lo, nimeanguka! akasema mmoja. Uko wapi? akalia mwingine; naye wa tatu akasema, Nimekwama kichakani!

Kisha wakafika kwenye kiti, kilichoitwa Rafiki wa Mvivu, ambacho kilikuwa na vichaka na mimea kandokando yake, kuwakinga na jua wale walioketi hapo. Lakini Christiana na wenzake wakayasikiliza kwa makini yale kiongozi wao aliyowaambia, hata ingawa walikuwa wamechoka kwa taabu, hakuna hata mmoja wao aliyekuwa na hamu ya kusimama pale; kwa maana walijua kwamba ingekuwa mauti kulala hata kwa muda mfupi katika Nchi ya Uchawi.

Basi kwa kuwa palikuwa bado giza, kiongozi wao akawasha mwanga ili aweze kutazama ramani yake (kitabu cha Neno la Mungu); na kama asingefanya hivyo, wote wangepotea, kwa maana pale mwisho wa njia palikuwa na shimo, lililojaa matope, na hakuna awezaye kusema lina kina kiasi gani.

Ndipo nikafikiri: Ni nani asiyetaka kuwa na moja ya ramani hizi au vitabu ambavyo aweza kuvitazama anapokuwa na shaka, na hajui njia ipi anapaswa kuiendea?

Punde wakafika kwenye kiti, ambapo waliketi watu wawili, Bwana Asiyejali na Bwana Jasiri-Kupita-Kiasi; na Christiana na wenzake wakatikisa vichwa vyao kwa maana waliona kwamba watu hawa walikuwa katika hali mbaya. Hawakujua walipaswa kufanya nini: kuendelea na kuwaacha katika usingizi wao, au kujaribu kuwaamsha. Basi kiongozi akasema nao kwa majina yao; lakini hakuweza kusikia sauti yoyote kutoka midomoni mwao. Basi Bwana Moyo-Mkuu mwishowe akawatikisa, akafanya yote awezayo kuwaamsha.

Mmoja wa hao wawili, aliyeitwa Asiyejali, akasema, La: Nitakulipa nitakapokusanya madeni yangu.

Kwa hili kiongozi akatikisa kichwa chake.

Kisha Jasiri-Kupita-Kiasi akapaza sauti: Nitapigana maadamu naweza kushika upanga wangu.

Aliposema haya wote waliosimama pembeni wakacheka.

Christiana:—Hii ina maana gani?

Bwana Moyo-Mkuu:—Wanaropoka usingizini. Ukiwapiga au kuwatikisa, wataendelea kuongea vivyo hivyo, kwa maana usingizi wao ni kama ule wa mtu aliye juu ya mlingoti wa meli, wakati mawimbi ya bahari yanapompiga.

Ndipo Christiana, Rehema na msafara wao wakaendelea kwa hofu, wakamwomba kiongozi wao mwanga kwa sehemu iliyobaki ya njia.

Lakini kwa kuwa vilio vya watoto wachanga maskini vilikuwa vikubwa kwa kukosa mapumziko, wote wakapiga magoti kuomba msaada. Na, wakati walipokuwa wameenda umbali mfupi tu, upepo ukavuma ambao ukauondoa ukungu; basi, sasa hewa ilipokuwa safi, wakaendelea na njia yao.

Kisha wakafika Nchi ya Beula, ambako jua huangaza usiku na mchana. Hapa wakapumzika kidogo, wakala matunda yaliyoning'inia kutoka matawi yaliyowazunguka. Lakini usingizi wote ambao wangeutamani katika nchi kama hii ulikuwa kwa muda mfupi tu; kwa maana kengele zililia nyimbo tamu namna hiyo, na mwanga mkali namna hiyo ukatokea mbele ya macho yao, hata mara wakainuka kutembea huku na huku katika njia hii yenye kung'aa, ambapo hakuna miguu michafu ithubutuyo kukanyaga.

Na sasa wakasikia vigelegele vikipanda juu, kwa maana kulikuwa na habari mjini kwamba mjumbe amekuja kutoka Mji wa Mbinguni akiwa na maneno ya furaha kuu kwa ajili ya Christiana, mke wa Mkristo. Basi wakamtafuta, ikapatikana nyumba aliyokuwamo.

Ndipo yule mjumbe akaweka barua mikononi mwake, ambayo maneno yake yalikuwa: Salamu, Christiana mwema! Nakuletea habari kwamba Bwana anakuita, uje kusimama karibu na kiti chake cha enzi ukiwa umevaa mavazi meupe, baada ya siku kumi.

Aliyeleta barua alipokuwa amemsomea, akampa ishara kwamba yalikuwa maneno ya kweli na ya upendo, akasema amekuja kumwambia afanye haraka kuondoka. Ishara ilikuwa mshale wenye ncha kali, ambao ungemwambia kwamba, wakati ule barua iliouzungumza, lazima atakufa.

Christiana akasikia kwa furaha kwamba taabu zake zingekwisha karibuni namna hiyo, na kwamba angeishi tena pamoja na Mkristo wake mpendwa.

Kisha akawaita wanawe na wake zao waje kwake. Kwa hawa akawapa maneno ya kutia moyo. Akawaambia jinsi alivyofurahi kuwa nao karibu naye wakati kama huu. Akatafuta pia kufanya kifo chake mwenyewe, ambacho sasa kilikuwa karibu, kiwe cha faida kwao, tangu wakati huu hadi saa ambayo kila mmoja wao angepaswa kuuaga ulimwengu huu. Tumaini lake lilikuwa kwamba huenda kikawasaidia kuwaongoza katika njia yao; kwamba Imani aliyowafundisha kuishikilia, ingekuwa imezama ndani sana mioyoni mwao; na kwamba matendo yao yote yangetokana na upendo kwa Mungu. Hakuweza ila kuomba kwamba wangeyakumbuka maneno haya, na kuweka tumaini lao lote kwake Yeye aliyezibeba dhambi zao Msalabani, na aliyeuawa ili kuwaokoa.

Siku ilipofika ambayo lazima aende katika ulimwengu wa upendo na kweli, njia ilijaa wale waliotamani kumwona akianza safari yake; na maneno ya mwisho aliyosikika akiyasema yalikuwa: Naja, Bwana, niwe pamoja nawe.