Muhtasari

NINAKIRI kwamba Mungu anastahili kupendwa sana, au bora zaidi kwamba anapaswa kupendwa kupita kiasi. Yeye ndiye aliyependa kwanza ; Yeye ni mkuu hivyo, sisi ni wadogo hivyo ; anatupenda kupita kiasi, kama tulivyo tu, na bila madai yoyote upande wetu. Ndiyo maana kipimo halali cha upendo wetu kwa Mungu ni kuzidi kila kipimo ; kwa maana Mungu, aliye kitu cha upendo wetu, akiwa hana mwisho, twawezaje kupima au kukadiria tunachomdai katika upendo ? Zaidi ya hayo, upendo wetu si sadaka ya hiari ; ni malipo ya deni. Na, tena, kwa kuwa ni yeye aliye Mimi Niko, wa milele na asiye na kikomo, yaani Upendo wa Kimungu, Mungu, ambaye ukuu wake hauna mipaka wala hekima yake haina mwisho, aliye ile “ Amani ipitayo akili zote ;” kwa kuwa, nasema, ni Mungu kama huyu anayetupenda, je, yawezekana kwetu kusema tutampenda kiasi hiki tu na si zaidi ? “Nitakupenda wewe, Ee Bwana, nguvu zangu na ngao yangu, kimbilio langu na wokovu wangu,” wewe uliye kwangu vyote nafsi yangu inavyohitaji, na vyote moyo wangu unavyotamani. Mungu wangu na Msaidizi wangu, nitakupenda kwa nguvu zangu zote ; si kwa kadiri unavyostahili, bali kwa kadiri ya uwezo wangu mdogo. Nitakupenda zaidi utakaponipa uwezo zaidi wa kupenda ; lakini kamwe, kamwe kama unavyopaswa kupendwa. Macho yako yaona upumbavu wangu, kutoweza kwangu ; lakini najua kwamba waandika katika kitabu chako wale wafanyao waliyoweza, hata wasipoweza kufanya wanayopaswa. Je, sijasema ya kutosha kuthibitisha jinsi Mungu anavyopaswa kupendwa, na kwa zawadi gani amestahili upendo wetu ? Nayataja tu majaliwa yake, kwa maana ubora wao ni nani awezaye kuueleza, ni nani awezaye kuufahamu, ni nani awezaye kuuhisi ?