Vidokezo

KIDOKEZO A, Sura ya 6, uk. 73

Leo hii hasa nimekutana na mmisionari mwanamke mwenye bidii nyingi kutoka India. Anakiri na kuomboleza upungufu wa maombi. Lakini—angalau huko India—ni vigumu iwe vinginevyo. Una saa za asubuhi tu, tangu saa kumi na mbili hata saa tano, kwa kazi yako. Wengine wamejaribu kuamka saa kumi alfajiri, ili kupata muda wanaodhani wanauhitaji, nao wameteseka, wakalazimika kuuacha. Wengine wamejaribu kutwaa muda baada ya chakula cha mchana, nao wamekutwa wamelala usingizi wakiwa magotini. Wewe si bwana wa nafsi yako mwenyewe, na lazima utende pamoja na wengine. Hakuna asiyekuwa India awezaye kufahamu ugumu huo; muda wa kutosha kwa maombezi mengi hauwezi kupatikana.

Kama ugumu huu ungekuwako katika joto la India peke yake, mtu angeweza kunyamaza. Lakini, ole! katika baridi kali kabisa ya London, na katika hali ya wastani ya hewa ya Afrika Kusini, taabu iyo hiyo iko kila mahali. Kama tungehisi kweli mara moja—maombezi ndiyo sehemu iliyo ya maana zaidi ya kazi yetu, kupata uwepo na nguvu za Mungu kwa kipimo kilichojaa ndilo jambo la lazima, huu ndio wajibu wetu wa kwanza—saa zetu za kazi zote zingefanywa kuwa chini ya jambo hili moja.

Mungu na atuonyeshe sisi sote kama kweli kuna ugumu usioshindika ambao sisi hatuna hatia nao, kama ni kosa tu tunalolifanya, au ni dhambi ambayo kwayo twamhuzunisha yeye na kuizuia Roho yake!

Kama tukiuliza swali lile George Muller alilomwuliza wakati mmoja Mkristo aliyelalamika kwamba hakuweza kupata muda wa kutosha kwa kujifunza Neno na kuomba, kwamba je, kazi ya saa moja pungufu, tuseme saa nne, huku nafsi ikikaa katika nuru kamili ya Mungu, isingekuwa yenye kufanikiwa na kufaa zaidi kuliko saa tano zenye utambuzi wa kukatisha tamaa wa kutokuwa mwaminifu, na hasara ya nguvu ambazo zingepatikana katika kuomba, jibu halitakuwa gumu. Kadiri tunavyolitafakari zaidi ndivyo tunavyozidi kuhisi kwamba watumishi wenye bidii na wa kumcha Mungu wanapokubali, kinyume cha nia yao njema, mambo ya kiroho kusongwa nje na shughuli zisizokoma na uchovu ziuletao, ni lazima iwe kwa sababu uzima wa kiroho haujakuwa na nguvu za kutosha ndani yao hata kuziamuru shughuli hizo zisimame kando hata uwepo wa Mungu katika Kristo na nguvu za Roho zimepatikana kikamilifu.

Na tumsikilize Kristo akisema, “Mlipeni Kaisari yaliyo ya Kaisari”—wajibu na kazi na viwe na nafasi yake—“na Mungu yaliyo ya Mungu.” Ibada katika Roho, kutegemea kabisa na kuendelea kumngoja Mungu kwa ajili ya kuupata kwa ukamilifu uwepo wake na nguvu zake kila siku, na nguvu za Kristo zitendazo kazi ndani yetu, na viwe na nafasi ya kwanza sikuzote. Swali zima ni hili tu, Je, Mungu apewe nafasi, upendo, matumaini, na wakati wa ushirika wa binafsi autakao, ili kutenda kwetu kote kuwe ni Mungu atendaye kazi ndani yetu?

KIDOKEZO B, Sura ya 7, uk. 89

Niseme hapa hadithi ipatikanayo katika mojawapo ya vitabu vya Dkt. Boardman. Alikuwa amealikwa na mwanamke wa cheo kizuri, aliyejulikana sana kuwa mtenda kazi mwenye mafanikio miongoni mwa wategemezi wa mume wake, aje na kuwahutubia. “Na tena,” aliongeza, “nataka kukueleza juu ya kifungo kimoja changu mwenyewe.” Alipokuwa amelihutubia kusanyiko lake, na kuona wengi wakiletwa kwa Kristo kupitia yeye, alishangaa taabu yake ingekuwa nini. Muda si muda akamweleza. Mungu alikuwa ameibariki kazi yake, lakini, ole, furaha aliyokuwa nayo zamani katika neno la Mungu na maombi ya siri ilikuwa imepotea. Naye alikuwa amejitahidi kwa nguvu zake zote kuirudisha, akashindwa. “Ah! hilo ndilo kosa lako hasa,” akasema. “Kwaje hivyo? Je, isinipasi kufanya niwezavyo yote ili ubaridi huo uondolewe?” “Niambie,” akasema, “je, uliokolewa kwa kufanya uwezavyo yote?” “La, hasha! Nilijaribu kwa muda mrefu kufanya hivyo, lakini nilipata raha nilipoacha kujaribu, nikamtumaini Kristo.” “Nalo ndilo unalohitaji kufanya sasa. Ingia chumbani mwako cha ndani kwa wakati uliowekwa, hata ujisikiapo mvivu kiasi gani, na ujiweke mbele za Bwana wako. Usijaribu kuamsha bidii usiyoihisi; bali mwambie kwa utulivu kwamba yeye anaona jinsi kila kitu kilivyoharibika, jinsi ulivyo hoi, na umtumaini akubariki. Yeye atafanya hivyo; utakapotumaini kwa utulivu, Roho yake atatenda kazi.”

Hadithi hii rahisi yaweza kumfundisha Mkristo mwingi somo lililobarikiwa mno katika maisha ya maombi. Umemkubali Kristo Yesu akufanye mzima, na kukupa nguvu za kuenenda katika upya wa uzima; umeudai Roho Mtakatifu awe ndani yako Roho wa Dua na Maombezi; lakini usistaajabu kama hisia zako hazibadiliki mara moja, au kama nguvu zako za kuomba haziji kwa namna uipendayo. Ni maisha ya imani. Kwa imani twampokea Roho Mtakatifu na kazi zake zote. Imani haiangalii kuona wala kuhisi, bali hukaa, hata ionekanapo hakuna nguvu za kuomba, katika uhakika ule kwamba Roho anaomba ndani yetu tuinamapo kwa utulivu mbele za Mungu. Yeye angojaye hivyo katika imani, na kumheshimu Roho Mtakatifu, na kujisalimisha kwake, karibuni ataona kwamba maombi yataanza kuja. Naye adumuye katika imani ya kwamba kupitia Kristo na kwa Roho kila ombi, hata liwe dhaifu kiasi gani, lakubalika kwa Mungu, atajifunza somo lile kwamba yawezekana kufundishwa na Roho, na kuongozwa kuenenda kwa kumstahili Bwana kwa kumpendeza kwa yote.

KIDOKEZO C, Sura ya 9, uk. 111

Jana tu tena—siku tatu baada ya mazungumzo yaliyotajwa katika kidokezo cha sura ya 7—nilikutana na mwanamke kijana mmisionari mwenye kujitoa kutoka bara. Mazungumzo juu ya maombi yalipokuwa yakiendelea, aliingilia bila kuulizwa kwa neno hili, “Lakini kwa kweli haiwezekani kupata muda wa kuomba kama tupendavyo.” Sikuweza ila kujibu, “Wakati ni kitu kinachojirekebisha kulingana na mapenzi yetu; kile ambacho mioyo yetu kwa kweli hukiona kuwa cha maana ya kwanza katika siku, karibuni tutafanikiwa kupata muda kwa ajili yake.” Ni lazima iwe kwamba huduma ya maombezi kamwe haijawekwa mbele ya wanafunzi wetu katika Kumbi za Theolojia na Nyumba za Mafunzo ya Umisionari kama sehemu iliyo ya maana zaidi ya kazi ya maisha yao. Tumeidhania kazi yetu ya kuhubiri au kutembelea kuwa ndiyo wajibu wetu halisi, na maombi kuwa ni njia ya chini ya kuifanya kazi hii kwa mafanikio. Je, hali yote isingebadilika kama tungeiona huduma ya maombezi kuwa ndilo jambo kuu—kupata baraka na nguvu za Mungu kwa ajili ya nafsi tulizokabidhiwa? Ndipo kazi yetu ingechukua nafasi yake ipasayo, na kuwa ile ya chini ya kugawanya kwa kweli baraka tulizozipokea kutoka kwa Mungu. Ni wakati yule rafiki wa usiku wa manane, kwa kujibu maombi yake, alipokuwa amepokea kutoka kwa Mwingine kadiri ya alivyohitaji, ndipo alipoweza kumpa rafiki yake mwenye njaa. Yalikuwa ni maombezi, kwenda nje na kusihi kwa bidii, ndiyo yaliyokuwa kazi ngumu; kurudi nyumbani na akiba yake tele ili kuigawa ilikuwa kazi rahisi, yenye furaha. Huu ndio utaratibu wa kimungu wa Kristo kwa kazi yako yote, ndugu yangu: Kwanza njoo, katika umaskini kamili, kila siku, ukapate kutoka kwa Mungu baraka katika maombezi, kisha uende kwa furaha ukaigawe.

KIDOKEZO D, Sura ya 10, uk. 123

Niwaelekeze tena wasomaji wangu kwa William Law, na kurudia niliyoyasema hapo awali, kwamba hakuna kitabu kilichonisaidia hivi kupata ufahamu wa nafasi na kazi ya Roho Mtakatifu katika mpango wa ukombozi kama kile chake Address to the Clergy.

Jinsi anavyofunua namna kusudi la Mungu moja lilivyokuwa ni kukaa ndani ya mwanadamu, akimfanya kuwa mshiriki wa wema na utukufu wake, kwa njia isiyo nyingine ila kwa yeye mwenyewe kuishi na kutenda kazi ndani yake, humpa mtu ufunguo wa maana halisi ya Pentekoste na kutumwa kwa Roho wa Mwana wa Mungu mioyoni mwetu. Ni Kristo kwa jina la Mungu akiirudia na kuimiliki tena kwa kweli ile nyumba aliyokuwa ameijenga kwa ajili yake mwenyewe. Ni Mungu akiingia katika vilindi vya siri vya asili yetu ili humo “atende ndani yetu kutaka na kutenda,” “afanye lile lipendezalo mbele zake katika Kristo Yesu.” Ni kadiri kweli hii iingiavyo ndani yetu, na kuona kwamba hakuna na hakuwezi kuwa jema lo lote ndani yetu ila lile Mungu alitendalo, ndipo tutakapoona nuru juu ya siri ya kimungu ya maombi, na kumwamini Roho Mtakatifu kama avutaye pumzi ndani yetu tamaa ambazo Mungu atazitimiza tunapozikubali, na kwa imani kuziweka mbele kwa jina la Kristo. Ndipo tutakapoona kwamba, kama yalivyo ya ajabu na yenye kushinda maombezi na maombi yapitayo kutoka kwa Mwana aliyefanyika mwili kwenda kwa Baba mbinguni, ndivyo ulivyo mwingiliano wetu na Mungu; Roho, aliye Mungu, akivuta pumzi na kuomba ndani yetu katikati ya udhaifu wetu wote dua zake za kimungu zilizozaliwa mbinguni: ni jambo la mbinguni jinsi gani maombi yawavyo.

Sehemu ya mwisho ya kitabu kilichotajwa hapo juu ina dondoo kutoka barua za Law. Hizi zimechapishwa peke yake kama juzuu ndogo ya shilingi. Hakuna atakayechukua muda kwa utulivu kusoma na kuyamiliki mafundisho hayo yaliyo rahisi lakini yenye kina waliyomo, ila atatiwa nguvu kwa ajabu katika ujasiri unaohitajiwa, kama tutaomba sana na kwa ushujaa. Kadiri tujifunzavyo kwamba Roho Mtakatifu yumo ndani yetu ili kumdhihirisha Kristo humo, kutufanya kwa uhalisia hai washiriki wa mauti yake, uzima wake, ustahili wake, tabia yake, hata afanyike ndani yetu, tutaanza kuona jinsi ilivyo sawa kimungu na ya hakika kwamba maombezi yetu kwa jina lake lazima yasikiwe; Roho wake mwenyewe hudumisha muungano hai pamoja naye mwenyewe, ambaye ndani yake tumeletwa karibu na Mungu, naye hutupa ujasiri wa kukaribia; yale niliyoyasema kwa udhaifu mno katika sura ile juu ya Roho wa Dua yatapata maana mpya; na, zaidi ya hayo, zoezi la kuomba litapata mvuto mpya; siri yake tukufu ya kimungu itatunyenyekesha, upendeleo wake usioelezeka utatuinua juu katika imani na kuabudu.

KIDOKEZO E, Sura ya 11, uk. 136

Kuna swali, lililo la ndani kuliko yote, ambalo sikuliingia katika kitabu hiki. Nimenena juu ya upungufu wa maombi katika Mkristo mmoja mmoja kama dalili ya ugonjwa. Lakini tuseme nini juu ya jambo hili, kwamba kuna kuenea kukubwa hivi kwa kushindwa huku kutoa kipimo kinachostahili cha muda na nguvu kwa maombi? Je, hatuna haja ya kuuliza, Yakuwaje kwamba Kanisa la Kristo, lililovikwa Roho Mtakatifu, lashindwa kuwazoeza watumishi wake na watenda kazi wake na washiriki wake kuweka kwanza kilicho cha kwanza? Yakuwaje kwamba maungamo ya kuomba kidogo mno, na wito wa kuomba zaidi, husikiwa mara nyingi hivi, na hata hivyo uovu waendelea? Roho wa Mungu, Roho wa Dua na Maombezi, yumo Kanisani na katika kila mwamini. Ni lazima iwe kuna roho nyingine yenye nguvu nyingi ipingayo na kuizuia Roho hii ya Mungu. Ndivyo ilivyo kweli. Roho ya dunia, ambayo chini ya shughuli zake zote nzuri na hata za kidini ni roho ya mungu wa dunia hii, ndiyo kizuizi kikuu. Kila kitendo kitendwacho duniani, kiwe ndani au nje ya Kanisa, hutendwa kwa mojawapo ya roho hizi mbili. Kile kilicho mwili katika mtu mmoja mmoja, ndicho roho ya dunia katika wanadamu kwa jumla; na nguvu zote alizo nazo mwili katika mtu mmoja mmoja hutokana na nafasi ipewayo roho ya dunia hii Kanisani na katika maisha ya Kikristo. Ni roho ya dunia iliyo kizuizi kikuu kwa roho ya maombi. Wito wetu wote wa dhati kwa watu wa kuomba zaidi utakuwa bure isipokuwa uovu huu ukiriwe na kupiganwa na kushindwa. Mwamini na Kanisa lazima wawekwe huru kabisa kutoka kwa roho ya dunia.

Nalo hili litafanywaje? Kuna njia moja tu—Msalaba wa Kristo, “ambao kwa huo,” asemavyo Paulo, “ulimwengu umesulibiwa kwangu, na mimi kwa ulimwengu.” Ni kwa kufa tu kwa dunia ndipo twaweza kuwekwa huru kutoka kwa roho yake. Kutengana huko lazima kuwe kwa uzima na kwa ukamilifu. Ni kwa kuikubali kusulibiwa kwetu pamoja na Kristo tu ndipo twaweza kuyaishi maungamo haya, na, kama waliosulibiwa kwa dunia, kudumisha hali ya uadui usiopatanika kwa lo lote lililo la roho yake wala si la Roho wa Mungu; na ni Mungu mwenyewe tu ambaye, kwa nguvu zake za kimungu, awezaye kutuingiza na kutuweka kila siku tukiwa tumekufa kwa dhambi, na kuwa hai kwa Mungu katika Kristo Yesu. Msalaba, pamoja na aibu yake na kutengana kwake na dunia, na kufa kwake kwa yote yaliyo ya mwili na ya nafsi, ndio nguvu pekee iwezayo kuishinda roho ya dunia.

Nimehisi kwa nguvu sana kwamba kweli hii yahitaji kuthibitishwa upya, hata natumaini, kama impendezavyo Mungu, kuchapisha juzuu, The Cross of Christ, pamoja na uchunguzi juu ya lile neno la Mungu lifundishalo kuhusu kushiriki kwetu halisi pamoja na Kristo katika kusulibiwa kwake. Kristo aliomba akiwa njiani kuelekea msalabani. Aliomba mwenyewe hata msalabani. Aliomba msalabani. Aomba daima kama tunda la msalaba. Kanisa liishipo juu ya msalaba, na msalaba uishipo ndani ya Kanisa, roho ya maombi itatolewa. Katika Kristo ni roho ya kusulibiwa na mauti ndiyo iliyokuwa chanzo cha Roho na Nguvu za Maombezi. Kwetu sisi haiwezi kuwa vinginevyo.

KIDOKEZO F, Sura ya 14, uk. 177

Zaidi ya mara moja nimenena juu ya haja ya kuwazoeza Wakristo kwa kazi ya maombezi. Katika kidokezo kilichotangulia niliuliza swali kama, katika mafundisho ya Kumbi zetu za Theolojia na Nyumba za Mafunzo ya Umisionari, uangalifu wa kutosha unatolewa kwa maombi kama sehemu iliyo ya maana zaidi, na kwa namna fulani sehemu iliyo ngumu zaidi ya kazi ambayo kwayo wanafunzi wanaandaliwa. Nimejiuliza kama isingewezekana kuwapa wale walio radhi, wakati wa maisha yao ya usomi, kujiweka chini ya mtaala wa mazoezi, msaada fulani kwa njia ya madokezo na mapendekezo juu ya kinachohitajika ili kuipa maombi nafasi na nguvu katika huduma yetu iipasayo kuwa nayo.

Kama ilivyo kawaida, ni katika maisha ya usomi ndipo tabia ipasapo kufanyizwa kwa miaka ijayo, na ni katika ulimwengu wa sasa wa wanafunzi ndipo Kanisa la wakati ujao lipasalo kuathiriwa. Kama Mungu ataniruhusu kutekeleza mpango ambao bado haujakomaa kikamilifu, ningependa kuchapisha juzuu, The Student’s Prayer Manual, ikichanganya mafundisho ya Maandiko juu ya kile kinachohitajika zaidi ili kutufanya sisi kuwa watu wa maombi, pamoja na maelekezo ya vitendo kama yawezayo kumsaidia Mkristo kijana, ajiandaaye kuyatoa maisha yake kwa utumishi wa Mungu kwa mafanikio, kusitawisha roho na tabia ya maombi ya namna itakayodumu naye katika maisha yake yote yajayo na kazi zake.