Kazi zake kwa karibu mwaka mzima miongoni mwa Wahindi huko Kaunaumeek—kunyimwa na mateso ya kimwili—kuanzisha shule—ungamo lililotolewa kwa wakuu wa Chuo cha Yale—siku za kufunga—mbinu za kuwafundisha Wahindi—ziara ya New-Jersey na Connecticut—kuanza kwa kazi miongoni mwa Wahindi huko t

Aprili 1, 1743. “Nilipanda farasi kwenda Kaunaumeek, nyikani, karibu maili ishirini kutoka Stockbridge, na umbali kama huohuo kutoka Albany, ambako wanaishi Wahindi ninaohusika nao; nami nikakaa kwa Mskoti maskini, kama maili moja na nusu mbali nao, juu ya kichuguu kidogo cha majani makavu, katika chumba cha magogo kisicho na sakafu yoyote. Nilitaabishwa sana na majaribu ya ndani, na nilionekana kutokuwa na Mungu wa kumwendea. Ee, laiti Mungu angenisaidia!

Aprili 7. “Nilijionea kuwa mjinga sana, dhaifu, nisiyeweza kujisaidia, nisiyestahili, na nisiyelingana kabisa na kazi yangu. Ilionekana kwangu kwamba sitawahi kutoa huduma yoyote, wala kupata mafanikio yoyote miongoni mwa Wahindi. Nafsi yangu ilichoka maisha yangu; nilitamani mauti, kupita kiasi. Nilipomfikiria nafsi yoyote ya mcha Mungu iliyoondoka, nafsi yangu ilikuwa tayari kumwonea wivu upendeleo wake, nikifikiri, “Ee, zamu yangu itafika lini! ni lazima kwanza ipite miaka!” Lakini najua tamaa hizi za moto, wakati huu na nyakati nyingine, zilizuka kwa sehemu kutokana na kukosa kujisalimisha kwa Mungu chini ya taabu zote; na hivyo zilikuwa ni kutokuwa na saburi tu. Kuelekea usiku nilikuwa na zoezi la imani katika maombi, na msaada fulani katika kuandika. Ee, laiti Mungu angenifanya nikae karibu naye!

Siku ya Bwana, Aprili 10. “Niliamka mapema asubuhi, nikatoka nje na kutumia muda mwingi msituni, katika maombi na tafakari. Niliwahubiria Wahindi, wakati wa asubuhi na wa alasiri. Kwa jumla walijiendesha kwa kiasi: wawili au watatu hasa walionekana kuwa chini ya wasiwasi fulani wa kidini; nikazungumza nao faraghani; na mmoja aliniambia, “kwamba moyo wake ulikuwa umelia tangu mara ya kwanza aliponisikia nikihubiri.”

Aprili 16.—“Alasiri niliwahubiria watu wangu; lakini nilikatishwa tamaa nao zaidi kuliko awali; niliogopa kwamba hakuna lolote litakalowahi kufanywa kwao lenye tokeo la furaha. Nilijitenga na kumimina nafsi yangu kwa Mungu nikiomba rehema; lakini bila faraja yoyote ya kuhisiwa. Muda mfupi baadaye, watu wawili wasiomcha Mungu walikuja, kwa nia, kama walivyosema, ya kunisikia nikihubiri siku iliyofuata; lakini hakuna awezaye kueleza jinsi nilivyohisi kusikia maneno yao ya kufuru. Ee, nilitamani kwamba Mkristo fulani mpendwa angejua dhiki yangu. Niliingia katika aina ya kibanda, na hapo nikaugua malalamiko yangu kwa Mungu; na pamoja na hayo nilihisi shukrani na moyo wa kushukuru zaidi kwa Mungu, kwamba amenifanya kuwa tofauti na watu hawa, kama nilivyojua, kwa neema, alivyofanya.

Siku ya Bwana, Aprili 17.—“Asubuhi nilitaabika tena mara tu nilipoamka, nikisikia maneno mengi kuhusu ulimwengu, na mambo yake. Niligundua kwamba watu hao waliniogopa kwa kiasi fulani; nami nikahubiri juu ya kuitakasa Sabato, ikiwezekana kuzitia moyo nia zao adhima; lakini walipokuwa umbali kidogo, walizungumza tena kwa uhuru juu ya mambo ya kidunia. Ee, niliwaza jinsi ingekuwa jehanamu kuishi na watu kama hao milele! Bwana alinipa msaada fulani katika kuhubiri, mchana kutwa, na kujisalimisha kidogo, na kiasi kidogo cha faraja katika maombi, usiku.

Aprili 19.—“Asubuhi nilifurahia pumziko na raha tamu fulani ndani ya Mungu; nilihisi nguvu na ujasiri fulani ndani yake; na nafsi yangu ilipata kwa kiasi fulani burudisho na faraja. Nilitumia sehemu kubwa ya siku kuandika, na nilikuwa na zoezi fulani la neema, lililohisiwa na la kufariji. Nafsi yangu ilionekana kuinuliwa juu ya yale maji makuu, ambamo kwa muda mrefu imekaribia kuzama; nilihisi tamaa na kuhema fulani za kiroho nikimtafuta Mungu; nami nikajikuta nimejihusisha kwa ajili ya kuendeleza ufalme wa Kristo ndani ya nafsi yangu mwenyewe.

Aprili 20.—“Nilitenga siku hii kwa kufunga na kuomba, ili kuisujudisha nafsi yangu mbele za Mungu kwa ajili ya kupewa neema ya kimungu; hasa kwamba mateso yangu yote ya kiroho, na dhiki zangu za ndani, zitakaswe kwa nafsi yangu. Nami nilijitahidi pia kukumbuka wema wa Mungu kwangu mwaka uliopita, siku hii ikiwa ni siku yangu ya kuzaliwa. Nikiwa nimepata msaada wa Mungu, nimeishi hadi sasa, na sasa nimefikia umri wa miaka ishirini na mitano. Nafsi yangu iliuma kufikiri juu ya utasa na ukavu wangu; kwamba nimeishi kidogo mno kwa utukufu wa Mungu wa milele. Nilitumia siku msituni peke yangu, na hapo nikamimina malalamiko yangu kwa Mungu. Ee, laiti Mungu angeniwezesha kuishi kwa utukufu wake wakati ujao!

Mei 10.—“Nilikuwa katika hali ileile ya nia, ambayo nimekuwamo kwa muda; nimeelemewa mno na hisia ya hatia, uchafu, na upofu, “Uovu wa visigino vyangu umenizunguka pande zote: dhambi za ujana wangu zimewekwa mpangilio mbele yangu; zimepita juu ya kichwa changu, kama mzigo mzito, mzito mno nisiweze kuubeba.” Karibu matendo yote ya maisha yangu yaliyopita yanaonekana kufunikwa kwa dhambi na hatia; na yale niliyoyafanya kwa njia yenye dhamiri zaidi, sasa yananijaza aibu na fadhaa, hata siwezi kuinua uso wangu. Ee, kiburi, ubinafsi, unafiki, ujinga, uchungu, bidii ya kiupande, na kukosa upendo, uadilifu, upole, na wema, vilivyoandamana na majaribio yangu ya kuendeleza masilahi ya dini; na hii, wakati nina sababu ya kutumaini nilikuwa na msaada halisi kutoka juu, na ushirika fulani mtamu na mbingu! Lakini ole, mchanganyiko gani mchafu uliandamana na wajibu wangu bora!”

Mei 18.—“Hali zangu ni za namna kwamba sina faraja ya aina yoyote, ila ile niliyo nayo ndani ya Mungu. Ninaishi katika nyika iliyo na upweke kupita zote; sina mtu hata mmoja wa kuongea naye awezaye kusema Kiingereza. Maneno mengi ninayoyasikia, ni ama Kiskoti cha Milimani, au ya Kihindi. Sina Mkristo mwenzangu ambaye ninaweza kumfunulia moyo wangu, au kumfungulia huzuni zangu za kiroho; ambaye pamoja naye ninaweza kupokea shauri tamu katika mazungumzo juu ya mambo ya mbinguni, na kuungana katika maombi ya pamoja. Ninaishi maskini kuhusu starehe za maisha: chakula changu kingi ni mahindi ya kuchemshwa, uji mzito, na kadhalika. Ninalala juu ya kichanga cha majani makavu, kazi yangu ni ngumu na yenye ugumu wa hali ya juu, na nina dalili ndogo ya mafanikio ya kunifariji. Wahindi hawana ardhi ya kuishi ila ile ambayo Waholanzi wanaidai; nao hawa wanatishia kuwafukuza. Hawana kujali kwa nafsi za Wahindi maskini; na kwa kadiri niwezavyo kufahamu, wananichukia kwa sababu naja kuwahubiria. Lakini lile linalofanya taabu zangu zote kuwa ngumu kuvumilika, ni kwamba, Mungu ananifichia uso wake.

. Mtu huyu alikuwa mkalimani wa Brainerd, Mhindi kijana mwenye ustadi, wa Stockbridge, ambaye jina lake lilikuwa John Wauwaumpequunnaunt. Alikuwa amefundishwa dini ya Kikristo na Bw. Sergeant; alikuwa ameishi na Mch. Bw. Williams, wa Long-Meadow; alikuwa amefundishwa zaidi naye, kwa gharama ya Bw. Hollis, wa London; naye alifahamu Kiingereza na Kihindi vyema sana, na aliandika mkono mzuri.

Mei 20.—“Nilichanganyikiwa sana sehemu ya siku; lakini kuelekea usiku nilikuwa na tafakari zenye faraja juu ya Isa. 40:1. “Farijini, farijini watu wangu, asema Mungu wenu,” na nikafurahia utamu fulani katika maombi. Baadaye nafsi yangu ilipanda juu ya yale maji makuu kiasi kwamba nilithubutu kufurahi ndani ya Mungu. Niliona kwamba kulikuwa na jambo la kutosha la faraja ndani ya Mungu Mbarikiwa.”

Siku ya Jumatatu, Mei 30, aliondoka kwa safari kwenda New-Jersey kushauriana na makamishna, na kupata amri kutoka kwao ili kuanzisha shule miongoni mwa Wahindi huko Kaunaumeek, na ili mkalimani wake apate kuteuliwa kuwa mwalimu wa shule; jambo ambalo lilifanywa ipasavyo. Aliendelea kutoka New-Jersey hadi New-Haven, ambako aliwasili Jumatatu, Juni 6; alijaribu upatanisho na wakuu wa chuo; na akatumia juma hili kuwatembelea marafiki zake katika sehemu hizo, na katika safari yake ya kurudi nyumbani, hadi Jumamosi, katika hali nzuri kiasi ya nia. Siku ya Jumamosi, akiwa njiani kutoka Stockbridge kwenda Kaunaumeek, alipotea msituni, na akalala usiku kucha uwanjani; lakini kwa bahati akaipata njia yake asubuhi, na akawajia Wahindi wake Siku ya Bwana, Juni 12, na alipata msaada mkubwa katika kuhubiri miongoni mwao kuliko wakati wowote awali, tangu kufika kwake kwa mara ya kwanza miongoni mwao.

Tangu wakati huu na kuendelea alikuwa chini ya hali na mazoezi mbalimbali ya nia, kwa jumla kwa jinsi ileile kama hapo awali tangu kufika kwake kwa mara ya kwanza Kaunaumeek, hadi alipoingia katika nyumba yake mwenyewe, (kibanda kidogo, alichokitengeneza hasa kwa mikono yake mwenyewe, kwa kazi ndefu na ngumu.) Aligundua kwamba umbali wa familia aliyokaa nayo awali, ulimzuia fursa nyingi nzuri za kuwafikia Wahindi, hasa asubuhi na jioni; na baada ya miezi kama mitatu, alihama na kuishi na Wahindi katika mojawapo ya vibanda vyao. Hapa aliendelea kwa muda wa mwezi mmoja hivi, alipoimaliza nyumba ndogo anayoizungumzia sasa.

Ingawa alikuwa amevunjika moyo sana kwa muda mwingi wa kipindi hiki, hata hivyo alikuwa na mapumziko mengi ya huzuni yake, na majira fulani ya faraja, utulivu mtamu na kujisalimisha kwa nia, na mara kwa mara msaada wa pekee katika huduma za hadhara, kama ionekanavyo katika shajara yake. Namna ya kuondolewa kwake huzuni yake, mara moja hasa, inastahili kutajwa kwa maneno yake mwenyewe.

Julai 25.—“Nilikuwa na azimio dogo au sifuri kwa maisha ya utakatifu; nilikaribia kuutupilia mbali tumaini langu la kuishi kwa Mungu. Na, ee, jinsi ilivyoonekana giza, kufikiria kuwa mtu asiye mtakatifu milele! Hili sikuweza kulivumilia. Kilio cha nafsi yangu kilikuwa, Zaburi 65:3. “Maovu yamenishinda.” Lakini nilipata faraja kwa kiasi fulani kwa tafakari yenye faraja juu ya umilele wa Mungu, kwamba yeye hakuwahi kuwa na mwanzo. Ambapo nilielekezwa kuustaajabia ukuu na uweza wake, kwa namna kwamba nilisimama kimya, na kumsifu Bwana kwa ajili ya utukufu na ukamilifu wake mwenyewe: ingawa nilikuwa (na kama ningekuwa milele) kiumbe kisicho kitakatifu, nafsi yangu ilifarijika kumtambua Mungu wa milele, asiye na mwisho, mwenye nguvu, mtakatifu.”

Julai 30.—“Karibu usiku tu, nilihamia katika nyumba yangu mwenyewe, na kulala humo usiku ule; niliona ni bora zaidi kutumia muda peke yangu kuliko katika kibanda cha Kihindi nilimokuwa awali.

Siku ya Bwana, Julai 31.—“Nilihisi kwa faraja zaidi kuliko siku kadhaa zilizopita. Ahimidiwe Bwana, ambaye sasa amenipa mahali pa faragha. Ee, laiti nipate kumkuta Mungu humo, na kwamba akae nami milele!

Ago. 1.—“Bado nilikuwa na shughuli katika kazi zaidi za nyumba yangu. Nilihisi utamu kidogo wa dini, na nikafikiri kwamba ilistahili kumfuata Mungu kupitia mitego elfu, majangwa, na mauti yenyewe. Ee, laiti ningeweza sikuzote kuufuata utakatifu, ili nifananishwe kikamilifu na Mungu! Nilikuwa na kiasi fulani cha utamu katika maombi ya faraghani, ingawa nilikuwa na huzuni nyingi.

Ago. 3.—“Nilitumia sehemu kubwa ya siku kuandika. Nilifurahia hisia fulani ya dini. Kwa wema wa kimungu sasa niko peke yangu bila kukatizwa, na naona faragha yangu yenye faraja. Nimefurahia hisia zaidi ya mambo ya kimungu ndani ya siku chache zilizopita kuliko kwa muda kabla yake. Nilitamani utakatifu, unyenyekevu, na upole: Ee, laiti Mungu angeniwezesha ‘kuupitisha wakati wa ukaaji wangu hapa kwa kumcha,’ na sikuzote kuishi kwake!

Ago. 4.—“Niliwezeshwa kuomba sana mchana kutwa; na kwa wema wa kimungu nilipata utaratibu fulani wa nafsi katika wajibu ule, kama nilivyozoea, na uwezo fulani wa kudumu katika maombi yangu. Nilikuwa na mitazamo fulani ya mambo ya kimungu, iliyonipa ujasiri na azimio. Ni jambo jema, naona, kudumu katika majaribio ya kuomba, kama siwezi kuomba kwa udumifu, yaani kuendelea kwa muda mrefu katika kumsihi Mungu. Kwa jumla nimeona kwamba kadiri nifanyavyo zaidi katika maombi ya faraghani, ndivyo nimekuwa na furaha zaidi ya kufanya, na ndivyo nimefurahia zaidi roho ya maombi; na mara kwa mara nimeona kinyume, wakati kwa kusafiri au vinginevyo nimenyimwa sana faragha. Utekelezaji wa wakati unaofaa na wa kudumu wa WAJIBU WA FARAGHANI KATIKA SAA ZAKE ZINAZOFAA, na MATUMIZI YA MAKINI YA WAKATI WOTE, kuijaza kila saa kwa kazi fulani yenye faida, ama ya moyo, kichwa, au mikono, ni njia bora za amani ya kiroho na ujasiri mbele za Mungu. Kuujaza wakati wetu pamoja na kwa ajili ya Mungu, ndiyo njia ya kuamka na kulala kwa amani.

Ago. 13.—“Niliwezeshwa katika maombi ya faraghani kuiinua nafsi yangu kwa Mungu, kwa tamaa na furaha. Kwa kweli ilikuwa majira ya baraka. Nilipata faraja ya kuwa Mkristo; nami “nikahesabu mateso ya maisha ya sasa kutostahili kulinganishwa na utukufu” wa furaha za kimungu hata katika ulimwengu huu. Huzuni zangu zote zilizopita zilionekana kutoweka kwa fadhili, nami “sikukumbuka tena huzuni, kwa ajili ya furaha.” Ee, jinsi kwa fadhili, na kwa upole wa kibinafsi wa mtoto, nafsi inavyomtumaini “Mwamba wa Zamani zote,” katika majira kama hayo, kwamba “hataiacha kamwe wala hataitupa,” kwamba atavifanya “vitu vyote kutenda kazi pamoja kwa wema wake!” Nilitamani kwamba wengine wangejua jinsi Bwana alivyo Mungu mwema. Nafsi yangu ilikuwa imejaa upole na upendo, hata kwa adui zangu wakaidi kupita wote. Nilitamani wapate sehemu katika rehema iyo hiyo; nami nilipenda kwamba Mungu afanye tu apendavyo kwangu na kwa kila kitu kingine. Nilihisi kwa hali ya pekee kuwa mzito, mtulivu, na wa amani, na kutiwa moyo kuufuatilia utakatifu maadamu ninaishi, dhiki na majaribu yoyote yawezayo kuwa njiani mwangu. Bwana anisaidie sikuzote kufanya hivyo! Amina, na Amina.

Ago. 15.—“Nilitumia sehemu kubwa ya siku katika kazi, kupata kitu cha kumlisha farasi wangu wakati wa baridi. Sikuwa na furaha nyingi ya kiroho asubuhi; nilikuwa dhaifu sana mwilini mchana kutwa; na nikafikiri kwamba mwili huu dhaifu ungeanguka hivi karibuni mavumbini; na nilikuwa na mitazamo halisi sana ya kuingia haraka katika ulimwengu mwingine. Katika hali hii dhaifu ya mwili, nilitaabika si kidogo kwa kukosa chakula kinachofaa. Sikuwa na mkate, wala sikuweza kupata wowote. Nalazimika kwenda au kutuma maili kumi au kumi na tano kwa mkate wote ninaokula; na wakati mwingine umeoza na kuchacha kabla ya kuula, kama napata kiasi chochote cha maana. Kisha tena sina wowote kwa siku kadhaa mfululizo, kwa kukosa nafasi ya kutuma kuufuata, wala siwezi kumkuta farasi wangu msituni ili niende mwenyewe; na hii ndiyo ilikuwa hali yangu sasa; lakini kwa wema wa kimungu nilikuwa na unga fulani wa Kihindi, ambao kwa huo nilitengeneza mikate, nikaikaanga. Hata hivyo nilihisi kuridhika na hali zangu, na kujisalimisha kwa utamu kwa Mungu. Katika maombi nilifurahia uhuru mkubwa; nami nikamhimidi Mungu kwa hali zangu za sasa kana kwamba nilikuwa mfalme; na nikafikiri kwamba nilipata mwelekeo wa kuridhika katika hali yoyote. Ahimidiwe Mungu.”

Katika shajara yake ya Jumamosi, anasema alikuwa na huzuni na majonzi kiasi katika nia; na anaongeza, “Sijihisi vizuri kamwe, ila ninapoiona nafsi yangu ikimwendea Mungu. Kama siwezi kuwa mtakatifu, ni lazima niwe mwenye taabu milele.

Siku ya Bwana, Ago. 21.—“Nilibanwa sana katika zoezi la asubuhi; mawazo yangu yalionekana kutawanyika hadi miisho ya dunia. Adhuhuri, nilianguka mbele za Bwana, nikaugua chini ya uchafu, utasa, na ukavu wangu; na nikahisi kana kwamba nina hatia ya kuua nafsi, kwa kusema na nafsi zisizokufa kwa namna ile niliyokuwa nimefanya. Alasiri Mungu alipenda kunipa msaada fulani, nami niliwezeshwa kuweka mbele ya wasikilizaji wangu asili na ulazima wa toba ya kweli. Baadaye nilikuwa na kiasi kidogo cha kushukuru. Nilikuwa mgonjwa sana na mwenye maumivu mengi jioni na nafsi yangu iliomboleza kwamba nilikuwa nimetumia muda mwingi kwa faida ndogo hivyo.

Ago. 23.—“Nilisoma asubuhi, na nikafurahia uhuru fulani. Alasiri nilifanya kazi nje: nilijaribu kuomba, lakini sikupata furaha nyingi au uzito wa nia. Kuelekea usiku nilikuwa nimechoka sana, na kuchoshwa na ulimwengu huu wa huzuni: mawazo ya mauti na kutokufa yalionekana ya kutamanika sana, na hata yaliiburudisha nafsi yangu. Mistari ile ilizunguka nia yangu kwa furaha,

“Katika maombi ya jioni, Mungu alipenda kunikaribia nafsi yangu, ingawa nilikuwa mwenye dhambi sana na nisiyestahili; kiasi kwamba niliwezeshwa kushindana na Mungu, na kudumu katika maombi yangu ya neema. Niliimimina nafsi yangu kwa ajili ya ulimwengu wote, marafiki na maadui. Nafsi yangu ilijishughulisha, si sana kwa nafsi kama nafsi, bali zaidi kwa ufalme wa Kristo, kwamba udhihirike ulimwenguni, kwamba Mungu ajulikane kuwa Mungu, katika dunia yote. Na, ee, nafsi yangu ilichukia wazo lenyewe la upande katika dini! Kweli ya Mungu na idhihirike, popote ilipo; na Mungu apate utukufu milele. Amina. Hii kwa kweli ilikuwa majira yenye faraja. Nilifikiri nilikuwa na onjo fulani la furaha na shughuli za ulimwengu wa juu. Ee, laiti nafsi yangu ingelinganishwa nao zaidi!

Ago. 31.—[Katika safari ya kwenda New-York.] “Nilikuwa katika hali tamu, adhima, na, natumaini, ya Kikristo. Mambo ya milele yalinyakua mawazo yangu yote; nami nilitamani kuwa katika ulimwengu wa roho. Ee, jinsi ilivyo furaha kuwa na mawazo yetu yote yakimezwa katika ulimwengu ule: kujihisi mgeni katika ulimwengu huu, ukitafuta kwa bidii njia ya kuupitia, njia iliyo bora, njia iliyo salama, kwenda Yerusalemu ya mbinguni!”

Aliendelea mbele katika safari yake, na baada ya kukaa siku mbili au tatu New-York, aliondoka kutoka mji ule kuelekea New-Haven, akikusudia kuwapo huko wakati wa mahafali.

Siku ya Bwana, Sept. 11.—“[Katika Horse-Neck.] Alasiri nilihubiri kutoka Tito, 3:8. Nadhani Mungu hakuwahi kunisaidia zaidi katika kuichora dini ya kweli, na katika kuzitambua wazi, na kwa upole kuzikatalia sura za uongo za dini, moto wa kichaa, bidii ya kiupande, kiburi cha kiroho, na kadhalika; pamoja na roho ya ujasiri wa kimafundisho, na chanzo chake, yaani ujinga wa moyo. Jioni nilijitaabisha sana katika mazungumzo ya faraghani kukandamiza fujo fulani nilizoziona kati ya watu wale.

Sept. 13.—“Nilipanda farasi kwenda New-Haven. Nyakati fulani nilikuwa nimevunjika moyo; si katika hali tamu kabisa. Nilikaa ****. Nilikuwa na mazungumzo ya Kikristo yenye faida. Naona, ingawa majaribu yangu ya ndani yalikuwa makubwa, na maisha ya upweke huyapa nafasi kubwa zaidi ya kutulia, na kupenya hadi vyumba vya ndani kabisa vya nafsi; hata hivyo ni bora kuwa peke yako kuliko kulemewa na kelele na ghasia. Naona ni vigumu sana kudumisha hisia yoyote ya mambo ya kimungu wakati wa kuhama toka mahali hadi mahali ukigeuzwa na vitu vipya, na kujazwa na hangaiko na shughuli. Shughuli iliyokaa imara na thabiti ndiyo inayofaa zaidi kwa maisha ya dini timilifu.

Sept. 14.—“Siku hii ningalipaswa kupokea shahada yangu; lakini Mungu aona vema kuninyima. Na ingawa niliogopa sana kulemewa na fadhaa na machafuko, nitakapowaona wanafunzi wenzangu wakipokea zao; hata hivyo, wakati ule ule, Mungu aliniwezesha kwa utulivu na kujisalimisha kusema, “mapenzi ya Bwana yatimizwe.” Kwa kweli, kwa wema wa kimungu, sikuwahi kuhisi nia yangu ikiwa tulivu, imekaa kimya, na yenye faraja hivyo kwa muda. Kwa muda mrefu nimeliogopa jira hili, na nilitegemea unyenyekevu wangu, upole, saburi na kujisalimisha kwangu vingejaribiwa sana; lakini nilipata furaha na faraja ya kimungu zaidi sana kuliko nilivyotegemea. Nilihisi kuwa adhima kiroho, mpole na mwenye hisia katika maombi ya faraghani na rafiki mpendwa Mkristo leo.

Sept. 15.—“Nilikuwa na kuridhika fulani katika kuwasikia wachungaji wakizungumza. Sikuzote ni faraja kwangu kusikia mazungumzo ya kidini na ya kiroho. Ee, laiti wachungaji na watu wangekuwa wa kiroho zaidi na waliojitoa kwa Mungu! Kuelekea usiku, kwa shauri la marafiki Wakristo, nilitoa tafakari zifuatazo kwa maandishi, kwa mkuu na wadhamini wa chuo—ambazo kwa msingi ni zilezile nilizokuwa nimezitoa kwa uhuru kwa mkuu awali, na nikamsihi azikubali—ili kama ikiwezekana nikate kila sababu ya chukizo kwa wale wanaotafuta sababu. Nilichokitoa, ni kama kifuatavyo:

“‘Kwa kuwa nimesema mbele ya watu kadhaa, kuhusu Bw. Whittelsey, mmoja wa walimu wa Chuo cha Yale, kwamba sikuamini kuwa alikuwa na neema zaidi kuliko kile kiti nilichokuwa nimeegemea wakati ule; kwa unyenyekevu naungama, kwamba katika hili nimemtenda Mungu dhambi, na nimetenda kinyume cha kanuni za neno lake, na nimemdhuru Bw. Whittelsey. Sikuwa na haki ya kuwa huru hivyo na tabia yake; wala sikuwa na sababu ya haki ya kusema kama nilivyosema kumhusu. Kosa langu katika hili lilikuwa zito zaidi, kwa kuwa nilisema hivi kuhusu mtu aliyekuwa mkubwa wangu sana, na ambaye nilipaswa kumtendea kwa heshima na taadhima ya pekee, kwa sababu ya uhusiano niliokuwa nao naye chuoni. Namna ya mwenendo kama huo naungama haukumfaa Mkristo; ulikuwa kujitwika mengi mno, wala haukunukia heshima ile ya unyenyekevu niliyopaswa kuionyesha kwa Bw. Whittelsey. Tangu zamani nimesadikishwa juu ya uongo wa mitazamo ile, ambayo kwa hiyo wakati ule niliuhalalisha mwenendo kama huo. Mara kwa mara nimelifikiria tendo hili kwa huzuni; natumaini, kwa sababu ya dhambi yake: nami niko tayari kukaa chini, na kudhalilishwa mbele za Mungu na wanadamu kwa ajili yake. Kwa unyenyekevu naomba msamaha wa watawala wa chuo na wa jamii nzima; lakini wa Bw. Whittelsey hasa. Na kwa kuwa nimeshtakiwa na mtu mmoja kwa kusema kuhusu mkuu mheshimiwa wa Chuo cha Yale, kwamba nilistaajabu asitegemee kuanguka chini akafa kwa kuwatoza faini wanafunzi waliomfuata Bw. Tennent hadi Milford; kwa dhati nakiri kwamba sikumbuki kusema lolote la maana hii: lakini kama nilisema, ambalo sina hakika kuwa sikusema, nalilaani kabisa, na nachukia kila aina ya mwenendo kama huo; na hasa katika mwanafunzi wa shahada ya kwanza kwa mkuu. Na sasa najitokeza kujihukumu na kujilaani mwenyewe kwa kwenda mara moja katika mkutano wa kujitenga huko New-Haven, muda kidogo kabla ya kufukuzwa kwangu, ingawa mkuu alikuwa amekataa kunipa ruhusa. Kwa hili kwa unyenyekevu naomba msamaha wa mkuu. Na ikiwa watawala wa chuo watawahi kuona sababu ya kuondoa adhabu ya kitaaluma niliyo chini yake, au la, au kunikubali kwa upendeleo niutakao; hata hivyo niko tayari kujitokeza, wakiona vema, waziwazi kuungama, na kujinyenyekesha kwa ajili ya mambo yale niliyoyaungama humu.’”

“Mungu amenifanya niwe tayari kufanya lolote niwezalo kufanya kwa kupatana na kweli, kwa ajili ya amani, na ili nisiwe kikwazo kwa wengine. Kwa sababu hii ninaweza kwa moyo mkunjufu kuachilia na kukiacha kile ninachoamini kwa kweli, baada ya utafutaji uliopevuka zaidi na usiopendelea, kuwa haki yangu, katika baadhi ya mambo. Mungu amenipa mwelekeo, kwamba, kama mtu amenitenda madhara mia moja, nami (hata nikichokozwa sana kufanya hivyo) nimemtendea kosa moja tu, ninahisi kuelekezwa na tayari kwa moyo kwa unyenyekevu kuungama kosa langu kwake, na kwa magoti yangu kuomba msamaha wake; ingawa wakati huohuo yeye ajihalalishe katika madhara yote aliyonitenda, na atumie tu ungamo langu la unyenyekevu kuichafua tabia yangu zaidi, na kunionyesha kuwa ndiye mtu pekee mwenye hatia; naam, ingawa angaliniudhi kana kwamba, na kusema, “alijua yote haya awali, na kwamba nilikuwa nikitengeneza kazi ya toba.” Ingawa yale niliyosema kuhusu Bw. Whittelsey yalisemwa faraghani tu, kwa rafiki mmoja au wawili; na yakiwa yamesikiwa kwa sehemu, yalihadithiwa kwa mkuu, na naye akayafinya kutoka kwa marafiki zangu; hata hivyo, kwa kuona yalikuwa yametangazwa na kufanywa ya hadhara, nilikuwa tayari kuungama kosa langu humo hadharani. Lakini natumaini Mungu ataitetea nia yangu.”

Nilikuwa shahidi wa ile roho ya Kikristo kabisa aliyoionyesha Brainerd wakati ule; nikiwa hapo New-Haven, na mmoja wa wale aliowaona kuwa wanafaa kushauriana nao katika tukio lile. Hii ilikuwa nafasi yangu ya kwanza ya kumfahamu ana kwa ana. Kwa kweli ulionekana ndani yake kiwango kikubwa cha utulivu na unyenyekevu, bila dalili hata ndogo ya kuinuka kwa roho kwa mateso yoyote mabaya aliyodhani kuwa amepatwa nayo, au kusita hata kidogo kujinyenyekesha mbele ya wale ambao, kama alivyofikiri, walikuwa wamemkosea. Alichokifanya kilikuwa bila pingamizi lolote au dalili ya kutopenda, hata faraghani kwa marafiki zake, ambao aliwafunulia moyo wake kwa uhuru. Maombi ya bidii yalitolewa kwa niaba yake kwa mamlaka ya chuo, ili apewe shahada yake wakati ule; na hasa na Mch. Bw. Burr wa Newark, mmoja wa wawakilishi wa jumuiya iliyoko Skotlandi; yeye akiwa ametumwa kutoka New-Jersey hadi New-Haven, na makamishna wengine, kwa lengo hilo; na hoja nyingi zilitumika, lakini bila mafanikio. Kwa kweli, watawala wa chuo waliridhika kiasi na zile tafakari alizojifanyia Brainerd, kiasi kwamba walionekana tayari kumkubali tena chuoni; lakini si kumpa shahada yake, hadi angebaki huko angalau miezi kumi na miwili, ambalo likiwa kinyume cha yale wawakilishi, ambao sasa alikuwa amejifunga nao, waliyokuwa wametangaza kuwa nia yao, hakukubaliana nalo. Alitamani shahada yake, kwa kuwa alifikiri ingeelekea kumfanya awe wa manufaa zaidi kwa upana; lakini bado alipokataliwa, hakuonyesha kukata tamaa wala chuki yoyote.

Sept. 20.—“[Katika Bethlehem.] Nilikuwa na mawazo ya kwenda mbele katika safari yangu kwa Wahindi wangu; lakini kuelekea usiku nilishikwa na maumivu makali ya meno, na baridi ya kutetemeka; wala sikuweza kabisa kurudisha kiwango cha faraja cha joto usiku wote uliofuata niliendelea kuwa mwenye maumivu makali usiku kucha; na asubuhi nilikuwa na homa kali sana, na maumivu karibu mwili wangu wote. Nilikuwa na hisia ya wema wa kimungu katika kupaamua mahali hapa kuwa pa ugonjwa wangu, kati ya marafiki zangu, waliokuwa wema sana kwangu. Yamkini ningeangamia kama ningefika kwanza nyumbani kwangu nyikani, ambako sina wa kuongea naye ila Wahindi maskini, wakorofi, wajinga. Hapa, niliona, kulikuwa na rehema katikati ya dhiki. Niliendelea hivyo, nikiwa nimefungiwa kitandani zaidi, hadi usiku wa Ijumaa; nikiwa na maumivu makali muda mwingi; lakini, kwa wema wa kimungu, sikuiogopa mauti. Ndipo nilipoona upumbavu uliopindukia wa wale wanaoahirisha kumgeukia Mungu hadi kitanda cha ugonjwa. Hakika huu si wakati ufaao kujiandaa kwa milele. Jioni ya Ijumaa maumivu yangu yaliondoka ghafla kiasi. Nilikuwa dhaifu mno, na karibu kuzimia; lakini nilikuwa na faraja usiku uliofuata. Nilifikiri tulipaswa kuthamini kuendelea kwa uzima, kwa sababu hii tu, ili tupate “kuudhihirisha wema wa Mungu na kazi za neema.”

Oktoba 4.—“Siku hii nilipanda farasi kurudi nyumbani kwangu na kwa watu wangu. Wahindi maskini walionekana kufurahi sana kwa kurudi kwangu. Niliikuta nyumba yangu na vitu vyote salama, Papo hapo nilipiga magoti, na kumhimidi Mungu kwa kurudi kwangu salama. Nimefanya safari nyingi za maana tangu wakati huu mwaka jana, na hata hivyo Mungu hajawahi kuruhusu hata mfupa mmoja wangu kuvunjika, au msiba wowote wa kutaabisha kunipata, isipokuwa lile pigo baya nililopata katika safari yangu ya mwisho. Mara nyingi nimewekwa wazi kwa baridi na njaa nyikani, ambako starehe za maisha hazikupatikana; mara kwa mara nimepotea msituni; na wakati mwingine nimelazimika kupanda farasi sehemu kubwa ya usiku; na mara moja nililala nje msituni usiku kucha; hata hivyo ahimidiwe Mungu, amenihifadhi!

Novemba 3.—“Nilitumia siku hii katika kufunga na kuomba faraghani, tangu asubuhi hadi usiku. Mapema asubuhi nilikuwa na kiasi kidogo cha msaada katika maombi. Baadaye nilisoma habari ya Eliya nabii, 1 Wafalme, sura ya 17, 18, na 19; na pia 2 Wafalme, sura ya 2, na 4. Nafsi yangu ilisukumwa sana, nikiona imani, bidii, na nguvu za yule mtu mtakatifu; jinsi alivyoshindana na Mungu katika maombi, na kadhalika. Nafsi yangu ndipo ilipolia pamoja na Elisha, “Yuko wapi Bwana, Mungu wa Eliya!” Ee, nilitamani imani zaidi! Nafsi yangu ilimhema Mungu, na kumsihi, kwamba “sehemu maradufu ya ile roho” iliyopewa Eliya, ipate “kunikalia mimi.” Na kile kilichoiburudisha na kuitia nguvu nafsi yangu kimungu, kilikuwa, niliona kwamba Mungu ni yeye yule aliyekuwa katika siku za Eliya. Niliwezeshwa kushindana na Mungu kwa maombi, kwa namna yenye hisia zaidi, yenye moto, ya unyenyekevu, ya uzito, na yenye kusihi sana, kuliko nilivyofanya kwa miezi mingi iliyopita. Hakuna kilichoonekana kigumu mno kwa Mungu kutimiza; hakuna kikubwa mno kwangu kukitumaini kutoka kwake. Kwa miezi mingi nilikuwa nimepoteza kabisa tumaini lote la kufanywa chombo cha kufanya huduma yoyote ya pekee kwa Mungu ulimwenguni; ilikuwa imeonekana haiwezekani kabisa, kwamba mtu duni hivyo aweze kuajiriwa hivyo kwa Mungu. Lakini wakati huu Mungu alipenda kulihuisha tumaini hili. Baadaye nilisoma tangu sura ya 3 ya Kutoka hadi ya 20, na nikaona zaidi ya utukufu na enzi ya Mungu iliyofunuliwa katika sura zile kuliko nilivyowahi kuona awali; mara kwa mara wakati huohuo nikianguka kwa magoti yangu na kumlilia Mungu kwa ajili ya imani ya Musa, na kwa ufunuo wa utukufu wa kimungu. Hasa sura ya 3, ya 4, na sehemu ya 14 na 15 zilikuwa tamu isivyoelezeka kwa nafsi yangu: nafsi yangu ilimhimidi Mungu kwamba amejionyesha mwenye neema hivyo kwa watumishi wake wa kale. Sura ya 15 ilionekana kuwa lugha ile hasa ambayo nafsi yangu iliinena kwa Mungu katika majira ya faraja yangu ya kwanza ya kiroho, nilipokuwa nimepita tu katikati ya Bahari ya Shamu, kwa njia ambayo sikuwa na matarajio nayo. Ee, jinsi nafsi yangu ilivyofurahi ndipo ndani ya Mungu! Na sasa mambo yale yalikuja mapya na hai nia yangu; sasa nafsi yangu ilimhimidi Mungu upya kwamba alikuwa amefungua njia ile isiyowaziwa ya kuniokoa na hofu ya Wamisri, nilipokuwa karibu kukata tamaa ya uhai. Baadaye nilisoma habari ya usafiri wa Abrahamu katika nchi ya Kanaani. Nafsi yangu iliyeyuka, nikiona imani yake, jinsi alivyomtegemea Mungu; jinsi alivyokuwa na ushirika na Mungu; na jinsi alivyokuwa mgeni hapa duniani. Baada ya hayo, nilisoma habari ya mateso ya Yusufu, na wema wa Mungu kwake: nikamhimidi Mungu kwa mifano hii ya imani na saburi. Nafsi yangu ilikuwa na moto katika maombi, niliwezeshwa kushindana kwa moto kwa ajili yangu mwenyewe, kwa marafiki Wakristo, na kwa kanisa la Mungu; na nilihisi tamaa zaidi ya kuona nguvu za Mungu katika wongofu wa nafsi, kuliko nilivyofanya kwa majira marefu. Ahimidiwe Mungu kwa majira haya ya kufunga na kuomba!—Wema wake na ukae nami sikuzote, na kuivuta nafsi yangu kwake!

Novemba 10.—“Nilitumia siku hii katika kufunga na kuomba peke yangu. Asubuhi nilikuwa mzito sana na bila uhai, mwenye huzuni na aliyevunjika moyo. Lakini baada ya muda, nilipokuwa nikisoma 2 Wafalme, 19, nafsi yangu ilisukumwa na kuguswa; hasa nikisoma mstari wa 14, na kuendelea. Niliona hakuna njia nyingine kwa watoto wa Mungu walioteswa kuichukua, ila kumwendea Mungu na huzuni zao zote. Hezekia, katika dhiki yake kubwa, alienda na kuutandaza malalamiko yake mbele za Bwana. Ndipo niliwezeshwa kuona nguvu kuu za Mungu, na uhitaji wangu uliopindukia wa nguvu zile; na kumlilia kwa hisia na kwa moto kwa ajili ya nguvu na neema yake zitumike kwangu. Baadaye, nilisoma habari ya majaribu ya Daudi, na nikaona mwendo alioufuata chini yao, jinsi alivyoitia nguvu mikono yake ndani ya Mungu; ambako kwa hivyo nafsi yangu ilichukuliwa kumwendea Mungu, niliwezeshwa kumlilia, na kumtegemea, na nikahisi kuwa hodari ndani ya Bwana. Baadaye niliburudishwa, nikiona ile hali ya baraka iliyofanyizwa ndani ya Daudi kwa majaribu yake: uchungu wote, na tamaa ya kulipiza kisasi, vilionekana kuondolewa kabisa; kiasi kwamba aliomboleza kwa kifo cha adui zake. 2 Sam. 1:17, na 4:9-12. Niliwezeshwa kumhimidi Mungu kwamba alikuwa amenipa kitu fulani cha hali hii ya kimungu, kwamba nafsi yangu husamehe kwa uhuru, na kwa moyo huwapenda adui zangu.

Novemba 29.—“Nilianza kujifunza lugha ya Kihindi, pamoja na Bw. Sergeant, huko Stockbridge. Nilichanganyikiwa kwa kukosa faragha zaidi. Napenda kuishi peke yangu katika kijumba changu kidogo, ambako naweza kutumia muda mwingi katika maombi, na kadhalika.

. Makamishna waliomwajiri, walikuwa wamemwelekeza kutumia muda mwingi majira haya ya baridi na Bw. Sergeant, ili kujifunza lugha ya Wahindi; jambo lililomlazimu mara nyingi sana kupanda farasi kwenda na kurudi, maili ishirini kupitia misitu isiyokaliwa kati ya Stockbridge na Kaunaumeek; ambako mara nyingi kulimweka wazi kwa ugumu uliopindukia katika majira makali ya baridi.

Desemba 22.—“Nilitumia siku hii peke yangu katika kufunga na kuomba, na kusoma katika neno la Mungu mazoezi na wokovu wa watoto wake. Nilikuwa, natumaini, na zoezi fulani la imani, na mtazamo halisi wa nguvu, neema, na utakatifu wa kimungu; na pia wa kutobadilika kwa Mungu, kwamba yeye ni yeye yule kama alipowaokoa watakatifu wake wa kale kutoka katika dhiki kuu. Nafsi yangu ilipanuliwa mara kadhaa katika maombi kwa ajili ya kanisa na watu wa Mungu. Ee, laiti Sayuni ingekuwa “furaha ya dunia yote!” Ni bora kumngoja Mungu kwa saburi, kuliko kuweka tumaini katika kitu chochote katika ulimwengu huu wa chini. “Ee nafsi yangu, umngoje Bwana;” kwa maana “wokovu wako watoka kwake.”

Siku ya Bwana, Jan. 1, 1744.—“Asubuhi nilikuwa na kiasi kidogo cha msaada katika maombi. Nilijiona duni na nisiyestahili hivi kiasi kwamba sikuweza kuwakabili watu wangu usoni nilipokuja kuhubiri. Ee, udogo wangu, upumbavu, ujinga, na uchafu wangu wa ndani!—Jioni nilikuwa na msaada kidogo katika maombi, kiasi kwamba wajibu ulikuwa wa kupendeza, badala ya kuwa mzigo. Nilitafakari juu ya wema wa Mungu kwangu katika mwaka uliopita, na kadhalika. Kwa kweli Mungu amekuwa mwema na mwenye neema kwangu, ingawa amenifanya kupita katika huzuni nyingi; amenilishia kwa ukarimu, kiasi kwamba nimewezeshwa, ndani ya kama miezi kumi na mitano iliyopita, kutoa kwa matumizi ya sadaka kama pauni mia moja za fedha za New-England, ambazo naweza kuzikumbuka sasa. Ahimidiwe Bwana ambaye amenitumia hivyo kama wakili wake, kugawa sehemu ya mali yake. Nikumbuke sikuzote, kwamba yote niliyo nayo yatoka kwa Mungu. Ahimidiwe Bwana, aliyenichukua kupitia taabu zote, machofu na ugumu wa mwaka uliopita, pamoja na huzuni na mapambano ya kiroho yaliyoandamana nao. Ee, laiti ningeweza kuuanza mwaka huu pamoja na Mungu, na kuutumia wote kwa utukufu wake, ama katika uzima au katika mauti!

Jan. 3.—“Nilitumika sehemu kubwa ya siku katika kuandika; na nikatumia muda fulani katika kazi nyingine za lazima. Lakini wakati wangu unapita kwa haraka hivyo, kiasi kwamba nashangaa ninapoutafakari, na kuona jinsi ninavyofanya kidogo. Hali yangu ya upweke haifanyi saa kunilemea mikononi. Ee, sababu gani ya kushukuru ninayo kwa ajili ya faragha hii! Naona kwamba sifanyi, na inaonekana siwezi, kuishi maisha ya Kikristo ninapokuwa mbali, na siwezi kutumia muda katika ibada, mazungumzo ya Kikristo, na tafakari adhima, kama nipasavyo kufanya. Yale majuma ninayolazimika sasa kuwa mbali na nyumbani, ili kujifunza lugha ya Kihindi, kwa wingi yanatumika katika fadhaa na utasa, bila ladha nyingi tamu ya mambo ya kimungu; nami najihisi mgeni katika kiti cha enzi cha neema kwa kukosa faragha ya mara kwa mara na ya kudumu zaidi. Ninaporudi nyumbani na kujitoa katika tafakari, maombi, na kufunga, mandhari mpya hufunguka kwa nia yangu, na nafsi yangu hutamani kufisha mwili, kujikana, unyenyekevu, na kuachana na vitu vyote vya ulimwengu. Jioni hii moyo wangu ulikuwa na joto na moto kiasi katika maombi na tafakari, kiasi kwamba sikupenda kujiingiza katika usingizi. Niliendelea katika wajibu ule hadi karibu usiku wa manane.

Jan. 6.—“Nikihisi udhaifu wangu uliopindukia, na kukosa neema, uchafu wa nafsi yangu, na hatari ya majaribu kila upande, nilitenga siku hii kwa kufunga na kuomba, bila kula wala kunywa tangu jioni hadi jioni, nikimsihi Mungu anirehemu. Nafsi yangu ilitamani sana kwamba madoa na mawaa ya kutisha ya dhambi yaoshwe kutoka kwake. Niliona kitu fulani cha nguvu na utoshelevu wa Mungu. Nafsi yangu ilionekana kupumzika juu ya nguvu na neema yake; ilitamani kujisalimisha kwa mapenzi yake, na kuufisha mwili kwa vitu vyote hapa chini. Nia yangu ilikuwa imekazwa sana juu ya mambo ya kimungu: maazimio yangu ya maisha ya kuufisha mwili, uangalifu wa kudumu, kujikana, uadhima na ibada, yalikuwa na nguvu na thabiti; tamaa zangu za moto na za uzito; dhamiri yangu nyororo, na yenye kuogopa kila mwonekano wa uovu. Nafsi yangu iliomboleza kwa kutafakari juu ya upuuzi uliopita, na kukosa azimio kwa Mungu. Kwa dhati nilifanya upya kujitoa kwangu kwa Mungu, na nikatamani neema ya kuniwezesha sikuzote kushika agano naye. Wakati ulionekana mfupi sana, umilele karibu na jina kuu, ama katika au baada ya uzima, pamoja na anasa na faida zote za kidunia, lakini povu tupu, ndoto ya kudanganya.

Jan. 7. “Nilitumia siku hii katika uadhima, kwa maazimio thabiti kwa Mungu, na maisha ya kuufisha mwili. Nilisoma kwa bidii, hadi nilipohisi nguvu zangu za mwili zikilegea. Nilihisi kiasi fulani cha kujisalimisha kwa Mungu, kwa kukubali maongozi yake. Nilihuzunika kwamba ningeweza kufanya kidogo hivyo kwa Mungu kabla nguvu zangu za mwili hazijalegea. Jioni, ingawa nimechoka, niliwezeshwa kudumu katika maombi kwa muda. Nilitumia muda katika kusoma, tafakari, na maombi, hadi jioni ilipokuwa imesonga sana: nilihuzunika kufikiri kwamba sikuweza kukesha katika maombi usiku wote. Lakini ahimidiwe Mungu, mbingu ni mahali pa ibada ya kudumu na isiyokoma ingawa dunia ni mzito.

Jan. 14. “Asubuhi hii, nilifurahia majira adhima kabisa katika maombi: nafsi yangu ilionekana kupanuliwa na kusaidiwa kujimimina kwa Mungu kwa ajili ya neema, na kwa kila baraka niliyoitaka kwa ajili yangu mwenyewe, kwa marafiki wapendwa Wakristo, na kwa kanisa la Mungu; nami niliwezeshwa hivyo “kumwona Yeye asiyeonekana,” kiasi kwamba nafsi yangu ilipumzika juu yake kwa ajili ya kutimizwa kwa kila kitu nilichoomba kupatana na mapenzi yake. Ndipo ilipokuwa furaha yangu ‘kudumu katika maombi,’ nami niliwezeshwa kudumu katika hayo kwa karibu saa nzima. Nafsi yangu ndipo ilipokuwa “hodari katika Bwana, na katika uweza wa nguvu zake.” Nilitamani sana utakatifu na usafi kama wa malaika, na kuwa na mawazo yangu yote, nyakati zote, yakiajiriwa katika mambo ya kimungu na ya mbinguni. Nilihisi msaada uleule wa kimungu katika maombi mara kadhaa mchana. Nafsi yangu ilimtumaini Mungu kwa ajili yangu mwenyewe, na kwa ajili ya Sayuni yake: ilitegemea nguvu na neema ya kimungu, kwamba angefanya mambo matukufu katika kanisa lake duniani, kwa ajili ya utukufu wake mwenyewe.

Feb. 3. “Nilifurahia uhuru na faraja zaidi kuliko hivi karibuni; nilijishughulisha katika tafakari juu ya sauti hafifu mbalimbali za nguvu na hisia tofauti za nia ya mcha Mungu, iliyozoezwa kwa aina nyingi za maongozi; wala sikuweza ila kuandika, pamoja na kutafakari, juu ya somo lenye kuvutia hivyo. Natumaini Bwana alinipa hisia fulani ya kweli ya mambo ya kimungu siku hii; lakini ole, jinsi zilivyo kubwa na zenye kubana masalio ya ufisadi ukaao ndani! Sasa nina hisia zaidi kuliko wakati wowote, kwamba Mungu peke yake ndiye “mwenye kuianzisha na kuikamilisha imani yetu,” yaani kwamba utakaso wote na kila sehemu yake, na kila neno jema, kazi, au wazo, linalopatikana ndani yangu, ni tokeo la nguvu na neema yake; kwamba “pasipo yeye siwezi kufanya neno lolote,” kwa maana kali kabisa, na kwamba, “yeye hufanya kazi ndani yetu kutaka na kutenda kwa kulipenda kwake mwenyewe,” na si kwa sababu nyingine yoyote. Ee, jinsi ilivyo ya kustaajabisha kwamba watu waweze kunena sana juu ya nguvu na wema wa wanadamu, wakati ambapo kama Mungu asingelituzuia kila dakika, tungekuwa mashetani wa mwilini! Hili uzoefu wangu mchungu, kwa siku kadhaa zilizopita, umenifundisha kwa wingi kunihusu mimi mwenyewe.

Feb. 7. “Nafsi yangu ilihisi na kuonja kwamba Bwana ni mwenye neema; kwamba yeye ndiye wema wa juu kabisa, furaha pekee ishibishayo nafsi; kwamba yeye ni fungu kamili, la kutosha, na la uweza wote. Lugha ya moyo wangu ilikuwa, “Ni nani niliye naye mbinguni ila wewe? Wala hapa duniani hapana nimtamaniye ila wewe.” Ee, nahisi kwamba ni mbingu kumpendeza yeye, na kuwa vile hasa apendavyo mimi niwe! Ee, laiti nafsi yangu ingekuwa “takatifu, kama yeye alivyo mtakatifu!” Ee, laiti ingekuwa “safi, kama vile Kristo alivyo safi;” na “kamili, kama Baba yangu wa mbinguni alivyo mkamilifu!” Hizi nahisi ni amri tamu kabisa katika kitabu cha Mungu, zenye kujumlisha zote nyingine. Nami je, nizivunje! ni lazima nizivunje! je, niko chini ya lazima yake maadamu ninaishi ulimwenguni! Ee nafsi yangu, ole, ole wangu, kwamba mimi ni mwenye dhambi, ninayemhuzunisha na kumchukiza daima Mungu huyu mbarikiwa, asiye na mwisho katika wema na neema! Ee, nadhani kama angeniadhibu kwa dhambi zangu, isingeujeruhi moyo wangu kwa kina hivyo kumchukiza; lakini ingawa natenda dhambi daima, hata hivyo yeye hurudia daima fadhili zake kwangu! Ee, nadhani ningeweza kuvumilia mateso yoyote; lakini nawezaje kuvumilia kumhuzunisha na kumvunjia heshima Mungu huyu mbarikiwa! Nitampaje heshima mara elfu kumi zaidi? Nifanye nini ili kumtukuza na kumwabudu huyu bora wa viumbe? Ee, laiti ningeweza kujiweka wakfu, nafsi na mwili, kwa utumishi wake milele! Ee, laiti ningeweza kujitoa kwake, hata nisijaribu kamwe tena kuwa wangu mwenyewe, au kuwa na mapenzi au hisia zisizolingana kikamilifu naye! Lakini, ole! naona siwezi kuwa nimejitoa hivyo kabisa kwa Mungu; siwezi kuishi, nisitende dhambi. Ee enyi malaika, mtukuzeni bila kukoma; na kama ikiwezekana, jinyenyekesheni chini zaidi mbele ya Mfalme mbarikiwa wa mbinguni! Nina shauku ya kushiriki nanyi; na, kama ingewezekana, kuwasaidia. Ee, tutakapokuwa tumefanya yote tuwezayo, hata milele, hatutaweza kutoa hata sehemu ya elfu kumi ya heshima anayostahili Mungu mtukufu!

Machi 3. “Asubuhi, nilitumia (naamini) saa moja katika maombi, kwa uzito na uhuru mkubwa, na kwa hisia nyororo na tamu kabisa kwa wanadamu wote. Nilitamani kwamba wale ambao, nina sababu ya kufikiri, wana nia mbaya juu yangu, wapate kuwa na furaha milele. Ilionekana ya kuburudisha kufikiri kukutana nao mbinguni, hata kama walikuwa wamenidhuru kiasi gani duniani: sikuwa na mwelekeo wa kusisitiza ungamo lolote kutoka kwao, kusudi la upatanisho, na kutumia upendo na fadhili kwao. Ee, ni mfano wa mbingu yenyewe, kuupenda ulimwengu wote kwa upendo wa fadhili, msamaha, na hisani; kuzihisi nafsi zetu zikiwa tulivu, wororo, na wapole; kuwa bila madhania mabaya na shuku zote, na kwa shida kuweza kumdhania mtu yeyote vibaya kwa sababu yoyote; kuikuta mioyo yetu ikiwa myeupe, wazi, na huru, kwa wale wanaotutazama kwa jicho tofauti!—Maombi yalikuwa zoezi tamu hivyo kwangu, kiasi kwamba sikujua jinsi ya kukoma, nisije nikaipoteza roho ya maombi. Sikuhisi mwelekeo wa kula au kunywa, kwa ajili ya raha yake, ila tu kuutegemeza mwili wangu, na kunifanya nifae kwa utumishi wa kimungu. Sikuweza kuridhika bila kuwataja hasa idadi kubwa ya marafiki wapendwa katika kiti cha enzi cha neema; na pia hali za pekee za wengi, kwa kadiri zilivyojulikana.

Machi 10. “Asubuhi, nilihisi nimekufa kupita kiasi kwa ulimwengu, na starehe zake zote. Nilifikiri nilikuwa tayari na radhi kuutoa uzima na faraja zake zote, mara nitakapoitwa kufanya hivyo; na hata hivyo ndipo nilikuwa na faraja ya uzima kama karibu wakati wowote nilipokuwa nayo. Nilitamani kuwa daima na kabisa nimesulubiwa kwa vitu vyote hapa chini, kwa msalaba wa Kristo. Nafsi yangu ilijisalimisha kwa utamu kwa maongozi ya Mungu juu yangu, kwa kila hali; nami niliona hakuna lolote lililotokea ila lililokuwa bora kwangu. Nilimtumaini Mungu, kwamba hataniacha kamwe, ingawa ningeweza “kupita kati ya bonde la uvuli wa mauti.” Ndipo ilikuwa chakula na kinywaji changu kuwa mtakatifu, kuishi kwa Bwana, na kufa kwa Bwana. Nami nilifikiri kwamba ndipo nilifurahia mbingu iliyozidi mno mawazo yaliyotukuka zaidi ya nafsi isiyozaliwa mara ya pili; na hata isivyoelezeka kupita yale ambayo mimi mwenyewe ningeweza kuwaza wakati mwingine. Sikustaajabu kwamba Petro alisema, “Bwana, ni vizuri sisi kuwapo hapa,” alipoburudishwa hivyo kwa utukufu wa kimungu. Nafsi yangu ilijaa upendo na wororo katika wajibu wa maombezi; hasa nilihisi hisia tamu kabisa kwa baadhi ya wachungaji wapenzi wacha Mungu, wa kufahamiana kwangu. Niliomba kwa moto kwa ajili ya Wakristo wapenzi, na kwa ajili ya wale ambao nina sababu ya kuhofia ni adui zangu; wala nisingeweza kunena neno la uchungu, au kufikiri wazo la uchungu, dhidi ya mtu duni kabisa aishiye. Nilikuwa na hisia ya kutostahili kwangu mwenyewe kwingi. Nafsi yangu ilionekana kupumua upendo na sifa kwa Mungu upya, nilipofikiri kwamba angewaacha watoto wake wanipende na kunipokea kama mmoja wa ndugu zao na wenyeji wenzao. Nilipofikiri juu ya kunitendea kwa namna ile, nilitamani kulala miguuni pao; wala sikuweza kufikiri njia yoyote ya kuonyesha unyofu na uwazi wa upendo na kuwathamini kwangu, kama walio bora zaidi kuliko mimi.

Siku ya Bwana, Machi 11. “Nafsi yangu ilitiwa nguvu kwa kiasi fulani ndani ya Mungu, katika ibada ya asubuhi; kiasi kwamba niliondolewa hofu ya kutetemeka na dhiki. Niliwahubiria watu wangu kutoka mfano wa mpanzi, Mathayo 13, na nikafurahia msaada fulani sehemu zote mbili za siku, nikawa na uhuru fulani, hisia, na moto katika kuwahutubia watu wangu maskini; nilitamani kwamba Mungu aishike mioyo yao, na kuwafanya kuwa hai kiroho. Na kwa kweli nilikuwa na mengi hivyo ya kuwaambia, kiasi kwamba sikujua jinsi ya kuacha kusema.”

Hii ilikuwa Sabato ya mwisho ambayo aliwahi kutimiza huduma ya hadhara huko Kaunaumeek, na hizi ndizo mahubiri ya mwisho aliyowahi kuwahubiria Wahindi huko. Njia alizozifuata kwa ajili ya wokovu wao, anazieleza hivi katika barua kwa Mch. Bw. Pemberton wa New-York.

“Katika kazi zangu nao, ili “kuwageuza kutoka giza kuwaingiza nuruni,” nilitafakari kile kilichokuwa wazi na rahisi zaidi, na kilichofaa zaidi kwa uwezo wao; na nikajitahidi kuweka mbele yao mara kwa mara, kwa kadiri walivyoweza kuzipokea, kweli za maana na za lazima kupita zote za Ukristo; kama zile zilizohusu moja kwa moja wongofu wao wa haraka kwa Mungu, na zile nilizohukumu kuwa na mwelekeo mkubwa zaidi, kama njia, wa kuufanya mabadiliko ule matukufu ndani yao. Lakini hasa nililifanya kuwa lengo na mwelekeo wa kazi zangu zote, kuwaongoza kufahamu kikamilifu mambo haya mawili: (1.) Udhambi na taabu ya hali waliyokuwamo kwa asili; uovu wa mioyo yao, uchafu wa asili zao; hatia nzito waliyokuwa chini yake, na kuwekwa kwao wazi kwa adhabu ya milele; na pia kutoweza kwao kabisa kujiokoa wenyewe, ama kutoka katika dhambi zao, au kutoka katika taabu zile ambazo ni adhabu ya haki yake; na kutostahili kwao rehema yoyote kutoka mkononi mwa Mungu, kwa ajili ya lolote wao wenyewe wangeweza kufanya ili kununua upendeleo wake, na kwa hiyo uhitaji wao uliopindukia wa Kristo kuwaokoa. Na, (2.) Mara kwa mara nilijitahidi kuwafunulia ukamilifu, utoshelevu, na ukarimu wa ule ukombozi ambao Mwana wa Mungu ameufanya kwa utii na mateso yake, kwa ajili ya wenye dhambi wanaoangamia: jinsi maandalizi haya aliyoyafanya yalivyofaa mahitaji yao yote; na jinsi alivyowaita na kuwaalika kupokea uzima wa milele kwa ukarimu, licha ya udhambi wao wote.

“Baada ya kuwa na Wahindi miezi kadhaa, nilitunga namna mbalimbali za maombi, zilizolingana na hali na uwezo wao; ambazo, kwa msaada wa mkalimani wangu, nilizitafsiri katika lugha ya Kihindi; na hivi karibuni nikajifunza kutamka maneno yao, hata kuweza kuomba nao kwa lugha yao wenyewe. Pia nilitafsiri zaburi mbalimbali katika lugha yao, na muda si mrefu baadaye tuliweza kuimba katika ibada ya Mungu.

“Watu wangu walipokuwa wamepata kufahamu kiasi na kweli nyingi rahisi kabisa za Ukristo, hata wakawa na uwezo wa kupokea na kuelewa nyingine, niliwapa maelezo ya kihistoria ya matendo ya Mungu na watu wake wa kale walioukiri, Wayahudi; baadhi ya kanuni na taratibu walizolazimika kuzishika, kama dhabihu zao, na kadhalika; na kile zilikusudiwa kuwawakilisha; na pia baadhi ya miujiza ya kushangaza Mungu aliyowatendea kwa wokovu wao, walipomtumaini; na adhabu kali alizowaletea nyakati fulani, walipomwacha na kumtenda dhambi. Baadaye nilielekea kuwapa habari ya kuzaliwa, maisha, miujiza, mateso, kifo, na ufufuo wa Kristo; pamoja na kupaa kwake, na kumiminwa kwa ajabu kwa Roho Mtakatifu kulikofuata baada ya hayo.

“Na nikiisha kujitahidi hivyo kuiandaa njia kwa maelezo ya jumla ya mambo, kisha nilielekea kuwasomea na kuwafafanulia Injili ya Mtakatifu Mathayo (angalau kiini chake) kwa mfululizo, ambapo walipata mtazamo wa wazi na wa pekee zaidi wa yale waliyokuwa nayo awali dhana ya jumla. Mafafanuzi haya niliyahudhuria karibu kila jioni, palipokuwa na idadi ya maana yao nyumbani; isipokuwa nilipolazimika kuwa mbali mwenyewe, ili kujifunza lugha ya Kihindi na Mch. Bw. Sergeant. Zaidi ya njia hizi za mafundisho, palikuwa pia na shule ya Kiingereza iliyoendeshwa daima na mkalimani wangu kati ya Wahindi; ambayo nilizoea mara kwa mara kuitembelea, ili kuwapa watoto na vijana mafundisho fulani yanayofaa, na mawaidha adhima yaliyolingana na umri wao.

“Kiwango cha maarifa ambacho baadhi yao walikifikia kilikuwa cha maana. Kweli nyingi za Ukristo zilionekana kukaa imara katika nia zao, hasa katika baadhi ya matukio, kiasi kwamba wangesema nami juu yake, na kuuliza maswali kuhusu hayo kama yalivyokuwa ya lazima ili kuyafanya kuwa wazi na dhahiri zaidi kwa ufahamu wao. Watoto pia, na vijana, waliohudhuria shule, walipata maendeleo ya maana (angalau baadhi yao) katika masomo yao; kiasi kwamba wangaliifahamu lugha ya Kiingereza vyema, wangaliweza kusoma kwa wepesi kiasi katika kitabu cha zaburi.

“Lakini kile kilichokuwa cha kutamanika kupita yote, na kilichonipa kitia-moyo kikubwa zaidi katikati ya taabu nyingi na saa za faraja isiyokuwepo, kilikuwa, kwamba kweli za neno la Mungu zilionekana, nyakati fulani, kuandamana na nguvu fulani juu ya mioyo na dhamiri za Wahindi. Na hasa hili lilionekana wazi katika watu wachache mmoja mmoja, walioamshwa kwa hisia fulani ya hali yao ya taabu kwa asili, na wakaonekana kuhangaikia ukombozi kutoka humo. Kadhaa wao walikuja, kwa hiari yao wenyewe, kuzungumza nami kuhusu mambo ya nafsi zao; na baadhi, kwa machozi, waliuliza wafanye nini ili waokolewe?”

Wahindi wa Kaunaumeek wakiwa ni wachache kwa hesabu na Brainerd akiwa amefanya kazi miongoni mwao kwa muda wa kama mwaka mmoja, na akiwa amewashawishi wawe tayari kuiacha Kaunaumeek, na kuhamia Stockbridge, kuishi daima chini ya huduma ya Bw. Sergeant; alifikiri kwamba sasa angeweza kufanya huduma zaidi kwa Kristo miongoni mwa Wahindi mahali pengine: na kwa hiyo alienda New-Jersey, na akaliweka jambo mbele ya Makamishna; ambao walikutana Elizabeth-Town, kwa ajili ya tukio hilo, na wakaamua kwamba aiache Kaunaumeek mara moja, na aende kwa Wahindi wa Delaware.

Kwa mialiko ambayo Brainerd alikuwa amepokea hivi karibuni, inaonekana, kwamba haikuwa kwa lazima, au kwa kukosa nafasi za kujiweka katika huduma, kwamba aliamua kuyaacha yote yale ya faraja za nje, angaliyoyafurahia hivyo, ili kuyatumia maisha yake miongoni mwa washenzi, na kuvumilia ugumu na kujikana kwa utume wa Kihindi. Alikuwa, alipokuwa tu anaondoka Kaunaumeek, amepata mwaliko wa dhati wa makazi huko East-Hampton, mmojawapo wa miji ya kupendeza zaidi katika Long-Island. Watu huko walikuwa na nia moja katika tamaa zao za kumpata kuwa mchungaji wao, na kwa muda mrefu waliendelea kumfuatilia kwa dhati, na kwa shida walishawishika kuachana na jitihada zao, na kuyaacha matumaini yao ya kumpata. Zaidi ya hili, alikuwa na mwaliko wa kuhubiri kwa kuzingatia makazi huko Millington, karibu na mji wake wa kuzaliwa, na katikati ya marafiki zake. Wala Brainerd hakuchagua kazi ya umisionari kwa Wahindi, badala ya kukubali mialiko ile, kwa sababu hakuufahamu ugumu na mateso yaliyoandamana na huduma kama hiyo; kwa maana alikuwa amekwisha kuupata uzoefu wa ugumu huu katika kiangazi na baridi; akiwa ametumia kama mwaka mmoja katika jangwa la upweke kati ya washenzi hawa, ambako alikuwa amepitia ugumu uliopindukia, na kuwa chini ya msururu wa huzuni za nje na za ndani, ambazo sasa zilikuwa mpya nia yake.

Baada ya hayo aliendelea siku mbili au tatu New-Jersey, akiwa mgonjwa sana; kisha akarudi New-York; na kutoka huko akaingia New-England; na akaenda mji wake wa kuzaliwa wa Haddam, ambako aliwasili Jumamosi, Aprili 14. Na anaendelea bado na malalamiko yake machungu ya kukosa faragha. Alipokuwa New-York, anasema hivi, “Ee, si anasa za ulimwengu ziwezazo kunifariji! Kama Mungu ataukatalia uwepo wake, anasa za mji ni nini kwangu? Saa moja ya faragha tamu ambako Mungu yupo, ni bora kuliko ulimwengu wote.”

Aprili 17.—“Jioni, kwa ndugu yangu, tukiimba nyimbo pamoja na marafiki, nafsi yangu ilionekana kuyeyuka; na katika maombi baadaye, nilifurahia zoezi la imani, na niliwezeshwa kuwa na moto rohoni: nilipata zaidi ya uwepo wa Mungu kuliko wakati wowote katika safari yangu ya karibuni yenye kuchosha. Umilele ulionekana karibu sana; asili yangu ilikuwa dhaifu sana, na ilionekana tayari kufumuliwa; jua likizama, na vivuli vya jioni vikija kwa haraka. Ee, nilitamani kuzijaza dakika zilizosalia zote kwa ajili ya Mungu! Ingawa mwili wangu ulikuwa dhaifu hivyo, na umechoka kwa kuhubiri na mazungumzo mengi ya faraghani, hata hivyo nilitaka kukesha usiku kucha kufanya jambo fulani kwa ajili ya Mungu. Kwa Mungu, mtoaji wa maburudisho haya, uwe utukufu milele na milele. Amina.

Aprili 18.—“Nilikuwa dhaifu sana, na nikafurahia faraja ndogo ya kiroho. Nilijaribiwa na mtu aliyebishana dhidi ya dhambi ya asili. Bwana na aifungue macho yake ili aone chemchemi ya dhambi ndani yake mwenyewe!”

Baada ya hayo aliwatembelea wachungaji kadhaa huko Connecticut; kisha akasafiri kuelekea Kaunaumeek, na akafika kwa Bw. Sergeant, huko Stockbridge, Alhamisi, Aprili 26, akiwa ameifanya safari katika hali dhaifu sana ya mwili.

Aprili 27 na 28.—“Nilitumia muda fulani kuwatembelea marafiki, na kuzungumza na watu wangu, (ambao sasa walikuwa wamehamishwa chini kutoka mahali pao kwenda kwa Bw. Sergeant) na nikawakuta wakifurahi sana kuniona nimerudi. Nilijaribiwa nia yangu na hisia ya kutostahili kwangu mwenyewe.

Siku ya Bwana, Aprili 29.—“Nilihubiri kwa niaba ya Bw. Sergeant sehemu zote mbili za siku, kutoka Ufu. 14:4. Nilifurahia uhuru fulani katika kuhubiri, ingawa si roho nyingi ya kiroho. Jioni, moyo wangu uliinuliwa kwa kiasi katika shukrani kwa Mungu kwa msaada wowote.

Aprili 30.—“Nilipanda farasi kwenda Kaunaumeek, lakini nilikuwa mgonjwa mno; sikufurahia faraja niliyoitumaini katika nyumba yangu mwenyewe.

Mei 1.—“Nikiisha kupokea amri mpya za kwenda kwa idadi ya Wahindi katika mto Delaware, huko Pennsylvania, na watu wangu hapa wakiwa kwa wingi wamehamia kwa Bw. Sergeant, siku hii nilichukua nguo zangu zote, vitabu, na kadhalika, nikaviondoa, na nikaanza safari ya kwenda mto Delaware; lakini nikaifanya njia yangu kurudi kwa Bw. Sergeant, jambo nililolifanya siku hii, karibu na usiku. Nilipanda farasi saa kadhaa katika mvua kupitia nyika ya kunguruma, ingawa nilikuwa nimevurugika mwilini hivi kwamba kidogo au hata kitu kimoja tu ila damu kilinitoka.

Mei 8.—“Nilisafiri kama maili arobaini na tano hadi mahali paitwapo Fishkill; na nikakaa hapo. Nilitumia muda mwingi, nilipokuwa nikipanda farasi, katika maombi kwamba Mungu angeenda nami hadi Delaware. Moyo wangu nyakati fulani ulikuwa tayari kuzama kwa mawazo ya kazi yangu, na kwenda peke yangu nyikani, sikujua wapi; lakini bado ilikuwa faraja kufikiri kwamba wengine wa watoto wa Mungu walikuwa ‘wametangatanga katika mapango na mashimo ya nchi;’ na Abrahamu, alipoitwa kutoka, ‘alitoka bila kujua aendako.’ Ee, laiti ningemfuata Mungu!”

Siku iliyofuata alienda mbele katika safari yake; alivuka Hudson, na akaenda Goshen katika Milima ya Juu; na hivyo akasafiri kuvuka misitu, kutoka Hudson hadi Delaware, kama maili mia moja, kupitia nchi ya ukiwa na ya kutisha, juu ya New-Jersey, ambako palikuwa na makazi machache sana; katika safari ambayo aliteseka machofu na ugumu mwingi. Aliwatembelea baadhi ya Wahindi njiani, mahali paitwapo Miunissinks, na akazungumza nao kuhusu Ukristo. Alikuwa na huzuni na ukiwa kiasi, akiwa peke yake katika nyika ngeni. Jumamosi, Mei 12, alifika katika makazi ya watu wa Kiayalandi na Kiholanzi, na akiendelea kama maili kumi na mbili zaidi alifika Sakhauwotung, makazi ya Kihindi ndani ya Njia-panda za Delaware.

Siku ya Bwana, Mei 13.—“Niliamka mapema; nilihisi vibaya sana baada ya safari yangu ndefu, na baada ya kulowa na kuchoka. Nilikuwa na huzuni sana; sijawahi karibu kuona asubuhi yenye giza hivyo maishani mwangu; ilionekana hakuna Sabato; watoto wote walikuwa wakicheza; mimi, mgeni nyikani, wala sikujua niende wapi; na hali zote zilionekana kushirikiana kuyafanya mambo yangu kuwa ya giza na yenye kuvunja moyo. Nilikatishwa tamaa kuhusu Mkalimani, na nikasikia kwamba Wahindi walikuwa wametawanyika sana. Ee, niliuomboleza uwepo wa Mungu, na nikaonekana kama kiumbe kilichofukuzwa mbele ya macho yake! hata hivyo alipenda kuitegemeza nafsi yangu izamayo katikati ya huzuni zangu zote; kiasi kwamba sikuwa na wazo lolote la kuiacha kazi yangu miongoni mwa Wahindi maskini; bali nilifarijika kufikiri kwamba mauti muda si mrefu ingeniweka huru kutoka katika dhiki hizi. Nilipanda farasi kama maili tatu au nne kwa watu wa Kiayalandi, ambako niliwakuta baadhi walioonekana wenye kiasi na waliohangaikia dini. Ndipo moyo wangu ulipoanza kutiwa moyo kidogo: nilienda na kuhubiri kwanza kwa Waayalandi na kisha kwa Wahindi; na jioni nilifarijika kidogo: nafsi yangu ilionekana kupumzika juu ya Mungu, na kujipa moyo.

Siku ya Bwana, Mei 20.—“Niliwahubiria mara mbili Wahindi maskini; na nikafurahia uhuru fulani katika kunena, nilipojaribu kuondoa chuki zao dhidi ya Ukristo. Nafsi yangu ilitamani daima msaada kutoka juu; kwa maana niliona sikuwa na nguvu ya kutosha kwa kazi ile. Baadaye niliwahubiria watu wa Kiayalandi; nilisaidiwa sana katika maombi ya kwanza, na kiasi katika mahubiri. Watu kadhaa walionekana kuhangaikia sana nafsi zao, ambao nilizungumza nao baadaye kwa uhuru mwingi na nguvu kiasi. Ahimidiwe Mungu kwa msaada wowote uliotolewa kwa funza asiyestahili. Ee, laiti ningeishi kwake!

Siku ya Bwana, Mei 27.—“Niliwatembelea Wahindi wangu asubuhi, na nikahudhuria mazishi miongoni mwao; niliguswa kuona desturi zao za kipagani. Ee, laiti wangepata ‘kugeuzwa kutoka giza kuwaingiza nuruni!’ Baadaye niliwakusanya idadi kubwa yao pamoja, na nikawahubiria; na nikawaona wasikivu sana. Baada ya hii niliwahubiria watu weupe kutoka Ebr. 2:3. ‘Sisi je, tutapataje kupona tusipojali wokovu mkuu namna hii?’ Niliwezeshwa kunena kwa uhuru fulani na nguvu: watu kadhaa walionekana kuhangaikia sana nafsi zao; hasa mmoja aliyekuwa amelelewa katika Ukatoliki wa Kirumi. Ahimidiwe Bwana kwa msaada wowote.

Mei 28.—“Niliondoka kutoka kwa Wahindi juu ya Njia-panda za Delaware, kwa safari ya kuelekea Newark, huko New-Jersey, kulingana na amri zangu. Nilipanda farasi kupitia nyika; nilichoka sana kwa joto; nilikaa mahali paitwapo Black River; nilikuwa nimechoka mno na kuishiwa nguvu.

Siku ya Bwana, Juni 10.—“[Katika Newark.] Asubuhi nilihangaika sana jinsi ningeitimiza kazi ya siku: na nikatetemeka kwa mawazo ya kuachwa peke yangu. Nilifurahia msaada wa maana sana katika sehemu zote za huduma ya hadhara. Nilipata nafasi tena ya kuhudhuria agizo la Meza ya Bwana, na kwa wema wa kimungu niliburudishwa ndani yake: nafsi yangu ilijaa upendo na wororo kwa watoto wa Mungu, na kwa watu wote. Usiku nilifurahia uroho zaidi na tamaa tamu ya utakatifu, kuliko nilivyohisi kwa muda: niliogopa kila wazo na kila mwendo, isije kwa hivyo moyo wangu ukavutwa mbali na Mungu. Ee, laiti nisimwache kamwe Mungu mbarikiwa! ‘Bwana, mbele za uso wako kuna shibe ya furaha.’ Ee, baraka ya kuishi kwa Mungu!

Juni 11.—“Siku hii Baraza la Wachungaji lilikutana Newark, ili kunifanyia kuwekwa wakfu. Nilikuwa dhaifu sana na mwenye vurugu mwilini; hata hivyo nilijitahidi kuweka tumaini langu kwa Mungu. Nilitumia sehemu kubwa ya siku peke yangu; hasa asubuhi. Saa tisa alasiri nilihubiri mahubiri yangu ya jaribio kutoka Matendo, 26:17, 18, likiwa andiko nililopewa kwa kusudi hilo. Sikuhisi vizuri mwilini wala nia yangu: hata hivyo, Mungu alinichukua kupitia kwa faraja. Baadaye nilipitia mtihani mbele ya Baraza la Wachungaji. Nilichoka sana, na nia yangu ilibeba mzigo wa ukubwa wa ile amana niliyokuwa karibu kuichukua juu yangu kwa namna adhima kuliko zote: nia yangu ilibanwa hivyo na uzito wa kazi iliyokaa juu yangu, kiasi kwamba sikuweza kulala usiku huu, ingawa nilikuwa nimechoka sana na katika uhitaji mkubwa wa mapumziko.

Juni 12.—“Asubuhi hii niliendelea kuchunguzwa kuhusu ufahamu wangu wa kimajaribio wa Ukristo. Saa nne asubuhi kuwekwa wakfu kwangu kulihudhuriwa; mahubiri yalihubiriwa na Mch. Bw. Pemberton. Wakati huu niliguswa na hisia ya ile amana muhimu iliyokabidhiwa kwangu; hata hivyo nilikuwa mtulivu na adhima bila kuchanganyikiwa; na natumaini kwamba ndipo, kama mara nyingi awali, nilijitoa kwa Mungu, kuwa kwa ajili yake, na si kwa ajili ya mwingine. Ee, laiti ningekuwa daima nimejihusisha katika utumishi wa Mungu, na kwa ipasavyo kuikumbuka ile amana adhima niliyoipokea mbele za Mungu, malaika, na wanadamu. Amina.”