Utakatifu na Uumbaji

‘Mungu akaibariki siku ya Sabato, na akaitakasa, kwa kuwa katika siku hiyo alipumzika, akaacha kazi yote aliyoiumba Mungu na kuifanya.’—Mwa. 2:3.

Katika Mwanzo tunacho Kitabu cha Mianzo. Kwa sura zake tatu za kwanza tunadaiwa hasa nuru ya Kimungu ing’aayo juu ya maswali mengi ambayo hekima ya kibinadamu haikuweza kamwe kuyapatia jibu. Katika kutafuta kwetu Utakatifu, tunaongozwa huko pia. Katika kitabu chote cha Mwanzo neno Mtakatifu latokea mara moja tu. Lakini mara hiyo moja katika uhusiano wa namna hiyo hata kutufungulia chemchemi ya siri ambapo hutiririka yote ambayo Biblia inayo ya kutufundisha au kutupatia juu ya baraka hii ya mbinguni. Maana kamili ya neno lile la thamani tunalotaka kulimudu, ya baraka ile isiyo na thamani tunayotaka kuimiliki, ‘Kutakaswa katika Kristo,’ hutokea katika yale yaliyoandikwa hapa juu ya tendo lile la ajabu la Mungu, ambalo kwalo alifunga kazi yake ya uumbaji, na kufunua jinsi ambavyo ingeendelezwa na kukamilishwa kwa ajabu. Mungu alipoibariki siku ya saba, na akaitakasa, aliiinua juu ya siku nyingine, na kuitenga kwa kazi na kwa ufunuo wake Mwenyewe, ikizidi katika utukufu yote yaliyotangulia. Katika usemi huu rahisi, Maandiko yanatufunulia tabia ya Mungu kama Yeye Aliye Mtakatifu, afanyaye mtakatifu; njia ambayo kwayo hufanya mtakatifu, kwa kuingia ndani na kupumzika; na nguvu ya kubariki ambayo kwayo kufanya kwa Mungu mtakatifu daima huandamana. Mafunzo haya matatu tutaona kuwa ya umuhimu wa ndani kabisa kuyachunguza vyema, kwa kuwa yana kanuni za msingi za yote ambayo Maandiko yatakuwa nayo ya kutufundisha katika kufuatia kwetu Utakatifu.

1. Mungu aliitakasa siku ya Sabato. Kwa siku sita zilizotangulia neno kuu lilikuwa, tangu kuitwa kwa mara ya kwanza kuweko kwa mbingu na nchi, hata kufikia kuumbwa kwa mwanadamu: Mungu akaumba. Ghafula neno jipya na kazi mpya ya Mungu, laingizwa: Mungu akatakasa. Jambo fulani lililo juu kuliko uumbaji, lile ambalo kwa ajili yake uumbaji upo, sasa lapaswa kufunuliwa; Mungu Mwenyezi sasa apaswa kujulikana kama Mungu Aliye Mtakatifu Zaidi. Na kama vile kazi ya uumbaji ionyeshavyo Nguvu zake, bila Nguvu hiyo kutajwa, vivyo hivyo kuitakasa kwake siku ya saba kwafunua tabia yake kama Yeye Aliye Mtakatifu. Kama vile Uweza wa Yote ulivyo mkuu wa sifa zake za asili, vivyo hivyo Utakatifu ndio wa kwanza wa sifa zake za kimaadili. Na kama vile Yeye peke yake alivyo Muumba, vivyo hivyo Yeye peke yake ndiye Mtakasaji; kufanya mtakatifu ni kazi yake kwa hakika na kwa upekee kama vile kuumba. Amebarikiwa mtoto wa Mungu aaminiye hili kwa kweli na kwa ukamilifu!

Mungu aliitakasa siku ya Sabato. Neno hili laweza kutufundisha ni ya namna gani asili ya kazi Mungu aifanyayo afanyapo mtakatifu. Utakaso katika Paradiso hauwezi kuwa tofauti kwa msingi na Utakaso katika Ukombozi. Mungu alikuwa ametamka kazi zake zote, na mwanadamu aliye mkuu wao, kuwa njema sana. Na hata hivyo hazikuwa takatifu. Kazi ya siku sita haikuwa na unajisi wala dhambi, na hata hivyo haikuwa takatifu. Siku ya saba ilihitaji kufanywa takatifu hasa, kwa ajili ya kazi kuu ya kumfanya mtakatifu mwanadamu, ambaye tayari alikuwa mwema sana. Katika Kutoka, Mungu asema waziwazi kwamba aliitakasa siku ya Sabato, kwa kusudi la utakaso wa mwanadamu. ‘Mpate kujua ya kuwa mimi ndimi Bwana niwatakasaye.’ Wema, kutokuwa na hatia, usafi, kuwa huru na dhambi, si Utakatifu. Wema ni kazi ya uweza wa yote, sifa ya asili, kama Mungu auumbavyo: utakatifu ni kitu kilicho juu bila kikomo. Twanena juu ya utakatifu wa Mungu kama ukamilifu wake wa kimaadili usio na mwisho; ukamilifu wa kimaadili wa mwanadamu ungeweza kuja tu katika kutumia kwake utashi wake, akikubali kwa hiari na kukaa katika mapenzi ya Mungu. Ni kwa njia hiyo peke yake angeweza kuwa mtakatifu. Siku ya saba ilifanywa takatifu na Mungu kama ahadi kwamba angemfanya mwanadamu mtakatifu. Katika zama zilizotangulia siku ya saba, kipindi cha Uumbaji, Nguvu, Hekima, na Wema wa Mungu vilikuwa vimeonyeshwa. Zama zijazo, katika kipindi cha siku ya saba, zitakuwa ndizo agano la utakatifu: Mungu aliifanya takatifu siku ya saba.

2. Mungu aliitakasa siku ya Sabato, kwa sababu katika siku hiyo alipumzika kutoka kazi yake yote. Pumziko hili lilikuwa kitu halisi. Katika Uumbaji, Mungu alikuwa, kana kwamba, ametoka nje ya Nafsi yake ili kuleta kitu kipya: katika kupumzika sasa arejea kutoka kazi yake ya kuumba na kuingia ndani ya Nafsi yake, ili kufurahi katika upendo wake juu ya mwanadamu aliyemuumba, na kujitoa Mwenyewe kwake. Hili latufungulia njia ambayo kwayo Mungu hufanya mtakatifu. Uhusiano kati ya kupumzika na kufanya mtakatifu haukuwa wa kiholela; kufanya mtakatifu hakukuwa wazo la baadaye; katika asili yenyewe ya mambo isingeweza kuwa vinginevyo: alitakasa kwa sababu alipumzika ndani yake; alitakasa kwa kupumzika. Anapoiangalia kazi yake iliyokamilika, hasa mwanadamu, akiifurahia, na, kama tulivyo nalo katika Kutoka, ‘akastarehe,’ wakati huu wa pumziko lake la Kimungu ndio wakati ambao ndani yake atayaendeleza hata kukamilika yale aliyoyaanza, na kumfanya mwanadamu, aliyeumbwa kwa mfano wake, kwa kweli kabisa mshiriki wa utukufu wake ulio juu kabisa, yaani Utakatifu wake.

Palipo Mungu apumzika kwa kuridhika na kwa upendo, hufanya mahali hapo patakatifu. Uwepo wa Mungu ukijifunua wenyewe, ukiingia ndani, na kutwaa milki, ndio ufanyao Utakatifu wa kweli. Tunaposhuka katika zama, tukichunguza kufunuliwa kwa hatua kwa hatua kwa Utakatifu ni nini, kweli hii itatukuta daima. Katika kukaa kwa Mungu mbinguni, katika hekalu lake duniani, katika Mwana wake mpendwa, katika nafsi ya mwamini kwa njia ya Roho Mtakatifu, kila mahali tutaona kwamba Utakatifu si kitu ambacho mwanadamu ni au afanyacho, bali kwamba huja daima pale ajapo Mungu. Katika maana ya ndani kabisa ya maneno haya: pale Mungu aingiapo ili kupumzika, hapo hutakasa. Na tutakapokuja kuchunguza ufunuo wa Agano Jipya wa njia ambayo kwayo twapaswa kuwa watakatifu, tutaona katika hili mojawapo ya mafunzo yetu ya kwanza na ya ndani kabisa. Ni tuingiapo katika pumziko la Mungu ndipo twakuwa washiriki wa Utakatifu wake. ‘Sisi tulioamini twaingia katika pumziko lile;’ ‘Kwa maana yeye aliyeingia katika pumziko lake, amestarehe mwenyewe katika kazi zake, kama Mungu alivyostarehe katika kazi zake.’ Ni pale nafsi iachapo juhudi zake yenyewe, na kupumzika katika Yeye aliyemaliza yote kwa ajili yetu, na atakayemaliza yote ndani yetu, nafsi ijitoapo katika tumaini tulivu la imani ya kweli ili kupumzika katika Mungu, ndipo itakapojua Utakatifu wa kweli ni nini. Pale nafsi iingiapo katika utulivu wa Sabato wa tumaini kamili, Mungu huja kuishika Sabato yake takatifu; na nafsi ile apumzikapo ndani yake huitakasa. Kwamba twanena juu ya siku yake Mwenyewe, ‘Aliitakasa,’ au juu ya watu wake Mwenyewe ‘waliotakaswa katika Kristo,’ siri ya Utakatifu ni ile ile daima: ‘Alitakasa kwa sababu alipumzika.’

3. Kisha twasoma, ‘Akaibariki na kuitakasa.’ Kama lilivyotumika katika sura ya kwanza na katika kitabu chote cha Mwanzo, neno ‘Mungu akabariki’ ni la maana kubwa. ‘Zaeni, mkaongezeke’ lilikuwa, kama kwa Adamu, vivyo hivyo baadaye kwa Nuhu na Ibrahimu, ufafanuzi wa Kimungu wa maana yake. Baraka ambayo kwayo Mungu aliwabariki Adamu na Nuhu na Ibrahimu ilikuwa ya kuzaa na kuongezeka, nguvu ya kuzaana na kuzidi. Mungu alipoibariki siku ya saba, aliijaza kwa namna hiyo kwa nguvu hai ya Utakatifu wake, hata ndani yake Utakatifu ule uweze kuongezeka na kujizaa katika wale ambao, kama Yeye, watafutao kuingia katika pumziko lake na kuitakasa. Siku ya saba ndiyo ile ambayo bado twaishi ndani yake. Kwa kila moja ya siku za uumbaji imeandikwa, hata ya mwisho, ‘Ikawa jioni ikawa asubuhi, siku ya sita.’ Kwa ile ya saba maandiko bado hayajaandikwa; twaishi ndani yake sasa, siku ya Mungu Mwenyewe ya pumziko na utakatifu na baraka. Akiingia ndani yake kwa namna ya pekee sana, na kuitwaa, kama wakati wa Yeye kufurahia kiumbe chake, na kudhihirisha ukamilifu wa upendo wake katika kumtakasa, ameifanya agano tunaloishi ndani yake sasa kuwa la baraka ya Kimungu na yenye nguvu. Na wakati huo huo ametufundisha baraka ni nini. Utakatifu ni heri. Ushirika na Mungu katika pumziko lake takatifu ni heri. Na kama vile baraka zote za Mungu katika Kristo zilivyo na chemchemi moja tu, Utakatifu wa Mungu, vivyo hivyo zote zina lengo moja tu, kutufanya washiriki wa Utakatifu ule. Mungu akaumba, na akabariki; kwa baraka ya uumbaji. Mungu akatakasa, na akabariki; kwa baraka ya Sabato ya pumziko lake. Baraka ya Uumbaji, ya wema na kuzaa na mamlaka, itavikwa taji kwa baraka ya Sabato ya pumziko katika Mungu na utakatifu katika ushirika naye.

Kazi ya Mungu ya Uumbaji iliyokamilika iliharibiwa na dhambi, na ushirika wetu naye katika baraka ya pumziko lake takatifu ukakatwa. Kazi ya ukombozi iliyokamilika ilitufungulia pumziko la kweli zaidi na kuingia kwa hakika zaidi katika Utakatifu wa Mungu. Kama alivyopumzika katika siku yake takatifu, vivyo hivyo sasa apumzika katika Mwana wake Mtakatifu. Ndani yake sasa twaweza kuingia kikamilifu katika pumziko la Mungu. ‘Tuliofanywa watakatifu katika Kristo,’ na tupumzike ndani yake. Na tupumzike, kwa sababu twaona kwamba kama Mungu kwa nguvu zake kuu alivyoimaliza kazi yake ya Uumbaji kwa ajabu, ndivyo atakavyoikamilisha na kuitimiza kazi yake ya utakaso. Na tujitoe wenyewe kwa Mungu katika Kristo, ili kupumzika pale alipopumzika, kufanywa watakatifu kwa utakatifu wake Mwenyewe, na kubarikiwa kwa baraka ya Mungu Mwenyewe. Mungu Mtakasaji ndilo jina lililoandikwa sasa juu ya kiti cha enzi cha Mungu Muumba. Katika kizingiti cha historia ya jamii ya wanadamu ling’aa neno hili la ahadi na tumaini lisilo na kikomo: ‘Mungu akaibariki na kuitakasa siku ya saba kwa sababu katika siku hiyo alipumzika.’

Kuweni watakatifu, kwa kuwa mimi ni mtakatifu.

Ee Bwana Mungu uliyebarikiwa! Nasujudu mbele zako katika ibada ya unyenyekevu. Nakuabudu kama Mungu Muumba, na Mungu Mtakasaji. Umejifunua Mwenyewe kama Mungu Mwenyezi na Mungu Aliye Mtakatifu Zaidi. Nakusihi, unifundishe kukujua na kukutumaini ukiwa hivyo.

Nakuomba kwa unyenyekevu neema ili nijifunze na kuzishika kweli za kiroho zilizo za ndani ulizozifunua katika kuitakasa siku ya Sabato. Kusudi lako katika kuumbwa kwa mwanadamu ni kudhihirisha Utakatifu wako, na kumfanya awe mshiriki wake. Ee, unifundishe kukuamini Wewe kama Mungu Muumba wangu na Mtakasaji, kuamini kwa moyo wangu wote kwamba nguvu ile ile ya Uweza wa Yote iliyotoa baraka ya siku ya sita ya uumbaji, hutuhakikishia baraka ya siku ya saba ya utakaso. Mapenzi yako ni utakaso wetu.

Na unifundishe, Bwana, kuelewa vizuri zaidi jinsi baraka hii ijavyo. Ni pale uingiapo ili kupumzika, kujiburudisha na kujifunua Mwenyewe, ndipo ufanyapo mtakatifu. Ee Mungu wangu! moyo wangu na uwe mahali pako pa kupumzika. Ningependa, katika utulivu na tumaini la imani yenye pumziko, kupumzika ndani yako, nikiamini kwamba Wewe wafanya yote ndani yangu. Ushirika wa namna hiyo nawe, na upendo wako, na mapenzi yako, na viwe kwangu siri ya maisha ya utakatifu. Naiomba kwa jina la Bwana wetu Yesu, ambaye ndani yake umetutakasa. Amina.

1. Mungu Muumba ndiye Mungu Mtakasaji. Uweza wa Yote uliofanya kazi ya kwanza wafanya ya pili pia. Naweza kumtumaini Mungu Mwenyezi anifanye mtakatifu. Mungu ni mtakatifu: kama Mungu ndiye kila kitu kwangu, uwepo wake utakuwa utakatifu wangu.

2. Pumziko ni kuacha kazi, si ili kutofanya kazi tena, bali ili kuanza kazi mpya. Mungu apumzika na mara huanza kufanya takatifu kile apumzikacho ndani yake. Aliumba kwa neno la nguvu zake; apumzika katika upendo wake. Uumbaji ulikuwa ni kujenga hekalu; utakaso ni kuingia ndani na kutwaa milki. Ee, kuingia kule kwa ajabu ndani ya asili ya kibinadamu!

3. Mungu apumzika tu katika kile kilicho na pumziko, kilicho chini ya utawala wake kabisa. Ni katika pumziko la imani ndipo twapaswa kumtazamia Mungu Mtakasaji; ataingia ndani na kuishika Sabato yake takatifu katika nafsi yenye pumziko. Sisi twapumzika katika pumziko la Mungu; Mungu apumzika katika pumziko letu.

4. Mungu apumzikaye ndani ya mwanadamu aliyemuumba, na katika kupumzika hutakasa, na katika kutakasa hubariki: huyu ndiye Mungu wetu; msifuni na kumwabudu. Na mtumaini aifanye kazi yake.

5. Pumziko! ni neno rahisi kiasi gani. Pumziko la Mungu! ni ukamilifu usiofikirika kiasi gani wa Uzima na Upendo katika neno hilo. Na tulitafakari na kuabudu mbele zake, hata litufunike na tuingie ndani yake—Pumziko la Mungu. Pumziko ni la Mungu: Yeye peke yake aweza kulitoa, kwa kutufanya tushiriki lililo lake Mwenyewe.

Siku ya Nne.