Utakatifu na Furaha

‘Ufalme wa Mungu ni furaha katika Roho Mtakatifu.’—Warumi 14:17.

‘Wanafunzi wakajaa furaha na Roho Mtakatifu.’—Matendo 13:52.

‘Ndipo Nehemia akasema, Siku hii ni takatifu kwa Bwana: msihuzunike, kwa maana furaha ya Bwana ni nguvu yenu. Basi Walawi wakawatuliza watu wote, wakisema, Nyamazeni; kwa maana siku hii ni takatifu; wala msisikitike. Watu wote wakaenda zao kufanya shangwe kubwa, kwa sababu walikuwa wameyafahamu maneno.’—Nehemia 8:10–12.

Maana ya ndani ya furaha katika maisha ya Kikristo haieleweki vema. Mara nyingi mno huhesabiwa kuwa jambo la pili; hali kumbe kuwapo kwake ni jambo la lazima kama ushahidi kwamba Mungu kweli anatutosheleza, na kwamba utumishi wake ndio furaha yetu. Katika maisha yetu ya nyumbani hatujisikii kuridhika ikiwa adabu zote za mwenendo zinazingatiwa tu, na kila mmoja anatimiza wajibu wake kwa mwenzake; upendo wa kweli hutufanya tufurahiane; kadiri upendo unavyotoa uchangamfu wake wa mapenzi, furaha ni jua liangazalo nyumba kwa mwangaza wake. Hata katika mateso au umaskini, wana wa jamaa yenye upendo ni furaha kila mmoja kwa mwenzake. Bila furaha hii, hasa, hakuna utii wa kweli upande wa watoto. Si kutimiza tu amri, au kufanya utumishi, ndiko mzazi anachotazama; ni ule utayari wa hiari, wenye furaha, ambao kwao jambo linafanywa, ndio unaolipendeza.

Ndivyo ilivyo katika mahusiano ya watoto wa Mungu na Baba yao. Hata katika juhudi ya kufuata maisha ya kujiweka wakfu na utii wa injili, tuko katika hatari ya daima ya kurudi tena chini ya sheria, pamoja na ile yake, Utafanya. Matokeo daima ni kushindwa. Sheria hutenda ghadhabu tu; haitoi uzima wala nguvu. Ni maadamu tu tunasimama katika furaha ya Bwana wetu, katika furaha ya ukombozi wetu kutoka dhambini, katika furaha ya upendo wake, na jinsi alivyo kwa ajili yetu, katika furaha ya uwepo wake, ndipo tunapokuwa na nguvu ya kutumika na kutii. Ni tunapowekwa huru kutoka kwa kila bwana, kutoka dhambini na nafsi na sheria, na ni tunapofurahia uhuru huu tu, ndipo tunapokuwa na nguvu ya kutoa utumishi unaotosheleza Mungu au sisi wenyewe. ‘Nitawaona tena,’ Yesu alisema, ‘na mioyo yenu itafurahi, na furaha yenu hakuna mtu atakayewaondolea.’ Furaha ni ushahidi na sharti la uwepo wa Yesu binafsi udumuo.

Ikiwa utakatifu ni uzuri na utukufu wa maisha ya imani, ni dhahiri kwamba hapa hasa kipengele cha furaha hakiwezi kukosekana. Tayari tumekwisha kuona jinsi kutajwa kwa mara ya kwanza kwa Mungu kuwa Mtakatifu kulivyokuwa katika wimbo wa sifa ufukweni mwa Bahari ya Shamu; jinsi Hana na Mariamu katika nyakati zao za kuvuviwa walivyomsifu Mungu kuwa Mtakatifu; jinsi jina la Mtakatifu Mara Tatu mbinguni linavyotujia katika wimbo wa maserafi; na jinsi mbele ya kiti cha enzi wale wenye uhai na ule umati ushindao uimbao wimbo wa Mwana-Kondoo, wanavyomsujudia Mungu kuwa Mtakatifu. Twapaswa ‘kumwabudu katika uzuri wa utakatifu,’ ‘kuimba sifa kwa kumbukumbu la utakatifu wake;’ ni katika roho ya ibada na sifa na furaha tu ndipo tuwezapo kumjua Mungu kikamilifu kuwa mtakatifu. Zaidi sana, ni chini ya uvuvio wa upendo na furaha ya kusujudu tu ndipo sisi wenyewe tuwezapo kufanywa watakatifu. Ni tunapokoma na hofu yote na wasiwasi, na jitihada yote na juhudi, na kupumzika huku tukiimba katika kile Yesu alicho katika kazi yake iliyokamilika kama utakaso wetu, tunapopumzika na kumfurahia yeye, ndipo tutakapofanywa washiriki wa Utakatifu wake. Ni siku ya pumziko, ni siku ambayo Mungu ameibariki, siku ya baraka na furaha; nayo ni siku aliyoibariki ndiyo siku yake takatifu. Utakatifu na baraka haviwezi kutenganishwa.

Lakini je, hili halipingani na mafundisho ya Maandiko na uzoefu wa watakatifu? Je, mateso na huzuni si miongoni mwa njia alizozichagua Mungu za utakaso? Je, ahadi si kwa waliovunjika moyo, maskini wa roho, na mwenye kuomboleza? Je, kujikana nafsi na kuacha vyote tulivyo navyo, kusulubiwa pamoja na Kristo na kufa kila siku, si ndiyo njia ya utakatifu? na je, haya yote si zaidi jambo la huzuni na maumivu kuliko la furaha na shangwe?

Jibu litapatikana katika kufahamu vema maisha ya imani. Imani hupandisha juu, na hutupa umiliki wa, kile kilicho kinyume kabisa cha tunachohisi au kuonja. Katika maisha ya Kikristo daima kuna kitendawili: yale yanayoonekana kuwa vinyume visivyopatanishika hupatikana bega kwa bega wakati mmoja. Paulo anaeleza hili kwa maneno haya, ‘Kama tunaokufa, na kumbe tu hai; kama tunaohuzunika, bali siku zote tukifurahi; kama maskini, bali tukitajirisha wengi; kama wasio na kitu, bali tunavyo vitu vyote.’ Na mahali pengine hivi, ‘Ninapokuwa dhaifu, ndipo nilipo na nguvu.’ Ule mgongano unaoonekana una upatanisho wake, si tu katika muungano wa maisha mawili, ya kibinadamu na ya Kimungu, katika nafsi ya kila mwamini, bali hasa katika sisi kuwa, wakati mmoja na ule ule, washiriki wa mauti na ufufuo wa Kristo. Mauti ya Kristo yalikuwa ya maumivu na mateso, mauti halisi na ya kutisha, kubomolewa kwa vifungo vilivyounganisha nafsi na mwili, roho na mwili. Nguvu ya mauti hayo hutenda kazi ndani yetu: hatuna budi kuiacha itende kazi kwa nguvu ikiwa tutaishi kwa utakatifu; kwa maana katika mauti hayo alijitakasa mwenyewe, ili sisi wenyewe tupate kutakaswa katika kweli. Utakatifu wetu, kama wake, u katika kufa kwa mapenzi yetu wenyewe, na kwa maisha yetu yote wenyewe. Lakini—hili ni lazima tutafute kulishika—hatuikaribii mauti kutoka upande ambao Kristo aliikuta, kama adui wa kushindwa, kama mateso ya kuvumiliwa, kabla maisha mapya hayajaingiwa. La, mwamini ajuaye alicho Kristo kama Aliyefufuka, huikaribia mauti, kusulubiwa kwa nafsi na mwili na ulimwengu, kutoka upande wa ufufuo, mahali pa ushindi, katika nguvu ya Kristo Aliye Hai. Tulipobatizwa katika Kristo, tulibatizwa katika mauti yake na ufufuo wake kuwa yetu; na Kristo mwenyewe, Bwana Aliyefufuka Aliye Hai, hutuongoza kwa ushindi katika kuonja nguvu ya mauti yake. Na hivyo, kwa mwamini aishiye kweli kwa imani, na asiyetafuta katika mapambano yake mwenyewe kusulubisha na kuufisha mwili, bali amjuaye Bwana aliye hai, ile furaha ya ndani ya ufufuo haimwachi hata kwa dakika moja, bali ni nguvu yake kwa yale yanayoweza kuonekana kwa wengine kuwa dhabihu yenye maumivu na kuchukua msalaba tu. Anasema pamoja na Paulo, ‘Najivunia msalaba ambao kwa huo nimesulubiwa.’ Kamwe, kama wengi wafanyavyo, haulizi swali la Paulo, ‘Ni nani atakayeniokoa na mwili huu wa mauti?’ bila kutoa lile jibu la furaha na ushindi kama uzoefu wa sasa, ‘Namshukuru Mungu, kwa Yesu Kristo Bwana wetu.’ ‘Ashukuriwe Mungu, ambaye siku zote hutuongoza katika kushinda ndani ya Kristo.’ Ni furaha ya Mwokozi Aliyepo, ya kuonja wokovu mkamilifu, furaha ya maisha ya ufufuo, ndiyo peke yake itoayo nguvu ya kuingia kwa ndani na kwa ukamilifu katika mauti aliyoyafa Kristo, na kuyatoa mapenzi yetu na maisha yetu ili yatakaswe kabisa kwa Mungu. Katika furaha ya maisha hayo, ambayo nguvu ya mauti haikosekani ndani yake kamwe, inawezekana kusema pamoja na Mtume kila dakika, ‘Kama tunaokufa, na kumbe tu hai; kama tunaohuzunika, bali siku zote tukifurahi.’

Na tutafute kujifunza mafunzo mawili: Utakatifu ni jambo la lazima kwa furaha ya kweli; furaha ni jambo la lazima kwa utakatifu wa kweli. Utakatifu ni jambo la lazima kwa furaha ya kweli. Kama ungetaka kuwa na furaha, utimilifu wa furaha, furaha idumuyo ambayo hakuna kiwezacho kuiondoa, uwe mtakatifu kama Mungu alivyo mtakatifu. Utakatifu ni baraka. Hakuna kiwezacho kutia giza au kukatiza furaha yetu ila dhambi. Liwe lolote jaribu au majaribu yetu, ile furaha ya Yesu ambayo Petro anasema juu yake, ‘ambaye ninyi sasa mnamfurahia kwa furaha isiyoneneka,’ yaweza kufidia na kuzidi zaidi. Tukipoteza furaha yetu, lazima iwe dhambi. Yaweza kuwa kosa halisi, au kufuata nafsi au ulimwengu bila kujua; yaweza kuwa doa la dhamiri la jambo lenye shaka, au yaweza kuwa kutokuamini kunakotaka kuishi kwa kuona, na kufikiri zaidi juu ya nafsi yake na furaha yake kuliko juu ya Bwana peke yake: liwe lolote, hakuna kiwezacho kuondoa furaha yetu ila dhambi. Kama tungeishi maisha ya furaha, tukimhakikishia Mungu na mwanadamu na sisi wenyewe kwamba Bwana wetu ni kila kitu, ni zaidi ya vyote kwetu, aha, na tuwe watakatifu! Na tujivunie ndani yake yeye aliye utakatifu wetu: katika uwepo wake mna utimilifu wa furaha. Na tuishi katika Ufalme ulio furaha katika Roho Mtakatifu; Roho ya utakatifu ni Roho ya furaha, kwa sababu yeye ni Roho ya Mungu. Ni watakatifu, wateule wa Mungu, ndio watakaopiga kelele za furaha.

Na furaha ni jambo la lazima kwa utakatifu wa kweli. Kama ungependa kuwa Mkristo mtakatifu, ni lazima uwe Mkristo mwenye furaha. Yesu alitiwa mafuta na Mungu kwa ‘mafuta ya shangwe,’ ili apate kutupa sisi ‘mafuta ya furaha.’ Katika juhudi zetu zote za kufuata utakatifu, magurudumu yatasonga kwa uzito ikiwa hayapo mafuta ya furaha; haya peke yake huondoa mkazo wote na msuguano, na kufanya maendeleo ya mbele kuwa mepesi na yenye kupendeza. Jifunze kuelewa thamani ya Kimungu ya furaha. Ni ushahidi wa wewe kuwa katika uwepo wa Baba, na kukaa katika upendo wake. Ni uthibitisho wa wewe kuwa huru kwa kujua kutoka sheria na mkazo wa roho ya utumwa. Ni ishara ya uhuru wako kutoka masumbufu na wajibu, kwa sababu unafurahia katika Kristo Yesu kama Utakaso wako, Mlinzi wako, na Nguvu yako. Ni siri ya afya ya kiroho na nguvu, ikijaza utumishi wako wote kwa uhakika wa furaha kama wa mtoto kwamba Baba haombi lolote asilotoa nguvu kwa ajili yake, na kwamba anakubali yote yanayofanywa, hata kwa udhaifu kiasi gani, katika roho hii. Furaha ya kweli daima hujisahau yenyewe: hujipoteza katika kile kinacholeta furaha yake. Kadiri furaha ya Roho Mtakatifu inavyotujaza, na tunavyomfurahia Mungu Mtakatifu, kwa njia ya Bwana wetu Yesu Kristo, kadiri tunavyojipoteza katika kusujudu na kumwabudu Mtakatifu Mara Tatu, tunakuwa watakatifu. Hii ni, hata hapa nyikani, ‘Njia Kuu ya Utakatifu: waliokombolewa wa Bwana watakuja huku wakiimba; wafidiwa watatembea humo; furaha ya milele itakuwa juu ya vichwa vyao; watapata furaha na shangwe.’

Je, watoto wote wa Mungu wanaelewa hili? kwamba utakatifu ni jina jingine tu, jina la kweli, ambalo Mungu hulitoa kwa furaha; kwamba ni baraka isiyoelezeka kweli kujua kwamba Mungu ndiye anatufanya watakatifu, kwamba utakatifu wetu u katika Kristo, kwamba Roho Mtakatifu wa Kristo yu ndani yetu. Hakuna kitu chenye kuvutia kama furaha: je, waaminio wamelielewa kwamba hii ndiyo furaha ya Bwana—kuwa mtakatifu? Au je, wazo la mkazo, na dhabihu, na kuugua, la ugumu na umbali si maarufu kiasi kwamba wazo la kuwa mtakatifu halijawahi kuufurahisha moyo? Kama imekuwa hivyo, isiwe hivyo tena. ‘Nawe utajivunia katika Mtakatifu wa Israeli:’ na tuidai ahadi hii. Uhakika wa kuamini kwamba Baba yetu Mpendao, na Bwana wetu Yesu Mpendwa, na Roho Mtakatifu, ambaye kwa upole kama wa njiwa hukaa ndani yetu, wamejitwika kuifanya kazi, nao wanaifanya, na utujaze furaha. Tusitafute furaha yetu katika kile tunachokiona ndani yetu cha utakatifu: na tufurahie katika Utakatifu wa Mungu ulio katika Kristo kuwa wetu; na tufurahie katika Mtakatifu wa Israeli. Ndivyo furaha yetu itakavyokuwa isiyoneneka na isiyokoma; ndivyo tutakavyompa yeye utukufu.

Kuweni watakatifu, kwa kuwa mimi ni mtakatifu.

Ee Mungu Mbarikiwa Zaidi! Nakusihi unifunulie mimi na watoto wako wote siri ya kufurahia ndani yako, Mtakatifu wa Israeli.

Wewe unaona ni kiasi gani cha utumishi wa watoto wako wapendwa mwenyewe bado uko katika roho ya utumwa, na ni wangapi ambao bado hawajaamini kwamba Njia Kuu ya Utakatifu ni ile ambayo waweza kuitembea huku wakiimba, nao watapata furaha na shangwe. Ee Baba! wafundishe watoto wako kukufurahia wewe.

Nakuomba hasa utufundishe kwamba, katika umaskini wa ndani wa roho, katika unyenyekevu na toba na utupu kabisa, katika kujua kwamba hakuna utakatifu ndani yetu, twaweza kuimba mchana kutwa juu ya Utakatifu wako kuwa wetu, juu ya utukufu wako uliouweka juu yetu, ambao hata hivyo wakati wote ni wako peke yako. Ee Baba! wafunulie watoto wako kwa upana siri iliyobarikiwa ya Ufalme, naam ile imani ionayo yote katika Kristo na hakuna katika nafsi yenyewe; ambayo kwa kweli inayo na kufurahia yote ndani yake; ambayo kamwe haina wala haifurahii lolote katika nafsi yenyewe.

Ee Mungu Mbarikiwa, katika Neno lako umesema, ‘Wanyenyekevu wataongeza furaha yao katika Bwana, na maskini kati ya watu watashangilia katika Mtakatifu wa Israeli.’ Aha, utujalie, kwa Roho wako Mtakatifu, katika unyenyekevu na umaskini wa roho, tuishi hivyo ndani ya Kristo, ili Utakatifu wake uwe furaha yetu izidiyo siku zote, na kwamba ndani yako mwenyewe, Mtakatifu wa Israeli, tuweze kufurahi mchana kutwa. Na wote wapate kuona ndani yetu ni baraka gani kuishi kama watakatifu wa Mungu. Amina.

1. Kizuizi kikuu cha furaha katika Mungu ni kutarajia kupata kitu ndani yetu wenyewe cha kukifurahia. Mwanzoni mwa kufuatia huku utakatifu daima tunatarajia kuona badiliko kubwa likifanywa ndani yetu wenyewe. Kadiri tunavyoongozwa ndani zaidi katika imani ni nini, na maisha ya imani ni nini, tunaelewa jinsi, ijapokuwa hatuoni badiliko kama tulivyotarajia, twaweza hata hivyo kufurahi kwa furaha isiyoneneka katika kile Yesu alicho. Hii ndiyo siri ya utakatifu.

2. Furaha ni lazima ikuzwe. Kufurahi ni amri itolewayo mara nyingi kuliko tujuavyo. Ni sehemu ya utii wa imani, kufurahi hata tusipohisi kufanya hivyo. Imani hufurahi na kuimba, kwa sababu Mungu ni mtakatifu.

3. ‘Wamejaa furaha na Roho Mtakatifu,’ ‘Ufalme ni furaha katika Roho Mtakatifu.’ Roho Mtakatifu, Roho Mbarikiwa wa Yesu yu ndani yako, chemchemi hasa ya maji yaliyo hai, ya furaha na shangwe. Aha, tafuta kumjua yeye, akaaye ndani yako, ili atende yote Yesu aliyo nayo kwa ajili yako: yeye atakuwa ndani yako Roho ya imani na ya furaha.

4. Upendo na furaha daima hufuatana. Upendo, ukijikana na kujisahau wenyewe kwa ajili ya ndugu na waliopotea, ukiishi ndani yao, hupata furaha ya Mungu. ‘Ufalme wa Mungu ni furaha katika Roho Mtakatifu.’

Siku ya Ishirini na Mbili.