Utakatifu na Kusulubiwa

‘Kwa ajili yao najitakasa mimi mwenyewe, ili wao nao watakaswe katika kweli.’—Yohana 17:19.

‘Alisema, Tazama, nimekuja niyafanye mapenzi yako. Na kwa mapenzi hayo tu tumetakaswa, kwa kutolewa mwili wa Yesu mara moja tu. Kwa maana kwa toleo moja amewakamilisha milele hao wanaotakaswa.’—Waebrania 10:9, 10, 14.

Ilikuwa katika maombi yake ya Kikuhani Mkuu, akiwa njiani kuelekea Gethsemane na Kalvari, ndipo Yesu alipomwambia Baba hivi: ‘Najitakasa mimi mwenyewe.’ Muda mfupi kabla ya hapo alikuwa amejitaja mwenyewe kuwa ‘Mwana ambaye Baba amemtakasa na kumtuma ulimwenguni.’ Kutoka katika lugha ya Maandiko Matakatifu tumezoea wazo hili, kwamba, kile ambacho Mungu amekitakasa, mwanadamu naye anapaswa kukitakasa. Kazi ya Baba, katika kumtakasa Mwana, ndiyo msingi na kiini cha kazi ya Mwana katika kujitakasa mwenyewe. Ikiwa Utakatifu wake kama mwanadamu ulipaswa kuwa milki huru na ya binafsi, iliyopokewa na kufananishwa kwa kujiamulia kwa hiari na kwa ufahamu, haikutosha kwamba Baba amtakase: yeye mwenyewe pia alipaswa kujitakasa.

Kujitakasa huku kwa Bwana wetu kulionekana katika maisha yake yote, lakini kunafikia kilele chake na kudhihirika kwa namna ya pekee katika kusulubiwa kwake. Kinachohusika humo kinawekwa wazi na maneno kutoka Waraka kwa Waebrania. Masihi alisema: ‘Tazama, nimekuja niyafanye mapenzi yako.’ Kisha inaongezwa, ‘Na kwa mapenzi hayo tumetakaswa, kwa kutolewa mwili wa Kristo.’ Kutolewa kwa mwili wa Kristo ndiko kulikokuwa mapenzi ya Mungu: katika kuyafanya mapenzi hayo alitutakasa. Ni juu ya kuyafanya mapenzi hayo katika kutoa mwili wake ndipo aliposema, ‘Najitakasa mimi mwenyewe, ili wao nao watakaswe katika kweli.’ Kuyatoa mapenzi yake kwa mapenzi ya Mungu katika uchungu wa Gethsemane, na kisha kuyafanya mapenzi hayo katika utii hata kufa, huku ndiko kule Kristo kujitakasa mwenyewe na sisi pia. Na tujaribu kuelewa jambo hili.

Utakatifu wa Mungu unadhihirishwa katika mapenzi yake. Utakatifu hata katika Mwenyezi hauna thamani ya kimaadili isipokuwa unapotakwa kwa hiari. Katika kusema juu ya Utatu, wanateolojia wameonyesha jinsi, kama vile Baba anavyowakilisha ulazima kamili wa Wema wa Milele, Mwana anavyodhihirisha uhuru wake: ndani ya Mwenyezi unatakwa katika upendo. Na hii sasa ndiyo iliyokuwa kazi ya Mwana duniani, katikati ya majaribu na vishawishi vya maisha ya kibinadamu, kuyakubali na kuyashika kwa dhabihu yoyote ile, kwa moyo wake wote kuyataka, mapenzi ya Baba. ‘Ijapokuwa alikuwa Mwana, alijifunza kutii kwa mateso hayo aliyoyapata.’ Katika Gethsemane mgongano kati ya mapenzi ya asili ya kibinadamu na mapenzi ya Mungu ulifikia kilele chake: unajidhihirisha katika lugha ambayo karibu inatufanya tutetemeke kwa ajili ya kutokuwa kwake na dhambi, anaposema juu ya mapenzi yake kinyume na mapenzi ya Mungu. Lakini pambano hilo ni ushindi, kwa sababu mbele ya ufahamu ulio wazi kabisa wa maana ya kuwa na mapenzi yake mwenyewe, anayaacha, na kusema, ‘Mapenzi yako yatimizwe.’ Ili kuingia katika mapenzi ya Mungu anautoa uhai wake hasa. Katika kusulubiwa kwake hivyo anadhihirisha sheria ya utakaso. Utakatifu ni kuingia kamili kwa mapenzi yetu ndani ya mapenzi ya Mungu. Au afadhali, Utakatifu ni kuingia kwa mapenzi ya Mungu ili kuwa kifo cha mapenzi yetu. Mwisho pekee wa mapenzi yetu na wokovu kutoka kwayo, ni kufa kwake chini ya hukumu ya haki ya Mungu. Ilikuwa katika kujisalimisha kwa kifo cha msalaba ndipo Kristo alijitakasa mwenyewe, na kututakasa sisi, ili sisi pia tuweze kutakaswa katika kweli.

Na sasa, kama vile Baba alivyomtakasa, naye kwa sababu hiyo akaipokea na kujitakasa mwenyewe, vivyo hivyo sisi, ambao amewatakasa, tunapaswa kuipokea iwe yetu wenyewe. Kwa njia nyingine yoyote isipokuwa kusulubiwa, kule kujitoa mwenyewe hata kufa, Kristo hangeweza kuutimiza utakaso aliokuwa nao kutoka kwa Baba. Na kwa njia nyingine yoyote hatuwezi kuutimiza utakaso tulio nao ndani yake. Utakaso wake mwenyewe na wetu unabeba chapa ile ile ya msalaba. Tumeona hapo awali kwamba utii ndiyo njia ya utakatifu. Katika Kristo tunaona kwamba njia ya utakatifu mkamilifu ni utii mkamilifu. Nao ni utii hata kufa, hata kuutoa uhai, hata kifo cha msalaba. Kwa kuwa utakaso ambao Kristo aliutenda kwa ajili yetu, hata kufikia kutoa mwili wake, unabeba alama ya kifo, hatuwezi kuushiriki, hatuwezi kuuingia, isipokuwa tunapokufa kwa nafsi yetu na mapenzi yake. Kusulubiwa ndiyo njia ya utakaso.

Somo hili linapatana na yote tuliyoyaona. Ufunuo wa kwanza wa Utakatifu wa Mungu kwa Musa ulifuatana na amri, Vua. Sifa ya Mungu, kuwa Mtukufu katika Utakatifu, wa Kuogofya katika Sifa, ilipazwa juu ya maiti za Wamisri. Musa alipoamriwa juu ya Sinai kuutakasa Mlima, ilisemwa, ‘Mtu ye yote atakayeugusa, mtu au mnyama, hataishi.’ Utakatifu wa Mungu ni kifo kwa kila kitu kinachogusana na dhambi. Ni kwa njia ya kifo tu, kwa njia ya kumwaga damu, ndipo palipokuwa na njia ya kuingia Patakatifu pa Patakatifu. Kristo alichagua kifo, hata kifo kama laana, ili apate kujitakasa mwenyewe kwa ajili yetu, na kutufungulia njia ya Utakatifu, ya kuingia Patakatifu pa Patakatifu, kwa Mtakatifu. Na hivyo ndivyo ilivyo hata sasa. Hakuna mtu awezaye kumwona Mungu na kuishi. Ni katika kifo tu, kifo cha nafsi na cha asili, ndipo tunapoweza kumkaribia na kumtazama Mungu. Kristo aliongoza njia. Hakuna mtu awezaye kumwona Mungu na kuishi. ‘Basi na nife, Bwana,’ mmoja amelia, ‘lakini ni lazima nikuone.’ Naam, ahimidiwe Mungu, kwa kuwa halisi kiasi hicho ni fungamano letu na Kristo na muungano wetu naye, hata twaweza kuishi katika kifo chake; kadiri siku baada ya siku nafsi inavyowekwa mahali pa kifo, uhai na utakatifu wa Kristo waweza kuwa wetu.

Na mahali pa kifo ni wapi? Na kule kusulubiwa kunakoongoza kwenye Utakatifu na kwa Mungu kwaweza kutimizwaje ndani yetu? Ashukuriwe Mungu! si kazi yetu wenyewe, si mchakato wa kuchosha wa kujisulubisha wenyewe. Kule kusulubiwa kutakakotutakasa ni jambo lililokwisha timizwa. Msalaba unabeba bendera, ‘Imekwisha.’ Juu yake Kristo alijitakasa mwenyewe kwa ajili yetu, ili sisi tupate kutakaswa katika kweli. Kusulubiwa kwetu, kama utakaso wetu, ni jambo ambalo ndani ya Kristo limekwisha kamilishwa kabisa na kwa ukamilifu. ‘Tumetakaswa kwa kutolewa mwili wa Yesu Kristo mara moja tu.’ ‘Kwa toleo moja amewakamilisha milele hao wanaotakaswa.’ Katika ukamilifu ule, ambao ni upendezi wema wa Baba kwamba ukae ndani ya Kristo, kusulubiwa kwa utu wetu wa kale, wa mwili, wa ulimwengu, wa nafsi zetu wenyewe, yote ni uhalisia wa kiroho; yeye atamaniye na kumjua na kumkubali Kristo, huyapokea haya yote kwa ukamilifu ndani yake. Na kama vile Kristo, ambaye hapo awali alijulikana zaidi katika neema yake ya kusamehe, ya kuhuisha, na ya kuokoa, anavyotafutwa tena kuwa mkombozi wa kweli kutoka nguvu za dhambi, kuwa mtakasaji, huja na kuiingiza nafsi katika ushirika wa dhabihu ya mapenzi yake. ‘Aliiondoa dhambi kwa dhabihu ya nafsi yake,’ lazima iwe kweli kwetu kama ilivyo kweli kwake. Anadhihirisha jinsi ni sehemu ya wokovu wake kutufanya washiriki wa mapenzi yaliyotolewa kabisa kwa mapenzi ya Mungu, wa uhai uliojisalimisha hata kufa, kisha ukarudishwa kutoka kwa wafu kwa nguvu za Mungu, uhai ambao kusulubiwa kwa mapenzi ya nafsi ndiyo iliyokuwa roho yake na nguvu yake. Anadhihirisha haya, na nafsi ionayo hayo, na kuyakubali, na kuyatoa mapenzi yake na uhai wake, na kumwamini Yesu kuwa kifo chake na uhai wake, na kusulubiwa kwake kuwa milki yake na urithi wake, huingia katika kufurahia na kuonja jambo hilo. Usemi sasa ni, ‘Nalikufa ili nipate kuishi: nimesulubiwa pamoja na Kristo; wala si mimi tena ninayeishi, bali Kristo ndiye aishiye ndani yangu.’ Na uhai ambao sasa inauishi ni kwa imani katika Mwana wa Mungu, kule kumkubali kila siku kwa imani yeye aishiye ndani yetu katika nguvu za kifo kilichopitiwa na kukamilishwa milele.

‘Najitakasa mimi mwenyewe kwa ajili yao, ili wao nao watakaswe katika kweli.’ ‘Nimekuja niyafanye mapenzi yako, Ee Mungu. Na kwa mapenzi hayo,’ mapenzi ya Mungu yaliyotimizwa na Kristo, ‘tumetakaswa kwa toleo moja la mwili wa Kristo.’ Na tuelewe na kulishika imara: kule Kristo kuyatoa mapenzi yake katika Gethsemane na kuyakubali mapenzi ya Mungu katika kufa; kule Kristo kuyafanya mapenzi hayo katika utii hata kifo cha msalaba, huku ndiko yeye kujitakasa mwenyewe, na huku ndiko sisi kutakaswa katika kweli. ‘Na kwa mapenzi hayo tumetakaswa.’ Kufa kwa nafsi, kule kujitoa kwa ukamilifu na kwa namna kamili kabisa kwa uhai wetu wenyewe, pamoja na mapenzi yake na nguvu yake na malengo yake, msalabani, na ndani ya kusulubiwa kwa Kristo, kule kuchukua msalaba kila siku—si msalaba ambao bado tutasulubiwa juu yake, bali msalaba wa Kristo aliyesulubiwa katika nguvu yake ya kuua na kufisha—hii ndiyo siri ya maisha ya utakatifu—huu ndio utakaso wa kweli.

Muumini! je, huu ndio utakatifu unaoutafuta? Je, umeona na kukubali kwamba Mungu peke yake ndiye mtakatifu, kwamba nafsi yote si takatifu, na kwamba hakuna njia ya kufanywa mtakatifu isipokuwa moto wa Utakatifu wa Mungu uingie na uwe kifo cha nafsi? ‘Siku zote twachukua katika mwili kufa kwake Yesu, ili uzima wa Yesu nao udhihirishwe katika miili yetu ipatikanayo na mauti’—ndiyo njia kwa kila mmoja atafutaye kutakaswa katika kweli, kama vile yeye alivyojitakasa mwenyewe; aliyetakaswa kama vile Yesu.

Alijitakasa mwenyewe kwa ajili yetu, ili sisi wenyewe nao tupate kutakaswa katika kweli. Naam, utakaso wetu unategemea na kuwa na mizizi katika wake, ndani yake mwenyewe. Nasi tumo ndani yake. Mizizi ya siri ya kuwako kwetu imepandwa ndani ya Yesu: ndani zaidi kuliko tuwezavyo kuona au kuhisi, yuko yeye Mzabibu wetu, akitubeba na kutuhuisha. Na tuelewe kwa imani kwamba, kwa namna na kwa kipimo vilivyo mbali sana na ufahamu wetu, vilivyo vya Kimungu na halisi kwa kina, tumo ndani yake yeye aliyejitakasa mwenyewe kwa ajili yetu. Na tukae humo, mahali ambapo tumewekwa na Mungu. Na tupige magoti yetu mbele ya Baba, ili atujalie kutiwa nguvu kwa uweza kwa Roho wake, ili Kristo akiwa Utakaso wetu akae mioyoni mwetu, ili nguvu za kifo chake na uhai wake zidhihirishwe ndani yetu, na mapenzi ya Mungu yatimizwe ndani yetu kama yalivyokuwa ndani yake.

Kuweni watakatifu, kwa kuwa mimi ni mtakatifu.

Baba Mtakatifu! nakuhimidi kwa ajili ya neno hili la thamani na baraka, kwa ajili ya kazi hii ya thamani na baraka ya Mwanao mpendwa. Katika maombezi yake yasiyokoma wewe wasikia daima ile sala ya ajabu, ‘Najitakasa mimi mwenyewe kwa ajili yao, ili wao nao watakaswe katika kweli.’

Baba Mbarikiwa! nakusihi unitie nguvu kwa uweza kwa Roho wako, ili katika imani hai niweze kuukubali na kuuishi utakatifu ulioandaliwa kwa ajili yangu ndani ya Bwana wangu Yesu. Nipe ufahamu wa kiroho nijue maana yake kwamba yeye alijitakasa mwenyewe, kwamba utakaso wangu umehakikishwa ndani ya wake, kwamba kadiri ninavyokaa ndani yake kwa imani, nguvu yake itafunika maisha yangu yote. Utakaso wake na uwe kweli sheria kama vile ulivyo uhai wa wangu. Kujisalimisha kwake kwa mapenzi yako ya kibaba, kutegemea kwake kusikokoma na utii wake, na iwe mzizi wake na nguvu yake. Kifo chake kwa ulimwengu na kwa dhambi na kiwe kanuni yake ya kila siku. Zaidi ya yote, yeye mwenyewe, Ee Baba yangu! yeye mwenyewe, akiwa amewekwa wakfu kwa ajili yangu, Yesu aliye hai, na awe tumaini langu na tegemeo langu pekee. Alijitakasa mwenyewe kwa ajili yangu, ili mimi mwenyewe nami nipate kutakaswa katika kweli.

Mwokozi Mpendwa! nitakuhimidije na kukupenda na kukutukuza ipasavyo kwa ajili ya neema hii ya ajabu! Wewe ulijitoa mwenyewe, hata sasa mimi ni mtakatifu ndani yako. Najitoa mwenyewe, ili ndani yako mimi mwenyewe nifanywe mtakatifu katika kweli. Amina. Bwana Yesu! Amina.

1. ‘Mtu ye yote akitaka kunifuata, na ajikane mwenyewe, ajitwike msalaba wake, anifuate.’ Yesu ana maana kwamba maisha yetu yatakuwa mfano kamili wa yake, hata kujumuisha kusulubiwa. Mwanzo wa maisha kama hayo ni kujikana nafsi, kumpa Kristo nafasi yake. Wayahudi hawakukubali kujikana nafsi, bali ‘walimkana yule Mtakatifu, na kumwua Mkuu wa uzima.’ Uchaguzi bado ni kati ya Kristo na nafsi. Na tumkane yule asiye mtakatifu, na kumtoa afe.

2. Hatua katika njia hii ni hizi: Kwanza, uamuzi wa makusudi kwamba nafsi itatolewa hata kufa; kisha, kujisalimisha kwa Kristo aliyesulubiwa ili atufanye washiriki wa kusulubiwa kwake; kisha, ‘tukijua ya kuwa utu wetu wa kale umesulubiwa,’ imani isemayo, ‘Nimesulubiwa pamoja na Kristo;’ na kisha, nguvu ya kuishi kama mtu aliyesulubiwa, ya kujisifu katika msalaba wa Kristo.

3. Hii ndiyo njia ya Mungu ya utakatifu, siri ya Kimungu, ambayo Roho Mtakatifu peke yake aweza kuidumisha ndani yetu kila siku. Ahimidiwe Mungu, ni maisha ambayo Mkristo aweza kuishi, kwa sababu Kristo aishi ndani yetu.

4. Wazo kuu ni hili: Tumo ndani ya Kristo, aliyeyatoa mapenzi yake na kuyafanya mapenzi ya Mungu. Kwa Roho Mtakatifu ile nia iliyokuwamo ndani yake imo ndani yetu, mapenzi ya nafsi yamesulubiwa, nasi twaishi katika mapenzi ya Mungu.

Siku ya Kumi na Nane.