Msamaha na Uponyaji

“Lakini mpate kujua ya kwamba Mwana wa Adamu anayo amri duniani ya kusamehe dhambi (ndipo amwambia yule mwenye kupooza), Ondoka, ujitwike kitanda chako, uende nyumbani kwako” (Mathayo 9:6).

Ndani ya mwanadamu zimeunganika hali mbili. Yeye ni roho na maada pia, ni mbingu na nchi, ni nafsi na mwili. Kwa sababu hii, kwa upande mmoja yeye ni mwana wa Mungu, na kwa upande mwingine amehukumiwa uharibifu kwa sababu ya Anguko; dhambi katika nafsi yake na ugonjwa katika mwili wake vinashuhudia haki ambayo mauti inayo juu yake. Ni hali hii ya namna mbili ndiyo iliyokombolewa kwa neema ya kimungu. Mtunga-Zaburi aitakapo kila kilicho ndani yake kimhimidi Bwana kwa fadhili zake, hulia, “Ee nafsi yangu, umhimidi Bwana… akusamehe maovu yako yote, akuponya magonjwa yako yote” (Zaburi 103:3). Isaya atabiripo ukombozi wa watu wake, huongeza, “Mwenyeji hatasema, Mimi mgonjwa; watu wakaao humo watasamehewa uovu wao” (Isaya 33:24).

Unabii huu ulitimizwa kupita matarajio yote wakati Yesu Mkombozi aliposhuka hapa duniani. Yalikuwa mengi kama nini matendo ya uponyaji aliyoyafanya yeye aliyekuja kuusimamisha duniani ufalme wa mbinguni! Kwamba ni kwa matendo yake mwenyewe au kwa yale maagizo aliyowaachia wanafunzi wake baadaye, je, hatutuonyeshi wazi ya kuwa kuihubiri Injili na kuwaponya wagonjwa vilikwenda pamoja katika wokovu aliokuja kuuleta? Vyote viwili vyatolewa kuwa ushahidi ulio dhahiri wa utume wake kuwa Masihi: “Vipofu wanapata kuona, viwete wanakwenda… na maskini wanahubiriwa habari njema” (Mathayo 11:5). Yesu, aliyeitwaa nafsi na mwili wa mwanadamu, huwaokoa vyote viwili sawasawa kutokana na matokeo ya dhambi.

Kweli hii haionekani po pote kwa uwazi zaidi wala haithibitiki vizuri zaidi kuliko katika habari ya yule mwenye kupooza. Bwana Yesu huanza kwa kumwambia, “Umesamehewa dhambi zako,” kisha huongeza, “Ondoka, uende.” Msamaha wa dhambi na uponyaji wa ugonjwa hukamilishana, kwa maana machoni pa Mungu, aionaye hali yetu yote, dhambi na ugonjwa vimeunganika kwa ukaribu kama vile mwili na nafsi. Kwa kadiri ya Maandiko, Bwana wetu Yesu ameiona dhambi na ugonjwa katika nuru nyingine kuliko sisi tuionavyo. Kwetu sisi dhambi ni ya upande wa rohoni; twatambua ya kuwa i chini ya ghadhabu ya haki ya Mungu, imehukumiwa naye kwa haki, bali ugonjwa, kinyume chake, waonekana kuwa ni sehemu tu ya hali ya sasa ya asili yetu, wala hauna uhusiano na hukumu ya Mungu na haki yake. Wengine hufikia hata kusema ya kwamba ugonjwa ni ushahidi wa upendo na neema ya Mungu.

Lakini wala Maandiko wala Yesu Kristo mwenyewe hawakunena kamwe juu ya ugonjwa katika nuru hii, wala hawauonyeshi ugonjwa kuwa ni baraka, kuwa ushahidi wa upendo wa Mungu upasao kuchukuliwa kwa saburi. Bwana aliwaambia wanafunzi habari za mateso ya namna mbalimbali watakayolazimika kuyachukua, lakini anenapo juu ya ugonjwa, sikuzote ni kama uovu uletwao na dhambi na Shetani, ambao yatupasa kuokolewa nao. Kwa uzito mkuu alitangaza ya kuwa kila mwanafunzi wake atalazimika kuuchukua msalaba wake (Mathayo 16:24), lakini hakumfundisha kamwe mtu mgonjwa ajitie moyoni kubaki mgonjwa. Kila mahali Yesu aliwaponya wagonjwa, kila mahali aliufanya uponyaji kuwa mojawapo ya neema zilizo za ufalme wa mbinguni. Dhambi katika nafsi na ugonjwa katika mwili vyote viwili vyashuhudia nguvu za Shetani, na “Mwana wa Mungu alidhihirishwa, ili azivunje kazi za Ibilisi” (1 Yohana 3:8).

Yesu alikuja kuwaokoa watu na dhambi na ugonjwa ili apate kuudhihirisha upendo wa Baba. Katika matendo yake, katika kuwafundisha kwake wanafunzi, katika kazi ya mitume, msamaha na uponyaji sikuzote hupatikana pamoja. Bila shaka mmojawapo waweza kuonekana zaidi kuliko mwenzake, kwa kadiri ya ukuaji au imani ya wale walioambiwa. Mara nyingine ni uponyaji ndio uliotangulia kuiandaa njia ya kuupokea msamaha, mara nyingine ni msamaha ndio uliotangulia uponyaji, ambao, ukija baadaye, ukawa muhuri wake. Katika mwanzo wa huduma yake, Yesu aliwaponya wengi wa wagonjwa, akiwaona tayari kuamini ya kuwa yamkini kuponywa kwao. Kwa njia hii alitafuta kuigusa mioyo ipate kumpokea yeye mwenyewe kuwa ndiye awezaye kusamehe dhambi. Alipoona ya kuwa yule mwenye kupooza aweza kuupokea msamaha mara moja, alianza kwa lile lililo la maana kuliko yote; ndipo ukaja uponyaji ulioutia muhuri msamaha aliokwisha kupewa.

Twaona, kwa habari zilizotolewa katika Injili, ya kuwa ilikuwa vigumu zaidi kwa Wayahudi wa wakati ule kuamini msamaha wa dhambi zao kuliko uponyaji wa kimungu. Sasa ni kinyume chake kabisa. Kanisa la Kikristo limesikia sana habari za kuhubiriwa kwa msamaha wa dhambi hata nafsi yenye kiu huipokea kwa urahisi habari hii ya neema; lakini si vivyo hivyo kwa uponyaji wa kimungu; huo hunenwa mara chache; waaminio walioupata si wengi. Ni kweli ya kwamba uponyaji hautolewi siku hizi kama nyakati zile, kwa makutano ambao Kristo aliwaponya pasipo kuongoka kokote kwanza. Ili kuupokea, ni lazima kuanza kwa kuungama dhambi na kusudi la kuishi maisha matakatifu. Bila shaka hii ndiyo sababu watu huona ugumu zaidi kuamini uponyaji kuliko msamaha; na hii ndiyo sababu pia wale wapokeao uponyaji hupokea wakati uo huo baraka mpya ya rohoni, hujihisi wameunganika zaidi na Bwana Yesu, na hujifunza kumpenda na kumtumikia vizuri zaidi. Kutokuamini kwaweza kujaribu kuzitenganisha karama hizi mbili, lakini sikuzote zimeunganika ndani ya Kristo. Yeye sikuzote ni Mwokozi yule yule wa nafsi na wa mwili pia, aliye tayari sawasawa kutoa msamaha na uponyaji. Waliokombolewa waweza kulia sikuzote: “Ee nafsi yangu, umhimidi Bwana… akusamehe maovu yako yote, akuponya magonjwa yako yote” (Zaburi 103:3).