Ushuhuda wa Mary R. Denman

Mara ya kwanza kabisa nilipomwona dada huyu, Bi Amanda Smith, ilikuwa mwaka 1870, wakati ambapo mimi, nikiwa na nafsi yenye njaa, nilikuwa nimesikia kwamba kikundi kimoja, kilichoitwa "Wakristo wa Maisha ya Juu (Higher Life)," kilikuwa kikifanya mikutano katika vyumba vya Y. M. C. A. katika mji wetu.

Nilikwenda kwao ili nijue kama walikuwa na kitu kinachofaa hali yangu. Katika mkutano wa kwanza nilimsikia ndugu mmoja akieleza mambo aliyopitia kuhusu raha ya imani, ambayo Mungu alikuwa amempa. Mara moja nilifikiri kwamba hiki ndicho hasa nilichokihitaji. Kwa hiyo niliwafuata hadi kwenye mojawapo ya mikutano yao ya jioni, uliofanywa katika Kanisa la Kimethodisti la Franklin Street.

Mapema katika mkutano mwanamke mmoja mweusi alisimama, akaanza kusema na kuimba. Nilichukizwa kwamba mwanamke aruhusiwe kusema, tena mwanamke mweusi, nikaona kwamba alipaswa kuombwa aketi. Lakini punde nilianza kuvutiwa na aliyokuwa akisema, nikazifurahia nyimbo zake tamu, na mara moja nikahisi kwamba nilitaka imani ile ile aliyokuwa nayo mwanamke yule.

Tangu wakati huo nilitafuta kitu cha aina hiyo hiyo, nikaupata mkutano wa Dkt. Palmer. Fifteenth Street, New York. Huko niliwasikia wanaume na wanawake wengine wakieleza mambo waliyopitia, jambo lililonifundisha mengi sana.

Mwishowe mwanamke mmoja mweusi, aliyekuwa ameketi kiti cha pili kutoka nilipokuwa, akiwa amevaa vazi la kawaida la Kiquaker, alisimama (baada ya mwanamume mmoja kutoka Ohio kuwa

amezungumza na kumshukuru Mungu kwa nuru iliyokuwa imeingia nafsini mwake katika mkutano ule) akamshukuru Mungu kwa jibu lake la maombi kwa kumpa nafsi ile katika mkutano ule.

Mara nyingi tangu hapo nimefikiri kwamba ilikuwa nafsi yangu iliyopewa kwake wakati ule, kwa maana baada ya yeye kuketi nilihisi kwamba nilitaka maombi yake, na nikiweka kando chuki yangu yote (nilikuwa nimeishi Kusini kwa miaka mingi), ya kumwomba mtu mweusi aniombee, nilimnyooshea mkono wangu nikamwomba aniombee. Aligeuka kunielekea, kama nilivyodhani, kwa ubaridi sana, akasema: "Unataka nini?"

Nilikuwa nimejiweka wakfu kikamilifu zaidi katika mkutano ule, na sasa nilijua hasa nilichokitaka, nikasema, kwa kujibu: "Nataka nguvu za mwili ili nifanye mapenzi ya Mungu." Akasema, "Nitaomba." Na kwa utukufu wa Mungu, natamani kutoa ushuhuda wangu kwamba nimekuwa na nguvu zaidi za mwili tangu hapo. Sikujua wakati ule kwamba mwanamke huyu alikuwa yule yule niliyemsikia akisema katika Kanisa la Franklin Street, kwa maana wakati huo alikuwa bado hajaacha pasi zake, na mabeseni yake ya kufulia, naye alikuwa amevaa mavazi yake ya mwanamke wa kufua nguo.

Nilipomwona mara ya tatu, ilikuwa katika Mkutano wa Kambi wa Sea Cliff, ambapo nilifurahi kumweleza juu ya jibu la maombi yake kwa ajili yangu.

Baada ya kupitia mkutano wa siku kumi, bila kupokea ubatizo wa Roho Mtakatifu (kwa kuwa nililelewa nikiwa Mkiepiskopali, na sikuelewa hitaji maalum la moyo safi, na ubatizo huu maalum), Bwana mpendwa alinitendea wema mwingi, akanijia usiku akiwa na maswali mazito kwa nafsi yangu, ambayo sikuweza kuyajibu kwa nguvu zangu mwenyewe, na nikijua kwamba Amanda Smith alikuwa katika hema lililofuata, na alikuwa ametoka tu katika mkutano wa usiku sana, nilimwita, naye akaingia akapiga magoti kando yangu, akiniuliza tatizo langu lilikuwa nini. Aliomba pamoja nami, akanifanya nielewe kikamilifu kwamba Baba yetu wa Mbinguni asingeniomba kitu chochote ambacho asingenipa nguvu za kukifanya, na kwamba alichokitaka kwangu ni kumwambia tu "Nitafanya."

Nilipolielewa hili kikamilifu, ilihitaji nguvu zote za nia yangu kumwambia Mungu "Nitafanya," kwa maana nilijua kwamba si jambo jepesi kufanya, kwa kuwa lingekuwa "Nitafanya" kwake kwa maisha yangu yote yaliyobaki. Lakini lile "Nitafanya" liliposemwa, nguvu zikaja, naye akaimba wimbo ule mzuri,

"Imekwisha, kazi kuu imekwisha,
Mimi ni wa Bwana, naye ni wangu."

Siwezi kamwe kueleza amani ile kuu iliyokuja nafsini mwangu wakati ule, na ambayo imebaki chini kabisa katika vilindi vya nafsi yangu. Uso wa

juu unaweza kuchafuka, kama bahari ilivyo mara nyingi; lakini chini ya uso amani isiyokufa hubaki.

Msomaji mpendwa, nafurahi kutoa ushuhuda wangu juu ya uweza ambao Mungu amempa dada yetu mpendwa, Amanda, wa kuleta roho kwake, na kuzisaidia kudumu imara mbele zake, mpaka atakapoimaliza kazi yake ya ukombozi ndani yao. Yeye hana upendeleo, naye yu tayari leo kama zamani kuwapa ubatizo wa Roho Mtakatifu kila nafsi itakayomjia kwa unyenyekevu wa moyo, na kumwomba baraka hii, na kuamini kwamba ataitoa. Isubiri. Hakika itakuja, nawe utakuwa na furaha. Utakapokuwa umeyamaliza maisha yale ya zamani ya Kikristo ya kupanda na kushuka, ya kutenda dhambi na kutubu, utamtazama Yesu, dakika kwa dakika, kwa uongozi wake, ambao hakika atautoa, na ndipo utaweza kumwambia Mjaribu anapokuja (kwa maana hatatuacha kamwe tungali katika mwili), kwa maneno ya Yesu mwenyewe, "Nenda nyuma yangu, Shetani." Yesu atayafungua macho yako ya kiroho atakapoingia kukaa ndani yako, nawe utayatambua majaribu ya Shetani na kuyatofautisha na maongozi yenye baraka ya Roho Mtakatifu.

Kwa heshima nawasilisha, nikiomba baraka ya Mungu juu ya maneno haya machache.

MARY R. DENMAN, Newark, N. J.