Nenda, Nami Nitakwenda Pamoja Nawe

“Basi sasa, enenda, nami nitakuwa pamoja na kinywa chako, nikakufundishe utakalolinena.” — Kutoka 4:12

Amanda alipopata hakika kwamba Mungu alikuwa akimwita aondoke New York aende kuhubiri, kila kitu kilikuwa kinyume chake. Alikuwa mwanamke mweusi katika zama ambazo wahudumu wengi wa injili — wakiwemo wahudumu weusi — hawakuamini hata kidogo kwamba wanawake wanapaswa kuhubiri hadharani. Hakuwa amewekwa wakfu. Hakuna halmashauri ya kanisa iliyosimama nyuma yake. Hakuna mshahara. Hakuwa na elimu ya kutaja. Na, kati ya miji yote, alikuwa akitumwa katika mji mmoja uitwao Salem, New Jersey, ambako hakumjua hata mtu mmoja. Hisia ilipomjia kwamba anapaswa kwenda, alikataa kwa nguvu, akimwomba Mungu tena na tena alifanye jambo hilo liwe wazi bila shaka yoyote, huku nusu ya moyo wake ikitumaini kwamba angebadili nia yake.

Hakubadili nia, basi Amanda akaanza kujiandaa akiwa karibu hana kitu. Alihitaji kulipa kodi ya nyumba, na alihitaji viatu — jozi yake pekee ilikuwa imetoboka soli, naye alijua kwamba miguu iliyolowa wakati wa baridi ingemfanya augue. Hakumwambia mtu yeyote; mahitaji yake aliyajulisha kwa Mungu peke yake. Aliomba pesa za viatu na, jambo la kushangaza, alimwambia Mungu kwamba atamtumaini kwa ajili ya viatu hivyo kikamilifu kiasi kwamba “nilivivaa kweli kabisa kama nilivyowahi kuvaa jozi yoyote ya viatu,” akividai kwa imani kabla havijakuwepo. Siku chache baadaye mzee mmoja kwenye mkutano alimtia pesa mkononi alipokuwa akiondoka. Alifika nyumbani, akazihesabu — dola tano, mara ya kwanza mtu yeyote kuwahi kumpa kiasi kikubwa hivyo bure tu — na akakumbuka: viatu.

Kisha mashaka yakawa ya kibinafsi na ya kikatili. Alipokuwa amesimama akipiga pasi, shtaka likaja: Yesu aliwatuma wanafunzi wake wawili wawili, na wewe hapa unakwenda peke yako — watu watasema unakwenda tu kutafuta mume. Hilo lilimchoma, kwa sababu alijua watu wangesema maneno. Aliweka chini pasi yake, akapiga magoti, akamwomba Mungu amtume mtu wa kwenda pamoja naye kama alikusudiwa kuwa na mwenzi — na jibu lililokuja lilikuwa ahadi tu ambayo Mungu alikuwa ameshampa: “Je, sikukuambia kwamba nitakwenda pamoja nawe?” Alikuwa ameisahau. Aliinuka akiwa na amani, akaenda peke yake.

Kinachopaswa kukugusa hapa ni jinsi Amanda alivyokuwa na mengi ya kupoteza na jinsi alivyokuwa na kinga ndogo. Hakuwa akitoka akiwa na ufadhili wa masomo, cheo, timu, na wavu wa usalama. Alikuwa mfua nguo maskini aliyekaidi kile ambacho karibu kila mtu aliyemzunguka aliona kuwa sahihi, akiingia katika mji mgeni kwa nguvu ya hakika ya moyoni ambayo hangeweza kumthibitishia mtu yeyote. Kila ukweli wa kimaisha ulisema abaki nyumbani. Alipima dhihaka, upweke, na hatari — akaamua kwamba kumtii Mungu asiyeweza kumwona kulikuwa salama zaidi kuliko kumwasi ili abaki katika starehe.

Wewe utakutana na mifano midogo ya jambo hili kila mara: lile jambo ambalo una hakika kiasi kwamba ni sahihi kulifanya, lakini hakuna anayekulazimisha, hakuna anayekupigia makofi, na watu wengi wangeliona kuwa la ajabu au la kujikweza. “Unajiona wewe ni nani?” ni sentensi yenye nguvu, nayo huwasimamisha watu wengi papo hapo. Angalia kwamba shtaka alilokabili Amanda halikuhusu hata kama Mungu alikuwa amemwita — lilihusu watu wangesema nini. Alijifunza kutofautisha kati ya uongozi wa Mungu na maoni ya umati, na kutenda kwa kufuata la kwanza hata pale la pili lilipokuwa kinyume chake.

Jambo moja la kufanya: tambua jambo moja sahihi ambalo umekuwa ukiliahirisha hasa kwa sababu ya jinsi lingeonekana au watu wangesema nini — si kwa sababu ni baya, bali kwa sababu tu linakuweka wazi mbele ya watu. Chukua hatua ya kwanza halisi juu yake wiki hii, peke yako ikibidi. Fanya lile jambo ambalo una hakika kiasi kwamba Mungu angetaka ulifanye, kabla hofu ya kuonekana mjinga haijakushawishi uache.