Wito wa Dhati kwa Maisha ya Utauwa na Utakatifu
Ikiwa na baadhi ya tafakari juu ya maisha ya Miranda, na ikionyesha jinsi yanavyoweza, na yanavyopaswa, kuigwa na wanawake wote

Sura 9 · dakika 23 za kusoma · dakika 29 za kusikiliza

Ikiwa na baadhi ya tafakari juu ya maisha ya Miranda, na ikionyesha jinsi yanavyoweza, na yanavyopaswa, kuigwa na wanawake wote

BASI maisha haya ya Miranda, ambayo nayapendekeza kwa moyo wote yaigwe na wanawake wenzake, ingawa yanaweza kuonekana kuwa kinyume kabisa na njia na mtindo wa ulimwengu, hata hivyo yanapatana na roho halisi ya Ukristo, na yamejengwa juu ya mafundisho yake yaliyo wazi kuliko yote.

Kuishi kama yeye aishivyo kunapatana kweli na Injili ya Kristo, sawasawa kama kubatizwa, au kupokea Sakramenti.

Roho yake ndiyo ile iliyowahuisha watakatifu wa vizazi vilivyopita; na ni kwa sababu waliishi kama yeye aishivyo, ndipo leo tunaadhimisha kumbukumbu zao, na kumsifu Mungu kwa ajili ya mifano yao.

Hakuna kitu cha kipuuzi, cha kitoto, wala kisicho na akili katika tabia yake; bali kila kilichoelezwa humo ni kielelezo sahihi na kifaacho cha utauwa thabiti na wa kweli.

Ni rahisi kuonyesha kwamba ni upuuzi kwenda Kanisani, au kusali maombi yako, kama ilivyo rahisi kuonyesha kwamba ni upuuzi kushika kanuni yoyote kati ya hizi za maisha. Kwa maana kanuni zote za Miranda za kuishi kwa ajili ya Mungu, za kutumia wakati na mali yake, za kula, kufanya kazi, kuvaa, na kuzungumza, ni sehemu za msingi za maisha ya akili na utakatifu, kama vile utauwa na maombi yalivyo.

Kwa maana hakuna neno linaloweza kusemwa kuunga mkono hekima ya kiasi, hekima ya utauwa, hekima ya upendo, au hekima ya unyenyekevu, ambalo si hoja nzuri vilevile kwa matumizi ya hekima na ya akili ya mavazi.

Wala hakuna neno linaloweza kusemwa dhidi ya upumbavu wa anasa, upumbavu wa tamaa za mwili, upumbavu wa ubadhirifu, upumbavu wa fujo la matumizi, upumbavu wa tamaa ya makuu, wa uvivu, au wa kujifurahisha, ambalo halipaswi kusemwa pia dhidi ya upumbavu wa mavazi. Kwa maana dini inahusika kwa kina katika jambo moja kama katika jingine.

Ikiwa unaweza kuwa na ubatili katika jambo moja, unaweza kuwa na ubatili katika kila jambo; kwa maana aina moja ya ubatili hutofautiana na nyingine kama vile aina moja ya ulafi hutofautiana na nyingine.

Ikiwa unatumia mali yako kwa mapambo ya mavazi yasiyo ya lazima na ya ubatili, huwezi kuhukumu ufujaji, au ubadhirifu, au anasa, bila kujihukumu mwenyewe.

Ikiwa unadhani kwamba huo ndio upumbavu wako pekee, na kwamba kwa hiyo hauwezi kuwa jambo kubwa, unafanana na wale wanaodhani kwamba wana hatia ya upumbavu wa choyo tu, au upumbavu wa tamaa ya makuu tu. Basi ingawa watu fulani wanaweza kuishi maisha yanayoonekana mema kiasi kwamba hawaonekani kuwa na kosa lingine ila choyo au tamaa ya makuu; hata hivyo jambo hilo si kama lionekanavyo, kwa maana choyo au tamaa ya makuu haviwezi kudumu ndani ya moyo ambao kwa mambo mengine yote umejitoa kwa Mungu ipasavyo.

Vivyo hivyo, ingawa watu fulani wanaweza kutumia sehemu kubwa ya walicho nacho kwa mapambo ya mavazi yasiyo ya lazima na ya gharama kubwa, na bado waonekane kuwa wacha Mungu kweli kwa kila jambo jingine, hakika jambo hilo si kweli; kwa maana haiwezekani kwa nafsi iliyo katika hali ya kweli ya dini kuwa na ubatili katika matumizi ya nguo, kama isivyowezekana kuwa na ubatili katika kutoa sadaka au katika ibada zake. Basi ili kukusadikisha juu ya jambo hili kwa tafakari zako mwenyewe, hebu tudhani kwamba mtakatifu fulani mashuhuri, kwa mfano Bikira Maria mtakatifu, ametumwa tena ulimwenguni ili awe katika hali ya kujaribiwa kwa miaka michache, na kwamba wewe ulikuwa ukienda kwake ili ujengwe na utauwa wake mkuu; je, ungetarajia kumkuta amevalia na kujipamba kwa nguo nzuri za gharama kubwa? La. Ungejua moyoni mwako kwamba jambo hilo haliwezekani, kama isivyowezekana kumkuta akijifunza kucheza dansi. Ongeza tu neno “mtakatifu” kwa mtu yeyote, awe mwanamume au mwanamke, na akili yako mwenyewe itakuambia mara moja kwamba tabia ya namna hiyo haiwezi kukubaliana na ubatili wa mavazi ya fahari. Mtakatifu aliyevalia kwa madaha ni upuuzi mkubwa kama Mtume aliyevaa suti iliyotariziwa; akili ya asili ya kila mtu humsadikisha juu ya kutopatana kwa mambo haya.

Basi ni sababu gani, kwamba unapomfikiria mtakatifu, au mtumishi mashuhuri wa Mungu, huwezi kukubali ubatili wa mavazi? Je, si kwa sababu haupatani na hali hiyo sahihi ya moyo, na utauwa huo wa kweli na wa hali ya juu? Na je, basi, huu si uthibitisho kwamba mahali ambapo ubatili wa namna hiyo umekubaliwa, hapo hali sahihi ya moyo, na utauwa wa kweli na wa hali ya juu, lazima vimepungua? Kwa maana kama vile ilivyo hakika kwamba Bikira Maria mtakatifu asingeweza kujiachilia, wala kufuatisha ubatili wa ulimwengu katika mavazi na sura, vivyo hivyo ni hakika kwamba hakuna awezaye kujiachilia katika ubatili huu, ila wale wasio na utauwa wake wa moyo; na kwa hiyo lazima ikubaliwe kwamba mapambo yote ya mavazi yasiyo ya lazima na ya gharama kubwa ni matokeo ya moyo usio na mpangilio, usiotawaliwa na roho ya kweli ya dini.

Choyo si uhalifu kwa sababu kuna ubaya wowote katika dhahabu au fedha, bali kwa sababu kinaonyesha hali ya nafsi ya kipumbavu na isiyo na akili, iliyoanguka kutoka kwa wema wake wa kweli, na kuzama katika kuridhika duni na kwa kusikitisha namna hiyo.

Vivyo hivyo, mapambo ya mavazi ya gharama kubwa si uhalifu kwa sababu kuna jema au baya lolote katika nguo, bali kwa sababu mapambo ya mavazi ya gharama kubwa yanaonyesha hali ya moyo ya kipumbavu na isiyo na akili, iliyoanguka kutoka kwa ufahamu sahihi wa asili ya mwanadamu, inayopotosha lengo la mavazi, na kugeuza mahitaji ya maisha kuwa vielelezo vingi vya kiburi na upumbavu.

Ulimwengu wote unakubaliana katika kuwahukumu walimbwende wa kupindukia. Basi sababu yake ni nini? Je, ni kwa sababu kuna dhambi yoyote katika mavazi yao hasa, au katika tabia zao za kujionyesha? La: bali ni kwa sababu watu wote wanajua kwamba hayo yanaonyesha hali ya nafsi ya mtu, na kwamba haiwezekani kwa sura ya nje ya kuchekesha namna hiyo kuwa na kitu chochote cha hekima, au cha akili, au chema ndani. Na kwa kweli, kudhani mlimbwende mwenye utauwa mkubwa ni upuuzi sawa na kudhani mwoga mwenye ujasiri mkubwa. Hivyo ulimwengu wote unakubaliana kukiri kwamba matumizi na namna ya mavazi ni alama ya hali ya nafsi ya mtu, na kwa hiyo kwamba ni jambo la msingi sana katika dini. Lakini basi ifikiriwe vizuri kwamba, kama vile si mlevi peke yake aliye na hatia ya kutokuwa na kiasi, bali kila mtu anayevuka vipimo sahihi na vya kidini vya kula na kunywa; vivyo hivyo ifikiriwe kwamba si mlimbwende peke yake aliye na hatia ya ubatili na matumizi mabaya ya mavazi, bali kila mtu anayeacha malengo ya akili na ya kidini ya mavazi.

Kwa hiyo, kama vile kila hoja dhidi ya ulevi ni hoja nzuri vilevile dhidi ya aina zote za kutokuwa na kiasi; vivyo hivyo kila hoja dhidi ya ubatili wa walimbwende ni hoja nzuri vilevile dhidi ya ubatili wote na matumizi mabaya ya mavazi. Kwa maana yote ni ya aina moja, na hutofautiana tu kama vile kiwango kimoja cha kutokuwa na kiasi kiwezavyo kutofautiana na kingine. Yeye ajipakaye rangi usoni kidogo tu, anaweza kwa haki ileile kumshtaki mwingine kwa sababu hujipaka sana, kama yeye avaaye mapambo ya kawaida tu anavyoweza kumshtaki mwingine aliyepindukia katika mapambo yake.

Kwa maana kama vile katika jambo la kiasi hakuna kanuni ila ule ustaarabu wa kiasi unaopatana na mafundisho na roho ya dini yetu; vivyo hivyo katika jambo la mavazi hakuna kanuni ya kushikwa ila matumizi sahihi ya nguo yanayopatana kikamilifu na mafundisho na roho ya dini yetu. Kujidai kuifanya njia ya ulimwengu kuwa kipimo chetu katika mambo haya ni udhaifu na upuuzi, kama vile kuifanya njia ya ulimwengu kuwa kipimo cha kiasi chetu, cha kujinyima kwetu, au cha unyenyekevu wetu. Ni kisingizio cha upuuzi mkubwa mno vinywani mwa Wakristo, ambao wanapaswa kuwa mbali kabisa na kufuatisha mitindo ya maisha haya, hata kuushinda ulimwengu kumefanywa kuwa alama ya msingi ya Ukristo.

Basi hii ndiyo njia unayopaswa kuhukumu kosa la mavazi ya ubatili: unapaswa kulichukulia kuwa kosa dhidi ya matumizi yafaayo ya nguo, kama vile choyo ni kosa dhidi ya matumizi yafaayo ya fedha; unapaswa kulichukulia kuwa kujiachilia kwa tabia za kiburi na zisizo na akili, kama kosa dhidi ya unyenyekevu na kiasi cha roho ya Kikristo; unapaswa kulichukulia kuwa kosa dhidi ya mafundisho yale yote yanayokutaka ufanye yote kwa utukufu wa Mungu, yanayokutaka utumie vipawa vyako ipasavyo; unapaswa kulichukulia kuwa kosa dhidi ya maandiko yale yote ya Biblia yanayokuamuru umpende jirani yako kama nafsi yako, uwalishe wenye njaa, uwavike walio uchi, na kufanya kazi zote za upendo uwezazo: hivyo usijidanganye kwa kusema, Kuna ubaya gani katika nguo? Kwa maana mtu mwenye choyo naye angeweza kusema vilevile, Kuna ubaya gani katika dhahabu au fedha? Bali lazima ufikiri kwamba ni ubaya mkubwa sana kukosa hali ile ya moyo yenye hekima, na akili, na unyenyekevu, inayopatana na roho ya dini, na ambayo hakuna mtu awezaye kuwa nayo kwa namna impasavyo kuwa nayo, ikiwa anajiachilia ama katika ubatili wa mavazi, ama katika tamaa ya mali.

Kwa hiyo hakuna kilicho sahihi katika matumizi ya nguo, au katika matumizi ya kitu kingine chochote duniani, ila unyofu na usahili wa Injili. Kila matumizi mengine ya vitu (hata yawe ya adabu na ya mtindo namna gani ulimwenguni) huvuruga na kuuchafua moyo, na hayapatani na hali ile ya ndani ya utauwa, usafi ule wa moyo, hekima ile ya nafsi, na mpangilio ule wa mapenzi, ambao Ukristo unadai.

Ikiwa ungependa kuwa Mkristo mwema, iko njia moja tu: lazima uishi kwa ajili ya Mungu kabisa; na ikiwa ungependa kuishi kwa ajili ya Mungu kabisa, lazima uishi kwa kufuata hekima itokayo kwa Mungu; lazima utende kwa kufuata hukumu sahihi za asili na thamani ya vitu; lazima uishi katika kuyatumia mapenzi matakatifu na ya mbinguni, na kutumia vipawa vyote vya Mungu kwa sifa na utukufu wake.

Huenda watu wengine wanaostaajabia usafi na ukamilifu wa maisha haya ya Miranda wakasema, Yanawezaje kupendekezwa kuwa mfano wa kawaida kwa wote? Tunawezaje sisi tulioolewa, au sisi tulio chini ya maongozi ya wazazi wetu, kuiga maisha ya namna hiyo?

Jibu ni hili: Kama vile mnavyoweza kuiga maisha ya Mwokozi wetu mbarikiwa na Mitume wake. Mazingira ya maisha ya Mwokozi wetu, na hali na nafasi ya Mitume wake, yalitofautiana na yenu kuliko yalivyo yale ya Miranda; na bado maisha yao, usafi na ukamilifu wa mwenendo wao, ndio mfano wa kawaida unaopendekezwa kwa Wakristo wote.

Kwa hiyo ni roho yao, utauwa wao, upendo wao kwa Mungu, mnaopaswa kuuiga, wala si umbo hasa la maisha yao.

Tenda chini ya Mungu kama walivyotenda wao, elekeza matendo yako ya kawaida kwenye lengo lile walilolielekea wao, itukuze hali yako mwenyewe kwa upendo ule kwa Mungu, upendo ule kwa jirani yako, unyenyekevu ule na kujikana nafsi kule, kama walivyofanya wao; na hapo, ingawa unawafundisha watoto wako mwenyewe tu, na Mtakatifu Paulo anayaongoa mataifa mazima, hata hivyo unazifuata hatua zake, na kutenda kwa kufuata mfano wake.

Basi usidhani kwamba huwezi, au huhitaji, kuwa kama Miranda, kwa sababu huko katika hali yake ya maisha; kwa maana kama vile roho ileile na tabia ileile zingemfanya Miranda kuwa mtakatifu, hata kama angelazimika kufanya kazi ngumu ili kujipatia riziki, vivyo hivyo ukitamani tu roho yake na tabia yake, kila umbo na hali ya maisha itakupa njia za kutosha za kuitumia.

Miranda yuko jinsi alivyo kwa sababu hufanya kila kitu katika Jina la Mungu, na kwa kuzingatia wajibu wake kwake; na ukifanya vivyo hivyo, utakuwa kama yeye hasa, hata kama unatofautiana naye kiasi gani katika hali ya nje ya maisha yako.

Umeolewa, wasema; kwa hiyo huna wakati na mali yako mikononi mwako kama alivyo nayo yeye.

Ni kweli kabisa; na kwa hiyo huwezi kutumia wakati mwingi kiasi hicho, wala fedha nyingi kiasi hicho, kwa namna anavyofanya yeye.

Lakini basi ukamilifu wa Miranda haupo katika jambo hili, kwamba anatumia wakati mwingi kiasi hicho, au fedha nyingi kiasi hicho kwa namna hiyo, bali kwamba yeye ni mwangalifu kutumia kwa njia bora kabisa wakati wote ule, na mali yote ile, ambayo Mungu ameiweka mikononi mwake. Basi wewe nawe, tumia kwa njia bora kabisa wakati wote na fedha zote zilizo chini ya mamlaka yako, na hapo utakuwa kama Miranda.

Ikiwa yeye ana pauni mia mbili kwa mwaka, na wewe una senti mbili tu, je, huna sababu zaidi ya kuwa mwangalifu mno katika kuzitumia kwa hekima kabisa? Ikiwa yeye ana wakati mwingi, na wewe una kidogo tu, je, hupaswi kuwa macho zaidi na mwangalifu zaidi, kisije kile kidogo kikapotea?

Mwasema kwamba kama mngeiga unadhifu, usahili na urahisi wa gharama ya mavazi yake, mngewaudhi waume zenu.

Kwanza, Hakikisheni kabisa kwamba jambo hili ni kweli, kabla hamjalifanya kuwa kisingizio.

Pili, Ikiwa waume zenu kweli wanawataka mjibandike madoa ya urembo usoni, mfunue vifua vyenu wazi, na kuwa wa fahari na gharama kubwa katika mavazi yenu yote, basi fanyeni maazimio haya mawili:

Kwanza, Kuacha yote haya, mara tu waume zenu watakapowaruhusu.

Pili, Kufanya juhudi zenu zote ili kujipendekeza kwa mapenzi yao kwa fadhila thabiti za namna hiyo, zitakazoweza kurekebisha ubatili wa nia zao, na kuwafundisha kuwapenda ninyi kwa sifa zile zitakazowafanya mpendeze machoni pa Mungu na Malaika wake watakatifu.

Kuhusu fundisho hili la usahili na staha ya mavazi, huenda wengine wakadhani kwamba limekanushwa vya kutosha kwa kuuliza kama watu wote wanapaswa kuvaa kwa namna moja?

Maswali haya kwa kawaida huulizwa na wale ambao afadhali wavuruge kweli zilizo wazi kuliko zote, kuliko kulazimika kuzifuata.

Hebu tudhani kwamba ningependekeza usahili wa chakula kwa watu wote. Je, si jambo lenye akili ya kutosha kupendekezwa kwa wote? Lakini je, ingefuata kwamba mtu mtukufu na kibarua wangeishi kwa chakula kilekile?

Tudhani ningesisitiza kiasi kwa watu wote; je, dini haithibitishi vya kutosha fundisho la namna hiyo? Lakini je, ingefuata kwa hiyo kwamba watu wote wangekunywa vinywaji vilevile, na kwa kiasi kilekile?

Vivyo hivyo, ingawa usahili na kiasi cha mavazi vinapendekezwa kwa wote, hata hivyo haifuati hata kidogo kwamba wote wanapaswa kuvaa kwa namna moja.

Basi ni kanuni gani hasa kuhusu kiasi? Watu mbalimbali wanaotumia vinywaji tofauti, na kwa viasi tofauti, watakilindaje kiasi chao?

Je, hii si ndiyo kanuni? Je, hawapaswi kujilinda dhidi ya kujiachilia, kuyafanya matumizi yao ya vinywaji kuwa jambo la dhamiri, na kutokubali viburudisho vyovyote ila vile vinavyopatana na kanuni kali kabisa za kiasi cha Kikristo?

Basi ihamishe kanuni hii kwenye jambo la mavazi, na maswali yote kuhusu jambo hilo yamejibiwa.

Kila mtu na ajilinde tu dhidi ya ubatili wa mavazi, wayafanye tu matumizi yao ya nguo kuwa jambo la dhamiri, watamani tu kutumia fedha zao kwa njia bora kabisa; na hapo kila mmoja ana kanuni inayotosha kumwongoza katika kila hali ya maisha. Kanuni hii haitawaruhusu wakuu kuwa na ubatili katika mavazi yao, kama isivyowaruhusu kukosa kiasi katika vinywaji vyao; na hata hivyo itaacha iwe halali kuwa na tofauti fulani katika mavazi yao, kama ilivyo halali kuwa na tofauti fulani katika vinywaji vyao.

Lakini basi je, utasema kwamba unaweza kutumia divai bora kabisa na za thamani kubwa kabisa, lini na jinsi upendavyo; kwamba unaweza kuwa na gharama kubwa katika hizo kadiri unavyotaka, kwa sababu vinywaji tofauti vinaruhusiwa? Kama sivyo, inawezaje kusemwa kwamba unaweza kutumia nguo upendavyo, na kuvaa vitu vya thamani kubwa kabisa uwezavyo kupata, kwa sababu tofauti tu ya mavazi ni halali?

Kwa maana kama vile uhalali wa vinywaji tofauti hauachi nafasi, wala kisingizio chochote, kwa kiwango kidogo kabisa cha kutokuwa na kiasi katika kunywa, vivyo hivyo uhalali wa mavazi tofauti hauachi nafasi, wala kisingizio chochote, kwa viwango vidogo kabisa vya ubatili katika mavazi.

Kuuliza ubatili katika mavazi ni nini, si swali la kutatanisha zaidi kuliko kuuliza kutokuwa na kiasi katika kunywa ni nini. Na ingawa dini haitaji hapa kipimo hasa kwa kila mtu mmoja mmoja, hata hivyo inatoa kanuni za jumla za namna hiyo zinazotosha kuwa mwongozo katika kila hali ya maisha.

Yeye anayeiacha dini imfundishe kwamba lengo la kunywa ni kuburudisha roho zetu kwa kiasi tu cha kutuweka katika afya njema, na kuifanya nafsi na mwili vifae zaidi kwa wajibu wote wa maisha matakatifu na ya utauwa, na kwamba anapaswa kutamani kumtukuza Mungu kwa matumizi sahihi ya uhuru huu, daima atajua kutokuwa na kiasi ni nini katika hali yake mwenyewe.

Vivyo hivyo yeye anayeiacha dini imfundishe kwamba lengo la mavazi ni kufunika tu aibu yetu na uchi wetu, na kuilinda miili yetu dhidi ya madhara ya hali ya hewa, na kwamba anapaswa kutamani kumtukuza Mungu kwa matumizi ya kiasi na ya hekima ya hitaji hili, daima atajua ubatili wa mavazi ni nini katika hali yake mwenyewe.

Na yeye anayedhani kwamba ni uangalifu usio wa lazima kuzungumza juu ya matumizi ya kidini ya mavazi, ana sababu ileile ya kudhani kwamba ni uangalifu usio wa lazima kuzungumza juu ya matumizi ya kidini ya vinywaji. Kwa maana anasa na kujiachilia katika mavazi ni matumizi mabaya makubwa kama anasa na kujiachilia katika kula na kunywa. Wala hakuna njia ya kuepuka lolote kati ya hayo mawili, ila kwa kuifanya dini kuwa kipimo kikali cha kile tunachojiruhusu katika mambo yote mawili. Wala hakuna kitu katika dini kinachomwamsha mtu kuwa na usahihi huu wa utauwa katika jambo moja, ambacho si kichocheo kizuri vilevile cha usahihi uleule katika jingine.

Zaidi ya hayo, kama vile si vitu vyote vilivyo halali vinavyofaa kwa sababu hiyo, vivyo hivyo kuna mambo fulani yaliyo halali katika matumizi ya vinywaji na mavazi, ambayo kwa kujizuia nayo kwa malengo ya utauwa, yanaweza kufanywa kuwa njia za ukamilifu mkuu.

Hivyo, kwa mfano, ikiwa mtu angejinyima matumizi ya vinywaji yaliyo halali; ikiwa angejizuia na gharama katika kinywaji chake ambayo ingeweza kuruhusiwa bila dhambi; ikiwa angefanya hivyo, si tu kwa ajili ya kujikana nafsi kwa utauwa zaidi, bali ili apate kuweza kuwasaidia na kuwaburudisha wasiojiweza, maskini, na wagonjwa: ikiwa mwingine angejizuia na matumizi ya kile kilicho halali katika mavazi, ikiwa angekuwa mwenye kubana matumizi na wa hali ya chini zaidi katika vazi lake kuliko mahitaji ya dini yanavyodai kabisa; ikiwa angefanya hivyo si tu kama njia ya unyenyekevu bora zaidi, bali ili apate kuweza zaidi kuwavika watu wengine; watu hawa wangeweza kusemwa kuwa wanafanya jambo linalopatana sana na roho ya kweli ya sheria ya Kristo, ingawa halidaiwi kabisa na herufi yake.

Kwa maana ikiwa wale wanaompa mwanafunzi wa Kristo kikombe cha maji ya baridi hawatakosa thawabu yao, [Mathayo 10:42] je, si wapenzi kiasi gani kwa Kristo wale ambao mara nyingi hujipa wenyewe maji, ili wapate kuweza kuwapa divai viungo wagonjwa na waliodhoofika wa mwili wa Kristo!

Lakini turudi. Yote yaliyosemwa hapa kwa wanawake walioolewa yanaweza kufaa kuwa mafundisho yaleyale kwa wale ambao bado wako chini ya maongozi ya wazazi wao.

Basi ingawa utii unaostahili kwa wazazi hauwalazimishi kutoinua fadhila zao juu zaidi ya kile wazazi wao wanachowadai; hata hivyo utii wao unawadai kujitiisha kwa maongozi yao katika mambo yote yasiyo kinyume na sheria za Mungu.

Kwa hiyo, ikiwa wazazi wako wanakutaka uishi zaidi kwa kufuata mtindo na mazungumzo ya ulimwengu, au uwe na gharama kubwa zaidi katika mavazi yako na kujipamba kwako, au utumie wakati wako kwa namna isiyopatana na shauku yako ya ukamilifu mkuu zaidi, lazima ujitiishe, na kulichukua jambo hilo kama msalaba wako, hadi utakapokuwa huru kuyafuata mashauri ya juu ya Kristo, na kuwa na uwezo wa kuchagua njia bora kabisa za kuiinua fadhila yako hadi kilele chake.

Basi ingawa, wakati uko katika hali hii, unaweza kulazimika kuacha njia fulani za kuikuza fadhila yako, hata hivyo kuna njia nyingine zinazopatikana ndani yake, ambazo hazipatikani katika maisha yenye uhuru zaidi.

Kwa maana ikiwa katika hali hii, ambamo utii ni fadhila kubwa namna hiyo, unakubali katika mambo yote yaliyo halali, kwa hisia ya utauwa na ya upole ya wajibu, basi mambo yale unayoyatenda hivyo, badala ya kuwa vizuizi kwa fadhila yako, yanageuzwa kuwa njia za kuikuza.

Kile unachopoteza kwa kuzuiliwa kufanya mambo yale ambayo ungechagua kuyashika, unakipata kwa ile fadhila bora ya utii, kwa kukubali kwa unyenyekevu kinyume na matakwa yako.

Basi kinachokubaliwa hapa ni katika mambo halali tu, na kwa hiyo burudani ya maigizo ya jukwaa letu la Kiingereza imetengwa hapa; kwa kuwa mahali pengine imethibitishwa, kama nidhanivyo, kuwa si halali kabisa.

Haya yanatosha kuonyesha jinsi watu walio chini ya maongozi ya wengine wanavyoweza kuiga maisha ya hekima na ya utauwa ya Miranda.

Lakini kwa wale walio huru kabisa mikononi mwao wenyewe, ikiwa uhuru wa hali yao unawafanya kutaka sana karama zilizo kuu, ikiwa unawaongoza kuchagua njia iliyo bora kabisa, ikiwa wao, wakiwa na kila kitu chini ya mamlaka yao, wangegeuza umbo zima la maisha yao kuwa zoezi la utaratibu la fadhila zilizo kuu kabisa, heri wao waliojifunza Kristo hivyo!

Si wote wawezao kulipokea neno hili. Wale wawezao kulipokea, na walipokee, na kumhimidi yule Roho wa Mungu aliyetia mivuto mizuri namna hiyo mioyoni mwao.

Mungu anaweza kutumikiwa na kutukuzwa katika kila hali ya maisha. Lakini kama vile zipo hali fulani za maisha zinazotamanika kuliko nyingine, zinazotakasa zaidi asili yetu, zinazokuza zaidi fadhila zetu, na kutuweka wakfu kwa Mungu kwa namna ya juu zaidi, vivyo hivyo wale walio huru kujichagulia wenyewe wanaonekana kuitwa na Mungu ili wajitoe kwa namna ya pekee zaidi katika utumishi wake.

Tangu mwanzo wa Ukristo kumekuwa na madaraja mawili, au ngazi mbili za watu, miongoni mwa Wakristo wema.

Daraja moja ni la wale waliomcha na kumtumikia Mungu katika kazi za kawaida na shughuli za maisha ya kidunia ya kila siku.

Jingine ni la wale ambao, wakikataa shughuli za kawaida na starehe za kawaida za maisha, kama vile mali, ndoa, heshima, na anasa, walijitoa kwa umaskini wa hiari, ubikira, utauwa, na kujitenga, ili kwa njia hii wapate kuishi kwa ajili ya Mungu kabisa, katika zoezi la kila siku la maisha ya Kiungu na ya mbinguni.

Ushuhuda huu nimeupata kwa mwanahistoria mashuhuri wa Kanisa, Eusebius, aliyeishi wakati wa Baraza Kuu la kwanza, wakati imani ya Kanuni yetu ya Imani ya Nikea ilipothibitishwa, wakati Kanisa lilipokuwa katika utukufu na usafi wake mkuu kabisa, wakati Maaskofu wake walipokuwa mababa watakatifu na watakatifu mashuhuri wengi namna hiyo.

“Kwa hiyo,” asema, “zimewekwa katika Kanisa la Kristo njia mbili, au namna mbili, za kuishi. Moja, iliyoinuliwa juu ya hali ya kawaida ya asili, na njia za kawaida za kuishi, hukataa ndoa, milki, na mali za dunia, na, ikiwa imetengwa kabisa na kuondolewa mbali na mwenendo wa kawaida wa maisha ya kila siku, imewekwa wakfu na kujitoa kwa ajili ya ibada na utumishi wa Mungu peke yake, kwa sababu ya kiwango kikuu mno cha upendo wa mbinguni.

“Wale walio wa daraja hili la watu wanaonekana kuwa wamekufa kwa maisha ya ulimwengu huu, na, wakiwa na miili yao tu duniani, wanakaa mbinguni kwa nia zao na tafakari zao. Kutoka huko, kama wakazi wengi wa mbinguni, wanayatazama maisha ya wanadamu kwa chini, wakifanya maombezi na kutoa matoleo kwa Mungu Mwenyezi kwa ajili ya jamii yote ya wanadamu. Na hilo si kwa damu ya wanyama, wala kwa mafuta, wala kwa moshi na kuchoma miili, bali kwa mazoezi ya juu kabisa ya utauwa wa kweli, kwa mioyo iliyosafishwa na kutakaswa, na kwa umbo zima la maisha lililojitoa kikamilifu kwa wema. Hizi ndizo dhabihu zao, wanazomtolea Mungu daima, wakiomba rehema na fadhili zake kwa ajili yao wenyewe na viumbe wenzao.

“Ukristo unaipokea hii kuwa namna kamili ya maisha.

“Ile nyingine ni ya daraja la chini, na, ikijipatanisha zaidi na hali ya asili ya mwanadamu, hukubali ndoa safi, malezi ya watoto na familia, biashara na shughuli, na hupitia kazi zote za maisha ikiwa na hisia ya utauwa, na kumcha Mungu.

“Basi wale waliochagua namna hii ya maisha, wana nyakati zao maalum za kujitenga na mazoezi ya kiroho, na siku maalum zimetengwa ili wasikie na kujifunza neno la Mungu. Na daraja hili la watu huhesabiwa kuwa katika hali ya pili ya utauwa.” [Euseb. Dem. Evan. l. i. c. 8]

Ndivyo asemavyo mwanahistoria huyu msomi.

Kwa hiyo, ikiwa watu wa jinsia yoyote, wakiguswa na maisha ya Miranda, na wakitamani ukamilifu, wangeungana katika jumuiya ndogo ndogo, wakiungama umaskini wa hiari, ubikira, kujitenga, na utauwa, wakiishi kwa mahitaji ya lazima tu, ili wengine wapate kusaidiwa kwa sadaka zao, na wote wabarikiwe kwa maombi yao, na kunufaika kwa mfano wao; au ikiwa, kwa kukosa jambo hilo, wangeishi namna ileile ya maisha, kwa kiwango cha juu kadiri wawezavyo wakiwa peke yao; watu wa namna hiyo wangekuwa mbali kabisa na kushtakiwa kwa ushirikina wowote, au utauwa wa upofu, hata wangeweza kusemwa kwa haki kuwa wanarudisha utauwa ule uliokuwa fahari na utukufu wa Kanisa, wakati watakatifu wake wakuu kabisa walipokuwa hai.

Basi kama vile mwanahistoria huyu msomi anavyoeleza, kwamba ni kiwango kikuu mno cha upendo wa mbinguni kilichowainua watu hawa juu sana ya njia za kawaida za maisha hadi hali tukufu namna hiyo ya utakatifu; vivyo hivyo si jambo la kustaajabisha kwamba dini ya Yesu Kristo ijaze mioyo ya Wakristo wengi kiwango hiki cha juu cha upendo.

Kwa maana dini inayofunua mandhari ya utukufu namna hiyo, inayodhihirisha mambo yaliyo juu sana mno ya ulimwengu wote, inayoshinda mauti namna hiyo, inayotuhakikishia makao ya raha namna hiyo, ambamo hivi karibuni tutakuwa kama malaika wa Mungu mbinguni; ni ajabu gani, ikiwa dini ya namna hiyo, kweli na matumaini ya namna hiyo, ingeharibu katika baadhi ya roho takatifu tamaa zote za kidunia, na kufanya upendo motomoto wa mambo ya mbinguni uwe ndio shauku moja ya kudumu ya mioyo yao?

Ikiwa dini ya Wakristo imejengwa juu ya unyenyekevu usio na kikomo, dhihaka za kikatili na mapigo ya mijeledi, mateso makuu ya ajabu, maisha ya umaskini na ya kuteswa, na kifo cha uchungu, cha Mwana wa Mungu aliyesulubiwa; ni ajabu gani, ikiwa waabuduo wengi wanyenyekevu wa siri hii kuu, wapenzi wengi wenye shauku wa Bwana aliyesulubiwa, wangeikataa sehemu yao ya anasa za kidunia, na kujitoa kwa mwendo wa kudumu wa kuufisha mwili na kujikana nafsi, ili kwa kuteswa pamoja na Kristo hapa, wapate kutawala pamoja naye baadaye?

Ikiwa Kweli yenyewe imetuhakikishia kwamba kinatakiwa kitu kimoja tu, ni ajabu gani kwamba wawepo baadhi ya Wakristo waliojaa imani kiasi cha kuliamini neno hili kwa maana ya juu kabisa ya maneno yake, na kutamani kujitenga na ulimwengu kwa namna ambayo kujali kwao na usikivu wao kwa kile kitu kimoja kinachotakiwa kusikatizwe?

Ikiwa Bwana wetu mbarikiwa amesema, “Ukitaka kuwa mkamilifu, enenda ukauze ulivyo navyo, uwape maskini, nawe utakuwa na hazina mbinguni; kisha njoo unifuate”; [Mathayo 19:21] ni ajabu gani, kwamba wawepo miongoni mwa Wakristo wafuasi wa Kristo wenye juhudi namna hiyo, walioelekeza nia zao kwenye hazina ya mbinguni namna hiyo, wenye kutamani ukamilifu namna hiyo, hata wakaacha kufurahia mali zao, wakachagua umaskini wa hiari, na kuwasaidia maskini wote wawezao?

Ikiwa chombo kiteule, Mtakatifu Paulo, amesema, “Asiye na mke hujishughulisha na mambo ya Bwana, jinsi atakavyompendeza Bwana”: na kwamba “iko tofauti hii pia kati ya mke na mwanamwali; asiyeolewa hujishughulisha na mambo ya Bwana, ili awe mtakatifu mwili na roho”; [1 Wakorintho 7:32-34] ni ajabu gani ikiwa usafi na ukamilifu wa hali ya ubikira umekuwa sifa na utukufu wa Kanisa katika vizazi vyake vya kwanza na vilivyo safi kabisa? Kwamba siku zote wamekuwepo baadhi ya watu wenye kutamani kumpendeza Mungu namna hiyo, wenye juhudi namna hiyo ya kufikia kila kiwango cha usafi na ukamilifu, wenye kufurahia kila njia ya kuikuza fadhila yao namna hiyo, hata wakaacha faraja na starehe za ndoa, ili wazitengeneze taa zao, wazitakase roho zao, na kumngoja Mungu katika hali ya ubikira wa kudumu?

Na ikiwa katika siku hizi zetu tunakosa mifano ya viwango hivi mbalimbali vya ukamilifu, ikiwa makasisi wala walei hawana roho hii ya kutosha; ikiwa tumeiacha mbali kiasi kwamba mtu anaonekana, kama Mtakatifu Paulo huko Athene, kuwa mtangazaji wa mafundisho mageni, [Matendo 17:18] anapopendekeza kujikana nafsi, kuukana ulimwengu, utauwa wa utaratibu, kujitenga, ubikira, na umaskini wa hiari, ni kwa sababu tumeangukia katika zama ambamo upendo, si wa wengi tu, bali wa walio wengi kabisa, umepoa.

Nimefanya rufaa hii ndogo kwa zama za kale, na kunukuu vifungu hivi vichache vya Maandiko, ili kuunga mkono baadhi ya desturi zisizo za kawaida katika maisha ya Miranda; na kuonyesha kwamba kanuni zake za juu kabisa za kuishi maisha matakatifu, utauwa wake, kujikana nafsi kwake, kuukana kwake ulimwengu, upendo wake, ubikira wake, umaskini wake wa hiari, vimejengwa juu ya mashauri yaliyotukuka kabisa ya Kristo na Mitume wake, vinapatana na matumaini makuu ya maisha mengine, ni vielelezo vifaavyo vya upendo wa mbinguni, na vyote vimefuatwa na watakatifu wakuu kabisa wa vizazi bora na safi kabisa vya Kanisa.

“Mwenye masikio ya kusikia, na asikie.” [Mathayo 11:15]

Umemaliza Ikiwa na baadhi ya tafakari juu ya maisha ya Miranda, na ikionyesha jinsi yanavyoweza, na yanavyopaswa, kuigwa na wanawake wote