Wito wa Dhati kwa Maisha ya Utauwa na Utakatifu
Ikionyesha jinsi matumizi ya hekima na ya kicha Mungu ya mali yanavyotufikisha kwa kawaida kwenye ukamilifu mkuu katika fadhila zote za maisha ya Kikristo; ikielezwa katika tabia ya Miranda

Sura 8 · dakika 18 za kusoma · dakika 23 za kusikiliza

Ikionyesha jinsi matumizi ya hekima na ya kicha Mungu ya mali yanavyotufikisha kwa kawaida kwenye ukamilifu mkuu katika fadhila zote za maisha ya Kikristo; ikielezwa katika tabia ya Miranda

UTARATIBU wowote mmoja wa kicha Mungu katika sehemu yoyote moja ya maisha yetu una faida kubwa, si kwa ajili yake peke yake tu, bali kwa sababu unatuzoeza kuishi kwa kanuni, na kufikiri juu ya kujitawala wenyewe.

Mfanyabiashara aliyeiweka sehemu moja ya shughuli zake chini ya kanuni fulani yuko njiani kuyatunza mengine yote kwa uangalifu ule ule.

Vivyo hivyo, yeye aliyeiweka sehemu yoyote moja ya maisha yake chini ya kanuni za dini, aweza kujifunza kutokana na hilo kuupanua mpango na utaratibu ule ule hadi sehemu nyingine za maisha yake.

Kama mtu yeyote ana hekima kiasi cha kuuona wakati wake kuwa wa thamani mno kuachiwa bahati, na kuachwa umezwe na kitu chochote kinachotokea njiani mwake; kama anajilazimisha kuangalia jinsi kila siku inavyopita mikononi mwake, na kujifunga kwenye mpangilio fulani wa wakati katika kazi zake, nyakati zake za faragha, na ibada zake; ni vigumu kuwaza jinsi mwenendo kama huo ungeurekebisha, kuuboresha, na kuukamilisha upesi mwendo mzima wa maisha yake.

Yeye ambaye kwa njia hii amejua mara moja thamani ya wakati uliopangwa vema, na kuvuna faida yake, hatakaa muda mrefu bila kujua thamani ya kitu kingine chochote chenye maana halisi kwake.

Kanuni inayohusu hata sehemu ndogo kabisa ya maisha yetu ina faida kubwa kwetu, kwa sababu tu ni kanuni.

Kwa maana, kama methali isemavyo, “Aliyeanza vizuri amemaliza nusu”: vivyo hivyo yeye aliyeanza kuishi kwa kanuni amesonga mbali sana kuelekea ukamilifu wa maisha yake.

Hapa, kwa neno kanuni, sikuzote ieleweke kanuni ya kidini inayoshikwa kwa msingi wa wajibu kwa Mungu.

Kwa maana kama mtu angejilazimisha kuwa na kiasi katika milo yake kwa ajili ya tumbo lake tu; au kujizuia na kunywa ili tu kuepuka maumivu ya kichwa; au kuwa na kiasi katika usingizi wake kwa kuogopa uzito wa uvivu; angeweza kuzishika kanuni hizi kwa usahihi bila kuwa mtu bora hata kidogo kwa sababu yake.

Lakini anapokuwa na kiasi na utaratibu katika lolote la mambo haya kwa sababu ya kuutambua utulivu wa Kikristo na kujikana nafsi, ili apate kumtolea Mungu maisha yenye akili zaidi na matakatifu zaidi, hapo ndipo kanuni ndogo kabisa ya aina hii inakuwa kwa kawaida mwanzo wa utauwa mkuu.

Kwa maana kanuni ndogo kabisa katika mambo haya ina faida kubwa, kwa kuwa inatufundisha sehemu fulani ya kujitawala wenyewe, kwa kuwa inadumisha upole wa moyo, kwa kuwa inamleta Mungu mara kwa mara mawazoni mwetu, na kuileta hisia ya dini katika matendo ya kawaida ya maisha yetu ya kila siku.

Kama mtu, kila alipokuwa katika kundi la watu ambapo mtu yeyote aliapa, alizungumza maneno machafu, au alimsema vibaya jirani yake, angejiwekea kanuni ama kumkemea kwa upole, ama, kama hilo halikufaa, kuliacha kundi hilo kwa adabu kadiri alivyoweza, angegundua kwamba kanuni hii ndogo, kama chachu kidogo iliyofichwa katika unga mwingi, ingeenea na kujipanua katika umbo zima la maisha yake.

Kama mwingine angejilazimisha kujizuia siku ya Bwana na mambo yoyote yasiyo na hatia na halali, kama kusafiri, kutembelea watu, mazungumzo ya kawaida, na kujadili mambo ya kidunia kama biashara, habari, na mengineyo; kama angeiweka wakfu siku hiyo, mbali na ibada ya hadhara, kwa faragha zaidi, kusoma, ibada, mafundisho, na matendo ya sadaka; ingawa huenda likaonekana jambo dogo tu au uangalifu usio wa lazima kumtaka mtu ajizuie na mambo yanayoweza kufanywa bila dhambi, hata hivyo yeyote ambaye angeijaribu faida ya kanuni ndogo hivyo, huenda angeona kwa hiyo badiliko kubwa likifanyika rohoni mwake, na ladha ya utauwa ikiamshwa moyoni mwake, ambayo hapo kwanza alikuwa hajaijua kabisa.

Ingekuwa rahisi kuonyesha, katika mifano mingine mingi, jinsi mambo madogo na yasiyo na uzito yalivyo hatua za kwanza na mwanzo wa asili wa ukamilifu mkuu.

Lakini mambo mawili ambayo, kuliko mengine yote, yanahitaji zaidi kuwa chini ya kanuni kali, na ambayo ni baraka kubwa kabisa kwetu wenyewe na kwa wengine yanapotumiwa ipasavyo, ni wakati wetu na fedha zetu. Talanta hizi ni njia na nafasi zisizokoma za kutenda mema.

Yeye aliye mkali kwa utauwa, na mwangalifu katika kuusimamia kwa hekima mojawapo ya hivi viwili, hawezi kukaa muda mrefu bila kujua matumizi sahihi ya kile kingine. Na yeye aliyefanikiwa katika kuvitunza na kuvigawa vyote viwili kwa namna ya kidini, tayari amepanda hatua kadhaa juu ya ngazi ya ukamilifu wa Kikristo.

Miranda (dada yake Flavia) ni Mkristo mwenye kiasi na akili: mara tu alipokuwa bibi wa wakati wake na mali yake, wazo lake la kwanza lilikuwa jinsi ambavyo angeweza kutimiza vizuri zaidi kila kitu ambacho Mungu alikitaka kwake katika kuvitumia, na jinsi ambavyo angeweza kuyatumia maisha haya mafupi kwa namna bora na yenye heri kuliko zote. Anategemea ukweli wa yale aliyosema Bwana wetu mbarikiwa, kwamba “Kinatakiwa kitu kimoja tu,” [Luka 10:42] na kwa hiyo anayafanya maisha yake yote kuwa jitihada moja tu isiyokoma ya kukipata. Ana sababu moja tu ya kufanya au kutokufanya, ya kupenda au kutokupenda kitu chochote, nayo ni mapenzi ya Mungu. Si mnyonge kiasi cha kudai kuongeza kile kinachoitwa ubibi wa kifahari juu ya Mkristo wa kweli; Miranda anafikiri vizuri mno kuvutwa na sauti ya maneno ya kipuuzi kama hayo; ameukana ulimwengu ili amfuate Kristo katika kutenda unyenyekevu, upendo, utauwa, kujizuia, na mapenzi ya kimbingu; na hayo ndiyo malezi bora ya Miranda.

Alipokuwa chini ya mama yake, alilazimika kuwa wa kitajiri, kuishi kwa taratibu za kifahari, kukesha usiku mwingi, kufuata upumbavu wa kila mtindo, na sikuzote kutembelea watu siku za Jumapili; kwenda kwenye Sakramenti Takatifu akiwa amejipaka madoa ya urembo na kulemewa na mzigo wa mapambo; kuwa katika kila mazungumzo ya watu wa hadhi; kusikia maneno ya kukufuru katika jumba la michezo ya kuigiza, na nyimbo za uasherati na visa vya mapenzi katika opera; kucheza dansi mahali pa hadhara, ili walimbwende wa kiume na wapotovu wapate kuustaajabia uzuri wa umbo lake na uzuri wa miondoko yake. Kuikumbuka namna hii ya maisha kunamfanya awe mwangalifu kupita kiasi kulifidia kwa mwenendo ulio kinyume chake.

Miranda haugawanyi wajibu wake kati ya Mungu, jirani yake, na nafsi yake; bali anaona yote kuwa ni haki ya Mungu, na kwa hiyo hufanya kila kitu kwa Jina Lake, na kwa ajili Yake. Hilo linamfanya aione mali yake kuwa ni zawadi ya Mungu, inayopaswa kutumiwa, kama kila kitu kilicho mali ya Mungu, kwa malengo ya hekima na ya akili ya maisha ya Kikristo na matakatifu. Kwa hiyo mali yake imegawanywa kati yake mwenyewe na maskini wengine kadhaa, naye anapata humo sehemu yake tu ya msaada. Anaona ni upumbavu ule ule kujiendekeza mwenyewe katika matumizi yasiyo ya lazima na ya ubatili, kama ulivyo kuwapa watu wengine fedha ili waitumie kwa njia hiyo hiyo. Kwa hiyo, kama vile asivyoweza kumpa maskini fedha ili aende kutazama mchezo wa vikaragosi, vivyo hivyo hajiruhusu mwenyewe fedha yoyote ya kutumia kwa namna hiyo; akiona ni jambo linalofaa sana yeye mwenyewe kuwa na hekima kama anavyotarajia maskini wawe nayo. Kwa maana ni upumbavu na kosa kwa maskini, asema Miranda, kupoteza kile alichopewa katika upuuzi wa kijinga, wakati anakosa chakula, kinywaji, na mavazi. Je, ni upumbavu mdogo zaidi, au kosa dogo zaidi kwangu, kuitumia katika anasa za kipuuzi fedha ile ambayo ingeweza kutumiwa vizuri zaidi sana kwa kuuiga wema wa Mungu, katika matendo ya fadhili na sadaka kwa viumbe wenzangu na Wakristo wenzangu? Kama mahitaji ya maskini mwenyewe ni sababu ya kwa nini asipoteze bure sehemu yoyote ya fedha yake, hakika mahitaji ya maskini, na ubora wa sadaka, ambayo hupokelewa kana kwamba imetendewa Kristo Mwenyewe, ni sababu kubwa zaidi sana ya kwa nini mtu yeyote asipoteze kamwe sehemu yoyote ya fedha yake. Kwa maana akifanya hivyo, hafanyi tu kama yule maskini, yaani kupoteza tu kile anachokihitaji yeye mwenyewe, bali anapoteza kile kinachohitajiwa kwa matumizi bora kuliko yote, na ambacho Kristo Mwenyewe yuko tayari kukipokea mikononi mwake. Na kama tunamkasirikia maskini, na kumwona kuwa mtu duni, anapotupa kile ambacho kingemnunulia mkate wake mwenyewe; tutaonekanaje machoni pa Mungu, kama tunakitumia kwa anasa na ubure kile ambacho kingewanunulia mkate na mavazi ndugu wenye njaa na walio uchi, ambao ni wa karibu na wapendwa kwa Mungu kama sisi tulivyo, na warithi pamoja nasi wa hali ile ile ya utukufu ujao? Hii ndiyo roho ya Miranda, na hivi ndivyo anavyozitumia karama za Mungu; yeye ni mmoja tu wa idadi fulani ya maskini wanaosaidiwa kutokana na mali yake, naye anatofautiana nao tu katika heri ya kutoa.

Mbali na chakula chake, hajawahi kutumia kwa ajili yake mwenyewe hata karibu pauni kumi kwa mwaka. Kama ungemwona, ungeshangaa ni maskini gani huyu aliye nadhifu na safi kwa namna ya kushangaza hivyo. Ana kanuni moja tu anayoishika katika mavazi yake: kuwa safi sikuzote na kuvaa vitu vilivyo rahisi kabisa. Kila kitu kilicho kwake kinafanana na usafi wa roho yake, naye ni safi sikuzote kwa nje, kwa sababu ni safi sikuzote kwa ndani.

Kila asubuhi humkuta mapema akiomba; hufurahi mwanzoni mwa kila siku, kwa sababu inaanzisha kanuni zake zote za kicha Mungu za maisha matakatifu, na kuleta furaha mpya ya kuzirudia. Anaonekana kuwa kama malaika mlinzi kwa wale wanaoishi karibu naye, kwa makesha yake na maombi yake, akipabariki mahali anapoishi, na kufanya maombezi kwa Mungu kwa ajili ya wale waliolala.

Ibada zake zimekuwa na vipindi kadhaa, na Mungu ameyasikia maombi yake kadhaa ya faragha, kabla nuru haijaruhusiwa kuingia chumbani mwa dada yake. Miranda hajui maana ya kuwa na nusu siku iliyo butu; nyakati zake za maombi zinazorudi, na mazoezi yake ya kidini, huja mara nyingi mno kiasi kwamba hakuna sehemu kubwa ya siku inayomlemea mikononi mwake.

Unapomwona kazini, unaona hekima ile ile inayotawala matendo yake mengine yote; ama anafanya kitu kinachohitajiwa kwa ajili yake mwenyewe, ama kinachohitajiwa kwa ajili ya wengine wanaohitaji kusaidiwa. Ni vigumu kupata familia maskini katika mtaa huo ambayo haivai kitu kimoja au kingine kilichopata kazi ya mikono yake. Akili yake yenye hekima na ya kicha Mungu haihitaji burudani, wala haiwezi kuvumilia upumbavu, wa kazi isiyo na maana wala faida. Hawezi kukubali upumbavu wa namna hiyo mchana kwa sababu anapaswa kutoa hesabu ya matendo yake yote usiku. Pasipo hekima yoyote ya kuzingatiwa katika kazi ya mikono yake, pasipo kazi yoyote yenye faida au ya sadaka ya kufanywa, Miranda hafanyi kazi tena. Mezani pake huishi kwa ukali kwa kanuni hii ya Maandiko matakatifu, “Basi, mlapo, au mnywapo, au mtendapo neno lo lote, fanyeni yote kwa utukufu wa Mungu.” [1 Wakorintho 10:31] Hili linamfanya aanze na kumaliza kila mlo, kama anavyoanza na kumaliza kila siku, kwa matendo ya ibada: hula na kunywa kwa ajili ya kuishi tu, na kwa kujizuia kwa utaratibu kiasi kwamba kila mlo ni zoezi la kujikana nafsi, naye huunyenyekeza mwili wake kila mara analazimika kuulisha. Kama Miranda angekimbia mbio kwa ajili ya uhai wake, angekubali kula chakula kinachofaa kwa mbio hizo. Lakini kwa kuwa mbio zilizowekwa mbele yake ni mbio za utakatifu, usafi, na mapenzi ya kimbingu, ambazo anapaswa kuzimaliza katika mwili ulioharibika na usio na utaratibu wa tamaa za kidunia, vivyo hivyo chakula chake cha kila siku kina lengo hili moja tu, kuufanya mwili wake ufae zaidi kwa mbio hizi za kiroho. Hapimi chakula chake kwa mizani, bali anakipima kwa mizani iliyo bora zaidi sana; kiasi kinachoupa mwili wake nguvu zinazofaa, na kuufanya uweze na upende kuitii roho, kushiriki katika zaburi na maombi, na kuinua macho na mikono kuelekea mbinguni kwa utayari zaidi: kiasi hicho ndicho mlo wa Miranda. Hivyo Miranda hatakuwa kamwe na macho yaliyovimba kwa unene, wala kuhema chini ya mzigo mzito wa nyama, mpaka atakapokuwa ameibadili dini yake.

Maandiko matakatifu, hasa ya Agano Jipya, ndiyo masomo yake ya kila siku; huyasoma kwa makini ya kukesha, sikuzote akijitazama mwenyewe, na kujipima kwa kila fundisho lililomo humo. Anapokuwa na Agano Jipya mkononi mwake, hujiona kuwa yu miguuni pa Mwokozi wetu na Mitume Wake, na hufanya kila kitu anachojifunza kutoka kwao kuwa sheria nyingi za maisha yake. Huyapokea maneno yao matakatifu kwa makini na heshima kubwa kana kwamba aliwaona wao wenyewe, na kujua kwamba ndipo walipokuwa wametoka Mbinguni, kwa makusudi ya kumfundisha njia iendayo huko.

Anaona kwamba kujipima mwenyewe kila siku kwa mafundisho ya Maandiko ndiyo njia pekee iwezekanayo ya kuwa tayari kwa hukumu yake siku ya mwisho. Wakati mwingine huogopa kwamba anatumia fedha nyingi mno kwa vitabu, kwa sababu hawezi kujizuia kununua vitabu vyote vya maisha ya vitendo vyenye sifa yoyote, hasa vile vinavyoingia ndani ya kiini cha dini, na kueleza utakatifu wa ndani wa maisha ya Kikristo. Lakini kati ya maandiko yote ya kibinadamu, maisha ya watu wacha Mungu na watakatifu mashuhuri ndiyo furaha yake kuu. Katika hayo hutafuta kama mtu atafutaye hazina iliyofichwa, akitumaini kupata siri fulani ya maisha matakatifu, kiwango fulani kisicho cha kawaida cha utauwa, ambacho anaweza kukifanya kuwa chake. Kwa njia hii Miranda ameijaza akili yake na moyo wake kanuni zote za hekima na utakatifu kiasi kwamba, akiwa amejaa shughuli ile moja kuu ya maisha, anaona vigumu kuzungumza juu ya jambo jingine lolote; na kama uko pamoja naye, anapoona inafaa kuzungumza, ni lazima uwe na hekima zaidi na kuwa mtu bora zaidi, upende usipende.

Kusimulia sadaka zake kungekuwa ni kusimulia historia ya kila siku kwa miaka ishirini; kwa maana kwa muda huo wote mali yake yote imetumika kwa njia hiyo. Amewasimamisha tena karibu mafundi ishirini maskini waliokuwa wameshindwa katika biashara zao, na kuwaokoa wengine wengi kama hao wasishindwe. Amewasomesha watoto maskini kadhaa waliookotwa barabarani, na kuwaweka katika njia ya kazi ya uaminifu. Mara tu mfanyakazi yeyote anapofungiwa nyumbani kwa ugonjwa, humpelekea, mpaka apone, mara mbili ya thamani ya mshahara wake, ili apate sehemu moja ya kuipa familia yake kama kawaida, na nyingine ya kununulia vitu vinavyofaa kwa ugonjwa wake.

Kama familia inaonekana kubwa mno kuweza kutegemezwa na kazi ya wale wawezao kufanya kazi ndani yake, yeye huwalipia kodi ya nyumba, na kuwapa kitu fulani kila mwaka kwa ajili ya mavazi yao. Kwa njia hii, kuna familia maskini kadhaa zinazoishi kwa raha, na mwaka hadi mwaka zinambariki katika maombi yao.

Kama kuna maskini yeyote, mwanamume au mwanamke, aliye mwovu na mpotovu kuliko kawaida, Miranda humwekea jicho; huangalia wakati wake wa shida na taabu; na kama anaweza kugundua kwamba yumo katika dhiki kubwa yoyote, au mateso, humpa msaada wa haraka. Ana uangalifu huu kwa watu wa aina hii, kwa sababu wakati mmoja alimwokoa mtu mpotovu sana asipelekwe gerezani, naye mara moja akawa mtu aliyetubu kweli.

Hakuna kitu katika tabia ya Miranda kinachostahili kustaajabiwa kuliko moyo huu. Kwa maana huruma hii ya upendo kwa wenye dhambi walioachwa kabisa ndiyo ishara kuu kabisa ya roho ya kimungu inayofanana na Mungu.

Wakati mmoja Miranda alipita karibu na nyumba ambamo mume na mkewe walikuwa wakilaaniana na kuapiana kwa namna ya kutisha mno, na watoto watatu wakilia kando yao: mandhari hiyo iliugusa sana moyo wake wenye huruma, kiasi kwamba alikwenda siku iliyofuata, akawanunua wale watoto watatu, ili wasiangamizwe kwa kuishi na wazazi waovu namna hiyo; sasa wanaishi na Miranda, wamebarikiwa kwa malezi yake na maombi yake, na kwa matendo yote mema anayoweza kuwatendea. Wanamsikia akizungumza, wanamwona akiishi, wanaungana naye katika zaburi na maombi. Mkubwa wao tayari amewaongoa wazazi wake kutoka katika maisha yao maovu, na anaonyesha mwelekeo wa moyo wa kicha Mungu kwa namna ya ajabu hivi kwamba Miranda anakusudia awe kasisi; ili kwamba, akiwa ameokolewa yeye mwenyewe kwa njia hii, apate kuwa na bidii kwa ajili ya wokovu wa roho, na kuwatendea wanyonge wengine kama yeye alivyomtendea.

Miranda ni msaada wa kudumu kwa maskini katika misiba na ajali zao: wakati mwingine kuna misiba midogo inayowapata, ambayo wao wenyewe wasingeweza kamwe kuishinda. Kufa kwa ng’ombe au farasi, au wizi mdogo fulani, kungewaweka katika dhiki maisha yao yote. Hawaachi wahuzunike chini ya ajali kama hizi. Mara moja huwapa thamani kamili ya hasara yao, na huitumia kama njia ya kuinua mioyo yao kuelekea kwa Mungu.

Ana huruma kubwa kwa wazee waliopita umri wa kufanya kazi. Posho ya parokia kwa watu kama hao ni mara chache sana riziki ya kutosha: kwa sababu hii wao ndio wanaoangaliwa naye daima: huongeza juu ya posho yao kiasi kinachozidi kidogo mshahara waliopata walipokuwa vijana. Hufanya hivi ili kuwafariji katika udhaifu wa uzee wao, ili, wakiwa huru mbali na taabu na dhiki, wapate kumtumikia Mungu kwa amani na utulivu wa moyo. Kwa kawaida huwa na idadi kubwa ya watu wa aina hii, ambao, kwa sadaka zake na mawaidha yake ya utakatifu, huzitumia siku zao za mwisho katika utauwa mkubwa na ibada.

Miranda hakosi kamwe huruma, hata kwa ombaomba wa kawaida; hasa kwa wale walio wazee au wagonjwa, au waliojaa vidonda, wasio na macho au viungo. Husikiliza malalamiko yao kwa upole, huwapa ushahidi fulani wa fadhili zake, na kamwe hawakatai kwa maneno makali au ya lawama, kwa kuogopa kuongeza mateso juu ya viumbe wenzake.

Kama msafiri mzee maskini akimwambia kwamba hana nguvu, wala chakula, wala fedha iliyobaki, kamwe hamwambii arudi mahali alikotoka, wala hamwambii kwamba hawezi kumsaidia kwa sababu huenda ni mdanganyifu, au kwa sababu hamjui; bali humsaidia kwa sababu hiyo hiyo, kwa sababu ni mgeni na hajulikani kwake. Kwa maana sehemu bora kabisa ya upendo ni kuwa wema na wapole kwa wale ambao hatujawahi kuwaona kabla, na huenda tusiwaone tena katika maisha haya. “Nalikuwa mgeni, mkanikaribisha,” [Mathayo 25:35] asema Mwokozi wetu mbarikiwa: lakini ni nani awezaye kuutimiza wajibu huu, ikiwa hatawasaidia watu wasiojulikana kwake?

Miranda anazingatia kwamba Lazaro alikuwa ombaomba wa kawaida, kwamba alitunzwa na Malaika, na akachukuliwa hadi kifuani mwa Ibrahimu. Anazingatia kwamba Mwokozi wetu mbarikiwa na Mitume Wake walikuwa wema kwa ombaomba; kwamba walizungumza nao kwa faraja, wakaponya magonjwa yao, na kuwarudishia vilema na vipofu macho na viungo; kwamba Petro alimwambia yule ombaomba aliyetaka sadaka kutoka kwake, “Fedha na dhahabu sina; lakini nilicho nacho ndicho nikupacho. Kwa jina la Yesu Kristo wa Nazareti, simama, uende.” [Matendo 3:6] Kwa hiyo Miranda kamwe hawatendei ombaomba kwa dharau na chuki; bali anaiga fadhili za Mwokozi wetu na Mitume Wake kwao; na ingawa hawezi, kama wao, kufanya miujiza kwa ajili ya msaada wao, hata hivyo huwasaidia kwa uwezo ule alio nao; na aweza kusema, pamoja na Mtume, “Nilicho nacho ndicho nikupacho, kwa jina la Yesu Kristo.”

Huenda ikawa, asema Miranda, kwamba mara nyingi nitawapa wale wasiostahili, au wale watakaotumia vibaya sadaka zangu. Lakini basi nini? Je, hii si njia ile ile ya wema wa Mungu? Je, si kweli kwamba Mungu “huwaangazia jua lake waovu na wema”? [Mathayo 5:45] Je, huu si wema ule ule tunaopendekezewa katika Maandiko, ili, kwa kuuiga, tupate kuwa wana wa Baba yetu aliye Mbinguni, ambaye “huwanyeshea mvua wenye haki na wasio haki”? Nami je, nimnyime kiumbe mwenzangu fedha kidogo, au chakula, kwa kuogopa kwamba huenda hana wema wa kutosha kukipokea kutoka kwangu? Je, namwomba Mungu anitendee, si kwa kadiri ya ustahili wangu, bali kwa kadiri ya wema Wake mwenyewe ulio mkuu; nami niwe mpumbavu kiasi cha kumnyima ndugu maskini sadaka yangu, kwa sababu huenda hastahili? Je, nitumie kwake kipimo ambacho namwomba Mungu asikitumie kamwe kwangu?

Zaidi ya hayo, ni wapi Maandiko yameufanya ustahili kuwa kanuni au kipimo cha sadaka? Kinyume chake, Maandiko yasema, “Adui yako akiwa ana njaa, mlishe; akiwa ana kiu, mnyweshe.” [Warumi 12:20]

Basi hili linatufundisha waziwazi kwamba ustahili wa watu haupaswi kuwa kanuni ya sadaka yetu; bali kwamba tunapaswa kuwatendea fadhili wale wasiostahili kuliko wote. Kwa maana kama napaswa kuwapenda na kuwatendea mema adui zangu walio wabaya kuliko wote: kama napaswa kuwa na upendo kwao, licha ya chuki yao yote na uovu wao; hakika ustahili si kipimo cha sadaka. Kama sipaswi kuwanyima sadaka yangu watu wabaya namna hiyo, ambao wakati huo huo ni adui zangu, hakika sipaswi kuwanyima sadaka ombaomba maskini, ambao siwajui kuwa watu wabaya, wala si adui zangu kwa njia yoyote.

Huenda utasema kwamba kwa njia hii nawatia watu moyo wawe ombaomba. Lakini pingamizi lile lile lisilo na fikira laweza kutolewa dhidi ya kila aina ya sadaka, kwa maana zaweza kuwatia watu moyo kuzitegemea. Vivyo hivyo yaweza kusemwa dhidi ya kuwasamehe adui zetu, kwa maana huenda kukawatia watu moyo kututendea madhara. Vivyo hivyo yaweza kusemwa hata dhidi ya wema wa Mungu, kwamba kwa kumimina baraka Zake juu ya waovu na wema, juu ya wenye haki na wasio haki, watu waovu na wasio haki wanatiwa moyo katika njia zao mbaya. Vivyo hivyo yaweza kusemwa dhidi ya kuwavika walio uchi, au kuwapa wagonjwa dawa; kwa maana huenda hilo likawatia watu moyo kujipuuza wenyewe, na kutojali afya yao. Lakini upendo wa Mungu ukikaa ndani yako, ukiisha kuupanua moyo wako, na kukujaza moyo wa rehema na huruma, hutatoa tena mapingamizi kama haya.

Wakati wowote unapowafukuza maskini, wazee, wagonjwa, na msafiri asiye na msaada, kilema, au kipofu, jiulize swali hili: Je, natamani kwa dhati kwamba viumbe hawa maskini wawe na heri kama Lazaro, aliyechukuliwa na Malaika hadi kifuani mwa Ibrahimu? Je, natamani kwa dhati kwamba Mungu awafanye warithi pamoja nami katika utukufu wa milele? Basi ukiichunguza roho yako, utaona kwamba hakuna msukumo wowote kati ya hii humo; kwamba hutamani lolote la hayo. Kwa maana haiwezekani mtu yeyote kumtakia kiumbe maskini heri kubwa namna hiyo kwa moyo wote, na hata hivyo asiwe na moyo wa kumpa sadaka ndogo. Kwa sababu hii, asema Miranda, kadiri niwezavyo nawapa wote, kwa sababu namwomba Mungu awasamehe wote; nami siwezi kuwanyima sadaka wale ambao namwomba Mungu awabariki, ambao natamani wawe washiriki wa utukufu wa milele, bali nafurahi kuonyesha kiwango fulani cha upendo kwa wale ambao, natumaini, watakuwa walengwa wa upendo usio na kikomo wa Mungu. Na kama, kama Mwokozi wetu alivyotuhakikishia, ni heri kutoa kuliko kupokea, tunapaswa kuwaona wale wanaoomba sadaka zetu kuwa marafiki na wafadhili wengi, wanaokuja kututendea mema makubwa kuliko wanavyoweza kupokea, wanaokuja kuuinua wema wetu, kuwa mashahidi wa sadaka yetu, kuwa kumbukumbu za upendo wetu, kuwa watetezi wetu kwa Mungu, kuwa kwetu mahali pa Kristo, kutusimamia siku ya hukumu, na kutusaidia kufikia heri iliyo kuu kuliko sadaka zetu zinavyoweza kuwapa wao.

Hii ndiyo roho, na haya ndiyo maisha, ya Miranda mcha Mungu; na kama ataishi miaka kumi zaidi, atakuwa ametumia pauni elfu sita kwa sadaka; kwa maana kile anachojiruhusu mwenyewe kinaweza kwa haki kuhesabiwa miongoni mwa sadaka zake.

Atakapokufa, hana budi kung’aa miongoni mwa Mitume, na watakatifu, na mashahidi wa imani; hana budi kusimama miongoni mwa watumishi wa kwanza wa Mungu, na kuwa na utukufu miongoni mwa wale waliopigana vile vita vizuri, na kumaliza mwendo wao kwa furaha.

Umemaliza Ikionyesha jinsi matumizi ya hekima na ya kicha Mungu ya mali yanavyotufikisha kwa kawaida kwenye ukamilifu mkuu katika fadhila zote za maisha ya Kikristo; ikielezwa katika tabia ya Miranda